AMMNBELTJES --- „Leeven en Daaden van Dirck Rafelse Kamphuisen” VI. Zijn laatste levensjaren in Dokkum. Camphuysen in den Dokkumer vlaswinkel. Zijn innig geloofsleven en wonderbare berusting. Maar thans baarde gebrek aan bestaanmiddelen en daardoor de steeds toenemende behoeften in verband met zijn groot gezin (hij had zeven kinderen te zijnen laste) hem groote zorg. Daarin was nog niel voorzien sedert zijn vrouw zoo schielijk uit Amsterdam naar huis moest terugkeeren. In Harlingen had hij wel dichtwerk verzameld, op Ameland zijn „Onbedriegelijk oordeel" geschreven, doch thans moest de uitgave daarvan ondernomen worden, om er iets door te verdienen. Van zijn Hollandsche vrienden kreeg hij weinig onderstand meer doordat de vriendschap aan het verflauwen was, het vertaalwerk, voor 'Colijn stond wegens de bovenbeschreven ziekte ook stop, zoodat daaruit evenmin baten van beteekenis kouden getrokken worden. Er moesten dus andere 'bronnen van inkomsten aangeboord Worden, om in het onderhoud van hem en de zijnen te voorzien. Toen hij inmiddels verhuisd was van de Lange Oosterstraat naar den Lagemveg, had hij blijkbaar daarmee levens een pand betrokken, waar kleinhandel in een winkel gedreven kon worden, en waarin we den dichter-schrijver als linnen- en vlaskoopman terugvinden. Ook van deze verandering vertelt het hs. weer op zeer onderhoudende wijze het volgende. „En alzoo deze zieckte wat langer duerde, soo gebeurdent, dat de Meij voor handen quam, soodat hij genootsaeckt was, om te verhuisen. Sij bragten dan hem in een bakermat over. In deze tijt en koude hij niet veel uilregten, 't welrk tegen sijn gewoonte stree(d) en gelijk men deneken kan, van soo een Werckelijeken verstand geen kleijne last geweest'heeft. Niet lang in dese nieuwe woon ing geweest hebbende, gaf hem den Alderoppersten sijn voorige gesontheit weder. Hij dan, al weder denckende op middelen te versorgen, gebeurdent datter een factoor bij hem quam, die in vlas handelen en riet Camphuysen sterek aan, om te kleijn reeden (cci. kleinhandel in dat product te be.ginnen). daar hij mei waarschijnlijcke reden Camphuysen bij na toe bewillijgden. Maar, alsoo hij geen kennisse van die zaak hebbende, conseleerde (informeerde) nog eerst met een ander, een bijzonder vrient van hem, daar hij oordeelde op te moogen staan. Dese was Lambert .lacobsen. Woonende te Leeuwarden, daar hij na toe trock, want dese man was in 'dit reeden vrij ervaareû. Dese man. een bijsonder genegentheit en liefde hebbende tot Camphuysen, onderriglite hem sooveel als hij koude en was (gelijk de eene broeder den anderen) gedienstig. Dit dan, bij der hand noemende, deet int eerst weijnig profijt met het selfde, dog agter na gingt beier. In dese tijt, als hij nu meende, dat het nu alles op sijn stel was. treft hem alweeder een ander ongeval. Want hij krijgt den 3den daagse koor(t)s, die hem omtrent een jaer bij bleef. Evenwel en liet dese goede man niet na, altijt int goede besig te weesen, want in deze tijt voltrock hij sijn nooyt-volpreesen Stigtelijke Rijmen, namelijk de 2 eerste deeleu, hoe Wel het andere ook al gemaakt was, die hij selfs tot Hoorn liet drucken, daar hij ontnfent 6 a 7 weeken was. om de selfde te corrigeeren. In Mei of Juni 1624 was Camphuysen te Hoorn, om de uitgave van zijn stichtelijke Rijmen te helpen bespoedigen en de kosleu der nitgave tot een minimum te kunnen reduceeren, daar zyn drukker-uitgever voor zeer duur gehouden niag worden. Het succes, dat mét dezen bundel geestelijke poëzie behaald werd, bezorgde hem van de zijde zijner vrienden ook de nieuwe psalmberijming. Waarvoor hem een kleine vergoeding bij Wijze van honorarium in uitzicht werd gesteld. Helaas, dat dit bedrag en Cain- Pbuvscn's andere inkomsten zoo gering Waren, dat de dichter door zijn vlashandel als bij-nering het tekort nog moest aanvullen. Door dien handel is ook het verhaaltje in de wereld gekomen, als zou Camphuij- Sen boven zijn winkel een uithangbord hebben doen aanbrengen, waarop aan den eenen kant een spel kaarten en aan de andere zijde een bijbel geschilderd waren, zóó, dat men in de richting deikerk gaande, op den bijbel zag maar op de terugreis het spel kaarten moest zien. Zulk een provoceerend optreden van den zachtmoedigen lijder en strijder zou al heel weinig overeenkomen met zijn immer verdraagzamen omgang met en humaan oordeel jegens andersdenkenden, maar bovendien hebben onderzoekingen in deze materie (Van Lennep en Ter Gouw) uitgewezen, dat het bewuste uithangbord de inderdaad zonderlinge reclame was van een zeer bekend boekhandelaar te Dokkum. Hilarides geheeten. De laatste periode van Camphuysen's lijden en zijn einde wensrhen we te bewaren voor het slotartikel. A. H. --- Nederl. Esperanto-congres. 't Derde Nederl. Esperanto-congres, dal dit jaar te Haarlem is gehouden is uitstekend geslaagd. Bijna 500 personen waren bij de officieele opening tegenwoordig. Door Dr. Prival uit Genève, den voorzitter van de internationale Esperantovereeniging werd eerst een redevoering in 't Franscb en daarna in 't Esperanto gehouden. Spreker legde er vooral de nadruk op, dat Esperanto geenszins andere talen wil verdringen, maar slechts een hulptaai wil zijn, een communicatiemiddel, dat in onze eeuwvan internationaal verkeer uiterst noodzakelijk is. Hierna was het woord aan prof. Casimir. die zeide, dat het vredescongres in Praag, dat hij met Paasch had bijgewoond en waar door 400 afgevaardigden uit vele landen slechts in Esperanto werd gesproken of vertaald voor hem een openbaring was geweest. De volkomen bruikbaarheid van deze hulptaal was hem daar zonneklaar gebleken en hij schroomde niet te verklaren, het een zegen te zullen vinden als men algemeen tot uitvoering overging. Nadat verschillende buitenlandsche afgevaardigden het woord hadden gevoerd was de eerste zitting afgeloopen. 's Avonds vereenigden de deelnemers zich in de groote concertzaal, waar de Haarl. Orkestvereeniging hen een avond van hoog kunstgenot verschafte. De tweede congreszitting had den volgenden dag plaats. Deze was gewijd aan 't zakelijke, interne vereenigingsleven. Besloten werd o.a. tot instelling van een commissie, die voor de belangen der Esperanto-gediplomeerden zal opkomen, als in de nabije toekomst de examens door de Staat zullen worden afgenomen. Om de deelnemers de deelname aan 't congres te veraangenamen waren een tweetal excursies georganiseerd, dje in Haarlem en omgeving zeer de aandacht trokken. --- Raad Tietjerksteradeel 31 Mei Voorzitter de heer Steenhuizen, burgem. Afwezig de heer Procee. In 'I algemeen kan men zeggen, dat hetgeen in de raadzaal van Tietjerksteradeel behandeld wordt, een getrouwe afspiegeling is van wat er in de gemeente leeft. Dit pleit vóór de heeren raadsleden, omdat hel bewijst, dal zij de behoefte der gemeentenaren kennen. Maar de meeningen, hoe het best aan de verlangens tegemoet te komen, zijn niet altijd onverdeeld. De raad of het dagelijkscb bestuur ziel de zaken vaak anders dan de gemeentenaren. die er direct bij betrokken zijn en dan spreekt het vanzelf, dat een der raadsleden zich wel eens geroepen gevoelt, zich tot tolk dezer laatste te maken. Nu zijn over de kwestie van de verbetering van den Lagcweg te Bergum de meeningen al zeer verdeeld. Komt men er met twee Bergumers over te spreken, dan zijn de kansen tien tegen één, dal de eene de verbetering een prachtwerk noem!, terwijl de ander er minachtend zijn schouders over op haalt en de vrees uitspreekt, dat deze werkzaamheden nog vele gevolgen zullen hebben, zoodat het einde niet Ie overzien is en de kosten voor de gemeenle niet te berekenen zijn. De heer DOUMA schaarde zich in de laatstgehouden raadsvergadering — trouwens niel in de laatstgehouden alleen: hij deed het meermalen. — aan den kant van hen. die de laatste meening zijn toegedaan. De gem.-architecl verklaarde in zijn rapport, waarvan de voorzitter bij de mededeelingen leclure deed. dat in de afwatering ■/.. i. het best voorzien zou kunnen worden dooi- het water in Noordelijke richting naar de vaarl af te voeren, hoewel dit het meeste grondverzel zal medebrengen, daar de weg naar hel /uiden toe afloopt. Tn de kosten 'zal de gemeente ongeveer f 1240 moeien bijdragon, de rest wordt betaald dooi- de commissie van beheer. Zooals gezegd, de |eer DOUMA schaarde zich aan den kant van hen, die eenigszinkritisch tegenover het gevoerde beleid staan. Ook de heer DE VRIES vroeg, of men in overweging genomen had om de rioleering, gebruik makende van de natuurlijke ligging van den weg. door te trekken tot den eersten Bergumerdam, en of dat niet goedkooper uit zon komen. Evenals de heer Douma vestigde hij er de aandacht op, dat men algei de uitvoering, zooals die thans voor!d wordt, onoordeelkundig acht. merkingen vielen blijkbaar bij den VOORZITTER niet in goede aarde. Althans, hij antwoordde vrij scherp- iets, wal wij van den lieer Steenhuizen niet gewend zijn. De vraag van den heer de Vries, of doortrekken 10l Bergumerdam misschien een besparing zou geven, achtte hij niet de moeite waard om er over te spreken, en den heer Douma maakte hij er een verwijt van, dat deze telkens op dit door den raad eenmaal goédgekéut-de besluit terug komt. Nu is de heer Douma er de man niet naar om zich door booze woorden van zijn stuk te laten brengen. De woordenwisseling, die zich tusschen hem en den voórz. ontspon, droeg dan ook een vrij heftig karakter. Oeen wonder, dal de heer LAMBARTS de opmerking maakte, dat het zoo den verkeerden kant uit ging. Volgens de meening van dezen spreker zou de heer Douma goed doen, om cijfers te stellen tegenover de cijfers van den architect, opdat men zou weten, wat lv.l precies wil. _ Oen heer DOUMA bracht dit tot een bekentenis van zijn ondeskundigheid, wat betreft de technische bijzonderheden, en de hr. AVESTRA stelde voor, de discussies, die op deze wijze onnoodig vertroebeld werden. \e staken. Desnoods zou men nog eens nader Dverleg kunnen plegen met den architect. Dit was ook de meening van den heer JhL,- LEMA. De raad is er om besluiten te nemen en wanneer de leden in elke vergadering kritiek oefenen op de uitvoering. ga»n zn de perken te buiten. Zoo eindigde dit debal, dat met ongewone heftigheid begonnen was, — ongewoon voor de discussies in de raadzaal van Tietjerksteradeeï, tamelijk kalm. --- Verdere mededeelingen. De eerste auto-motorbrandspuit is verleden Zaterdag goedgekeurd, zoodat met de levering ten bedrage van f 4920 genoegen genomen is. In de vorige vergadering besloot de raad een scliadevergoedings-actie op touw- te zetten lenen 11. R. v.d. Leij. die met zn boot de brug te Garijp aanvoer en beschadigde. Een nadere overweging heeft B. en W. er toe geleid om van deze actie af te zien en de aangeboden schadevergoeding van f '25 'e aanvaarden. De levering ten behoeve van den Lageweg te Bergum is opgedragen als volgt: banden â f 4.35 per M. aan L. v. d. Zeep te Leeuwarden; tegels a f 1.44 per vierk. M. aan W. Dos te Bergum; laagste inschrijvers. De bouw van een arrestanlenverblijf Ie Bergum is gegund aan den laagsten inschrijver, E. A. de O root te Bergum. voor f 917. --- Opslag Bouwepet te Giekerk. Een paar jaren geleden lag in den weg door Triinwouden vlak bij de Giekerker Zuivelfabriek een bruggetje over een vaart, waarvan men gerust kan verklaren, dat de naam „vaarwater" er een te weidsche titel voor is. Immers, een schip ziet men er nooit. Een enkele keer maar komt er een praam mei hooi, „dong" of „modder". Deze vaart is de Bouwepel. De brug is thans verdwenen en de Bouwepel wordt door den weg in tweeën gescheiden. Even Oostelijk van deze verdwenen Urug ligt een stukje gemeentegrond. Enkele ingezetenen van Giekerk willen hiervan oen laad- en losplaats gemaakt zien. Den 28 Sopt. 1926 stuurden zij aan den raad een desbetreffend verzoek, dat in de vergadering van 13 Oct. '26 aangehouden werd, omdat men een definitieve beslissing voorbarig achtte. Thans kwam het opnieuw in behandeling. B. en W. achtten den aanleg van den opslag grootendeels een waterschapsbelang. Naar hun meening zal aanvoer naar- en afvoer van Giekerk blijven plaats vinden, voorzoover die te water geschiedt, langs de vaarnegen in Zuidwestelijke, niet in Zuidoostelijke richting. Zij brachten verder nog in herinnering, da! het 'besluit van 13 Oct. "26 tot regeling van de vaartenoverdracht o.a. deze voorwaarde inhield, dat een deel van de uitkomende slat(of bagger-) specie uit de Bouwepet eventueel vervoerd zou moeten worden naar het Westen ter inrichting van een los- en laadplaats aldaar. Tn de vergadering van 16 Dec. 1020. werd dit besluit intusschen, na gepleegd nader overleg met het waterschapsbestuur, zoo gewijzigd, dal van gemeentewege verplicht grondvervoer uit de Bouwepet verviel ..mits hei waterschapsbestuur aanvaardt de verplichting om op eerste aanzegging van het gemeentebestuur aan die Bouwepet een opslag in te richten, waartoe de gemeente behoudens nadere bewilliging van Gedeputeerde Staten de benoodigde oppervlakte grond gratis ter beschikking steil." B. en AV. stelden thans voor de opslagplaats op de vereischle hoogte Ie brengen met grond van het overbodig geworden polderdijkje, dat om het gemeenteland ligt, waarvan de opslag deel gaat uitmaken, en om deze aarde en het benoodigde oppervlak gratis disponibel Ie stellen. Ook mei de mogelijkheid, dat de opslag van meer waarde zou worden voor de uietingelanden dan voor de ingelanden, hielden B. en W. rekening. Zij wilden n.l. den grond in eigendom der gemeente laten, beheer en onderhoud echter aan het waterschap overdragen, mei hel recht der gemeente om te allen tijde om niel gebruik van den opslag te maken. Dit voorstel vond weinig bestrijding. Alleen vreesden de heeren SIBMA en V.D. VEEN, dat de beschikbare aarde onvoldoende zou blijken en de heer DE BOER informeerde of het ook in de bedoeling lag, om ter plaatse een zwaaiplaats voor pramen te maken. .Nadat de VOORZITTER toegezegd had. dal de opmerkingen van genoemde heeren onder de aandacht van den architect gebracht zouden worden, werd het voorstel met algemeene stemmen aangenomen. --- Slootdemping te Giekerk. Meer discussie lokte liet afwijzend praeadvies van B. en W. uit op het verzoek van R. S. Tijsma, R. G. Sierksma en S. H. Kootstra te Giekerk, om de sloot gelegen voor hun bouwterreinen te mogen dempen. Uit deze discussie bleek, dat B. en W. met den architect van meening waren, dat al te veel slooten langs de wegen gedempt worden en dal dit vooral voor de afwatering vaak noodlottig is. De heer SI KMA wilde aan hei verzoek voldaan zien en ook de heer DE BOER sprak zich in dien geest uit. De eerste verdedigde de demping met een beroep op het schoonheidsgevoel, de laatste achtte de betreffende sloot voor de afwatering van geen beteekenis, en bovendien waren de adressanten, naar hij meedeelde, niel ongenegen om in de afwatering te voorzien. De heer TASMA verklaarde zich e.n rel tegenstander van de demping, terwijl ook de heer HOOIJINGA de bezwaren ervan cpsimde. Het voorstel van B. en W. om het verzoek af (e wijzen werd in stemming gebracht en aangenomen met de stemmen van de heeren de Boer en Sibma tegen. --- Benoeming onderwijzer O.L. school Hardegarijp. Op de voordracht stonden de heeren F. Veenstra, assistent te Suameer, J. Bos, idem te Oudkerk en R. Kuipers, tijdelijk onderwijzer te Drachten. Uitgebracht werden op ;u■■. 1 13, op no. 2 3 stemmen, zoodia de heer Veenstra gekozen is. --- VAN HEINDE EN VERRE Radioverkeer met schoepsstations De onlangs gehouden proeven met het van rijkswege met een kortegolfinstallatie uitgeruste stoomschip Slamat en de daarna gevolgde proeven mei de P. C. Hooft en de Simon Bolivar hebben een zoodanig gunstig resultaat gehad, dat de rijkstelegraafdienst binnenkort het verkeer met korte golven voor telegrammenwisseling met schepen op zee als regelmatigen dienst hoopt te kunnen openstellen. --- Ontoelaatbare reclame. Een keurmeester te Amsterdam zag onlangs, dat in de etalage van een vleeschwinkel eenige lammeren rustig liepen te grazen. Aangezien echter krachtens art. 4 van het Kon. Besluit van 10 Juli 1926 in een vleeschwinkel geen levende lammeren en graszoden aanwezig mogen zijn, werd tegen den slager proces-verbaal opgemaakt. Hij stond nu ter zake voor den kantonrechter terecht. De slager bekende de overtreding, doch hij verklaarde niet te hebben geweten, dat zulks verboden was. Hij werd tot een boete van f 3 veroordeeld. --- Het Twente-Rijnkanaal. Zooals bekend, wordt de uitvoering van de wet, gelastende den aanleg van 't Rijn-Twentekanaal, ernstig vertraagd, doordat men de rentabiliteit van het kanaal bewezen wil hebben en advies vraagt van de eene commissie na de andere zonder eind. B. en W. van Enschede noemen dit een onrechtvaardige handelwijze. Nooit nog is bij den aanleg van gewone wegen en spoorwegen een bewijs van rentabiliteit gevorderd. Maar nu Twente en de Achterhoek aan de beurt zijn, schroomt men niet eischen te stellen, die voor 's lands centrum nooit gegolden hebben, noch ook gesteld zijn voor 's lands uithoeken in het Zuiden. Daartegen wenschen B. en W. stelling te nemen. In overleg met de Kamer van Koophandel, de kanaalcom missie en verschillende andere corporaties, is nu een vergadering belegd, waartoe uitgenoodigd zijn alle besturen van gemeenten, die bij den aanleg der kanalen belang nebben, voorts landbouw-maatschappijen. waterschapsbesturen en verdere belanghebbenden om op deze wijze te komen tot eene gemeenschappelijke actie. --- Benoeming wegwerker Wijns. Deze benoeming had heel wat voeten in de aarde. Niet alleen, dat de plaats lang vacant gebleven is, ook de stemming liep allesbehalve vlot van stapel. Bij de eerste vrije stemming werden uitgebracht op .1. Bosma te Suawoude 4, C. Brandsma te Giekerk 1, H. Burema te Eestrum 2. 3. Kampen te Tictjerk 2 en J. Veenstra te Bergum Noord 7 stemmen. De tweede vrije stemming had tot resultaat Bosma 8 en Veenstra 8 stemmen, terwijl de herstemming een gelijken uitslag opleverde. Zoodoende moest tenslotte het lot beslissen en het besliste ten gunste van den heer Bosma. zoodat deze benoemd --- Diversen. Op een adres van J. Wielenga te Garijp om de brug aldaar gedurende de 4 overige pachljaren te mogen behouden in de plaats van wijlen zijn vader, werd gunstig beschikt. Eveneens op een adres van P. J. de Boer, onder Eernewoude. inhoudende een verzoek om financiëelen steun ingevolge art. 13 der L.0.-wet 1920, teneinde zijn kinderen naar de bijzondere school te Garijp te kunnen zenden. Goedgekeurd werden de wijzigingen der begroot ing over 1926 van de gemeentelijke bosch- en electriciteitsbedrijven. Besloten werd tegemoet te komen aan een aanvrage van het bestuur der bijzondere lagere schooi te Bergumerheide om schoolbanken wegens toeneming van het leerlingen tal. Op een verzoek van een vijftal ingezetenen van Giekerk tot intrekking van het verbod om hun vaartuigen naast hun erven aan de dorpsvaart te lossen, werd afwijzend beschikt. . . Benoemd tot leden van de commissie van onderzoek voor de gemeenterekening over 1926 de heeren J. v.d. Meulen. Westra en de Vries; voor armbestuur en armhuis Lambarts, Sibma, Hooijinga; voor bosch bedrijf Jellema, v.d. Veen en Tasma; voor electriciteitsbedrrjf Douma, Talstra en v.d. Wal. Bij de rondvraag bracht de heer HOOIJINGA --- het vraagstuk der werkverschaffing ter sprake. Hij w-as van meening dat dit in den komenden winter urgenter zal zijn dan ooit. daar de toestand in de kleine bedrijven slecht is. Spr. zou daarom in overweging willen geven, dat B. en W. en elk raadslid eens rondkeken, of dat B. en W. aansluiting zochten bij de N.V. „De Drie Provinciën", Op voorstel van den VOORZITTER werd besloten, dat B. en W. in een volgende vergadering met een uitgewerkt plan zullen komen, waarschijnlijk behelzende het voorstel tot benoeming eener commissie, die tot taak zal hebben het vraagstuk in studie te nemen. --- Dingen van den dag. De eindelooze korte haren. Over weinig dingen is men zoo lang van stof als over de korte haren van cnze vrouwtjes. De gedachte ligt voor de hand. dat men er haast over uitgesproken is, om de heel eenvoudige reden, dat er n r van te vertellen valt. Maar het onderwerp seliijnt onuitputtelijk: telkens komen nieuwe gezichtspunten naar voren. 'Kortgeleden heeft men ontdekt, dat de korte-baar-med? oen goed middel tegen de werkloosheid is. Zij vraagt namelijk heel wal kappers. Tn 1914 waren in Parijs slechts twintig dainescoiffeur?-sakns. thans zijn er een vijfhonderd. Een woord van dank aan de mode is dus op zijn plaats, Zooals vanzelf spreekt is er aan deze kwestie ook een ander© kant. Dit soort werkverschaffing moet als alle andere gefinancierd worden. En dan blijkt, dat het nog niet zoon heel goedkoope methode is. James Stewart. lid van het Engelsche Lagerhuis en tevens een bekend kapper, heeft uitgerekend, dat de Engelsche vrouwen en meisjes per jaar 250 millioen gulden besteden aan de verzorging van het korte haar. Stewart geloofde echter niet, dat de vrouwen terug veda-tgen naar het lange haar, want het pagekopje is veel te eenvoudig en te hygiënisch. Hij heeft dus van het gezond verstand der vrouwen nogal een hoogen dunk. Zijn woorden zijn ter overweging aanbevolen aan die mannen, die de korte-haren-mode alleen toeschrijven aan de ijdelheid der dochteren Eva's en aan haar zucht om jonger te lijken dan ze zijn. We zullen er maar geen gewetenskwestie van maken en vragen, wie de schuld dragen van die ijdelheid, aan wie ze althans voor een groot deel moet geweten worden. En dan nog dit: het bedrag, dat de vrouwen besteden is nog niets vergeleken bij het sommetje, dat de heeren der schepping uitgeven voor hun snorretjes, baarden en srheergorei. Oordeelt niet, heeren der schepping, opdat gij niet geoordeeld wordt! F. Gast: Waarom heb je twee heef-waterkruiken bij mij in bed gelegd, Jansje? Jansje: Ja 'mevrouw, een er van lekte en ik wist niet welke. Daarom heb ik ze allebei er maar ingelegd. --- KLEUREN EN KNIPPEN NOG NIET GEVONDEN Blauwtjes moeder snelde naar buiten en trachtte alle koeien en schapen bij elkaar te brengen, wat niet gemakkelijk was. Zij riep aldoor maar: ..Blauwtje, Blauwtje, geef mij even je hoorn en kom mij belpen." Maar er kwam geen antwoord. De vader van Blauwtje hoorde haar roepen en kwam eens kijken, wat er aan de hand was. Toen hij zag, waar alle koeien en schapen waren, werd hij heel boos, maar zijn boosheid veranderde onmiddellijk in ongerustheid, toen hij bemerkte dat Blauwtje maar niet te voorschijn kwam. Zij riepen en riepen en zochten overal. ..Ik denk, dat er iets vreeselijks met hem gebeurd is", snikte de moeder. „Hij heeft nog nooit de koeien en schapen alleen gelaten." Ook de vader was van dezelfde meening en samen gingen zij nu op onderzoek uit. Kleur Blauwtjes broek blauw en zijn blouse geel. Maak zijn stropdas weer blauw. Zijn hoed is ook blauw met een gelen band eromheen. ---