Toespraak Vader Luchtenveld. Hierna verkreeg de aftredende Vader, de heer Luchtenveld, het woord, waarin hij een overzicht gaf van wat hij in zijn 26-jarige ambtsperiode in „Nieuw Friesburg" heeft beleefd. Dit overzicht kwam voor een belangrijk deel overeen — het kon wel niet anders — met wat de heer Luchtenveld een zestal jaren geleden, bij de herdenking van het gouden jubileum van „Nieuw Friesburg", naar voren bracht. Het echtpaar Luchtenveld is op 20 Febr. 1924 in dienst getreden, nadat het uit ruim 90 sollicitanten was benoemd. Verschillende voorvallen uit zijn diensttijd werden gememoreerd, waaruit bleek, j dat de taak van Vader en Moeder dik; wijls wel zwaar is geweest. Voornamelijk jde geestelijk minderwaardigen en ook — in de eerste jaren — de kinderen vroegen veel zorg. In ons vorig no. hebben wij reeds gewezen op de vele moeiten en zorgen, waarmee de Vader en Moeder hadden te kampen, 't Heeft ons echter veel voldoening geschonken, aldus de heer Luchtenveld; met grote ontroering herdacht spr. »,zijn echtgenote, die zulk een belangrijk aandeel in de verzorging igden heeft gehad. Spr. eindigde met de hoop uit te spreken, dat de heer en mevr. Hoekstra dezelfde bevrediging in deze arbeid mogen vinden als zij hierin hebben gehad. De voorzitter bracht namens het bestuur van M.H. hulde aan de vorige spreker en diens overleden echtgenote voor de wijze, waarop zij hun taak hebben verricht. Daarvoor moet men diep respect hebben. Zulk een arbeid moet worden verricht met sociaal gevoel en liefde voor zijn medemensen. Het echtpaar Luchtenveld heeft hiervan blijk gegeven in grote plichtsgetrouwheid. Er was steeds een prettige verhouding tussen Vader en Moeder enerzijds en bestuur, dames-commissie en personeel anderzijds. Mede namens het gemeentebestuur bracht spr. de heer Luchtenveld hiervoor hartelijk dank. Als blijk van waardering bood spreker aan de vertrekkende vader, die zich met mej. Van Garderen als tijdelijke hulp in 't Meer 83 gaat vestigen, een kapstok met wandkleed aan, benevens een sluithengel. Met een enkel woord heette de heer De Wilde daarna de nieuwe functionaris welkom, de heer Hoekstra. De zorg voor de thans opgenomen 50 verpleegden zal niet gemakkelijk zijn; er is tact, geduld en plichtsgetrouwheid voor nodig. Spr. deelde mee, dat de titel van Vader en Moeder volgens besluit van B. en W. zullen verdwijnen. Het echtpaar Hoekstra zal door de verpleegden moeten worden aangesproken als mijnheer en mevrouw. Ook aan mej. Van Garderen, die sinds 12 Maart '46 haar beste krachten aan deze grote huishouding heeft gegeven en een belangrijk deel van de taak van Moeder op zich heeft genomen, bracht spr. dank, evenals aan mej. Slager, die sinds 14 Aug. '45 hulp in de huishouding was. Beide dames ontvingen een cadeau als blijk van waardering, n.l. mej. Van Garderen een naaibox en mej. Slager een fietstas. Verder werd een welkom toegeroepen aan mej. Sinnema van Goutum ,die haar intrede doet in de huishoudelijke en verpleegarbeid van Nieuw Friesburg. Zeer waarderende woorden richtte de voorzitter tenslotte tot de leden van de dames-commissie, die eveneens zo heel veel voor deze maatschappelijk zwakken heeft gedaan. Met name werd mevr. Besuyen gehuldigd, die na het overlijden van mevr. Luchtenveld de taak van deze voor een groot deel heeft overgenomen. Namens de oudjes vroeg spr. aan mevr. Besuyen voortzetting van de wekelijkse voorlezingen ook in de toekomst. Aan alle drie leden der dames-commissie werd een fraaie bloemenmand aangeboden, Hei et.; i aar Lueutenvetd—ivoppcrt, toen het nog in volle fleur als „Vader' en „Moeder werkzaam 'was. --- Afscheid gemeente-ontvanger. HEERENVEEN, 31 Mei. Woensdagavond nam de heer L. Vierstra in tegenwoordigheid van zijn echtgenote in een speciaal hiervoor in de Raadzaal belegde bijeenkomst afscheid van het administratief gemeentepersoneel. Ook de college van B. en W. was hierbij aanwezig. Burgemeester Kuperus, die namens het college en administratief personeel van het gemeentehuis het woord voerde dankte de heer Vierstra voor het vele werk door hem in het belang van de gemeente gedaan. De heer Stelling dankte namens het personeel van het ontvangers-kantoor; hij roemde zijn scheidende chef als een humaan mens, die steeds het goede voorbeeld gaf. Wethouder Van der Kam sprak namens de raadsleden; ook hij prees de goede verstandhouding. Nadat de heer Vierstra nog een twee-deli§e. Winkler Prins was aangeboden dankte eze, mede namens zijn echtgenote voor de betoonde belangstelling. --- Stedelijk fanfarecorps Hindeloopen won hoogste prijs in België. HINDELOOPEN, 31 Mei. Het stedelijk muziekcorps van Hindeloopen heeft op een fanfare-concours te Leut (België) het hoogste aantal punten behaald, 435 (het maximum was 450) in de superieure afdeling, alsmede de hoogste prijs in de ere-afdeling. --- Frans bezoek. GIETHOORN. Dat Giethoorn ook in het buitenland bekend is als dorado voor watersportliefhebbers, bleek wel uit het feit, dat tijdens de Pinksterdagen een gezelschap uit Frankrijk hier hun tenten opsloegen. Over het algemeen is het bezoek aan Giethoorn, in dit voorseizoen, nog niet zo groot geweest als andere jaren. Het slechte weer van de laatste tijd zal hier vermoedelijk de oorzaak van zijn. --- Eerste steenlegging. OLDEMARKT. Ir. tegenwoordigheid van de leden van het Bestuur, de burgemeester, de architect, opzichter en de aannemers had Woensdag j.l. de eerste steenlegging plaats voor het in aanbouw zijnde Wijkgebouw voor de afdeling Oldemarkt van het Groene Kruis. De plecnügheid. die een sober karakter droeg, werd verricht door de heren G. J. Reuver en C. A. Molenaar, respectievelijk secretaris en penningmeester der afdeling. --- Boeke HOEKJE Jerk fan T. Straatsma. Utjefte fa. J. Kamminga, Dokkurrh T. Straatsma is immen, dy't forstan fan fügels en fan de hiele natür hat; dat is bikend. Hy hat hiel hwat öfskreaun oer hwat er yn it fjild bilibbe en hy hat dat altyd dien op in manear, dy't it ek foar immen, dy't gjin forstan fan natuerlike histoarje hat, de muoite wurdich makke, de artikels to lézen. Nou hat dizze hear Straatsma in boekje oer It natürlibben skreaun. Men soe it — yn neifolging fan in Hollartsk foarbyld — in fügelroman neame kinne, mar wy hawwe dêr dochs biswier tsjin. Vn it foarste plak al omdat de haedfiguer Jerk (in ein, sa't men wol riede kin) lang net altyd de sintrale figuer bliuwt en de skriuwer ek in soad oare dingen oanhellet en yn it twadde plak omdat in diereroman hiel oare easken stelt as in boek lyk as Straatsma skriuwe woe. James Oliver Curwood, de skriuwer fan de Kazan-boeken, en T. Straatsma fortelle beide oer it dierelibben, mar hja dogge it elk op syn eigen manier. Ta op in bipaelde hichte is dit boekje ek gaedlik foar bern. It bringt fansels gjin pratende en tinkende dieren yn it forhael, lyk as party bern wol graech wolle, mar it is oan de oare kant krekt in boekje, dat de bilangstelling foar de natür wekker meitsje kin. Dóchs hat it Straatsma syn opset net west, dit boekje foar bern to skriuwen; hy soe dan yn in folie bernliker trant skreaun hawwe. Dêrom is dit boekje greatenparts foar alderen ornearre. Dat nimt 'net wei, dat it net wei wêze soe, as Straatsma ek foar de bern noch ris hwat skreau. In Frysk ierdrykskundeboekje is krekt fan de parse kommen, mar op it gebiet fan fügels en blommen kin de Fryske skoalle ek wol hwat gaedliks brüke. Binammen üs bern moatte witte, dat der ticht by hüs safolle moais to bilibjen is en dat it skande is, dat de measten dêr aihiel gjin each foar hawwe. --- Nieuws uit siad en dorp Afscheid en intrede in „Nieuw Friesburg” HEERENVEEN, 1 Juni. De eetzaal van het rusthuis „Nieuw Friesburg" gaf gisteravond wel een ongewone aanblik. De lange tafels waren met vele bloembouquetten versierd en de aanwezigheid van vele kopjes en schoteltjes en van rookgerei gaf blijk, dat er iets bijzonders op til was. Omstreeks 8 uur werden de bewoners-verpleegden de zaal binnengeleid, zo nodig aan de steunende arm van een ander, terwijl geleidelijk naast het bestuur van Maatschappelijk Hulpbetoon en het daaraan verbonden personeel ook andere genodigden mede de zaal vulden, zoals o.a. de Dames-commissie van bijstand, het vrouwelijk personeel van de inrichting, enkele armmeesters, Ds. Zevenboom, predikant der Ned. Herv. gem. Heerenveen, die geregeld godsdienstoefeningen in het rusthuis leidt, Dr. Lesuw en Zuster Zwart, die het lichamelijk welzijn van de bewoners verzorgen, enz. In het middelpunt van de belangstelling werden geplaatst de heer B. Luchtenveld, die als „Vader" afscheid nam, de damescommissie, gevormd door mevr. Besuyen—Lindeboom, mevr. Falkena— Dijkstra en mevr. Nijenhuis—Hoekstra, van wie eveneens afscheid zou worden gpnomen, de dames mej. H. van Garderen, plaatsvervangster van de Moeder tijdens haar ziekte en na haar overlijden, en mej. I. Slager, hulp in de huishouding, die beiden ook Nieuw Friesburg gaan verlaten, en ten slotte de heer Hoekstra, die de taak van de heer Luchtenveld zal overnemen. De leiding van de bijeenkomst berustte bij de heer K. de Wilde, als voorzitter van Maatschappelijk Hulpbetoon, die bij de opening, na zijn welkomstwoord, herinnerde aan het overlijden van mevr. Luchtenveld—Noppert en op wiens verzoek de overleden Moeder door de aanwezigen met enige ogenblikken van stilte werd herdacht. De voorzitter deelde verder mee, dat B. en W. waren verhinderd in verband met het afscheid, dat terzelfder tijd van de gemeente-ontvanger werd genomen; ook de oud-voorzitter Ettema was verhinderd. Waar orde, rust en vrede heersen, is het goed --- Over recht en wet Vraag. Hoe ver moet een boom verwijderd zijn van de scheiding tussen twee erven? aldus vraagt A. M. te L. Antwoord. Het is niet geoorloofd om hoogopgaande bomen of heggen te planten binnen de afstand, die bij bijzondere reglementen of vaste en erkende gebruiken bepaald is. Bij gemis van zulke reglementen of gebruiken is het niet geoorloofd om binnen de afstand van twee meter van de scheidslijn der erven, voor zoveel het hoogopgaande bomen betreft, en van een halve mater, voor zoveel het heggen betreft, te planten. Men kan vorderen, dat hetgeen op kortere afstand is geplant, wordt uitgeroeid of verwijderd, terwijl hij, op wiens erf de takken der bomen van zijn buurman overhangen, zijn buurman kan sommeren en noodzaken die takken af te snijden. Doet de buurman op eerste aanmaning dit niet, dan kan men zelf de overhangende takken wegsnijden, mits men niet op het erf van de buurman komt. Indien de wortels der bomen van de buurman op iemands erf doorschieten, heeft men het recht, zelfs zonder enige waarschuwing, de wortels aldaar zelf weg te hakken. Vraag. Heeft men het recht om aan de schutting, die een eigen tuin omgrenst een hek of een stek te timmeren. P. W. te B. Antwoord. Een ieder moet zorgen, dat zijn vee niet op de grond van een ander loopt en zal dit, wanneer het loslopend vee betreft, moeten verhinderen door een voldoende afsluiting te plaatsen. Staat er reeds een afsluiting, dan behoeft er niet nog eens een afsluiting door de eigenaar van het loslopend vee. geplaatst te worden, al is de bestaande afsluiting ook niet zijn eigendom. De eigenaar moet er echter wel voor zorgen dat zijn vee de afsluiting van zijn buurman niet vernielt of beschadigt. Zo dit toch gebeurt, is de eigenaar verplicht schadevergoeding te betalen. Vraag. Ben ik als huurder verplicht om de helft van de reparatiekosten welke de herstelling van de door mij gehuurde boerderij met zich brengt, te betalen? aldus W. B. te O. Antwoord. Als de vrager een boerderij bewoont, waartoe landerijen behoren, is zijn verhouding tot de eigenaar een pachtovereenkomst en valt deze verhouding onder het Pachtbesluit. Het Pachtbesluit bepaalt, dat de verpachter, wanneer niet anders tussen partijen is overeengekomen, gehouden is alle noodzakelijke reparatiën te doen, met uitzondering van de geringe en dagelijkse reparatiën, die volgens het plaatselijk gebruik ten laste van de pachter komen. Bepaalt nu het pachtcontract, dat de pachter voor een bepaald gedeelte moet bijdragen in de kosten van het timmeren en schilderen, dan is de pachter daartoe verplicht. Dat aan de boerenhuizinge in vele jaren niets is gedaan, is voor de pachter, die de boerderij reeds 12 jaren bewoont, een voordeel geweest, daar hij al die jaren geen reparatiekosten heeft behoeven te betalen. De pachter heeft dan ook geen gegronde reden er over te klagen nu een gedeelte in de kosten te moeten betalen. Waarschijnlijk heeft de eigenaar, door de duurte der materialen en arbeidslonen, zich genoodzaakt gezien de reparatiën tot het laatst uit te stellen, te meer waar de pachtprijs in verhouding laag pleegt te zijn. Bovendien pleegt bij de bepaling van de pachtprijs er rekening mee gehouden te worden dat een gedeelte van de reparatiekosten door de pachter gedragen moet worden. --- Andere toespraken. Verschillende toespraken volgden. In de eersto plaats van de heer H. J. Douma, die eerst als lid van het Burgerlijk Armbestuur en daarna als bestuurslid van Maatschappelijk Hulpbetoon de gehele periode van het echtpaar Luchtenveld mee heeft doorgemaakt. Uitvoerig ging spr. in op de arbeid van dit echtpaar, dat onder vaak bovenmenselijk i.ware omstandigheden zijn werk heeft gedaan op een wijze, waarvoor wij diepe eerbied hebben en waardoor eenheid heerste in dit grote gezin. Aan de dames-commissie, die veel heeft gedaan voor een betere aankleding van de vertrekken, bracht spr. daarvoor hulde. , Dokter Leeuw en Zuster Zwart spraken beiden hun dank uit voor de steun, die zij bij de verzorging van de patiënten van deze inrichting van het echtpaar Luchtenveld hebben mogen ontvangen. Zij getuigden van een prettige sfeer en van vriendschap. Ook de heer Dijkstra, secr.-ontvanger van M.H., uitte mede namens het personeel zijn dank aan de Vader voor de prettige samenwerking en aan de vertrekkende dames Van Garderen en Slager voor de goede zorgen, waarna ook Ds. Zevenboom met een kort woord uiting gaf aan zijn waardering voor de aangename samenwerking eh de hoop uitsprak dat deze onder het bestuur van het echtpaar Hoekstra bestendigd mocht blijven. De heen Hoekstra deelde mee, dat één der verpleegden hem had gezegd: ~Jo kinne in hiel goeie man wêze, mar „Vader" wie best, dy-hie om my wol bliuwe kind sa lang as 'r dea wie". Spr. kon dit getuigenis zeer waarderen, maar uitte voorts de hoop, dat ook tussen hem met zijn vrouw en het bestuur, personeel en verpleegden een goede samenwerking zal ontstaan. Dan zal men aan alle kanten tevreden kunnen zijn. Ook mevr. Besuyen hield een toespraak, waarbij zij namens de dames-commissie dankte voor de hulp, welke bij de vervulling van billijke wensen der commissie van bestuurszijde v/erd verleend. Deze spreekster prees evenzeer de verhouding met Vader en Moeder en met het personeel. Nadat nog de heer Luchtenveld zijn waardering en dank had geuit voor de hem en zijn echtgenote gebrachte hulde en voor de aangeboden cadeaux, mede namens de vertrekkende dames van het personeel, nadat ook een der verpleegden nog even naar voren was gekomen en enkele wensen had geuit, sloot de heer De Wilde de samenkomst, waarin ook voor de nodige tractatie was gezorgd. Het was, aldus spr. zeer terecht, voor de betrokkenen een onvergetelijke avond, die heeft aangetoond, dat het goed is daar, waar orde, rust en vrede heersen. --- FEUILLETON Storm Door J. WEYER over land en water 27 Zij zag die gast eens aan. Deze was her. aan te zien, dat hij een paar slechte dager, had meegemaakt. Daarom liet zij hem maar stil zitten kijken en langzamerhanc werkte de rustgevende sfeer, die er van die gezellig-gemeubileerde kamer uitging, op hem in. Vrouwe Anna schonk thee en nodigde hem uit er wat bij te eten van de kleine hardgebakken broodjes met kaas en vleessoorten. Zy wilde hem vóór alles op zijn gemak zetten. Zij voelde dat er iets heel bijzonders gebeurd was. En van lieverlede kwam hij bij en begoi te vertellen Een beetje onregelmatig, zon der te bedenken, dat zijn gastvrouw notf niets van hem wist. Zijn gastheer liet hem zijn hart maaleven luchten en keek intussen zijn vrouw glimlachend aan. Dit zag Otto en hij kreeg een kleur als een schooljongen. „Eigenlijk ben ik nog maar een ondamx bare kwajongen. Inplaats van u te danken voor alles wat u voor mij, een vreemde ling, gedaan hebt, zit ik u hier te vervelen met mijn gelamennteer over iets, dat a' lang voorbij is." Hij stond op, ging eerst als een volleerde jonker naar mevrouw, voor wie hij de kni-1 boog en de hand kuste en vervolgens naar de grietman, die hem echter de 'ïand toe stak om te voorkomen, dat hfj hetzelfde voor hem deed. „Je weet misschien, Otto, een Fries knielt alleen voor God. Daar hangt hij, die da' tegen Keizer Karel de Vijfde durfde zeg gen, n.l. Gemme van Burmania in de ver gadering der Edelen in 1555. Morgen ma, je ons wat vertellen. Nu stuur ik je naar je kamer. Mijn vrouw zal haar maatregelen wel genomen hebben. Als je morgenvroeg soms gevecht hoort, dan zijn het onze twee rakkers van jongens. Bij anderen gaan ze voor elkaar door het vuur, maar samen vechten ze graag een robbertje. Dus daar trek je je maar niet van aan. Om acht uur ontbijten we, maar jij bent morgen nog onder en boven de wet, niefwaar vrouw!" " Otto werd door Vrouwe Anna naar ziji. kamer gebracht, en kreeg de nodige aanwijzingen over een en ander. Hij had een zeer opwindende dag achter de rug met dt> doodsbedreiging op de achtergrond En toen lag hij nog niet tussen de frisse lakens, of hij sliep. "" Hij sliep zoals een gezonde jongen na een vermoeiehde maar goed bestede dag met voleinde dagtaak kan slapen. Hij droomde van zijn moeder. En in de verte zag hij Just in zijn tuin werken. --- PERSNIEUWS. VERZET EN VRIJHEID Mr. dr. L. H. H. Bosch Ridder van Rosenthal die, als voorzitter van het college van vertrouwensmannen in opdracht van de Regering, vijf jaar geleden van de stoep van het Haagse stadhuis de proclamatie van de bevrijding voorlas, vraagt — met herinnering aan dit feit,— in de Chr. Hist. Nederlander: „Waar is ons verzet tegen geweest en zijn wij thans werkelijk vrij?" Zijn antwoord op deze vraag is: ..Ons verzet was tegen de Duitse bezetter en wij wilden bevrijd worden van het totalitaire systeem, zoals dat toen belichaamd was in de Duitse bezetting. Wij wilden weer vrij zijn in onze meningsuiting en in ons gedrag; wij wil- weer geestelijke vrijheid." Maar wat heeft ons volk gemaakt van die vrijheid sinds 1945? Schrijvers conclusie is: De tekenen en de kenmerken van het totalisatiesysteem zijn nog overal te vinden. „Wat te zeggen van een Regering, die zonder controle of critiek van de Volksvertegenwoordiging in strijd met afspraken en wetten zijn gang gaat, wat te zeggen van een politie, die zich niet als vroeger, behoeft te legitimeren, wat van ambtenaren, die steunend op hun functie, bijkans een schrikbewind uitoefenen, alle mogelijke en onmogelijke vragen stellen en beslissingen nemen waartegen geen rechtsmiddelen, meer openstaan, wat van een pers, die niet vrij is in kritiek op de Regering. Het eerste evenwel is het ergste." Wat de Chr. Hist. niet willen, formuleert de schrijver als volgt: „1. Wij wijzen af elk totalitair stelsel en elk autoritair optreden van Regering of ambtenaren, dat niet op de wet is gebaseerd. 2. Wij strijden voor de rechtsstaat en voor de vrijheid in woord en daad, voor zover niet door de wet beperkt. 3. Op grond van onze beginselen verzetten wij ons tegen onderdrukking en miskenning van minderheden, zowel in eigen land als in Indonesië. 4. In het belang van heel ons volksleven strijden wij voor de doorwerking onzer eigen beginselen. 5. Wij strijden voor een onafhankelijk sterk Nederland, dat zich aan zijn beloften houdt en afspraken nakomt, voor zijn geestesvrijheid en voor zijn bloei en daarvoor bidden wij God." Een gezonde democratie eist karakter en beginselvastheid en daar mankeert het op het ogenblik bij ons aan, — besluit de schryver. --- Leeuwarder rechtbank behandelde zaak tegen Sneeker kapper C. L. A. van U., leraar aan een kappersvakschool te Sneek, was door de kantonrechter aldaar wegens het onbevoegd uitoefenen der geneeskunst veroordeeld tot tweemaal f 300 boete of tweemaal een maand hechtenis. De man ging in appèl, zodat de Leeuwarder rechtbank deze zaak in behandeling kreeg. Nadat een vorige maal de zaak werd aangehouden, stond hij Woensdag weer terecht. Zijn verweer, dat zijn bedrijf gedekt wordt door de overheid, zodat hij staat ingeschreven middels de vestigingswet kleinbedrijf, vond geen steun bij dé getuige-deskundige J. Wedman, ambtenaar van de Friese Kamer van Koophandel. Het ministerie van Economische Zaken geeft desgevraagd een vergunning af. Eisen van vakbekwaamheid worden er niet in gesteld. De Officier van Justitie persisteerde dan ook bij zijn eis van bevestiging van het gewezen vonnis. Uitspraak over 14 dagen. — De 50-jarige Duitser Adolf Martin Barstitan is door een Amerikaanse rechtbank te Regensburg veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf op beschuldiging van spionnage voor Tsjecho-Slowakije. --- HOOFDSTUK XIV. De volgende morgen was hij op tijd Deneden. Hij had schoon linnengoed in zijn Kamer gevonden, zich heerlijk opgefrist en toen hij zó, als een opgewekte jongen, die plezier in zijn leven heeft, binnenkwam, waar hij de gastvrouw reeds aan de ontbijttafel vond, zag deze hem met een lachend gezicht aan. „Ik behoef niet te vragen, of je goed geslapen hebt. De levenslust straalt je de ogen uit." „Mevrouw, zo is het inueraaad. ik voel me zo licht als een veer. Van binnen en van buiten." ,Wil je mijn man roepen? Hij is in zijn werkkamer." Otto deed dat en hij vond de grietman nog in gesprek met een gespoorde en gelaarsde man, aan wie hij juist een gezegelde brief gaf. De ruiter verwijderde zich met een beleefde groet. „Voor grietman Andringa, om je goede overkomst te berichten." „Hebt u mischien ook aan Sjoerd gedacht? „Ik heb hem gevraagd om Sjoerd bericht te doen. Over een paar uur weten ze het." Beiden gingen naar de huiskamer toe. „Zullen we de bengels maar binnenlaten, vrouw?" ~Ja, roep Jitske maar, dat zij ze loslaat." Een ogenblik later werd het dienstmeisje de deur ingedrukt door twee jongens van een jaar of zes. Beiden even groot, beiden blond, en op elkaar gelijkend als twes druppels water. Toen de jongens echter met aandacht naar hem, die ze hier niet verwacht hadden, zagen, viel hem toch verschil in gezichtsuitdrukking op. Ze waren plotseling blijven staan in hun stormloop naar hun moeder, toen ze een vreemde bij hun ouders ontdekten. Dezen zeiden niets om te zien, hoe ze verder zouden reageren. De een kwam naar hem toe, terwijl de ander halfweg bleef staan, „Ik heet Fokko, en jij?" „Ik heet Otto." „Blijf je hier lang?" „Waarom?" „Dan kan je mooi met ons spelen. Vader heeft haast nooit tijd. Wil je dat?" „Dat wil ik gmag proberen, misschien lukt dat nog wel." „En ik heet Gemme," kwam de andere. Maar die maakte zich niet druk. Hij nam Oto eens goed op en daar deze blijkbaar een gunstige indruk maakte, zei hij: „je bent wel veel ouder, maar ik vind je toch wel aardig." Tot zijn broertje: „jammer hè. dat hij al zo oud is." De ouders hadden hen stil laten praten, vol verwachting hoe die kennismaking zou. aflopen. Ze zagen Otto aan, met hun ogen vragend: „Hoe vind je dat nu!" De tafel duurde niet lang. De beide jongens hadden blijkbaar een gezonde eetlust en netjes vroeg Gemme: „mogen we opstaan, Moeder?" Alles ging in de landstaal. Hoewel de ouders 's winters in de stad en in de zomermaanden onder de klokslag hiervan op hun buiten bij Huizum woonden, spraken ze onder elkaar altijd, ook als er Friese gasten waren, hun eigen taal. Waren er vreemden uit de Republiek, en dat gebeurde dikwijls, dan werd er correct Hollands gesproken. Toen de jongens verdwenen waren, zag Vrouwe Anna haar gast vragend aan. „Wat een enig stel jongens, mevrouw! U zult er uw handen wel vol aan hebben, denk ik!" „Ja, gelukkig wel. Ze zijn nog jong en er is nog heel wat aan te doen. Vind je, dat ze op elkaar gelijken?" ~Ja, wel veel en toch niet geheel. Gemme is misschien bedachtzamer, Fokko spontaner, voor zover ik er met m'n eigen jonge jaren over kan oordelen." „Zo is het ook," zei mevrouw. „Als ze 's avonds in hun bed liggen, en ze slapen, kan een vreemde hen niet uit efkaar. Zelfs het meisje vergist zich dan nog wel. Maar er kan nog alles uit groeien." Haar man had er het zwijgen toe gedaan. Kennelijk was hij ln zijn eigen gedachten verdiept. Zo nu en dan dwaalden zijn ogen naar Otto, terwijl deze met zijn vrouw praatte. Zij zag haar man onderzoekend aan. „Jij hebt andere dingen in je hoofd. Mag tic het ook weten, of zijn het staatszaken?" Als je het graag weten wilt: alle twee. Ik dacht over onze gast." Laten we dan naar je werkkamer gaan man, dan kan het meisje hier afnemen. Waar je nu over praten wilt, interesseert mij ook wel een beetje." Mag ik mee?" (Wordt vervolgd). --- Bruintje Beer's grote reis No. 34. — Freddie is blij en ook Bruintje Beer, zien ze daar hun trouwe Sambo weer. „Als 't u blieft, mevrouw", zegt de zwarte vent, hier zijn uw schoenen!" „Ik ben blij dat je er bent", zegt de fee, „dat heb je goed gedaan. Je mag met je vriendjes in vrijheid gaan, nu je me die gouden schoenen bracht. Beklimt je kamelen en rijdt dan vlug voort, dan ben je nog thuis vóór de nacht." --- IN HET HOEKJE Met de schoonmaak kwam het te voorschijn, dat héél oude kookboek. - Grootmoeders kookboek. Midden in „de brol", zoals wij hier in Friesland zeggen, gingen we er bij zitten. Wie weet, misschien stonden er re«epten in voor smakelijke, gemakkelijk te maken en niet te dure kostjes. - Weer eens wat nieuws b.v. , We sloegen de vergeelde bladzijden om. staarden op een stukje glanzende pauwenveer, dat als bladwijzer was gebruikt, en lazen vervolgens het recept, dat onder aan deze bladzijde stond en 't welk met een kruisje gemerkt was: Moscovisch gebak. Men neemt een pond suiker, een pond boter, een pond bloem, 24 eierdooiers, .'. Vier en twintig eierdooiers! Fantastisch! Een pond roomboter! 't Is ook maar niks! — Schei maar uit! Véél en véél te duur! Volgende bladzijde: Spekkoek. (O wee, daar zijn ze al weer met hun eieren!) - Men neemt 20 eierdooiers, 3 kopjes gesmolten boter, 3 kopjes meel, 3 kopjes suiker, foeli, nootmuskaat, kruidnagelen, kaneel, gardamon Ook al niets. Spritzen. Men neemt 1 liter water, % pond boter, 1 pond meel, 28 eieren Nog onmogelijker! Zou grootmoeder werkelijk voor een trommel spritzen acht en twintig eieren gebruikt hebben ? Wij peinzen over die rijke tijd, waarin zulks mogelijk was. Een ei kost nu 14 cent — voor kort nog 18 cent — maar in de tijd dat grootmoeder voor haar dikke sprits rustig 28 eieren klopte, kostten die eieren haar \Vz cent het stuk. Een normaal kippcn-ei kostte in die jaren een cent of drie, maar voor gebak gebruikten de huismoeders van omstreeks het jaar 1900 zgn. knik-eieren, eieren met een deukje en deze deden gemiddeld slechts anderhalve cent. Wel, waar de zaken zó stonden, wat zou dan onze grootmoeders beletten 28 eieren in haar koekjes te verbakken! We bladeren dit kookboek verder door en verbazen ons over de degelijkheid van de gerechten van vroeger. In een nasrerechtje b.v. werd o.a. maar even een halve kan room verwerkt Hoe is het mogelijk, dat onze grootouders en onze tantes niet geploft zijn bij zulke diners! Evenmin als met de eieren, de boter, de room enz. was men karig met de tijd. Uren en uren moeten de huismoeders uit die jaren voor het fornuis gestaan hebben. Nu is eten een heel belangrijk ding. Men is er niet met uit te rekenen, dat een bepaalde maaltijd zóveel vitaminen bevat en dus aan de eisen-voldoet. Klaar! Eet maar op, jongens, smakelijk of niet. Het eten moet voedzaam zijn, het moet er goed' uit zien en het moet smakelijk wezen. Het is heus de moeite waard om iedere maaltijd die men het gezin voorzet, tevoren even goed te overdenken. Hoe kan ik de nodige afwisseling geven? Wat is in deze tijd van het jaar het beste, wat het goedkoopste? Ook de manier waarop de gerechten op tafel verschijnen, is een ding van belang. Eten dat goed wordt opgediend, d.w.z. in een behoorlijke schaal en netjes opgewerkt zoals dat heet, gaat er beter in dan eten dat b.v. met pan en al op tafel wordt gezet en waaraan verder niets gedaan is. De klacht die men vaak van vrouwen hoort is: we hebben er zoveel werk van en het is zó maar op. Dat is waar. Maar wat geeft het een voldoening, goed en smakelijk gegeten te hebben! Lang nadat de maaltijd beëindigd is voelen de huisgenoten zich nog plezierig door de gedachte: wat hebben we vandaag weer lekker gegeten! Ook het vooruitzicht op een goed maal veraangenaamt de stemming. — Het werk is zwaar, maar straks gaan we naar huis en zullen we weer fjjn eten! Hei KOOKBOEK mei de pauwenveer Dat fijn eten hoeft helemaal geen düür eten te zijn. Voor wie gezond is, is alle eten fijn, mits goed toebereid en smakelijk opgediend. Een schaal bruine bonen met gebakken spekjes en daarbij een schotel sla met tomaten b.v. is in al zijn eenvoud een kostelijk maal. Het ziet er ook prachtig uit zoals het daar bij elkaar op de tafel staat: het zachte bruin van de boontjes, het geel en groen van de sla en daarbij het helder rood van de tomaten, dat zijn kleuren die een schilder tot een stilleven inspireren en die de eetlust van een gezin tot tophoogte opvoeren. Maar terwijl wij daar zo zitten te neuzen in dat oude kookboek met al zijn eieren, zijn boter en zijn room-, schiet het ons te binnen, dat we zelf nog niets hebben om straks toe te eten! En er zal ook nog een gast aan tafel zitten. Wat zal het zijn? Het moet gauw klaar zijn, het mag niet te veel kosten Het wordt melk-yoghurt. De melkboer levert het ons kant en klaar. Het hoeft niet gekookt, niet eens gewarmd. De inhoud van de fles wordt in een glazen schaal gestort. Dan gaat er flink wat suiker by en het sap van twee flinke sinaasappelen. Even roeren en er ontstaat een dik, geelachtig mengsel. Dat mengsel wordt gegarneerd met enkele stukjes van het vruchtvlees van de uitgeperste sinaasappelen plus een paar inderhaast uit de jam geviste halve kersen. Voedzaam èn lekker en fijn om te zien! En in een ommezien klaar! — Het oude kookboek met de pauweveer gaat dicht. Zijn tijd is voorbij. De keuken van nü en de mens van nü vragen andere dingen. — Eenvoudiger zaken. — En varen daar wel bh'! C. --- DE JUISTE WIJZE VAN SLA BEREIDEN De grootste hoeveelheid kropsla van het gehele jaar komt aan de markt in de maand Mei. Dit is dus wel de beste tijd om van de sla te profiteren! Nu komt het er daarbij wel op aan, zowel voor de smaak als voor de voedingswaarde van deze groente, dat ze op de goede manier wordt klaargemaakt. Kropsla behoort fris en knapperig op tafel te komen, niet half verlfenst of drijvend in een overvloed van saus. Sla bevat vitamine B en C en veel caroteen, een stof, die in het lichaam wordt omgezet in vitamine A. Bovendien is ze rijk aan voedingszouten, zoals ijzer, kalk en fosfor. Om deze beschermende voedingsstoffen zoveel mogelijk te behouden, kunnen wij de sla het beste als volgt bereiden: 1. De sla kort voor het gebruik en zo vers mogelijk kopen en vlak voor het eten klaarmaken. 2. Zo weinig mogelijk van de kroppen weggooien. De groene bladeren hebben de meeste voedingswaarde! Zijn er veel stugge en harde groene bladeren, dan kan men die desgewenst tot de volggende dag bewaren om ze samen met stoofsla te koken. 3. De bladeren van de stronk plukken en snel maar voorzitig wassen, waarbij men let op luis en rupsen. Uren in water staan maakt de sla slap en waterig en geeft bovendien verlies aan kostbare vitamines en voedingszouten. Daarna moeten de blaadjes gedroogd worden, sommigen gebruiken hiervoor een doek of een slamandje, maar men kan ook blad voor blad uitschudden. Uitknijpen is beslist niet aan te raden; daardoor worden de blaadjes te veel gekneusd. 4. Vervolgens in de slabak of schaal een slasausje maken. Dit sausje kan bestaan uit olie en azijn, peper, zout, mosterd en een snufje suiker. Naar smaak kunnen door dit mengsel nog wat fijngehakte ui of bieslook, peterselie en andere fijngesneden tuinkruiden geroerd worden. Inplaats van het olie- en azijnmengsel kan men gekochte slasaus nemen of mayonnaise. Ook gebruiken sommigen, om een smeuïg sausje te verkrijgen, graag een fijngemaakte gekookte aardappel met olie, azijn en mosterd als slasaus, terwijl vele fijnproevers citroensap inplaats van azijn verkiezen. Ook yoghurt en karnemelk worden om hun fris-zure smaak wel als slasaus gebruikt. 5. Om de slabladeren fijn. te maken liever geen mes gebruiken (dat komt de smaak niet ten goede), maar ze voor het aanmaken in stukken scheuren. Ook de nerven gebruike men in de sla, zij geven er iets knapperigs en pittigs aan. 6. De sla desgewenst versieren met plakjes hardgekookt ei of fijngehakt ei, met komkommer, radijs, augurkjes. Door deze zes regels te volgen, krijgt U een salade, die oog en tong zal strelen en daarbij een van de gezondste groenten heten mag! ---