Over Recht en Wet Trekhondenwet. "Vraag. lemand, die een hond had gespannen voor een rijwiel, is geverbaliseerd wegens overtreding der Trekhondenwet. De betrokkene maent, dat hij ten onrechte geverbaliseerd is, omdat volgens hem een rijwiel geen hondenkar is. Antw. „Jurist" kan zich de verbazing van den betrokkene over dit verbaal indenken, maar is van oordeel, dat hef procesverbaal lerecht is opgemaakt, omdat de Hooge Raad bij arrest d.d. 10 Maart 1919 heeft uitgemaakt, dat een met een hond bespannen rijwiel valt ander het begrip „hondenkar" in den zin der wet. --- Huwen in buiten gemeenschap. Vraag. Een abonné vraagt wat het beste Je: om te huwen fci of buiten gemeenschap. Antw. Deze eenvoudige vraag is niet» gemakkelijk te beantwoorden, omdat ~Jurist" niet weet, met welk doel zij gesteld is. Het principieele verschil is hierin gelegen, dat bij een huwelijk in gemeenschap de goederen, door de echtelieden ten huwelijk aangebracht, of verworven staande, als het ware in één pot komen en dat de echuldeisohere van den man hunne vorderimgen op de gemeen9ohap kunnen verhalen. Wanneer de boedel achteruit gaaf, geschiedt dit mede tof schade en ten nadeele van de vrouw. Zijn de echtelieden buiten gemeenschap getrouwd, dan zijn de schuld eischers van den man niet gerechtigd om hunne vorderingen te verhalen op de goederen der vrouw. Het kan dus voorkomen, dat de man failleert en de vrouw in goeden doen is. Wanneer vóór het huwelijk niets daaromtrent wordt opgemaakt, zijn partijen in gemeenschap van goederen gehuwd. Willen zij trouwen buiten gemeenschap, dan moeten zij zich Vooraf wenden tot een notaris, den eenigen bevoegden ambtenaar, om een akte. inhoudende de huwelijksvoorwaarden, gereed te maken. --- Scheiding van tafel en bed. B. te R. vra ag t: le. Wordt bij scheiding tusschen tafel en bed de helft der kinderen aan elk der echtgenooten toegewezen? 2e. Hoe lang duurt de procedure? 3e. Is beider toestemming vereischt? 4e. Bij wien heeft vrager zich te vervoegen en hoeveel bedragen de kosten? Antw. De vrager moet zich tot een procureur wenden. De kostenberekening zal wel beïnvloed worden door vragers vermogenstoestand en mede door de moeite, die door den procureur moet aangewend worden. Scheiding van tafel en bed kan door beide «sohtgenooten aangevraagd worden; één der echtgenooten kan deze aanvragen op grond van mishandelingen, beleedigingen en buitensporigheden jegens hem gepleegd. In het eerste geval duurt de procedure zeer lang, omdat er verzoeningspogingen worden aangewend door een lid der Rechtbaüik, die uit haar midden wordt benoemd, en die tweemaal, met een tussohenruimte van zes maanden, de echtgenooten voor zich laat verschijnen. Verder moeten de eventueel in levea zijnde ouders der echtelieden, nog gehoord worden. Wanneer er eene vordering door een der echtelieden wordt ingesteld en de andere verschijnt niet, dan is zaak Manen enkele weken aigeloopen. Verschijnt de andere wel en moeten de gronden, waarop de vordering steunt, bewezen worden, dan. kan het wel yrij lang duren. --- Rechtspositie van een gefailleerde. W. te L. vraagt of een gefailleerde, aan wien later een erfenis is ten deel gevallen, waarin vast goed, zander medewerking van den curator tot scheiding en deeling dier erfenis kan medewerken. Antw. Neen, wanneer het faillissement nog voortduurt, want dan mist de gefailleerde het recht om zelfstandig te handelen —; ja, wanneer het faillissement beëindigd i 9, omdat, ook al heeft er geen volledige betaling der schuldeischers plaats gehad, de exgefailleerde alle vroegere rechten herkrijgt en. volkomen handelings-bevoegd is. --- Doorplakken van rentezegels. Vraag. Voor vrager zijn vanaf 14 Mei 1926 tot Januari 1930 rentezegels geplakt. Met ingang van 1 Dec. 1929 is hij echter vast aangesteld in Gemeentedienst en wordt er voor hem niet meer geplakt, daar hij mv van gemeentewege pensioengerechtigd is. Zijn de geplakte zegels nu waardeloos of is er een mogelijkheid, dat hij ook bij den Raad van Arbeid verzekerd blijft en eventueel boven zijn gewone pensioen al 9 voormalig ambtenaar nog ouderdomsrente kan krijgen of ongevallenrente, of zijn vrouw eventueel weduwen en weezenrente? Indien vrager later weer in lossen dienst komt, zoodat er weer zegels geplakt worden, zijn de in bovengenoemd tijdvak geplakte rentezegels dan ook weer geldig, ook wanneer in dien tusschentijd niet geplakt is? B. H. B. te A Antw. Het is aan te bevelen, dal verzekerde zelf zegels gaat plakken. De in genoemd tijdvak geplakte zegels behouden dan bun waarde. llij kan dan later invaliditeitsof ouderdomsrente krijgen, terwijl bij overlijden zijn weduwe, indien zij 60 jaar is, weduwenrenle ontvangt. Zijn er kinderen beneden 14 jaa% dan ontvangen deze weezenrente. Het bedrag dier renten is afhankelijk van de waarde der gestorte premiën, met andere woorden: de hoogste premie geeft de hoogste rente. Voor een speciale berekening zoudt U failicbiingen kunnen vragen bij den Raad van Arbtdd. Wat de vraag betreffende ongevallenrente betreft, indien vrager in een onderneming van de gemeente werkzaam is (b.v. op een gasfabriek, bij deu reinigingsdienst of als wegwerker) dan ontvangt hij krachtens de ongevallenwet rente, als hem een ongeval treft. Vraag. Ik heb een dochter, die als dienstbode per week f 3.50 verdient boven den kost. Ze is aangeslagen in de inkomstenbelasting voor f 7.50. Is zij verplicht dit te betalen? J. V. te E. Antw. Of uwe dochter terecht in de belasting (aangenomen wordt alleen in de gemeentelijke inkomstenbelasting) is aangeslagen, hangt ai van twee factoren: 10. hoeveel is gerekend voor kost en in- Woning; 20. bij welk inkomen voor een ongehuwde de heffing van de belasting voor de gemeente Lemsterland begint. Aan V. wordt de raad gegeven, zich zoo spoedig mogelijk te vervoegen bij den Rijksontvanger te Lemmer met het verzoek om inlichtingen omtrent het bovenstaande. Indien met het bedrag, dat voor kost en in- Woning in aanmerking is genomen, geen genoegen wordt genomen, zal binnen 2 maanden na d«en datum van het aanslagbiljet een bezwaarschrift kunnen worden ingediend bij den inspecteur der belastingen te Heerenveen. JURIST. --- Korte Mededeelingen. — In haar geboortedorp Deurne in Noord-Brabant is .de bekende zangeres mevr. A. Noordewier—Reddingius op tweeden Paaschdag gehuldigd met een gedenksteen in den gevel van de pastorie der Ned. Herv. kerk. — Op 66-j arigien leeft ij d is overleden de heer W. Bonneana, burgemeester van Grootegast. De overledene is geboren op 14 Maart 1864 te Midwolda en herdacht op 15 Febr. j.l. den dag, dat hij 20 jaar burgemeester der gemeente Grootegast was. — Dri© jongelui uit Noordwijk waren op de Noordzee in een kleine zeilboot gaan varen. Zes palen ten N. van het dorp brak de mast en "daar de wind aflandig was, verkeerden de jongens in levensgevaar. De Noordwijksehe reddingbrigade met behulp van een Katwijkschen motorschokfker, slaagde er in de drie jongelui te redden. — Het O. M. bij de rechtbank te Assen heeft hooger beroep aangeteekend tegen .het vonnis dier rechtbank, waarbij een oud-rijksontvanger te Emmen, wegens beleediging van oud-minister Kan is veroordeeld tot twee maanden voorwaardelijke gevangenisstraf. De eisch van het O. M. was vier maanden gevangenisstraf. — Naar Vaz Dia 9 uit Rome bericht, heeft Edda Mussolini tot dusver huwelijkscadeaux gekregen tot een gezamen lijke waarde van meer dan anderhalf millioen lire. Onder de cadeaux is een gouden armband, bezet met juweelen van den koning en de koningin. De fascistische partij schonk een hanger, versierd met paarlen en edeteteenen. — Het Haagsche gerechtshof heeft den 35-jarigen houtbewerker te Waiddinxveen, die in eerste instantie door de rechtbank te Rotterdam wegens moord op zijn buurman Schotman veroordeeld was tol 8 jaar gevangenisstraf met aftrek van preventief, thans 12 jaar opgelegd. Het O. M. bij de rechtbank, dat van het vonnis in hooger beroep was gegaan, had 15 jaar geëischt. — Te Rotterdam was de familie Straäter op bezoek bij kennissen. De gastheer liet zijn revolver aan de bezoekers zien. Toen de 56-jarige J. H. Straäter het wapen in de hanid had, haalde hij den trekker over, meenende, dat het wapen niet geladen was. Er zat evenwel nog één patroon in. Het schot ging af en de vader trof zijn 18-jarigen zoon in het hoofd. De Jongen is zwaar gewond in het ziekenhuis opgenomen. — Wel 1500 onderwijzers in Hongarije ontvangen hun salaris niet in geld, imaar in graan. Dat moeten ze dan eerst weer te gelde maken, om aan hun salaris te komen. Nu klagen ze, (dat ze slechts 18 pengö per quintas tarwe kunnen besixnmen, terwijl deze hun is toegerekend voor 27.80 pengö. — Te Rotterdam keerden vijf jonge mannen van den Schiedam schen dijk naar huis terug. In drie'verschillende wijken vernielden en stalen zij in totaal 26 beltrekkers. Op den Hofdijk vielen zij een 30-jarigen kantoorbediende, die zijn meisje naar huis bracht, aan en beroofden hem van een gulden, dien hij in zijn vestzak had. Daarna wierpen zij het meisje tegen den grond en pleeglden niet nader te noemen handelingen. Alle vijf zijn in den loop van den nacht aangehouden. --- FEUILLETON LEER OM LEER. Door E. PHILLIPS OPPENHEIM. HOOFDSTUK XIV. 14 Dienzelfden middag om half vijf drukte Jacob op het schelknopje van een groot, onbewoond-uitziend huis in Russell Square Na een minuut of vijf wachten werd de deur geopend door een vrouw, die er uitzag als een huisbewaarster Nadat ze hem even scherp met haar kleine, grijze oogen opgenomen had, zeide ze hem, als antwoord op zijn vraag naar Miss Buttiwell, kortaf, dat hij op de eerste verdieping zijn moest. Jacob liep de groote, ouderwetsche wenteltrap op, en kwam op een portaal, waar verscheidene deuren op uitkwamen, waarvan er één aanstond. Brutaal duwde hij haar verder open. Hij bevond zich nu in een groote zaal met een glimmend gewrn.ven eiken parketvloer, drie lange, smalle, grijs-fluweeleu banken tegen den muur en een grammofoon. Bij de grammofoon stond een jonge vrouw, in wie hij onmiddellijk Sybil's schoolvriendin Lady Powers herkenle „Ah, Mr. Pratt", begroette ze hem uiterst beminnelijk. „Ik heb van Sybil al veel van u gehoord, prettig, dat ik u nu ook leer kennen." Jacob maakte een buiging en mompelde de gebruikelijke formule. „Sybil zal wel zoo dadelijk komen", ging Lady Powers voort. „U krijgt toch les van haar, is 't niet?" „Ja, ik hoop 't ten minste", antwoordde Jacob. „fk ben alleen bang, dat u geen gemakkelijken leerling aan me hebben zult." Ze keek hem guitig lachend aan. „Kom, zoon vaart zal 't niet loopen. Maar laat ik me eerst even voorstellen. Ik ben Grace Powers, medeleerares aan onze nieuwe school. Als ik me niet vergis, heb ik u twee dagen geleden in „Restaurant Milan" gezien, ik herkende u dadelijk, toen u binnenkwam. Wilt u dadelijk beginnen of willen we wat praten tot Sybil komt?" Na een toestemmend antwoord van Jacob ging ze hem voor naar een uithoek van het zaaltje, waar een paar gemakkelijke stoelen stonden. Met een korte handbeweging noodigde ze hem uit om te gaan zitten en schoof hem een doos sigaretten toe „U vindt het lesgeven zeker wel vermoeiend?" vroeg hij beleefd, toen hij een minuut zwijgend had zitten rooken. „Soms wel", bekende ze. „Dat hangt hoofdzakelijk van den leerling af. Vanmiddag bijvoorbeeld, juist voordat u kwam, heb ik een jongmensch les gegeven, aan wien alle moeite verspild is; dansen leert hij toch niet." „Ik hoop, dat u over mij tevreden zult zijn", zeide Jacob. „Laten we alsjeblieft niet over hem doorgaan", zeide ze Hij erger* me al genoeg, 't Is een van die aanmatigende jongelui, die een vrouw in woorden van één lettergreep het hof maken en voor wien succes iets van zelf sprekends is>.' „Hoeveel lettergrepen moeten " begon Jacob. Ze viel hem met een schalksch gebaar in de rede. „Neen, daarmee moet u niet aankomen," zeide ze. „U weet evengoed als ik, dat u in 't minst geen lust hebt om me het hof te maken. U bent verliefd op Sybil, is 't niet?" „Heeft zij u dat gezegd?" De jonge vrouw schudde het hoofd. „Neen, maar 't was duidelijk te zien door de manier, waarop u in „Restaurant Milan" naar haar keek Waarschijnlijk bent u een van die zeldzame exemplaren, die maar van één vrouw tegelijk kunnen houden. Is 't zoo niet, Mr. Pratt?" „Ik weet heusch nog niet, hoe ver mijn capaciteiten in die richting gaan", antwoordde Jacob lachend. „U moet niet vergeten, dat ik mijn carrière als moderne Don Juan nog maken moet. Tot ongeveer een jaar geleden heb ik hard moeten werken!" „Zoo. Ja, ik heb al veel over de bepaald romantische manier, waarop u plotseling rijk geworden bent, hooren spreken," zeide Lady Powers, terwijl ze mei iets van eerbiedige bewondering naar hem opkeek. „Het geeft u een soort stralenkrans, weet u. Ze spreken over u alsof u een tweede uitgave van Monte Christo was. 't Is iets eigenaardigs, vindt u niet, rfie aantrekkingskracht, die rijkdom over het algemeen oefent." „Och, ik weet niet. Wat betreft de dingen, waarover we het zooeven hadden, heeft het mij nog niet veel gegeven," antwoordde Jacob een beetje verdrietig, „Dat komt, omdat u zelf zoo weinig toeschietelijk bent", zeide ze zachtjes, terwijl ze opstond, naar hjm toekwam en voor hem bleef staan. „Zou u geen lust hebben om te dansen?" „Zal ik dan eerst even de grammofoon aan den gang maken?" opperde Jacob, haar met moedwil verkeerd begrijpend Ze ging een stap achteruit, terwijl ze geamuseerd begon te lachen Daarna liep ze naar de grammofoon en zette zelf een andere plaat op. Toen stak ze haar' beide armen naar Jacob uit. „Vooruit dan, hooggeachte leerling", noodigde ze hem licht-spottend uit. „Wat wilt u het liefst leeren? Kent u de verschillende figuren?" Jacob vond 't hel verstandigst om maar meteen te zeggen, dat hij de moderne dansen wel eenigszins kende. Ze begonnen met een fox-trot; na afloop li«st ze hem los en keek hem hoofdschuddend aan. „Ziezoo, dat weel ik tenminste, mr. Jacob Prat", zeide ze. „U is een aarts-bedrieger U danst minstens even goed als ik." „Maar ik heb wat meer oelening hard noodig, ik heb in geen zes maanden gedanst", antwoordde Jacob ongerust. „Dus 't is heusch Sybil?" vroeg ze mistroostig, terwijl ze hem met grappig samengetrokken lippen recht in zijn oogen keek. „Ja, ik ben bang van wel", bekende hij. „Zuit U me niet verraden?" „Ik weet niet, wat er le verraden zou zijn", antwoordde ze verwonderd. „Uw gedrag is onberispelijk geweest in zijn soort tenminste." „Ik bedoel wat betreft het dansen", legde hij haar uit. „Als Miss Buttiwell het te weten zou komen, dat ik er al wat van kan " „Ik begrijp 't best", viel ze hem in de rede. „Ik zal mijn mond wel houden. Zullen we nu een hesitation probeeren?" In tegenstelling met de fox-trot was hier een weinig onderricht niet overbodig, maar daar Jacob een geboren danseur was, duurde het niet lang, of zijn leerares was volkomen over hem tevreden. Juist toen de dans uit was, kwam Sybil binnen. Haar begroeting was beleefd, maar den prettigen, kameraadschappelijken toon van Grace Powers wist ze niet te treffen. „'t Spijt me dat ik zoo laat ben, Mr. Pratt", zeide ze. „Maar Grace heeft zeker wel goed voor u gezorgd." „Uitstekend, t kon niet beter", antwoordde hij. „Vond u 't niet gek van mij, dat ik u dat briefje gestuurd heb?" ging ze voort, terwijl ze naar den schoorsteen liep en haar handschoenen begon uit te trekken. „Absoluut niet," stelde hij haar gerust. „Ik vond het juist zoo prettig, dat u aan mij gedacht hadt. Toevallig had ik er juist over gedacht, om eens wat danslessen te gaan nemen. Zoo nu en dan moet je alles weer eens ophalen." „Probeer eens een fox-trot met hem, Sybil", raadde Grace haar aan. „Ik geloof, dat hij 't uitstekend zal leeren." , Jacob was zoo onhandig mogelijk, maar daar hij van nature vlug en lenig was en een onfeilbaar maatgevoel had, viel het hem niet gemakkelijk, om begrijpelijke fouten te maken. Zonder één woord te spreken, dansten ze tot het einde voort. „Ik geloof niet, dat u veel lessen noodig zult hebben", zeide Sybil kort, terwijl ze hem koud aankeek. „Integendeel", antwoordde Jacob. „U zult zien, dat ik er veel noodig heb. Op 't oogenblik ben ik bijvoorbeeld heel erg buiten adem. Mag ik een oogenblikje rusten?" „Er komt zoo dadelijk een andere leerling", waarschuwde ze hem. „Goed', antwoordde hij. „Dan geeft u me morgen maar iets langer." Met opgetrokken wenkbrauwen keek ze hem aan. „MorgenV U bent toch niet van plan, om iederen dag te komen?" „Waarom niet? Hier in Londen heb je zoo weinig gelegenheid, om je te oefenen en overal, waar je komt, wordt er tegenwoordig gedanst." «Maar u,heelt de lessen niet noodig!" „Ik heb de oefening noodig. Werkelijk, mijn dansen lijkt veel beter, dan het in den grond is. Wat ik zeggen wou, dat was een verduiveld aardige melodie zooeven van dien foxtrot." „Laten we asjeblieft niet beginnen, met onze leerlingen weg te jagen," mengde Grace zich in het gesprek. „Als Mr. Pratt eiken dag wil komen, wel dan kunnen we best een uur voor hem openhouden. Maar u moet eraan denken, Mr. Pratt, dat we niet goedkoop zijn.'" „Natuurlijk niet," antwoordde Jacob. „Het zou dwaasheid zijn, als u voor zulke uitstekende lessen weinig gingt rekenen. Misschien wilt u het me wel toestaan om een paar lessen vooruit te betalen?" ging hij voort, terwijl hij zijn portefeuille te voorschijn haalde. „Bijvoorbeeld een twaalftal?" „Het kost u een guinea per les," waarschuwde Grace hem. „Loop niet te hard van stapel." Maar Jacob luisterde niet naar haar. Hij legde het geld op den lessenaar en bleef zitten wachten, tot Sybil een kwitantie voor hem uitgeschreven had. „Jk vind u erg dom", zeide ze. „Als u van mij een raad wilt aannemen, kom dan eens in de week." „En als u van mij een raad wilt aannemen," zeide Grace, terwijl ze zich lachend over zijn schouder heenboog, „dan komt u eiken dag. Stel je voor, dat we failliet gaan, dan bent u al uw geld kwijt." „Wanneer u het schikken kunt, kom ik iederen dag," stelde Jacob haar gerust. „O, we kunnen het natuurlijk schikken", zeide Sybil nonchalant-weg. „Als ik er niet ben, kan Grace u de les geven Maar u moet er zich op voorbereiden, dat het hier niet officieel toegaat", ging ze terwijl ze naar de voetstappen, die vlug de trap opkwamen, luisterde. „U zult merken, dat hier van allerlei slag mensehen komen, om zoo nu en dan een paar nieuwe figuren in te studeeren Daarom is het eigenlijk wel prettig, dat u er wat kent. Anders zou het voor hen zoo vervelend zijn." Op dat oogenblik werd de deur opengedaan- en kwam Hartwell, op den voet gevolgd door Mason, binnen. Aan Sybil viel de taak te beurt, om haar twee vrienden voor te stellen. Beiden waren ze buitengewoon vriendschappelijk en aardig. „Ik heb al in New Vork over u hooren spreken, Mr. Pratt", zeide Hartwell, terwijl hij Jacob de hand toestak. „Door omstandigheden ben ik juist uw broer misgeloopen. Hij heeft daar in het Westen onze menschen aardig de loef afgestoken." „Ja, mijn broer is heel gelukkig geweest," antwoordde Jacob. „Hij is een van de pienterste zoekers, die we vanuit Engeland in do Stafes gekregen hebben," verklaarde Hartwell. „En verstand dat de man van petroleum heeft!" „Niet te veel praten," onderbrak Sybil hun gesprek. „U bent hier om dansen te leeren, Mr. Pratt. En u evengoed, Mr. Hartwell. We zullen nu een hesitation doornemen Grace wil jij met Mr. Pratt dansen, dan neem ik Mr. Hartwell." „Sybil is niet bepaald verstandig," fluisterde Grace tegen Jacob, terwijl ze zich harmonisch door het kleine zaaltje voortbewogen. „Mr. Hart-rell is een beer op sokken en u danst heerlijk." „Dat komt door u", fluisterde Jacob terug. „U inspireert me!" Met een veelbeteekenenden blik keek ze hem vbk in de oogen. „Ik geloof heusch, dat u op den duur toch wel meevallen zult," zeide ze opgewekt. (Wordt vervolgd). --- HET ONTWAKEN VAN DE ZIEL „Het probleem van de nieuwe opvoeding is het grootste probleem van den tegenwoordigen tijd. Zij is niets anders en mag niets anders zijn dan een hervorming van het innerlijk leven, gelijk aan die van de zestiende eeuw. Een machtige ketterij, die de levenskrachten der menschheid hernieuwt. De beschavingen van Europa en Amerika stikken onder het foedraal van versteende denkbeelden en doodelijke vooroordeelen. De geest is gebonden, van kindsbeen af, aan een ongerijmde werktuiglijkheid, aan de handen van hen, die misbruiken in stand houden. Er is dringend behoefte aan frissche lucht en aan zon, aan zelfvertrouwen, aan mannelijk en helder oordeel, dat op harmonische wijze zijn gezonde vrijheid gebruikt. Men kan deze dingen niet zonder strijd bereiken. Teveel oude en nieuwe misbruiken hebben er belang bij, de ziel het ontwaken te beletten en versperren haar den weg met schijnwaarheden, dood en moorddadig. Maar alle eerlijke en sterke mannen en vrouwen, gezond van verstand en harte, moeten hun keus durven doen tusschen hun bevrijders en hun gemaskerde onderdrukkers". Aldus een woord van Romain Rolland, den Franschen profeet, wiens Jean Christophe wij allen kennen. Nuchtere menschen zullen zich afvragen: wat bedoelt hij met het ontwaken van de ziel? Het is moeilijk, hierop in kort bestek een antwoord te geven Wij kunnen den term „ziel" vervangen door „geest", „innerlijk", „persoonlijkheid" of nog enkele andere uitdrukkingen zonder met onze verklaring veel verder te komen. Het begrip „ziel" laat zich moeilijk omschrijven. Toch zal er onder ons wel niemand zijn, die de ervaring niet kent, alsof in zijn binnenste een stuk leven aan banden ligt. Beelden als dat van den gekerkerde in het vleesch spreken tot ieder onzer. Wij gevoelen, hoe de kern van ons leven verschrompelt als een knop, welke men heeft omwonden; hoe er een licht binnen in ons onder den domper staat. Veel meer had er van ons leven terecht kunnen komen, zoo al onze gaven en krachten zich vrijelijk hadden mogen ontplooien; zoo wij ruim baan hadden gegeven aan onze verlangens en wenschen; zoo wij ons uit hadden geleefd in onze gedachten en idealen. Wij plegen dit uit te drukken door te spreken van „mensch worden in den hoogsten zin van het woord". Maar mensch zijn wij toch allen? Mensch, dat wil zeggen: een hulpeloos, onvolkomen wezen, bezwaard met de lasten der aarde en tevergeefs zich verzettend tegen de hem van nature gestelde grenzen. Mensch, dat beteekent: betrekkelijkheid, halfheid, kortzichtigheid, slavernij. „De mensch is niet zooveel moois", verklaren ironisch de pessimisten, die de fouten en gebreken van hun genooten met den vinger aanwijzen en „de werkelijkheid" tot hun bewijs maken. Maar er bestaat nog een andere mensch, die evenzeer tot de werkelijkheid behoort, al is hij niet voor iederen botterik zichtbaar. Wanneer men een heilige of een held in de gevangenis sluit, merkt niemand hem op, maar niettemin leeft hij. Slechts zijn cipiers hooren zijn zuchten en het gerinkel met zijne ketenen. Deze gevangen heilige of held heeft Romain Rolland op het oog, als hij spreekt van de ziel. Kan ieder onzer dit beste en sterkste in zich bevrijden, zoodat het in de zon en de frissche lucht aan den dag trad inplaats van in den kerker besloten te zijn, hoe anders zou ons persoonlijk leven, maar ook het maatschappelijk leven er uit zien. Het was een gemeenschap van heiligen en helden geworden. Zoo heeft niet alleen het individu, maar ook de samenleving belang bij den bevrifdingsarbeid, waartoe de dichter ons oproept. Maar deze bevrijdingsarbeid is moeilijk. Wij moeten een keus doen tusschen de bevrijders en de gemaskerde onderdrukkers der ziel. Hoe onderscheiden wij hen van elkaar? Heerschers zijn niet alleen sterk, maar ook listig en tenslotte gewetenloos. Zoo draagt menig onderdrukker het masker van den bevrijder. Wij leveren ons over aan een verlangen, een een waarheid, die zich aandient als e4n bevrijder van onze persoonlijkheid, I maar ontwaren na onze overgave te laat, dat onze bedrieglijke gids onder het masker der vrijheid ons tot zijn slaaf heeft gemaakt. Onze ziel is ontwaakt, maar zij ontwaakte in duisternis. H. G. CANNEGIETER, --- Mr. P.J. Troelstra 70 jaar. Pieter Jelles heeft Zondag tallooze blijken van sympathie ontvatngen. Van openlijk huldebetoon was afgezien met het oog op den liohamelijken toestand van den 70-jarige. Op de in de vorige week aan zijn jaardag voorafgegane dagen waren de intimi, die deel uitmaken van de leiding der S.D.A.P. of haar voornaamste vertaickingen, hem reeds hun gelukwenschen komen brengen, meldt de T e L, daar zij op den 20sten Aprü te Groningen het congres der partij moesten bijwonen; andere vrienden en goede bekenden maakten van de gelegenheid gebruik om hem op den dag zelf de hand te drukken. Bloemstukken waren den jarige in zéér grooten getale toegezonden; daaronder waren er van de soc-democratische Kamerfractie, van de soc.-dem. Vrouwenclub, de Ned. Vereeniging van Spoor- en Tramwegpersoneel, de Centrale Arbeidersverzekeringen depositobank, van bestuur en logeergasten van dé 9tichting Troelstra-oord, van den Haagsohen Bestuurdersbond en de federatie Den Haag der S.D.A.P., van vele andere S.D.A.P.-federaties, waartoe nagenoeg alle Friesche, van oude Urrechtsehe vrienden, van den Bond van soc.-dem. Studentenclubs, van het N. V. V., van „Fryske selskippen", enz. Langs telegrafisöhen weg hadden oudeiinister Aalberse, ir. Aïbarda, mevr. de Boer—van Rijk, prof. van Eysinga, Meödee da Costa, prof. Mannouri, baron Van Wijnbergen, J. E. Stokvis en vele andere personen doen blijken van hun belangstelling, evenals het partij-congres te Groningen, een speciale herdenkingsbijeenkomst te Utrecht, zeer vele S.D.A.P.-afdeelingen en -clubs, de A.J.C. e.a., terwijl o.a dr Wibaut en Vliegen brieven van gelukwensen tot den jarige hadden gericht. --- Berichten uit Stad en Dorp. Landprijzen in Friesland. LEEUWARDEN. Volgens aanteekeningen van de verkoopingen in het tijdvak October 1929 tot 15 April 1930 van 67 Friesche boerderijen tot eene grootte van 1336.13.10 H.A., hebben deze gezamenlijk opgebracht f 3.465.453.90 of gemiddeld f 2594 per H.A. Voor de koopers komen bovendien in den regel r" i verkoopkosten, welke varieeren van 6 â 8 %, zoodat met die kosten de gemiddelde koopprijs per H.A. heeft bedragen ongeveer f 2775. Ter vergelijking laten wij nog volgen de H.A. opbrengst der verkochte boerderijen in de drie voorafgaande jaren, eveneens met inbegrip der verkoopkosten: 1926—1927 f 2740, 1927—1928 f 3146 en 1928—1929 f 2873. --- Werkverschaffing voor Duitsch-Nederlanders stop gezet. ASSEN. In de centrale werkverschaffing te Witteveen (Dr.) zijn sedert langen tijd ook een 40 â 50-tal z.g. Duitsch-Neldertanders tewerk gesteld. De gezinnen der betrokken arbeiders, die werkloos zijn, zijn in Duitschland, meest in het Roergebied woonachtig. Genoemde tewerk gestelden hJebben nu van onze regeering aanzegging gekregen, dat met ingang van 1 Mei a.s. de werkverschaffing vcor hen wordt stopgezet. Evenals de plattelandsarbeiders, zullen zij moeten probeeren werk te zoeken in het vrije bedrijf. --- De Friesche werkverschaffingen. LEEUWARDEN. Met. ingang van de week van 26 April zal het eetal tewerk gestelde landarbeiders in de Friesche werkverschaffingen geleidelijk worden ingekrompen, met voor de verschillende gemeenten zoo mogelijke stopzetting op 1 a 3 weken later. tfet aantal tewerk gestelden bedraagt thans nog meer Han 1000. In verband met den minder gunstigen bedrijfstoestand in den lamdbouw en de veeteelthoud'erij, wordt in de arbeiderskringen gevreesd, dat dit iaar het vinden van werk in het vrije befdrijf door alle tewerk srestelden heel "bezwaarlijk, zoo niet onmogelijk zal zijn. --- Nederlandsehe T.T. ASSEN. Het reglement voor de Intern. Motorraoes op het „Circuit van Drente" i 6 verschenen en wel in de Hollandsche, Engelsche en Duitsche taal. Behalve uit Nederland, Engeland, Duitschland en Bekrië, kwamen reeds aanvragen voor inschrijfbiljetten binnen uit Australië, Spanje en Italië. Er zijn verschillende veranderingen tegenover verleden jaar. Zoo rijdt elke klasse twee ronden meer dan toen; het inschrijfgeld is verhoogd; gedurende de races en tijdens het officieele trainen mag uitsluitend benzine, benzol of een mengsel van deze beide brandstoffen worden gebruikt. Olie mag uitsluitend voor smeerdoeleinden worden gebruikt. Van belang is, dat voor het eerst gedurende de officieele trainingstijden op Donlderdag 3 en Vrijdag 4 Juli het Circuit voor het verkeer zal zijn gesloten. --- Medaille voor menschlievend hulpbetoon. ROORDAHUIZUM, 19 April. .Heden is door den Burgemeester van Idaarderadeel uitgereikt aan 1). Bouma, wachtmeester bij het I—s Reg. Veldart., van hier, de Koninklijke onderscheiding met medaille voor menschlievend hulpbetoon naar aanleMing van zijn moedig optreden bij een bespanning, die in gevaar verkeerde. --- Schaken. F.S.B. HEERENVEEN. Schaakwedstrijd van wege den Frieschen Schaakbond. 10 deelnemers: in de eerste klasse 6, in de tweede 4. In 'de eerste klasse werden de drie prijzen gedeeld door D. Dijkstra te Leeuwarden, A. ,T. v. d. Weij te Tjalleberd, D. Hokwerda te Oosthem en E. Rinsma te Rijperkerk, die allen evenveel punten behaalden. In de 2e klasse won den prijs: R. Dijkstra te Heerenveen en de premife Th. v. d. Schaaf te Gorreldijk. --- Staatspensionneering. GORREDIJK. Di? afd. Gorredijk van den Ron& voor Staatspensionneering staat er financieel goed voor. In de plaats van wijlen ■G. Hijlkema werd W. de Haan tot voorzitter benoemd Mevr. J. Ebbes—v. d. Wal werd als bestuurslid herkozen. In plaats van H. F. v. Dam, die wegens hoogen leeftijd niet weder in aanmerking wenschte te komen, werd G. Hazewindus benoemd. --- V.P.N. Hardegarijp. HARDEGARIJP, 22 April. De afd. telt momenteel slechts 38 leden. Inkomsten f 118.34, uitgaven f 53.19, batig saldo f 65.15. Tot bestuurslid werd herkozen de heer O. v. d. Meulen, terwijl tot afgevaardigde naar de „N. N. C'-vergadering, welke te Assen zal worden gehouden, werd benoemd de heer G. Kingbcrgen. In het afgeloopen vereenigingsjaar werden geleverd 45418 kipeieren, samen 2689 K.G., benevens 1364 eendeieren, samen 1.1 K.G., totaal ontvangen voor de afgeleverde eieren f 2838. Voor pluimvee werd ontvangen f 151.29, terwijl voor f 1017.89 aan voeder werd afgeleverd. De totale omzet bedroeg alzoo f 4007.18. --- Reciteerwedstrijd. NIEUWEBRUG. De uitslag van den alhieT gehouden reciteerweldstrijd, uitgaande van de Chr. zangvereen. „Prijst den Heer", is als volgt: Ernst: le pr. de heer H. Hoeks'ra, Surhuisterveen; 2e pr. mej. A. de Jong, Gorredijk. Luim: le pr. mej. J. Dijkstra, Nieuweschoot; 2e pr. de heer H. Hoekstra, Surhuizum. De publieksprijs in ernst werd gewonnen door mej. A. de Jong te Gorredijk. Als dan eindelijk de Goede Vrijdag aangebroken is of een andere reisdag, dan welk een vreugde bij het wederzien! Dan wordt wel niet meer als van ouds het beste kalf geslacht, of het Paaschlam, of de Paaschhaas. Maar een extra-schotel, iets feestelijks wordt er toch wel opgediend. Men moet ook daaraan kunnen weten, dat het Paschen is! Gezelligheid en gastvrijheid behooren tot de christelijke en nationale deugden. leder lezer van dit blad zal die woorden wel eens gelezen of gehoord hebben. Zij komen tot uiting bij de Paaschvreugden. lets van dat oude offerfeest blijft ook daarin merkbaar. Nu zijn het evenwel geen offers meer, geplengd voor geesten of afgoden, maar het zijn uitingen van gastvrijheid voor welkome gasten. Ter wille van Paschen steken tevens velen zich in de Paaschpronk. Ook het nieuwe gewaad verhoogt de feestvreugde. Hult mede moeder natuur zich niet in haar nieuw voorjaarskleed? Hoe kan de mensch dan achterblijven? Weg met het winterstof! De zonne, zoo zingt Guido Gezelle: De zonne rijst, 't gaan balken lichts dwers door den choor; ze malen op wand en vloer Gods heiligen, in roo, blauwe en peersche stralen. Daar huivert, onweerstaanbaar, iets in 's menschen merg en midden, dat hemelwaards de ziele haalt, dat knielen doet en bidden. Paschen is en blijft het feest van boog verheven kerkdijken zin. Toch is tweede Paaschdag althans tevens een feest voor wereldsche vermaken. Hij overbrugt als 't ware het seizoen van wintergenoegens naar de geneugten der Lente. Paschen vormt het slot der binnendeursche bijeenkomsten, in muffe, bewalmde herbergzalen naar de vermaken in open lucht, naar de spelen buiten, naar uittochten te water en te land, de natuur in. . **• Zoo zijn we dan thans in dien mooien, dien drukken tijd tusschen Paasch en Pinkster. Nu zal de natuur haar zomertooi volmaken. Daarmee trachten de menschen, speciaal de huismoeders, te wedijveren. Nu ja, — er zijn altijd van die hardloopers, die Pietje-de-voorste willen zijn. Die het er nu eenmaal op gezet hadden vóór Paschen klaar te wezen. Die „al schoon" zijn, getuige de venstergordijnen als uithangbord. Laat ons maar hopen, dat die vroege hemelaarsters geen vogeltjes zijn, die te vroeg gezongen hebben; die met hun groote naast de poes der ongesteldheid naar binnen hebben gehaald. It himmeljen is fêst to ier, Stiet zwarte Jan nog oer 'e ïlier, zegt men in de wouden. Thans wordt daar geboend en gespoeld en geschrobd en geplast. Och man, men scoe dêr út rinne! bromt de huisman; men hat gjin plak! Maar als straks alles in- en uitwendig proper en netjes blinkt en glanst van zindelijkheid. Als het heem opgered, de tuin geharkt, het straatje met wit zand ingedweild, de stammen der hoornen gewit, de muren en gooten afgeboend zijn en het hekje afgenomen, het pad naar de woning met zand bestrooid is. Och man, — wat is dat „húshimmelerslé" dan gauw vergeven en vergeten. Te beklagen zijn enkel zij, die zich niet aan de schoonmaakweelde kunnen overgeven omdat Mei voor hen de verhuismaand moet zijn. Ja, velen hunner zullen Mei wel met eenige zorg en beven tegemoet zien. Maar nu de Pinkster eveneens laat invalt, zal toch die blijde Bloeimaand ook hun gelegenheid geven, om met de verjongingskuur klaar te zijn, als de natuur tot haar hoogste punt van schoonheid zal zijn opgeklommen. Dan in die Bloeimaand, zullen daar tal van dienstbetrekkingen verwisseld, jonge nesten gebouwd, oude echtverbintenissen herdacht en nieuwe gesloten zijn. Daarom zal dit ingetreden tijdperk der zeven weken tusschen Paasch' en Pinkster voor ons allen zoo lieflijk, zoo schoon en belangrijk en zoo ras ver-j vlogen zijn, dat een iegelijk het wel eens zal wezen met dat oude lied van den Mayschen morgenstond!: Nu is de Winter, dor en schraal, Met al sijn onlust heen, En d'Aerde heeft voor dese mael Haer lijden afgele'en. Dies is de tijdt weerom gekeert Waerin natuur verjonght, Haers milden Scheppers goetheydt eert, En met zijn gaven pronckt. Wat is de Meester wijs en goed Die alles heeft gebouwt, En noch in wesen blijven doet Wat 's menschen oog aenschouwt. WOÜDMAN. --- Uit de Wouden Van lust en last. Tusschen Paschen en Pinkster. Paschen is achter den rug. Aan de geestelijke beteekenis van dat godsdienstig feest werd aandacht gewijd. Aan dat oer-oude feest is ook nog een wereldsche-, een praktische kant verbonden. Oorspronkelijk — men heeft dat meermalen kunnen lezen — is Paschen niet eens een "feest van Joodschen of Christelijken huize. Lang vóór het Christendom bestond vierden de oude Germanen reeds hunne lentefeesten. Veel meer nog dan wij in onze dagen, hadden zij reden om hunne blijdschap te luchten over het feit, dat de koude winter voorbij, dat de tijd van groei en bloei weer aangebroken was. Allerlei oude gebruiken, hier en daar bij het Paaschvieren nog in zwang, moeten uit dien verren tijd afkomstig zijn. Wij noemen slechts de Paaschvuren, het Paaschbrood, de Paaschos enz. en zullen verder op de herkomst daarvan niet terugkomen. Thans zou zulks immers heelemaal mosterd na den reeds verorberden Paaschmaaltijd zijn. Enkel noemen we nog het Paaschei. De kille schaal wordt verbroken, waaruit het jonge kuiken als een symbool van nieuw leven te voorschijn komt. Wanneer Paschen, zooals dit jaar het geval was, laat invalt, nu — dan is het wel een lang voorjaar, hetwelk ons scheidt van de laatst gevierde Chr. feestdagen: Kerstmis, Oud- en Nieuwjaar. Vraag het maar aan de schooljeugd, of deze er niet zoo over denkt. Wat bleef die Paaschvacantie lang uit! Er zijn echter ook scholen, waar men eerst in de Mei vacantie heeft. Waar zulks het geval is, zal dat wel een practische reden hebben, n.l. die van de kachel aan kant! Maar dan is het meteen een teeken van wantrouwen in Me Lente, in het voorjaar, dat soms zoo lang koud en schrok en ongezellig kan zijn. Wat dit laatste betreft: wie eerlijk wil zijn, moet bekennen dat hierover thans niet zoo heel erg te klagen viel. Na den zachten winter scheelt het ten minste wel een maand, dat de natuur eerder blijken van ontwaking gaf, alzoo voorlijker is dan verleden jaar. Mede juist door de serie mooie dagen, welke we reeds gehad hebben, duurde het zoolang, eer de Paschen kwam. Niet allen zijn zoo bevoorrecht als de Kamerleden, die een langeren rusttijd van noode hebben! Er wordt door heel veel anderen mede naar wat vacantie uitgezien. De meesten zullen die thans genoten, anderen de Mei-vacantie nog te goed hebben. Maar allen zuHen de vreugde daarover gevoelen als de oude volken, die de herboorte der natuur eerden in hunne Meifeesten. Ook thans kan er gezongen worden: De koude winter is verdwenen, De zoete zomer die komt aan, Dan ziet gij al de bot tekens en boom en Te bloeien staan. «** Paschen was ook het feest der gastvrijheid. Het is dat nög. Ondanks zijn wiuterloosheid, wat duurde die winter nog lang! Vraag het dien ouders, wier kinderen elders in betrekking zijn of op studie gaan. Zij hebben wie hun lief zijn op een der Januaridagen zien afreizen. Zeker, er zijn wel brieven gewisseld, over en weer. Eerst ging het over de reis en het nieuwe begin des jaars en de gemakkelijkheid van den winter. Maar al gauw kon men tusschen de regels doorlezen een verlangen naar het wederzien, naar Paschen! " Zoo de ouders, zoo de kinderen. Zoo de gelieven, die hart en hand aan elkaar hebben verpand. Wanneer zien we elkaar weer? Wanneer? Straks als 't Paaschfeest daar is. Zoo de dienstbaren, die hunkeren naar een vrijen dag, naar een blij wederzien van dierbaren eu vrinden. O, wat heeft die late Paschen veler verlangen op een zware proef gesteld! ---