VARÏA. Te Andover (Hampshire in Engeland) zijn > ie officier-vlieger Sterling en een der lei. ders van de vliegmacht Burton, van de Britsche luchtmacht, bij een val met hun . vliegtuig omgekomen. »*» Joh. Braakensiek heeft de wederopening van den Girodienst in beeld gebracht. Dokter Van Swaay waarschuwt den zieke, die stevig ingepakt voor het eerst weer uitgaat: „Nu maar voorzichtig an en zorg dat je niet weer kou vat!".... *»* Men herinnert zich het treinongeluk nabij Bellinzona in Zwitserland, dat ernstige afmetingen aannam doordat in enkele wagons nog gasverlichting en dus een gasreservoir aanwezig was. Naar aanleiding hiervan is nu in Zwitserland de gasverlichting in de greinen geheel verboden. • • • De gezworenen te Essen hebben den 25-jarigen Robert Mueller twee maal ter dood veroordeeld, wegens vergiftiging van zijn beide ouders. Hij had dit gedaan omdat hij wilde trouwen en zich daarom spoedig in het bezit van de fabriek en het vermogen van zijn ouders wilde stellen. » * * De volledige uitslag van de verkiezingen voor de Tweede Kamer van den Zweedschen Rijksdag is: Gekozen zijn 104 sociaal' democraten, 65 conservatieven, 33 liberalen, 25 agrariërs en 5 communisten. De socialisten hebben 5, de conservatieven 3 zetels gewonnen, de liberalen hebben 8, de communisten 2 zetels verloren. • • * Het bekende voetbal-elftal van Urugauy in Zuid-Amerika, dat bij de Olympische spelen te Parijs de eerste plaats behaalde en nadien in verschillende landen speelde, is toch niet onoverwinnelijk gebleken. Het is nu in Buenos Ayres (Argentinië) geklopt door een Argentijnsch elftal met 2—l. *** (' Tn Het afgeloopen seizoen heeft Houben, 13e bekende Duitsche hardlooper, de 100 Meiter 7 maal in 10.5 sec, 5 maal in 10.6 sec, :5 maal in 10 7 sec. en 4 maal in 10.8 sec. geloopen. Hij maakte nieuwe Duitsche records op 50 Meter (5.4 sec) en 200 M. : (21.5 sec) en liep in Kopenhagen de 100 yards in den wereldrecordtijd van 9.5 sec. --- INGEZONDEN. Reddingsboot te Lenuner. '.alijnheer de Eed! Ik moet even opkomen voor Uwen IJverigen correspondent, Welke in Uw blad van Z Oct. j.l. beschuldigd wordt de manoeuvre met de reddingsboot te Lemmer onjuist te hebben voorgesteld. .t De Havenmeester schrijft dat de lantaarns steeds voor het gebruik gereed staan. Best mogelijk, doch waarom gebruikte men die dan niet en was men met zaklantaarns aan 't flikkeren? Ook zal de boot wel in vijf minuten te water kunnen worden gelaten, maar waarom moest het dan nu srooveel langer duren ? Bij een ernstige schipbreuk hadden de menschen juist kunnen verdrinken. En ten slotte: Wat doet men met vast personeel als dat in geval van ncod den dienst weigert? Aan de zeewaardigheid der reddingsboot twijfel ik geen oogenblik. OOGGETUIGE. * * * --- Werkverruiming in het schildersbedrijf in Friesland. De Commissie voor regularisatie en werkvcrruiming voor het schildersbedrijf in Friesland heeft aan huiseigenaren, architecten, besturen van Woningbouwvereenigingen, industrieelen en aannemers navolgende circulaire gezonden: „Ondergeteekenden achten zich verplicht Uw aandacht te vragen voor een zaak, waarbij de belangen van honderdtallen bewoners van Friesland ten nauwste zijn verbonden. De Organisaties van patroons en gezellen in het Huis-Schilderbedrijf hebben zich met elkaar verstaan over de vraag, wat er zou kunnen gedaan worden, teneinde de groote werkloosheid in hun bedrijf, telken jare in de wintermaanden optredende, krachtiger dan tot nu toe het geval is geweest te bestrijden. De eenige vorm van werkloosheid bestrijden is tot 'nu toe geweest het verleenen van steun, door middel van werkloosheidsverzekering aan de gezellen; een vorm, die dit nadeel heeft, dat zij in de eerste plaats offers vergt, zoowel van de arbeiders zelf als van de gemeenschap, in de tweede plaats in het algemeen onvoldoende is om tegen ellende te vrijwaren en in de derde plaats de patroon, die zijn werkplaats voor de wintermaanden dopr gebrek aan Werk dikwijls wel sluiten kan, geen baat brengt. De samenwerkende organisaties in ons bedrijf hebben met elkaar een commissie gevormd, die tot taak heeft er naar te streven, dat het boven geschetste kwaad op andere wijze wordt bestreden. Het meest doeltreffende middel om de werkloosheid te bestrijden, is het beschikbaar stellen van productieven arbeid. Reeds dikwijls Is deze vraag onder de aandacht van onze medeburgers gebracht, doch naar ons oordeel kan dit niet genoeg gedaan worden. Wanneer wij echter dit doel willen bereiken, dan zijn wij daarbij aangewezen op de hulp van de clientèle in ons bedrijf. Het is een door den loop der jaren ontstane gewoonte, om in het voorjaar het schilderwerk aan woningen, zoowel van binnen als van buiten, te laten verrichten. Dit heeft tengevolge, dat er in enkele maanden van het jaar een buitengewoon groote drukte in ons bedrijf te constateeren valt. Naar het oordeel van onze commissie ka.n zonder eenig technisch bezwaar ook in de wintermaanden veel schilderwerk worden ten uitvoer gebracht. In het algemeen wordt hieraan weinig aandacht geschonken. Men komt er uit gewoonte of sleur niet toe om in den winter aan woning of meubelen te laten schilderen en toch zou veel kunnen worden gedaan, wanneer men slechts zich de moeite zou willen getroosten om zich heen te zien. Het geld, voor schilderwerk uitgegeven voor het onderhoud van woningen, is goed besteed geld, zoowel in het belang van den eigenaar als in het belang van de werkers in het schildersbedrijf. Laat men productief werk uitvoeren, men verricht daarmede tevens een daad van sociale beteekenis, omdat daardoor minder improductief geld. in den vorm van werkloozenuitkeering, behoeft te worden uitgegeven. Dit is wat wij onder de aandacht van allen meenen te moeten brengen, die in staat zijn door het bezit of beheer van huizen, de helpende hand te bieden. Wij verzoeken U dringend aan Uw woningen na te gaan of er geen wérk voor den schilder is, werk dat U wellicht binnen afzienbaren tijd toch zou willen laten behandelen. Ook het schilderen van jalouzieën, zonneblinden, meubelen en ander huisraad, is bij uitstek geschikt om in den wintertijd te geschieden. Wij willen ten slotte Uwe aandacht nog vestigen op het feit, dat in gebouwen die centraal verwarmc" en electrisch verlicht zijn, het schilderwerk in den winter even goed als in den zomer kan worden verricht." --- Van het VEEMARKT-JUBILEUM te LEEUWARDEN De ingang van orae ve*n»rtet in ï«*!!«»*ïï=*ccï. Een drietal stierkalveren „poseert" voor onzen fotograaf. Een mooi hoekje op de schapenafdeeling. A. v.d. Meulen, oude „Jentje," die gedecoreerd werd met een bronzen medaille, vanwege het feit,' dat hij vijftig jaar Tang drijver op de veemarkt, is geweest. Een kiekje van de paarden-afdeeling. De zware Belgische vosblesmerrie Laura met haar vosschimmel hengstveulen, van IJ. M. Sjaarda, Oosterend. --- FEUILLETON Het gulden Mysterie. door C.N. en A.M. WILLIAMSON. 6 „Maar één persoon. Hij heet Nevill [Caird, en woont in Algiers. Mijn naam lis Stephen Knight. Ik had u dit al eerder willen zeggen — het was me, of ik een onverdiend voorrecht op u had, door dien van u reeds van af Parijs te kennen." • Hij sloeg haar gelaat met bijna slufwen blik gade, maar er kwam niet de verandering, geen schaduw in het blauw van haar oprechte oogen. Zijd 'naam zeide haar niets! „Het spijt me. Dan is het nauwelijks de moeite waard, dat ik- u met mijn verhaal verveeld heb." , Stephen verlangde, dat ze hem nog meer „vervelen" zou. „Maar Nevill Caird heeft gedurende ongeveer acht winters in Algiers gewoond," zei hij. „Hij kent iedereen, Franschen en Engelschen, en Arabieren bepaald ook, als er Arabieren zijn, van wien het de moeite waard is, ze te kennen." Een blozend rosé kleurde de wangen van het meisje en maakte haar buitengewone bekoorlijkheid tot schitterende schoonheid. Het viel Stephen in, dat de naam 'Ray (Straal) zoo goed bij haar paste: ze was stralend als zonneschijn. „0, dan zal ik het u vertellen — als u luisteren wilt," zei ze. „Als ik zooveel ooren bezat als een graanhalm korrels, dan zouden ze alle willen luisteren." Zijn stem klonk jeugdig en opgewekt. „Begint u alstublieft met het begin, zooals kinderen zeggen." „Moet ik heusch? Maar het is een lange geschiedenis. Ze begint bij mijn achtste jaar." „Des te beter. Ze zal dus tien jaar lang zijn." „Ik kan een massa dingen overslaan. Toen ik acht was en mijn zuster Saidee nog geen achttien, woonden v/e in Parijs met mijn stiefmoeder. Mijn vader was pas een jaar dood, maar ze was reeds uit den rouw. Ze was niet oud — ongeveer dertig, en mooi, Joch was ze jaloersch op Saidee, omdat die zooveel jonger en frisscher was, en omdat Saidee mooi was — o, u kunt zich niet voorstellen, hoe mooi!" „Ja, dat kan ik wel," zei Stephen. „U denkt, dat ik dat als een complimentje zal opnemen. Ik weet, dat ik er heel aardig uitzie, maar ik ben niets in vergelijking met Saidee. Zij was een echte schoonheid, de menschen op straat keerden zich altijd om, om haar na te kijken, en dat maakte mijn stiefmoeder boos. Zij wilde degene zijn, naar wie gekeken werd. Dat wist ik zelfs toen reeds. Ze zou ons zeker niet mee naar Parijs hebben genomen, als vader haar zijn geld niet had nagelaten, op voorwaarde, dat ze Saidee en mij een uitstekende opvoeding zou geven, eu ons een som van duizend dollar per jaar zou toekennen, nadat wij de school hadden verlaten, totdat wij trouwden, terwijl ze bovendien altijd in dezelfde stad moest wonen als wij. Dus toen ze na vaders dood naar Parijs wilde, om zich daar te vermaken, moest ze ons ook meenemen. En ze wilde Saidee ook niet opsluiten, omdat, wanneer Saidee niel gezien werd, die natuurlijk ook nooit zou trouwen, en ze dus altijd het jaargeld zou moeten blijven uitkeeren. He heb Saidee dit dikwijls hooren zeggen, want ze vertelde mij alles. Ze hield veel van mij, en ik verafgoodde haar. Mijn tweede voornaam is Cecilia, en zij werd meestal Say genoemd; daarom spraken we af, dat onze geheime naampjes voor elkander zouden zijn „Say en Seal". Het was voor mij een heel gelukkige tijd. Alleen later — maar zoo moet ik de geschiedenis niet vertellen. Onze stiefmoeder — die wij altijd „mevrouw Ray" nooit „moeder" noemden — had veel op met officieren. Ze kwamen dikwijls op visite op de kamers, die wij bewoonden. Saidee en Mevrouw Ray gingen ook vaak samen naar partijen, ofschoon mevrouw Ray het afschuwelijk vond, chaperone te zijn. Als men die arme Saidee aan een diner of op een bal erg bewonderd had, was Mevrouw Ray den geheelen volgenden dag ongenietbaar en zei ze alle onaangename dingen, die ze maar bedenken kon tegen mijn zuster. Dan kwam Saidee bij me uithuilen, en vertelde ze me, dat ze zoo ongelukkig was, dat ze wel zou moeten trouwen alleen uit zelfverdediging. Dat maakte mij dan ook aan het huilen, maar ze beloofde me, mij mee te nemen als ze wegging. Toen we ongeveer twee maanden in Parijs waren, kwam Saidee op een nacht na een bal aan mijn bed, en maakte mij wakker. Wij sliepen in dezelfde kamer. Ze was opgewonden en zag er uit als een engel. Ik begreep, dat er iets gebeurd was. Ze vertelde mij, dat ze een man ontmoet had, die een diepen indruk op haar had gemaakt. Ze had vroeger al van hem gehoord, maar dit was de eerste maal, dat ze elkander gezien hadden. Hij was in het Fransche leger, zei ze, kapitein, en ouder dan de meeste mannen die ze kende, maar zeer knap van uiterlijk en zoowel rijk als verstandig. Eerst aan het eind van haar verhaal, nadat ze den man verbazend opgehemeld had, vertelde ze, dat hij Arabisch bloed in de aderen had. Maar toen nog haastte ze zich er aan toe te voegen, dat zijn moeder een Spaansche was, en hij gedeeltelijk was opgevoed in Frankrijk en uitstekend Fransch en ook Engelsen sprak. Ze hadden samen gedanst, en Saidee had nog nooit zulk een irtteressanten man ontmoet. Ze vond dat hij leek op een romanheld; en ze vertelde me, dat ik hem ook zien zou, omdat hij Mevrouw Ray gevraagd had een bezoek te mogen komen brengen. Hij had Saidee van allerlei gevraagd; en ze had hem zelfs van mij verteld — en daarom zond hij mij zijn groeten. Ze scheen te vinden, dat ik daarmee in mijn schik moest zijn, maar dat was ik niet. Ik had de „Duizend en een nacht" met platen gelezen, en ik wist, dat Arabieren zwarte menschen waren. Ik zag niet bepaald op hem neer, maar ik kon toch niet velen, dat Say "lelnng zou stellen in een Arabier. Het leek me om het een oï ander niet gepast voor haar!" Het meisje zweeg, en scheen te vergeten verder te gaan. Ze had gesproken met korte tusschenpoozen, alsof ze nauwelijks wist, dat ze hardop sprak. Haar wenkbrauwen trokken samen, en ze zuchtte. Stephen begreep, dat een zekere herinnering haar zwaar drukte, maar weldra ging ze voort: „Den volgenden dag kwam hij. Hij was knap, zooals Saidee gezegd had — even knap als de Arabier hier aan boord, maar toch weer anders. Hij zag er voornaam en aristocratisch uit — maar toch ook, alsof hij zeer egoïstisch en ruw zou kunnen zijn. Hij zal misschien drie- of vierendertig geweest zijn, en dat leek mij toen oud —i> zelfs oud voor Saidee. Maar zij was verrukt. Hij kwam dikwijls, en ze zag hem ook bij andere families. Hij wist er altijd achter te komen, waar ze heen ging, en dan was hij daar ook te vinden. Dat behaagde haar — want hij was in elk geval een man van beteekenis en hooge geboorte. Daarbij was hij wanhopig verliefd — zelfs een kind kon dat zien. Hij had zijn oogen niet van Saidee af, wanneer ze met hem samen was. Mevrouw Ray deed al dien tijd wat ze kon, om hen samen te brengen, want — hij was rijk en woonde ver weg. Hij vertoefde slechts tijdelijk met verlof in Parijs. Hij was een Spahi, gestationeerd in Algiers, waar hij een huis bezat." „O, in Algiers!" Stephen begon licht te zien — ofschoon nog maar een flauw lichtje. „Ja. Hij heette Cassim-ben-Halim el Cheikh el Arab. Nog vóór hij Saidee twee weken kende, vroeg hij haar ten huwelijk. Ze vroeg een kleinen bedenktijd, an ik smeekte haar neen te zeggen — maar op zekeren dag, toen mevrouw Ray boozer en onaangenamer was dan ooit, zei ze ja. Cassim-ben- Halim was natuurlijk Mohammedaan, maar hij en Saidee trouwden volgens Fransche wet. Ze trouwden niet in de kerk, omdat hij dat niet doen kon, zonder minachting te toonen voor zijn eigen godsdienst, maar hij beloofde, dat hij niet zou trachten haar over te halen, van godsdienst te veranderen. Daarmede was Saidee, die toch al geen sterk geloovige was, en zelden naar de kerk ging, volkomen tevreden." „En haar belofte, dat ze u met zich mee zou nemen?" herinnerde Stephen. „Die zou ze zeker gehouden hebben, als mevrouw Ray had toegestemd. Maar mevrouw Ray was bang, mij te laten gaan, om de voorwaarde in vaders testament, dat ze mij, zoolang mijn opvoeding duurde, bij zich moest houden. Zij was bang, dat het geheele testament vernietigd zou worden, als ze die voorwaarde niet nakwam. Het eind was, dat Saidee met haar echtgenoot naar Algiers vertrok zonder mij. Saidee schreide heel erg — maar toch was ze gelukkig, omdat ze verliefd was, en vol verwachting van het vreemde, nieuwe leven, dat ze tegemoet ging, en dat wonderbaarlijk wezen zou als een prachtige droom uit het sprookjesland, zooals Cassim haar had verteld. Hij gaf haar massa's juweelen, en zei dat het niets was, vergeleken bij wat ze bezitten zou, als ze met hem in haar eigen huis was. Ze zou van het hoofd tot de voeten bedekt zijn met diamanten en paarlen, robijnen, smaragden, als ze dat wilde; en ze zou het natuurlijk willen, want ze hield van juweelen, die arme lieveling." „Waarom zegt u „arme" ?" vroeg Stephen. „Bedoelt u, dat het huwelijk niet gelukkig werd?" „Dat weet ik niet," antwoordde het meisje. „Ik weet niets meer van haar, dan het geval zou zijn, wanneer Cassimben-Halim mijn zuster inderdaad naar het sprookjesland had weggevoerd, en de deur achter zich had gesloten. Want nadat Saidee getrouwd was en naar Algiers vertrokken, begon mijn stiefmoeder zich te verbeelden, dat ze verliefd was op een Amerikaan uit Indiana, dien ze in Parijs had ontmoet. Die wist haar wijs te maken, dat hij rijk en in zijn land een man van beteekenis was. Hij wist mevrouw Ray over te halen, met hem op hetzelfde schip naar Amerika terug te gaan. Ze nam mij natuurlijk mee; die Mr. Potter had haar verteld van een kostschool, waar heel jonge meisjes werden opgenomen, niet ver van de stad, waar hij woonde. Het was vroeger een boerderij geweest, en hij zei, dat daar „goede onderwijzers waren en veel frissche lucht". Ik hoor het hem nog zeggen. Het viel hem niet moeilijk, haar te overreden; en zij huurden kamers in het stadje dicht bij de school, dat Potterston heette, naar den grootvader van Mr. Potter, naar deze beweerde. Weldra trouwden ze, maar hun huwelijk bracht voor mij geen verandering. Het was een kleine, ouderwetsche school, maar het was er niet slecht», en ik was zoo gelukkig als ik maar ergens! zijn kon, zonder Saidee. Er was een zolderkamertje waar ik Zaterdags meestal zitten mocht, en waar ik brieven aan mijn zuster schreef; er was een hoekje, waar 't zonlicht door een klein raampje zonder glas, en dat den vorm van een halve maan had, naar binnen viel, en dat ik Algiers noemde. Ik speelde, dat ik daar heen ging om Saidee op te zoet' ken in haar oud Arabisch paleis, waarover ze geschreven had. Het was een heerlijk spelletje — maar ik voelde mij zoo eenzaam als ik er mee ophield. Toen begon ik ook te dansen, heel zachtjes op mijn kousen, zoodat niemand het hooreit kon — dansen, die Saidee en ik samen hadden uitgedacht, uit verhalen, die za gewoon was mij te vertellen. De dana van de schaduw en het standbeeld, die» u gezien hebt, ontstonden op die manier — en dan zijn er nog andere, die u niet gezien hebt, en die ik wel eens vertoon: een vlinderdans, een dans van; de tarwe; en twee van het Oosten, wel-' ke voorkwamen in verhalen, die ze ma! deed, nadat ze Cassim-ben,-Halim had; leeren kennen. Het waren de dans van den rookkriug, en de dans van de ju-, weel en de roos. Het werd voor mij' weldra een even natuurlijke zaak om te dansen als om te ademen; en het deed me bovendien altijd aan Saidee denkeru Maar dit alles behoort niet, tot wat ik u eigenlijk vertellen wil. Maanden lang kreeg ik brieven van Saidee, geschreven in Algiers. Eerst leken het tooversprookjes, maar langzamerhand -1- heel spoedig .— meldden ze niet veel meer over. haarzelf. Het was of Saidee meer en meer terughoudend werd, of dat ze het moede werd mij te schrijven en het haar verveelde — bijna, alsof ze nauwelijks kon bedenken, wat ze schrijven zou- Eindelijk hielden haar brieven geheel op. Ik schreef en schreef — maar e' kwam geen antwoord — er kwam nooit meer eenig antwoord." „Heeft u sedert dien tijd nooit meer van uw zuster gehoord?" „Nooit. Nu kunt u zeker wel raden, waar ik voor opgegroeid ben, waarvoor ik geleefd heb, al deze jaren. Om haar te zoeken!" „Maar,"- veronderstelde Stephen, moet toch een of andere manier geweest zijn" " „Geen enkele manier, die in mijn macht was, vóór nu. U begrijpt, ik was volkomen machteloos. Ik had geen geld en ik was een kind. Daar zat ik, op een boerderij-school op het land, twee mijlen van Potterston, een nietig stadje, bijna in de wildernis. Toen ik veertien jaar .was, stierf mijn stiefmoeder plotseling >" al het geld van mijn vader aan haar riau achterlatend, behalve enkele diü; ende dollars om mijn opvoeding te voltooien, en mij althans de intrede in de .wereld wat gemakkelijker te maken; /maar Mr. Potter verloor heel spoedig behalve zijn eigen geld ook het mijne in ieen gewaagde speculatie. Verleden jaar hvwam het bankroet, en Miss Jennings. tiie de school hield, vroeg mij te blijven als hulp-onderwijzeres — ze hadden allen medelijden met mij en waren zeer (vriendelijk. Maar ook al was er niets gebeurd, dan was ik toen toch weggegaan, want ik voelde mij oud genoeg, om aan mijn eigenlijk werk te beginnen. D, u denkt, dat ik al eerder mijn zuster had kunnen weken, maar ik kon waarlijk niet. Ik heb alles geprobeerd. Ik schreef niet alleen herhaaldelijk, maar ik vroeg Miss Jennings mij te helpen, en bok den dominé van de kerk, waar wij fa Zondags heengingen. Miss Jennings [verteld* het aan ouders en familieleden ivan de meisjes, wanneer zij de school jkwamen bezoeken en „e beloofden allen, dat, wanneer ze ooit naar Algiers jmocblen gaan, ze uit zouden kijken naar jden echtgenoot van mijn zuster, Kapitein [Cassim-ben-Halim, van de Spahis. Maar [het Waren er de menschen niet naar om zulke reizen te ondernemen. En de dotniné schreef voor mij aan den Amerikaanschen Consul in Algiers; maar het teenige antwoord was, dat Cassim-ben- JHalim verdwenen was. Men scheen niet teens te weten, dat hij een Amerikaanfeche vrouw had." I «Uw stiefmoeder had zelf moeten gaan," zei Stephen. «O — had moeten! Ik zag mijn stiefmoeder zelden, nadat ze met Mr. Potter ■Was getrouwd. Ofschoon ze zoo dichtbij woonde, vroeg ze me nooit thuis te koeien, en ze kwam alleen eens of tweemaal per jaar voor den vorm me op school bezoeken. Maar op een avond liep Jk weg en smeekte haar, Saidee te gaan weken. Ze zei, dat dat onzin was; dat, wanneer het niet Saidee's wil geweest was, ons geheel op te geven, ze wel zou blijven schrijven; of anders moest ze dood zijn. Maar gelooft u niet, dat ik het geweten zou hebben, als Saidee dood was'?" „U bedoelt, bij instinct — telepathie of zoo iets?" „Ik weet niet, wät ik bedoel; maar ik zou het geweten hebben! Ik zou haar dood gevoeld hebben, alsof er een snaar plotseling brak in mijn hart. En in plaats daarvan hoor ik haar altijd om mij roepen — ik hoor haar altijd. Ik weet het. En van mijn veertiende jaar heb ik ook geweten, dat ik op de een of andere manier geld moest verdienen, om haar te kunnen vinden. Zonder geld bestond er geen hoop naar Algiers te komen en Saidee te zoeken. Want Algiers scheen mij de plaats toe waar ik mijn ontdekkingstocht moest beginnen. Denkt u ook niet?" „Ja, Algiers is de plaats om te beginnen," herhaalde Stephen. „lemand moet weten, wat er geworden is van een man van eenige beteekenis, zooals uw zwager geweest schijnt te zijn. Het is ongelooflijk dat hij zou hebben kunnen verdwijnen, zonder eenig spoor na te laten." „Hij moet een spoor hebben achtergelaten, en ik zal het weten te vinden," zei het meisje. „Ik moet Saidee vin-' den, en als ze niet gelukkig is, zal ik haar met mij mee nemen. Als haar echtgenoot een slech'e man is, en hij Algiers heeft moeten verlaten, omdat hij zijn geld verloren heeft, -xioals ik soms denk, zal ik hem misschien moeten omkoopen, om haar te laten gaan. Ik hoop, dat ik genoeg geld heb voor dat alles, tenzij hij erg inhalig is, of dat er moeilijkheden zijn, die ik niet kon voorzien. In dat geval zal ik weer gaan dansen, en geld verdienen, begrijpt u — en dat is nu alles." „Een ding begrijp ik, en dat is dat u een zeer bizonder meisje bent," zei Stephen; zijn geweten knaagde, omdat hij haar zoo onrechtvaardig had beoordeeld, van het oogenblik dat hij er achter kwam, dat ze een danseres was. „U bent het meest bizondere meisje, dat ik ooit gekend, of waarvan ik ooit gehoord heb." Ze lachte gelukkig. „O neen, ik ben heelemaal niet bizonder. Het is grappig, dat u dat zou denken. Maar misschien heeft geen der meisjes, die u kent, ooit een groote taak te volbrengen gehad." „Ik weet zeker, dat ze dat nooit hadden," zei Stephen, „en dat ze als ze er een gehad hadden, haar niet volbracht zouden hebben." „Ja, dat zouden ze wel. Dat zou iedereen doen — dat wil zeggen, als ze het maar genoeg wilden. Je kunt altijd doen, wat je werkelijk genoeg wilt. Ik wilde dit met mijn geheele hart en ziel doen, en ik wist, dat ik mijn weg vinden zou. Ik volgde mijn eigen ingeving, toen de menschen zeiden, dat ik dwaas was, en ze heeft mij goed geleid. Het verstand kan alleen helpen in wetenschappelijke zaken, niet waar? Het andere is hooger, omdat ingevingen iets van je eigen ik zijn." Beiden zwegen eenige oogenblikken. Stephen wist steeds minder, wat hij van dit wonderlijke meisje moest denken. „Mij heeft het gebracht van Potterston naar hier," ging Victoria voort, „en het zal mij brengen tot het einde, waar dat ook zijn mag, daar ben ik zeker van. Misschien zal het me ver, verweg leiden, in dat geheimzinnige, gulden mysterie, waar ik in mijn drootnen dikwijls Saidee zie, op mij wachtend: een wonderlijk droompaleis, doch waarvan ik niet weet waar het is! Maar ik kan het ontdekken, wanneer ze daar waarlijk is." „Welk een heerlijk vertrouwen hebt u in uw leidster!" riep Stephen vol bewondering, bijna afgunstig. „Natuurlijk. Hebt u dat niet in*de uwe?" „Ik heb geen ster, die mij leidt." Ze sloeg plotseling haar oogen naar hem op alsof het haar verdriet deed. „Wat jammer," zei ze eenvoudig. „Ik weet niet, hoe ik zou hebben kunnen leven zonder de mijne. Maar de uwe moet ook ergens aan den hemel staan, en u zult haar vinden, als u er erg uw best voor doet." „Vertel mij eens van uw dansen," zei Stephen, om van onderwerp te veranderen en de gedachten aan Margot, die de eenige ster van zijn toekomst was, te ontvluchten. „Als bet u niet schelen kan, het te vertellen, zou ik graag willen weten, hoe u begon." „Dat is vriendelijk van u," antwoordde Victoria dankbaar. Hij lachte. „Vriendelijk!" „Eigenlijk valt er niets van te vertellen. Gelukkig had ik altijd gedanst. Toen ik veertien jaar was, en begon in te zien dat ik toch nooit geld van mijzelf zou hebben, begreep ik, dat dansen voor mij de beste manier zou zijn, om het geld te verdienen, daar dat het eenige was, dat ik goed kon. Daarna ging ik met ernst aan het werk — steeds boven op dat zolderkamertje, waar ik ook gewoon was Arabisch te siudeeren; heel hard zelfs. En niemand wist waaraan ik bezig was, en wat er in mijn hoofd omging, tot verleden jaar, toen ik de oudste Miss Jennings meedeelde, dat ik geen onderwijzeres worden wilde — dat ik de school moest verlaten en naar New- Vork ging." „En wat zei. ze?" „Ze zei dat ik een zoüin was. Dat zeiden ze allemaal. Ze lieten den dominee komen, om te trachten mij over te halen. Die had eerst ontzettend veel tegen mijn plannen. Maar nadat we een poosje samen gepraat hadden, gaf hij mij gelijk." „Hoe wist u her.ï tot dat inzicht te brengen?" vroeg Stephen verbaasd. „Dat weet ik niet precies meer. Ik zei hem, hoe ik over alles dacht. O ja, en ik danste voor hem!" „Drommels! wat voor uitwerking had dat op hem?" „Hij klapte in zijn handen, en zei, dat het een mooie dans was, heel iets anders dan hij verwacht had. Hij geloofde dat het niemand kwaad zou doen er naar te kijken. En bij gaf me een soort zedepreek, hoe ik me te gedragen had, wanneer ik danseres werd. Het was echter gemakkelijk genoeg zijn raadgevingen op te volgen, want geen enkele van de vreeselijke dingen waarvoor hij vreesde, is mij overkomen." „Uw ster beschermde u dus?" „Natuurlijk. Eerst had ik wat geldzorgen, omdat ik totaal geen geld bezat, maar ik had een paar dingen van waarde, o. a. een vreemdsoortige broche, dia Cassim-ben-Halim mij eens had gegeven. Kijk, ik draag haa- nu. Ik ging naar een winkel in Potterston, en vroeg den winkelier mij er vijftig dollar op te Teenen, en dat deed hij ook. Het was heel aardig van hem." „Het schijnt, dat u iedereen die u ontmoet, vriendelijk e.h goed vindt," zei Stephen. „Ja, maar ze zijn dat bijna allen ook geweest. Als je gelooft, dat de menschen goed zullen zijn, dan maakt die gedachte hen goed, tenzij ze bepaald heel slecht zijn." Stepfîen waagde het niet door een cynisch woord haar goed vertrouwen en optimisme in de wereld en de menschen te kwetsen. „Wat gebeurde er toen u in New-York kwam? Kende u daar iemand?" „Niemand. Maar ik vroeg aan den koetsier van een huurrijtuig, of hij me naar een fatsoenlij!; kosthuis voor actrices brengen kon, en dat deet hij. Ik huurde er een klein achterkamertje op de bovenste verdieping, en betaalde een week vooruit. De kostgangers waren geen menschen, wien het bizonder voorspoedig ging, maar ze gaven mij, toen ik een keer voor hen had gedanst, een menigte goede raadgevingen. Een vriendelijke oude man raadde mij aan, te trachten Mr. Charles Norman te spreken te krijgen, een zeer gewichtig personage — zóó gewichtig, dat ik zelfs in Indiana van hem gehoord had. Ik ging den volgenden dag naar hem toe, maar hij was onmogelijk te spreken te krijgen. Ik liet mij echter niet ontmoedigen. Ik begreep, dat Mr. Norman toch wel eens naar het theater moest komen, en daarom kocht ik een portret van hem, om hem te kunnen herkennen; en toen hij op zekeren dag langs mij kwam, bij het binnengaan van het theater, raapte ik ai mijn moed samen en sprak hem aan. Ik zei hem, dat ik dagen en dagen op hem gewacht had. Eerst begon hij tegen mij uit te varen, en ik geloof, dat hij vreeselijk kwaad wilde worden. Maar het eind was dat hij bromde: „Kom dan maar mee. Ik zal gauw genoeg zien, wat er in u zit." Ik ging toen met hem naar binnen, en danste voor Mr. Norman en een anderen man, in het leege theatergebouw. Ze schenen nog al ingenomen met mijn dansen en Mr. Norman zei, dat hij mij een kans zou geven. Wanneer ik „insloeg" — hij bedoelde, als ik bet publiek beviel — zou ik een zek:>r salaris krijgen. Maar ik zei hem, dat ik het salaris dadelijk moest hebben, want ciat ik nog maar geld had voor een paar dagen om vau te leven. Ik had bijna alles, wat ik bezat, uitgegeven om naar New- Vork te komen. Toen zei hij, dat ik per week dertig dollar zou krijgen, om te beginnen; daarna zou hij zien, wat hij verder kon doen. Nu, de menschea vonden mijn dansen aardig, en langzamerhand gaf Mr. Norman mij een salaris, dat mij schitterend toescheen. En nu kent u mijn heele geschiedenis. Ik hoop nu ah» leen maar, dat ik u er niet mede l»crveeld heb. Als u er zelf niet om gevraagd had, zou ik u er zeker niet mede lastig hebben gevallen „Maar 't is al bijna geheel donker geworden," viel zij zichzelf in de rede. „Hoe laat is 't al wel? Er is niemand meer op 't dek. Het zal toch geen dinertijd zijn?" Beiden haalden zij tegelijk hun horloge te voorschijn; het jonge meisje een heel eenvoudig, ouderwetsch uurwerk, Stephen een kostbaar repetitie-horloge. Beide uurwerken wezen kwart over acht — er was geen twijfel, of de andere passagiers waren al lang naar beneden gegaan voor het diner. Dit moest zelfs reeds zoo goed als afgeloopen zijn. „Wat afschuwelijk!" riep Victoria vol zelfverwijt. „Eu ik heb u hier al dien tijd gehouden, om naar mij te luisteren!'* „Zei ik u niet, dat ik liever naar u' luisterde dan iets anders te doen? Eten was daar zeker niet buiten gesloten. Ik herinner me niet, den hoorn gehoord te hebben." ~En ik heb hem ook niet gehoord." „Ik had eigenlijk het heele diner vergeten. U had me zoover met u meegenomen!" „En met Saidee-!" voegde het meisje er aan toe. „Ik dank u, dat u met on 3: gegaan bent!" „Ik dank u, dat u mij hebt meegenomen." Ze lachten beiden; onderwijl begonnen de menschen weer op het dele te verschijnen. Hei diner was blijkbaar geëindigd. De- knappe Arabier kwam voorbij, in gesprek met den mageren, slappen Engelschen geestelijke, dien hij had weten in te palmen. Ze spraken over zaken in Marokko; en toon ze langs Stephen en Victoria gingen, scheen de Arabier er niet over te denken, zich naar hen om te wenden; toch was Stephen ervan overtuigd, dat hij aan hen dacht en niet aan hetgeen hij tot den geestelijke sprak. .Wordt vervolgd. --- Ter aankondiging. Een nieuw vakblad De Colffeur, dat aan kappers- en barbierszaken gratis wordt toegezonden en allerlei zaken behandelt, welke op het kappersvak betrekking hebben. (Uitg. Mij. „Excelsior", Pletterijstr. 103, Den Haag). De verkiezingen naderen, zij 't nog maar heel in de verte. Als nieuw politiek maandblad verscheen heden: De Vrijheidsbond e r, maandblad voor Friesland van de Liberale Staatspartij, onder redactie van een drietal bestuursleden van de Centrale Kiesvereen. voor Friesland, n.l. de heeren H. Eisma, Bolsward, ds. J. H. C. Kater, Wirdum en mr. J. Talsma Jz. te Leeuwarden. Administratie-adres: firma B. Cuperus Azn., Bolsward. Wil en Weg, een volksuniversiteit in woord en beeld, onder leiding van prof. R. Casimir. Dit maandblad, uitgegeven bij de Mij. voor Goede en Goedkoope lectuur te Amsterdam, Sloterdijk, is zijn derden jaargang begonnen. Het belooft voor den derden jaargang o.m. cursussen over: Moleculen en atomen, Geestelijke stroomingen in de letterkunde, Het leven der insecten, Sierkunst, enz. Bewoners van het platteland, die niet in de gelegenheid zijn, cursussen van een volksuniversiteit bij te wonen, kunnen door dit blad kennis nemen van 't geen gewoonlijk op dergelijke cursussen ten beste wordt gegeven. Het Oct.-no. van het Haa g s c h Maandblad, (uitg. H. P. Leopold's Uitg.-Mlj. te Den Haag) bevat o.a. de volgende bijdragen: Generaal van Heutz door minister Colijn, Kardinaal van Rossum door Kees van Hoek, Staat en Kerk door mr. S. van Houten, Schoolbioscoop en Groote-stads-leven door dr. B. P. 'B. Plantenga, Een Zuiderzee:prijsvraag? door Ir, C. P. Vijverberg, Het dienstbodenvraagstuk door W. F. Detiger. Wegwij z e r voor den Boekhandel, bevattende rubrieksgewijze do adressen en artikelen van grossiers, fabrikanten en andere firma's, welke voor den boekhandel van belang zijn. Het boekje geeft adressen van de voornaamste firma's in: inkten, lakken, potlooden, penhouders, schoolartikelen, papierwaren, briefhouders, hektografeerartikelen, adresseermachines, enzoovoort. De uitgever ■ (A. Kempen, Van Kinsbergenstraat 22, Amsterdam), deelt mee, dat het boekje nog geenszins volledig genoemd mag worden, maar "verwacht dat, na deze eerste uitgave, eenige afzijdigheid van belanghebbenden zal veranderen in belangstelling. --- Uitslag Aanbestedingen. BUITENPOST, 4 Oct. Het bouwen eener stelphuizinge met bijschuur op een vrij terrein te Opende (Gr.) voor J. Dijk aldaar. T. Nicolal, Bergum f 16.660 K. Kuipers, Surhuisterveen - 15.132 Wed. K. de Jong, Drogeham -15.010 S. D. van der Meer, Drogeham - 14.900 J. O. Oosterhof. Stroobos -14.899 Gebr. Oosterhof, Grijpskerk -14.890 C. van der Veen en Zn., Kornhorn - 14.856 Gebr. R. en J. Beukema, Leens - 14.540 Sj. J. Einsma, Surhuisterveen -14.474 E. Postma, Surhuisterveen . r 14.400 H. Boersema, Niezijl - 14.29.5 R. J. Cuperus, Birdaard -13.960 Gebrs. J. en'H. van Kammen Surhuisterveen - 13.860 P. van der Wal, Surhuisterveen - 13.297 WOLVEGA, 4 Oct. Uitbreiding stratenplan Wolvega voor de heeren H. Veenstra e.a.: a. middenstraat met straatklinker. b. middenstraat, als geteerde basaltslag. a. b. W. .T. Boltje, Heerenveen f 11994 f 11494 B. Bijlstra, Wartena en J. Hielkema, Akkrum -12540 G. W. Boltje, Heerenveen - 12550 - 12400 J. W. Boltje, id. -13350 -13275 K. Ranger en Zn., Oostrum - 13400 B. Haverman en J. Huis in 't Veld, Steenwijkerwold -13745 -15500 S. de Vries, Bovenknijpe en J. Jonkers, Hoomsterzwaag - 13859 - 13435 Gebr. Pen, Peperga - 13880 S. Verhoeve, Leeuwarden, -13900 -13600 Stoker en de Boer, Steggerda - 13900 S. Schuitemaker, L.warden - 14400 G. F. de Boer, Wolvega - 14875 P. Dekenga, Amsterdam -14880 -14580 J. de Vos, Wolvega -14900 Middendorp en de Boer, Wolvega t 14950 J. Lourens, Wolvega -15600 N.V. Holl. Basalt Mij. Rotterdam - 14500 Gunning, in verband met een nog te nemen Raadsbeslissing omtrent aansluiting van een Gemeenteweg, aangehouden. WORKUM, 4 Oct. Door B. en W. der Gemeente Workum: a. het maken van een onderbouw voor een basculebrug in gewapend beton op paalfundeering met aansluitende walbeschoeiingen, grondwerk enz. b. het leveren, maken en opstellen van den. ijzeren bovenbouw dier brug. Inschrijvingen op den onderbouw (begrooting f 8555). W. de Jager te Warns f 13520 S. F. Haarsma te Bakhuizen - 13240 H. Vonk te Hantumhuizen - 12113 R. van der Werff te Dokkum -12080 G. Velsink te Sneek - 11978 P. Walta te Franeker V -119 64 B. en H. Beljon te Lemmer . . - 11880 S. de Wolf te Sneek ■" - 11444 H. de Jong te Lemmer - 11170 Firma J. Krijtenburg te Harlingen - 1112 0 J. W. Boltje, Heerenveen - 10800 IJ. van Meekeren te Hindeloopen - 10700 J. W. de Jong en P. J. Beljon, Lemmer - 10500 H. Broersma te Harlingen - 10440 J. S. Kuipee-s te Zurich - 10348 M van Meekeren te Hindeloopen -- 9620 Inschrijvingen op den bovenbouw, (begrooting f 2500). Fa. C. Gorter Dz. te Krommenie f 3371 N.V. Hollandsche Constructie-werkplaatsen te Leiden -3180 H. Koelstra te Balk - 3140 N.V. Zwolsche Ijzergieterij en Machinefabriek ~de Nijverheid" v.h. fa. G. .T. Wispelwey en Co. Zwolle - 3120 Firma B. Mohrman en Co. L.warden - 25 00 De gunning van de onderbouw is aangehouden en de bovenbouw is aan den laagsten inschrijver gegund. --- '^NGWIRDES over de maund Sept. Geboren: Jantje dv Melle Bakker en Geeske Meester, Gersloot; Zwaantje Fokje dv Bartele Hendrik Brouwer en Wijtske Veenstra, Tjalleberd; Gerrit zv Sibbele van den Berg en Antje de Vries, Gersloot; Adriana Maria dv Durk Steneker en Hendrika Mathilda Maria Rekers, Heerenveen; lebele zv Theunis Bakker en Jacoba Krist, Tjalleberd; Harm zv Anske Schaap en Grietje Koornstra, Tjalleberd; Imkje dv Lomme Siebenga en Wietske Sijtsema, Gersloot; Johannes George Cesar zv Wieger de Jong en Aafje Blok, Heerenveen,, woonplaats Hoomsterzwaag; Rutger zv en Jantje dv Jeep de Jong en Geertje van der Wal, Luinjeberd. Overleden: Hendrik je Noppert 63 jr wed van Berend c'f.s Vries, Terband; Jan Diepstra 65 jr geh met Maria van der Pan, Heerenveen, iEngwirden, woonplaats Ureterp; Jan Reinard Schippers 3 jr Heerenveen, iEngwirden; Johannes. Hendriks Kelderhuis ,82 jr Luinjeberd; Jacob Bouwmeester 47 jr geh met Christina Ida van den Berg, Heerenveen, .aüngwirden; Jan Deinum 61 jr wedn van Arendje Tenge, Heerenveen, woonplaats Rotsterhaule; Aafje Blok 23 jr geh met Wieger de Jong, Heerenveen, woonplaats Hoomsterzwaag; Antje Oosterhof 6 7 jr geh met Hendrik van der Weij, Heerenveen iEngwirden, woonplaats Noordwolde; Marten Harmsma 83 jr wedn van Bontje Boschkerm, Heerenveen /Engwirden. Gehuwd: Tjalling Buursma 29 jf Luinjeberd en Hiltje Bakker 26 jr Tjalleberd. BAKRADEEL ■van 25 Sept.—2 Oct. Geboren: . te Minnertsga, Wilhelmina Sjoukje dv Jacob van der Weij en Tjitske Beetstra; te Tzummarum, Anna dv Sijbe Leestma en Rinske de Jong. HET BILDT van 25 Sept.—2 Oct. Geboren: te Vrouwenparochie, Dirk zv Willem IJskamp en Aagje Beets. Overleden: te St. Annapar., Jitze Sipkes Veenstra 63 jr geh met Akke Schaaf; te St. Jacobipar., Lijsbert Hoekstra 55 jr ongeh.; t-i Vrouwenparochie, Jeltje Visser 10 mnd. DANTÜMADEEL van 25 Sept.—l Oct. Geboren: te Akkerwoude, Sikke zv Pieter Monsma en Hanskje Boorsma; Dantumawoude, Hendrikje dv Klr.as van Klaarbergen en Teetske de Vos; Anna zv Tamme Kooistra en Aaltje Zijlstra; Veenwouden, Jan zv Jacob Geerts van der Leest en Jitske Eizinga. Overleden: te Driesurn, IJke de Jong 74 jr wedn van Tetje. Uilkes Dijkstra; Grietje R:ng«-sma 82 jr wed van Jan Harkes Hoekstra; Zwaagwcsteinde, Trijntje Dijkstra 1 mnd. Ondertrouwd: Willem Rinkema 23 jr en Amelia de Wendt 30 jr beiden te Veenwouden. PEEWERDERADEEIi van 22—29 Sept. Geboren: te Hallurn, Kornelis zv Eeltje LUxen en Grietje Boonstra; te Blija, Jan zv Gerrit Visser en Klaaske Sijtsma; te Ferwerd, Wiebe zv Jan de Roert en Doetje van de Lageweg; te Marrum, Klaas zv Wijtse Vellinge en Roelofje de Haan. Overleden: te Nijkerk, Auke Kalverboer 23 jr ongeh.; te Wanswerd, Tjalle Jongbloed 71 jr m v Dirkje Mellema. IDAARDERADEEL van 21 Sept.—4 Oct. Geboren: Vogeltje dv Willem Vrijburg en Trijntje de Graaf te Grouw. Overleden: Geertje Boekema 67 jr te Warga, weduwe van Arme Bouwhuis; Gjalt Wester 46 jr te Grouw, echtg van Fimke Keuning; Sjirk Wittermans S 8 jr te Wartena, wedn van Deliaantje Zijlstra; Hittje Boorsma 82 jr te Warga, wed van Wobbe Poelstra; Antje Gramsma 69 jr te Grouw èchtg van Reitze Draaisma; Eeke Tibbertsma 86 jr te Warga, echtg van Pieter Wijbenga, wed van Kornelis Terpstra. Ondertrouwd: Johannes Sijtsema 23 jr te Hallurn en Martzen Hempenius 25 jr te Wartena; Hille Sixma 20 jr en Ida IJsselstein 28 jr beiden te Wartena; Sipke Gjalt Leen 20 jr te Grouw en Neeltje Bouma 20 jr to Roordahuizum; Tj;tte Jelmer Visser 2 3 jr en Japke Westra 2 2 jr beiden te Grouw. --- LEMSTERLAND | van 26 Sept.—2 Oct Geboren: Gerardus Willem Hendrik Gerrit Esselink en Maartje Kalma te Lein-1 mer; Bregtje dv Jelle Keulen en Anna Bak-« ker te Eesterga; Freerk zv Pieter Koopmans en Hiltje Bijl te Oosterzee; Pie-> ter zv Abele Drenth en Trijntje Slump té Follega; Auke zv Koendert de Boer en Hen-", driek Kuiper te Echten. Overleden: Elizabeth Koopmans 46 it echtg van Marten Heida te Echten; Akka de Jong 34 jr echtg van Jan Slootheer ta Lemmer; Johannes Kuiper 84 jr wedn van. Klaasje Schievink te Lemmer. MENALDTJMABEEI. van 2 3 Sept.—l Oct Gehuwd: Mathias Johannes van den Borg! 24 jr en Maria Antonia Elisabeth Veltmar* 27 jr beiden te Dronrijp. Geboren: te Beetgum, Jacob zv Willeni vd Veen en IJmkje Noteboom; te sum, Hendrik zv Daniël Poelstra en Dirkjer Hartmans; Klaas zv Willem van Wieren eni Gelske Ronda. OPSTERLAND van 2 9 Sept.—4 Oct. Geboren: te Beets, Jan zv Jan Vaartjes er» Aukjo de Haan; te Kortezwaag, Trijntje; dv Tjeerd de Vries en Johanna Brouwer;' te Langezwaag, Geertje dv Arme Jongsma en Klaaske Simons; te Wijnjeterp, Trijntje dv Siote Rinkema en Antje Hofstra; te* Hemrik, Trijntje dv Ebe Wouda en Hielkje- Koopmans; te Ureterp, Libbe zv Marten VoerAtra en Wikje Mulder; te Tijnje, Klaas-j jo (Jv Johannes Mulder en Pietje Drenth;! to Beetsterzwaag, Janneke dv Laurens Gaat-; ze v.d. Veen en Sara Catharina Riemersmaf! to Langezwaag, Wolter zv Freerk Hijlkema; en Geertje vd Meer; te Hemrik, Jan zV Marten de Vries en Jinke Krist; te Tijnje, Neentske dv Jan Overwijk en Janke Hoekstra; te Beets, Jan zv Cornelis Kruiswijk cri Elisabeth vd. Made, Overleden: to Tijnje, Ibeltje de Leeuw 68* jr. wed. van Jan Huisman; te Lippenhuizen» Geertje Beenen 82 jr wed van Hendrik da Vries. Gehuwd: Zweitse vd Zwaag 25 jr te Sex-« bierurn en Trijntje Hartmans 22 jr te Lip« . penhuizen. SCHOTERLAND van 30 Sept.—4 Oct. Geboren: Klaas zv Heintje van der Veen* en Jeltje de Vries te Oranjewoud; Trijntje' Cornelia dv Abele van den Berg en Sibbeltje Pietje Runia te Heerenven; Jan zv Willem de Jong en Jantje Libbenga te Oudehome; Rensje dv Evert Jongedijk en Margjé Haanstra te Jubbega-Schurega; Age Douwe zV Jan van Tuinen en Sjoukje v.d. Wal te Heerenveen; Harmen zv Uilke de Jong en Grietje Schipper te Heerenveen; Sjieuwke dv Roelof Loen en Maaike Stoelwinder ta Heerenveen; Gerrit zv Haaije Post en Akka Stoker te Nieuweschoot; Paul Adriaan Pieter Hendrik zv Paul Bruinsma en Anna van Asperen te Heerenveen. Ondertrouwd: Jan Pieter Uittenbogaard 37 jr te Woerden en Janke Hospes 44 jr te Mildam; Roel van Roeden 23 jr Hoomsterzwaag en Aaltje Blaauw 27 jr te Jubbega-, Kchurega. Overleden: Aafje Blok 23 jr geh met Wieger de Jong te Hoomsterzwaag, overl. te Heerenveen, Jingw.; Geertje Bonnes Beenen 82 jr wed van Hendrik de Vries te Jubbega-Schurega. VVOXSERADEEI van 2 4 Sept.—l Ocl Ondertrouwd: Rein Westendorp i. ƒ jr en/ Aaltje Sljpersma 2 2 jr te Zurich. Geboren: Rinze zv Bauke Reitsma en Tjamk.ie Schaai'sma te Makkum; Trijntjo dv Rein Feenstra en Sijna Westra te Arum; IJnze zv Lolle Schakel en Haebeltje de Vries te Tjerkwerd. Overleden: Wapke Katstra 69 jr wed van Folkert Andela te Arum; Houkje Bergsma 6 3 jr echtg van Jurjen Bus te Arum WIJMBRITSERADEEL van 2 9 Sept.—6 Oct. Geboren: Pieter zv IJde Nijdam en' Sjoukje Oegema; Rinko zv Sijtze Hlemstra en Maaike Kuipers; Oene zv Bauke Sijtsma en Lutske Veenstra; Jeep zv Thomas Wiegersma en Bankje Lijklema. Overleden: Fokel'tje van der Velde 81 jr wed v Euurd Abma te'Hecg. ---