H. MEIJERINK TANDARTS - HEERENVEEN is Zaterdag 28 Jan. _ AFWEZIG Dè~Friesche Polikliniek voor Tandheelkunde, van Tandarts Hoeksema. WILLEMSKADE 5 t.o. „De Beurs" LEEUWARDEN is geopend 's morgens 9—l en 's av. 7—B. Woensdags en Zaterdags alléén van 9—l Ned. Herv. Gem. Heerenveen [SchJ Lidmaten- Catechisatie Vrijdagavond 8 uur in de Pastoriezaal Ds. IMMINK. Bij ons is 't vleesch 't goedkoopst. Prima kwaliteit magere lappen per 5 pond ft,—. Doorregen en vet vleesch veel goedkooper. Eerste kwaliteit di k RooUvleesch (niet te zout) f 050 per pond, tweede soort per 5 pond f 1.25 en f 0.33 p. pond. Aanbev. P. VRIJ Kz. Dracht - Heerenveen Tel. 60 Br___ V"__ Bestrijdt de IMf GRIEP! ÉPm*m Overal staat U bloot aan het besmettingsgevaar. Op straten en pleinen, in de tram, in de bioscoop, enz., m overal loert deze geesel der menschheid op U. Houdt daarom, voornamelijk in tijden van verhoogd griepgevaar, steeds de onovertroffen Aspirin-tableften bij de hand, om bij de eerste kenteekenen van een griepinfectie dit uitsfekend middel te kunnen gebruiken, hetwelk het lichaam op uitnemende wijze ondersteunt in den strijd tegen de binnengedrongen ziekteverwekkers, de koorts doet verdwijnen en daarmede f X \ verdere gevaren voorkomt. Weiger namaak en let er op dat op elke tablet het woord .BAYER" staat. Prijs 70 ets. mpSk i■ '| *$ DOUWE EGBERTS FRISOBAAI GEELMERK 30 et per 'te pond « 12 et. per ons . 6 et. per '12 on» --- 1 I I TENTOONSTELLING 1 AMSTERDAM _, Ë I 27JANUARI- SFEBRUARI. I GEOPEND van 10v.m.-sn.m. m van Bn.m.-10kx. SLUITING ZONDAG SFEBR. su. n.m. I OPENING 1 1 VRIJDAG a.s. n._. 2 UUR 1 TOEGANGSPRIJS f 1- INCL BELASTING --- apothen dnog.OAO.-0.Ó5-?jo.p. fl. T>vchnej\ bei/eten. hei aan / » --- Over de grenzen AMERIKA EN DE OORLOGSSCHULDEN. De Europeesche oorlogsschulden, waarvoor Amerika de miljarden heeft moeten leenen, zijn voor dat land een bron van last en ergernis geworden. Want de Europeesche schuldenaars doen, alsof het haast van zelf spreekt, dat Amerika hun een goed deel, liefst de volle honderd procent, kwijtscheldt, waar Amerika weer niets voor voelt, te minder waar het zelf niet zoo dik meer in de dollars zit. President Hoover weifelde nog min of meer, maar zoo straks treedt hij af, en zijn opvolger Roosevelt heeft weer heel andere opvattingen. Hij zal in Maart het lastige vraagstuk dadelijk ter hand nemen, maar hij heeft reeds gezegd, dat hij heel anders te werk zal gaan dan Hoover eens heeft voorgesteld. Hoover wilde — uit vrees voor de zware politieke verantwoordelijkheid — een parlementaire commissie met medewerking van deskundigen; een zeer breede en openbare behandeling van 't geval dus. Roosevelt daarentegen blijkt de voorkeur te geven aan vertrouwelijke besprekingen tusschen de ambtshalve daarbij betrokken ministers met hun naaste medewerkers. Roosevelt had trouwens ook geen keus, daar reeds te over gebleken was, dat met e*n parlementaire commissie niets te beginnen zou zijn; ja, het stond niet eens zoo erg vast, dat het Congres daartoe zijn medewerking zou durven verleenen! Naar hetgeen men over de plannen nader hoort, zou men mogen vermoeden, zegt de N. R 1 C t., dat Roosevelt het met de methode van Lausanne zou willen probeeren. De parlementaire factoren worden niet bij de beraadslaging gekend, maar zullen overrompeld worden door besluiten, die hen dan achteraf door hun verstandigheid zullen moeten innemen. Deze besluiten zouden — ook weer in den stijl van Lausanne — worden gezocht in de richting van een of twee betalingen in eens; aan«de jaarlijksche stortingen zou men een einde willen maken. Wat te Lausanne niet mogelijk bleek, omdat men daar den leeggebloeden patiënt Duitschland in ieder or zicht moest ontzien, wilde men niet nog meer aan hem verliezen, zal nu echter wel door Roosevelt ondernomen worden: Hij zal van Engeland, dat het eerst aan de beurt komt, allerlei concessies op het gebied van de handelspolitiek verlangen als tegenprestatie voor de vermindering van schuld. Roosevelt zal, zoo heet het, opheffing vragen van zekere, voor Amerika schadelijke bepalingen van Ottawa en on den duur een stabilisatie van het pond sterling, waarvan de onzekere koers een zoo groot element van onzekerheid schept in den wereldhandel. Concessies op deze punten verkregen, zou het Amerikaansche volk zeker belangrijk genoeg vinden om schrappingen van schuld, waartegen het nu uit alle macht protesteert, achterna op den koop toe te nemen. Voor de buitenwereld kunnen deze concessies ten opzichte van Ottawa op zich zelf nog schadelijk blijken, doordat Engeland misschien met nieuwe maatregelen ten koste van anderen van zijn dominions de vrijheid zou moeten koopen om aan de verlangens van de Amerikanen te kunnen voldoen. Maar toch, zegt het blad, zien wij de besprekingen met zekere verwachtingen tegemoet. Het is goed, dat er aan het verderfelijke stelsel van dit oogenblik met stevige hand gerammeld wordt en bij slot van rekening is er alle kans, dat de onderhandelingen te Washington een nuttig voorspel blijken voor de oeconomische conferentie. Het is best mogelijk, dat 't tijdstip van deze conferentie erdoor vervroegd en haar vooruitzichten erdoor verbeterd worden. Het blad zou in dit opzicht minder optimistisch zijn, als Roosevelt een protectionist zooals zijn voorganger ware. Hij echter is een man die het verderfelijke van hooge tariefmuren beseft, ook waar zij niet rechtstreeks Amerika tot schade zijn. Intusschen is er alleen sprake van onderhandelingen met Engeland, als 't land, dat totnogtoe zijn verplichtingen tot het laatst trouw heeft vervuld. Herriot heeft reeds de opmerking gemaakt, dat Frankrijk er — en hoe veel goedkooper! — ook bij had kunnen zijn als het naar zijn raadgevingen geluisterd had. Misschien is van algemeen standpunt beschouwd, het feit, dat Amerika nu met Engeland alleen beginf, nog zoo kwaad niet. Is de uitslag goed, dan zullen vanzelf regelingen met de andere schuldenaars moeten volgen. De oeconomische conferentie biedt daartoe een uitgezochte gelegenheid. Immers in geval van een aceoord met Engeland zal er voor Amerika geen reden meer bestaan om het onderwerp schuw weg te houden van de groote wereldbijeenkomst. Het politieke ijs in Amerika is dan gebroken. Valt de regeling minder goed uit, dan kunnen de minder gewilige debiteuren, met Frankrijk aan het hoofd, nog probeeren die te verbeteren. Engeland zal — wat het tot zijn schade bij de eerste regeling van Baldwiu heeft verzuimd — nu zeker een recht van meestbegunstiging bedingen, waardoor deze tweede schikking altijd gelijk zou moeten worden gemaakt aan hetgeen anderen zouden bereiken. Alles bij elkaar genomen, zegt 't blad, kunnen wij het niet anders dan goed nieuws noemen, wat wij nu uit Amerika hooren, al kunnen wij de vrees niet geheel onderdrukken, dat wijzigingen van Ottawa wel eens, om te beginnen ten deele op onze kosten konden gaan! Want daden die gunstig zijn als voorbereiding van de oeconomische wereldconferentie, en aanvallen van zoo machtige zijde op verschillende pijnlijke dingen, die voor Engeland" zelf op den duinniet minder gevaarlijk zijn dan zij het nu reeds zijn voor den wereldhandel, kunnen wij niet anders dan met vreugde begroeten. Na Engeland komt Italië voor een onderhandeling aan de beurt. Amerika heeft Italië verzocht hare delegatie pas naar Washington te zenden, wanneer de onderhandelingen met Engeland min of meer voltooid zijn. De_ reden hiertoe is, dat Roosevelt de onderhandelingen streng gescheiden wil houden en den schijn van een Europeesch eenheidsfront wil vermijden. --- DE STILLE OORLOG. Dat is de oorlog door het over en weer al maar hooger optrekken van de tariefmuren. Een oorlog dus, zooals ' Duitschland en Nederland op moment voeren. Men voelt wederzijds, dat het uitloopt op beider scha, maar, merkt de stercorrespondent van de N. R t C t. op, het , zal moeilijk onderhandelen zijn met Duitschland, omdat de meerderheid van , zijn regeerders, naar te vreezen staat, niet genoeg vrijheid zal hebben om eigen nuchter inzicht te volgen; daarvoor is de druk van binnenlandsche politieke omstandigheden te groot. Dreigement van Nederlandschen kant zullen tegendreigementen uitlokken; en geen Nederlandsch onderhandelaar zad anders dan bij uiterste onvermijdelijkheid aan strijd denken. Ander beleid zou dwaasheid zijn. De gevaren, die voor Duitschland in een slechte behandeling van Nederland schuilen, zijn toch al groot genoeg en men ziet ze te Berlijn zeer wel in. Het behoeft nog niet een georganiseerde boycot te zijn, veel gevaarlijker voor Duitschland is het om zich heen grijpen in Nederland van een individueele neiging om Duitsche waren te mijden. Hiermede houden menschen met kennis van zaken wel degelijk rekening. En dan met het andere gevaar, dat men zelfs vrijwel als onvermijdelijk beschouwt: dat de schade, aan de Nederlandsche koopkracht toegebracht door beperking van den Nederlandschen uitvoer van landbouwproducten naar Duitschland, vanzelf een nog sterkere beperking van den Duitschen industrieelen uitvoer naar Nederland . ten gevolge zal hebben, zelfs als geen opzettelijkheid daarbij in het spel is. Men beseft te Berlijn in zekere gezaghebbende kringen het risico bij de komende onderhandelingen dus heel goed en men vreest dat zeer, terwillle van het herstel van de takken van Duitsch bedrijf, waarvan men het eerst verbetering verwacht. Men zal ook stellig er naar streven zoo weinig mogelijk stug te wezen — maar de mogelijkheid daartoe wordt bepaald door de binnenlandsche politiek. Hoe wankel de positie der regeering is, hoeven wij hier niet uiteen te zetten. De ontevredenheid van den landbouw is voor haar een der grootste gevaren. De regeering, die niet bestaat bij de gratie van het parlement, bestaat bij de gratie van den Rijkspresident. De Rijkspresident is op velerlei wijze in oordeel en gevoelens met den landbouw verbonden. Daarom onderschatte men de komende moeilijkheden vooral niet. Bethman Hollweg heeft eens van „gottgewollte Abhangigkeiten" gesproken; dit begrip spookt ook nu weer in de Duitsche politiek, die men in zekere opzichten een politiek van fatale noodzakelijkheden zou kunnen noemen. Het zal vooral moeilijk blijken een handelsverdrag tot stand te brengen, dat door zijn gewaarborgden duur aan de. handelsbetrekkingen voldoende stabiliteit verleent, zooals het afgeloopen verdrag nog heeft gedaan. Men zal moeite genoeg hebben te verhinderen, dat het verdrag het stuifzandachtige karakter krijgt van de jongste Fransch- Duitsche overeenkomst, waarin tal van posten met veertien dagen opzegbaar zijn. Een dergelijke overeenkomst moest slechts denkbaar zijn tusschen twee landen die beiden vrijheid wenschen tot willekeurigheden in hun • handelspolitiek. Maar de vrees is nu groot te Berlijn, zioh voor lange tijden te binden. Terloops moet de correspondent opmerken, dat een aantal van onze belangrijke artikelen van uitvoer toch al reeds door de onzekerheid van een opzeggingstermijn van twee weken getroffen is, doordat ons meestbegunstigingsrecht ten opzichte van deze artikelen op dit Fransehe handelsverdrag berust. Zou het kwaad kunnen, vraagt hij, wanneer de leiders van onzen land- en tuinbouw eens rechtstreeks konden praten met de Duitsche „tegenpartij"? Men zou eikaars positie te meer er door begrijpen en wellicht zelf tenslotte zekere practische schikkingen kunnen bedenken. --- Korte Mededeelingen. — Aan prof. dr. J. J. Salv e r d a de Gra»«i: 17. Th. Schroor, Beetsterzwpnir; 18. Ti. (b"'eschouw In den eersten, om'ooo moest K;°rs het teoen A. de Vries terwijl W;»r-sran rVn de meerder» toonde van P. TMïkstra. Klomnmiker trof >>et niet. dat hij het direct al De Le-«uw moest onnemen. Tn twee ritten wrd de o"d-l">m->;ne-, vers>>i"wi. Wn der V«en IwT met Stoelrwirn"'ieT weinig mo°ite en Van «ler Meer. een onbekende oo de froote riideriien. doch de al direct e»n goeden ind-irk m"Vte. won gemikkeüik van M. de T?oer. Bok maakte in den eersten rit teeren J. v. Dttt een slechte start, en verloor. do"h in de volgerre ritten herstelde hij zich en won met Hinken voorsnrnng. Rudolnhy had aan Venema flink partij doch wist nog juist de baas te blijven. Met den sterken wind in den rug, — later in den middag nam de wind vrijwat af — maakte Rudolphy een tijd van 15.6 sec (baanlengte 160 M.), wat later de snelste bleek te zijn. Dolstra moest tegen Bottema het loodje leggen, terwijl Schoor geen moeite bad met Kuindersma. Op de tweede lijst kwamen dus de nos. 2, 4, 5, 7, 10, 12. 14, 15 en 17. In twee ritten, beide keeren met miniem venscbil, wist Wiersma De Vries te slaan. De Leeuw, die uitstekend reed, won van B. van der Veen. Een mooie revanche voor de den vorigen dag te Dronrijip geleden nederlaag. De eerste rit tusschen Rudolphy en Schroor eindigde onbeslist, doch in de twee volgende ritten toonde Rudolphy zich de sterkste. Schroor bleef staan. Iv den derden omloop kwamen tegen elkaar de nos. 17 en 4, 5 en 10. Rudolphy bleef staan. Schroor, die totnogtoe geen partij had gehad, kwam nu eerst goed los en klopte Wiersma. Met veel spanning werden de ritten tusschen den bekenden crack De Leeuw en Van. der Meer tegemoet gezien. En zeer terecht, want het bleek, dat juist deze ritten voor de noodige sensatie zouden zorgen, waardoor deze rijderij zeer in aantrekkelijkheid won. Reeds in den lsten rit gaf Van der Meer, die een stevige maar niettemin zeer soepele streek reed, zich ten volle om te winnen. De geheele baan bleven de rijders naast elkaar, zoodat de rit onbeslist bleef. De tweede rit was 'n evenbeeld van de eerste en de eportmeter wees uit, dat ook deze rit kaniD was. We betwijfelen echter of de sportmeter wel goed werkte. O.i. was Van der Meer met miniem verschil als eerste de finish gepasseerd. In den derden rit werd de sportmeter dan ook niet gebruikt, en weer waren de rijders kamp. De Leeuw zag hierna van verder rijden tegen den wind in af en gaf deze rit cadeau. De volgende rit bracht de grootste verrassing. Na een groot aantal valsche starten raakten de beide rijders eindelijk los. Halverwege de baan lag Van der Meer reeds voor, waarna hij zijn voorsprong geleidelijk vergroottte om tenslotte met een flink verschil, zeker 3 a 4 meter, te winnen. Wiersma en De Leeuw reden daarna om den vierden prijs, welke door laatstgenoemde werd gewonnen. De snelle start van Wiersma viel hierbij op. Om de eerste drie prijzen kampten daarna Rudolphy, Schroor en Van der Meer. Laatgenoemde bleef staan. Schroor moest tegen Rudolphy het loodje leggen, zoodat de eindstrijd ging tusschen Van der Meer en Rudolphy. In beide ritten toonde Van der Meer zich flink de meerdere en een spontaan applaus van het publiek bij het naderen van de finish in den laatsten rit was een welverdiende beloouing voor dezen stoeren rijder. De volledige uitslag luidt: le prijs f 120 H. van der Meer, Surhuisterveen; 2e prijs f 50 H. Rudolphy, Kortezwaag; 3e prijs f 25 Th. Schroor, Beetsterzwaag; 4e prijs f 10 R. de Leeuw, Heerenveen. De f 10 voor den snelsten rit viel ten deel aan H. Rudolphy. De winnaar van deze rijderij, de 33-jarige H. van der Meer van Surhuisterveen, behaalde hiermede zn eersten „grooten prijs". Slechts eenmaal eerder heeft hij deelgenomen aan een groote rijderij, nl. in den strengen winter van 1928-29 te Groningen. Toen viel de tweede prijs hem ten deel. Wel heeft hij verschillende kleinere prijzen gewonnen en wel: Zevenhuizen (f 25), Tolbert (f 30), Surhuistreveen (f 30). Sijbolleburen (f 20) en Nijkerk (f 25), alle behaald sedert vorige week Woensdag. Wij hebben echter den indruk gekregen, dat het voor dezen rijder, die naast 'n Hinken lenigen slag en een goede start over een gewa'dig u-Xhoudl'ingsverniosen beschikt,niet bij dtezen eenen grooten prijs zal blijven. --- De vier dames van W.I.K. te Heerenveen, die Zondag j.L bij de hardrijderij van Turnsters op de ThiaJfbaan te Heerenveen de Lauwerkrans behaalden. (Deze krans, een wissejprijs, was in handen van Quick te _u_uim). — V.l.n.T. de da__ F