Vestigt zich 24 Febr. ei teHEERENVEEN HEIDEBUREN 41, J. W. P. van Geelkerken, Arts I Meubelfabriek 1 I IE lil) - Joure I Geëtaleerd: I Huiskamer-lOC 1 I Ameublement I OU- I ■ PrimaMassief-eiken t\r 1 2-pers. Ledikanten h - ..... I I Ui breede zijslukken ook goedkoopere geschilderde soorten voorradig Denkt U om de I^J^Soiree-Dansante jra Zondag 26 Januari KIIMI 'n de er van ce Wl Schouwburg Bioscoop yCwwW onder leiding van RINSE COUPERUS? Boerenleenbank „Knype" Terughalen en inleveren van de Spaarboekjes op WOENSDAG 22 JAN. v. 9-12 Voor de C. H.UNIE afd. OUDESCHOOT spreekt in bet LOKAAL, aldaar op a.s. WOENSDAG, 's avonds 8 uur de heer J. BAKKER van Menaldum Lid Tweede Kamer, over Politieke verbrokkeling en Democratie. TOEGANG VRIJ Gelegenheid voor gedachtenwisseliog. Verloting Heerenveens Muziekcorps Trekking tot nadere aankondiging uitgesteld, Het laatste van de Balans opruiming 200 Slipovers voor Heeren en Jongens 49 et. 200 Zelfbinriers waarbij van 90 et. nu 39 et. 100 Meter Blauwe viscügraat HEERENSTOF 140 cM. breed. voor jongensbroeken enz. enz. per el 98 et. Dit kan al- MADVTtUIUVCI" Heerenveen leen bij de „IMKM lïlllßtL Nieuwstr 3 --- Verstopping en slechle spijsvertering veroorzaken hoofdpijn, lusteloosheid, gemelijkheid, harlwaler. maagpijn eu. Fosler's Maagpillen zijn hel probate laxeermiddel en dragen lorg voor een volkomen normale ontlasting, doordal zii zoo zacht werken, tonder krampen. Uitstekend voor eiken leeftijd Alom verkrijgbaar a f 0.65 per flacon Het bevat de vitamine B, die niet veel in-ander voedsel voorkomt en een bijzonder gunstige uitwerking heelt op het zenuwstelsel. Een natuurlijk tonicum, dat U veel goed zal doenl Een heerlijk, warm bord Quaker Havermout Is het beste begin van den werkdag. Eén ding Is zeker, ~^\ hei beste havermout f /f IJI • \ heet Quaker. ( '™?' \ (22& d m VER PONDSPAK/ Havermout QUAKER OATS-GRAANPRODUCTEN N.V. ROTTERDAM BETONWERKEN J. BOLTJE Gzn. Heerenveen - Lindelaan 17 Telefoon 212 Uitvoering v. alle voortanende betonwerken OmsT Plannen en berekeningen gratis ""3BÜ Uitvoering door vakkundig persooncel --- Over de Grenzen Spanningen in Europa. Het Abesijnsche geschil en het conflict R u s 1 a n d— Uruguay in de zitting van van den Volkenbondsraad. — De positie van het Fransche kabinet. — Eden is vastbesloten. — Goebbels bepleit Duitschlands koloniale rechten. — Een Tsjechisch—Oostenrijksch verdrag. . Wanneer we den poMtieken toestand iin Europa bezien, dan ontwaren we alle rw eg e spanningen en verwarringen. Het is van belang al deze verhoudingen als een kaleidoecoop aan ons oog voorbij te laten gaan, omdat we dan kunnen ontdekken, hoe er van internationale toenadering tot dusver nog weinig is terecht gekomen. Oude fouten wreken zien en vooral in dezen onrustigen tijd kunnen al deze scheve verhoudingen de spanningen slechts vergrooten. De dag van vandaag, 20 Januari, is er een van wereldomspannende beteekenis. Hij zal wellicht een keerpunt vormen in de wereldgeschiedenis en zal ongetwijfeld den inzet vormen van een nieuwe periode. Wat zal zij brengen? Rust en vrede, internationaal vertrouwen en collleotieve veiligheid? Of zal in de komende periode de onrust worden vergroot en zulllen de meeningen nog verder uiteenloopen en de conflicten zich toespitsen? Dat aijin de beangstigende vragen van de*n dag. Beangstigend, omdat niemand in staat is, het antwoord te geven, omdat de wereld afls in den blinde rondtast om steunpunten te vinden en zoekt naar een uitweg, terwijl zij' weet, dat er vlakbij een peiilflooze afgrond zioh bevindt. Dat dis de eenige zekerheid. En daarnaast ontwaart men de spanningen en de tegenstellingen, die even zooveel obstakels vormen. Vandaag zal de Vollkenbondj&raad bijeen komen en men vraagt zich met beaorgdlheiid af, welke de verrassingen zijn, die deze zitting zal opleveren. De hoofdschotel wordt gevormd door het Ethiopisch conflict. Vrij algemeen wordt verwacht, dat het nog niet tot een petroleum-embargo zal komen. Er zijn voor den vrede in Europa groote ge„varem aan dit embargo verbonden. Wanneer men er zeker van was, dat allen aan een dergelijk verbod zouden medewerken, dan zouden de gevaren niet zoo groot zijn. Maar helaas, er zitten in den keten te veel zwakke schakels. Daar is Duitschland, dat weliswaar te kennen heeft gegeven een strikte neutraliteit in acht te zullen nemen, maar waarvan men toch niet zoo heel zeker kan zijn. Men moet er weiswaar niet te veel waarde aan hechten, maar toch is het wel de moeite van vermelden waard, dat tal van goederen van uit Duitschland in Itaüië ingevoerd, vergezeld gaan van het briefje: „Houdt vol, wij komen helpen". Wat hiervan ook juist moge zijn, zeker is, dat Genève de situatie in Europa* niet beheerscht en dat is voor het collectieve optreden zeer ongunstig. De Geneefsche besprekingen zullen ongetwijfeld ook den invloed ondergaan van de jongste gebeurtenissen in Oost- Afrika. De Italiaansche successen, waaromtrent we hieronder nog zullen berichten, zijn van beteekenis en al worden ze door Addis Abeba ook ontkend en uitgelegd als een poging om stemming te maken voor de zitting van den Raad, dat de liaUanen een beteekenisvolle overwinning hebben behaald, schijnt onmiskenbaar. De raadsleden zullen zich aan den indruk daarvan niet kunnen onttrekken. Doch het is een geheel open vraag, welke de uitwerking daarvan zal zijn op de besluiten inzake 't petroleum-embargo, Het is niet goed, daarop vooruit te loopen, al zuilen velen voor zich een beroep doen op de rechtsnormen, die ook bij de besprekingen over dit embargo tot gelding moeten komen. De Volkenbond staat voor de keuze: petroleumHsancties met de mogelijke militaire en economische gevolgen gedurende eenigen tijd of een langdurige en zeer ernstige ontwrichting van het collectieve veiligheidssysteem. Groeiende moeilijkheden. Het zal voorts tijdens deze zitting van den raad belangwekkend zijn, wat er zal worden gedaan met het protest van Rusland tegen de terugzending van den Sovjet-gezant door Uruguay. Deze kwestie heeft een pikant aroma, omdat men niet weet, wat er uit voort zal komen. Rusland haalt een stout stukje uit, doordat hij feitelijk niet minder doet, dan critiek uitlokken over het optreden van de eovjet-agenten. Er is in den laatsten tijd nog al het een en ander over te doen geweest en het zal interessant zijn kennis te nemen van hetgeen er voor het forum der wereldopinie zal worden verteld over de verhouding van het officieele Rusland tot de Komintern. Dat hier aanleiding is voor verwikkelingen, wie zal het ontkennen? Maar Moskou heeft de kwestie nu eenmaal ter raadstafel gebracht en de wereld kijkt voorloopig belangstellend toe. De Volkenbondszitting. De twee prominente figuren zijn Eden en Laval, ook al zullen de andere raadsleden over deze agenda welt noodige te zeggen hebben. Op dit oogenblik gaai de belangstelling uit naar Eden en LavaiL Vooral naar den Franschen premier, want hij zal te Genève niet zoo rustig zitten, na wat zich bij de jongste Kamerdebatten heeft afgespeeld. De kwestie-Herriot is nog niet opgetast, al is het dan ook vrijwel zeker, dat hij uit het kabinet zal treden. Volgen de andere radicale ministers hem, dan is het lot beslist, ook al blijft Herriot aan, tot Laval zijn placht te Genève heeft gedaan. Het hangt e*r maar van af, wat het bestuur der radicale partij besluit en wanneer het daarvan inderdaad afhangt, dan zijn de dagen van Laval inderdaad geteld. Men heeft wel willen beweren, dat Herriot zich ten slotte toch zou laten overhalen, het voorzitterschap van de partij te aanvaarden. Hij heeft dit ten overvloede nog eens geweigerd. Het resultaat daarvan liet zich denken: Dadadier, de groote tegenspeler van Herriot, is partij-voorzitter geworden. Herriot heeft tijdens de vergadering gezegd, dat er over de buitenlandsche politiek een geschil bestond tusschen hem en Laval, doch hij wees er tevens op, welk een zware verantwoordelijkheid de radicale partij op zich zou nemen, zoo zij de andere radicale ministers tot aftreden zou nopen. Ten slotte werd een motie van wantrouwen tegen Laval met op één na algemeene stemmen aangenomen. Dat wil toch eigenlijk zeggen: 't doodvonnis over het kabinet-Laval, want onder den druk dezer motie kunnen de radicale ministers slechts bedanken. Hoewel, er zijn meer rare dingen gebeurd en met de eenheid in de radicaal- S'ocialis'tjische partij is het waarlijk niet zoo fraai gesteld, ais men na deze stemming wel zou zeggen. Doch hoe het zij, het gezag van Laval is aanmerkelijk geslonken en daarmede oök het gezag van zijn woord te Genève. Een der vaste punten is nog de politiek van Eden. Hij heeft klare taal gesproken en zich vastgelegd op 't systeem van oolilieetieve veiligheid. Te Rome beoordeelt men zijn rede gunstig, maar men gaat daar blijkbaar van de verondersteliMnig uit, dat Eden het goed recht van Italië ook zal erkennen. En daar ziet het voorloopig nog niet naar uit. Van beilang is het te wijzen op de jongste rede van Goebbels. In Duitschland vindt men het brandpunt der moeilijkheden en om dat aan te toonen, mogen we vandaag alleen maar wijzen op de drie punten van het Duitsche program, die dr. Goebbels in zijn jongste redevoering heeft toegelicht: vrijheid van expansie naar het Oosten, herbewapening van de gedemilitariseerde Rijnzöne en het recht op koloniën. Een program om er de volle aandacht aan te schenken, en bovendien een program, dat de bestaande onrust alleen nog maar kan vergrooten. Als Goebbels zegt: „Het uur zal slaan", dan weten wij ai ongeveer hoe laat het is. Het zou overigens interessant zija de redevoeringen van Duitsche en Italiaansche zijde over dit belangwekkende onderwerp te vergelijken. Ten slotte mag nog melding gemaakt worden van de Oostenrijkseh— Tsjechische overeenkomst, die tijdens het bezoek van Schusehnigg aan Praag is gesloten. Een verdrag, dat een uitbreiding is van de overeenkomst van 1925 en dat een bijdrage kan vormen ter regeling van de conflicten rond het Donau-bekken. Dus in Centraal-Europa een eiland van rust? Het begint er op te gelijken, ad moet men daarvan geen al te hooge verwachtingen hebben, want ook hier zijn er, het verdrag ten spijt, nog voetangels en klemmen te. over. Zoo is in vogelvlucht de toestand in Europa bezien. Collectieve veiligheid en samenwerking en vertrouwen? Het zijn tot dusver papieren woorden. Europa gelijkt een baaierd van onrust en men kan zich slechts met bezorgdheid atfvragen: wat zal 1936 ons nog brengen? --- SPOOR- EN TRAMBOEKJE VOOR FRIESLAND WINTERDIENST 1935-36 met dienstregelingen van vele op Heerenveen en Leeuwarden rijdende autobussen, kaartje en opgaven om trent personen- en vrachttarieven Prijs afgehaald bur. van dit blad lO et franco per post na ontvangst van 12 et dere kanf en wel, dat men zich door een heimelijke angst laat verleiden tot het doen van concessies. En ook dat is onverantwoordelijk. We hebben dat gezien bij de plannerj van Hoare en Laval. Zou Eden, die zich daarover zoo scherp afkeurend heeft uitgelaten, nu ook gaan terugkrabbelen? Daaraan viel bezwaarlijk te denken en in de rede, die hij dezer dagen in zijn kiesdistrict heeft gehouden, heeft Eden inderdaad duidelijke taal gesproken. Eden begon met het geven van een overzicht over de gebeurtenissen in het afgeloopen jaar, waarvan hij de op den voorgrond tredende feiten noemde: „het opnieuw naar voren treden van een sterk Duitschland, dat voor zichzelf het recht opeischte te hei-wapenen en het naar voren treden van den Volkenbond uit een positie van een eenigszins vage eerbiedwaardigheid tot een positie van krachtige verantwoordelijkheid". Gedurende de laatste zes maanden was spr. te Genève vaak in contact geweest met de leden van den Volkenbond en een verkeerde stap in-deze of gene richting, in verband met 't Abessijnsche conflict, zou hun hoop den bodem hebben kunnen inslaan. Toch, aldus spr., moest iemand de leiding in handen nemen, eu ik ben trotsch te bedenken, dat het de Britsehe regeering was, die deze leiding gaf en die aldus handelde, omdat zij wist, dat haar eigen volk achter haar stond. Het collectief optreden stelde den Volkenbond op een zware proef, doch het bereikte succes mag niet worden overdreven. Wél kan worden vastgesteld, dat van den weg naar het einddoel: cólectieve een eind reeds is afgelegd. In dezen geest van optimisme zal ik, aldus Eden, naar Genève gaan, om mee te helpen aan de ontzaglijk zware taak, die daar nog voor ons ligt. Die taak kanniet gemakkelijk vervuld worden. Zij zal onafgebroken werk en opofferingen eischen van allen. In 1935 is door de geheele ploeg over het algemeen goed werk geleverd, maar dat moet nog beter worden in 1936 en wederom beter in 1937. Er moet geen stemming van zelfgenoegzaamheid heersenen aan onzen kant of aan den kant van eenig ander lid van den Volkenbond. Men mag niet op zijn lauweren gaan rusten, want deze lauweren zijn nog niet verdiend. De inspanning, die wij ons alllen zutlllen moeten getroosten, is zeer groot, maar ik ben ervan overtuigd, dat alk het aan het rechte eind heb, wanneer ik zeg, dat het volk van dit land* van meening is, dat die inspanning de moeite waard is. Men moet verder zien dan het oogenblik en daarbij twee dingen in het oog vatten, waar tegenover de Volkenbond zich ziet gesteld. De twee essentieele punten zijn: ten eerwte, het miag niet veroorloofd wor. dat de aanvaller slaagt in zijn opzet en ten tweede behooreu de gezamenlijk optredende leden van den VoUkenbond zoo krachtig en zoo eensgezind te zijn, dat lederen aanvaller, nu o*f in de toekomst, aan het verstand wondt gebracht, dat vreedzame onderhandeling en niet een aanval, niet alleen de beste, maar de eenige succes belovende weg is om punten van geschil op te lossen. Wij moeten thans te Genève bereiken, dat andere volken ons standpunt volkomen zullften deelen, niet alleen in woorden, maar ook in daden, en daarbij moeten wij alle noodige maatregelen nemen om zoo sterk te worden, dat wij den vrede in alle geval zulten kunnen verzekeren. Het cólectieve veiligheidssysteem moet zijn krachtig en elastisch. Dat is noodig voor het bereiken van het einddoel. Het systeem van collectieven vrede is de eenige weg, die ten slotte kan ledden tot een ontwapeningsacooord. Het Brilsche volk wenscht niets vuriger dan den vrede. Ook met dit onwrikbaar standpunt voor oogen ontkennen wij niet, dat er nog groote moeilijkheden zijn, maar wij willen trachten ze alle op te lossen zonder oorlog, mits andere voKken ons steunen en hetzelfde beginsel toegedaan blijken. Wij zulen ons steeds het woord van wijlen Lord Bryce herinneren: „Wanneer gij geen einde aan den oorlog zult maken, zal de oorlog een einde aan U, dit is de Europeesche beschaving, maken en dit werelddeel zal in den chaos storten, waaruit geen opstanding meer mogelijk zal zijn". --- Eden over de Volkenbondspolitiek. Hij zal naar Genève gaan met het voornemen een krachtige actie van den Volkenbond te steunen. In tal van kringen heeft men Eden het voornemen 'toegedicht, dat hij, door zijn opvolging van Hoare, er een meer gematigde politiek op na zou gaan houden. Nu hij de verantwoordelijkheid voor de geheele buitenlandsche politiek zou te dragen krijgen, kreeg hij ook rekening te houden met tal van bij-overwegingen. Zelfs dichtte men den nieuwen leider van het Foreign Office het voornemen toe, een zeer voorzichtige sanctie-politiek te zuilen voeren. Wellicht was hier de wensen de vader van de gedachte. Immers men kan in allerlei kringen nog zoo hoog van den toren blazen, wanneer het er op aankomt, voert de angst voor de gevolgen den boventoon. Het zou inderdaad noodlottig zijn, indien Engeland ook eenzelfde angst zou betoonen. Zeker, het conflict heeft tal van scherpe kanten en het is gevaarlijk er roekeloos mede om te springen. Daartoe behoort wel degelijk groote voorzichtigheid. Doch er is ook een an- --- De oorlog in Abessinië De nederlaag van Ras Desata Vreugde in Rome. De nederdaag, die de Abessijnsche krijgers geleden hebben aan het Zuidelijk front, schijnt wel volledig te zijn. Volgens de Italiaansche berichten althans zijn de troepen van Ras Desta op de Vlucht geslagen met achterlating van gewonden en groote hoeveelheden mariaal. Over het aantal dooden is men het echter nog niet eens. De berichten spreken elkaar wat tegen en er worden groote getallen genoemd van 5000 a 6000 en zelfs van 10.000. De vervolging, die Donderdag werd ingezet, heeft Vrijdag voortgeduurd en naar maarschalk Badoglio seinde, waren de troepen van generaal Graziani 200 K.M. opgerukt- Aan een nederlaag van de Abessiniërs kan bezwaarlijk worden getwijfeld, wanneer men bedenkt, dat zij gedwongen waren hun guerilla-tactiek prijs te geven. Daardoor liep het offensief der Italianen vast, maar met de hergroepeering zijner troepen heeft generaal Graziani I een beteekenend succes gehad. Hij heeft daardoor in den toestand een wending ten gunste der Italianen gebracht. Niet alleen in Abessinië, maar ook te Rome. Daar loch heerschte de laatste weken een wat gedrukte stemming en de uitbundige vreugde, die daarvoor thans in de plaats is getreden, toont wel aan, dat men te Rome een overwinnnig noodig had, om den moed er in te houden. Graziani zal nu moeten trachten of hij zijn succes zoo kan consolideer en, &at er ook politiek voordeel uit kan worden geslagen. Door het snelle oprukken der troepen zijn lange verbindingslijnen ontstaan en die zijn uiteraard niet stevig. Het zai groote krachtsinspanning kosten, de terreinwinst te bevestigen en zich de Abessiniërs in deze bergachtige streek van het lijf te houden. Voor het oogenblik heeft de overwinning vooral moreele beteekenis. Wil de Italiaansche opmarsch succes hebben, dan moet hij thans voortgang hebben en een directe bedreiging vormen van Jigiga en Harrar. Het agentschap Stefani meldt uit Dzjibouti, dat berichten uit Addis Abeba berichten, dat de bevolking woedend is op de Europeesche officieren en militaire raadgevers van den Negus, die zij er van beschuldigt verantwoordelijk te zijn voor de nederlaag van ras Desta. --- Een oordeel over Abessinië. De Fransche schrijver Jerome Tharaud, die na een verblijf van vier maanden in Oost-Afrika te Rome is aangekomen, heeft daar in een interview gezegd, dat Addis Abeba een barbaarsch dorp 'was, bestaande uit hutten, waartusßchen ezels, muildieren en schapen grazen. Hij beschreef de widde tafercelen en de stnulpartijen van rauw, bloedend vleeseh, welke zij hadden bijgewoond, toen Italië een begin maakte met zijn militaire actie. De schrijver had onuitwischbare indrukken behouden van Harrar, waar hij twee maanden vertoefd had, waar dertig procent van de inwoners melaatsen zijn en waar hij kon cons'tateeren, hoegehaat de Abessiniërs waren. Zij leven in een vooTidurende vrees voor een Italiaanschen aanval en zoeken vooral bescherming in het gebruik van het teeken van het Roode Kruis. Tharaud was, volgens dit teilegram van Reuter, op dit punt zeer categorisch en preciseerde, dat het teeken van het Roode Kruis overal wordt toegepast: op het paleis van den kroonprins, het gebouw van de schatkist, het draadlooze station, kazernes en opslagplaatsen. Het was volgens hem een droevig land, dat Italië zou kunnen bevrijden van ziekten, ellende en banbaarschheid. --- Koning George V van Engeland ernstig ongesteld. De toestand van den koning wordt zorgelijk geacht. Er wordt en regentschapsraad ingesteld. De Koning van Engeland, George V, is sedert eenige dagen ongesteld en in het verloop hiervan is een ongunstige wending gekomen, die, mét het oog op zijn leeftijd — de Koning is 70 jaar — reden geeft tot ernstige bezorgdheid. De Koning had weliswaar een rustigen Zondag en in den algeheel ca toestand is geen verandering gekomen, doch deze is van dien aard, dat men, zooals de grondwet eischt, zal overgaan tot de instelling van een regentschapsraad. Dit zal de derde maal zijn, dat tijdens het bewind van Koning George V een regentschapsraad de bevoegdheden der Kroon overneemt. De eerste maal werd hiertoe in 1925 overgegaan, toen de Koning zich tot herstel van zijn gezondheid voor geruimen tijd naar de Riviera begaf. De tweede maal moest men tot dezen maatregel besluiten tijdens de zware ziekte, welke de koning in 1928/29 doorstond. Destijds bestond de regentschapsraad uit zes leden, t. w. de Koningin, den prins van Wales, den hertog van Vork, den premier, den lord-kanselier en den aartsbisschop van Canterbury. Deze raad kreeg de bevoegdheid, de privy council bijeen te roepen, documenten namens den koning te onderteekenen en de overige staatsfuncties van den vorst te vervullen. De benoeming der leden kwam op 4 December 1928 af. Eerst op 11 Juni 1929 kon de koning een decreet onderteekenen, krachtens hetwelk het grootste deel der functies van de Kroon weder door hemzelf werd waargenomen. Thans blijkt wederom, hoe populair deze vorst is en wie in de gelegenheid is geweest, om de jongste Kerstboodschap van Z. M. Ie beluisteren, die zal den indruk niet van zich hebben kunnen afzetten, dat hier een vader sprak tot zijn kinderen. In gelijken zin komt ook de aanhankelijkheid van het volk tot uiting. Men merkt het aan alles, dat deze koning in den waren zin des woords populair is. Over 't algemeen worden de vooruitzichten niet gunstig beoordeeld. De belangstelling voor de bulletins is zeer groot en geheel Engeland geeft er zit* thans rekenschap van, dat de Koning inderdaad zeer ernstig ziek is. --- Berichten uit Stad en Dorp. Werkobjecten voor jeugdige werkloozen. LEEUWARDEN, 18 Jan. De minister van Sociale Zaken heeft aan de gemeentebesturen een circulaire gezonden, waarin wordt medegedeeld, dat van verschillende zijden de wensch is geuit, dat bij de vaststelling van de vergoedingen, die aan de deelnemers aan de werkobjecten voor jeugdige werkloozen werden uitgekeerd, eenig onderscheid zou worden gemaakt in de uit te keeren bedragen. In den vervolge zal onderscheid worden gemaakt naar den leeftijd van de deelnemers, waarbij de leeftijd van 20 jaar als grens is genomen. De deelnemers, die jonger zijn dan 20 jaar ontvangen een lager bedrag dan zij, die 20 jaar zijn en ouder, terwijl de gemeenten in drie verschillende klassen zijn ingedeeld. Voor elke klasse zijn de twee bedragen vastgesteld. Aan de toezeggingen van de door het Rijk te betalen subsidie in deze kosten zullen in het vervolg de volgende voorwaarden worden verbonden: te. Uit é '•" "ezin ma