Chirurg, Leeuwarden, heeft de praktijk hervat. S. J. VAN ROIJEN Arts — Heerenveen heeft de praktijk He rvat I. GORTER, Arts te Heerenveen tot nadere aankondiging AFWEZIG, Praktijkwaarneming - als gewoonlijk - Tandheelkundige Kliniek Doelesteegl6~V§ Lo. Gerechtshof Leeuwarden Kunstgebitten tegen zeer lage tarieven •""* Öp goed passen en soliditeit 3 jaren schriftelijke garantie Absoluut p ij n I o o s trekken. Kl'niekuren: 9-1 en 2-4 Zaterd. 10-1 roTßÖËR^Gorredijk Gedipi. Spraakleeraar. °°K UW ADRES voor goede uitvoering H. J. DOUMA, Schilder - Behanger VERL. DRACHT 60 ÏELEF 218 ■ Wordt gevraagd voor direct een net Dagmeisje. S°tel GROEN, Heerenveen. ADRESVERANDERINGEN gelieve men steeds asoo spoedig mogelijk op te geven met vermelding van het oude en het nieuwe adres. Formulieren hiervoor verkrijgbaar bij de posterijen a VA et. --- BÜ ons is alles GOEDKOOP EN GOED INMAAKGLAZEN *J* L' 8/< L' IL' enz' 16 et 20 et. 25 et- Beste SNIJBOONMOLENS 1.00 - 1.45 - 1.75 FAMILIEWEEGSCHALEN 1.50 - 2.50-4.50 Elec. STRIJKIIZERS 3 jaar garantie 3.75 ELECTR. GLOEILAMPEN 45-671/,-100 enz. bij aankoop van 4 gl. lampen ontvangt U de 6e GRATIS. ïtestantje BK. Gaspannen HALVE PRIJS Glas - Porselein - Llzerwaren - Gereedschap NIEUWTJES en KOOPJES. ALLEN T|A 51 u dusnaar: ♦>"« mïlgUfiQl HEERERVEEB HET adres voor wederverkoopers. ZOMERDIENST 1932. SPOOR-. TRAMBOEKJE VOOR FRIESLAND met dienstregelingen van autobussen kaartje en opgaven omtrent personenen vrachttarieven. Prijs afgehaald bur. van dit blad 10 ?cnt, fr. p- P- na ontv. van 12 cent lllllilllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllillllllllllll --- '"*"**■"■«■*» +* /Jr hartstochtelijkere^ J? moeten hun keel beschermen tegen 3evaar van ontsteking en hoest. ATm m wngle/s kauwen werkt antiseptisch, V bevordert de speekselafscheiding, "°d,at ,deL keel niet droog wordt. W"gley s h°udt de tanden en mond j7W&!?'" dat zweer ik je. Ik ga er naar toe en slacht ze rl zet er mijn leven voor op 't spel. Ik zal. - Kalm aan, Rufus. zei ik _ v„i niet, wat er gebeurd s Het k~ if™1 Je W6et boot kan omgeslagen zijn Hij kan cc^1-!8 ZiJD kregen hebben. En voor alle, T$ S wel niet dood. Je kunt aan die praatjes van de inlanders niet zooyeel geloof hechten. Dit deed hem weer opstuiven. Hij werd bijna razend Hij wist, dat 't wel waar was, zei hij. Hij had voorgevoelens gehad. Hij had geprobeerd zijn broer terue te houden. En nu hadden ze hem vermoord. Hij zou het hen vergelden. Hij zou er geen een van in leven laten.... En zoo ging het door. Wij trachtten hem tot kalmte te brengen doch tevergeefs. Eindelijk gingen we met ™ °aarf huisn 0nSe™st vroeg ik den sergeant-ma- C wv. T .T Wi me te Sturen" Er nu toch wel wat veel ongelukken, den laatsten tijd. Jeludin was '" °m te ca «« --- UT DE TWANG FEN DE TIJD NIJ IEPENLOFTISPIL FEN G. BURGY HEARRENFEAN, 25 Juli. Forline wike, en ek al ris in pear kear earder, ha wy tynge dien fen de opfiering fen in iepenloftspil fen Burgy op 't Hearrenfean. Wy binne nou yn steat oer dit spil it ien en oar mei to dielen. De earste oanlieding om ris hwet bisünders to jaen, wier it feit, det de Krite Hearrenfean fen it Selskip for Fryske Tael- en Skriftenkennisse forline winter tritich jier bistien hie. Der ds do net botte folie drokte fen makke, mar.... 6a sei de foarsitter op ien fen de kritejounen: fen 't simmer scille wy ris wèr sjen! It kritebistjür hat do oan de toaniel- en iepenloftspilskriuwer G. Burgy, to Hoarnstersweaöh, ek bikend trooh syn ferstees en sketslkes yn üs krante, de opdracht jown om in iepenloftspil gear to stallen, dat gean moast oer Feanster tastannen. Burgy gyng dr mei to set en yn koarte tiid levere hy syn manuscript yn. Hy hie syn stik neamd: „Ut de Twang fen de Tiid" en biskreau dêryn it üntstean en de opkomst fen Hearrenfean. Dat stik is — nei inkele lytse coupures — goedkard en do kaem for it kritebistjür en it kritetoaniel pais it wirk. Hwent: it 'stik f erge san 150 oant 160 minsteen, noch net iens rekkene de leden fen in sjongkoar! Buten Kif haedpersoanen komme op 'e planteen san 26 groepen, elk fen seis oant toalve minsteen tellende. Nou is det fensels wol hwet 6kikt, trochdat forskate meidoggers yn mear as ien groep nei foaren komme. Lykwols: dr binne in lytse taohtidh Ijue mei dwaende, buten in sjongkoar fen san fjirtich man. Twa haedfiguren spylje yn it faiele stik trooh mei, t.w. „Jong Fryslan", werjown troch S. Miedema-de Jong, en „Hearrenfean", spile trodh Wike Dytostra. De oare trije haedpersoanen komme lytse skoftsjes op. Dat binne „de Waidman" (H. v. d. Vlugt), dy't ek noch al in hiele rol hat; „de Omropper" (H. Bokma) en „in Reizger" (Joh. Vrind). Vn 't aLgemien kin men dit fen de ynhald fen it stik sizze: Jong Fryslan forkündigt yn in „Proloog" de greatens en de moaijens fen Fryslan, binammen fen de Walden. Hearrenfean is de pearel fen de Fryske Walden, hast it twadde eintrum fen it Heitelan. Hearrenfean — de symbolysbe figuer dan — lit Jong Fryslan sjen, hot dit plak üntstien is. Dêrfor komme de groepen ta help, elke groep stitsen yn de klean, dy't der by passé; de leechfean-foaggelmannen; de turfmakkers en de wettermounlers. Dan komt de Weidman üt Easi-Skoatterlan op 't aljemint: hy ropt de steepers op en de ymteers, de wyteslatters en de heeohfeangra- de turfkroadsters en de turfs-kippeT6, de lanoanmakteers en de piksjitters. Nei in ,iyt,s honear it toaniel leech is, komme wer Jong Fryslan en Hearrenfean, dy klaeid binne yn de Frystee en Hearren-' feanster kleuren, op. Hearrenfean ropt dyjingen op, dy't Hearrenfean mei great makke ha. Dat binne de Dütske keapljue, de dillesjSnsriders, de autobussjofeurs, studinten, abbekaten en rjudhters en forname burgers. Dan forskynt de Omropper fen 't Fean: hy toant Jong Fryslan de tsjintwirdige folksgroepen,'dy't libben en fortier yn de pleats bringe: de keapljue, de frachtriders en de bargekeapljue. In Reizger, ald-Hearrenfeanster, dy't lange jierren yn Amerika sitten hat, komt wer yn 't beitelen werom en sjongt syn ljeafde for syn berteplak üt. Ton lésten komt 'n fleurioh ploechje op: 't Jongfolk fen Hearrenfean, dy't sjonge, steppe en steelse. Elke groep byldet plastyste syn bidriuw üt en ejongt derby in ferske fen inkelde koupletten, mei in refrein, hwerby Jan de Bos fen Langsweagen op de piano liedt. Sa't men wit, wirdt it iepenloftspil takommende Woansdei foar 't earst opfi.erd, nei öfrin fen de Alg. Gearkomste fen 't Selskip, en Snein yetris. It plak kin slim better: de moaije Hepkema's boskjes mei hjar natuerlite toanielflak en de prachtige eftergroun. It for dizze gelegenheid foarme sjongkoar, dat bistiet üt de beste stimmen üt ankele oare koaren, scil, meast efter de beammesteermen, in stikmannich Fryske lieten sjonge, dy't oanslute by it toanielspil. 1). M. VAN DER WOUDE. G. PURGY. --- De grootste Aronskelk ter wereld. Vrijdagavond is in het Arboretum van de Land'bouwhoogesdhool te Wageningen de amorphophallus titanurn, de grootste aronskelk ter wereld, gaan bloeien. De 'hoogte van de bloeiwijze is 2.65 M. De doorsnede is 1.50 M. De bloei zal duren tot Woensdagavond. Het is de tweede maal, dat de plant op het vasteland van Europa bloeit . Hierbij een foto van de plant, een paar weken geleden genomen. AMORPHOPHALLUS TITANUM B. De knol werd uit Zuid-Sumatra gezonden naar prof. Jeswiet te Wageningen en is daar tot ontwikkeling gekomen en uitgegroeid tot een aronskelk van titanische afmetingen. --- Korte Mededeelingen. — De Eerste Kamer heeft 't wetsontwerp tot behartiging en ondersteuning van de varkenshouderij aangenomen. — Volgens de laatste officieele berekening van het Regeeringsbureau voor de Statistiek, bedraagt het aantal inwoners van Zweden thans 6.162.466. — De bedrijfsresultaten der Belgische spoorwegen geven steeds grootere verliezen aan. Voor de eerste helft van 1932 bedraagt het verlies reeds 165.7 millioen francs. — Uit Amerika wordt gemeld, dat de filmster Greta Gajrbo een nieuw contract heeft gemaakt met de Metro-Gold-1 wyn-Mayer Company en wel voor drie jaar, 48 weken per jaar tegen f 25.000 per week. — Den laatsten tijd moest de metaaldraadlampanfabriek „Volt" te Tilburg veel personeel onilslaan. Thans zijn echter weer 200 arbeiders aangenomen. Een gunstig teeken! — De 15 0 0 0 o u d-s o 1 d a t en, die in Washington tevergeefs hebben gewacht op de aanneming van het wetsvoorstel om de z.g. oorlogsbons in contanten uit te keeren, moeten uiterlijk 4 Aug. a.s. de stad ontruimen, daar de autoriteiten vreezen voor het uitbreken van een epidemie. — Te Tokio zijn twee mililaire vliegtuigen omlaag gestort. Het eene verongelukte tengevolge van een motordefect. De bestuurder en twee inzittenden werden gedood. Het andere 6tortte bij nachtelijke oefeningen neer. Twee personen kwamen hierbij om het leven. — De tuinbouwvereeniging „De Toekomst" te Zuid-Scharwoude heeft besloten een actie op touw te zetten tot stopzetting van all© groenteveilingen in Noord-Bolland. Dit is bedoeld als protest tegen de steunregeling in den tuinbouw, welke naar men meent achterstaat bij andere takken van bedrijf. — De Eerste Kamer heeft het voornemen gehad een maaltijd aan te bieden aan haar medeleden jhr. mr. A. F. O. van Sasse van Ysselt en mr. H. Smeenge, die onlangs den 80-jarigen leeftijd bereikten. Aan dit voornemen is echter geen vitovoering gegeven wegens de huidige crisis, welke het betrachten van soberheid op elk gebied en door een ieder noodzakelijk doet zijn. De Kamer meent, ook anderen ten voorbeeld, van het aanrichten van een gastmaal, te moe-, ten afzien. --- Die dokters toch! Wie mooi wil zijn, moet er vaak heel wat voor verduren. Nu: we weten, dat 't zwakke geslacht in dezen opmerkelijk sterk is. Wat toonen ze een geduld, wat iheiblben ze een tijd, wat verduren ze van allerlei, om tooh maar een permanent wave — met een vreemd woord, maar dat verstaat men zoo goed niet, ook wel „blijvende haargorving" genoemd — deelachtig te worden. Ze hebben er als het ware hun leven voor over. Nu. dat is maar goed ook, want volgens den Franschen dokter André Feil kan dat er inderdaad mee gemoeid zijn. In elk geval kan de operatie aanleiding geven tot hoofdpijnen, duizelingen, slapeloosheid, vermoeidheid. En erger. Dr. André Feil heeft medegedeeld, dat hem een geval bekend is van een jong meisje, dat een maand nadat beur haar blij- « vend was gegolfd, aan meningitis stierf en dat de dood inderdaad het gevolg was van de teunstibewerking. Dr. André Feil meent, dat aan longlijders, epileptici, bejaarde menschen, menschen met te hoogen bloeddruk, met aderverkalking moet worden ontraden zich onder het toestel te plaateen, dat een blijvende golf in hun lokken moet teweegbrengen. De weg naar den kapper zal dus voor wie aan eigen gezondheid twijfelt langs den dokter moeten loopen. De Engelschman CHARLES ZIMMY, die door een ongeval zijn beide beenen verloren heeft maar desondanks een eoed zwemmer is en nu van plan is heen en terug over het Kanaal te zwemmen, zonder onderbreking. --- VIJFDE HOOFDSTUK. I. Mijn achterdocht werd nog grooter, toen ik hoorde wat de inlanders te vertellen hadden. Alhoewel ik ook van hen niet veel nieuws hoorde. Voor de eerste maal in hun leven waren ze vanuit een Dusun-dorp in Elopura gekomen en hun eerste waarneming van de beschaving had hen wel een beetje overdonderd. Zij stonden voor mij, gekleed in niets anders dan een smallen lendedoek van boomschors, keken heimelijk om zich heen en stonden voortdurend grimassen te maken met hun grooten teen van eiken voet. Ja, de Toewan koopman was dood. Dat was alles wat zij wisten. Hoe kwamen zij er aan? Het was hun verteld geworden op hun weg langs de rivier. Zij konden zich niet goed meer herinneren, wie het hun verteld had. Velen hadden erover gesproken. Nee, zij konden niet zeggen, waar hij gestorven was. Ze geloofden wel, dat het in een heel ver verwijderd dorp was geweest. Wanneer? Dat wisten zij evenmin. Het had een maand geleden kunnen zijn. Of misschien een jaar. Ze hadden ook niet gehoord, hoe hij gestorven was. Zij hadden er niet naar geïnformeerd. Zij dachten, dat hij ziek geweest was. Er waren heel veel soorten ziekten, waaraan een mensch zou kunnen sterven, wisten ze. Toen ik hen op dit punt aanhield, gaven ze toe, dat er een gerucht de ronde deed, volgens welk hij zich een slang zou hebben laten braden, en dat hij er ziek van was geworden, toen hij ervan had gegeten. Maar wie kon zeggen of dat waar was of niet? En zoo ging het nog lang door. Ik ben een paar uur met hen bezig geweest, om iets positiefs uit hen te krijgen, maar zonder resultaat. Op slot van zaken had ik heelemaal geen zekerheid of ze uitvluchten zochten of dat ze werkelijk een verhaal oververtelden, dat ze zelf gehoord hadden. Alhoewel het me zeer speet voor Rufus, kon ik het toch niet over me verkrijgen zijn broer erg te beklagen, omdat ik van het begin af aan er tegen geweest was. dat hij de Tarap op ging en omdat hij, wanneer hij inderdaad vermoord was, niet méér gekregen had dan zijn verdiende loon. Want trots al zijn praatjes, wist hij van de inboorlingen en hun zeden en gebruiken maar bitter weinig. Hij kon zonder dat hij het wist op een dozijn verschillende manieren de inwoners van een dorp tegen zich in het harnas jagen, bijvoorbeeld door op het dorp af te komen uit de richting van een ander, waarmee het eerste op voet van oorlog leefde. Toen ik me naar het secretariaat begaf, om rapport uit te brengen, stelde ik tot eisch, dat er uitsluitend tot een verkenningstocht zou besloten worden. Vpor den eersten keer was Ludlow, de gouvernementsseoretaris, mij geheel en al ter wille. Hij was niet vergeten (ik had hem er geen gelegenheid voor gegeven!) dat ik geprotesteerd had tegen de toestemming, die men Yule gegeven had, om het land in te trekken en hij voelde zich niet erg op zijn gemak. — 't Is in orde, zei hij. — Doe wat je wilt. Wat wou je voorstellen? — Geef me korporaal Simang en zes agenten, zei ik. — Rufus kan ook meegaan, als hij er lust toe heeft. En dan zou ik er ook wel prijs op stellen als Loder junior meeging. — Jullie kunnen niet allebei van hier weg, wierp hij tegen. — Dat gaat wel, zei ik. — Als je er geen bezwaar tegen hebt om mijn kantoorwerk over te nemen bij je eigen werk. Ik wil Loder eens met de jungle kennis laten maken. Dat brengt hem „erin". 't Was altijd een kolfje naar Ludlow's hand om iemand ergens „in" te brengen, en zonder verdere bezwaren te maken, stemde hij toe. Toen ik den heuvel afdaalde, waar het secretariaatsgebouw op stond, kwam ik Max tegen. Hij zag er een beetje bedrukt uit en ik meende wel te weten waardoor. — Ik ben naar je op zoek geweest, zei hij. — Mooi, dan heb je me nu gevonden. — Ik had je iets willen vragen. — Vraag op. — Ik veronderstel, dat er wel zooiets als een expeditie ondernomen zal worden om Adam Yule te zoeken? — Inderdaad. Ik heb juist een en ander geregeld. — Denk je, dat 't iets geven zou, als je Ludlow eens vroeg om me mee te laten gaan? Zie je.... — Ja, er zal misschien gevochten worden, eindigde ik zijn zin. — Enfin, je mag mee. Dat is voor elkaar. Ik zal nooit vergeten hoe zijn oogen begonnen te glinsteren, toen ik dat zei. Hij was een dappere kerel, die jonge Max, en het deed me genoegen, dat ik gedurende al de komende weken, niet uitsluitend in gezelschap van Rufus zou hebben door te brengen. 11. Mijn blijdschap nam nog met de dagen toe. Rufus was een vervelende vent om mee te reizen. Om te beginnen hield hij er niet van om vroeg te vertrekken, terwijl ik altijd met het aanbreken van den dag op stap wilde. Het is niet prettig om bij het licht van een scheepslamp vleesch-in-blik en sardines te eten, maar de eenige manier om in de jungle te reizen is, dat men zorgt het voornaamste deel van den dagmarsch achter den rug te hebben,' wanneer de zon te heet wordt. Rufus moest dus maar van zijn plan, om op zijn gemak te ontbijten, om acht uur, afzien en met ons om zes uur opbreken. De eerste afstanden legden wij per boot af. Den heelen dag op een matras liggen onder een palmbladeren zonnetent was niets voor Rufus. Toen wij in den laten achtermiddag ons kamp op den oever opsloegen, was hij vreeselijk knorrig geworden en aan zijn gekanker kwam geen eind. De kleine ongemakken waarin hij zich te schikken had, schenen zelfs zijn nieuwsgierigheid naar het lot van zijn broer, uit zijn geest te verdrijven. In dat eene opzicht was het al weer goed, daar hij nu niet gauw zou beginnen te piekeren, maar het werd er voor mij en Max niets prettiger om. Het hoogtepunt bereikte hij op den derden dag, toen het brood, dat we van Elopura hadden meegenomen, op was en Kassim een blik beschuiten op tafel zette. Rufus keek naar het blik alsof er rotte eieren in waren en riep om Kassim, die met den volgenden gang bezig was (het onvermijdelijke gevogelte met mais) in zijn keuken. Toen hij verscheen klonk er een gekwetste toon in zijn vragend: Toewan? Hij had het ook al niet erg op Rufus. — Breng brood, beval Rufus. — Het laatste brood is vanmorgen gebruikt, zei Kassim, alsof hij iets vertelde om trotsch op te zijn. — O! gromde Rufus. — Ik krijg niets door mijn keel zonder brood. Toen gaf ik hem den wind van voren. — Je zult je nog wel meer moeten getroosten, voor we aan het eind van ons uitstapje zijn, zei ik. — Als je geen beschuit verdragen kunt, zou je beter doen met terug te keeren naar de vleeschpotten' van Elopura, voor het te laat is. Hij mompelde iets over zijn valsche tanden, nam een beschuit en beet er voorzichtig in. Hij deed me denken aan een ezel, die iets proeft waarvan hij nog nooit gegeten heeft. Ik wilde hem dat juist zeggen toen hij zei: — Als ik terugging zou het alleen zijn om meer politie te halen. — Snak je naar je ochtend-parades? vroeg Max, die meteen in een kippenboutje viel. — Nee, dat niet, zei Rufus op zijn achterste beenen, — maar we trekken een land in, dat practisch nog niet ontdekt is. Je weet niet hoe de menschen er zullen zijn en je kunt niet weten, waar we nog mee te doen zullen krijgen. Om daar op af te trekken met een korporaal en zes agenten, is gewoon gekkenwerk, vooral waar ik zeker ben, dat ze Adam vermoord hebben. Ik heb je al gezegd, dat we de inlanders een lesje moeten geven. Er moet gevochten worden. — Hoerall brulde Max, zijn mes zwaaiend. Wordt vervolgd. ---