DE NIEUWE DRANKWET 1932. XII, Toelating van personen beneden zestien jaar. — Verbod van toedienen van drank aan personen „in kennelijken staat". — Verbod van uitbetaling van arbeidsloonen. — Kon. Besluit houdende verbod tot het maken van muzl ~ enz. — Tappen verboden bij verkoopingen e. d. — Damesbediening en tewerkstelling van personen beneden de zestien jaar. — Wat nog in het vat zit. Par. 4 behandelt Verbods- en Strafbepalingeu. Art. 54 regelt het toelaten van personen beneden de zestien jaar. In vergunningslocaliteiten mogen kinderen beneden genoemden leeftijd in den regel niet toegelaten worden, tenzij in gezelschap van meerderjarigen. Op voorstel van den Gemeenteraad kaïn de Kroon echter ontheffing verleenen, hetzij voor één of meer bepaalde inrichtingen, hetzij voor alle inrichtingen. In het algemeen hebben genoemde personen wel toegang tot localiteiten, waarvoor een verlof A is verleend; uitgezonderd zijn die localiteiten aan welker verlofhouders de Burgemeester een schriftelijke mededeeling van dit verbod heeft uitgereikt; deze mededeeling kan uitsluitend geschieden aan verlofhouders, in welker localiteit feiten in strijd met de openbare orde of zedelijkheid te duchten zijn. Ook al is een kind beneden de zestien jaar ir. van een meerderjarige, zoo mag hem geen sterke drank toegediend Worden, naar het voorschrift van art. 454 Wetb. van Strafrecht (maximum straf f 100 boete of drie weken hechtenis) en evenmin mag zwak-alcoholische drank worden toegediend (art. 54 4e lid Drankwet). De maximum straf is f 150 boete of vijf weken hechtenis. Het typische geval doet zich dus hier voor, dat op de zwaardere overtreding (toedienen van sterken drank, jenever) een lichtere s'raf is gesteld dan op de lichtere overtreding (toedienen van bier en wijn). Is men vier maal te dezer zake veronr'-ld, zoo wordt de vergunning of het verlof ingetrokken. Waar alleen sprake is vam localiteiten, volgt daaruit, dat ruinen, varanda's enz. wel mogen worden bezocht door kinderen beneden zestien jaar. Voorts verbiedt art. 54 aan vergunninghouders, om personen in kennelijken staat van dronkenschap toe te laten. Art. 252 van het Wetb. van Strafr. verbiedt om personen in dusdanigen staat bedwelmenden drank (w.o. ook zwak-alcoholische drank begrepen is) toe de dienen of te verknopen; — de maximum straf tegen dit misdrijf bedreigd is negen maanden gevangenisstraf of f 300 boete. Gelijke 6traf is bij dat artikel bedreigd tegen hem, die een kind beneden den leeftijd van zestien jaar dronken maakt of die iemand door geweld of bedreiging met geweld dwingt tot het gebruik van bedwelmenden drank. Art, 55 luidt: „1. Het is verboden, m eene voor het publiek toegankelijke localiteit, waarvoor burgemeester en wethouders eene vergunning of een verlof A hebben verleend, of in eene localiteit, die daarmede binnenshuis gemeenschap heeft, arbeidsloonen uit te betalen, of toe te laten, dat arbeidsloonen in zoodanige localiteit uitbetaald worden. De burgemeester kan ontheffing van dit verbod geven voor localiteiten, waarvoor een verlof-A geldt, en waarin het bedrijf wordt uitgeoefend door eene instelling van algemeen nut. 2. Onder arbeidsloonen worden niet verstaan loonen, verschuldigd voor werkzaamheden, die zijn verricht in de localiteit of ter zake van het bedrijf, dat daarin wordt uitgeoefend". De localiteiten, waarvoor eene uitzondering kan worden gemaakt, zijn b.v. die van den Volksbond tegen drankmisbruik. Straf: vijf weken hechtenis of fl5O boete. Twee veroordeelingen, binnen vijf jaar uitgesproken, hebben weigering, althans intrekking van de vergunning of het verlof tengevolge. Art. 56 houdt in, dat ibij Kon. Besluit ten aanzien van daarbij aan te wijzen gemeenten bepaald kan worden, dat in localiteiten, waarvoor een vergunning of verlof A is verleend of in de aanhoorigheid van zoodanige localiteit, zonder toestemming van den Burgemeester geen muziek, vertooningen of andere verrichtingen ten venmake van het publiek mogen toegelaten worden of gelegenbeid tot dansen gegeven. Voor andere gemeenten houdt geldigheid art. 168 der Gemeentewet, bepalende, dat de Raad bevoegd is dienaangaande verordeningen te maken. De besluiten, onder de oude Drankwet door de Kroon genomen, b.v. betreffende de gemeenten Nijkerk en Gouda, blijven gehandhaafd (art. 77). Straf: 5 weken hechtenis of 1150 boete. Vier veroordeelingen binnen tien jaar worden gevolgd door intrekking van vergunning of verlof. Art. 57 luidt: „1. Het is verboden, sterken drank in het klein te verkoopen, te schenken, toe te dienen of te verstrekken of gelegenheid tot het gebruiken van sterken drank te geven in eene localiteit, waarvoor eene vergunning is verleend, terwijl in die localiteit of in eene localiteit, die daarmede tijdens een van de hierna genoemde handelingen binnenshuis rechtstreeks gemeenschap heeft, verkoopmgen, aanbestedingen, verhuringen, verpachtingen of zitdagen door een ambtenaar in dienst van een publiekrechtelijk lichaam worden gehouden, alsmede gedurende één uur vóór het begin en één uur na den afloop van deze verrichtingen. 2. Het is verboden, sterken drank toe te dienen, te verstrekken of te gebruiken op of in een openbaar middel van vervoer. Deze bepaling is niet van toepassing in de gevallen, vermeld in artikel 4, 10. 3. Het is verboden zwak-alcoboüschen drank toe te dienen, te verstrekken of te gebruiken in autobussen". Onder het Ie lid van dit artikel zijn begrepen zoowel openbare als niet-openbare verkoopingen. Zwak-alcoholi6che drank mag wèl verstrekt worden. Wanneer een vergunninghouder beschikt over een boven- en beneden-localiteit en de bovenlocaliteit benut wordt voor eene verkooping, enz., kan in de beneden-Jocaliteit wel getapt worden, mits zorg gedragen worde, dat eventuecle toegangen binnenshuis tot die localiteit worden afgesloten, b.v. doordien deze op slot gedraaid worden en de sleutels uit de sloten genomen worden, zoodat alleen toegang door een buitendeur meer mogelijk is. Dank zij het feit, dat in het 2e lid geen sprake meer is (zooals in het oorspronkelijk ontwerp) van „zwak-alcoholischen drank", is het nog mogelijk, dat een dorstige treinreiziger, die van het bedienend perronpersoneel een biertje koopt, zich laaft zonder dat dientengevolge iemand eene wetsovertreding begaat. Een reiziger per autobus mag zich laven met een glaasje v^ater! De gevaarlijke comibinafie „Trijntje en Wijntje" heeft den wetgever geïnspireerd tot het ontwerpen van art 58. , Dit artikel luidt: „1. Het is verboden, in gemeenten, die wij daarvoor (hebben aangewezen, in eene localiteit, waarvoor burgemeester en wethouders eene vergunning of een verlof-A hebben verleend, zonder toestemming van den burgemeester vrouwelijke personen gedurende ac uitoefening van het bedrijf dienst te laten doen of vanwege den houder van de vergunning of van het verlof aanwezig te doen zijn. . • , le 'bestemming wordt telkens voor niet langer dan vijf jaren gegeven en kan te ?^J~ttW°rvden Een besluit berust de Sronden' waar°P het 3. Het bepaalde in het eerste Md is niet van toepassing op de inwonende eohtgenoote en op inwonende dochters van den houder van eene vergunning of van een verlof-A. 4. Het is verboden personen beneden zestien jaar dienst te laten doen hetzij in eene localiteit, waarvoor eene vergunning of een verlof-A as verleend, gedurende de uitoefening van het bedrijf in die localiteit, hetzij ter zake van den verkoop van sterken drank of van Bwak-akoholischen drank in 't klein voor gebruik elders dan ter plaatse, voor welke de vergunning of het verlof geldt". Onder gelding der oude Drankwet zijn reeds meer dan vijftig gemeenten aangewezen, waar het bepaalde in het eerste lid geldt. Plaatsen van beteekenis, als Apeldoorn, Arnhem, Nijmegen, Dordrecht, Den Haag, Leiden, Rotterdam, Utrecht, Deventer, Zwolle en Groningen zijn o.a. aangewezen, ja zelfs onze Hoofdstad en talrijke plaatsen in het Zuiden van het land. Voor Friezen schijnt de combinatie niet erg gevaarlijk te wezen — geen enkele Friesche gemeente is aangewezen. Personen beneden de zestien jaar, aan wie vroeger alleen verboden was om dienst te doen in voor het publiek toegankelijke localiteiten, waarvoor een volledige tap- of slijtvergunning was verleend, mogen thans niet werkzaam zijn in eenige localiteit, waarvoor de vergunning of een verlof-A is verleend, zelfs niet in hotels en sociëteiten, ook dan niet wanneer de localiteit niet voor het publiek toegankelijk is. Evenmin mogen zij drank, ook geen zwak-alcoholische, thuis bezorgen. Straf: vijf weken hechtenis of boete van f 150. Twee veroordeelingen binnen vijf jaar hebben intrekking van vergunning of verlof ten gevolge. Reeds herhaaldelijk is gebleken, dat de Drankwet gesanctioneerde normen geeft, d. w. z. voorschriften op welker overtreding straf is gesteld. De artikelen 59 en vervolgens behelzen de verschillende strafbepalingen. In mijn slotartikel over deze straf hoop ik eenige der voornaamste bepalingen te bespreken. Ik merk op, dat het opvallend is, zoo weinig drankwetovertredingen in Friesland behandeld worden. Trouwens is het niet altijd even gemakkelijk om deze te constateeren. JURIST. --- FEUILLETON. GOUDEN REGEN door OWEN RUTTER. 7 — Ik heb je al meer dan een keer gezegd, wat ik er voor bezwaren tegen had, om een heele bende mee te nemen, zei ik. — We kunnen er meer bij verliezen dan er door winnen. We loopen toch al kans om ernstige moeilijkheden te krijgen. En dan, die gekke ler daar voor je, weegt wel tegen een dozijn van jou agenten op. — Nou goed, maar ik zeg nog eens, dat het gekkenwerk is. En als er iets gebeurt, stel ik er jou verantwoordelijk voor. — Goed gesproken, Rufus, antwoordde ik. — Ik neem die verantwoordelijkheid graag op mij, maak je daar geen zorg over. Maar ik zal je nu vertellen, wat ik van plan ben te doen. Als de rivier niet hooger stijgt, moeten we morgen tegen een uur of tien dé plaats bereiken, waar ik Jeludin aantrof. Hij moet nu wel terug zijn. Als je wilt, nemen we hem mee, en als hij een paar van zijn makkers kan bijeenroepen: die ook. — Ik stel maar matig belang in den zoon van een opstandeling begon Rufus. Dat prikkelde mij. — Hij staat op het punt een gesalarieerd bestuurder te worden, zei ik — en als je niet van plan bent al mijn plannen in den grond te boren, zou ik je willen verzoeken hem vriendelijk te behandelen. Loder kan er je een lesje in geven, hoe je met Maleische heeren moet omspringen. Hij heeft er al een beetje ondervinding van, wat jij niet hebt. En hiermede ledigde ik mijn glas whisky met water en ging naar mijn boot. Den volgenden morgen sloeg ik een figuur tegenover Rufus, hoe ongaarne ik het ook toegaf. We bereikten inderdaad Jeludin's huis, maar Jeludin was nergens te vinden. Het huisje was leeg. Het was meer dan leeg: het was verlaten. Er was geen stuk meubilair meer in. Niets dan een oude, uitgerafelde mat, die ineengedraaid in een hoek lag. Aan het inelkaar gegroeide onkruid in den tuin, kon ik zien dat er al gedurende weken geen mensch meer geweest was. — Nu, hoe zit het met je Jeludin? vroeg Rufus triomfantelijk. — HU zal wel voor den dag komen, zei ik met een vertrouwen, dat heelemaal niet bij mij aanwezig was. — Die menschen zijn altijd aan het trekken. — Misschien weten ze er in het dorp wel meer van, veronderstelde Max. Wij deden navraag in het dorp — twintig minuten de rivier op — maar kwam niet meer te hooren, dan Max een maand tevoren vernomen had. Jeludin was de rivier opgegaan om kamfer te zoeken. Jeludin en Sabtu. En de Dayang was met hen meegegaan. Dat was alles wat ze te vertellen hadden. Het was zeer aannemelijk. Ik zei dat herhaaldelijk tegen Max, doch meer om mezelf gerust te stellen, dan om iets anders. Er was kamfer volop aan de boyenrivier en het klonk vrij natuurlijk dat Jeludin en Sabtu, die anders geen bestaansmiddelen hadden, ernaar op zoek waren gegaan. Maar wat mij verbaasde, was dat meetrekken van de Dayang. Ik vroeg me wederom af, wat die trotsche dame op een kamferstrooptocht deed en ik kon weer geen antwoord vinden. En er was al iets in den toon van het dorpshoofd dat mij maar ten deele kon bevallen. Inlanders zijn goede leugenaars, maar niet zoo goed als men geneigd is te denken. Wanneer men eenigen tijd met hen heeft omgegaan, weet men op den duur bij intuïtie, eerder nog dan door redeneering, of ze waarheid spreken of niet. De moeilijkheid is echter dat mannen hun intuïtie niet genoeg vertrouwen, zooals de vrouwen doen. Ik had een gevoel alsof er iets niet in den haak was. Maar dat was iets, dat zich niet liet beredeneeren. Max en zelfs Rufus schenen voldaan, en ik zei dus niets van mijn vage vermoedens en daar de dorpsbewoners bleven beweren, dat ze niets van Yule afwisten, dan alleen dat de Toewan koopman dood was, zetten wij onze reis over de Tarap voort. 111. Terwijl de dagen voorbijgingen en wij in andere dorpen navraag deden, nam mijn ongerustheid met den dag toe. Een langdurige praktijk had mij eraan gewend, om een getuige in zijn gelaat gade te slaan als ik hem ondervroeg en ik kon de lichte, bijzondere stemverbuigingen of voorzichtige wendingen van het oog gemakkelijk opmerken: en naarmate de tijd ver streek, begon ik, hoe langer hoe zekerder te voelen dat de menschen die we ontmoetten en naar Yule vroe' gen, iets verborgen hielden: iets dat ze allemaal wisten, maar dat geen een wilde zeggen. Het was „tete bepaald* Men kon er geen touw aan vastknoopen Toch verliet imvdie indruk niet. Het scheen alsof Ten geduldige gelatenheid over het land gekomen wa 9 dat we doortrokken. De menschen hielden zich terug als we hen vroegen ons tot gids te dienen. Als wè melaatschen geweest waren, hadden ze geen grooter verlangen aan den dag kunnen leggen om van ons af te zijn. Zoo gauw we een inlander den naam van Yule noemden, scheen zijn gelaat plotseling van hout te worden. Het was precies of hij uitdroogde. Het leek wel afgesproken werk om zich niet teveel bloot te geven. Blijkbaar wist geen mensch te vertellen, hoe Yule gestorven was of waar ergens. In de dorpen, die we doortrokken, konden we nergens een spoor vinden van menschen, die zijn roeiers waren geweest of andere diensten voor hem verricht hadden. We konden zelfs met met zekerheid vaststellen, waar hij het laatst handel gedreven had. De menschen, die we ondervroegen hadden altijd gehoord, dat hij „heel ver de rivier op" gestorven was. De een vertelde, dat de Toewan koorts zou gehad hebben. Een ander wist, dat hij een beroerte gekregen had. Er werd ook een verhaal gedaan over zijn boot, die omgeslagen zou zijn. Maar het waren niets dan geruchten en nog eens geruchten. Nergens konden we iemand vinden met betrouwbare gegevens. Dat was allesbehalve prettig voor Rufus, maar hij maakte het er niet beter op. door op de inboorlingen toe te stormen, die ik ondervragen wilde, en hen met de gevangenis te dreigen, ais ze de waarheid niet vertelden. Het maakte hen bang, maar niet zoo bang, dat ze er ons iets meer om vertelden.. Het resultaat was altijd hetzelfde: we konden geen zekere berichten krijgen. Dag na dag verliep gedurende onze langzame reis tegen de Tarap op. En daar er in den breeden stroom al meer en meer, met groote rotsblokken bezaaide, stroomversnellingen begonnen te komen, namen d« moeilijkheden van den tocht voortdurend toe, bovendien begon Rufus op mijn zenuwen te werken. Ik begon te walgen van de manier waarop hij in zijn thee roerde. Hij hield van veel suiker erin en hij kon er op zijn gemak in zitten roeren, alsmaar roerend, onderwijl pratend. De rondgaande beweging van zijn hand, het rondcirkelen van de thee als een draaikolk, het slijpend geluid van een lepeltje tegen den bodem van het metalen kopje, maakte me bijna razend. Soms liep ik van tafel weg en kwam pas terug als hij klaar v/as, in de hoop, dat hij geen trek zou hebben in een tweede kopje. Maar hij had er altijd trek in. Soms zelfs nog in een derde. Op een zekeren morgen kon ik het niet langer uithouden. — O, hou toch in 's hemelsnaam op en drink je thee uit, barstte ik los. Hij keek me stom-verbaasd aan en liet zijn lepel Baast het kopje vallen. Toen had ik natuurlijk spijt van mijn ruwheid. Op slot van zaken was het al een heel onbenullig iets om over te vallen. Hij meende er geen kwaad mee. Een mensch moet toch zijn thee drinken. Ik maakte mijn excuus en zei, dat we moesten opschieten. Den dag daarna zag ik Max, met een knipoogje naar mij, Rufus' lepeltje verbergen voor hij aan tafel kwam. Maar natuurlijk diende dat nergens voor. Rufus riep eenvoudig Kassira en verweet hem het vergeten te hebben. Als er nu iets is, dat ik niet hebben kan, dan is 't, dat anderen mijn bedienden commandeeren. Het is nu eenmaal een o\»ereengekomen gebruik in de Oost, dat men nooit een bevel geeft aan bediendeo van anderen. Ik zag ongaarne, dat er van Kassim misbruik geimakt werd, daar was hij te zeer een goed bediende voor. Hij stond dadelijk klaar, wanneer ik tegen hem zeggen zou: „We gaan morgen voor een maand de jungle in" en ik kon er dan op rekenen, dat hij den volgenden morgen alles ingepakt en gereed gemaakt had, wat ik zou noodig hebben. Een dergelijke bediende is waard 'n beetje ontzien te worden, en ik zei dus tegen Rufus, dat Kassim geen twee heeren kon dienen. Rufus stoof op en zei dat hij nooit iets goeds scheen te kunnen doen. Hij keek rond en greep toen zijn kopje dat hij tegen een rots op den rivieroever smeet. Wanneer het kopje van porselein geweest was, zou het in duizend stukken gevlogen zijn en Rufus zou zich verlicht gevoeld hebbben. Nu het van tin was, sprong het gewoon terug en miste zijn effect. Rufus liep weg en was den heelen dag niet meer te genieten. Dien nacht drong er een python in zijn bootje en in de opwinding om ze er weer uit te krijgen, trapte iemand op zijn valsche tanden, wat hem in een slechter humeur bracht dan ooit. Zoodat we bij het einde van onze bootreis geen erg prettig gezelschap vormden en ik besefte heel goed, dat het dwaasheid was om me door Rufus overstuur te laten brengen. Het diende nergens toe. Ik moest me beheerschen en zou het trachten te voorkomen. Wij naderden het onbekende land. Fiksche voetmarschen hadden we voor den boeg, en Rufus was daar niet aan gewend. Al deed hij ook nog zoo zijn best, Max en ik zouden hem toch moeten helpen zooveel we konden. Ik nam een kalmeeringgmiddeltje in en besloot alles van hem te verdragen, of hij zijn verdraaide thee roerde of niet. IV. Bij het eindpunt van bootreis lag een Dusundorpje, welks hoofdman Datoh Tua heette Het dorp bestond uit één lang huis, waarin vijftig families logeerden, die elk in een vertrek leefden. Ik was er geweest bij mijn vorigen tocht en had niet goed geweten wat ik aan Datoh had. Hij was juist een beetje te vriendelijk geweest om mijn vertrouwen te wekken, en voor ik hem verliet, had hij me eens aan den tand gevoeld of het niet mogelijk was, dat de Gouverneur hem hoofd van de Tarap-bovenlanden zou kunnen maken. Ik had hem verteld dat ik er eens over zou nadenken en nu, dacht ik, was de tijd daar om te zien wat ik aan hem had. De oude knaap verwelkomde ons heel hartelijk. Dat was tenminste al iets, want de hoofden van de lager gelegen dorpen hadden ons ternauwernood gastvrijheid geboden. Ik besloot van de gelegenheid gebruik te maken en vroeg, of ze dien avond niet wat konden dansen. Ik was heelemaal niet gek op het tooneel van hun eentonige dansen, maar dansen beteekende drinken en drinken maakt de tongen los, zelfs van den meest behoedzame. De Datoh en zijn mannen gingen op het voorstel in, en al heel gauw na zonsondergang was het lange huis gevuld met het diepe gedreun van de Dusun-gongs en het donderen der trommen. Toen werden de kruiken rijstwijn aangebracöt. De opwinding groeide met het •'•■(-litworden. De dansers, die in een cirkel over den vloer stampten, verhieven hun stemmen tot een heesch gezang. De trommels versnelden hun slag. De muziek van de gongs werd aldoor luider. De wachters bij het vuur begonnen te schreeuwen toen de tapai hun gemoederen verhitte. Rufus zag het tooneel knorrig aan. Max stond op en begon mee te dansen tot groot vermaak van de halfdronken menigte; toen ging hij terug naar zijn plaatsje in de schaduw en was spoedig onder zeil: die kon altijd slapen door alles heen. Voor mij was slapen uitgesloten. Ik wilde alleen den Datoh aan het praten zien te krijgen. Hij had een groote kruik tapai tusschen ons In gezet en ik snapte dat het een drinkgelag tusschen ons tweetjes zou worden. Dat was een gedeelte van mijn spel en ik wist dat ik mijn positieven bij elkaar moest houden. In den smallen hals van de kruik was een palmbladeren kopje gezet, met water gevuld en doorboord met twee lange holle rietjes, die tot op den bodem van de kruik reikten. — Drink eens, Toewan, noodigde Datoh Tua me uit. Door lange ondervinding, ook op dit gebied, Vist ik, wat er verwacht werd. Ik zette mijn lippen aan het rietje en zoog den wijn op totdat het water in het kopje door het rietje begon te dringen en zich vermengde met den wijn. Toen het kopje leeg was hield ik op, smakte met mijn lippen en mompelde de voorgeschreven formule: — De wijn is inderdaad heerlijk! — Toewan drinkt goed, antwoordde de Datoh voldaan, toen hij het kopje onderzocht. Hij vulde het weer met water, at een van de stukjes gezouten vleesch op, die aan den hals van de kruik hingen als dorst-verwekkers, en begon op zijn beurt te drinken. Dit proces werd verscheidene keeren herhaald. Ik dankte den hemel ervoor, dat ik er goed tegen kon. Toen het later in den avond werd, begon de Datoh praatziek te worden, alhoewel hij nog ver van dronken was. De tapai begon zijn tong los te maken, maar de voorzichtigheid deed hem zich toch nog in acht nemen. Het kon ongeveer middernacht geweest zijn, toen het lawaai onbeschrijfelijk geworden was en hij den naam van Tabiko noemde. Ik had bij mijn vorig bezoek van Tabiko gehoord. Hij had in het heuvelland nogal iets in te brengen en hij was afkeerig geweest van mijn verzoeningsplannen. Het kwam me niet onmogelijk voor, dat Yule iets met hem uitstaande had gehad en ik besloot eens een aas uit te werpen. Wordt vervolgd. --- SPORT. KAATSEN. KLMSWERD. Aan de Zondag alhier gehouden kaatspartij onder ingezetenen, werd door 15 parturen deelgenomen. De uitslag was alevofgt: le pr. J. v.d. Zee, A. J. de Haas, J. S. de Haas; 2e K. Hoitinga, J. Kamstra, J. Postma; 3e W. de Boer, I. v.d. Leij, M. Halbertsma; 4e D. Dijkstra, M. Bergsma, T. Weidema. De prijswinnaars in de tiende Barradeelkaatspartij van j.l. Woensdag. Van links naar rechts de heeren: D. Lautenbach, A. Braam en J. Uildriks vau Sexbierum. Braam werd tot koning der partij uitgeroepen. --- ZEILEN. De zeilwedstrijden op de Veenhoop. DRACHTEN, 25 Juli. De jaarlijksche tweedaagsche zeilwedstrijd op de Veenhoop, uiigaande van de zeilvereeniging „Drachten— Veenhoop" werden Zaterdag- en Zondagmiddag weer gehouden. Zaterdagmiddag te 2 uur werd aangevangen met een wedstrijd van de 16 M 2 klasse. Het was windstil, zoodat er geen spannende momenten te zien waren. Onder het niet talrijke publiek bevond zich de heer J. Wuiie Jzn., burgemeester van Smallingerland, daartoe door het bestuur uitgenoodigd. Tengevolge van de windstilte werden er slechts 2 routes gezeild. Van de 7 ingeschreven 16 M 2 klasse was er een niet opgekomen: 6 schepen gingen er in deze klasse dus van start. Er werd gezeild onder het reglement der N.N.W.B. De eerste prijs, een wisselbaker, uitgeloofd door de Zeilvereeniging werd gewonnen door Viking van L. Sfelwagen te Grouw. vorig jaar gewonnen door S. de Waard te Opeinde. Moet 3 X achtereen of 5 X in 't geheel gewonnen worden om bezitter te zijn. "De 2e «n de 3e pr., welke bestonden uit kunstvoorwerpen werden gewonnen door resp. „De Poll e", gezeild door P. Eisinga te Grouw- en „Ida" van J. Pijlman te Grouw. De 7 ingeschreven vracht- en beurtschepan waren allen opgekomen. Ook in deze klasse zat geen spanning. De Iste prijs, f5O, werd gewonnen door „Da Jonge Jan" van S. Sietsma te Oostermeer; de 2de prijs f 25 door de „Twee Gebroeders" van Tj. v.d. Veen te Drachten; de 3de prijs, f 15, door „Twee Gezusters" van J. v.d. Schuijt te Rottevalle. Zoo slecht als het Zaterdagmiddag was getroffen, zoo goed slaagden de Zondagmiddag gehouden wedstrijden. Het was schitterend zeilweer, er stond een flinke bries en er was een flinke deelname in de verschillende klassen. En het mooie weer had veel beziiters van allerlei slag booten naar de Veenhoop getrokken. Het was een prachtig gezicht al deze booten met hun witte zeilen op het Grietmansrak te zien liggen. Het aantal bezoekers op het terrein bedroeg ongeveer 2000. Een aantal dat zeker talrijk genoemd kan worden. Het was een prachtige dag voor de liefhebbers van de watersport. Te 1 uur werd Zondagmiddag aangevangen met een wedstrijd van Open Kiel- en Middenzwaardjachten 7.10 M. Ingeschreven waren 6 deelnemers. De Kemphaan van J. N. Mulder te Grouw wist spoedig de leiding te nemen en deze ook te behouden, waardoor ze beslag legde op den eersten prijs, een wisselbeker door de Vereeniging uitgeloofd. Deze beker moet 3 keer achtereen of 5 keer in het geheel gewonnen worden om bezitter te worden. Dit jaar werd hierom voor de eerste maal gekampt. De 2e prijs kreeg „Corrie" van A. v. Gooi te Hommerts en de 3e prijs „Sperwer" van W. Geveke te Leeuwarden. Vr ij buitere: Ingeschreven 3 deelnemers, le prijs: „Meeuw" van G. v.d. Werf te Sneek; 2e prijs „Marodeur 3" van L. v.d. Weij te Sneek. 16 M 2 klasse. Ingeschreven 10 deelnemers, le prijs „Marie" van A. van Dijk te Eiommerts; 2e prijs „Gretha" van P. Sijperda te Sneek; 3e prijs „Eunice M" van A. v.d. Zee te Joure; 4e prijs „Sip" van E. Zijlstra te Bergum. B. M. klasse. Ingeschreven 10 deelnemers, le prijs „Parate" van Oh. v.d. Zee te Sneek; 2e prijs „Swealtsje" van J. R. de Jong te Sijbrandaburen; 3e prijs „Ramona" van G. Vollema te Grouw. Schouwen 4.75 X 1.42 M. Ingeschreven 7 deelnemers, le prijs „Sylnocht" van Gêber. Leemburg te Leeuwarden; 2e prijs „Wetlerrot" van B. Grasso te Akkrum; 3e prijs „T-ieïje" van Gebr. de Boer te Grouw. Schouwen 5.00x1.38 M. Max .leeftijd deelnemers 18 jaar. Ingeschreven 15 deelnemers, le prijs „Markol" van H. dè Jong te Grouw; 2e prijs „Swaïker" van J. de Vries te Grouw; 3e prijs „Kemphaan 2" van K. Mulder te Grouw; 4e prijs „Poask" van H. Geveke te Leeuwarden. Deze prijzen bestonden uit zilveren kunst an luxe voorwerpen. Te 5 uur waren de vlot afgewerkte wedstrijden afgeloopen. Het talrijke publiek kon zich daarna nog vermaken in de op het feestterrein staande inrichtingen. --- Korte Mededeelingen. — Op 72-j arigen leeft ij dis te Groningen overleden mevrouw Roosje Stel—Vos, die van 1919 tot 1926 in de Provinciae Staten de communistische partij heeft vertegenwoordigd. De teraardebestelling vond Dinsdag plaats. — Een der Londensche schouwburgen, London Pavilion, heeft iets nieuws bedacht. Langs het balcon is een groote pijp met fijne gaatjes aangebracht waardoor men welriekende wateren de zaal in laat stuiven. Bij iedere handeling op het tooneel krijgt men een bijpassende 'odeur. — De stakende landarbeiders te Vlachtwedde hebben het bemiddelingsvoorstel van den rijksbemiddelaar Westerdijk aanvaard. Maandag is het werk bij de landbouwers hervat Eveneens te Middelstum, waar alle landbouwers de loonsvraag der arbeidersorganisaties hebben aanvaard. --- DE AANLEGSTEIGER TE OOSTMAHORN. Voortaan alleen voor den rijksveerdienst. Op last van den minister van waterstaat is Maandag de aanlegsteiger te Oostmahorn afgesloten. Alleen passagiers, die in het bezii zijn van een biljet voor den rijkeveerdienst, zuEen op den steiger worden toegelaten, «im naar Schiermonnikoog vervoerd te worden. Na Holwerd wdl het rijk hiermede ook te Oostaahorn de concurrentie van den particulieren veerdienst op de eilanden weren. Deze bestaat hier in de sinds April in gebruik zijnde boot van den heer W. Feninga, „De Monnik". Zoowel aan den 'kapitein hiervan als aan het andere vaartuig, dat aan bedoelden steiger meert, de visedhersboot van den heer J. Toxopeus, was van tevoren een aanschrijving gericht, dat de aanlegplaats voor hen afgesloten zou worden. Toen Maandagmiddag nu „De Monnik" van Schiermonnikoog terugkeerde en een drietal passagiers ontschepen wilde, werd dit verboden. Hieraan gaven de passagiers geen gehoor, waarop de rijksveldwachter van Anjum proces-verbaal opmaakte. Door de particuliere ondernemingen i 9 inmiddels een protest tegen dazen maatregel ingediend. Het is niet uitgesloten, dat aan den 'vÏBscher, den heer Toxopeus, een vergunning wordt verleend om naast de rijksveerboot aan den steiger te meren. Maar ,J)e Monnik" zal dit als concurrent begrijpelijk niet toegestaan worden. Ongeveer honderddertig jaar geleden is er reeds een houten steiger door het rijk aangelegd, hoofdzakelijk ten behoeve van het loodsiweßen en den veerdienst ep Schiermonnikoog. Later, ongeveer voor vijftig, zestig jaar, klwtaim er een steenen steiger bij, waaraan nu het recherchevaartuig van het Rijksloodswezen ligt. Zooals boven reeds gemeld, vaart de heer Feninga nog maar eenige maanden met „De Monnik". Aanvankelijk leek het er wel op, dat dit particuliere vaartuig zou rendeeren. Ia den slappen tijd vaart de rijksveerdienst immers maar éénmaal per dag, en dan is er, mits de tijd van afvaart iets gunstig wordt gekozen, nog wel plaats voor een tweede boot. In het badseizoen, van 1 Juni tot 1 September, steekt de officieele veerdienst echter tweemaal daag 9 over en nu blijft er voor „De Monnik", die aanmerkelijk kleiner i 9 dan de rijksboot, niet veel over. Niettemin heeft de heer Feninga reeds verklaard, dat als hem te Oostmahorn de voet blijvend dwars gezet werd, hij tFMhten zou, om Van Schiermonnikoog op Ezumazijl te varen. De meening van het publiek, zoowel op het eiland als langs den vasten wal, is eender aan die, welke men bij de afsluiting van den veerdam te Holwerd kon vernemen. Vrijheid wordt verlangd en geen belemmering van overheidswege. Gezicht uit zee op de haven van Oostmahorn, met de beide aanlegsteigers --- RECHTSPLEGING IN DEN K.N.V.B. Het bestuur van den K.N.V.B. heeft eea studie-commissie ingesteld, die tot taak heeft te onderzoeken of er in den huidigen gang van zaken wat betreft de rechtspleging ia den bond, verbetering is te brengen. Die commissie heeft eenigen tijd geleden haar eerste vergadering gehouden op hei bondsbureau te 's-Gravenhage. In deze vergadering heeft dr. Spoelder een pleidooi gehouden voor verandering, omdat het oude systeem te langzaam werkt, te stug is. Hij wil kleine zaken laten afdoen op de wijze zooals die in 't werkelijke leven door den politierechter worden afgedaan. En voor de meer ingewikkelde zaken de rechtspleging leggen in handen van boven de partijen staande personen. --- KORFBAL. Wedstrijd te Hemrik. HEMRIK, 24 Juli. Tijdens het schoolfeest te Hemrik, werd een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld tusschen adsp. van W.WJM.D. en W.K. Door een 2—o overwinning legden de W.K.-adsp. beslag op deu door de feestcommissie beschikbaar gestelde medaille. --- PAARDENSPORT. Renvereeniging „Wolvega e.o.” WOLVEGA, 26 Juli. Onder voorzitterschap van den heer G. Kemme hiefl'd de Renvereeniging „Wolvega e. o." haar jaarvergadering, welke niet druk bezocht was. Uit het jaarverslag van den Secretaris bleek, dat het ledental thans 257 bedraagt. De ontvangsten hebben bedragen f 2086i09, de uitgaven f 1661.74, saldo'f 424.34. De aftredende bestuursleden L. P. v. Veen en J. D. Kuipers werden herkozen. In verband met het feit, dat het ledental dalende is, werd een commissie gevormd, die de ledenwerving ter hand zal nemen. Deze commissie zal tevens nagaan of bezuiniging mogelijk ds en eventueel contributieverlaging. Deze Comm. bestaat uit de heeren J. Pauflides, E. Bijkerk, G. Geerts en S. de Vries. Tot leden der fmancieele comm. werden benoemd de heeren W. v. d. Witte en J. Païïlides. --- HONDENSPORT. Windhondenrennen. GERSLOOT. Vlakke baanren. Iste pr. Hossan, eigenaar W. Hoeksema, Buitenpost; 2de pr. Lustig 111, eig. H. Sdhreuder, Groningen; 3a pr. Wffly, eig. IJ. Fokkinga, Surhuisterveen. Hindernissen: Iste pr.' Willv," eig. IJ. Fokkinga, Surhuisterveen; 2de p'r. Hassan, eig. W. Hoeksema, Buitenpost; 3de pr. Sador, eig. D. Fokkinga, Blauwveriaat. Afvallersren: Iste pr. Wodam, eig. Kool en Dijkstra, Dokkum; 2de pr. Wodan F. Zijlstra, Dokkum; 3de pr. Athleta, eig. Kool én Dijkstra, Dokkum; 4de pr. Bemriot, eig. Kool en Dijkstra, Dokkum; 5e pr. Plezier J. v. Veen, Twijzel. Hordenloopren: Wodan, eig. F. Zijlstra, Dokkum. Als scheidsrechter fungeerde de heer Steenstra te Witmarsum. --- VOETBAL. VEENWOÜDEN. Onze voetbalvereeniging Wcudboys nam deel aan de seriewedstrijden uitgeschreven door V.V.C, te IJlst. De uitslagen waren: Stormvogels—Woudboys o—2. Zwaluwen—Woudboys I—2. IJ.V.C—Woudboys o—2. Wcudboys won den len prijs, zilveren visselbeker, aangeboden door hotel Hanenburg van Sneek, plus herinnerings-imedaiïle. --- ZWEMMEN. BEETSTERZWAAG, 26 Juli. Gisteravond werd in 't hotel De Klok wederom een vergadering gehouden om nu definitief een zwemvereeniging op te richten. Een 20-tal belangstellenden waren opgekomen en algemeen was men van idee om tot oprichting over te gaan en de nieuwe vereeniging den naam 1 van het „Oud Diep". Tot voorzitter werd gekozen de heer K Popping, tot Secretaris de heer IJ. Heida tot Penningmeester de heer J. Stihroor en tot Commissarissen de heeren Y. Schuitmaker en H. Wiersma. Er werd besloten om dit jaar de badhokjes te plaatsen en het pad naar de zwemgelegenheid in orde te brengen en het volgend voorjaar het Koningsdiep bodemschoon te maken. Het renteloos voorschot werd neg verhoogd met f 75, zoodat dit thans bedraagt f 300. De contributie werd voorloopig vastgesteld op f 1.50 per gezin voor inwoners van ons dorp en Olterierp en f 2 per persoon daarbuiten woonachtig. --- Avond-demonstratie N.A.S.B. SNEEK. Maandagavond gaf de afdeeling Sneek van den Nederlandschen ArbeideTs Sportbond een in het Sportpark aan den Leeuwarderweg. Moest deze avond al eens eerder wegens het slechte weer uitgesteld worden, ook deze avond was het weer voor een dergelijke avond-uitvoering minder geschikt. Toch is een en ander nog uitstekend verloopen, zoodat de N.A.S.B. op een goed geslaagden avond mag terug zien. Van de talrijke nummers die uitgevoerd werden, willen we speciaal reteveeren de algemeene vrije oefeningen, waarbij heel mooi en regelmatig werk geleverd werd; de knodsoefeningen van de senioren-vrouwen, die een welverdiend applaus oogsttenhet aardige nummertje van de jonge Pieter Jeilen „hoe wij oefenen en spelen" en in 't bizonder de oefeningen voor het Pinksterfeest 1933. De heeren gaven bijzonder mooi werk te zien, terwijl de oefeningen op de muziek van „Dornröschens Brautfahrt" een prachtig massaal geheel boden, zoodat het luide applaus aan het einde daarvan meer dan verdiend was. Nadat gezamenlijk nog het woord „VTede" £T?r 71d,wl£.,WMrb*i de woorden „nooit meer Oorlog m spreekkoor werden gezegd, werd nog een oefening bij f akkellicht ui gevoerd - n fantastisch gezicht - waarna de avond met een fakkeloptocht door de stad welke natuurlijk enorme belangstellina trok! besloten werd. --- Dr. J. A. ROMER en Dr. P. C. ROMER, Nieuwestad 45, Leeuwarden hebben Donderdag 28 Juli _GEEN SPREEKUUR. Tandarts CANCRINÜS TE WOLVEGA fevan 30 Juli tm. 8 Aug. afwezig DeFriesche Polikliniek voor Tandheelkunde, van Tandarts taksen». WILLEMSKADE 5 U „De Beurs" LEEUWARDEN is geopend: '» morgens 9—l en 's av. 7—B. Woensdags en Zaterdags alléén van 9—l. GELD TOE GEVEN kunnen wij niet, doch wel zijn onze prijzen zóó laat?, als nergens anders „SMARAGD-RIJWIELEN Lichtloopend, sterk, spotgoedkoop GoedkooFePijwielwiiik»l/ HEEPEHVEEH JO*jjjjffi De eerste indruk is de beste. Mooie witte tanden, die met de heerlijk verfnsschende Chlorodont-tandpasta onderhouden zijn, geven aan ieder uiterlijk een eigen bekoring. Een proef overtuigt. Per tube 35 cent. Geeft vele handen werk Koopt Nederl. fabrikaat Koopt daarom uwe: BUIKBANDEN, Corsetfen, Corseletten, Elastieken Kousen, BREUKBANDEN (het beste op dit gebied), Ziekenverpl. art., Parfumerieën bij : MEVR. P. EB BES, NIEUWSTRAAT 3 - HEERENVEEN Br Aa" 2w Een beslagen tong is VB een vrij zeker bewijs van ■! slechte spijsvertering en Mt% mil verstopping. Ook voo/ ELj fel kinderen zijn Foster's ££ Pj\ Maagpillen, het bekende £| R\ laxeermiddel, uitstekend. ƒ 0.65 per flacon. »l!:::iilil[!il!ISIll(iSll!ill[!lil!ll!ll]||li!lIllil!lllll ZOMERDIENST 1932. SPifetn- a THAHBOEUE VOOR FRIESLAND met dienstregelingen van autobussen kaartje en opgaven omtrent personenen vrachttarieven. ' r'Js bur. Van dit blad 10 cent, • p- P- na ontv. van 12 cent. !,|iilllJI!lJilill!l!IllillllI!l!llllll(illlilElllllllill ---