jf r__ " NIEUWJAAR een mooie doos moderne NAAMKAARTEN met bijpassende enveloppen, van 50/50 en 100100. Ruime keuze Prima kwaliteit - Billijke prijzen Ook bij onze AGENTEN zonder prijsverhooging verkrijgbaar Drukkerij HEPKEMA --- FEUILLETON. NEIL LYNDON. —o— 23 ~0, we staan er goed voor." antwoordde Tommy vroolijk. „De Russen hebben geen een torpedo, die haalt bij de jouwe en we zijn ze een heel stuk voor wat het aantal 6chepen betreft. We zouden ze binnen een week van de z«e kunnen verdrijven als het op vechten aankomt, maar dat zullen ze ook wel niet wagen." „Wel, dat is nogal geruststellend," zei ik. „Ik zie ze liever niet op de Theems, voordat ik klaar ben. In mijn soort van werk kan ik een verdwaalde bom niet goed gebruiken." „Ik zal je eens vertellen, wat ik van plan ben te doen, Neil." zei Tommy. „Ik heb er vannacht in bed over gedacht, nadat jij weggegaan was. Als het eenigszins mogelijk is een ankerplaats in de Cunnock Creek te vinden, zal ik de ~Betty" daar laten. Het is slechts een mijl van je werkplaats en dan kunnen Joyce en ik je ontmoeten zonder gevaar te loopen gesnapt te worden door je beminnelijke kameraden. Trouwens, in tijd van gevaar zou het erg handig voor je kunnen zijn. Als het aan wal een beetje te heet wordt, zou je er over water tusschen uit kunnen glippen. Het zou wat anders zijn als je van de getijden afhankelijk was Maar nu ik die motor er in heb, kun je varen wanneer je wilt, als je dat vei ;elende ding tenminste aan de gang kunt krijgen." ~Je bent een brave kerel, Tommy," zei ik. „Ik zou niets beters kunnen wenschen. Maar wat jullie komen betreft " „Natuur'ijk komen we," onderbrak Joyce. „Ik zal juist komen zoo gauw als ik kan. Ik zal op de „Betty" blijven en 's avond 9 je eten koken en dan zoo gauw als het donker is kun je de werkplaats sluiten en naar de kreek komen." Tommy lachte en wendde zich daarna tot mij Het i 9 goed, Neil We zullen je twee of drie dagen geven om de omtrek te verkennen en met je werk op te schieten Joyce is te weten gekomen, waar George die cheque vandaan heeft en ik ben van plan ondertusschen Lötimer op te gaan zoeken en hem eens te ondervragen over dat diner bij Parelli. Jij zult blij zijn als je dan een van ons tweeën terug ziet." ~Blij!" riep ik uit. „Ik zal verrukt zijn, ik zal dansen van pleizier. Ik denk alleen maar aan jullie Hoe meer ik van dat zaakje te zien krijg, hoe meer ik overtuigd ben, dat er iets aan hapert en als er eenige moeilijkheid komt, zal ik jou en Joyce er liever niet bij halen " „Wij wenschen ook niet er bij gehaald te worden," antwoordde Tommy. „Wat de zaken van onze firma aangaat, varen we alle drie in hetzelfde bootje mee. Dat stelden we gisteravond vast." „Dan behoeft er dus niets meer over gezegd te worden." besloot Joyce voldaan. Ik keek eens van den een naar den ander, haalde mijn schouders op en begon te lachen. „Neen," zei ik, „dat geloof ik ook." Door de vervelende achterbuurten van Plaistow en East Ham kwamen we uit in de vuile wijk van Barking Creek, en ik keek met een vreemd gevoel van voldoening naar de modder en het vuile bruine water. Het was me, alsof ik een oude vriend weer ontmoette na een langdurige scheiding De benedenloop van de Theems met zijn werven, warenhuizen en eindeloos verkeer, bad altijd een zekere bekoring voor mij en in vroeger tijd, als ik van Leigh of Port Victoria naar de stad wilde, had ik verscheidene malen met mijn kleine boot, de „Penguin," gezeild tot aan de Tower Bridge. Ik herinnerde mij nu nog de groote verbazing waarmee George deze gebeurtenis beschouwde. „Voel je je nogal sterk?" vroeg Tommy, de stilte verbrekend. „De Betty" ligt buiten, in de Ray, en de eenige manier om bij haar te komen is om door de modder te baggeren. Er komt pa 6 water over vier uur. We zullen Joyce om beurten moeten dragen." „Dat gebeurt niet," zei Joyce. „Ik zal mijn schoenen en kousen uittrekken en ook loopen. Je hebt zeker wel wat zeep aan boord?" „Je zult heel Leigh verschrikken ale je dat doet," zei Tommy. „Het is tegenwoordig een mooie en deftige wijk, — allemaal villa's ongeveer als Upper Tooting." „Het doet er niet toe," zei Joyce. „Ik heb mooie voeten en enkels en ik ben er zeker van, dat het heel wat minder erg is dan om beurten door jullie gedragen te worden. Vind je ook niet Neil?" „Zeker," zei ik ernstig. „Niet één welopgevoed meisje ?ou oogenblik aarzelen." Wij redeneerden nog een poosje over de kwestie, Tommy bh>ef volhouden, dat hij van ons drieën de eenige was, die iets wist over de manieren van welopgevoede menschen — een bewering, die Joyce en ik volmondig betwistten. Zoover als ik mij herinneren kan, spraken we nog over dit onderwerp, toen de trein het 6tation Leigh binnenstoomde, waar we uitstapten. „We zijn er," zei Tommy, terwijl hij mij een mandje aangaf. „Dit laat ik aan jouw zorg over, het is onze lunch. Ik wou nog even een paar kannen olie halen, voordat we aan boord gaan. Er is nog wel wat, maar de veilige weg is de beste." We verlieten het station, liepen een eindje de, i elling af en hielden stil voor een groot houten gebouw, dat de grootsche naam „Marine- en Jachthandel" droeg. Hier kocht Tommy zijn olie en nog een paar andere dingen, die hij noodig had en daarna kwamen we langs een glibberige steenen trap op de modderbank. Voor ons strekte zich een glibberige strook modder en zand uit, terwijl heel in de verte de ree Channel lag, een heele rij kleine booten en visschersvaartuigen geankerd langs de kant. „Daar ligt de „Betey," zei Tommy en hij wees een klein, donker jacht, heelemaal aan het eind van de rij. „Ik heb haar geverfd, 6inds je haar het laatst zag." „Dat was hard noodig ook, zoover ik mij herinneren kan," antwoordde ik. Joyce ging op een balk zitten en begon zeer beslist haar kousen en schoenen uit te trekken. „Hoe diep zakken we er in?" vroeg ze. „Ik wil mijn japon liefst niet vuiler maken dan noodig is." „Je zult goed doen je rok op te houden," antwoordde Tommy. „Of we moesten in drijfzand terecht komen." „Ga jij dan maar eerst," zei „als dat gebeurt kunnen Neil en ik op jou stappen." Tommy lachte een beetje, terwijl hij op de balk ging zitten, het voorbeeld van Joyce volgde en zijn broek tot boven zijn knieën optrok. Daarna volgde ik en begonnen we voorzichtig onze weg door de modder te banen, nadat we eerst ons boeltje bij elkaar gepakt hadden Tommy leidde ons, zijn schoenen over zijn schouders geslagen en in iedere hand een blik olie. Blijkbaar kende hij het terrein, want hij zocht met merkwaardige vaardigheid de hardste plaatsen uit, telkens omkijkend of Joyce en ik zijn voetspoor wel precies volgden. Het was akelig nat loopen, ale men het tenminste zoo noemen kon, want iedere stap zakten we tot diep over de enkels erin en ik geloof, dat we er allen schoon genoeg van hadden, toen we de boot bereikten. Ons eerste werk, nadat we bij de boot waren, was de modder van onze voeten te spoelen. We gingen in een rij op het dek zitten, onze voeten overboord, daar Tommy de toegang absoluut weigerde voordat we heelemaal schoon waren. Daarna gingen hij en ik in de kajuit om een flesch whisky en een syphon sodawater op te zoeken, terwijl Joyce zich afdroogde en haar kousen en schoenen weer aantrok. „Waar we het eerste behoefte aan hebben," merkte hij op, „is een stevig glaasje whi6key," en de daad bij het woord voegende, maakte hij drie glazen whisky klaar, zonder dat Joyce of ik er iets tegen in konden brengen „Dat is beter," zei Tommy met een zucht. „Nu zijn we tenminste veilig. Er is menig goed zeiler gestorven alleen omdat hij deze eenvoudige voorzorgsmaatregel veronachtzaamde." Daarna 6prong hij op en rondkijkende voegde hij er aan toe: „We zullen heen heelemaal kunnen zeilen, de wind is Oost en zal vandaag waarschijnlijk niet meer omloopen." „Uj geloof, dat je haar toch uit moet brengen met de motor," zei ik; „het is een goede geul, maar ik geloof niet, dat er genoeg water in is om te zeilen." Tommy knikte. „Licht jij even het anker," zei hij, „dan zal ik zien of ik de motor op gang kan krijgen. Het zal waarschijnlijk wel moeite kosten, maar dat doet er niet toe." Hij opende een luik achter in het ruim en hurkte er voor neer, terwijl ik langs het dek naar de boeg klom en de natte en glibberige ketting begon in te halen. Ik was nauwelijks met dit onaangename werk klaar, of met een plotseling luid gesnor begon de machine te werken en het vol: gend oogenblik gleden we langzaam naar het midden van de geul. De ree 6troomt naar de zuider-pier, maar er zijn verscheidene nauwe openingen, die op de rivier uitkomen. Door een dezer kleine kanaaltjes stuurde Tommy ons, zoodat we een paar honderd meter vanwaar we gelegen hadden op de rivier uitkwamen. Nadat we omgedraaid waren gaf hij het stuur aan Joyce over en klom lange mij op het dek Pan de hut. „Kom mee, Neil," zei hij. „Ik heb genoeg van dit overze'bedrijf. Laten we de zeilen uitzetten en varen als heeren." Het tuig van de „Bet6y" was niet erg ingewikkeld. Het bestond uit een groot zeil, een kluiver en een bijzeil en binnen een paar minuten waren we geheel opgetuigd en zeilden vroolijk stroomopwaarts, het roeibootje achter ons sleepend. Tommy sprong op het dek en zette de motor stop, terwijl Joyce mij het 6tuur afstond en op de giek van het groote zeil ging zitten. Zij had haar hoed afgezet en heur haar blonk in de zonneschijn als goud. Ik geloof niet, dat we de eerste tijd veel praatten, tenminste ik deed het niet. Het gevoel van vrijheid is nergens zoo heerlijk als voortglijdende in een klein bootje met een stevige wind achter je. En nadat ik drie jaar opgesloten had gezeten in de gevangenis, genoot ik van dit gevoel als iemand, die, bijna omkomende van dorst, van een teugje water geniet. Ik geloof, dat Joyce en Tommy dat wel begrepen, want geen van tweeën deed een poging de conversatie te onderhouden. Nu en dan sprong de laatste eens op om de zeilen te bedienen en één of twee keer wees hij me een kleine verandering, die voor korte tijd had plaats gehad aan de oevers van de rivier. Joyce zat grootendeels heelemaal stil, dan eens vergenoegd tegen mij glimlachend of naar de andere 6chepen of bootjes kijkend, die wij passeerden en waarvan de meesten net onderweg waren Wij hadden Canvey Island omgezeild en Hole Haven net achter ons, toen Tommy, die voor de boot uitkeek zich plotseling naar mij omdraaide. „Daar komt iemand met een vreeselijke vaart de hoek om," merkte hij op. „Stuur maar n?ar links. We kunnen ze beter de ruimte geven, dan in hun vuile water terecht komen." Ik boog voorov om vlug onder de groote mast door te kijken. Een paar honderd meter verder vloog een groot wit leelijk schip op on 6 toe, aan beide boorden golven opgooiend, die zich over de geheele rivier verspreidden. Ik gooide het roer om en bracht de „Bet6y" een beetje uit haar koers om ze flink de ruimte te geven. Zij naderden zonder hun , vaart ook maar eenigszins te verminderen en stoven langs ons met een vaart, die ik op ongeveer zestien knoopen in het uur schatte. Ik kreeg even een breed geschouderde man met een mooie kastanjebruine baard te zien, die zich op de achtersteven bukte en het volgend oogenblik brak een golf net tegen ons boord, die ons alle drie heelemaal nat maakte. Tommy gromde verschrikkelijk. „Dat is een soort schrobber, die verboden ïoest zijn. Als ik...." Hij werd onderbroken door een plotselinge uitroep van Joyce. Zij was lachende opgesprongen toen het water over haar heen kwam, maar nu wees ze, zich aan het want vasthoudende, naar iets, dat vlak voor ons dreef. „Vlug, Tommy," zei ze „daar ligt een man in het water. Hij verdrinkt. Zij hebben zijn boot overvaren." Tommy sprong dadelijk naar de kant „Houd haar gaande," riep hij mij toe. „We gaan recht op hem af." Daarna klauterde hij naar de achtersteven, pakte het touw beet en haalde het roeibootje lang 6 boord. „Ik zal hem ophalen, Tommy," zei ik kalm. „Blijf jij op de boot, jij kent haar beter dan ik." Hij knikte, riep Joyce om het roer over te temen en sprong op het dek om de zeilen te strijken. Ik maakte het dreggetouw los, gaf het eene eind aan Joyce en zei haar het te laten gaan, zoodra ik riep. Daarna trok ik het schuitje langszij ei: wachtte mijn kans af om er in te 6pringen. Ik bracht net de riemen uit. toen een plotselinge uitroep: „Daar is hij!" van Tommy mij haastig rond deed kijken. Ongeveer twintig meter verder ploeterde een man zwakjes in het water, te vergeefs moeite doende een riem, die vlak bij hem dreef te grijpen. „Laat los, Joyce!" riep ik en het volgende oogenblik roeide ik zoo hard ik kon naar de plaats, het 6tuk touw achter mij aan sleepend. Ik wa 6 nog net bijtijds. Bijna onmiddellijk toen ik aankwam deed de man geen poging meer boven water te blijven en met een zwak rochelend geluid verdween hij onder de oppervlakte. Ik leunde overboord, stak vlug mijn arm tot aan mijn schouder onder water en pakte hem bij zijn kraag. „Neen, vriend," zei ik vroolijk, „deze reia zal je niet maken." (Wordl ver^lgd). --- Kerstgave aan ondersteunde werkloozen. De minister van Sociale Zaken heeft aan de gemeentebesturen meegedeeld, dat ook dit jaar aan ondersteunde werkloozen boven hun eteunuitkeering een Kerstgave wordt toegekend. Deze Kerstgave mag bedragen 25 % van het bedrag, hetwelk de betrokkenen over de week van 13 tot en met 19 Dec. a.s. aan uitkeering ontvangen. Niet mag worden toegekend 25 pet. van het theoretische steunbedrag, berekend over artikel 6 of 18 der regeling, doch 25 pet. van de werkelijke uitkeering (waarin begrepen eventueele brandstoffenbijslag), welke de ondersteunden over vorengenoemde week ontvangen. Aan de in genoemde week bij de werkverschaffing geplaatste arbeiders kan over die week geen Kerstgave worden toegekend; met betrekking tot deze personen zal de minister bij afzonderlijk schrijven nader bericht zenden aan de gemeentebesturen. Aan degenen, die een uitkeering uit hunne werkloozenkas ontvangen, kan de Kerstgave worden uitgekeerd, indien zij aan kasuitkeering plus eventueelen kasbijslag minder zouden ontvangen dan aan steun plu 9 Kerstgave zou worden toegekend, indien zij geen kasuitkeering ontvingen. --- Collectieve arbeidsovereenkomsten. Een wetsontwerp ingediend betreffende de algemeene verbindend en onverbindend verklaring. Verbindendverklaring van bepalingen betreffende loonen niet uitgesloten. Ingediend is een wetsontwerp tot het algemeen verbindend en onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten. In de Memorie van Toelichting wordt o.m. gezegd, dat de mogelijkheid tot verbindendverklaring van bepalingen, welke op de loonen betrekking hebben, niet is uitgesloten. De collectieve arbeidsovereenkomsten zijn, naar het oordeel van de Regeering, voor den behoorlijken gang van het bedrijfsleven, het bevorderen van de samenwerking tussshen werkgevers en arbeiders en het scheppen van redelijke arbeidsvoorwaarden van zoo groote beteekenis gebleken, dat het wegruimen van belemmeringen, die haar verdere onwikkeling in den weg staan, van groot maatschappelijk nut is te achten. Niet alleen zal een wettelijke regeling van de verbindendverklaring het sluiten van deze arbeidsovereenkomsten bevorderen, tevens wordt een stap gezet in de richting om de vaststelling van voorschriften op het gebied der arbeidersbescherming zooveel mogelijk te doen geschieden door belanghebbenden in het bedrijf. Hoe meer deze regelingen uit het bedrijf zelf opkomen, des te meer zal ingrijpen van den wetgever door vaststelling van gebods- en verbodsbepalingen op den achtergrond kunnen treden. Wil men dit evolutieproces voldoende in de hand werken, dan is het noodzakelijk, dat de in het bedrijf opgekomen regelingen ook aan minderheden, die zich daaraan onttrekken, kunnen worden opgelegd. De verbindendverklaring maakt dit mogelijk. Een bijkomstig voordeel van een wettelijke regeling van de verbindendverklaring is nog, dat daardoor het stelsel van verplicht lidmaatschap als middel om de concurrentie der ongeorganiseerden ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden zooveel mogelijk tegen te gaan, kan vervallen. --- De ramp met de „Van der Wijck”. Lag het schip bij vertrek „akelig scheef?” Offici-e&l is na de ramp van de „Van der Wijk" verklaard, dat het schiip bij vertrek uit Soerabaja alleszins voldoende stabiel was. In de Haagsche Post deelt N. te Rijswijk mee, uit Indië een brief te hebben ontvangen, afkomstig van iemand, die bij het vertrok van het sdhij>. tegenwoordig is geweest. Daarin staat: 1) dat het so!\p „akelig scheef i'ag en dtis wel degelijk al vóór het vertrek slagzij mankte; 2. dat dit kwam, doordat aan dek een lading machinerien voor de B.P.M, was opgestapeld, die nog mede moest, omdat anders Ihet nieuwe, verhoogde tarief zou nvoerteo. worden betaald. Het zou, zegt N.. heel eenvoudig zjjin na te gaan, of bovenstaand verhaal juist ia De officieele verklaring is er niet mede in tegenspraak; het hangt er maar van af, wat men officieel onder „voldoende" stabiel verslaat. Dat echter door een zware deklading bij een ranik schip als de „Van der Wijek" de stabiliteit, zelfs bij kalme zee, leelijk in het gedrang kan komen, zal wel niet worden betwijfeld. Reeds in de eerste berichten in de Nederlandsche bladen werd van dat scheefliggen gewag gemaakt; het schijnt dus door meer personen te zijn opgemerkt. Die toestand is all ij d ongewenscht, maar wordt deze veroorzaakt door een zware bovenilading, dan bestaat bij een rank schip liet groote gevaar, dat bij een protseiling-noodige scherpe wending het metacentrum zóó komlt te liggen, dat bet sohip zich niet meer kan oprichten, en moet omslaan als er water binnen kan komen. En dit laatste schijnt hier werkelijk gebeurd te zijn. Laat de Indische Scheepvaart Inspectie, of wie in deze de bevoegde autoriteit is. nu eens ronduit en zonder dralen zeggen, dat het schip bij het vertrek niet scheef lag en geen zware deklading aan boord had. Dan pas kan het publiek aan een tot nog toe onverklaarbaar ongeluk gelooven en de overtuiging krijgen, dat niet op onvoorzichtige wijze het leven van vele menschen in de waagschaal is gesteld, besluit N. --- Bij de voorlaatste storm is de lading van de rijnaak „Majo” op de Waddenzee in brand geraakt. De bemanning moest het schip verlaten, dat, overgegeven aan het spel van wind en golven, op de pier van Holwerd strandde. Bij de storm van Dinsdag j.l. is de aak door de kracht der hooge golven van de pier gegleden en tegen de glooiing van de dijk geworpen. Hier ziet men het schip tegen de dijk liggen. --- Sier-eikels op de veiling. HEERENVEEN. Op de Zuid-Friesche Tuinbouwveilingvereeniging alhier werden door Gebr. van der Schoot te Gorredijk siereikels aangevoerd. De opbreng&t was 13 et. per stuk. Siereikels worden zelden of nooit aangevoerd op deze veiling. --- AUTOBUS NOORDWOLDEGRPNINGEN. Koninklijke beslissing. LEEUWARDEN. Bij Kon. besluit zijn, naar aanleiding van een door de N.V. Haulerwijkster Autobusonderneming te Haulerwijk ingesteld beroep, de besluiten van Ged. Staten van Friesland en van Drente tot uitbreiding \an de vergunning voor een autobusdienst Noordwolde—Groningen op Zondag, Dinsdag en Vrijdag, van R. ten Wolde te Oldeberkoop, in dien zin, dat de vergunning geldt voor een dagelijkschen dienst, vernietigd, uit overweging, dat door de diensten van appellante (dagelijksche diensten Eelde- Groningen en Haulerwijk, Norg, Donderen, Ide, de Punt. Groningen) en de reeds bestaande dienst van ten Wolde in het verkeer op het traject Noordwolde—Groningen, ook wat het vervoer van patiënten naar de ziekenhuizen te Groningen betreft, op voldoende wijze wordt voorzien. --- Berichten uit Stad en Dorp. Kamer van Koophandel. LEEUWARDEN. Openb. verg. van de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Friesland op Donderdag 10 December, om half twee, ter secretarie der Kamer, Willemskade 2. Punten van agenda: Mededeeiingen betreffende tarief algemeene abonnementskaarten N.S. Behandeling van het praeadvies van de Commissie ex artikel 10 der wet inzake het uitverkoopen en opruimen in het winkelbedrijf betreffende de toepassing van art. 12, derde lid, der wet in Januari 1937. Behandeling van het prae-advies der Financieele commissie inzake het verzoek om subsidie van het Voorloopig comité tot oprichting van een proeffruitbedrijf te St. Annaparochie en van de R.K. Middenstands vereeniging „De Hanze", afdeeling handelsavondcursus, te Bolsward, voor 't jaar 1937. --- Herstel van de Sneeker Waterpoort noodzakelijk. SNEEK, 4 Dec. Bij een door B. en W. ingesteld onderzoek is gebleken, dat de fundeering van de Waterpoort in zoodanigen toestand verkeerd, dat een spoedig en ingrijpende herstelling noodzakelijk is. Ten behoeve daarvan is aan den minister een bijdrage uit 's Rijks schatkist verzocht. Op grond van een door de rijkscommissie voor de monumentenzorg uitgebracht rapport heeft de minister zich in beginsel bereid verklaard te bevorderen, dat voor herstelling van de Waterpoort een rijkssubsidie wordt verleend voor zoover de daaruit voortvloeiende kosten, dit in verband met de financieele draagkracht der gemeente, dat noodig maken. Het zal den minister echter niet mogelijk zijn voor 1938 gelden voor dit doel op de begrooting uit te trekken. --- Invoerregeling Griekenland. LEEUWARDEN. De Kamer v i Koophandel deelt mee: Onlangs zijn door de Grieksche Regeering belanghebbenden gewaarschuwd, geen bestellingen te doen of contracten te sluiten, die den invoer van goederen in Griekenland ten doel hebben, indien deze invoer na 31 December 1936 zou moeten plaats vinden, daar de Grieksche Regeering voornemens is de invoerhoeveelheden te wijzigen. Tegenstrijdige particuliere berichten terzake moeten gewantrouwd worden; bet is niet te verwachten, dat voor zendingen die in strijd met de waarschuwing verscheept worden, de Grieksche Regeering eenige faciliteiten zal toestaan. --- BELASTINGVRAGEN. Inkomstenbelasting voor een in December 1935 gekocht en op 12 Mei 1936 aanvaard hnis. G. te O. heeft in December 1935 een huis gekocht, waarvan de onkosten vanaf 1 Jan. 1936 voor hem waren. Het is 12 Mei 1936 aanvaard. Vraag. Mag de huurwaarde voor dit huis in rekening worden gebracht op het belastingbiljet voor de inkomstenbelasting voor het belastingjaar 1936/1937? Antwoord. Neen, want voor het belastingjaar 1936/1937 komen voor G. alleen die bronnen van inkomen in aanmerking, die hij op 1 Mei 1936 in zijn bezit had. Het bedoelde huis is eerst 12 Mei 1936 voor hem een bron van inkomen geworden en telt daarom nog niet mee voor het belastingjaar 1936/1937. Vraag. Na 12 Mei 1936 is er vertimmering in aangebracht; dat moest voor het onderhoud. Geeft het wat of G. deze onkosten opgeeft bij een reclame voor dit jaar? Antwoord. Uit het eerste antwoord volgt, dat we voor dit jaar met het huis niets te maken hebben, dus zoomin voor de uitgaven als voor het voordeel (huur als het verhuurd is en huurwaarde bij eigen gebruik). Is de huur of huurwaarde van dit huis wel in den aanslag begrepen, dan zal met vrucht daartegen kunnen worden gereclameerd (binnen twee maanden na de dagteekening van het betrekkelijk aanslagbiljet). Voor het komende belastingjaar 1937/38 wordt rekening gehouden met dit huis, omdat het op 1 Mei 1937 voor G. een bron van inkomen is, doch dan komt wel een eigenaardigheid voor den dag, namelijk, dat het huis alsdan nog niet een vol kalenderjaar (dat is een jaar van 1 Januari tot 1 Januari) in zijn bezit is geweest. En dan moet G. om deze reden de opbrengst van dat huis schatten over het tijdvak 1 Mei 1937 tot 1 Mei 1938, dat is de jaarlijksche huur of huurwaarde, verminderd met de te begrooten onkosten (grondbelasting, assurantiepremi e en onderhoud) over datzelfde t ij d v a k. Voor 't daaropvolgend belastingjaar 1938/ 1939 komt de zuivere opbrengst over alsdan afgeloopen kalenderjaar (1 Jan. 1937 tot 1 Jan. 1938) in aanmerking. In verband met deze eigenaardige fiscale constructie der wet komen de onderhoudskosten, welke G. tusschen 12 Mei 1936 en 1 Jan. 1937 maakt, dus niet in aanmerking. Dit is jammer, want gewoonlijk knapt men na het aanvaarden van een woning deze goed op om een paar jaar zoo goed als zonder onderhoudskosten te zijn. Had G. dit groote onderhoud uitgesteld tot het tijdvak 1 Mei 1937 tot 1 Jan. 1938, dan had hij deze kosten twee malen in rekening kunnen brengen, te weten voor het belastingjaar 1937/38 naar art. 14 der wet (ramen over het tijdvak 1 Mei 1937 tot 1 Mei 1938) en voor 1938/39 naar art. 13 der wet (over het afgeloopen kalenderjaar 1937). Zoo ziet men, dat men bij nieuwe bronnen van inkomsten invloed kan uitoefenen op het vaststellen van het inkomen. Dit kan men een gebrek der tegenwoordige regeling achten. --- Wachtgelden voor de inkomstenbelasting. De B. te Z. is 1 Sept. 1934 als onderwijzer op wachtgeld gesteld. Van 1 Sept. 1934 tot 1 Sept. 1935 ontving hij 100 % wachtgeld, doch daarna slechts 65 %. Bovendien is met ingang van 1 Jan. 1936 het wachtgeld met 5 % verminderd. Voor het belastingjaar 1935/1936 heeft belanghebbende opgegeven het wachtgeld, dat hij van 1 Mei 1935 tot 1 Mei 1936 zou ontvangen naar de hem toen bekende gegevens, namelijk berekend naar 100 % van 1 Mei 1935 tot 1 Sept. 1935 en naar 65 % van 1 Sept. 1935 tot 1 Mei 1936. Hij heeft echter een aanslagbiljet ontvangen, waaruit hem is gebleken, dat voor het berekenen van het zuiver inkomen de volle 100 % van het wachtgeld is genomen en dus geen rekening is gehouden met de vermindering tot 65 % met ingang van 1 Sept 1935. Is dit juist? Van toepassing is art. 14 der wet, omdat de B. op 1 Mei 1935 zijn nieuwe bron van inkomen (het recht op wachtgeld, zijnde een recht op een periodieke uitkeering van het leven afhankelijk) nog geen vol kalenderjaar had genoten en als gevolg daarvan moest de opbrengst van deze bron begroot worden tot het jaarlijksch bedrag over het tijdvak 1 Mei 1935 tot 1 Mei 1936. Bij deze begrooting mag volgens dit artikel alleen worden gelet op de bij den aanvang van het belastingjaar bestaande feiten. Is nu de verlaging op 1 Sept. 1935 een in den zin van genoemd artikel bestaand feit? Daarover is men het niet eens en zoowel voor het antwoord in ontkennenden als in bevestigenden zin zijn wel beslissingen aan te halen. De bedoeling van de wet op de inkomstenbelasting is — zij het meestal met behulp van fictiën — om het inkomen te treffen dat gedurende het belastingjaar zal worden genoten, omdat de aanslag ook in ditzelfde belastingjaar moet worden betaald. Dit laatste is immers regel, indien de aanslagbiljetten niet lang na 1 Mei worden bezorgd. Het is in overeenstemming met dit beginsel om bij den aanslag voor d. B. rekening te houden met de verlaging op 1 Sept. 1935. In verband met den twijfel omtrent de juiste toepassing der wet op dit punt, zal de inspecteur 12 maal het maandelijksch wachtgeld op 1 Mei 1935 hebben genomen, gedachtig aan den bij den belastingdienst algemeen aangenomen regel: „in geval van twijfel vóór den fiscus". Gewenscht is te reclameeren binnen 2 maanden na den datum van het aanslagbiljet (rechts boven vermeld). Vermoedelijk zal de inspecteur wel afwijzend beslissen. Hiervan kan (alles kosteloos) in beroep worden gegaan bij den raad van beroep, die boyengenoemden fiscalen regel niet volgt. Daarna kan nog fh cassatie worden gegaan bij den Hoogen Raad. Dit kan bij gewonen briefvorm, g e r i c h t aan den Hoogen Raad, doch gezonden aan den Raad van beroep. Dit kost f 2,50. * ♦ • --- Korte Mededeelingen. — Met ingang van 1 December is de in 1933 ingestelde contingenteering van bloembollen in Zwitserland opgeheven, zoodat voor het komende jaar de levering naar Zwitserland weer geheel vrij is. — Het voornemen bestaat om in den zomer van 1937, wanneer de wereldtentoonstelling te Parijs wordt gehouden, zes vliegdiensten per dag op Parijs te onderhouden. Deze worden georganiseerd door de Air France en de K:L.M. Het ligt in de bedoeling des morgens om 7 uur niet de diensten te beginnen en dan iedere twee uren een toestel te laten vertrekken. — De rechtbank te Zutfen deed Vrijdag uitspraak in de zaak tegrn een postbode aldaar, beschuldigd van verduistering in dienstbetrekking. Hij had zich gelden toegeëigend, dat hij als remboursementen had ontvangen. De officier van Justitie had een jaar gevangenisstraf geëischt. De rechtbank veroordeelde hem thans tot een gevangenisstraf van acht maanden, met aftrek van de preventieve hechtenis, waarvan vier maanden voorwaardelijk. --- Jl --- Cursus fruitteelt. HEERENVEEN, 4 Dec. Eenigen tijd geleden is alhier door de Heidemaatschappij een cursus in fruitteelt in het leven geroepen, die tot eind Januari zal duren. De heer Ganzevoort is leider. Voor dit betrekkelijk nog nieuwe onderwerp bestaat veel belangstelling. Steeds zijn ongeveer 25 belangstellenden aanwezig. ---