Een hoogst drosyig ongeval. HEERENVEEN, 19 Juli. Ze waren hedenmorgen, heel in de vroegte, zoo vroolijk vertrokken, in twee aeilbootjes, een achttal jongelui van hier, meerendeels Hoogere-Burgerscïïolieren. Ze zouden uit visschen, en hadden hunne ouders moeten belovan, niet verder te zullen' gaan dan tot ..de Kapelle", het kerkje van Haskerdijken 's Middags omstreeks halfdrie kwam een der bootjes terug, met vijf der jongelui. De blijde lach was heen; hunne gezichten waren bleek; hunne lippen beefden. Aarzeling was er in hun bewegingen, toen ze aan wal kwamen, en slechts schoorvoetend gingen ze naar huis Ach, ze badden zulk een droevige tijding te brengen-1 Ze waren verder gezeild dan de Kapelle, verder dan de spoorbrug, verder dan Nieuweschouw, — oen. hoe gaat het! De jeugd ziet geen gevaar, en overtreedt daarom bet gebod der ouderen zoo licht. Om 'n uur of negen hengelden ze al in de Terbornster poelen. t 't Was immers mooi weer; wat zou 't hinderen ? Maar 't blééf geen mooi weer. Tegen den middag woei er 'n hevige, vlagerige westenwind. Of ze 't nu zoo erg niet ingezien hebben, of wel dat ze meenden bevaren genoeg te zijn om cok met zulk weer te zeilen, — 't mag ruim twaah uur geweest zijn toen 't groole ongeluk gebeurde. Een der bootjes, waarin zich op dat oogenblik een drietal hunner bevond, liep op het diepe Haklandskop vol, vrij ver van den wal. En tot overmaat van ramp werd onder 't zinken de mast met zeil en al uit den koker gelicht, en sloeg overboord. Een der knapen klemde zich daaraan vast en bleef zoo drijvende. De tweede bleef op 't zinkende vaartuigje staan. Maar de derde Helaas! de derde, de 18-jarige Willem v. B. thoe IL, trachtte zwemmende den wal te bereiken, en zonk spoedig in de diepte weg, voor de oogen der anderen, die wel nog pogingen deden om hun makker te redden, doch niet slaagden. Verschrikkelijk, een trouwe kameraad te moeten zien ver- "drinken, zonder hem hulp te kunnen bieden 1 Trouwens, hun eigen toestand was zeer gevaarlijk. Doch gelukkig daagde er voor hen spoedig redding. Een paar maaiers, de gebr. Zijlstra van Terhorne, die daar dichtbij werkzaam waren, en het ongeluk gezien hadden, sprongen in hun bootje, en roeiden in allerijl naar de gezonken boot. Naar we hoorden, had het weinig langer kunnen duren. De twee drenkelingen werden bij boer Veenbaas, onder Terhorne, van droge kleeren voorzien en zijn toen naar A.kkrum gebracht, om per spoor huiswaarts te keeren. De andere vijf jongelui zijn, zooals we schreven, met het eene bootje Onder hen was een broeder van den verdronkene. Dadelijk werden van Terhorne uit pogingen in het werk gesteld om het lijk van den zoo noodlottig om het leven gekomen jongeling te vinden. Velen roeiden er heen en den geheelen middag is er op de plek van't ongeval gevischt, doch langen tijd vruchteloos. Eerst te omstreeks halfacht gelukte het Klaas, Jouke en Pieter Sjonger, en Sjouke vd. Meulen, die met hnn vieren in één bootje waren het lijk op te halen aan een dregje. Het werd te Terhorne aan wal gebracht. Wij sluiten met een innig woord van deelneming aan de zwaarbeproefde familie. De verdronkene wa. een veelbelovend jongeling, die dezer dagen met goed gevolg zijn eind-examen H. B. S. had afgelegd. LEETJWARDERADEEL, 19 Juli. Door Burg. en "Weth. ilezer gemeente is de levering van 210,000 waalstraatkllnkers opgedragen aan C. H. van Duissen te Leeuwarden voor f 16,70 per 1000. Mede inschrijvers waren de firma J. Woltman & Zn. te Heerenveen met f 16,10 en f 17,10; H. v. d. Loo te Brammen met f 15,65 ;S. W. N. Arntz te Nijmegen met fl6 : M. Mees te Groningen met f 16,25, f 15,75 en f 16,50 en D. v. d. Werf te Bolsward met f 16,50, f 16,70, f 15,50, f 15,95 en f 16. De levering van 840 M. cementriolen en 12 cement betonputten werd gegund aan de Kon. Botterdamsche cementfabrfek, voorheen "Waning & Co., in massa voor f 4100, te leveren binnen circa zes weken. Mede inschrijvers hiervoor waren G. J. v. d. Braak te Zwolle voor f 3595; firma J. Woltman & Zn. te Heerenveen voor f 4541 en Wernink» betonfabriek te Leiden voor f 4247,90 Nog werd gegund de levering van 64 gegoten flzeren straatkolken en 14 gegoten ijzeren straatramen met luiken aan de Naam. Venn. 's-Gravenhaagsche Machinefabriek voor f 15,64 en f 16,75 per stuk. ?, 'Al deze leveranties zijn benoodigd voor de verandering en verbreeding der Huizumerlaan, waarbij dan nog komen de afkoopsommen der gronden en een paar huizen voor de verbreeding, het leveren der specie voor het dempen der grachten met aanverwante werken, waarvan a. s. Vrijdag aanbesteding wordt gehouden en het weder beplanten van den nieuwen weg met jonge boomen. Het totaal voor verbetering van dezen weg bedraagt alzoo een aardig sommetje. BTEENWIJK, 19 Juli. Onze woonplaats werd heden bezocht door den heer commissaris der Koningin dezer provinoie. Van de gelegenheid om op audiëntie te gaan werd door vier heeren gebruik gemaakt. Te ongeveer 10 uur alhier gearriveerd, vertrok de hooge bezoeker om ruim 18 nur naar Steenwijkerwold. BTEENWLJKERWOLD, 19 JuU. Heden werd onze gemeente bezocht door den commissaris der Koninpui, den heer Lyclama a Nijholt. Vele ingezetenen van de buurtschappen Thij en Geldringen lieten de driekleur wapperen, ook almede omdat gezegd was, dat de hooge bezoeker op zijn rijtoer ook die buurtschappen zou passeeren. Men werd echter teleurgesteld, daar eene andere route werd gekozen. JOTJRE. 19 Juli. Hedenmiddag circa halftwee bevond de vrachtrijder van Joure op Lemmer v.v., Hendrik Eenkoren, zich met vrachtwagen en paard vlak voor het pakhuis van de heeren G. P. Cath en Zonen op de Zijl alhier, toen het paard, een kedde, schrok en, achteruit Btappende, met den wagen van den hoogen steenen walmuur in de Zfllroede stortte. Door spoedig toegesnelde hulp mocht het gelukken het paard nog al gauw ongedeerd op den wal te krijgen, doch het duurde meer dan een half uur voor men met man en macht den wagen op het droge bad. •t Bleek, dat de wagen -v-rfj wat beschadigd was, o.a. waren de glazen stuk en het stokraam gebroken, terwijl de vrachtgoederen waterschade hadden bekomen. TZTJM, 19 Juli. De brand in de woning van den heer S. Poort iB hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door een petroleumstel, dat tegen den met behangselpapier overkleeden muur stond. Met de hooibroei gaat het nog goed, dat wil zeggen: onze boeren zijn druk in de weer met splijten, omzetten, boren en roeden. Eene waarschuwing van hooger hand of van besturen van verzekeringsmaatschappijen hebben ze niet noodig, ze zfln waakzaam genoeg, na de haast, die zij maakten met het inhalen van de vroegste snede. "We hebben thans water genoeg in en buiten de polders. Voor de schrapping van het punt: .verbod om boezemwater binnen de polders te laten", mogen de ingelanden de meerderheid van de leden onzer Provinciale Staten wel dank zeggen. Eenige weken geleden heeft de machinist van het stoomgemaal van den Zuiderpolder nog al eens gebruik van die vrijheid gemaakt LEMMER, 19 Juli. Heden vierde de oudste ingezetene onzer gemeente, tevens laatst overgeblevene oud strijder van 18S0, de heer E. J. Zijlstra alhier, zijn 95ste verjaardag. De oude heer is voor zijn leeftijd nog vrij kras en heeft nog het gebruik van al zyn zintuigen; alleen ztfn gezicht wordt den laatsten tijd minder. Hy is gerechtigd tot het dragen van het „Metalen Kruis". FRIESLANDS NOORDOOSTHOEK, 19 Juli. Te Rottevalle is men bezig met het daarstellen van een motorwatergemaal. Een gedeelte dier vaart wordt nu tevens gereinigd. Daarvoor wordt het water bij panden uitgemalen met een schroef. Dat is een zwaar werk en Ds. H. liet de arbeiders 's middags dan ook een ketel thee met ieder een Btuk koek brengen. Nu kwam de beurt ook aan 't gedeelte vaart voor de pastorie. Die geen last wil hebben van de uitgeworpen modder, moet de arbeiders tracteeren. Ds. H. wilde dit ook wel, doch op koffie of thee met broodjes of koek. De arbeiders verlangden echter jenever. Dat weigerde hij. En ofschoon hij een schutting voor de pastorie liet plaatsen om de pas geverfde deur en ramen te beveiligen, waren er nog een paar arbeiders, die de modder daarover wierpen en zoo de verf bedierven. Hoe moet men zoon handel wijze kwaliflceeren. VAN OVER DEN TJONGER, 19 Juli. Een timmerman te Ruinen moest een huis bouwen. De fundamentsleuven waren gegraven; ze moesten nog worden aangeplempt, maar er was geen water in de nabijheid. Toen kreeg de timmerman een idee. Hij riep de hulp der brandspuit in en deze deed goede diensten. Zij hielp den timmerman maar wat mooi uit den brand. — — Bij de bosschen van den heer J. Tromp Meesters te Havelterberg, waren palen geplaatst met: .verboden toegang". Reeds den volgenden morgen waren èn bordjes èn palen verdwenen. --- Uit de Natuur. Van rups tot vlinder. (XI). In het voorjaar vond ik op den klimop achter mijn huü een spam-ups van niet gewoon voorkomen, die er nog al zonderlinge manieren op na hield. Eenige weken vroeger had ik een dergelijk diertje op kamperfoelie aangetroffen en het vernietigd; maar de wijze, waarop deze rups zich tegen hare vijanden zocht te beschermen, was zoo mooi. dat ik dit tweede exemplaar een veilige plaats bezorgde, met het doel, zijn verleden en toekomst te ontsluieren. De rups was lang en dun van lichaam, onbehaard en perkamentkleurig; zij had een moeielijk te onderscheiden kop en onmiddellijk daar achter drie paar pootjes, doch overigens slechts twee aanhangsels, geheel aan 't andere uiteinde van het lichaam. Deze op nagels gelijkende deelen dienden haar, om '*ich aan de takjes van den klimop vast te hechten. Daar zoo uitgestrekt liggende, had «ij veel overeenkomst met een stukje hout of bladsteel en was moeielijk van hare omgeving te onderscheiden. Toen ik het dier- S*9 aanraakte, zette het zich in beweging. et achterste deel van 't lichaam ging een paar centimeter vooruit, zoodat de rups een boog vormde. Daarop repten zich ook de voorpooten. "Wa? het lichaam bijna weer gestrekt, dan werd een nieuw boogje getrokken. Aan deze manier van zich te verplaatsen, wat vrij snel geschiedt, is de naam spanrups te danken. De rups liet zich gemakkelijk opnemen. Ik deed haar in een jamglas, met een_ paar stokjes, wat oude klimopblaadjes — nieuwe waren er nog niet — en wat olmgroen, dat beerlijk jong en irisch was. Toen de opening met een stuk papier, waarin eenige gaatjes, gesloten. Een mooie gevangenis voor een rups, mooi voor mij ten minste, die nu al haar doen en laten kon nagaan. En zij was, zooals gezegd, een zonderlinge gevangene. Natuurlijk, dat ze zich niet terstond in die nieuwe omgeving thuis gevoelde. Aanvankelijk bleef ze op den bodem van, het glas liggen, hield zich dood. Maar dit duurda niet lang. Op de takjes was het toch beter. Ze koos het eerste het beste, kroop naar boven, hechtte ■ zich vast en maakte toen met het voorlichaam bewegingen naar alle zijden, enkel steunende op het verdikte uiteinde, dat het takje omklemde, tot :;e eindelijk den kop rust gaf tegen den wand van het glas. Toen leek ze precies een zijscheut van het stokje, zoo treffend was de overeenkomst _in kleur en zoo bedriegelijk de aanhechting. k Begreep hieruit, dat moeder natuur het diertje wel zeer onder hare hoede had genomen. Later zag ik, dat mijn gevangene den glaswand en ook het papieren deksel langzamerhand met fijne, witte draden bespon, waaraan zij in rusttoestand een beteren steun voor het voorlichaam vond. Het was opmerkelijk, dat zij de oude klimopblaadjes nog al gretig verorberde, doch het malsche olmgroen geheel versmaadde. Nooit heeft ze er van gegeten, al werd haar ander voedsel ook nog zoo droog en leerachtig, 'k Had een paar maal nieuwen voorraad gegeven en 't glas van de zich snel vermeerderende uitwerpselen gereinigd, toen ik op een morgen bespeurde, dat de gevangenis leeg was. Daar het papier met een raffia-bandje goed was bevestigd, kon het wel niet anders, of de rups moest zich door een der gaatjes van dat deksel hebben gewrongen, hetgeen niet onmogelijk was. Mijn zoeken was tevergeefs en ik dacht niet anders, of de geschiedenis zou hiermee uit zijn. Doch na verloop van drie of vier dagen vonden wij de vluchteling in de kamer beneden terug, zich haastig over den grond voortbewegende. Hoe zij er in geslaagd was, om zonder ongelukken van mijn lessenaar, waarop 't glas stond, te komen en de zoldertrap af te dalen, heeft ze mij niet ver teld. Maar ik dacht, nu beter opgepast. Aan den klimop waren intusschen nieuwe blaadjes gekomen Ik plukte er een viertal voor mijn proefdier en gaf ook een steviger takje. Toen begon de rups voor de tweede maal haar gevangemsleven en vrij wel op dezelfde manier als den eersten keer. Zoodra ze echter weer goed hij hare positieven was, viel ze als uitgehongerd op de frissche klimopblaadjes aan. 't Waa een heele aardigheid, dat te zien. Aan het takje hangende, tastte zij met den kop m het rond, tot zij den rand van een hlad had gevonden, dien zij tusschen hare monddeelen nam, waarop ze onmiddellijk met haar maal begon, steeds van boven naar beueden etende. Spoedig miste er een halve maan uit het blad; alleen het verslinden van de hoofdnerven kostte eenige moeite. Slechts bij deze werkzaamheid, de eenige van de rups, kon men haar kop duidelijk onderscheiden. Hij werd dan flink op en nederwaarts gebogen. Was de juffrouw verzadigd, dan geleek ze weer een zijtakje en niemand zou op het eerste gezicht u verteld hebben, waar zich de rups in het glas bevond. Ze had zelfs plekjes aan haar lichaam, die er als onontwikkelde bladknoppen uitzagen. 'k Moest nu mijn gevangene bijna om den anderen dag eten brengen. Ze at verbazend veel, werd al dikker en dikker en nam de gewoonte aan, met den kop naar beneden te gaan hangen. Het lichaam bleef in dien toestand echter steeds gestrekt. De huid van het diertje, die steeds dof was geweest, werd glanzig, 't Glas stond nog op mijn lessenaar, niet te veel in het licht, want dit was de rups niet aangenaam. Eindelijk kwam er verandering in haar levenswijze. Zij werd erg lui en vadzig en at langzaam. Nog wat frissche klimopbladen dacht ik, want deze worden zeker te droog, 'k Deed een goeden voorraad in het glas; maar den volgenden morgen had de arme gevangene zich aan den uitersten top van het olmtakje opgehangen en zich zelf een tweede, nog enger cel gemaakt. Begrijp eens : een paar klimopbladen in snippers gebeten, stukjes bast van het takje gescheurd en dit, met spinsel vermengd, om haar lichaam gewonden, dat zeker tot op de helft der lengte was samengetrokken. In zulk een deermswekkenden toestand moest ik haar boven in 't glas zien bengelen, nu weer met den kop naar boven gericht. Dit feit gebeurde in den nacht van 9 op 10 Juni. Nog een paar dagen behield zij bnre_ rupsgedaan te/doch op den 15 Juni had zij kop en pooten, ja alles verloren en daar hing nu een mooi kurkkleurig poppetje, dat ;k nog meer in het donker zette, waarmee ik haar zeker een genoegen deed. De volgende dagen nam ik het glas natuurlijk wel eens in handen, om te zien, hoe de pop het maakte. Zij kwam dan m t volle licht, waartegen ze steecTs heftig protesteerde, door een geweldig krampachtige beweging te maken, alsof ze uit haar omhulsel wilde springen. Dit gaf een ritselend leven in het. glas. Zette ik het glas op zijn plaats, dan was het ding weer tevreden. Het poppetje was slechts een paar centimeter lang en droeg aan het stompe boveneind duidelijk het portret van een vlinder. Maar van welk soort vlinder' 'k Moest geduld hebben —■ nog eenige weken en ik zou 't alles weten. In den laatsten tijd kwam het me vreemd voor, dat de pop zich niet meer of heel zwakjes verzette, wanneer zij van haar plaats werd genomen en in t volle licht gehouden. Ik dacht.zoo: je hebt de zaak bedorven, het leven is er uit. liet glas bleef nu in zijn donkeren hoek, tot de warme dagen van Juli. Den 9e van deze maand nam ik het weer op: het puntige benedeneinde van de pop was donkerbruin gekleurd en een paar gele korreltjes «aten er aan. Al half vergaan, meende ik, doch aan glas, papier en klimopblaadiee waren diezelfde gele korreltjes gehecht Vreemd toch! Toen eerst viel mijn oog op een fraaien, gelen vlinder boven in het glas, een vlinder met dikken, stompen kop, korte voelers en uitgespreide wieken, waarover twee lichter gekleurde streepen liepen, die midden op het lichaam in een schorpen hoek bijeenkwamen. Mijn exemplaar was dus een uil of nachtvlinder en, voor-zoo-ver ik me op de hoogte kon stellen, het dubbelgelijnde metertje, dat zich in heggen en struikgewas ophoudt.. En die gele korreltjes — waren de eieren, dio het diertje had gelegd, zonder dat het nog in de gelegenheid was geweest, zich te paren. Ik stelde den vlinder onmiddellijk in vrijheid. Den geheelen middag bleef hij tegen een ruit in de schaduw zitten en 's avonds om negen uur zat hij er nog. Een bnlf uur later was mijn uiltje echter weggevlogen. Do nacht brak aan en die was zijn ware vriend. . Tot slot een korte aanhaling «it Levende Dieren der Wereld." „Wanneer de volwassen vlinder gereed is, om te voorschijn te komen, barst de pophuid en komt bet insect naar buiten. Het lichaam is dan eerst nog slap en zwaar en de vleugels gelijken _op oen hoopje natte vodden; maar het insect begint dadelijk eenig overvloedig, gewoonlijk roodgekleurd vocht af te scheiden en zet zich zoo neer, dat do vleugels naar beneden afhangen. Door de samentrekking der spieren wordt er lucht: gebracht in de buizen, die het geraamte der vleugels vormen; deze spreiden zich hierdoor spoedig geheel uit en vrorden tegelijkertijd droog en stevig. Daarop vliegt het in . paart zich, legt eieren eu sterft; al naai de soort duurt het leven eenige uren of verscheidene maanden. TJit de eierm komen.weer rupsen en dan herhaalt zich die mooie geschiedenis „va», rups tot vlinder." LEEUWARDEN, Juli 1906. --- Leeuwarder Rechtbank. 18 Juli. Veroordeeld zijn: A. de B. te Tzummarum, wegens diefstal, tot 6 maanden gevang.; G. P. te Zwaagwesteinde, wegens mishandeling, tot 6 maanden gevang.; J. de J. te Zwaagwesteinde, wegens mishand., tot 14 dagen gevang.; J. v.d. S. te Harlingen, wegens het niet voldoen aan een politie-bevel, tot f 25 boete of 20 dagen hecht. ; LJ. D. te Nijkerk (Ferw.), wegens mishandeling tot f 3 boete of 3 dagen hecht.; H. B. te Appelscha, wegens diefstal, tot 1 mnd. gevang.; H. L. te Óudehaske, wegens mishand., tot f 3 boete of 7 dagen tuchtschool; J. D. en J. P. te Sneek, de tweede wegens heling, tot 6 maanden tuchtschool, terwijl de eerste, van diefstal beschuldigd, aan zijne ouders zal worden teruggegeven; S. v.d. Z. te Wierurn, wegens mishand., tot 5 dagen gevang.; Chr. M. te Amsterdam, wegens beleediging. tot f 3 boete of 3 dagen hecht.; en W. V. te Franeker, wegens openbare dronkenschap bij vijfde herhaling, tot 7 dagen gevang, en plaatsing in een Rtjkswerkinrich ting voor den tijd van 8 maanden (een vroe ger gewezen vonnis bekrachtigd.) --- Korte Mededeelingen. — Te Aalburg is een 18-j ar i g jonk man bij het baden verdronken. — Besloten is tot opheffing van de tollen op de provinciale wegen in Groningen. — Ook te Wirdum is een afdeeling Vrede- tentoonstelling opgericht. — Kapitein A. Besteman van een stoomboot Dordrecht—Amsterdam is op een nachtreis overboord gevallen en verdronken. — Wegens het heersenen van typhus op het eilsnd TJrk en gebrek aan hulp aldaar is de officier van gezondheid dr. J. A. Smits, uit Amersfoort, met spoed ter assistentie daarheen vertrokken, — Het jeugdige Noorsche kroonprinsje heeft van een Engelsche dame een eilandje in de buurt van Bergen ten geschenke gekregen. Het eilandje (bijna 2 bunder) is fraai aangelegd en bevat een mooi landhuis, — Te Schevenine;en heeft een dame een reticule verloren waarin ze ongeveer f 3000 aan Hollandsch en Belgisch bankpapier had geborgen. De politie verzoekt nu in de bladen om inlichtingen. Maar . . . . ! — Het Portugeesche stoomschip „Silva Americana", dat het verkeer onderhoudt tusschen c!.e West-Afrikaansche havens, is gezonken. Negentien personen, onder wie twee vrouwen, vonden den dood in de golven. — Een 3-jarig meisje te Hendrik- Ido-Ambacht dronk uit een kruik met carbolzuur. Na eenige oogenblikken viel ze bewusteloos neer, Een dokter pompte de maag leeg, doch er is weinig hoop. De eerstgeloosde urine was lilazwart. — Ook de Provinciale Staten van Groningen hebben besloten steun te verleenen voor een tramlijn Groningen—Drachten en wel een renteloos voorschot van f 100 per K.M, als de lijn niet en -van f2OO als zij -wel gaat over eigen baan. — Wij len mevr. de wed. Soheltusv* Leusden—Fenema heeft aan een gasthuis te Amersfoort, waarvan zij regentes was, f 200,000, en aan een bewaarschool aldaar, waarvan zij beschermvrouw was, hare vier huizen daar ter stede en flO,OOO gelegateerd. — Ook zakkenrollers hebben de Bembrandfeesten meegevierd. Bij de politie te Amsterdam zijn 12 aangiften gedaan van vermissing van horloges en portemonnaies. — Te Drieborg (Gr.) raakte een 3-jarig jongetje in een welput. 't Kind werd levenloos opgehaald. Te Kielwindeweer verdronk een vierjarig knaapje. — De Daily Mail meldt, dat Step hanus Paulus Kruger Smit, den kleinzoon van wijlen den oud-president de Zuid-Afrikaanschen republiek, te Kustenburg is gevangen genomen, verdacht van moord. Met zekeren Herman Davis was bij uitgegaan om een begraven schat te zoeken. Toen men van Davis niets meer hoorde, ging men hem zoeken en men heeft toen op een eenzame plaats, zes mijlen van Pretoria, zijn lijk, met vier kogelwon den in hoofd en hals, gevonden. Op de kar, waarmede Smit en Davis waren uitgereden, waren ook bloedvlekken gevonden; en dit, met nog eenige andere omstandigheden, werd bezwarend geacht tegen Smit, waarom hij in zijn huis is gearresteerd. Altijd volgens de Daily Mail, dat nu juist niet het meest vertrouwbare Engelsche blad kan worden genoemd. De Transvaalsche Volkstern komt reeds meedcelen, dat de genoemde S. J. p. Kruger Smit in geenerlei familiebetrekking staat tot den overleden president Kruger. 't Is rn Zuid-Afrika een veel voorkomende gewoonte, om kinderen doop- en familienamen van beroemde of bekende personen als voornamen te geven- --- Vacantie. .De maand is in het land, de maand waarin de vacanties beginnen, vacantie voor staatslieden en ambtenaren, voor onderwezenen en onderwijzers. Vacantie is noodig voor menschen, die werken met de handen evenzeer. Vooreerst wijl een mensch geen machine is. En al ware hij dat, zelfs de machine kan niet altijd voortwerken; zelfs de machine heeft tijd noodig voor herstel, voor reiniging, voor verzorging. De menschelijke zenuwen, de menschelijke hersenen, zijn op voortdurenden arbeid niet berekend. Wie zich de noodige rust niet gaat, w:e die rust niet ontvangt, teert van zij r, kapitaal. Het gaat goed, een jaar, twee ju ar, tien jaar. twintig jaar misschien - tot i.p zekeren dag de snaren springen. Wie bijtijds geen redelijken tijd neemt om te rusten, wordt ten laatste rb.f.r de ratr.ur gedwongen tijd te nemen om te gerezen — zoo het dan niet reeds te laat !8. Daarom is vacantie noodig. Ten tweede : omdat een mensch na en dan pen nieuwen blik moet slaan op bet levpn. Wie altijd in het gareel loopt, zet bet leven ten laatste niet meer aan met e*>n vrij <:cg Gelijken gedurende langen +ijl allo dagen op elkander, dan wordt do m-ns-h ten laatste machine in dien, dat zijn arbeid sleur wordt. Vacantie is het groote middel tegen d» sleur. Vacantie is het groote middel tegen verouderen. Wie na de vacantie weder aan zijn werk gaat, gevoelt iets van de opgewektheid, de nieuwheid, de frischheid, die hij gevoelde on den dag, toen hij voor het eerst zijn ambt, zijn ambacht, zijn werkzaamheid aanvaardde. . Zal er jeugd in ons werk blijven, jeugd 1/1 den zin van blijdschap, optimisme, __ vuur, dan moet de arbeid nu en dan een tijdlang worden afgebroken. Staatslieden en ambtenaren, onderwijzers en onderwijzeressen kunnen die rust nemen. Maken zij 'er geen gebruik van, het is hún zaak, gelïjk de ellende, die er uit volgt, niet door andéren moet worden gedragen maar door henzelf. , . Er zijn echter duizenden bij duizenden, voor wie het nooit vacantie is. Aan te dringen op wat vacantie voor allen 'is overeenkomstig den geest des tijds en wat in dien geest de-i tijds overigens moge te laken zijn, daarin valt hij te prijzen. jv. v. d .1). --- De wede-tentoonstelling. Brusse, de Onder-de-Menschen-schrijver van de N. Rt. Ct., is thans ook een bezoek* wezen afleggen bij den heer Ten Bosch, de«| ingenieur, die het idee geopperd heeft, en er zoo voor ijvert. Bij 't lezen van zijn artikel kan men zoo voelen, dat de bekende journalist eenigszins twijfelt aan het succes der onderneming. Hoewel hij 't niet uitspreekt, schijnt hij er toch van te denken dat het een utopie, een niet voor verwezenlijking vatbnar ideaal is, die internationale rechtstoe stand, waarnaar hot streven der pacifisten gericht is. „Wij Hollanders — zegt hij — laten ons niet gauw imponeeren. Wij staan te vast op de beenen om zoo maar meegesleept te worden door een idee; wij zijn te koel, om vlug warm te loopen, en te zwaar van beweging, dan dat we door 't lezen van boekjes, geschriftjes, circulaires en kranten-artikelen in geestdriftige opschudding zouden geraken. Men kan door scheepsroepers propageeren, en wij kijken nauwelijks om naar het luide gerucht ; men kan ons gloeiend bestoken met pathos en enthousiasme, zonder dat we er ieta van voelen aan den lijve, laat staan aan de ziel. waarin do extase heet te zetelen. Heel rustigjes en irritant-lang kijken we toe, tot eindelijk de ware oap uit de mouw, of, in vertrouwder beeldspraak: de kat uit den boom komt. En wie wat spontaner zijn aangelegd, houden we in gemoede terug : langzaam aan, langzaampjes aan, dan breekt 't lijntje niet. Want_ waar de meesten op wachten, is eigenlijk hierop : praat nu eerst maar uit en waarschuw eens even als ge er aan toe zijt om ons in lïollandsche guldens voor te rekenen hoeveel 't ons kan kosten, en wat we dan koopen voor dat geld. Jawel, zij hebben er al zoo wel iets van kunnen hooren, de menschen. Van zeker© beweging, en 't moet 't een en ander uitstaande hebben met den vrede. Maar dé meesten zitten zelf te fel in den strijd, om voor toekomstmuziek ooren te hebben. En over vrede op aarde zijn ze al doende van vóór Nicolaas 11, al mag hij voor 't eerst vrede-tsaar heeten, en van vóór Carnegie, die het hof van arbitrage nú onder een oehoorlijk dak wil brengen, je, ook van voor don heer Ten Bosch zijn tijd, hoe modern zijn idee van vredestentoonstellen ook mag wezen. Eerlijk s-ezegd gelooven de menschen er niet recht aan. En daarom slaan ze 't maar liever over, glimlachen ze om de naïveteit van zoon altruïstische actio. Hun meening over die dingen staat nu eenmaal vast, ze denken er 't hunne over. En praat dan maar raak. Daarom geloof ik, dat het woord „vrede" de vrede-tentoonstelling erg in den weg staat. Vooral, omdat zij er niet aooveel mee uit te staan heeft. Een generaal — niet van 't Leger des Heils, neen, 'n vecht-generaal — zou voorzitter van deze vereeniging kunnen wezen, en bijvoorbeeld op de bestuursvergaderingen gerust zijn degen mogen slijpen, zonder daar ook maar een oogenblik onvriendelijk om te worden aangekeken.' Na vervolgens aan de hand van den heer Ten Bosch de beweging beschreven te heV ben, sluit Brusse: „Er is een zeker idealisme waar men bergen mee heet te kunnen verzetten. Waarom zou er dan ook geen zijn dat het Nederlandsche publiek en later de werolfl, -vermag warm te maken voor een vredetentoonstelling?" De parapluie die men torschte toen 't den heelen dag mooi weer was .... en de parapluie die men bij zich had toen 't stortregende. --- Berichten uit Stad en Dorp. HEEKENVEEN, 19 Juli. De heer R. Barend», notaris «'hier, zal 3 Augustui a. s. zyu 16-jarig jubüé als zoodanig kunnen herdenken. STEGGERDA, 18 Juli. In den nacht van Zaterdag op Zondag is hier een bed prachtige sjalotten bijna geheel leeg geroofd. Gelukkig komen hier dergelijke strooperiien hoogst zelden voor. WESTERMEER, 18 Juli. De kleiae dieverijen in deze omgeving schynen niet op te houden. Nu weer heeft men nit een stuk land aan da Overspitting eene nieuwe zeis ontvreemd, behoorende aan een der maaiers van dan heer K. Hanje alhier, terwijl door dezelfde maaien ook een hoeveelheid spek wordt vermist. Daders onbekend. GOTJTTJM, 19 Jnli. Ongenoode gasten hebben deze week een bezoek gebracht aan de O. L. School alhier. De sleutels van twee kasten, die doorzocht worden vermist, terwijl van een derde kast het slot verbroken is. Niets van hi;n gading vindende, heeft men de laagheid gehad, een der lokalen te bevuilen. Door een raampje, dat ter verfrissching openstond, is men vrij zeker binnengekomen en ook weer vertrokken. BTJRHTJIBTERVEEN, 19 Jnli. D* rijksveldwachter de Vries alhier is bevorderd tot rijksveldwachter brigadier-titulair. leder, die weet met welken ijver en toewijding, zonder in vitterij of zoekerjj te vervallen, hij lijn ambt waarneemt, gunt hem deze vordering van harte. LANGWEER, 18 Juli. Uitslag herstemming lid van den gemeenteraad (vao. A. Sehilstra): Kandidaten. Langw. St. Nicol. Broek Oosterh. Totaal J. B. Bokma vr. 122 92 28 87 279 B. D. Okma a. r. 17 186 20 15 237 «oodat J. B. Bokma, de kandidaat der vrijzinnigen, gekozen is. OUDEHABKE, 18 Juli. Heden Bloeg hier een paard van de Gebr. Piek op hol, de tram die uit de richting Heerenveen kwam, te gemoet. Plotseling zwenkte het dier van den weg en sprong over een hek, rakelings voorbij de vrouw en dochter van Joh. de Jager. Het sprong nog over een paar slooten en werd eindelijk weer opgevangen het Nannewijd. St. NICOLAASGA, 19 Juli. De Boterfabriek „Eensgezindheid* alhier is door de tegenwoordige eigenaars verkocht aan dezelfde maatschappij, die ook de fabriek „Hollandia" te Bolsward in bezit heeft, 't Plan is, ook deze fabriek gedeeltelijk in te richten voor de fabricage van gecondenceerde melk, zoodat een belangrijke uitbreiding het geval zal zijn. De overgang heeft plaats met l Nov. a. s. OTJDEHABKE, 18 Juli. Een wel tragische begrafenis had hier dezen middag plaats. Verlaten door haar man, verstooten door haar zoon, die beiden in Duitschland of elders vertoeven, overleed alhier ten huize harer zuster, die met nog een oude vrouw een klein kamertje bewoont een oud vrouwtje, zekere Aaltje Zoetevent. Daar «fl geheel zonder middelen was, werd door de buren bfl de armvoogden, om het benoodigde voor de laatste uitvaart, aangeklopt. Ten slotte heeft men dit verkre§en, doch op de uiterste grens van sjofelheid. Een gulen toch en geen cent meer werd er voor de begrafenis toegf zegd; voor een lokaal om familie en buren te ontvangen werd niet gezorgd ; det moesten anderen maar doen. Moet dat zóo f --- Ter Aankondiging. Reclameboekjes met foto's van de stoommeelfabriek, grutterij en handel der firma N. J. Wouda te Sneek. Inhoud „Handels-studie" no. Î8: Aan onze Lezers. — Voor exfimen-candidaten. — Renlers Telegraphen-Burenu (met noten). — Gleanings of Engllsh Grammer. — Opgaven Fransch. — Een kostprijsberekening. — Bureau voor Handelsinlichtingen. — Vragenbus. --- Ingozonden. M. de Red. I In het no. van 16 Juni j.l. las ik den brief uit Canada van den Heer Overdiep. Nu ben ik niet met de toestanden in Canada bekend, dus kan ik er niet over oordcelen, alleen wil ik iets meer zeggen over de uitdrukking „Dutchmen not good". Is het niet een treurig verschijnsel, dat deze uitdrukking hier heel veel gebezigd wordt t En aan wien de schuld t Hebben_ de Hollandera «elf niet een beetje schuld hieraan 1 Ik ben zei* baas en heb 15 man in t werk. Enkele van deze verdienen 2 dollars per dag of 12 dollars in de week, en toch zijn er onder de tien Italianen hoogstens twee, dio een beetje Engelsch kunnen spreken. Nu weet ik zeker, als ik Hollanders 'n het werk had, dat. ik niet zooveel kon als nu en waarom Î Den meesten Hollanders, die hier komen, is het in Holland zoo mooi voorgespiegeld, dat zij denken dat de gebraden duiven hun hier in den mond zullen vliegen. Als ze dan hier aankomen, zijn ze teleurgesteld en verliezen al gauw den moed. Nu geef ik den volgenden raad aan de Hollanders, die van plan zijn naar hier te komen: Ten eerste: Op het oogenblik dat gij hier aan wal stapt, vergeet voor een klein poosje dat ge Hollander zijt en doe uw best vlug Engelsch te leeren. Ten tweede : Pak aan wat ge kunt krijgen, en zijt niet bevreesd voor hard werk. Ten derde, en dit is iets, dat voor een Hollander een hoofdzaak is : Het komt ef niet op aan wat werk ge hebt, maar als de Amerikaan u zegt: doe dit werk zoo en zoo, al zijt ge voor u zelf ook overtuigd, dat het op een andere wijze beter zou zijn, doe precies zooals hij u geboden heeft en spreek niet tegen. Dit is een fout, die de meeste Hollanders hebben. Toen ik hier voor het eerst kwam, gaf de heer Cooper, zoon van wijlen E. H. Cooper, uit Akkrum, mij dien raad en ik heb dien trouw gevolgd en er nooit spijt van gehad. M. HIJLKEMA, 1128 Prospect Ave. Plainfield New-Jersey. ---