DE ONTVANGER der Directe Belastingen en Acciinsen te Heerenveen maakt bekend, dat zijn KANTOOR met ingang van 11 Mei 1906 tijdelijk zal zijn gevestigd aan de Molenwijk, achter het perceel van den Heer H. Laagland. Toegang langs de Molensteeg. De Ontvanger voornoemd, VOERMAN. n^nMj:d bak.t?.^!t?.« Deze breukband, aangenomen en in gebruik bij het Fransche leger, is geherl van elastiek zonder metalen veer. /onder moeite duikt zij alle breuken in (zak en zwaar uitgezette) en kan naar verkiezing gedurende den nacht worden aangehouden of afgedaan. Heeft men bijvoorbeeld gedurende den nacht hinder van noesten, dan is het aan te bevelen, de band om het lichaam te houden. Voorzien van deze band houdt alle vrees voor beknelling voor den lijder op en kan hij zich ongestoord Toet alle werkzaamheden bezig houden. Is de lijder jong en krachtig dan bestaat er kans van genezing en in ieder geval verbetering. Het is noodig dat men de band eerst past, waardoor de lijder, na de band 5 minuten om het lichaam te hebben gehad, overtuigd zal xijn dat het gebruik van deze band beslist de voorkeur verdient boven alle andere breukbanden. De band wordt geleverd met een „Bewijs van garantie", gratis gewijzigd of verwisseld tot dat geheele voldoening is verkregen. Alle drie maanden komen wij in Nederland en gaven van O'ize aankomst vóóraf kennis in de voornaamste dagbladen van Nederland. Vraag de nieuwe brochure van Dokter Barrèrè Parijs, Boulevard du Palais n° 3. Voor België en Nederland : Brussel, Beursstraat n°. 22. Behandeling inlichting van 9 tot 5 uur. LEEUWARDEN, uïtien« Dinsdag 15 Mei. --- Op de fiets. LEEUWARDEN, 7 Mei. Het fietsend deel van onze natie is tegenwoordig niet onbevoorrécht, lijkt het ~wilt vogellnjn," dat „onbeknipt is.' Bij ongunstig weer blijft men thuis en vliegt uit in cch Meisehen zonneschijn, als ~'t gewenschte windje waait." Zoo als gisteren bijvoorbeeld. Toen het een gewarrel was op de hoofdwegen als van een tjroep spreeuwen des nazomers in de lucht. De wandelaars Welen niet, wat voor genot het is. Zij blijven in de naaste omgeving van hun woonplaats, die nu ook wel mooi is, nu ~zich opdoen duizend roken en duizend kleuren voor hat oog Vondel heeft er niet te weinig genomen maar wij fietsers kennen de .;f wisseling van hoog en laag, vlak en oneffen, vruchtbaar en schraal, bouw en weideland en water, vlek en gehucht, armoede en welvaart, beschaving en ruwheid, kleien zandgrond, schaduw en zon, leeuwerikszang en vinkenslag, bosch en heide, zoet-ra geur en vettiger] slank. Wij genieten dat alles in twee of drie uur, komen warm en bestoven thuis en zeggen : „mooi ritje gewei'si ; - ja, heel aardig, amusant ritje.'' Ken volgenden lieer kiezen we een andere richting en maken weer 'n prettig tochtje. Dat gaat zoo voort, de eene zomer na de andere, tot de fiets verkocht wordt, wanneer het uit is, of tegen een nieuwe verruild, wanneer het voort duurt. Boeren- en kinder wagens benijden ons onze snelheid, al zijn we geen kilometeiverslinders; kieviten, grutto '; en liontduiven staren ons uit het land verwondert aan en vragen zich diepzinnig af, of dat nu de voorouders der vliegende menschen zijn; küvorschen begroeten ons uit hún nu zoo heerlijk element met een vriendelijk : boax-boax-i ïk-kik kik! Ja, het fietsen is een uitvinding' Hel te leeren kost zweetdroppels, doch die strijd is spoedig gestreden en als je eerst de ' hondekarren maar zonder „kaütroeren voorbij weet te peddelen, dan mag je hopen, dat „alles sal reeb kom," ook op de kromste wegen en paden. We zijn Zaterdagmorgen de "Wouden „111--gozeild." 't Was aangenaam, zonnig weer; niet veel wind. De straatweg leeg, maar niet stil: om de vijf minuten een mensen, om de tien seconden een zingende vogel. Aan weerszijden lage; graslanden, waarin 't bonte vee loom en slingeistaartend den hals rekte naar 't frissche groen. De olmen op de bermen, met hun fijne spruitjes, als asparagus plumosus. Tie-diet! tie-diet! tiediet-' ging ket naast: ons en zoo passeerden we de groote Wielen, nu zonder „krachtigen golfslag". De helft effen en de andere helft /wak gerimpeld. Maar de bewaker van 't zwembad was druk aan 't afnemen, want bij zag de mooie dagen komen. Hooge brug at: en toen 't trotsche geboomte van Zwartewegsend, waaronder de Leeuwarders zoo veel Zondagsuurtjes doorbrengen. O, waarom is dit niet van brecderen aanleg. De Wielen vergroot, uitgediept ZOO noodig; het "land daarnaast eenige voeten hoog bedekt met duinzand; een „wandel nier"" of boulevard van Semlers herberg „aar hef water en dan een verbinding met de stad door middel van een electnsche of millioentjes voor te vinden ärjnj 'T™w dal de Rockefellers en Carnegies zoo .ei buiten Leeuwarden wonen' ,--■,.,. Vooruit! al weer verder, t Gezellig ge snor onzer wielen over de siraatsfecncn 'S ons aangenaam als vogelzang. We komen in de streek van den bouwgrond. Akkers, omgeven door mantels van elzen, nog bijna kaal, tenzij met rogge bezaaid. Daar bergt zich al een patrijs in. Mannen, druk .aan den arbeid; grasmaaien vooral. O, de zeis zwaaide er zoo door 't sappige gras. Rijperkerk en llardegarijp, lieflijke plekjes in de Wouden met breedkruinige boomen ca knappe villa's, omringd door eenvoudig natuurschoon. We naderen Quatrebras. De olmen liggen acuter ons; nog kale eikentoppen overwelven den weg met, een warrelnet van knoestige takken. Ha! daar hebben we den viersprong en niet een stevigen zwaai strijken we 't groote logement aan onze rechterhand voorbij, om aan te sturen op Bergum, de sehoone hoofdplaats van het ~kerkende" en „tjerken.de" Tietjerksteradeel. Onze karretjes rijden nog op een straatweg. Aan den rechterkant de tramlijn. Aan weerszijden bouw en weide, met boom-omgordingen als straks genoemd. Huizen ver af en dicht bij. Geen bosschen, maar voor zomermooi hoornen genoeg. Al spoedig- wordt de kerktoren van Ber gum zichtbaar en na een tweeden zwaa~, naar links, bevinden we ons in de lange hoofdstraat, die leidt naar de beroemde boomkweekerij van Bosgra en naar de zeer oude kerk, die eigenlijk buiten den bebouwden kom op een terp staat,- ernstig en eenzaam, als was zij in gepeinze over de verandering der tijden. We keeren terug, langs het museum Aan Indische voorwerpen, dat nog niet geopend is en zeilen den tocht zuidwaarts voort. Het nette post- en telegraafkantoor met torentje geeft ons aanleiding tot een waardecrendc opmerking en „Op Birgumerdaem, „Dêr tsjinnet myn faern, „Ja mirißken, dêr tsjinnet myn "Wytske, dêr tsjinnet [myn Wytske." .... nu, op Bergumerdam hebben we even een glas gedronken. Daar binnen, in de gelagkamer, trokken vier dingen onze opmerkzaamheid ! de lage zoldering, de vele paarden-gareelen aan den eenen wand, de frissche staat, waarin de bloemen en planten voor de vensters zich bevonden en de zwaargebouwde kasteleinske, die ons bediende. Een sigaar aangestoken, het gelag betaald en al weer „in 't wel". Op de brug hadden we rechts het gezicht op de Wijde Ee en links op het Berguraenneer, dat ons bijzonder aantrok voor een zeiltochtje, maar we zijn blijven doortrappen, nu tegen den wind in. Ontmoetingen : de paardetram niet één paard er voor, één conducteur voorop en één passagier binneubaks; eenige schoolgaande kinderen, blaffende karhonden, springende hokkelingen, bloeiende pereboomen en enkele norsch kijkende mannen. We hebben ons van dat alles zeer weinig aangetrokken en zoo gleden ons Suameer en Garijp, twee niet-onaardige dorpjes mst veel huizen en zeer vriendelijke erven — bedoeld wordt heemgrond en niet erfgenamen — als een'droom voorbij. „Linksom I' zei een verver op zijn ladder ; „rechtuit' riep zijn knecht; maar ~rechtsom!" antwoordden wij en we reden op een langen, hoogen grintweg, te midden van laag land, kaal en ledig tot aan den gezichteinder: een paradijs voor watervogels. Hier zong de ~philomela in het riet," dook de meerkoet, riep de grutto, snorde de watersnip boven 't land, tuimelde de kievit en rumoerde de eend. 't Was hier „vrijheid! blijheid'" het hek in de eigenlijke beteekenis van den dam. Voor ons uit lagen verschillende wijde kanalen en door het rijzen der kimmen geleek het, of Leeuwarden midden in het wa ter lag, omzweefd door blanke zeilen, die stonden te luieren in de wazige luolit. Daar zagen we 't weer, wat ééns werkelijkheid was geweest - Leeuwarden aan zee en ik dacht aan de legende van het oude Wartena, dat we naderden, eens als stadje, verzonken door een vreeselij ken storm, nu een dorpje midden in de wijde ruimte van land en water; maar de klokjes, die ook in zee voor Stavoren luiden, hoorde ik niet. Na Wartena volgde Warregp, dat veel grooter is en twee flinke kerken heeft, doch voor een fietser is het maar klein. Een zwaai rechts en een links en ge zijt er weer uit. Even voor Wartena ontmoetten we weer hoornen; de weg tusschen de beide dorpjes is golvend, het land laag en door hooge dijken omringd: vroeger een meer geweest. Alles mooi te rijden, pas na de vele regens. Geen last van stof. Hoe dichter bij Leeuwarden, hoe beter grond, hoe meer boerderijen. Links het oude Swichum, verder op Wirdum en Wijtgaard, vóór ons Goutum met de hoofdstad, in nevelig blauw. De weg nu als een slang, die zich kronkelt. Zóó had hij 1 i de vervlogen eeuwen de hinderpalen en versperringen vermeden, om den reizenden mensch te brengen naar zijn einddoel, dat, vaak dicht bij huis gelegen, slechts met opoffering van veel_ kostbaren tijd kon worden bereikt. Gelukkig, dat de fietsen toen niet zijn uitgevonden, want dan bad men de wegen nog veel lang-er gemaakt! In drie uren waren we uit en thuis --- Tweede Kamer. Arbeidscontract. Aan de orde waren de plichten van den werkgever bij ziekte en ander gedwongen verzuim van den arbeider. De heer Tydeman had gesproken van het gevaar van ziektevoorwending door den arbeider, wanneer hij evengoed zijn loon krijgt uitbetaald. Dat moet men niet te hard meenen, vond de heer millioen francs. -yy-jj voeren veel kaas uit naar Bordeaux en koopen daar veel wijn. Maar met dat wijnkoopen slaan we elk jaar iets af. In 1900 kochten we nog 103,862 HL. Bor deauxwijn, nu niet halt zooveel meer. — De Vrije Socialist meldt, dat er aan zijne drukkerij een kleine.... werkstaking uitbrak juist toen het blad ter perse moest gaan. Daardoor verscheen het Zaterdag eenigszins later. - Terwijl de oplichter van het waterschap Emergo te Westerlee (Gr.) het gas van den stoomzuigm°tor wilde afsluiten, liep zijn 7-jarig zoontje hem ongemerkt na. Het kwam te struikelen en viel in de machine. Hoewel dadelijk stop gezet werd, was het kind onmiddellijk dood. - De korporaal-tamboer N va x de Kon. Mil. Academie te Breda, die verdacht van menigvuldige diefstallen m de politiekamer zat opgesloten is door een raampje ontvlucht. ZiJn zusifv bra,cnt de uniform van haar broer aan de wacht met de boodschap: „Hij is m gemeerd m pollet iek." — Welke verbijsterende prijzen tegenwoordig voor oudheden gegeven worden, bleek Donderdag weer te Londen, waar voor een paar zilver-vergulde drmkschalen uit den Elisabeth-tijd, gedagteekend 1582, /35,000 betaald werd. De kooper was een Amerikaansche handelaar. Een zoutvat, m 1600 te Londen gemaakt, deed ruim /18,000. — Do Groninger kermis, die dit jaar niet gehouden zal worden, zal toch eigenlijk wel gehouden worden, maar zonder spellen, kramen en dissen Verschillende caféhouders hadden n.l. reeds contracten atgesloten met tooneel- en varieté-gezelschap pen en daarin niet de kermis als voorwaardelijk verband opgenomen. Die binnenzaalsche pret zal dus doorgaan, als de Burgemeester de toestemming niet weigert. - Anderhalf jaar geleden viel een jongen te Halver (Westfalen), die toen IS jaar oud was, met het achterhoofd op het 'ijs. Hij had sedert dat ongeluk, ten gevolge van een hersenschudding, zijn spraak en gehoor verloren. Eenige dagen geleden wekte zijn broer hem 's ochtends door een lichten tik op het hoofd, waarop de doofstomme het van pijn uitschreeuwde. Maar de spraak en het gehoor waren teruggekeerd en zijn totnogtoe gebleven. — Een lic f d adighe i d siv oor s telling, door tal van Haagsche vereenigingen georganiseerd ten voordeele van de noodlijdenden van den watersnood, heeft opgeleverd... een nadeelig saldo. Dat kan helpen! — Een hennelijn met acht jongen, op Tessel gevangen, had in zijn hol een aantal doode vogels, w.o. drie kieviten. Of zoon dier ook schadelijk is! En het levert nog wel de voering voor de koningsmantels. — Een paar Arnhe m s c h e st r a atjongens plaagden een hond zoolangi totdat het dier woedend op een hunner toesprong en hem een leelijken knauw gaf. De jongen stiet uit angst met het hoofd door een winkelruit. Hij moest in het ziekenhuis verbonden worden en zal voortaan wel geen hond meer plagen. — Totnutoe kan een gewoon m arechaussee zelfstandig geen procesverbaal opmaken; daartoe moet men brigadier zijn. Doch thans heeft de minister van justitie, (op voordracht van dien van oorlog, 'daar de marechaussee-brigades nog - altijd onder )> Oorlog gerekend worden) besloten de oudste marechaussees onbezoldigd rijksveldwachter te maken, dan hebben ze die bevoegdheid wei. — Toen Vr ij cl a g een arts te Ge ndriugen een zijner patiënten kwam bezoeken, werd hij door dezen onverhoeds aangevallen en zoodanig met een hamer op het hoofd geslagen, dat men voor zijn leven vreest en hem reeds de laatste sacramenten zijn toegediend. De dader, die naar men denkt in een vlaag van waanzin gehandeld heeft, trachtte daarna zich te verdrinken achter zijn woning, doch werd gered. — Het geld wordt duurder. De Ned. Bank heeft haar beleeningsrente met 1 pet. verhoogd. Deze verhooging hangt samen met de stortingen, die binnenkort op de nieuwe Russische leening moeten worden gedaan. De Haagsche Raad heeft „nog juist voor de bui" zijn leening van 5 millioen afgesloten. Had hij slechts een paar weken vertraagd, dan zou de gemeente haar geld licht 40- â 50,000 gulden duurder hebben gekregen. — Een vierde deel ongeveer van de bevolking van Gouda behoort tot de coöperatieve vereeniging voor geneeskundige hulp, die daar bestaat. Die coöperatie hee*t nu een eigen apotheek, en nu hebben de artsen van het fonds aan het bestuur den eisch gesteld, uit die apotheek niet te verkoopen aan niet-leden. 't Bestuur weigert, waarom alle 8 artsen met werkstaking dreigen, in te gaan op 8 Mei. De eerste dokterswerkstaking in ons land, als we 't niet mis hebben. --- Tweede Vredesconferentie. Voor dezo conferentie, eerlang in Den Haag te houden, zijn door de Russische regeering uitnoodigingen verzonden aan Oostenrijk-Hongarije, België, Bulgarije, China, Denemarken, Frankrijk, Groot-B ritaunië, Duitschland, Griekenland, Italië, Japan, L/uxemburg, Mexico, Montenegro, Nederland, Noorwegen, Perzië, Portugal, Roemenië, Servië, Siam, Spanje, Zweden, Zwitserland. Turkije en de Vereenigde Staten ; verder aan de volg*ende 21 staten die op de eerste vredesconferentie niet vertegenwoordigd waren : Argentina, Bolivia, Brazilië, Chili, Costa Rica, Cuba, Dommikaansche republiek, Ecuador, Ethiopië (Abessinië), Guatemala, Haïti, Honduras, Korea, Nicaragua, Panama, Paracuay, Peru, San Salvador, Uruguay en Venezuela. Panama heeft voor de uitnoodiging bedankt, terwijl Korea, Ecuador, Nicaragua, Uruguay en Venezuela nog niet geantwoord hebben. --- Vrouwen-kiesrecht. Een dames-comité is bij Minister Rink op audiëntie geweest om het wenschelijke van vrouwenkiesrecht te bepleiten. De Minister ontving de dames zeer vriendelijk, zei dat zij juist op tijd kwamen, daar de werkzaamheden voor Grondwetsherziening juist een aanvang zouden nemen, maar... dat zij toch hunne verwachtingen niet te hoog moesten spannen. De Minister zou wel te vinden zijn voor een blanco Grondwetsartikel, waaruit weggelaten is de belemmering tot invoering van vrouwenkiesrecht. De dames hadden echter liever iets meer positiefs, bv. een artikel, waarin vrouwenkiesrecht niet alleen niet belemmerd wordt, maar bepaaldelijk vastgelegd. De Minister causeerde een poosje met de dames en zei bij 't handdrukken, dat hij ze wel eens weer zou spreken. --- Nog eens de kieviten. 't Zit 'm niet in liet wegzoeken der eieren in Maart en April, dat er minder kieviten komen, schrijft een Tesseler in de N. Ct., 't zit 'm voornamelijk m het dooden dier vogels in zuidelijke landen. Als men in Maart en April den kievit zijn eieren ontneemt, legt hij nog eens blijmoedig in Mei en broedt die eieren uit. In Mei moet er dan ook streng toezicht zijn, dat de kievit niet wordt gestoord. Een ander Hollander zou als proef eens 'n vol jaar lang, b.v. van 1 Juni e.k. tot 1 Juni 1907, niet alleen het dooden der kieviten maar cok het zoeken der eieren verboden willen zien. Want, zegt hij, als men nagaat, hoe die vogel vervolgd wordt en zijne eieren worden geroofd, niet alleen door menschen, maar ook door katten, bunzmgs, wezels en andere vierpootige dieren, verder door roofvogels, nachtuilen, den onverzadigbaren koekoek, den sperwer, de reigers en door den grootsten roover, den ooievaar, die het land en het weiland afloopt en de jongen niet spaart, dan staat men verbaasd, 'hoe er nog zooveel kieviten zijn overgeble-. ' Zou dat alles zoo zijn, of wordt hier vooral de ooievaar* als „grootste roover belasterd? En wat wil de schrijver nu? Al die dieren dooden, ter wille van den kievit? Neen, alle niet, maar vele toch wel, want de kievit is ons meer waard dan een bunzing ot een roofvogel. --- Een bandietenstreek. In rooverromans kan men van de ongehoordste dingen lezen en treedt de held van het verhaal op met een driestheid en vermetelheid, die men in werkelükjaeid gelukkig slechts zelden aantreft. Te Brussel is er nu echter een staaltj.i van gegeven. Een steenkolenhandelaar aldaar had nog pas een maand zekeren Gie len in dienst, toen hij ontdekte, dat deze hem voor 1100 fr. bestolen had, waarom hij hem ontsloeg. Des avonds echter, toen de patroon alleen in zijn kantoortje voor den lessenaar zat, kwam Gielen onaangediend binnen, draaide do deur op 't slot, stak den sleutel m den zak, haalde 'n revolver te voorschijn en eischte, daarmee dreigend, van den patroon een getuigschrift van eerlijkheid en goed gedrag en daarbij een geteekenden wissel in blanco. De patroon was wel genoodzaakt toe te geven. Toen zei Gielen: ~Gij zult mij doen aanhouden en om u dat te beletten, zal ik u binden." Op dringend verzoek van den patroon zag hij er echter van af en vergenoegde zich met den patroon m diens slaapkamer, waar deze niet de minste gemeenschap met de buitenwereld had, op te sluiten. Kort daarop kreeg de boekhouder van het kantoor een telegram, onderteekend met den naam van den patroon, waarin hij verzocht werd dadelijk ten kantore te komen. Toen de man binnen kwam, trad Gielen hem op het trapportaal tegemoet met een revolver m de eene en een dolkmes in de andere hand. „Ik moet geld hebben," zei hij, „geef het mij, of ik dood u." De boekhouder schudde zijn portefeuille leeg, op zoon wijze echter, dat.Gielen het zakje niet zag, waarin zes briefjes van 1000 fr. staken. Toch kreeg deze nog 510 fr. en daarop ging hij heen, zeggend, dat zijn meester boven opgesloten zat. Toen de dief vertrokken was, ging de boekhouder den patroon verlossen en beiden verwittigden de politie. Toen men in de papiermand de kopie vond van een brief, dien Gielen naar een Bank te Luik had geschreven, haastte men zich ook daar de politie te waarschuwen Te Luik was middelerwijl een vreemdeling per automobiel aangekomen en afgestapt aan het „Hotel de Suède." Hij liet zijn automobiel daar en reed in een huurrijtiiig naar de Bank, waar hij een wissel van 27,500 fr. aanbood, geteekend met den naam van steenkolenhandelaar. De Bank had in den morgen een bericht ontvangen, dat die wissel zou worden aangeboden, met verzoek van hem uit te betalen. Maar eenige minuten daarna was het waarschuwend telegram gekomen, dat men hier te doen had met een dief. De Luiksche politie werd nu in hinderlaag gesteld en toen Gielen den wissel aanbood, werd hem de som neergeteld. Blij teekende de kwitantie en wilde heengaan, doch liep in de armen van vier politieagenten. Men vond in zijn bezit een dolk, een revolver en een 50-tal kogels. --- Persnieuws. Vrijheid en vrijheid. De Standaard had er haar ergernis over uitgesproken, dat een der Amsterdamsche Bernbrandt-eomité's van de herdenking een pretjesmakerij op Zondag wil maken. Aan die ergernis ergerde zich het Hbl., dat opmerkte : „Niets anders dan de uiting van een onverdraagzaam Calvinisme, dat wil dat een ieder den Zondag viert zooals het dit voor zich zelf geoorloofd acht, en in elke uitspanning en pret Zondagsontheiliging ziet. Inderdaad: als de Standaard-partij de meerderheid had, zij zou het Nederlandsche volk 'ndoodschen Schotsehen Zjmdag opleggen. Gelukkig is zij de minderheid van welke in dat opzicht de katholieke bondgenooten hemelsbreed verschillen. Niemand belet de Calvinisten den geheelen Zondag op hunne wijze te vieren; niemand dwingt hen mee te doen aan ontspanningen, pretjes en feestelijkheden.'' Waarop weder De Stand, antwoordt: Wij vragen slechts, dat men de openbare Zondagsrust niet zoo kras verstoren zal. Wat de vrienden van deze soort ~Rembrandt-hulde" binnen de muren willen doen, we zullen er ons geen oogenblik mee bemoeien; maar op den openbaren weg, al doet het t Hbl. nog zoo leed, daar heeft de vrijzinnigheid niet meer te vertellen dan de Standaard-partij; en die partij heeft dan de wet aan haar zijde. Niemand belet ons den geheelen Zondag op onze wijze te vieren. Tot nog toe niet; als de Handelsblad-partij meerderheid wordt, zou 't echter misschien zoover komen. Frankrijk leert waar we heengaan. Wij hebben vrijheid om stillekens onzen weg te gaan. En omdat wij die ~vrijheid zoo maar kosteloos genieten wil de Hhl.-partij vrijheid hebben om te doen wat zt] wil. , Dat komt zoowat hierop neer, dat ik u :1e vrijheid verzeker van rustig te kunnen slapen, maar voor mij zelven de vrijheid neem, om zooveel spectakel voor uw deur te maken, dat ge geen oog kunt toe doen. --- Hetzelfde of niet hetzelfde? Een Fransch officier heeft zich socialist genoemd en is daarop gearresteerd en onmiddellijk uit bet leger verwijderd. Naluurlijk! zeggen de kranten. Natuurlijk! Waarom natuurlijk? vraagt Het Volle. De offic:eren zijn klerikaal, liberaal, radikaal, waarom mogen ze niet socialist zijn< Waarom mogen ze niet over de maatschap pij denken zooals ze willen? Waarom moeten zij het kapitalisme mooi en goed en onaantastbaar vinden? Er zijn officieren, die de tegenwoordige maatschappij allerellendigst vinden en die vurig terugverlangen naar die van voor 60 jaren, waarom mag dat wel en waarom mag een ander officier niet om andere redenen deze maatschappij verkeerd vinden? Geen der bladen vraagt 't zich af. Dat zó;' iemand niet in 't leger hoort, daarin zij o klerikaal tot radikaal 't broederlijk eens. Hoe dat zoo komt? Och, omdat men van dien kant nu eenmaal het leger aanziet ah een macht tot verdediging van het bestaan de stelsel. Een feit als dit werkt als een zoeklichtstraal en toont aan wat in het begrip va» alle burgerpartijen de staat en 't leger zijn: een macht tot handhaving yan het kapita lisme. En het behoud van die macht voor Hel kapitalisme, terwijl de arbeidersklasse strijdt om «e ü te ontrukken, ie de meet ya*> den politieken klassenstrxjdï ---