Jeugdbond v. Onthouding. Najaars-Gewestvergadering. kxvT, ~~? e Jeugdbond voor Onthouding ruii 'Zondagmorgen ;n ac Harmonie met nee)1 w lede*l bÜeen voor haar traditio- nie Najaars-Gewestvergadering. heen VoorziUer. de heer J. Fontein te Sneek, heer a welkom, in het bijzonder de tfi J*1 Braakema en Van Ooetrum ale'ver- De v?ord'gere van de F.P.C., den heer Vink 1 nametis de D.P.C., den heer ü. «, algemeen voorzitter, den heer S. Bousie v Vel"tegenwoordiger van de Commisinenou Advie« en den heer K. Sixma naovpri J, hoofdbestuur. Hij herdacht het Maat- lid' n,ei-'T- Hoekstra, die 10 1p.," '•'■ door een ernstig ongeval om het cc eer ie er oorlog, aldus epreker, maar daar Za er weer vrede zWn- O"8 werk moet iq °m voortgang vinden. Waar een wil is, Ben ** Weß' We moelen doorzetten, al mo- Inrt \r °°k Normen over one heen huilen. ~He* iTg hël woord var Dr' G' stuivel'ng de '.' kostbaarste geschenk ie te werken aan houd mcl"» m°eten we iv onze strijd volhe n ïaarverslag van den secretarie, den een • v-d. Hoek te Sneek, waaruit we reeds het r" ander hebbcfl meegedeeld, blijkt, dat gezi 'n vee opzichten nog kans heeft tro etl zÜn positie te verbeteren. Vol veren e*611 WOrc" de toekomst tegemoet gezien de v-rir°rdt °P gerekend, dat alle leden voor sullpri bonderd procent achter het bestuur IÜO l Staan- OP die manier zal het mogelijk den Klauwe Vlag door deze duistere tij— j naar een lichtere toekomst te dragen. *°odt» algemeen is alles naar wenech verj°one "* an me' 'evredenheid op de afgeheuff Periode terug worden gezien. Een verer n6* 'et i« overigens, dat de financiën toeou °eter voor staan dan het vorige jaar, •waa .een balans gepubliceerd moest worden, kort • 6en belangrijk tekort school. Het teflink t n-u weggewerkt en omgezet in een Bele HaP'taaltJe. Hiertoe ie de eerste steen 'izam ,door de afdeeling Bergum met haar trg£jt die allee hebben opgeofferd om dit gjllaat tot etand te kunnen brengen. s)aJlouder aan schouder moet worden ge''idNn °t,m de 3M.0. door deze zeer moeilijke f6„5" been te helpen. Want een wereld van "oo?W°jrdig heeft meer dan ooit menschen °tter!*i' nuchter denken en zichzelf opbj r* voor een betere samenleving, waaruit u ruut geweld hoogtij viert t-m \n ' f'nancieel overzicht van 1 Oct. '38 «iet • . SePl- '39 blijkt, dat de ontvangeten, Uitff» griP van het saldo f 2375.57 en de 1?" 11973-91 bedroegen. Het beginealdo ti„2 aa 'mr is dus f 401.66. In de begroovanoo» hel loopende jaar worden de ont- Bera» , °P f 1355 en de uitgaven op f 1382 '374fifi Het saldo wordt hegl-001 °P Verm ij e ba'ans van het afgeloopen jaar een gunstig saldo van f 437.42. herv en uitgaven van de jeugd(irac,ll'? »Us blau Hiem" te Appelega bef2'Mol, onderscheidenlijk f 2667.73 en rekc- ' zoodat het batig saldo van deze K<*>»g f 697.39 is. --- Voorstellen. tQ h.,vc!or»tellen van iet Gewestbeetuur om lende omende winterhalfjaar in verechil- vSr Plaatsen beetuureconferenties, kern- bonte middagen en ontwike«ni te houden, werden na B'd.ifr8 goedgekeurd. Daar men \ati ,etl(le één maand een projectie-apparaat krij„ ' hoofdbestuur ter beschikking kan Vflg^'. werd besloten filmpropaganda )e Hfit" 'n hel komende winterhalfjaar, op a\ v°oretel van de afd. Groningen I om diver weekends en andere hoogtijdagen de SCn»aM ProSramma'e in het algemeen in be'ttßo»-, Nederlandsch uit te voeren, wordt fikken. voorg.3'11.- Akkrum en Bergum hadden het t« dra 'ngediend om het gewestbeetuur op J 9,gen en aan de Raad v. Beheer van de van U.B.H, te verzoeken de oogen t eid en do wenschelijkheid onder gebou 'e, zien van het stichten van een bij- De h * "Us blau lliem" te Appelega. etichtg doel'ng is om te komen tot het bruijjj0 Van een houten bijgebouw, dat geenz, t_ J 1 worden voor weekends, kampen ift het\ Praktijk is gebleken, dat vooral her» i drukete van het seizoen de jeugdher- klejn ie. Het Gewestbeetuur zegde GrJ>.met de Raad van Beheer toe. yoor onmßen V stelde het Gewestbeetuur 'nleidin de mogelijkheid te onderzoeken een Baderin te laten houden op de a.s. kernverend t 0v.eT de huidige internationale toen oo'J^l6""18 eetl Ju'6t inzicht te krijgen huidio■« aeo en verhoudingen, die tot het f Confl'ct hebben geleid. Dit vooretel °nderv:eruggetrokken en besloten werd dit 'e b»*.^erP 'n een bestuureconferentie nader 0 Cjevi-eeVlhoratel van afd. Groningen II zal het "!9t [let zich in verbinding etellen l'^*l een teneinde in de groote dagbla- Ujn Va~" Puzzle te laten verschijnen in de , Als jeugdbeweging. a°r\ Fr'celand werden gekozen de » Gron* ouwenga te Boksum, J. de Groot *Urra ,' 'p- Kleis|ra te Oosterwolde, F. J'ega, je Wijnaldum, S. v. d. Ploeg te Woli? I.i„' *Jderiue te Blija en J. v. d. Vliet (:lli'll,or„ ,llzp"- n" leden T. Dijkstra te , r'eilin' Hendrik» te Groningen* en H. '' Gi'Oningeu werden voor Gioningen benoemd, terwijl voor Drente de leden J. Broekstra te Appelega en P. Damming te Hoogeveen gekozen werden. Ale penningmeestereese werd mej. P. Kleistra te Oosterwolde herbenoemd, terwijl tot secretaris de heer S. v. d. Ploeg te Wolvega gekozen werd. De voorzitter bracht een woord van dank aan de aftredende bestuursleden, de damee Kooi te Groningen, R. Plantinga te Dongjum en R. de Vries te Britsurn, en de heeren Sj. Meinsma te Appelega, H. CleWits te Hoogeveen en U. v. d. Hoek te Akkrum. De laatste mocht een woord van dank in ontvangst nemen voor zijn accurateese en werkzaamheid, die hij aan de Jeugdbond bewezen heeft. Ruim één uur 6loot de voorzitter deze goed geslaagde morgenvergadering. --- De middagsamenkomst. Des middags werd het woord gevoerd door den heer M. Braaksma, hoofdbestuurslid van de Ned. Ver. tot afschaffing van Alcoholh. dranken. Hij wekte de jeugd op, ondanks de moeilijke tijdsomstandigheden, de strijd voor het blauwe ideaal voort te zetten. Namens het hoofdbestuur van de Jeugdbond voor Onthouding spraken de heer K. Sixma en de landelijke voorzitter, de heer G. Vink, die tot besluit van de geslaagde middag >n een slotwoord wees op de moeilijke taaK, welke op de echoudere der bedendaagsche jongeren is gelegd om te trachten de grondslagen van onze cultuur te behouden. De strijd tegen het alcoholgevaar is daarvan een belangrijk onderdeel. Verder had de uitreiking van vlag en wimpele plaate in verband met de actie voor versterking van de gewestelijke financiën en de uitbreiding van het ledental. Akkrum ging dit jaar strijken met de wisselvlag, terwijl de afdeelingen Hoogeveen, Veendam en Zurich voor een wimpel in aanmerking kwamen. Deze toespraken werden afgewisseld door samenzang, dans en film. Vooral de rhythmieche daneen, die uitgevoerd werden door de dames L. Kummer, R. Vriezenberg en L. Buurke, vielen in de smaak. Omstreeks 5 uur was het einde aangebroken van deze zeer geslaagde najaars-gewestvergadering. --- Bruintje Beer redt Peter. 29 In sljn vreugde, dat het plan gelukt is, roept Bruintje luid hoezee, terwijl hrj op de kist de gekste sprongen uit gaat voeren. Verschrikt kijkt Peter naar de deur en fluistert: „Bruintje, wees toch stil. je zult zien, dat de man ergens op ons staat te loeren. Ik ben bang, dat de palfrenier en it tuinman ons toch niet kunnen helpen. Die man is zoo verschrikkelijk slecht. Je moest eens weten wat voor akelige dingen hij allemaal zegt." „Wacht maar," bromt Bruintje. ,Het sal hem niet glad zitten, dat htj je van js vrijheid heeft be-oofd. Peter, Ik heb een schitterend plan In hoofd. Het duurt te tang als ik het je allemaal vertel. Kom dus maar dadelflk mee, dan merk je het wel." (Morgenavond vervolg.) --- UIT DE PERS De oorlog in de Noordzee. De marine-medewerker van D e (c.h.) Nederlander wijst er op, dat, hoewel in de vorige groote oorlog de duikbooten aanvankelijk flinke successen behaalden, de hierop gebouwde verwachtingen niet in vervulling gingen. Ook thans zetten de duikbooten, door stoutmoedig optreden, goed in, maar uit allerlei gegevens blijkt wel, dat hun succes bij goede waakzaamheid altijd snel daalt, en dat zal ook nu het geval zijn. Daarbij zijn zij zelf erg kwetsbaar. „Bewijst dit nu, dat de onderzeeboot afuedaan heeft? Deze vraag moet terstond met kracht ontkennend beantwoord worden. Door het succes van den moedigen Duitschen onderzeebootcommandant, die eenige dagen geleden in een Engelsche Marinebasis doordrong en daar een slagschip wist te torpedeeren, is wederom bewezen, dat een onderzeeboot met een geoefende bemanning zeer zeker nog kansen heeft, ook al moet men dit succes geheel op zichzelf beschouwen. Herhaling hiervan is niet te verwachten, omdat de Engelschen nu gelegenheid hebben gekregen om de zwakke plek in d-? afsluiting van hun basis te ontdekken en zich zullen haasten om daarin te voorzien, «-at bij de huidige stand van de techniek zeer zeker te bereiken is. Ook de torpedeering van een vliegtuigmoederschip, dat om vliegtuigen te doen landen en starten een vaste koers moet sturen en gedurende die tijd dus in een nadeelige positie is tegen onderzeebootaanvaïlen. bewijst, dat de onderzeeboot nog kansen heeft in de moderne oorlog. Meer dan dat, kan men echter uit deze twee gevallen, die practisch niet voor herhaling vatbaar zijn, niet concludeeren. Dat de onderzeeboot een beslissende tnv'.oed op de loop van de oorlog zou uitoefenen en de Engelsche vloot door onderzeebootaanvallen dermate verzwakt zou worden, dat de Duitsche vloot een kans zou krijgen om er mede af të rekenen, is thans nog veel minder te verwachten dan in 1914. toen de verhouding voor de Duitschers nog veel gunstiger was dan nu." De schrijver betoogt verder, dat de beslissing ter zee nog steeds bij het slagschip en de groote kruiser ligt. Wat de vliegtuigen betreft, tijdens de Spaansche oorlog is wel gebleken, dat de oorlog niet beslist kan worden door het bombardeeren van steden en dit zal ook wel één van de oorzaken zijn, waarom beide partijen thans nog aarzelen om hun luchtvloot daarvoor te gebruiken. „Bombardeeren 13 een tweesnijdend zwaard, wanneer de een begint, zal de ander terstond repres9aille-maatregelen mimen. Daar meesterschap in de lucht in de huidige oorlog practisch door geen van de beide partijen te bereiken is, is het wel t° verwachten, dat men met het bombardeeren op groote schaal van open steden pas als uiterste middel zal toepassen. Wat het bombardeeren van schepen betreft, moet men ook nog zeer voorzichtig zijn met te optimistische verwachtingen. De ervaringen tot op heden hebben zeker niet bewezen, dat tengevolge van het optreden van vliegtuigen de artillerieschepen hebben afgedaan. De gemelde successen moeten met voorbehoud gelezen worden, omdat de zware bommen hooge waterzuilen en dichte 1 ook wolken veroorzaken, waaruit de vlieger ten onrechte concludeert, dat een schip geraakt is, omdat dit aan zijn oog onttrokken Maar dat niet alleen, luchtafweer en vliegluigaanvallen zijn nog steeds in het stadium van een wedloop tegen elkaar, en zeer zeker is het laatste woord op het gebied van luchtafweer nog niet gesproken, terwijl de bomaanvallen reeds geweldige eischen stellen aan personeel en materieel. Het is dan ook geen gewaagde conclusie uit hetgeen tot nu toe gebeurd is dat, evenals de onderzeeboot, het vliegtuig bij een stoutmoedig doorgezette aanval kansen i'eeft, zij het dan ook met groote verliezen. Ook het vliegtuig houdt, als verkenner en aanvaller met bom en torpedo, zijn gewichtige taak in de „liaison des armes"; de bezwaren, die er aan kleven, zijn echter nog geenszins opgeheven: nog steeds is bet vliegtuig afhankelijk van weersinvloeden eu kan het geen gebied bezetten, nog steeds zijn de verliezen groot en, wat speciaal vosr onze Oost geldt, kunnen deze niet zoo snel aangevuld worden, zoowel uit een oogpunt van personeel en materieel. Voor zoover het dus mogelijk is, om reeds uit deze zeven weken oorlogvoering conclusies te trekken, kan men aannemen, dat nog steeds geen ommekeer in de strategie heeft plaats gehad, dat vliegtuig en onderzeeboot hun groote waarde bezitten, maar dat het laatste woord blijft aan het bovenwaterschip.'' --- De vervangingswaarde. Men kent het debat over de vraag of de winst waarmede de winkelier zijn goederen' mag verkoopen, moet berekend zijn naar de prijs die ze hem gekost hebben, of naar die welke hij ter vervanging er van zal moeten betalen. In Ec o n.-S tat. Berichten schrijft Dr. O. Bakker thans hierover, na met een enkel woord het probleem te hebben aangegeven: „Ik moge daaraan toevoegen, dat ik de leer der vervangingswaarde als economische theorie onderschrijf, maar dat dit naar mijn meening niet zonder meer meebrengt, dat nu ook de economische politiek volkomen in overeenstemming moet zijn met die theorie; zelfs als omtrent deze laatste geenerlei verschil van meening bestaat. Het is immers zeer wel mogelijk, dat men in de practijk rekening moet of wenscht te houden met bepaalde omstandigheden of gevolgen, waardoor de Overheid die de maatregelen neemt, de economische theorie niet kan toepassen. Tn het geval dat ons hier bezig houdt, zou ik het volgende willen aanvoeren om te verdedigen, dat de economische politiek dï theorie slechts gedeeltelijk of op een afstand moet volgen, m.a.w. dat de theorie der vervangingswaarde niet ten volle op de prijsbepaling van de oude voorraden toegepast behoeft te worden. 1. De oude psychologische invloed van verkoop der oude voorraden tegen de oude (of te weinig verhoogde) prijzen is zeer groot. Het brengt rust in het land en vertrouwen in de leiding van de Overheid en voorkomt een dwaze kooprage, waaraan tenslotte alleen de beter gesitueerden kunnen deelnemen. 2. Het is vrijwel zeker, dat de ondernemer in volgende perioden in kleinere hoeveelheden zal kunnen koopen dan hij vroeger aanhield. Hoewel zijn inkoopsprijzen zullen stijgen, zal toch het totale bedrag van do waarde van zijn voorraden waarschijnlijk niet hooger zijn dan vroeger. M.a.w. uit het oogpunt van financiering is prijscalculatie van de oude voorraden op grond van de vervangingswaarde niet noodig. 3. De ondernemer heeft thans de gelegenheid artikelen die, anders, als verouderd — winkeldochters — slechts tegen minimale prijzen verkocht konden worden, tegen behoorlijke prijzen af te zetten, hetgeen reeds een winst beteekent, waarop in de gewone gang van zaken niet gerekend kon worden. 4. Een stijgend prijsniveau, zooals wc thans te wachten hebben, is vrijwel zeker in het voordeel van den ondernemer. Het is niet noodig deze toekomstwinsten nog extra te vermeerderen met (boek) winst op de oude voorraad. 5. De te verwachten schaarschte aan goederen heeft tengevolge, dat het risico en de kosten van den ondernemer verminderen: reclame is niet of in mindere mate noodig — het publiek koopt toch —, de ondernemer kan zonder bezwaar contante betaling of zekerheid eischen — geen verliezen op dubieuze debiteuren, dus geen démodage enz. Deze kosten-vermindering doet de winst stijgen c.g. maakt, andere omstandigheden gelijk blijvend, prijsvermindering mogelijk. 6. Toepassing van de theorie van de vervangingswaarde op de prijscalculatie van de oude voorraden wil zeggen, dat de totale last van de veranderde omstandigheden op den laatsten consument afgewenteld wordt. Deze heeft voorloopig geen hoogere inkomsten, zoodat de volle prijsverhooging zeer veel leed zou teweeg brengen. Het is n.m.m. juist dat de nadeeleu, voortspruitende uit de prijsverhooging, ook deels ten laste van het bedrijfsleven komen en dit kan bewerkt worden door de prijsverhooging die de theorie eischt, te matigen." --- Londen en Moskou. Dat Engeland Duitschland beoorlogt omdat het Polen aanviel, en met Rusland, dat later hetzelfde deed, goede vrienden tracht te blijven, is een feit dat alleen hem kan verwonderen, die denkt in gevoelsterraen", zooals het Ut r. Dgb i. het uitdrukt. Het gaat om Britsche belangen, zegt het blad. ~De Britsche regeering is er vanzelfsprekend evenals zeer veel andere menschen van overtuigd, dat baar houding jegens Rusland op het oogenblik de zwakke plek is in haar propaganda-harnas, maar zij hoeft deze zwakke plek verkozen boven de militaire en andere nadeden, welke voor Engeland zouden voortvloeien uit een Britsche oorlogsverklaring aan Rusland of een Russische oorlogsverklaring aan Engeland- Het eenige nadeel, hetwelk Engeland tot dusverre door zijn houding jegens Rusland ondervindt, i 9, dat het geloof in de „idealistische" overwegingen — belichaamd in de Britsche anti-agressiepolitiek — welke Engeland tot de oorlog deden besluiten, :n breede kring — in en buiten Engeland — is geschokt. Rusland, dat de moeilijkheden van London zeer goed kent, maakt van deze moeilijkheden een dankbaar gebruik. Het is bekend, dat de handel en de scheepvaart der neutrale mogendheden zeer veel, naar onze meening ten deele overbodige, hinder onder vinden van de contrabande-politiek en de — wat dan met een euphemisch woord he"t — controle der neutrale schepen, ten uitvoer gelegd door de oorlogvoerende mogendheden. Deze mogendheden hebben in de neutrale hoofdsteden haar opvattingen omtrent deze materie in officieele nota's te kennen gegeven. Zoo ook Engeland te Moskou. Da heeren van het Kremlin zijn echter allesbehalve ingenomen met de maatregelen, wolke Engeland in die officieele nota's heeft afgekondigd. Zij hebben er in hoffelijke, maar ongezouten termen op geantwoord. De Russische nota aan Londen bevat zeer scher> pc beschuldigingen aan bet Britsche adres. Rechtsschennis. eigenmachtig optreden, oorlog tegen vrouwen en kinderen, vernietiging, van de wereldhandel: het zijn eenige van de verwijten, welke de Russische heeren de Britten voor de voeten werpen. Wie zijn oor in scheepvaartkringen te luisteren legt, zal bobben vernomen, dat deze kringen niet zonder genoegen hebben kennis genomen van de Russische nota. Wellicht zou men in Scandinavië' gaarne zien, dat de Russen een soortgelijke nota naar Berlijn stuurden. Dat de Ru3sen dit zullen doen, is echter nist waarschijnlijk te achten, daar Rusland op dit oogenblik zijn belangen gediend acht door een hechte diplomatiek-strategisch-commercieele samenwerking .met Duitschland. Dit feit is mede een reden, waarom Londen de Russische nota zeer nauwkeurig zal bestudeeren alvorens van repliek te dienen. Engeland heeft op dit oogenblik aan Rusland al heel weinig te bieden, terwijl het veel van Rusland te duchten heeft. Dit verklaart zoowel de zachtzinnige manier, waarop nog gisteren Lord Halifax Rusland in het Hoogerhuis behandelde, als de tamelijk astrante manier, waarop Stalin c.s. de Britten toespreken. Het is ook heden ten dage zooals het immer is geweest: Duitschers, Franschen, Britten. Russen, Italianen e.t.g. weten, dat het in oorlogstijd van meer belang is om gelijk t e k r ij g e n dan gelijk te hehbei. Anders gezegd, wie als belligerent of — in het geval van Rusland — als „neutrale" deelneemt aan een oorlog, moet, wil hij lijn „gelijk" en zijn ,recht" bewijzen, in de eerste plaats alles doen om de oorlog te winnen. Het is in de strijd der internationale belangen als in een duel: Hij die wint, k r ij g t door de overwinning gelijk." --- Tien jaar na de New-Yorksche beurskrach van 1929. Op 24 Oct. 1929 maakte de New-Yorksche beurskrach een jammerlijk einde aan de periode van „eeuwige welvaart", die sommigen dachten te beleven. Het Hdb 1. (lib.) hierop de aandacht vestigende, schrijft 0.a.: „In de tien daarop volgende jaren >s principieel op andere wijze gepoogd de lijn der economische ontwikkeling weer omhoog te buigen. Nu het particuliere initiatief verslapte, nu het politieke en financieele stramien waarop men tien jaar lang gewerkt had, niet deugdelijk genoeg bleek om de economische wereldontwikkeling veilig te dragen, en nu daardoor het zakelijk vertrouwen hoe langer hoe meer wegslonk, nam de staat in steeds sterker mate overal de leiding. In beginsel is er weinig verschil of de staat de geheele productie en de leiding daarvan overneemt (staats-socialj»3me of staats-kapitalisme), dan wel of hij de eigendom der productie-middelen formeel nog aan de ondernemers laat, maar de activite't van deze laatsten op allerlei wijze regelt en aan banden legt (staatsconjunctuur als in Duitschland of New Deal in de Ver. Staten.) Immers, in de plaats van het particulier initiatief treedt dan het collectief initiatief, belichaamd in de staat Deze bepaalt dan voortaan wat geproduceerd (en dus ook wat geconsumeerd) kan worden, of onder welke voorwaarden men mag produceeren. Het beste bewijs, dat er dan geen principieel onderscheid meer bestaat, is wel dat, wanneer men eenmaal begint met zulke staats-inmenging en daardoor de natuurlijke economische ontwikkeling legen houdt, — hoe het etiket ook luidt — verder ingrijpen noodzakelijk is en de staatsbemoeiing zich als een olievlek uitbreidt, v De afgeloopen tien jaren hebben dit overduidelijk gedemonstreerd: de deviezenrestricties welke in 1931 nog slechts de bedoeling hadden het nationale geldwezen te beschermen, zijn geworden tot volledige betalingsregelingen met het buitenland, en hebben de verstarring van het internationaal verkeer in bilaterale handelsverdragen en clearingen bevorderd. Het protectionisme, dat het handelsverkeer op zichzelf nog vrij liet zoolang men in prijs kon concurreeren, is gecompleteerd door invoerverboden, contingenteeringen, betalingscontingenten, enz., waardoor het geheel afhankelijk is geworden van overheidsmaatregelen. Formeel moge dan in de meeste landen nog geen staatsmonopolie voor de buitenlandsche handel bestaan, zooals Rusland, in principe Is men toch algemeen die kant uitgegaan, soms tegen wil en dank. Ons land, dat in zoo ruime mate van het internationale verkeer moet leven, levert een treffend beeld van een volk, dat door de omstandigheden van het oogenblik gedwongen wordt tot het nemen van maatregelen, welke zijn natuurlijke economische positie in het wereldverkeer geheel omverwerpen, eenvoudig omdat het niet-ingrijpen van de overheid tot nóg grootere en onmiddellijke economische en sociale schokken aanleiding zou geven. Men kan er over debatteeren wat tenslotte de groote krachten zijn, welke de volkeren beheerschen. Zijn, zooals Kautsky meent, de economische krachten primair en bepalen deze de levenslijn, of is de economische ontwikkeling het gevolg van andere factoren, die wij nog slechts gedeeltelijk kennen? Op het oogenblik staan wij nog veel te dicht bij de door de nieuwe oorlog afgesloten periode, om haar te kunnen determineeren. De nieuwe oorlog zal ongetwijfeld zoo niet aan de wereld, dan toch aan Europa weer nieuwe verhoudingen opdringen, zoowel in politiek, als in economisch opzicht. Men moet in het belang van onze samenleving hopen, dat zij die aan de volken en hun staatkunde leiding geven, door de ervaring der laatste twintig jaren iets zul len hebben geleerd. Nog steeds liquideert de wereld in zekere zin Versailles. Opnieuw worden smartelijke offers gevraagd. Waarvoor eigenlijk? Die vraag logt een ontzaglijke verantwoordelijkheid op hen die thans de fundamenterf willen leggen voor de wereld van morgen." --- Talenkennis. — Heb je het al gehoord? Mijn broer heeft Russisch geleerd. — Hoe ie 't mogelijk? Daar begrijp ik nu letterlijk niets van. — Stel je gerust, de Russen zullen hei» ook niet begrijpen. --- Dam po bij Hoofd-, Neus-, Keel- en Borstverlcoudheid Wonderlijk zooals dat helpt zoowel bij kinderen als volwassenen. Pot 50 et. Tube 40 et Doos 30 et. Bij Apothekers en Drogisten. --- GERAFFINEERDE OPLICHTER GESNAPT. Pensionhouder benadeelde gemeentelijk gasbedrijf. Bij de inspectie van de gasfabriek te Ameterdam waren al eenige tijd geleden verdenkingen gerezen tegen een pensionhouder van de Ameteldijk, aldaar, wiens gaemeter eteeds oen verwonderlijk laag verbruik aanwees, terwijl er in het groote pension toch verscheidene kubieke meters gas verbruikt moeeten worden. Een onderzoek leverde weinig positiefs op, maar een nadere controle wees uit, dat er onmiskenbaar meer gas aan de leiding weri onttrokken, dan de goed functionneerende meter aanwees. In overleg met de politie werd vorige week tot krachtiger ingrijpen besloten. Vrijdag werd tot huiszoeking overgegaan, waarbij men zich door het geheele pension verspreidde, vertelt Het Volk, zoodat vrijwel tegelijktijdig alle vertrekken bezet waren Hoewel er geen kachels brandden, was het in het pension behagelijk warm, maar nergene kon gaeverbruik geconstateerd worden. Ook trof men in een der kamers een pensiongast aan, die bezig wae een bordje warme pap te nuttigen. Deze deelde desgevraagd mee, dat hij elke morgen warme pap at, maar hoe en waar ze aan de kook gebracht werd, wiet hij niet te vertellen. De keuken bood daartoe in geen geval gelegenheid. In een en ander vond men voldoende aanleiding om den pensionhouder te arreeteeren. De man werd per arrestanten-auto naar 't politiebureau gebracht, waarna de technische ambtenaren en de rechercheure eens 'n kijkje in de kelder onder het pension gingen nemen. Daar deden zij verrassende ontdekkingen. Nadat zij een kaet hadden weggenomen, vonden zij een verborgen leiding, die aansloot op het ondergrondeche buizennet van het gemeentelijk gasbedrijf. Na deze ontdekking volgden er meer. Listig verscholen in kastjes vonden de speurders op alle kamers gaskacheltjes en in een ander vertrek werdSften verborgen gasoven ontdekt met een flink aantal branders. Al deze toeetellen waren op de geheime leiding aangesloten. Vermoedelijk is er ook met de waterleiding en met de eleclriciteitemeter geknoeid. Het bedrag, waarvoor de gemeentebedrijven zijn benadeeld, ie hoog, doch moeilijk te schatten. ---