UIT DE PERS De antwoorden van Frankrijk en Engeland. amw olk wijst op het verschil in beide Haar ri°rden> niet alleen in toon, doch ook Vaafd lnb-oud. Hei blad acht het niet lichter nj'f' te veronderstellen, dat Engeland Ooste . Voor gevoeld heeft, herstel van log nriJk onder de oorlogsdoeleinden te Van o ol,derscheid tussen de antwoorden *~ n; ro°l;Brittannië en Frankrijk mogen «reu .u'l k°' 008 verliezen. Het is vol- Voij, .llle' ondenkbaar, dat het in het ver' eWi scherPer aftekent; het is voor de ia M, j^1 van Europa van het hoogste belang *°rdt richting het herstel van de vredo dat de Het eerste wat ons treft, is ue e; . 'tse Pers dit onderscheid negeert, de t,S: herstel van Oostenrijk, wordt door <3root-rfnkfurter ZeitunB" zonder meer aan 2o ty.'i| in de schoenen geschoven. -i l- nu eenmaa! de Duitse politiek: Vtedel- is net schuldeloos lam, de brave Alh;0'le.vende natie, die door het perfide het k] ln de oorlog wordt gedreven, en met van haar zonen de kosten moet '''en e "Frankfurter", die in vroegeIthaj s ')-ra' was °P naar zelfstandigheid is Uit hef'rt'.meer in staat, te ontdekken, dal s'raalt . 'se antwoord een europese geest r>ans' u'l. het Franse eerder een nationaal bij ,j • Hier staan wij voor een vergissing Voo,. , le'ders van de Duitse politiek, die betel, . Verioop van de oorlog van grote I^n's kan zijn. ken ,aoever president Lebrun heeft gesprot« con?ar lle' nar' van alle Fransen, is niet se Per , ercu- De censuur blijft in de FranlH)rc S. u'shouden f.ls een wilde kat in een ïogS(j e,D-kast. Een discussie over het oor'» »cv a's 'n do Britsche pers weken lang 00fjo oerd. is in Frankrijk onmogelijk. De s heeft ook in Groot-Brittannië *$%k\■•■ pesten aangetast, in Frankrijk *feen veel verJer door te werken. Wij Van * °D. enkele symptomen. Het aanbod itoede6 de vorsten is in Frankrijk niet iv *raa„ aarde gevallen. Pertinax stelt de •feld. ° de koning van België heeft gehan hij Vn?nder directe pressie van Duitsland; Nitj~°rspelt' dat da Belgische neutraliteitsiêe] „ ZOu kunnen uitlopen op het tegen olijke Wat ha:lr doel is- En de klaarD'-Ü--hij ej, gelatenheid van Nederland, voegt «Oitibp aan *oe, maakt dit vooruitzicht nog **er r<*er Geen verstandig man zal er op ,ca« kl ?ch.ri-ift h'J' dat de Hollands-Belgi- i nzie''gheid de vorsten niet een toiftcin-ai ge daad heeft '"Begeven. De *•■? . dwaling van de „onzijdigen" van 'n een' 's' da' neutraliteit niet meer past a oorlog van allen om alles." • • • --- De antwoorden op het vredesinitiatief. tyaa r4ftk r- e an'woorden van Engeland en j.rl.'J een voorwaarde inhielden, waarin vUltscWand in dit stadium onmogelijk ''«on» oen» zonder zich verslagen te er•>et jjni Verwondert het De Avp. niet, dat het i?ltsche antwoord is zooals het is. En eeniK ad verwondert zich blijkbaar wel *titty Zlns over de Engelsche en Fransche orden. er .d°eling van dit initiatief der beide ssche 'ne" was en is, contact te brengen ?1ierl nde oorlogvoerenden en de weg tot e«ft iutldelen te openen. Volkomen terecht Nd siste'5iste' Do Geer in zÜn radio-rede 'e zïi i net vredes-initiatief van neu*f in 8| za' moeien komen. Wanneer men °l(lerh aaB. de str>idenden tot overleg en hP i elen te brengen, dan is men al 6 zat e'"d- Maar het is duidel'ik- dat le. p en dan vooraf vast dienen te staan: ■Nteu eland en Frankrijk zullen, ni^t jjsjeclj ÏRgen: eerst beloven dat Polen en wakiJe weer geheel vrij zullen iio'ett ""Bchland zal niet moeten zeggen cder „" Tsjecho-Slowakije houden we in Wg6Val vast. *** vV! ge*eSd: » *aki- g' wat er mcl Polen en Tsjecho.' ,ii VerVOl§t: !?°iaii1sJlebl'en nooit geschroomd het nat.-hnseien ,te bestrijden, zoowel in zijn be- M\ „ a's in zijn methoden; wij hebben y*h jarzeld op te komen tegen onrecht UBeven ° ""vei-vo!ging en breuk van het v^no woord; wij staan met diepe afkeer Xvi|r 'eder systeem, dat macht en geöi n na gaan DOven reent en verdl> ?cratip gelet, dat het stokje niet \ooger dan je muts mocht worden teheven. Dat ding is er nog maar Wlm. Bullie en Freddie zijr veg." „Geweldig!" schreeuwt het . mis je. „vertel eens. w»ar -.tin ztrebleven T" „Dat weet Ik niet t;unt hel ■eertje „O. de fuif v* -, zoo leuk naar door Jouw n ;tcienkendhel' In niet rond, doch hartvormig. --- lEXTRA AANBIEDINGI I FIJNE VLEESCH WAREN I Alberi Heijn sFijne Vleeschwaren STEEDS HEERLIJK VERSCH EN FRISCH I UIT DE MODERNE KOELVITRINE ! ! ! DEZE WEEK: LEVERWORST . . 2 ons voor 15 et. BLOEDWORST . . 2 „ „ 15 „ BOTERHAMWORST . . 2 „ „15 „ GROVE SNIJWORST 2 „ „ 25 „ PROCUREURSPEK . . 17,„ „ 25 „ HEERLIJKE SCHOUDERHAM 2 „ „ 29 „ ECHTE GELDERSCHE HAM „ f , .per ons 25—20 et. GEKOOKTE WORST . r r - c „ 13 et. SAKSISCHE WORST , „ 12 et. TONGENWORST . 15 et. PLOCKWORST „ , .. s „ 15 et. BRUNSWIJKERWORBT 0 12 et. LEVERKAAS , 16—12 et. MAGER SPEK „ 15 et. DIK VET SPEK per pond 52 et I HOLLANDSCHE ROOMBOTER ... „ „ 85 et. ONZE BEKENDE TWEEDAAGSCHE Alleen Vrijdag en Zaterdag. Afgehaald uit den winkel. ECHTE GELDERSCHE ROOKWORST per pond van 57 voor 54 et. PANEERMEEL 2 pakken voor 18 et. DROPLINZEN per 1/2 Pond van 21 voor 18 et. jümn Fff VOOR FIJNE VLEESCHWAREN 138 ■ I LEEUWARDEN: Nieuwestad 92 - Tel. 4583 i --- Het bezoek aan Christelijke Tehuizen te gering. Volgens H. A. in het Fr. DgbL (a.r.) schijnt het, alsof op sommige plaatsen de Christen-militair niet die sterke behoefte heeft aan een beslist Christelijk tehuis als tijdens de mobilisatie van 1914—'18. Men wil graag een tehuis. Als het Chr. tehuis niet te ver verwijderd is, komt men er ook trouw. Maar anders neemt men de cantine ook wel voor lief. Of anders een ontspanningslokaal van een neutrale organisatie. „Dit is natuurlijk een beetje een gevaarlijk woord. Wij moeten niet generaliseeren. Maar toch lijkt het verschijnsel wel zoo frequent, dat het aandacht verdient. Wij gelooven, dat er verschillende oorzaken zijn en veroorloven ons, een paar te noemen. De eerste is deze, dat de levenstoon onder de „kinderen der wereld" is veranderd. Er is een tijd geweest, dat er in ongeloovige kringen vooral onder militairen, vreeselijk gevloekt werd. Reeds de taal, die werd uitgeslagen, was van dien aard, dut een ernstige jonge christenman zulk gezelschap ontvlood. In dat opzicht is er geleidelijk iets veranderd. In de trein heb ik de laatste weken meer dan eens in een volle coupé scherp geluisterd naar de gesprekken der militairen en heb kunnen constateeren, dat grove of ordinaire taal hoogst zelden, en vloeken of spotten nooit werd gehoord. Ook gesprekken, die de krijgstucht ondermijnen, worden niet gehoord. Dat was in 1914 heel anders. Toen was het strijk en zet: het va. derland? mijn vader heeft geen land.... Toen durfde een officier niet voorstellen, het Wilhelmus te zingen, omdat hij bang was dat twee derde van de troep niet mee zou doen. Doordat de conversatietoon in wereldsche kringen veel is verbeterd, wordt het gemis van een Christelijk tehuis minder gevoeld. Een tweede reden meen ik echter te mogen aanwijzen die minder verheugend is. Vele van onze jongens zijn helaas weinig critisch, wat hun ontspanning betreft. Zij houden van een soort artiesten en programma's, die wij vroeger zouden afkeuren. Dat is ook te begrijpen. Want vooreerst zijn er vele Christelijke vereenigingen, die een jaarfeest organiseeren, dat er vrij cabaret-achtig uitziet. En verder is het een feit. dat de radio in vele gezinnen geleid heeft tot een bederven van smaak en onderscheidingsvermogen. Om maar iets te noemen: zoowel op Dinsdag- als op Zater dagavond „speelt" dy radio de gansche dag." --- Het Engelsche oorlogsdoel. Nog steeds is dat niet goed bekend, meent De Nederlander. Wat is het? Hebben we hier per saldo toch weer te doen met een krijg tusschen twee concurrenten, tusschen twee imperialismen, wier grenzen bij de uitvloeiing hunner invloedcirkels elkander zijn gaan raken, zoodat de eene de andere opheffen wil? Het blad schrijft: „Wanneer men Engelands positie in de huidige wereld in oogenschouw neemt, dan moet men het volgende vaststellen: in Oost- Azië zeer moeilijk, in de Levant en in it Middellandsche Zee dragelijk, maar toch niet, zonder noodzaak waakzaam te zijn, in West-Europa: gereed tot een strijd op leven en dood. Zoo stond het erbij, vlak vóór de oorlog uitbrak en Engeland blijkbaar' nog niets vermoedde van de geweldige Russische zet Toen Rusland er echter was bijgekomen, was die Britsche positie ineens alweer heel wat moeilijker, want al spoedig nam Rus land een stuk van Polen in zijn bezit. Het deed dus iets even afschuwelijks als Duitschland, dat er zich de tegenstand van Engeland mede op de hals had gehaald. Hoort men van de Russische agressie iets in Halifax' oorlogsdoeleinden? Men kan zeggen: het kan gerekend worden tot die alg"» meene principieele doelstelling, maar deze hebben we dan niet op het oog. Heeft Halifax, even precies als hij Duitschland met de vinger aanwees, ook Rusland als agressor aangewezen? In geenen deele; als men er in Engeland aan de regeeringstafel van sprak, deed men dit met een vergoelijkign, zelfs met een klank van welwillendheid in de stem. En toch weet Engeland van ditzelfde Rusland, dat het de vijand der toekomst zal zijn, niet van Engeland alleen, maar van geheel Europa. Voorloopig is de vijand nog maar alleen: Duitschland. Als dit land maar eenmaal tot rede gebracht zal zijn. kan en zal men weleens verder zien. De vraag is echter gewettigd: heeft men er dan nog de tijd voor? Wij meenen te mogen aannemen, dat Engeland er niets tegen zou hebben, zoo Duitschland het midden en oosten van Europa minus de Balkar onder zijn politieke invloed kreeg. Want dan vond het 'n Duitschland de barrière voor het overige Europa tegen Rusland, maar dan zonder Duitschlands agressie, d.w.z. de agressie naar het westen van ons werelddeel. Wanneer de huidige oorlog Duitschland geneest van die agressie, dan zal het o.i voor het Britsche gevoelen rijp zijn voor deze ook door Engeland hem wellicht toegedachte taak. Maar zóóver zijn we nu eenmaal nog niet en het wil ons voorkomen, dat dit wellicht de hoofdreden is. dat Engeland zijn oorlossdoeleinden voorloonig nog opzettelijk om sluierd houdt, zich te dien aanzien tol vace alsemepnheid bepaalt " Polen In zijn vorige vorm kan niet meer hersteld worden, en een nieuw Polen uit het door Duitschland bezette gebied vordert wellicht een oorlog van zoo lange duur, dat het gevaar van de bolsjewiseering van Europa dat der Duitsche agressie dreigt te overschaduwen, meent het blad, en het sluit: „Mogen we een veronderstelling wagen ten aanzien van Engelands eigenlijke oorlogsdoel? Welaan dan, wij zien dit ongeveer zoo: Nu Engeland eenmaal de strijd begonnen is, voortzetting tot Duitschland de strijd opgeeft en zich schikt naar de democratieën, wat zeggen wil: Duitschland geeft zijn agressie naar de zijde der beide „verzadig de" mogendheden op. Alsdan zal Engeland gaarne zien, dat ditzelfde Duitschland zich schrap zet tegen Rusland en dit, zoo mogelijk met hulp van Japan, terugdringt binnen zijn grenzen. Dan mag ditzelfde Duitschland zelfs invloed hebben in de weer bevrijde Oostzeelanden, in Polen en in Hongarije, maar dan zal het gewenscht zijn de Balkan over te laten aan Italië en Turkije, die dit gebied als hun invloedssfeer mogen beschouwen, wellicht onder de vlotte controle van Groot-Brittannië, dat zich dan toch weer handhaaft In de hem wel zeer liggende rol van politieken makelaar. En dan — maar dat is dan de groote toekomst-muziek na deze op zichzelf reeds machtige ouverture _ kan er een basis worden gevonden, waarop 3e vier groote Europeesche mogendheden samen een systeem kunnen trachten te ontwerpen, waarin zij elkaar niet weer opnieuw naar het leven staan." --- BRIEF UIT HET KANTONNEMENT. M'n lieve vrouw! Het is Zondag, en alles is grijs Ik ben van wacht, vrouw. Ik zit in de wachtpost, waar een „duivel" te branden en te vonken staat, zooals bij ons thuis de „cuisinière" dat alleen doet op Zondag, als ge de oven rood stookt om er een „rosbief" in te steken. Hebt gij vandaag ook „rosbief" gebraden? Zie, als ik mijn oogen dichtdoe, dan zie ik u in onze keuken, met uw witte voorschoot voor, handig en bedrijvig: Marietje is naar grootmoeder voor haar Zondagscent en Willempje speelt op de vloer, in een hoek. Maar kom, ik ga daaraan maar liever niét denken, nu. Ik ben van wacht; binnen twea uur ga ik buiten, de regen in, om een van die twee naamlooze gedaanten onder bruine helm, met lange bruine overjas, te vervangen voor twee uren. Zij wandelen nu langs de thans roerlooze kolonne van vrachtauto's, die daar staan, bezijden de weg, onder de druipende boomen. Straks wandel ik daar. De burgers hier maken ons het leven zoo aangenaam mogelijk. Zie, de moeder uit het huis, waar onze wacht is, heeft ons daar even koffie gebracht met melk en suiker „Omdat het Zondag is," zei ze. Maar in de week doet ze het ook. En de meeste van onze makkers zitten nu bij „hun burgers in de huiskamers, te lezen, te praten of te kaarten Schrijft ge mij eens gauw? Een brief mei nieuws over u en over de kinderen doet toch altijd zooveel genoegen. Heel veel kussen van uw soldaat, Jan Zonder Naam. ---