Ure af jongens, Zijn oom, die in Australië was geïan het hem BeSeven- Het wae een boemev&r l een krom £eDOSen s!uk dat je net zo ten °?..Sooien als je wou, het kwam altijd weer tf.o • l acm> de e' nad geworpen. Als je het p: lnmsïe goed had gegooid! bat viel nog niet mee, „g k n llet aI aardig goed, maar de andere jonbhv racllteil er nog niet veel van terecht in het «dom" Alleen Bert> die 'M lanS is en eterk en alle ram» S°Bd kan' die had het gooien niet de boeme- B ook gauw geleerd. Nog eens probeerde hij het Scr/'fr eens daar vlooS de boemerang over de tuint--" van het nieuwe hui* "Hij komt in den het riopen de jongens verschrikt. Maar dat wae "gste niet. Het zware stuk hout vloog dwars Van «j *u'n neeu °P net fluis aI en P 3 tegen een blik ri,iten. Glasscherven rinkelden. Een ogenk was het doodstil. Daar vloo« de poort al open SetiiT11 'iOOS llitziende man kwam niet grote dreiae stappen naar de jongens toe. Ze bleven staan, «'vfn schrik en angst. „Wie heeft dat gedaan'?'* "P de man. W t ten .we er van door gaan!" fluisterde een uit hij oeP-ie- M:iar Bert slikte eens even, toen deed üian 1 BLap naar VMPn en zei hardop: „Ik!'' De "keek hein aan. De jongens ook. «<* h heet e? J»a ..ur SraPJe. Jo vader zal er wel niet erg blij W ZlJn-" eer even stilte. Toen kwam de kleine Piet naar Biet t Cn da''Per °egon hij: „Zegt U het alstublieft betal Ên Z'^n vaaer> WiJ zui'en het allemaal samen Bena, ï?' P^l 'tun* u van °P aan." De andere jon«he torl dadelijk. Maar de man begon te la- D„.n' sPottm.d en boos. „Kan ik daarvan op aan'? ttar geloof ik niets van!" „Morgenavond zult U het geld hebben, op ons eerewoord," zei Piet nog eene. De man haalde zijn schouders op en ging weg. Langzaam slenterden de jongens naar het stadje terug, stil en zwijgzaam. De volgende avond werd er gebeld aan de villa. Bert en Piet brachten samen het geld voor de gebroken ruit. Verbaasd keek de bewoner neer op alle dubbeltjes en kwartjes, die Piet voor hem uittelde. Uit alle spaarpotten, uit doosjes en zakjes waren ze gekomen, afgenomen van de opgespaarde schatten der jongens. „Alstublieft, hier is het geld. Ik zou ook graag mijn boemerang terug willen hebben," zei Piet zacht en vragend. Zonder iets te zeggen haalde de man Piet's boemerang en gaf hem die terug. Even aarzelde hij en toen begon hij weer te lachen, maar nu niet boos en spottend, maar vriendelijk. ..Het valt me werkelijk mee van jullie jongens, dat je werkelijk bent gekomen om die ruit te betalen. Ik zal niets tegen je vader zeggen, omdat de anderen zo flink voor je zijn opgekomen en omdat jullie je eerewoord hebt gehouden." Hij schoof het hoopje geldstukken weer naar Piet toe. „Neem het maar weer mee, hoor, ik schenk het jullie." Maar Piet stak zijn handen in zijn broekzakken en zei: „Natuurlijk kunt U op ens eerewoord aan. En een kameraad in de steek laten, doen we ook nooit. Maar het geld moet U houden, want wij willen de ruit betalen, die we met one allen hebben gebroken." Even later waren ze weer buiten en begonnen weer te oefenen met de boemerang, maar nu waren ze er een beetje voorzichtiger mee. --- Wenschen is een spel der kinderlijke fantasie. moeten er wenschen overblijven voor een %r' eh is dat niet het geval, dan wordt het ougeniet,ÜfJ n is het blasé van alles. *'iti en jong zijn en wenschen en kind zijn, %,/n.afscheidenlijk met elkander verbonden. Wenïfrtde-IS een sl'e' ''er kinderlijke fantasie en het ge- S „: "Het bezit is het einde van het genot" bevat \t,0»le dosis waarheid. Hoe kunnen zelfs volwasa.zich soms niet verheugen in het vooruitzicht, *tt j 'J het een of ander zullen bereiken of bezitten; %.. flet eenmaal zoover, dan is het genot ervan % £* matig. De grootste vreugde ligt in de gedachte, ii^di60 eventueel bezit. '«Miji/11 xviJ, als ouders, steeds toegeven aan alle kin-I%'a i Verlangens, waarvan het bezit niet aan de S(j cl'tingen beantwoordt, dan ontnemen wij het llt iee' van zijn fantasie. 'ftirt- rinner miJ' hoe het dochtertje van een mijner \ airmen de verzuchting slaakt» dat zij de maan .tfa, aS zou willen hebben. \hr m°eder zeide toen: „Ja Lotje, de maan is h £]S als je die aan den donkeren hemel ziet staan v hpK 's eon Pracntige zilveren bal, maar, weet je, ie roode bal gezien, hoe zou je het ■ plaatsten? Je was dolblij mei g zij dcv be^loofden bal, die voor Lotje iets bezat van den tooverglans der maan. Moderne moeders zijn in vele opzichten meer ontwikkeld dan haar groot- en overgrootmoeders, doch gaan vaak onverstandiger met haar kinderen om. Zij vergeten, dat door eenvoud en soberheid de kinderen reeds vroeg leeren met kleine genoegens gelukkig te zijn. Wat blijft er op lateren leeftijd feitelijk nog te wenschen over, als steeds maar tegemoetgekomen wordt aan verzoeken, die tenslotte ontaarden in eischen? --- HERFST IN HET PARK. --- VAN EN VOOR DE VROUW KINDEREN, DIE KLEINE TYRANNEN WORDEN. Zij moeten niet steeds hun zin krijgen. antasie menigmaal mooier dan werkelijkheid. 8eVafr vee' ouders zijn meer dan in onze jeugd het He,, Wa?> geneigd om aan alle verlangens en wenik van hun kinderen tegemoet te komen. 'el);e^mialen geschiedt dit uit gemakzucht, om niet is joorale lastig gevallen te worden en heel dikwijls •"let?» Sroote toegevendheid de reden. „Waarom ook Haar wordt menigmaal gedacht. De kinderen zijn Uven ns jong en wie weet, hoeveel zij iv hun latere \fk sullen moeten ontberen. 6r andere ouder?, die een harde jeugd gehad "W011' geven hun kinderen in vee! toe, omdat zij 6'l zeer vee' Kem'st te hebben. Zij hebben me- »a* dingen gewenscht, die de ouders niet koa* «even. 1 ouders, die zóó ver gaan in de verafgoding hinderen, dat zij hen opvoeden tot ware des- Oftir, '.tot kleine tyrannen, die een gruwel voor hun *U4r VlllB zijn eu meenen, ook door anderen steeds i\Lir,e °°gen te moeten worden gezien. hi) j* een verkeerde opvatting hebbeu deze ouders hn e'schen, die do opvoeding van kinderen stelt Q6]e weinig handelen zij in hun waarachtig belang! B%n?.°Ven zij inderdaad, dat een kind ook maar een ttiet k gelukkiger is, indien men het b.v. omringt Oo' kostbaarste speelgoed? Neen, dat is in geek ];0 ele het geval, want men neemt, door tegemoet 1611 aau a' z'Jn wetlsc'ien- is weB van ne droo- S p d' van het rijk der fantasie, waürin het kind W u me vertoeft en dat een wereldje &part voor Peteekent. --- EEN PRACTISCH CADEAU. Warme handschoenen en een dito das zijn welkome geschenken, zoowel op de kerstlafel als voor' andere gelegenheden. Voor de das. die 18 cm. breed is, heeft men twee kleuren wol noodig. 100 gr. hoofdkleur en 20 gr. bijkleur, die wo zullen veronderstellen van respectievelijk bleu en zacht grijs te zijn gekozen. Men begint met 82 st. en werkt in heen en weergaande toeren recht. Om nu de schuine richting der strepen te krijgen breit men in de heengaande toer de 2e en 3e steek samen eu meerdert uit de voorlaatste steek. Men maakt driemaal afwisselend 12 loeren bleu en 12 toeren grijs en werkt vervolgens in de hoofdkleur, tot dat het werk 30 cm. lang is, waarna het laatste deel precies als het begin wordt gebreid. De dameshandschoenen. Noodig pl.m. 50 gr. lichte wol en pl.m. 10 gr. gekleurde wol. We zullen deze eveneens als grijs en bleu aanduiden. Beginnen met 64 st. op vier jaalden en 36 toeren in geribd patroon breien, naar verkiezing 2 recht 2 averecht of 1 recht verdraaid 1 averecht. Men breit afwisselend 6 toeren van de eene daarna van de andere kleur, waarna II handgcdeelte volgt. De steken van de 1e en 2e I vormen den binnenkant, die van 3e en