SWAN PARKER DUOFOLD WATERMAN PELIKAN BOEKHANDEL R. v. d. VELDE - NIEUWESTAD 90 --- "^^ë! OUDEJAARSAVOND wordt een waar festijn Met PI ER SM A's Gedistilleerd en Wijn! Brandewijn, Jenever Per Liter Frambozen Brandewijn, zuiver op vruchten speciaal voor de inmaak - ƒ 1.80 getrokken, per L. ƒ 1.40 en ƒ 2.75 r_ . .. . , , ,„ „. Bessen Jenever ƒ 2.75 Brandewijn, zeer goede kwal., ƒ2.25 Prima c FranBch t Jenever, zeer goede kwal., ƒ 2.20 vana{ ƒ 2<65 en ƒ 3.00 Brandewijn, fijne geurige kwal., ƒ2 50 Oude Jenever, merk S. C. P., Jenever, fijne zachte kwal., ƒ2.15 ƒ2.75 en ƒ3.00 Fladderac, zware kwal, ƒ2.55 Advocaat (eieren en brandewijn) Voorburg, de beste ƒ2.25 en ƒ2.75 ƒ0.95, ƒ1.25, ƒ1.50 en ƒ2.00 per fl Oranjebitter, de hedendaagsche f eestdrank, per flesch ƒ2.00, per liter ƒ2.55 Punch (de winterdrank) in 3 smaken per flesch ƒ 2.70, per A flesch ƒ 1.35 n , EXTRA RECLAME-AANBIEDINGEN ]•■• Bij 1 LITER eiland SA MOS of 1 LITER zoete fI OE 111/ Il SPAANSCHE WIJN k ' ■ •*»» i| IJ L D geven wij 1 Literspot KERSEN, ABRIKOZEN of BOE*m m w RENJONGENS CADEAU! I 1 Liter heerlijke frisch zoete Roode Wijn en Ifl OE llfQ llf heele flescb fl'ine ADVOCAAT> Nu samen W lil Tevens nog: 1 Liter ROODE of WITTE PORT atAQO ■■ ww■• | PORT van fl2of Nu voor i u.su» Alles prima kwaliteit tegen extra lage prijzen. Sf DIÜDCXÜ Jl WORTELHAVEN 79 • W. J_rlU\i9lVi^nff TELEFOON 3062 Verder bij D. HIBMA, Kwartelstraat 36b; K. JOUSTRA, Verl. Noorderstraat 15; JOH. E IJKSTRA, Klanderijstraat 5; P. J. RUTGERS, Dahliastraat 33 en IJ. VISSER, Auke Stellingwerfstraat 89. P.S. OUDEJAARSAVOND tot 10 uur geopend. 1 ArzPond , ler-sTo«ees ■ n voor s\ec ____—-— »•»• --- FEUILLETON DE STROOPER door PETER BARON. 21 XI. Barbara's kleine Rover had de weg gauw afgelegd, maar Keating was erg gejaagd en beschouwde elke minuut als verloren. Bovendien scheen Brown, die half boven op hen zat, elke honderd meter zwaarder te worden. Op Keatings verlangen stopte Barbara op de hoek van de straat en de twee mannen stapten uit. Zoodra zij zich bij hen had gevoegd, liepen ze langzaam in de schaduwen der huizen voort. Toen ze bij 12A kwamen, zagen ze in de donkere portiek een gestalte. Wade's flat is op de bovenste verdieping, mijnheer," zei de gestalte, toen Keating haastig de stoep opliep. „Teyst is ongeveer twintig minuten boven." ,Denk je, dat hij je gezien heeftr" „Neen, bijna zeker niet." „Wees daar maar niet al te zeker van. Je moet verduiveld handig zijn, als je een Teyst schaduwen wilt. Heb je een sleutel voor deze deur?" „Neen mijnheer." „Hier is weer iets voor jou," zei hij. „Beproef je krachten eens op die deur. Al bestond Browns meest op de voorgrond tredende en vrijwel eenige bekwaamheid in bet op een andere dan de gewone manier openmaken van deuren, deze deur kostte hem toch vier minuten, zooals Keating, die er met zijn horloge in de hand bij stond, ontevreden vaststelde. Gedurende die tijd reed de taxi, die Barbara's auto vanaf Brook Street gevolgd was, hen voorbij en stopte aan het eind van de 9traat. Een warm ingepakte heer stapte uit en ging het huis binnen waarvoor de taxi stond. Zijn voornemens zouden Keatings levendige belangstelling opgewekt hebben, als deze ze had gekend. Maar buiten een terloopsche blik, toen de taxi passeerde, en een instinctieve beweging om zich in de schaduw der portiek te verschuilen, schonk de inspecteur geon aandacht aan het geval. Hij bleef verdiept in Browns manoeuvres met een kleine stalen cylinder. „Je had liever inbreker moeten worden dan politieman," merkte bij op. „Dat zou misschien ook voordeeliger geweest zijn," gaf de ander terug, terwijl hij de deur opende. Keating wendde zich tot den man, die het huis bewaakt had. „Ga jij achterom naar de garages van deze huizen en let op, dat hij daar niet langs ontsnapt." De man salueerde en Keating ging de hal binnen. Brown en Barbara volgdeu Lem. Wat Barbara betreft, hij wilde haar niet mee hebben naar boven. „Jonge dame," zeide hij ernstig, „jij blijft hier!" Barbara had dienaangaande wel andere opvattingen, maar zij begreep, dat het niet de geschikte tijd was om die bekend te maken. De hal was haar te donker, te eng; zij knikte Keating echter toe, dat zij gehoorzaam zou zijn. Keating sloop de trap op met Brown in zijn gevolg en Barbara in de achterhoede. De trap was van steen en leidde met haarspeldbochten naar boven. Er was een kleine open ruimte naast, zoodat men op de bovenste omloop iemands nadering kon gadeslaan. Dat deed Dennis dan ook. Zoodra hij de zekerheid had, dat er iemand naar boven kwam, trok hij zich terug in Larry's zitkamer en sloot onhoorbaar de deur. Hij was niet geheel onvoorbereid op het be zoek en hoewel hij onderweg alle mogelijke listen had aangewend om eventueele ver volgers kwijt te raken, had hij toch een voorzorgsmaatregel getroffen. Die maat regel bestond in een haastig gekrabbeld briefje, dat hij nu in een enveloppe deed, waarna hij in de aangrenzende slaapkamer ging en onderzoekend rondkeek. Een oogenblik later was de enveloppe veilig onder een laag dure sigaretten verborgen in een gesneden houten doos. Toen dat gedaan was, ging Dennis de derde kamer binnen, de badkamer. Lenig sprong hij op een tafeltje, opende het bovenlicht en klauterde op het dak. Drie voet van hem af stond een wijde schoorsteen en deze zou den man, die zich daar had meenen te verschuilen, ook wel verborgen hebben, als de maan niet zoo onwelwillend was geweest, plotseling te voorschijn te komen en een verraderlijke schaduw te werpen. Dennis zag dat en sprong zonder aarzelen weer door het bovenlicht terug. Het taam was al op zijn plaats en van binnen gegrendeld, voordat de man op het dak het bereikt had. Intusschen begreep Dennis, dat hij in de val zat, en zijn gewone bedaardheid dreigde hem te verlaten. Hij ging terug naar de zitkamer, beide deuren achter zich sluitend, en draaide de peer uit de lamp. Een poosje stond hij roerloos te luisteren. Hij hoorde een raspend geluid en herkende dat: iemand was bezig, het slot te forceeren. Dennis wist niet, dat het Brown was, die zijn kunsten vertoonde, maar hoorde wel, dat daar een meester in het vak aan de gang was. Geheel onverwacht vloog de deur open en een hand reikte naar de schakelaar. Dennis hoorde een zwakke klik en lachte grimmig. toen het even donker bleef als tevoren. Hij wachtte, totdat twee figuren zich in de buitenste duisternis begonnen af te teekenen, smeet toen de peer op de grond en wierp zich op de detectives. Het was zijn eenige kans. Hij maakte zich weinig illusies, maar kende ook geen vrees meer. De korte knal viel samen met de botsing en Keating en Brown raakten een oogenblik de kluts kwijt. Dennis sloeg Browns hand terug, slingerde Keating tegen de balustrade, nam in één sprong de bovenste trap en wilde al naar beneden vliegen, toen hij plotseling zijn vaart inhield. Er kwam iemand naar boven 1 Had hij geweten, dat het Barbara maar was, die Keatings verbod trotseerde, dan zou Dennis haar eenvoudig neergeslagen hebben en ontsnapt zijn. Nu keerde hij zich vertwijfeld om. Op dat oogenblik verscheen Keating boven aan de trap. „Halt!" schreeuwde de inspecteur, „blijf waar je bent, of verduiveld!" Zij vuurden bijna tegelijkertijd, Dennis een fractie van een seconde te laat. Hij wankelde en tuimelde met het hoofd vooruit naar beneden om aan de voeten van de ontstelde Barbara in een te krimpen. Zij gaf een gil en Keating kwam de trappen afstormen. „Hou je goed, jonge dame," hijgde hij geruststellend, terwijl hij ronddanste om baar te vinden, want het was overal even donker. „Hij is niet dood, alleen maar een beetje gewond." Hij bukte zich en raakte den bewegingloozen Dennis aan. „Licht!" riep hij, en er kwam licht. Toen kon hij de toestand overzien. Barbara stond met een angstig gezicht tegen de muur gedrongen en staarde neer op een gestalte, die op de overloop aan haar voeten ineengekronkeld lag. Keating keek op naar Brown, die de hand nog aan den schakelaar hield. „Voor een revolverheid is die jongen toch niet zoo zeker met een knapper als hij misschien wel denkt," zei hij met een voldane glimlach. Hij boog zich over de gewonde en zijn glimlach verdween. Intgendeel trok hij een ontevreden gezicht. „Ik schijn mijn vaste hand ook te verliezen,'' bromde hij. „Als ik me niet vergis, heb ik hem leelijk geraakt, en het zal een wonder zijn, als hij lang genoeg leeft om te zien. of het zwart de rechters goed kleedt. Help mij eens, hem naar boven dragen." Barbara volgde hen langzaam en stond er bij, toen Keating om de ambulance telefoneerde. „Nou, het is een slechte nacht voor je, Barbara," zei hij, zonder zich zijn gemeenzaamheid bewust te zijn. Barbara deed, alsof zij niets merkte. „Ik voel me een beetje óp," stemde zij toe. Intusschen was Brown de oorzaak van de duisternis op het spoor gekomen, had de peer uit de slaapkamer gehaald en in de lamp gedraaid. In het licht zag Keating, dat Barbara bleek en ontdaan was. „Je kunt me nog meer vertellen," zei hij ruw, en duwde haar bezorgd in 'n stoel. Tegelijkertijd keek hij rond om hulp, maar hij zag alleen de foto van den flatbewoner. Hij vloekte met gevoel en besefte, dat hij hoopte op iets, wat hem anders met afkeer vervuld zou hebben — de bijstand van een vrouw. In een gewone flat zou een schietpartij de angstige bewoners in nachtgewaad te voorschijn hebben geroepen, maar Keating kende Larry's manier van doen veel te goed om dat hier te verwachten. Larry was een nachtvogel en verlangde zijn nachtelijke gangen niet bespied te zien. Daarom had hij het geheele huis gehuurd, al bewoonde hij alleen de bovenste verdieping. Gelukkig voor Keating loste Barbara de moeilijkheid zelf op. Zij bette haar oogen met een klein en ontoereikend zakdoekje en zei: „Ik stel mij aan als een dwaas; Dennis is erger gewond dan u denkt, we moeten hem helpen." Zij ging eerst de slaapkamer en toen zij daar niet vond wat zij zocht, de badkamer binnen, om een oogenblik later met een handdoek en een kom water terug te komen. Nadat zij do wond had gereinigd, legde zij met de zakdoeken van Keating en Brown een noodverband aan.. (Vordt vervolgd. --- Wi| hebben 193* lO blagen langer f/ï -vH Mm m fl__kri ?yy' "'l/!f J i Ê iP Jf fl few ¥/ ' ' JÊ rtJit-'ï.** ** ,f __,________■ mii % f*_ ________ \v ** ■ ' V ƒ -'ii r flLw #Bfl\lik° £ *% W^'t % y' Hl Wij hebben Vader Tijd er toe over- || ■ %*m Jf -lV_ K gehaald. 1936 tien dagen langer ||. f| A || te laten duren: -en dat is'n grote wJw *.i____r_i. ■ timmS H *Sl „bof" voor UI Want nu kunt U nog lm &k J^Sf gauw profiteren van ons aanbod B| |'Pv_______r __/_■_! Kl pV ___n__jL. aan iedere nieuwe abonné op de I Wf'M ff.m BA nMÈXllk\* Radio Bode (d.w.z. zij, die in 1936 E \W "'È K\ fl M Vffil nog niet op ons blad geabonneerd V-v; W* j/m _ftW jKMM^SI waren). Wanneer U nu direct f| WllJém l\l i 9 «ö« een abonnement neemt (dat kost B ■/ƒ / fl |\l I Hff\wA7 U slechts / 3.- per half jaar) krijgt ï|[ M§|ty I N©/ U het mooie Kerstnummer,zoolang AhBhJBiI ___________ de voorraad strekt, met zn prach- Jfii «V tiae reproducties en verhalen fl vv gratis thuisgestuurd, en - als ge- M ■ schenk voor 'n héél jaar . ... de fl gf prachtvolle AVRO-kalender, met fl fjpr 12reproductiesinkleurenvankunst- werken van Nederlandse mo- pp^^derne meesters. Een werk van H.M. __^^^^ de Koningin opent de rij. Abon- "^"^^^^^^^^ neer U. Leer de weg in de Aether en geniet méér van Uw radiotoestel, ledere week 'n dik tijdschrift van 96 pagina s met artikelen en tekeningen en alle volledige programma's (ook van Radio Centrales) voor r 3.-, te storten op giro 128.000 AVRO, Amsterdam (geen schriftelijke opgave dus) bij een der AVRO-kantoren of bij een der Propagandisten. Vermeld er Nieuw Abonné bij... de AVRO zorgt dan voor de rest. RADIOBODE Neêrlands nationaal radioblad. tL&j| --- BANDIJZER 5 cent per stuk Verkrijgbaar aan ons bureau ---