Vorm en inhoud. (Nadruk verboden.) Vaak houdt men gedachtenwisselingen, die eigenlijk onvruchtbaar zijn. Men heeft het bijv. over het voor en tegen van het huwelijk. De één vindt het huwelijk een instelling, welke meer gevaar dan geluk met zich brengt; de ander, prijst het als de hemel op aarde. Wie van beiden heeft gelijk? Het geding zou alleen uit te maken zijn, wanneer het huwelijk een onveranderlijke en, standvastige grootheid was. Maar wat is het huwelijk? Br zijn zooveel soorten van huwelijken als er echtparen zijn. Gelukkige en ongelukkige huwelijken, verstandige en onverstandige, huwelijken welke vrijwel onmiddellijk nadat ze gesloten zijn, hun beteekenis verliezen en huwelijken van blijvende waarde. Het hangt er heelemaal van af, wat men van een huwelijk maakt De één zal er alles van maken, de ander niets. Behalve de personen die het sluiten, vormen ook de omstandigheden waaronder het gesloten wordt, een overheerschende factor. Daarom bevat de vraag: is het huwelijk een aanbevelenswaardige instelling of niet? een onjuist dilemma. Dergelijke instellingen zijn als een schaal, welke men met allerlei tegenstrijdige dingen kan vullen: met de voedzaamste en heerlijkste gerechten, maar evengoed met vergiftige vruchten of bedorven vleesch. Ze zijn als een glas, dat de kleur aanneemt van het vocht dat men er in schenkt. Men spreekt van de huwelijksboot; dit beeld is ook in zoover toepasselijk, dat een boot zijn bestemming en waarde ook eerst aan de lading ontleent. Evenmin als men over het huwelijk als zoodanig een oordeel kan uitspreken, mag men dit doen over andere instellingen als de staat, de kerk, de school. Immers is ook de staat slechts een werktuig in dienst van de gemeenschap en het hangt er heelemaal van af, wie het hanteeren en hoe het gehanteerd wordt, of men van een welgeordende staat kan spreken. Evenmin als vóór of tegen het huwelijk kan men vóór of tegen de staat zijn, want ook de staat is niets anders dat wat men er van maakt. Ditzelfde geldt van de kerk. Wie verwijten richt tegen de kerk, bedoelt daarmee meestal niet zoozeer de instelling zelf als de menschen die haar belichamen. Men kan van de kerk evengoed een revolutionnair als een conservatief orgaan maken; men kan in dezen vorm allerlei soorten van godsdienst gieten en hem tot de tegenstrijdigstc doeleinden bestemmen. De school moet veel aanmerkingen verduren. Er bestaan zelfs menschen, die het betreuren, dat hun kinderen volgens de wet tot schoolgaan verplicht zijn. Huns inziens bederft de school het karakter, fnuikt zij het oorspronkelijk inzicht en droogt zij de bron van kennis °P Maar wat dergelijke bezwaarden tegen de school te berde brengen, geldt toch eigenlijk uitsluitend hetgeen men van deze instelling maakt. De school zelf is tot allerlei leermethoden dienstbaar te maken; men kan haar naar uiteenloopende behoeften inrichten. Ook zij is een doode vorm, welke op den levenden inhoud wacht: een werktuig, dat eerst beteekenis krijgt door de wijze waarop men het hanteert. Hetgeen van allerlei afzonderlijke instellingen gezegd wordt, geldt ook van het leven als geheel. Hoe kunnen ontgoochelde personen tegen het leven te keer gaan! Het leven is niets gedaan; het leven is wn last; het leven is onrechtvaardig, vervelend, ongerijmd of rampzalig. Anderen, die blijkbaar een gunstiger ervaring hebben opgedaan, willen van zulke klachten niets hooren. Zij op hun beurt noemen het leven een feest. Welke van beide partijen heeft het gelijk aan zijn kant? Ook hier weer is het dilemma verkeerd gesteld. Het leven als zoodanig is kleurloos, neutraal, zonder karakter of kenteeken. Beteekenis krijgt het eerst door hetgeen men er in legt. Er zijn zooveel verschillende levens als er verschillende menschen zijn. Toch zijn al die levens uit één en dezelfde grondstof vervaardigd. In den manufacturenwinkel ligt een dikke rol stof." Telkens komt er een klant en de winkeljuffrouw knipt eenige ellen van deze stof af. De koopsters gaan met haar pakje naar huis en maken er een japon van. Zoo ontstaan uit die ééne stof honderd japonnen. En wie die japonnen ziet dragen, verbaast zich over hun ongelijksoortigheid. Er zij" sierlijke modelletjes bij, maar ook monsters, die eer den lachlust dan de bewondering gaande maken. Als zoon rol stof is het leven. leder knipt er zijn stuk af en moet zelf maar zien, wat hij er van maakt. Er zijn levenskunstenaars en er zijn ook brekebeenen. Naar gelang van het resultaat, dat zij ieder voor zich bereiken, zal men nu eens kunnen zeggen, dat het leven een pijnlijke en verdrietige zaak is en dan weer, dat het op een boeiende roman of op een heerlijk gedicht lijkt. De keuze, waarvoor wij in het leven staan, betreft niet zoozeer de instellingen als de wijze waarop wij deze behandelen. Ten slotte doet het er niet zoo heel veel toe, of wij getrouwd zijn of ongetrouwd, in welk beroep wij werkzaam zijn of tot welke kerk wij behooren, — .het voornaamste is: wat brengen wij van de ons opgelegde taak terecht? Zoo goed als er mislukte huwelijken zijn, bestaan er ongehuwd gebleven mannen en vrouwen, die hun deel in de vreugde en de waardigheid van het bestaan voor zich hebben veroverd. En men kan evengoed een man van beteekenis zijn in een nederige positie, als men een prul kan blijven, ondanks de tallooze titels en waardigheden, waarmee men versierd is. Niet op den vorm, op den inhoud komt het tenslotte aan. H. G. CANNEGIETER --- Bloeddorstige hond. BUWEKLOOSTER, 22 Febr. Heden is nier een schaap, toebehoorende aan F Jansma, door een hond (eigenaar nog onbekend) aangevallen. De heer J heeft hiervan aangifte gedaan bij de rijks- Cn gemeente veldwachters, die een onderzoek zullen instellen. --- De heer IJ. C. Schuitmaker, te Leeuwarden. die gister 60 jaar is geworden. De bekende tooneelschrijver ontving van talrijke zijden gelukwenschen. --- AUTO- EN MOTOR-ONGELUKKEN. Wielrijder door een auto aangereden. Aan de verwondingen overleden. Gisteravond is te Hoogezand de 40--jarige timmerman G. Zwaneveld, wonende te Borgweg, die per fiets was, aangereden door een uit de tegenovergestelde richting komende luxeauto, bestuurd door den heer S. Loevenberg, uit Amsterdam. De wielrijder werd eerst opgenomen door de motorkap, sloeg neer en bleef bewusteloos liggen. Vanochtend vroeg is het slachtoffer aan de bekomen verwondingen overleden. Hij laat een vrouw en een kind achter. De oorzaak is vermoedelijk te zoeken in het feit, dat door een sneeuwbui het zicht van den heer L. belemmerd werd. De rijkspolitie van verkeer in Groningen heeft de zaak in onderzoek. --- Wielrijder door een auto gegrepen en gedood. Op de Aalsterweg te Eindhoven is de 30-jarige wielrijder F. B. M. Simonis, huisschilder, door een bestelauto gegrepen en ernstig gewond. De bestelauto, komende van de richting Aalst, moest nabij de Gerarduslaan voorrang verleenen aan een personenauto. De beide bestuurders begrepen elkaar niet volkomen en slechts op het laatste oogenblik kon de bestuurder van de bestelauto een botsing vermijden door krachtig remmen. Bij deze manoeuvre is de wagen evenwel over de kop geslagen, juist op het oogenblik dat S. naderde. Deze werd door de auto meegesleurd en bleef met een ernstige hoofdwond op de weg liggen. Kort daarop is hij overleden. --- Twee avonturiers. BERGUM, 22 Febr. Voor eenige tijd verliet een tweetal jongelui alhier de ouderlijke woning zonder nader adres op te geven. Men Koorde lange tijd niets van het tweetal en er deden geruchten de ronde, dat de jongens naar Spanje waren vertrokken. Dat is echter niet het geval. Door een in Ede gelegen milicien is het tweetal gezien in Barüeveld. Met muziek en zang trachten de jongt lui in hun onderhoud te voorzien. --- KUNST „Collegium Musicorum” — Jaap Stotijn. Het is nog maar weinige dagen geleden sedert wij ons zetten tot het schrijven van het verslag van het concert, gegeven door het Waleson kwartet. En reeds nu volgt daarop de weergave van onze indrukken van de uitvoering, gegeven door het „Collegium Musicorum", waaraan de vermaarde hoboist Jaap Stotijn zijn medewerking verleende. Het is een zeer verheugend feit, dat wij binnen een zoo kort tijdsbestek twee avonden van zulk een hoog muzikaal genot mochten smaken. Moesten wij in ons vorig verslag klagen over een schrikbarend gemis aan belangetelling van de zijde van het kunstminnend publiek, thans kan — gelukkig — een zoodanige klacht achterwege blijven, want tot onze groote vreugde mochten we constateeren, dat velen gisteravond de weg naar de Zalen Schaaf hadden weten te vinden; de middenzaal was geheel bezet. üï het nu was de omstandigheid, dat het reeds zoo bekende „Collegium Musicorum" concerteerde, of wel, dat de. naam van Nederlands grooten hoboïst de muziekliefhebbers lokte — ongetwijfeld was zoowel het een als het ander het geval, — mèn was in grooten getale opgekomen, en ons dunkt dat het riiet teveel gezegd is, indien wij beweren dat er wel niemand geweest ie, die zijn gang naar dit concert zal hebben betreurd. Dat men toch steeds meer beseffe, dat waarlijk goede muziek niet genoeg kan worden gewaardeerd en dat het tevens de plicht is van hen, voor wie deze wonderschoone kunst een kostelijke gave is, te zorgen dat in onze stad de muziek weer die plaats krijge die haar rechtens toekomt Het programma dat we gisteravond ie hooren kregen, stond deels in het teeken van de Barok- en Rococotijd, deels in dat van de Renaissance, terwijl onze hedendaagsche tijd vertegenwoordigd was in Bernard van den Sigtenhorst Meijer. Het ensemble, bestaande uit Jacoba Kueter—Zwager, clavecymbel; Roel Sipkens, Quinton; Salvatore Sterck, viola d'amore; Klt.as Kueter, Viola da Gamba; en Piet Molenaar, Bas-Gamba, opende met een Sonate v.n W. de Fesch, een klaar doorzichtig werk, vlot van structuur en aangenaam om te beluisteren. In het bijzonder voldeed ons hier het luchtig-speelsche Allemande. Als tweede nummer kregen wij te hooren een Divertimento, van den Duitscher Johann Stamitz, een vriendelijke, zeer melodieuze compositie. Alleraardigst klonk het Menuetto met zijn typisch-leüke motieven. Vervolgens bracht het ensemble het Concert no. 2, van Jean Philippe Rameau, den invloedrijken vertegenwoordiger der Eransche school der 18e eeuw, aan wien het clavccynibel zooveel te danken heeft. Hier vond mevrouw Kueter—Zwager gelegenheid te over om ons van haar geacheveerd clavecymbelspel te doen genieten, waarvoor het enthousiast auditorium dan ook met een zeer hartelijk applaus dankte. Daarna volgde een Sonate van G. F. Handel, voor hobo. en quintet en mochten wij Jaap Stotijn op waarlijk volmaakte wijze zijn partij hooren vertolken. Hoe wonderbaar weet deze virtuoos zijn instrument te doen zingen. Hoe weet bij de overige leden van het' ensemble mee te 6lepen en aan te vuren, het geheel tot iets waarlijk grootsch makend. Vooral in het laatste Allegro werd een zeer hoog peil bereikt. Na de pauze werd begonnen met zes variaties over „Mem Junges Leben" van J. Pez. Sweelinck. We zijn het „Collegium Musicorum" dankbaar, dat zij ons deze juweeltjes heeft doen hooren. In de nu volgende Suite van Marais voor twee gamben en clavecymbel, hebben wij het uitmuntende samenspel van het echtpaar Kueter bewonderd. Tevens moet one hier een extra woord van lof van 't hart voor het zeer muzikale spel van Klaas Kueter. Hoe doorvoeld wae alles, hoe warm van toon. Ook Piet Molenaar was hier, evenals in zijn overige partijen, zeer te prijzen. Ale volgend nummer kwamen vier Souterliedekens, bewerkt door v. d. Sigtenhorst Meijer voor h"bo en clavecymbel, waarvan het eerste en het laatste ons het meest voldeden. Zoowel mevrouw Kueter als Jaap Stotijn lieten bier zien, wat goed samenspel kan geven. Besloten werd met een Sonate van J. B. Loeillet, voor hobo en quintet. Al is dit werk minder krachtig van conceptie dan Handels Sonate, toch vormde het een' dankbaar en waardig slot van deze avond. Bijzonder goed werd het geheel' voorgedragen en een langdurig, buitengewoon geestdriftig applaus was dan ook de belooning voor een avond van zeer hoog genot, een avond, die niet epoedig zal worden vergeten. We noemden reeds het spel van het echtpaar Kueter en van Piet Molenaar. Ook Salvatore Sterck heeft ons zeer voldaan en Koel Sipkens heeft ons eveneens zeer veel te genieten gegeven. We hopen van ganscher harte, dat het „Collegium Musicorum", aangemoedigd door het zeer groote succes van deze avond, op de ingeslagen weg zal voortgaan en ons nog menige avond van hoog kunstgenot zal schenken. En het spreekt wel vanzelf dat we Jaap Stotijn een „tot weerziens" toeroepeu. Hij kan zich bij voorbaat van onze groote erkentelijkheid overtuigd houden. --- BEPERKING VESTIGING VAN NIJVERHEIDSBEDRIJVEN. Vergunningsstelsel voor oprichting van nieuwe en uitbreiding van bestaande bedrijven. Ingediend ie een wetsontwerp houdende regeling betreffende het beperken van de vestiging van bedrijven, waarin eenige tak van nijverheid wordt uitgeoefend en van de uitbreiding van de capaciteit van zoodanige bedrijven. Naar de meening van den. minieler ia voor ■one land een regeling in die zin aangewezen, dat aan de Kroon de bevoegdheid wordt verleend, om na ontvangst van een daartoe strekkend verzoek, bij algemeene maatregel van bestuur bepaalde takken van nijverheid of onderdeelen daarvan aan te wijzen, waarin vestiging respectievelijk uitbreiding niet meer vrij zal etaan. Hij zou daarbij geenszins zoover willen gaan, dat in de aangewezen tak van nijverheid elke nieuwe vestiging of uitbreiding bij voorbaat volledig wordt uitgesloten, doch willen volstaan met deze van een vergunning afhankelijk te stellen. Een volledige afsluiting toch zou tot ongewenschte verstarring van de betrokken bedrijfstak leiden. Een vergunningsstelsel als in het wetsontwerp belichaamd, zal daarentegen een soepele hanteering mogelijk maken, waarbij de gelegenheid bestaat om aan het ondernemersinitiatief, voorzoover dit in concreto niet ingaat tegen hetgeen in het economisch landsbelang voor den betrokken bedrijfstak meeet wenechelijk wordt geacht, voldoende recht te laten wedervaren. In artikel 2 ie o.m. een bepaling opgenomen, welke met „vestigen" gelijkstelt het opnieuw in werking brengen van «jen tevoren stilgelegd bedrijf. Het ontwerp heeft niet betrekking op land- en tuinbouw, veeteelt, visecherij, mijnbouw, handel, bank- en aseurantiewezen, scheepvaart en verkeerswezen le land. --- TWEEDE KAMER NIEUW CREDIET VOOR HET WERKFONDS. Regeering vraagt 33 millioen. Ingediend ie een wetsontwerp tot verhooging van het crediet voor werkverruiming. Bij de wet van 2 Juli 1934 werd voor werkverruiming een crediet toegestaan van f6O millioen. welk bedrag bij de wet van 1 Aug. 1936 werd gebracht op f 60.300.000. Op 1 Januari 1937 was dit crediet ten volle geblokkeerd. Wijl nog verschillende plannen in onderzoek zijn, die wellicht voor financiering ten laste van het Werkfonds in aanmerking zullen komen en de regeering voortzetting van de werkzaamheid van het Werkfonds wenechelijk acht, wordt voorgesteld het toegestaan crediet andermaal te verhoogen en wel met een som van f 33.700.000, ale gevolg waarvan voor het Werkfonds derhalve in totaal een som van 100 millioen gulden beschikbaar komt. Aan het aangevraagde bedrag ligt niet een bepaald plan van besteding ten grondslag. Het is derhalve niet mogelijk reede bij voorbaat aan te geven voor hoe lange tijd dat nieuwe crediet zal kunnen strekken. Van belang is intusschen, dat op het Werkfonds nog slechts bij uitzondering beroep zal behoeven te worden gedaan voor de financiering van de wegenbouw, nu voor dit doel ten laste van de kapitaaldienet van de begrooting van het Verkeersfonds voor 1937 een extra poet van flO millioen ie uitgetrokken. Het thans aangevraagde crediet zal due in hoofdzaak kunnen worden bestemd voor bestrijding van de kosten van andere rijkewerken en van werken van andere publiekrechtelijke lichamen. # * * --- DE HEER J. W. IMHOFF. Gaat heen als raadslid. — — De heer J. W. Imhoff, opzichter bij het seinwezen der Nederlandsche Spoorwegen wordt met ingang van 1 April a.s. overgeplaatst van Leeuwarden naar Amersfoort. Hierdoor ie de heer Imhofl genoodzaakt om ale lid van de raad Leeuwarden voor del Vrijz. Dem. Bond te bedanken. Hij was opvolger van den heer G. Ritmeester. De heer K. Erike ie thane de eerste op de lijst van de Vrijz. Democraten die voor benoeming tot lid van de raad in aanmerking komt. Deze heeft echter indertijd als directe opvolger van den heer Ritmeeeter bedankt. Wenscht de heer Eriks weer geen benoeming to* raadslid, zoo zal mevr. C. M. Bueecher—Sjerp als zoodanig verkozen worden verklaard. --- HET KLEINE KLOKJE... En de groote beteekenis voor ons: Was 't wonder dat ik stil verwonderd Zoon simpel klokje gadesloeg En in een winterharde stemming Aan 't kleine, teere bloempje vroeg: Zeg, klokje, met je witte kelkje Op 't kleine steeltje, teer en groen, Wat kom jij in de winterkoude Op deze gure aarde doen? Vanwaar kwam 't woord dat leven- - wekkend En zacht bevelend tot je sprak, Van wie de hand die stil, onzichtbaar De harde aarde voor je brak? Wat breng jij ons voor nieuwe klanken Van welke toon is jouw geluid, En wat voor mooie boodschap klepelt Jouw kleine witte klokje uit? Ik ben door 't nooit begrepen Wonder In winternacht en kou bewaard, Een wijze hand brak mij de kluiten En trok mijn steeltje uit de aard'! Mijn klepel klept het eeuwig liedje Van groei en bloei en zonnekracht, Van 't komen van de zomerweelde Na 't donker van de winternacht! Ik ben van 't straks ontluikend leven De eerste tolk, ik ben 't begin, Ik breng aan U de blijde boodschap, Ik luid voor U de Lente in! Zoo zag ik daar dat kleine klokje, Zoo hoorde ik dat blijde woord, Zoo heb ik, trots de winterkoude, De stem van 't Leven weer gehoordj ï. SWART. --- De eerste foto van het vier weken oude Prinsesje Birgitta van Zweden, tweede dochtertje van Prins Gustaaf Adolf en Prinses Sibylla Deze foto .werd gemaakt in het paleis Haga. ---