PRESTO ff l t*M ix/Jwaa. I \V // \\ Il Ytwèfc* tmSfM 11 l *§Ba<ï-B \\ *rMtJsr*. il *Speclafe CbcLn&eclirig! voor deschoonmaak BBHa.MI!M rao.n-4 --- l> J.' ->i!-J -I'-J UPIIMiJMiaiItMLr|| D, H. ROODHUYZEN & Co. *v. MAKELAARS SUIKER . RUBBER - KOFFIE - CACAO per contract Amsterdamsche Liquidatiekas N.V. suker. rubber, kofhe, cacao, katoen. au.e granen enz. ter beurze van londen. uverpool, new york. chicaco. winnipec. enz. DAM 2a Teleloor. No. 30012-31012 AMSTERDAM-C. Beun Nis 2. Tafel. 30012 - Telegramadres: CARLOS-AMSTERDAM - Ok Agent: K. VISSER, J. C. Kapteynlaan 35a, GRONINGEN - Telefoon 1523 --- Onbetaalde arbeid. De minister van Binnenlandsche Zaken fleeft onlangs een schrijven gericht tot de gemeentebesturen om het departement uitvoerig in te lichten omtrent de omvang van flet „volontariaat" in gemeentelijke dienden. DeUtrechtsche Crt. teekende oen daarbij aan, dat er voor Onderwijs en Justitie alleszins aanleiding was om binnen bun ressorten ook een dergelijk onderzoek m te stellen. Daar is niets van gekomen. En nu schrijft de Morgen: „Waarom is 't éëne departement zooveel resoluter dan 't andere? Waarom ontfermt men zich eerder over oen ambtenaar dan over den onderwijzer, oie toch evenzeer ontferming noodig heeft? Het kwaad van de onbetaalde arbeid zal in het gemeentelijk administratieapparaat worden uitgesneden, maar in 't onderwijsbestel mag 't voortgang hebben, ofschoon 't op de eene plaats even weinig oirbaar is als op de andere en overal 't zelfde onheil sticht en 't zelfde bederf wekt. Onderwijs blijft op een gruwelijke manier ransiteeren op de werkloosheid in 't onder- Avijzerscorps. Op een onduldbare, immoreele manier Maar.... vervanging van kweekeling door onderwijzer kost Rijks geld, - vervanging van volontairs door ambtenaren „maar" gemeentegeld. Zit daar de kneep toch niet, waarom Bin neniandsche Zaken zooveel voortvarender is oan Onderwijs?" --- Staatspensioen, bedeeling of recht? De Msb. (r.k.) schrijft: .»ïn zijn te Groningen gehouden verkiefcmgsredevoering, heeft Dr. Colijn als zijn uitgesproken, dat staatspensioen oedeeling was, geen recht. Volkomen terecht. Wij hebben toch altijd Rezegd, staatpensionneering is staatsarmenzorg. , Maar de Oproerige Krabbelaar in de s.d. Arbeiderspers komt daar hevig tegen op. Laat hij eens lezen, wat een door hem Sewisselijk hoog vereerd socialist — de groote Jaurès — daarover gezegd heeft. *e Nimes werd 6, 7, 8 en 9 Februari 1910 o°or de Fransche Parti Socialiste een Con- Z.^B gehfjßden. Op dat Congres hield de t.0 , redenaar, die Jaurès was, een vlamtea cbetooS* vóor ouderdomsverzekering, Staatspensionneering. -waarin zei hij o.a. het volgende: «Tusschen verzekering (assurance) en onderstand (assistance), zelfs op liberale georganiseerd, is een afgrond. Hij oie onderstand ontvangt, zelfs als de wet nem geeft wat zij noemt een recht, is verplicht te vragen om de verwezenlijking van dat recht te kunnen krijgen.... ue verzekerde daarentegen heeft een vol een absoluut recht, een onvoorwaardelijk recht; zijn titel is daar, even zeuer als deze er is, voor den burger in oe burgerlijke periode, de rentetitel. Op °-9 door de wet vastgestelde leeftijd.... "feil hij 't recht om te eischen wat hij eucht; hij ontvangt een zeker bedrag, en nrj ontvangt niet alleen een stoffelijke nu'P, maar hij ontvangst ook de hulp van ac zedelijke waardigheid. 1 Is duidelijk, dat Jaurès het ten deze eens was met dr. Colijn, en niet met A.8.K." --- De Baconinschrijving. Misplaatste partijdigheid. De inschrijving voor de bereiding van bacon gedurende de periode 2 Mei tot 30 October 1937 heeft onlangs plaats gehad en vrijwel alle particuliere fabrieken hebben daarop ingeschreven voor een prijs van f 0.99 per 100 kg. Naar de Vee- en Vleeschhandtrl van 20 April j.l. weet mede ledcelen, heeft slechts één firma voor een afwijkend bedrag ingeschreven, n.l. voor f 1.10 per 100 kg. Dit blad meent, dat het geen toeval is, dat deze inschrijving een uniforme prijs heeft opgeleverd; het ziet hierin een verweer van de particuliere industrie tegen de coöperatie. De N. Rt. Crt. (lib.), hoewel in 't algemeen geen voorstander van afspraken tusschen belanghebbenden, in verband met deze inschrijving, acht zulks in het onderhavige geval geheel begrijpelijk. In strijd met elke eisch van onpartijdigheid heeft de regeering zich immers wat de baeonverwerking betreft op het standpunt gesteld, de coöperatie in bescherming te willen nemen tegen de concurrentie van de zijde van de particuliere industrie. „De productiecapaciteit van de Nederlandsche baconindustrie is met het oog op de sterk verminderde exportmogelijkheden veel te groot. Aangezien nu de vrije inschrijving voor de baconbereiding tot een concentratie van dit bedrijf zou leiden en de coöperatieve industrie daarbij blijkbaar in aanmerking zou komen om te worden uitgeschakeld, schept de regeering om dit te verhinderen de reeds genoemde uitzonderingspositie. De coöperatie wordt buiten de concurrentie gehouden en de strijd om het bestaan moet slechts worden gevoerd tusschen de particuliere industrieën onderling. Uit de uniforme inschrijvingsprijs is af te leiden, dat de particuliere bedrijven zich niet in deze fuik hebben laten vangen. Nu is naar onze meening aan een concentratie van de baconindustrie niet te ontkomen. Het gaat niet aan, zooals in het verleden is gebeurd, de slachtvergoedingen zoo hoog te stellen, dat daardoor ook de overbodige capaciteit in stand kan worden gehouden. De overheid werkt hier met gemeenschapsgelden, die via het Landbouwcrisisfonds moeten worden opgebracht. Maar dan zal de baconbereiding ook moeten plaats vinden in de fabrieken, die daarvoor het best zijn ingericht en dus de laagste kostprijs hebben. Aan het geheel of ten deele stil leggen van één of meer baconbedrijven is in deze gedachtengang niet te ontkomen. Die noodzaak meet ook minister Deckers voor oogen hebben gestaan, toen hij met het systeem van in onderling overleg vastgestelde slachtvergoedingen brak en daarvoor de methode van de vrije inschrijving in de plaats stelde. Maar het is dan ten eenenmale inconsequent, indien de coöperaties daarbij buiten mededinging blijven. Vanzelfsprekend heeft de bevoordeeling van de coöperatie door de landbouwcrisiswetgeving tot veelvuldige klachten aanleiding gegeven. Het is echter hoogste tijd, dat hier een halt wordt geroepen. Intusschen is het middel van verweer der particuliere baconindustrie thans een bittere pil voor de coöperatie, die zich immers met een geringere fabrieksbezetting tevreden zal moeten stellen. Zal minister Deckers deze pil vergulden door de slachtvergoeding extra hoog vast te stellen? De sympathie voor de coöperatieve bedrijfsvorm in regeeringskringen doet ons het ergste vreezen. Blijkbaar is de coöperatie niet in staat de strijd om het bei-taan met succes te voe ren, wijl zij tegen de particuliere industrie niet opgewassen is. Het motief van minister Deckers, dat aan de coöperatieve bedrijfsvorm extra aandacht moet worden besteed, omdat zij van landbouwkundig en sociaal standpunt bezien belangrijk is, is onaanvaardbaar, alleen reeds, omdat slechts een beperut aantal landbouwers bij het wel en wee van de coöperatieve baconindustrie is betrokken. De extra hooge slachtvergoedin ■-■en voor de coöperatie moeten uit het Land bouwciisisfonds werden betaald, hetgeen dus ten koste gaat van de landbouwsteun in zijn geheel. Erger is echter, dat de overheid ons hier een proeve van bevoorrechting opdient, die in strijd is met ieder gevoel van rechtvaardigheid," --- De erfpachtscanon. Cirkelgang der historie. st r\ ertPacntscanon van de gemeente Am- Srl am wacht nog steeds op verlaging, zoo , nr"ft het Hb 1. (lib.) Het gemeentebestuur j. t alle verzoeken daaromtrent bij herhang afge-wezen en eenige organisaties van irect bij de erfpacht belang hebbende huisigenaars, hebben nu de regeer ing om ookHentie verzocllt. Zooals men weet heeft de Kamer van Koophandel meer dan ens vergeefs voor verlaging gepleit. „ "?,eze starheid in de gemeentelijke °"n.aeigendom is voor de algemeene aantflv„'ng. een leelijke sta-in-de-weg. De rendfl, vil1S zeer sterk gedaald en thans onder btcZjk pr.ocent gekomen: het gemeentelijke dómliiM brengt - met de grootste aa?, »erninitheid ~ erfpachter nog altijd van!iJages tot 8*« rekening, de prijs wa»r/rondPast zich bij de gedaald 3 te be-W niet aan* Eigenaardig is het, nu ïftdm wn'.dat men een veertig Jaar ge" ' üet erfpachtstelsel in het leven geroepen heeft als middel tegen te groote prijsstijging van de grond! Wij zeggen niet dat er voor die voorzorgsmaatregel geen aanleiding was. Bij de snelle stadsuitbreiding had men speculatie en wilde waardestijging van grond aan den lijve gevoeld. Er was motief om gemeenschap en individu tegen dergelijke particuliere winstmakerij in bescherming te nemen: de waardevermeerdering moest voort aan een voorrecht van de gemeente zijn. Daarom moest de gemeente de bouwgrond niet alleen bezitten, maar ook nooit meer uit handen geven. Zoo werd het erfpachtsstelsel gesticht. En thans? De gemeente h e e f t de grond in haar bezit, haast als monopoliste, maar bemerkt dat op bouwgrond, zelfs sinds lang uitgegeven bouwgrond, toch ook verlies mogelijk is. Maar nu weigert zij verliesmogelijkheid te erkennen, zij „kan" het niet. Door dat „niet kunnen" maakt zij, na conversie van haar schulden, een buitensporige crisiswinst. Zij belast daarmede een der eerste levensbehoeften, en legt een accijns op het wonen, precies wat de sociala hervormers van een veertig jaar geleden een gruwel was en een doorn in het oog. Cirkelgang der historie: vroeger waren wij dan wellicht cijnsplichtig aan grondspeculanten, maar thans aan de gemeente, die volstrekt niet minder hard blijkt te zijn. Waar is de nieuwe hervormer, die nu de particulieren tegen de gemeenschap beschermt, zooals füfia veertig jaar geleden de gemeenschap ging beschermen tegen den winstmakenden particulier?" --- Massa-demonstratie der S.D.A.P. op Houtrust. Ir. J.W. Albarda spreekt in de tentoonstellingshal. Duizenden en nog eens duizenden sociaaldemocraten uit de residentie en randgemeenten — een aantal dat in de verste verte niet is te schatten, omdat er meer dan één bijeenkomst werd gehouden — hebben gisteravond in de groote tentoonstellingshal van Houtrust te Den Haag in massa gedemonstreerd voor vrijheid en democratie. Reeds om 8 uur, toen de wachtenden in dichte rijen van wel 800 meter lengte voor het gebouw stonden, was het duidelijk, dat alle belangstellenden onmogelijk in één bijeenkomst in het gebouw een plaats zouden kunnen vinden, ook al werden de menschen, die moesten staan, aangezien er geen stoelen waren, keurig in de groote hal „gevleid". Klokslag hall negen was reeds de hal stampvol en zag de organiseerende federatie zich gedwongen de deuren 1e sluiten. Den duizenden wachtenden vóór het gebouw werd medegedeeld, dat nog een tweede bijeenkomst zou worden gehouden. De groote tentoonstellingshal was kwistig versierd met roode en andere vlaggen, op de achtergrond van het gebouw hing een groot bord, met daarop het woord „Democratie." De duizenden aanwezigen werden toegesproken door ir. J. W. Albarda, voorzitter der Tweede Kamerfractie der S.D.A.P. Spr. begon zijn rede met op te merken, dat hij voor de eerste en laatste maal in zijn leven den spreker die de vorige avond in dit gebouw had gesproken (ir. Mussert) dankbaar was. Dankbaar, aldus de heer Albarda, omdat de leider van de N.S.B, ons in de gelegenheid heeft gesteld, onze krachten met die van zijn volgelingen te meten. Reeds in deze eerste bijeenkomst — aldus vervolgde ir. Albarda — is de zaal met slaande menschen vol en daarmede is de krachtmeting bereide gewonnen. Daarmede echter zijn we niet tevreden. De duizenden til duizenden, die vanavond hier tezamen zijn gekomen, zullen laten zien, dat het Nederlandsche volk niet behoeft te kiezen tusschen Mussert of Moekou. Deze leuze van de N.S.B. noemde spr. bluf en een leugen, welke de democratische groepen van ons volk krachteloos en belachelijk zullen maken. De S.D.A.P. alleen had bij de Statenverkiezingen tweemaal zooveel stemmen als de nationaal-socialisten de communisten samen. In het vervolg van zijn rede betoogde spr. dat de sociaal-democraten geen dictatuur zullen dulden. Wij willen leven in vrijheid - - aldus de heer Albarda —, in de vrijheid, welke het Nederlandsche volk tot grootere beschaving en welvaart brengt. Ook al zou een dictatuur ons welvaart kunnen brengen, dan zouden we haar afwijzen, omdat we die welvaart niet als slaven willen genieten. Wij zijn geen volk van slampampers, zooals Mussert eens heeft beweerd. Waren we dat wel, dan zouden we de vrijheid niet gaan verdedigen met al de middelen welke ons ter beschikking staan en met alle energie die in ons is. Wat is er in andere landen onder de dictatuur gebeurd? Een legerkamp van militairen, concentratiekampen en gevangenissen, landen — spr. wees o.m. op Duitschland — waar de smart ten hemel schreit, waar een sfeer heerscht van wantrouwen, waar men bang is te leven. En dat — aldus vervolgde spreker — wil men ons aandoen. De rede werd herhaalde malen door applaus onderbroken. Aan het slot der bijeenkomst werd ir. Albarda een ovatie gebracht. Ook in de tweede bijeenkomst was de groote hal stampvol. Ir. Albarda hield vrijwel dezelfde toespraak als in de eerste bijeenkomst. Het totaal aantal bezoekers van deze demonstratie is onmogelijk met eenige zekerheid te zeggen. Van sociaal-democratische zijde werd het aantal bezoekers op circa 30.000 geraamd. De directie van Houtrust was van meening, dat het er ongeveer 20.000 geweest zullen zijn. Juist omdat de menschen moesten staan, was het echter uitgesloten, hier met eenige nauwkeurigheid het aantal deelnemers te ramen. Hoe dat echter ook zij, de belangstelling was in ieder geval enorm. --- Leeuwarder Rechtbank 28 April. Volle Kamer. Geheime distilleerderij. Wegens het voorhanden hebben van een distilleertoestel staat terecht Hendrik W., 27 jaar, arbeider te Ureterp. Tevens was hij in het bezit van een vat inhoudende 170 liter gedistilleerd. Uit het verhoor van verd. W. blijkt, dat zekere M. de V. en diens zoon H. de V. op een dag bij verd. waren gekomen met een voorstel, om een jeneverstokerij bij hem in te richten. Zij durfden het in hun eigen huis niet langer te doen. Verd. wilde er | er eerst niet op ingaan, omdat hij begreep, dat dit niet in orde was. Later is hij gezwicht voor hun beloften. Gezamenlijk hebben ze toen een hoeveelheid gedistilleerd afgestookt. Dit heeft ongeveer een maand geduurd. Verd. aarzelde telkens weer. Steeds wilde hij ophouden, maar dan moest er noodzakelijk nog een voorraad worden afgestookt, die nog besteld was. Men moest er echter mee eindigen, omdat verd. het niet langer aandurfde en bovendien de mestvaalt, waarin bet vat met het afgewerkte product was geborgen, over het land moest worden gebracht. Het vat is buiten verd. om, maar met zijn medeweten in de vaalt gestopt. De rijksadvocaat acht het ten laste gelegde bewezen. De officier eischt 2x2 maanden gevangenisstraf. Verd. vraagt een geldboete of een voorwaardelijke straf. Uitspraak over 14 dagen. Verd. verhuist nu naar de getuigenbank. Vervolgens staan terecht: Marten de V., 47 jaar, arbeider te Ureterp, en Harm de V, 17 jaar, slagersknecht aldaar, boven reeds aangeduid. Getuige Van Kammen heeft ten huize van Marten de V. verschillende flesschen met vloeistof gevonden, die kennelijk gedistilleerd was. Getuige W. verklaart, dat de beide verdachten op 17 December bij hem kwamen cm hem een paar aardappelbakjes te brengen, die hij had aangekocht. Harm kwam toen met het voorstel, om bij get. aan huis een diskilleerderij in te richten. Zij vonden het daar een zeer geschikte gelegenheid. Verd. kreeg de belofte, dat hij fs.— per haaltje verstookte „grondstof" zou krijgen. Zij hebben toen ook voor de benoodigde toestellen gezorgd. De volgende morgen is hem f 6.— per baaltje toegezegd, toen is meteen een hoeveelheid vloeistof te gisten gezet. De volgende Zondag is deze vloeistof afgestookt. ledere keer, dat er gewerkt was, namen de verd. verschillende onderdeelen weer mee naar huis, evenals de gefabriceerde vloeistof. De betaling ging in termijnen. Met elkaar heeft verd. ongeveer f 18.— gebeurd. Verd. de V. sr. is wel eenige keeren bij W. geweest, maar hij herinnert zich niet dat hij ooit met zijn zoon over deze kwestie heeft gesproken. Hij is, althans volgens zijn verklaringen onwetend van alles wat er is voorgevallen, en bovendien daaraan onschuldig. Met jeneverstoken heeft hij zich nooit opgehouden. Verd. is voor een dergelijk feit al eerder veroordeeld, ook onschuldig. Verd. kan zich ook niet verklaren hoe het mogelijk is, dat een flesch gedistilleerd bij hem in een konijnenhok is gevonden. Het schijnt, dat hij zich met niets bemoeit, want hij weet niet, waarvoor verschillende, bij hem in beslag genomen voorwerpen, werden gebruikt. Hij is verleden jaar onschuldig veroordeeld. Zijn zoon had toen boete moeten hebben. Verd. de V. jr. weet zich eveneens niets meer te herinneren. Met W. is over deze kwestie nooit gesproken en aan alles is hij volkomen onschuldig. Op 25 Januari heeft de politie bij zijn vader aan huis een hoeveelheid alcohol in beslag genomen. Deze was door W. daar bezorgd. Verd. had deze van hem gekocht. De in het konijnenhok gevonden flesch was ook van W. afkomstig. Pres.: Waarom wae die flesch daar opgeborgen. Verd.: Dat was een veilige plaats. Pree.: Waarom? Je snapte zeker wel dat er iete niet in orde was. Want er wae gestookt. Verd.: Ja meneer. Pres.: Door jullie. Verd.: Neen meneer. Door W. Verd. kocht die drank van W., maar hij betaalde hem niet. De vrouw van W. verklaart, dat zij de de Va met het toestel aan het werï heeft gezien. Haar man is er echter nooit bij geweest. Het toestel is volgens haar van de V. afkomstig. Zij heeft meermalen haar man gewaarschuwd, dat hij dat niet moest doen, maar hij waagde het er op, omdat er wat mee (e verdienen viel. Get. weet niet, of haar man vroeger ook zich met het stoken van gedistilleerd heeft bezig gehouden. Get. Steensma heeft eenige malen een baaltje aan Harm de V. geleverd Get. verbaasde zich hierover niet, omdat de V. beurtschipper is en dus wel yaker goederen doorlevert. De volgende get. Krol verklaart, dat hij eveneens wel grondstoffen aan de V. heeft verkocht. Deze zijn nooit betaald. Get. Kok verklaart, dat hij Haim de V. eens bij W. heeft aangetroffen. Ze vertelden hem toen, dat te aan de bunztogjacbt waren. Hij trof se nl pratend bij de mestvaalt. Dit praatje vond hif *rrij gek. Get. meent te hebben gezien, dat te schrokken, toen èe hem zagen. Later heeft De V. hem gezegd, dat ze op een wezeltje badden gejaagd. Get. W., desgevraagd, verklaart, dat Harm op dat moment net bezig was de ton uit ds mestvaalt te graven. Get. Heddema ie op een Zondag hij W. geweest, en trof daar toen een vat met dampende vloeistof aan. Het rook daar toen naar drank. Ook heeft hij De V> Sr, daar aangetroffen. De rijkeadvocaat acht, ondanks de ontkenning van de verd, het feit bewezen. Zij hebben W. tot deze praotijken verleid. Marten do V. ie al eens eerder veroordeeld voor een dergelijk feit. De officier eischt tegen ieder 2x3 mnd. met verbeurdverklaring der in beslag genomen goederen. De verdediger, mr. Ruitinga, van Dokkum, meent, dat hier hoogstens van medeplichtigheid kan worden gesproken, en refereert xidh verder aan het oordeel van de rechtbank. Uitspraak over 14 dagen. --- De Engelsche Koninklijke Familie ontving op Windsor Castle een groote deputatie der padvinders van Engeland, Wales en de Overzcesche gewesten. — De begroeting. Links Lord Baden Powell, v --- Vonnissen. In de zitting van 14 April stonden terecht: Johannes L., 22 jaar, expeditieknecht te Leeuwarden, thans gedetineerd wegens diefstal van een kistje eigaren, gepleegd op 31 December te Zwolle, en van een vat petroleum, in de nacht van 81 December op 1 Januari te Blesse. De eisch was 2 mnd, gevangenisstraf, en heden werd verd. veroordeeld tot 4 mnd. gevangenisstraf. Gerrit F. H., 65 jaar, chauffeur te Huizum, wegens lichamelijk letsel door schuld. Verd. was n.l. bij het inhalen van een voor hem rijdenden wielrijder onvoldoende uitgeweken, waardoor deze werd aangereden, en ernstige verwondingen opliep. Voor dit feit was tegen verd. f 25. —of 25 dagen h. geëischt en heden luidde het vonnis vrijspraak. Geert V, 24 jaar, colporteur, zwervende, thans gedetineerd wegens oplichting, door eenige personen te bewegen tot afgifte van eenig geld, onder voorwendsel dat dit was bestemd voor het Leger des Heils, waarvan hij de uniform droeg. Tegen verd. was 9 mnd. gev.straf geëischt, en heden werd hij vrijgesproken. J. 8., zonder beroep te Joure, thans gedetineerd, stond terecht in een zitting met gesloten deuren. Het vonnis luidde 6 mnd. gevangenisstraf, met aftrek van preventief. (De eisch was 1 jaar gevangenisstraf.) --- DE EERSTE KAMERVERKIEZINGEN Soc.-dem. candidatenlijsten. De Partijraad der S.D.A.P. heeft Zaterdag, blijkens bericht in de s.d. arbeiderspers, vergaderd over de samenstelling van de candidatenlijsten voor de Eerste Kamer-verkiezingen. Bestoten werd de hieronder volgende candidatenlijsten in te dienen. Groep I (Utrecht, Zeeland, Noo-rd- Brabant, Limburg): 1. Chr. van der Bilt, 2. C. Lammers, 3. B. J. J. Wijkamp, 4. L. N. Palar, 5. A. Rorije. Groep II (Groningen, Drente, Overijssel, Gelderland: 1. P. Hiemstra, 2. E. Ribbius Peletier, 3. P. Sikkens, 4. D. Bartels, 5. C. A. Weersma-van Duin, 6. P. J. Duinkerken, 7. G. Klein. Groep 111 (Noord-Holland, Friesland) 1. J. J. Vorrink, 2. S. de la Bella, 3. N. Vijlbrief, 4. M. A. Reinalda, 5. E. Boekman, 6. S. R. de Miranda, 7. J. W. Matthijssen, 8. T. Saunders-Blaauboer. Groep IV (Zuid-Holland): 1. A. B. de Zeeuw, 2. P. Moltmaker, 3. H. B. Wiardi Beekman, 4. J. in 't Veld, 5. J. van de Kieft, 6. J. B. J. Ratte, 7. N. C. Bouma-van Strieland, 8. W. Brouwer J* ---