Kantongerecht Leeuwarden 2 Jan. 1930. Een vriendendienst. B. M. te Huizum had met een paar vrienden afspraak gemaakt om op 6 Juli per auto de motorrennen te Assen te gaan bezoeken. Ter elfder ure kreeg hij als autohouder echter verhindering. Moesten de vrienden nu daarvan de dupe worden? Wel neen, zei zn monteur. Mag ik rijden? Dat schijnt te zijn toegestaan, mits op eigen risico. Mogelijk zou daar ook geen haan naar gekraaid hebben, indien de monteur, dien het autobesturen wel is toevertrouwd, niet een kleine aanrijding had gekregen nabij Groningen. De 13-jarige wielrijder Arend Elzer uit Eelde is daar aangereden en verdedigt met Groninger tongval zijn goed recht op een schadevergoeding van f 10, hoewel hij aanvankelijk f 3 wel voldoende heeft geacht. Bij deze bekeuring kwam aan 't licht, dat de chauffeur nog slechts 17 jaar oud is, dus nog geen rijbewijs heeft, weshalve diens patroon hiervoor aansprakelijk is. Eisch f 15, vonnis f 10 b. subs. 10 d. h. met toewijzing der civiele vordering van f 10. --- Begeerlijk wild, doch een gevaarlijk jaehtbedrijf. Jouke Woudstra, veehouder te Marssurn, en zijn personeel hadden op 9 Aug. net in een weide onder Dronrijp het melken gedaan, toen zij zagen hoe twee personen daar het met koeien bevolkte grasland instaken. Even later weerkaatsten daar twee geweer* hoten. Later op den dag is waargenomen, dat daar twee geschoten eenden zijn opgehaald. De veehouder was zeer verontwaardigd over dat schieten tusschen de koeien door. ■De beesten waren „alheel gek," zegt hij. Derhalve is er een aanklacht ingediend, ■waarbij gebleken is, dat Uiltje S. en KI. 8., toen ter tijd werkzaam aan een fabriek te Schenkenschans, zich aan dit gevaarlijk jachtbedrijf hebben schuldig gemaakt. De eerste wordt deswege veroordeeld tot f 20 b. of 5 d. h. met verbeurdverklaring van het in beslag genomen geweer. De eisch was *30b. of 30 d. h. De zaak tegen den tweeden verd. wordt aangehouden tot nader getuigenverhoor. --- Auto en fiets. Wegens het in den morgen van 15 Nov. met zijn auto voorbij den overweg in de Schrans links rijden, waardoor een vanaf den Hollanderdijk komende wielrijder aangereden werd en eenigszins verwond, wordt bij verstek veroordeeld Johs. V., automobilist te Leeuwarden, tot f 10 b. of 5 d. h., waarbij in aanmerking genomen wordt de civiele vordering tot een aanmerkelijk hooger bedrag. --- Gevaarlijk rijden. Een controleur en een agent van politie, op den Vrijdag van 22 Nov. wielrijdend nabij de Potmargebrug op 't Zuiderplein, werden aldaar aangereden door een motorrijtuig, dat zich met wat al te veel snelheid een weg baande door het drukke verkeer aldaar. Even later konden zij waarnemen, hoe diezelfde vrachtauto een handkar deed tuimelen op zoodanige wijze, dat de bestuurder en het karretje bijkans in het water terecht kwamen. • Vonnis en eisch tegen den expediteur Hendrik H. te Leeuwarden f 20 b. of 10 d. h. --- Tegen den stroom in. De autobusondernemer Langhout reed op Vrijdagmorgen 2 Nov. Zuidwaarts en dus op dfen Overijsselschen Straatweg tegen den stroom in, die zich stadwaarts bewoog. Hij had allerlei soort voertuigen, luxe-, vrachten vee-auto's te passeeren, die ter markt h*okken. Bij den spoorwegovergang nabij Barrahuis had hij vóór zich een met paard bespannen wagen en daarachter een zwaar beladen zeswielige vee-auto. De bestuurder van dit laatste vel ikel deed moeite zijn voorrijder voorbij te komen, wat de ruimte evenwel niet toeiiet. Ter voorkoming van ongelukken, deed L. zin autobus stilstaan. Dit had ten gevolge, dat direct daarna een achter hem rijdende luxe-auto tegen zijn bus aanbotste, waarbij heide auto's aanmerkelijke schade opliepen. Aangenomen wordt, dat de bestuurder der vee-auto, die passeeren wilde zonder dat de vrij was, in dezen de schuldige is. Het O. M. vraagt derhalve veroordeeling van L. K. te Jubbega tot fBO b. subs. 40 d. h. plus intrekking van het rijbewijs voor den duur van 6 maanden. De pl.v. kantonrechter mr. Hepkema, in aanmerking nemende, dat de bestuurder der luxe-auto op een te korten afstand heeft gereden achter de autobus, waardoor de botsing ontstond, wijst als vonnis f3O b. of 10 d. h. met toekenning van f 25 schadevergoeding aan Langhout. --- De nieuwe gouverneur van Curaçao. Bij Kon, besluit is de nieuw benoemde gouverneur van Curacao, majoor B. W. T. van Slobbe, benoemd tot reservemajoor der generale staf. --- Lawaaischopper tegen de lamp gevlogen. Een der laatste nachten van 't Oudejaar kwam een zekere T. uit Noordwijk bij den heer H. Roeters te Oldekerk erg lawaai maken. Hij sloeg op de ramen en schopte tegen de deuren, maar dat was nog niet mooi genoeg, daar hij vervolgens een paar ruiten insloeg. Door die opening wist de heer R. zijn arm te pakken te krijgen en hield die stevig vast, tot de veldwachter gehaald was, die T. meenam en gratis logies verschafte. u --- DE RAAD VAN ARBEID IN HAAR NIEUWE GEBOUW. Jaren heeft de Raad van Arbeid zich beholpen in het nauwe bovenhuis op de Nieuwestad. Alles leed onder dat gebrek aan ruimte: de archieven, de werkkracht van het personeel. Afdeelingen waren bij elkaar gevoegd, die niet bij elkaar hoorden, zooals bv. de afdeeling zegelverkoop, inlichtingen en aanmeldingen en de afdeelingen comptabiliteit, vereffening rentekaarten enz. Voor de werkers bij laatstgen. afdeelingen was dat uiterst lastig. Hun taak is niet gemakkelijk-, en verdaar dan aan een van de loketten een ontevreden schipper slond, die, aleer hij zn zaakje bij den Raad van Arbeid ging opknappen, een „hartversterkertje" had genomen en waar-schijnlijk zelfs meer dan een, dan streek er zich wel eens een over 't voorhoofd en lei de pen maar even neer. Deze afdeeling en de afdeelingen Invnliditeits en Ongevallenwet zijn bij de verhuizing naar den Eewal, naar 't oude, zeer ruime pand waar tevoren de firma Sijses haar bedrijf uitoefende, vroeger not. Bolfjes woonde en nóg vroeger de oude dokter Baart de la Faille, wel 't meest gebaat. Trouwens, de bureau-chef óók. Die heeft, zooals de geestige voorzitter van den Raad van Arbeid, de tor. D. L. Harms, 't uitdrukte, in het oude gebouw, negen jaar cellulair gezeten! Maar nu heeft hij een keurige kamer' # * * Gistermorgen om half tien was er in de bestuurskamer, die tevens de kamer van den directeur is, persconferentie. De hr. Harms had aan de Nieuweetad een goede kamer, maar deze is nog beter, ruimer en ook gezelliger. Drie groote ramen, tusschen warme, gobei in-gordijn en, zien uit op den Eewal, tegen de kruinen van de boomen, die al weer knoppen hebben voor 't volgend voorjaar. Van den wand, behangen met stemmig behang, kijkt het levensgroote portret van Talma de kamer in. Er zijn vertegenwoordigers van ..Ons Noorden", 't ~Friesch Dagblad", 't ..Nieuwsblad van Friesland", en nog meer. Allen scharen ze zich om de groote .groene tafel midden in 't vertrek, en de heer Harms steekt van wal. Hij wijst op 't misverstand, dat er bij velen heerscht ten opzichte van de taak van de Raden van Arbeid. Velen schijnen te meenen, dat het zuivere overheidsinstituten zijn, zooals bv. de postkantoren. Dit is eohter geenszins het geval. In de Raden van Arbeid toch zijn samengebracht vertegenwoordigers van de beide bij de sociale verzekering betrokkenen ,n.l. de arbeiders en de werkgevers. Zoo telt de Raad te Leeuwarden vier werkgeversleden en vier arbeidersteden, met een door de Kroon aangewezen voorzitter, die noch arbeider, noch werkgever mag zijn. Wat nu betreft de taak van den Raad,, deze omvat: de Ziektewet, de Invaliditeitswet, de Ouderdomswet, de wet op de Vrijwillige Ouderdomsverzekering en de Ongevallenwet. Dat een en ander heel wat arbeid vraagt, spreekt wel vanzelf, 't Vorig jaar, in 19*29 dus, kwamen bij dezen Raad 1800 ongevallen binnen, dat is dus ongeveer vijf per dag. Ye rscheidene hiervan hadden stellig voorkomen kunnen worden, wanneer de betrokkenen voorzichtiger waren geweest. Stoeien in de buurt van machines, niet opletten op straat, waar het verkeer jaar op jaar drukker wordt, hebben al heel wat onheil veroorzaakt. De statistieken omtrent de doodelijke ongelukken, die in de bedrijven in ons land plaats hadden, zijn, wat 1929 en 192 S betreft, nog niet gereed/doch die voor 1927 wij-zen uit, dat er dat jaar in diverse bedrijven een vierhonderd arbeiders door een ongeluk dood el ijk verwond werden. Sprekende over de Invaliditeits- en Ouderdomswet zeide de heer Harms, dat bij dezen Raad 41.000 verzekeringen loopen; inzake de Vrijwillige Ouderdomsverzekering 7500", terwijl wat betreft de Ongevallenwet de Raad met 3000 bedrijven in contact staat. Er wordt door on ingewijd en wel eens 't verwijt gedaan, dat een en ander te hooge administratiekosten zou meebrengen. Niets is minder waar. De administratiekosten van de Invalidifeifswet b.v. bedragen 11 % van de som, die als premie binnenkomt, wat zeker niet te veel is. Men leert ook en raakt hoe langer hoe beter geoutilleerd. Ook hier in Leeuwarden is het personeel belangrijk ingekrompen, ofschoon 't werk zich uitbreidde. Een héól mooi werk wordt de Raden van Arbeid in handen gelegd door art. 99 en 100 van de Invaliditeitswet. Dreigt iemand blijvend invalide te worden, b.v. door tuberculose, dan kan hij op kosten van den Raad in een sanatorium verpleegd worden. Alleen in onze stad heeft de Raad van Arbeid, vanaf de inwerking-treding van de Invaliditeitswet, tot heden toe, 500 personen voor zijn rekening in een sanatorium of ziekenhuis doen verplegen. Hiervoor wordt per jaar f 25 â f3OOOO uitgetrokken, welk laatste 'bedrag óók nog wel eens overschreden wordt. Echter komt 't altijd nog goedkooper uit dan levenslang rente te betalen! Nadat de heer Harms nog een pleidooi had gehouden voor het koopen van zegels aan het kantoor van den Raad zelf — 't postkantoor immers moet er weer aan verdienen — besprak hij nog even in 't kort die verschillende veranderingen, die de wetten kortgeleden hebben ondergaan. Oud én arm zal wel nooit heelemaal de wereld uit raken, maar zeker is, dat het toch tot de zeldzaamheden zal gaan behooren wanneer daar ergens 'n oudje wordt aangetroffen, dat zich financieel niet bedruipeni kan. De zegels, geplakt voor de Vrijwillige Ouderdomsverzekering, gevoegd bij hetgeen door den werkgever wordt geplakt, maakt dat voor talloos velen een onbezorgden ouden dag een zeer goed bereikbaar ideaal is. Was vroeger de ..Vrijwillige" beperkt tot f 6 rente per week, thans is door de Tweede- zoowel als door d« Eerste Kamer besloten, dat men zich door de Vrijwillige verzekering 'n rente kan veroveren van f 3 tot f2O per week, terwijl bij voor-overlijden 't betaalde premiebedrag kan worden terugbetaalde * * * Na afloop der conferenie heeft de pers 't gebouw bezichtigd. Op de eerste verdieping, dezelfde als waarop de directeurskamer ligt, bevinden zich de groote Raadkamer, met uitzicht op den tuin, de kamer van den inspecteur voor den buitendienst, waar de werkgevers aangifte kunnen doen van bedrijfsongevallen enz. Hiernevens de kamer van de agenten der Vrijwillige Ouderdomsverzekering. Deze heeren schenen zich in hun nieuw verblijf uitstekend op hun gemak te gevoelen. Alleen moet het de vrouw van den huisbewaarder aan het hart zijn gegaan, toen zij de geweldige rookkolommen zag, die de heeren uitbliezen! *— Zóó de nieuwe gordijnen zwart! Verder bevinden zich hier een omvangrijk en keurig archief, benevens de dokterskamer met wachtkamer. Die dokterskamer is iets nieuwe. Tot nu toe werden de patiënten van den Raad van Arbeid in 't Bonifaciushospitaal onderzocht, waarvoor f 1.50 per man moet worden betaald. Van heden af echter kan dit in het gebouw van den Raad zelf gebeuren. Niet alleen de Raad, óók de patiënten varen hier wel bij, want het soms urenlange wachten in-de gangen van het hos. pitaal was vreeselijk. Nu is er tenminste een wachtkamer, waar de menschen rustig hun beurt kunnen zitten afwachten. Beneden in hei gebouw zijn in de groote tuinkamer met heerlijk rustig uitzicht op het groene gazon de menschen van de Invaliditeitsw-et-afdeelingen ondergebrach . Die hebben 't daar goed! Volop licht en lucht en zon •ook. Aan dit kantoor grenst de medische afdeeling, wier ramen uitzien op den Eewal. Vervolgens zijn hier ond-ergebracht de afdeeling zegelverkoop, inlichtingen en aanmeldingen, de afdeeling Ongevallenwet en de afd. V.O.V. De kamer der V.O.V.ers was de gezelligste van 't geheelegebouw 7 Hier zat een dame te werken en ergens in 'n hoek stond een pot aezalia's en dat geeft dadelijk 'n heel andere sfeer. Zoowel bij de loketten der afd. Zegelverkoop, inlichtingen etc, waar voor 'n f 3 â f 400.000 aan zegels verkocht wordt, als bij de Ongevallen, was druk bezoek. Doch er was nu ruimt-o en dan werkt het gemakkelijk. Alle luxe is bij de aankleeding van deze nieuwe kantoren vermeden, maar wel ziet alles er keurig uit. Het architecten-bureau Hero Feddema komt hiervoor wel een pluim toe! 't BESTUUR VAN DEN RAAD VAN ARBEID. Van links naar rechts de heeren: A. Rodenhuis. wcrknemers-bestuurslid; D. L. Harms, voorzitter; H. Hubcnet, werkgevers-bestuurslid; R. C. van der Heide, notuleerend ambtenaar. BESTUUR EN AMBTENAREN VAN i)EN RAAD VAN ARBEID, MET ENKELE GENOODIGDEN. --- ROUW. Mr. G.W. Sannes. † Voor de vlag het zwarte vendel, Voor de lach een stil geween, Want een mensch van hooger adel Ging voor altijd van ons heen... Zaterdag een dag van blijdschap, Feest van jaren lang bestaan. Vreugd om worst'lend winnend leven Véél geslagen — nooit vergaan! Zaterdag een mensch vol leven, Warm van hart en vol van moed, Die met opgeheven hoofde Makkers in den strijd begroet! Zaterdag een blij verkonder \'au der toekomst levensvreugd, Machtig werker — dapper strijder, Grijze haren — hart der jeugd! G i st' re n dag van stille rouwe, Dag van weggedrongen traan... Hoe verheven en hoe machtig Tóch gevallen — toch gegaan... Gis t' re n dag van nederliggen Op een doodsbed, hem gespreid Door diezelfde trouwe makkers Uit den grooten mooien strijd... Gistren dag van stille rouwe En een weggepinkten traan, Want een hart van goeden wille Bleef voor altijd stille staan... T. SWART. --- VAN HEINDE EN VERRE Reizigerstelling. Op de Nederlandsche Spoorwegen zal op de Zondagen 5, 12 en 19 Januari een telling van de reizigers in de treinen plaats hebben. --- HET STADHUIS TE MIDDELBURG. Ook een „Rathskeller”? Het onderste deel van het stadhuis te Middelburg, de vroegere vleesehhal, heeft op het oogenblik geen bestemming. Er wordt nu over gedacht pm daarin op voorbeeld van andere plaatsen in ons land, een Raadskelder te stichten. --- Roekeloos met eigen leven. Oudejaarsdag wilde een Chinees van het in de Uselhaven te Rotterdam liggende Duitsche. s.s. „Trier" naar den wal, maar hij kon daartoe geen toestemming krijgen van den kapitein. De Chinees is toen overboord gesprongen in 't ijskoude water en naar den wal gezwommen, waar hij bewusteloos ineenzakle. Men heeft den man daar gevonden, waarna hij naar het ziekenhuis aan den Coolsingel is overgebracht. waar hij kort na aankomst is overleden. --- NACHTELIJK HAVENBEELD VAN PRIOK. Waar Oost en West elkaar ontmoeten. De Bataafsche redacteur van het A.I.D. heeft ter afwisseling Tandjong Priok als studieoord gekozen. De invloed van het Westen — schrijft hij — demonstreert zich daar in oer-vorm. In oerleelijken vorm tevens. Ergens tusschen de K.P.M.-haven en de fabriek van altijd nieuwe modellen, die General Motors heet, ligt de A.C.C.-bar. Het is een huis met tuintje. In het huis is een buffet en enkele andere gelegenheden. In den tuin kan men zitten en bier drinken. De maan wordt weggewerkt met electrische lampen, de nachtelijke stemming gaat geheel verloren in de klanken van een Indonesischen Jazzband. Aan de piano zit een toekang pitjit op de toetsen te slaan, naast hem bevindt zich een drummer met Charleston-broek, lange haren en tochtladders en verder wordt het stel gecompleteerd door een violist, wiens melancholie gelijk staat aan die van een tijdelijk waarnemend commies derde klasse bij den dienst der douane, schaal A. Zoodra de muziek begint, gaan enkele meisjes dansen. Deze meisjes zijn oorspronkelijk ergens op Java geboren, doch op onverklaarbare wijze in Priok neergestreken. Misschien zijn ze overgebleven van koelie-transporten, wellicht zijn het verstootenen, doch zij gaan geheel Europeesch gekleed in licht-rose jurken en blauwe strikken en zij hebben alle Europeesche dansen geleerd.* Toffe jongens zitten er om heen. Jongens van Amsterdam, Berlijn en Londen, matrozen uit alle deelen der wereld. Zij zitten in den tuin en genieten van de muziek, zij zoeken hier den triangel van Wem, Weib und Gesang. Dien nacht, toen wij er waren, gingen aller illusies in vervulling. Het orkest zette in en nadat het een kwartier had gespeeld, wist iedereen precies wat het trio bedoelde. Men speelde: „Pil kiss your little hand, Madame"... Of, op zn Indonesisch gezegd, saja, maoe trjioe.ii tangan ketjilmoe. Het werd alles op zn Prioksch voorgedragen, er waren nieuwe elementen in het lied gekomen. De meisjes dansten, de matrozen lachten tot zij in snikken uitbarsten. Europa herleeft hier in de Priok-bar: „ichküsse Ihre Hand, Madame", saja tijoem tangan njonja. ---