Over menschen, dingen en gebeurtenissen KLEINE ZORGEN. I. Schoenlappersrekening. Het nut van een driedeeligen, bijna alles omvattenden titel boven deze rubriek bleek hie pas, toen ik mij tot het schrijven zette van dit artikel. Immers, deze reeks aanvangende, was ik me er van bewust, de stof er voor te moeten speuren op „velerlei terrein des levens". (Dit tusschen aanhalingsteekens, als zijnde Plagiaat). Dat het veelal zou gaan over de kleine dingen, was wel zeker, maar om er een preciese omschrijving van te geven, dat was glad onmogelijk. Een varieerende en tevens de belangstelling gaande houdende rubriek, dat is heel wat anders dan een reeks beschouwingen over „Oneigenlijke machten" e» „Ingekleede Vierkantsvergelijkingen" hiet af en toe iets over rekenkundige wortels. ; n Komieke vergelijking misschien? 8....a deelt de oppervlakte zijner schrijftafel met een wiskunde studeerend jongmensch. Eén meter tien bij zes-en-vijftig meet de tafel. Anderhalve vierkante Meter aldus en dat is voor zoo uiteen loopende belangen verwarring-stichtend. Soms verdwaalt een Planimetrisch vraagstuk aan de eene zijde, soms ook blaast het jongmensch, terecht verontwaardigd, een bladzij beschouwende wijsheid van Lindert e. a. tot in den hoek van de kamer.... Als zijnde niet ter zake dienende, 't Zet geen kwaad bloed; elk schrijft naar wat hem 't meeste trekt en volgt de ingeboren neiging; aldus ook 't jongmensch naar moeders zijde afstammende uit beminnaars van de rekenkunde en zelfs ook nog I]i de verste verten eenigszins verwant aan den vermaarden ouden heer uit Hijum, die tegen den nog erg jeugdigen Koning Willem — feitelijk nog 'n prinsje — zei: „Jimme heit hâldt de hoed der foar" — bij gelegenheid, dat een Koninklijk gezelschap zich verw-aardigde notie te nemen van zijn prestaties op het gebied van Sterre- en Werktuigkunde, en de jonge Prins door Hoogstderzelver Vader gefopt werd bij het speuren door den telescoop. Ik geloof, dat ik afdwaal. Ik wou iets zeggen over het doeltreffende van den titel dezer rubriek in verband met het onderwerp van heden: „De Schoenmakersrekening". Want 't ging over menschen (meest kleine, wel is waar), over dingen — dure dingen — en 't geheel kon je gerust noemen een gebeurtenis. Van belang. Je zou zeggen: nog al 'n simpel iets. Ja, wel simpel, maar ruimschoots strekkende voor drie lange kolommen van het „Nieuwsblad van Friesland". Nou, die rekening dan kwam zoo ongeveer midden Januari, wel es iets later — dat lei 't meest aan den baas zelf en hoe diens inzicht was betreffende den vermoedelijken staat van financiën. Dat zij betaald werd, en zoo mogelijk per omgaande, dat stond vast, daar kon hij op rekenen; hij moest dus met het indienen menschkundig te werk gaan. De rekening lei niet ter visie, maar de belanghebbenden werden bijelkaar getrommeld om door onderlinge samenspraak (onder leiding) de wettigheid van de verschillende posten te kunnen vaststellen. Het aantal posten varieerde zoo van vijftien tot twintig, ook nog wel eens iets meer. J>ost nummero één: „zoontje bollappen en halve hakken" — in de maand Januari j.1., voor een jaar aldus. Geen naam er bij, dus direct al een dubieuze post, want er kwamen drie zoontjes voor in aanmerking — of ver of vijf — dat diende nog uitgemaakt te worden. Geen van de drie aanwezigen herinnerde zich iets. — Goed bedenken! Er was niet de minste risico aan verbonden en toch schoof ieder graag de aansprakelijkheid van zich af. Want een rekening, dat voelde je duidelijk aan, was een vijand van genoegelijk samenzijn — van den huiselijken vrede, en een geduchte vijand, die zich niet aan kant liet schuiven. Toe nou, van wien waren die schoenen van post nummero één? Plotseling schoot in een van de aangeklaagden de herinnering los, en hij wees zn huurman aan. Van dien waren ze — ja zeker — secuur! — „Né", zei de aangeklaagde — „né" — hij wist van niets, zijn schoenen waren nooit hij baas schoenmaker geweest, 't heele jaar niet, -geloofde-i e, maar in Januari zeker niet. — in Januari", zei 't andere zoontje ~ toe nou, zou hij 't eens zeggen — 't was °P een Zondag geweest en dooi weer en toen — —. — „Né — né", zei de ander, „'t Was winter, en wie draagt schoenen in den winter?" Dat was een rake opmerking, die de kwestie erg vertroebelde. Juist, er werden geen schoenen gedragen in den winter — door niet één van de vijf, dus was van repareeren ook geen sprake. 'n Beroerd begin — direct al een hapering dus. Niemand wist er iets van. — Wist nou werkelijk niemand zich iets aangaande zn schoenen te herinneren? Nee.... hoofdschudden. De opperste leiding zuchtte; de bewuste bollappen waren al tot den laatsten vezel doorgesleten en misschien nadien nog wel drie paar andere. Er viel niets te bewijzen, alzoo verder. „Dochter — item en heele hakken". Maar de dochter was sindsdien 't ouderlijk huis onttogen, nog wel erg jong, maar toch blijkbaar in staat om een deel van de zorg van een andere huismoeder op zich te nemen. Nummero twee pro memorie. Weer een post op rekening van zoontje. Maand Maart: „Volledige zolen en hakken, twee gulden " Nee maar, dat is 'n geweldige som. Wie is de schuldige? Onmiddellijk dreigende wijsvingers naar jongste zoontje: „Hij!" Helaas, 't bewijs is overstelpend en wat de zaak nog bezwaart is dit: 't Was op een Zondag en er lag sneeuw en toen schopte hij een bal onderweg en toen schopte hij de heele hak weg en toen.... Houd maar opl Jongste zoontje is in staat van beschuldiging gesteld en wegens moedwillige vernieling mede aansprakelijk voor een deel van die rekening. — Nou, 't deert hem niet al te veel — hoofdzaak is intusschen 't geleverde bewijs voor de echtheid van den post. Zoo gaan we het rijtje langs en het blijkt, dat al heel gauw weer strubbeling ontstaat. Lappen of heele zolen. — „Lappen", zeggen twee zoontjes. Maar de baas berekent zolen Bewijs — bewijs — bewijs. ' Ach, 't is tot niets dienende, deze conferentie. Betaald moet ze worden, die rekening. Tegen den avond trekken de zoontjes naar 't huis van St. Crispijn, diep in den zak weggestoken schuilt de knipbeurs met 't geld. Het jaarlijksch offer is gebracht en de zonden zijn vergeven. 8....a. --- DE MOORD IN DE MAJELLA-TOREN. In hooger beroep. De leidekker M., die door de rechtbank te Amsterdam tot levenslange gevangenisstraf was veroordeeld, wegen? moord op zn compagnon A., zal op 23 en 25 Februari a.s. in hooger beroep voor het Hof terecht staan. Mr. Kokosky zal wederom ds verdediging og zich nemen. --- VAN HEINDE EN VERRE BUITENLANDSCHE ARBEIDERS. Het rapport der commissie van onderzoek gereed. Naar de Haagscbe corr. van 't HM. verneemt is dezer dagen de interdepartementale commissie, aan welke was opgedragen een onderzoek in te stellen en aan de regeering te rapporteeren omtrent het vraagstuk van.het werken van buitenlandsche arbeiders in ons land, met haar taak gereed gekomen. Het eindrapport is bereids samengesteld en zou dezer dagen aan den minister van Arbeid worden uitgebracht. --- DE. OVERVAL OP DEN OUDEN SCHEVENINGSCHEN WEG. Fantasie. Begin December zou op den Ouden Scheveningschen weg te Den Haag een Franschman beroofd zijn. Een loopjongen vond den man in de struiken 'en waarschuwde de politie. De vreemdeling zeide overvallen te zijn en van een belangrijke som gelds beroofd, doch achteraf is de politie gebleken, dat alles verzonnen was. De Franschman woonde in een hotel te Rotterdam en was naar Den Haag gekomen om hier met een notaris te spreken over een erfeniskwestie. Verscheidene jaren geleden had hij in betrekking gestaan tot een lid van een bekende Nederlandsche familie en deze had hem en zijn broer een belangrijk maandgeld bij testament vermaakt. Executeur testamentair was een Haagsch notaris. Toen de franken begonnen te dalen en de lijfrente niet meer voldoende was om van te leven, heeft de Franschman, B. genaamd, zich tot den Haagschen notaris gewend en dezen gevraagd, de lijfrente te veranderen in een som opeens, dadelijk aan hem uit te betalen. De afkoop is tot stand gekomen, tegen een zeer belangrijk bedrag. Maar, zooals B. leefde was zelfs dit bedrag niet voldoende om het langer dan een paar jaar vol te houden. Al spoedig stelde de Franschman zich wederom in verbinding met den notaris en eisrhte van hem, min of meer onder bedreiging met chantage, opnieuw geld. Begin December heeft de notaris hem van zijn kantoor laten verwijderen door de politie, toen B. het al te bont maakte. Daarna heeft de Franschman nog geprobeerd in relatie te komen met de familie van zijn overleden vriend, . maar deze heeft hem niet ontvangen. Blijkbaar om nu schandaal te verwekken cri de familie in opspraak te brengen, heeft B. den overval op den Ouden Scheveningschen weg gefantaseerd. --- Een belangrijke opdracht. De inschrijving van de Nederl.' Mij. voor havenwerken te Amsterdam, voor de uitbreiding der havenwerken te Limerick (Engeland) is door het havenbestuur aanvaard. Het werk, waarvoor 139.947 pond sterling wordt betaald, zal op 1 Maart aanvangen. Limerick ligt aan de Westkust van lerland, aan de Shannon, ongeveer 100 K.M. van de kust. De schepen — kleine zeeschepen — varen de rivier op en bereiken daarna de stad, die nu weldra haar vergroote haven zal krijgen. De opdracht is verleend bij openbare inschrijving en gebaseerd on de plannen van den teehnischen staf van de havenwerken te Limerick. Buiten de Ned. Mij. voor Havenwerken waren er nog vier inschrijvers, Engelschen en leren. Blijkbaar heeft dus de Nederlandsche onderneming gunstiger voorwaarden kunnen aanbieden, dan haar concurrenten en dat is vooral in dezen tijd verheugend. --- DE BENZINEBELASTING. Pogingen tot wotsontduiking. De heer B. B. te Haastrecht, had zijn voorraad benzine bij verscheidene personen ondergebracht en zorg gedragen. dat hij minder in voorraad had dan de toegestane hoeveelheid. Het was de politie te Haastrecht echter niet ont schrijft men aan de N. Rt. Crt., dat er met vaten benzine was gescharreld. Dientengevolge hebben de Rijksambtenaren der invoerrechten en accijnzen te Gouda in samenwerking met de politie te Haastrecht in den morgen van 3 Januari reeds vroeg de voorraden van B opgespoord en B. heeft alsnog onder dwang zijn gezamenlijken voorraad aangegeven voor de heffing van het bijzondere invoerrecht. Hem is procesverbaal van bekeuring aangezegd. De voorraad bedroeg ruim 1800 K.G. (pl.m. 2500 L.) Den heer M. E., aldaar verging het niet beter. Op soortgelijke wijze is deze alsnog gedwongen een aangifte te doen van een voorraad van bijna 1600 K.G. (pl.m. 2200 L.), deels bij anderen ondergebracht. Ook hem is procesverbaal van bekeuring aangezegd. Verder is bekeurd de heer J. F. K., die zijn voorraad van bijna 300 K.G. (pl.m. 400 L.) eveneens bij anderen had opgeslagen. --- BEDROG BIJ 'T PLAATSEN VAN PLEEGKINDEREN. Talrijke Nederlandsche families benadeeld. De Berlijnsehe recherche, schrijft de X. R t. C t., werkt op het oogenblik samen met de Nederlandsche wegens het optreden van twee ploegen zwendelaars, die van adoptiebedrog hun beroep maken. In Nedei ;che bladen plaatsen deze lui adveii; i .ies, berichtende, dat een Duitsch kind wordt afgestaan. De vader is officier geweest, en de moeder behoort tot een zeer behoorlijke familie. Om bijzondere redenen mogen de verwanten der ouders niet weten van de geboorte van het kind, en daarom moet de zaak zeer discreet behandeld worden. Aan een Duitsch bemiddelaar moet poste restante geschreven worden. Het is ontzagwekkend hoeveel aanvragen, speciaal van Nederlandsche families, om het kind binnenkomen. Toen op zoon poste-restante-zending beslag werd gelegd, stelde de recherche vast, dat in enkele gevallen zich 2000 families hadden gemeld, die het Duitsche kind wilden opnemen. Al die candidaten krijgen een antwoord, waarin f 10 tot f 20 voor de informatie-onkosten wordt gevraagd, want een kind van zulke ouders kan maar niet aan den eersten den beste worden toevertrouwd. En inderdaad zenden ongeveer 80 pet. der Nederlandsche families dat geld en hooren nooit meer iets. In een ander geval wordt een afkoopsom geëischt, gemiddeld 10.000—20.000 mark. Voor een honderd mark of wat worden de papieren van die kinderen vervalscht en worden zij onder allerlei hoogdravende woorden naar Nederlandsche gezinnen gebracht, die er goed voor betalen. Het verschil tusschen „inkoop en verkoop" is voor de zwendelaars. --- „WAAR ZIJN WE NU”? LUCHTFOTO-WEDSTRIJD 150 GULDEN AAN PRIJZEN De korte Octoberdag — kort met het oog op de sterkte van het zonlicht, dat wij voor het fotografeeren noodig hebben _ spoedt ten einde. Langer worden de schaduwen, grijzer en nevelachtiger de voorwerpen in 't verschiet. Nog steeds zweven, we boven onze Friesche landsdouwen, die den rijkdom van hunne zoo .verscheidene en toch harmonische schoonheid onder ons in nimmer tevoren aanschouwde volheid ontplooien. Daar nadert een dicht bebouwde huizengroep, door breede wateren omslingerd en van smallere doorsneden. Hoe vredig liggen die huizen daar, zoo vanuit de hoogte gezien. Hoe weinig bemerken .we hier van de activiteit deibewoners, van de drukte in de straten, van het leven, dat er jaagt en klopt. Voor ons is het slechts cc.i beeld in het landschap, doch een zeer belangwekkend beeld, want het toont ons met één oogopslag de geheele uitgestrektheid van een onzer grootste Frie- Neeiij oï het een dorp, een vlek of een stad is, dat valt zoo zonder nadere aanduiding niet uit te maken. Wat dunkt U. waar zijn we nu? We herinneren er nogmaals aan, dat de oplossingen niet eerder dienen te worden ingezonden, dan nadat de zesde luchtfoto dezer serie is verschenen i No- ,V (Foto K.L.M.) ---