VOGELKINDEREN. HET ONDERGESCHOVEN KIND. JONGE KOEKOEK. Van al de vogelgeluiden, die in het voorjaar blijde opklinken boven ven en weide, zijn mij twee bovenmate lief: de welluidende fluitroep van den wulp en de rappe, joyeuse tweeslag van den koekoek. En vooral de laatste opent toijn hart. Want dan weet ik, dat het volle, blijde getij van de leute op komst ls> wanneer ik goed half April dat Vreugdige: koekoek weer hoor uit de zich tooiende wilgen. Alom uit de ven- Den van Izaks wijd, Prinsenhof, Okse- Poel danst vroolijk en opgewonden de Paringsroep van Cuculus canorus heel den dag. Binnen korten tijd weet ik dan, dat ik hem zal zien zitten op een tak van een der hooge elzen achter 't huisje van Sijtze, weer tip-top terug van zün verblijf in het Zuiden. De blauwige kop en de aschgrijze rug zien er weer keurig uit, de zwart en wit gestreepte borst b-inkt in de voorjaarszon, de leikleuri-8e staart met witten zoom is even opgewipt, het roode oog met den gelen iris Vonkt hel in den eleganten kop. Hij is uit op zijn bruidegomsreis. Zoo dadelijk begint hij alvast met den brui-oftsdans. Met hangende vleugels, waaie sgewijs geplooiden staart en buigingen naar alle kanten voor het te verwachten vrouwtje, zendt hij in een schier ongebroken stroom van drieslagen nu zijn uitnoodiging uit: Kom tot de bruiloft! koekoekoek! koekoekoek! totdat hij er beesch van wordt. Heb ik geluk, dan wordt zijn roep beantwoord en zie ik een bruid aan komen vliegen, hoor ik haar gorgelend lachen: gü! gü! gü! gü! "~ volg ik het paartje, als het voortjakkert over de geurende wilgen en de gouden dotters. Morgen zal het wijfje weer een anderen vrijer hebben. In de koekoeken- Wereld heerscht een gebrek aan vrouwen, zoodat iedere koekoekdame een zeer begeerd voorwerp is voor meerdere heeren. Toen ik dit eens aan m'n vriend Sijtze vertelde, wilde hij 't niet gelooven. Dat bet bij „minsken" voorkwam, nou ja, dat wisten we allebei wel, maar bij fûgels! En tot op den dag van heden gelooft die oude kluizenaar nog, dat na den langsten dag, wanneer de koekoeksroep zelden of nooit meer wordt gehoord, alle koekoeken in sperwers veranderen. Daar is rondom dezen „vrijbuiter van de voorjaarslucht", zooals Albert Verwey hem noemt, nog immer een sfeer van geheimzinnigheid voor velen. Hij is de eenige van onze vogels, die niet zelf broedt en die niet door eigen ouders wordt grootgebracht. Verwey zegt het zoo teekenachtig in zijn gedicht over dezen fijnen zwerver: Hij is een harde en eenzame avonturier, Hij vond het leven als een vreemd geschenk In 't nest van grasmusoh of klauwier. Hij nam de jongen, 't onverwant gebroed, Op breeden rug, wierp ze uit, en liet ze daar. Zijn bek was open en hij werd gevoed, Hij, moord'naar, door het licht-geloovig paar. Koekoek! Koekoekl Hij minnaar ziet zijn bruid, Die vóór hem mooglijk tal van mannen nam, Nestlooze, speelt zijn lu6t de bruiloft uit. Zij gaat, hij wacht, of weer een andere kwam. Vroeger meende men, dat een vrouwtjes-koekoek om de zes dagen een ei legde, nieuwere onderzoekingen hebben uitgemaakt, dat dit geschiedt in een tijdsverloop van twee etmalen. En ook mag wel als vaststaande worden aangenomen, dat er allerlei koekoeken zijn, dat wil zeggen, dat ieder koekoekvrouwtje bij voorkeur haar eieren legt in de nesten van die vogelsoort, waarin het zelf is uitgebroed. Zoo zijn er karakieten-, rietzangers-, graspiepers-, roodstaartjes en nog een goede veertig andere soorten koekoeken. Geheel en al zonder zorg gaat zoon koekoekswijfje echter niet te werk. Van te voren wordt er een inspectietocht gehouden langs de nesten waarin zij morgen of overmorgen haar ei zal leggen. En zal dat plaats hebben, dan wil men wel, dat pa koekoek de wettige eigenaars van het kuiltje in den grond of het vlechtsel om de riethalmen eerst weglokt, om ma gelegenheid te geven het paartje graspiepertjes of kwikstaarten te verblijden met een koekoeksei. Hoe zij dit in enkele seconden klaar speelt? Misschien soms door haar ei naast het nest te leggen en het er vervolgens met den snavel in te brengen, maar zeker wel door een eitje van pieper of kwikstaart te rooven, op het nest te schuiven en haar schaal er voor in de plaats te deponeeren. En hoewel zij grooter zijn, komen de ondergeschoven eieren vrijwel in teekening overeen met de oorspronkelijk in 't nest aanwezige. Nu heeft moeder koekoek haar plicht gedaan, ziet verder niet naar haar legsel om, waaruit na tien dagen de kleine cuculusjes rollen, die eerst alleen zoowat bek en buik zijn. Een bek, die met zijn hel-roode voering altijd open staat, en een buik, die nooit verzadigd raakt. Het kleine piepers- of kwikstaartengrut, dat tegelijk met hem geboren is, heeft een slechte levenskans. Want het ondergeschoven kind wiebelt ze al heel spoedig op zijn rug, één zetje, en juup! gaan ze één voor één over den rand van 't nest, om daar van kou en honger om te komen. Nu krijgt slokop de parasiet alle voedsel, dat de pleegouders onverdroten in zijn oranje-keelzak stoppen. Hij groeit als kool, krijgt een bruin jasje aan, met streepjes en vlekjes, eet, eet, eet, rekt zich. blaast, en is na twintig dagen vlieg-vlug, wordt dan zelfs nog wel door zijn pleegouders van voedsel voorzien. Soms echter gebeurt het, dat moeder Koekoek haar ei legt in 't nest van een zaadetend zangvogeltje en dan is de kans groot, dat het koekoeksjong.... naar den koekoek kan loopen en nimmer in September de reis naar Afrika zal hebben te doen, maar deze domheid van zijn moeder met den dood bekoopt. Koekoek vroeg in 't koele boscfa, Roep de blauwe blinden los zingt Frans Bastiaanse, in de vennen roept hij de gouden wilgenkatjes en dotters uit de hulsels, 't riet wakker, leidt hij in een maand van vogelgejubel en bloemenbloei. En als zijn roep niet meer klinkt na halfweg Hooimaand, en ik later de uitgevlogen jongen over zie vliegen, dan weet ik, dat de glorie der vennen stil-aan gaat tanen, maar ook, dat de wulpenroep nog immer helder klinkt over de maadlanden. DE STOPPELAAR. --- DE STEUN AAN DE WERKLOOZEN. Geen andere regeling voor de vier grootste gemeenten. .Jhr. mr. Ruys de Beerenbrouck, minister van binneniandsche zaken en voorzitter van den ministerraad, heeft in antwoord op de schriftelijke vragen van het lid der Kamer ir. J. W. Albarda, medegedeeld, dat hij van zijn aanvankelijk in overweging genomen denkbeeld tot herziening op enkele punten van de steunregeling voor de vier grootste gemeenten is teruggekomen. --- HET NAT. CRISIS-COMITE. De steun aan de gemeenten. Gelijk reeds is meeTedeeld, heeft de regeerinc ook voor 1933 een bedrag van f75C.000 ter beschikking van het Nat. Crisiscomité gesteld, voor verstrekking van extra hulp aan werkloozen. In het loopende jaar gold de regeling, dat de gemeenten bij beschikbaarstelling van 10 cent (5 cent) per inwoner een gelijk bedrag van het comité uitgekeerd kregen en werd dus het aantal inwoners tot grondslag genomen. In 1933 zal de uitkeering hoogstwaarschijnlijk worden gebaseerd op het aantal werkloozen in een gemeente. --- GESPREKKEN OP DE BRUG Overbruggingen. „Alweer in groat hús fan 'e hoochheid ferkocht", zei Krine, „daar in 'e Baginestraat. De foorname burgers fersterve as sij gaan út 'e stad weöh." „Dat komt fan 'e frachiauto's " „Né, né, né man — sij wille ongestoord kuiere kann© — gyn skuine gesicbten fanJan, Piet en Klaas begrypste!" ~'k Loof er niks fan — as de stad hene?ong en die sei teugen die blikjeriders: „nou mutte jimme jimme in acht nimme foar sekere huzen, en „daar wat sunio-er", dan suden je es sien!" „Mar", zei Rikus, „het de hoochheid sels gyn auto's?" „Ja, mar hoare jou die — hoare jou in fijne lúksjewagen — sels al rydt er deur de Butterhoek, né ommers, hij sit je al flak op 'e húd ear't je it fernimme." „De deftige meensen", zei Krine, „ik meen de werkeluk deftige meensen, die wille oek niet in in stad wcane die't altyd in 'e ripperaesje is. Sij wille niet, dan hier, en dan daar, keard wurre." „Nou, dou bist oek in moaijeneen — ja, hij is in moaijeneen — nou, dat sú ik oardeele " „Mutte er", zei Blok, „dan gyn nije opjektieven foar de werrekman fonnen wurre daart hij syn broad ferdiene kan om út 'o wreede klauwen fan 'e bedeeling te bliven?" „Laat de hoochheid sukke CToate stukken werk ferrichte", vroeg D. Smit, „as doet de handel it en de stad?" „Ik sech ommers ju — as it mij beure mocht — d a n wú ik buten woane." „Dat seit nou in man die't syn leven lang hokkebaes weest is — midden in 'e stad." „Mach ik it niet segge soms ?" „Jawis wel, marre " „Laat my nou es útprate", zei Krine. „Wat is in stad foar in man op jaren krekt soa as ik — ik hew altyd myn senten foar de belasting opbrncht en wat hew ik nou op myn ouwe dach en duzenden met mij. (sterker) niet eens één feilich plakje op 'e straat daar't je sonder levensgefaer loope kanne — soafeul hè se over foar de grbe haren." „Nou, ik kan jou gyn ongelyk geve," zei Rikus, „de oudtsjes binne der beroerd an toe teunswoardich alhoewel...." ~'k Hew", zei Krine, „it al es in my omgaan laten om e» in brief nae de minister toe te skriven." „Nae wie — nae Welter.... ?" „Och dat is gieneens in minister ju, né. nae, nou ja, nae ja, hcueris wie sú 'k weenlik hewwe mutte Lindert.... wie rade jou my?" „Binnenlanse saken", zei Lindert. ~Ja, dat is fansels, binnenlanse — gicn buten " „Nou ja, su'n een i s er." „Waterstaat, handel en nijverheid", zei Blok, „mar jou kanne it oek wel late, want se nimme gyn netysje fan jeu as perser.n alleen." „Ja, mar út naam fan duzenden medeburgers wú'k er onder sette." „Ja, doen dat mar, se hang© it in 'e plee." „Dat lykt my raer toe." „Och, mar dat kanne jou wel begripe, nou make se overal hier in 'e stad de wegen broeder en de bruggen foar it snelferkear en nou skrive jou an 'e minister om de auto's niet ride te laten." „Saohter, sei ik." „Nou ja, dat is itselde as nier ride, want sij binne noch lang niet op it maksimum." „En dan op 'e Massumerdyk, daar binne se breed en se jage noch teugenmekaar op." (Krine). „Skryf dan man, as jou it foarmekander krije kanne." „Dat sal swit koste", zei Krine, „mar ik krij it op papier, dat beloof ik jimme." „Set er dan oek in stukje in over de kiepeloop", zei een „Oudegeleister". „Né né, lach die man nou niet út." „Lachst ommers sels oek." „Ja, mar niet om 'e kiepeloop." „Skryf jimme sels dare wech, jimm' binne machtig genoeg." Maar de „Oudegeleister" wond zich nu hevig op. „'t Gaet buten de minister om", zei hij, „de stad mvt it doen — de raad. Nou bestede se 150.000 foar een Frouwenpcartsbrugge, om mar groatskeeps en it andere end fan 'e stad, dat late se stikke. Heele Ouwegeleien (luider) must him fereenige om 'n lid in 'e raad te krijen en die must teugen alles stemme — teugen alles — foar en alear sij de toestand niet ferbeterd hadden." „Jimme mutte", zei Lindert, „in optocht orreganneseare daar wech, met doeken en faandels en daar mvt opstaan " „Och kom ju," zei hij, „né, daar was wel in andere smeet op te finen, se mus-in h megaan en laat it in pattekliere timmerman frij om sels op eigen manneboet de kiepeloop te ferbreeden. En d a n must die timmerbaas henegaan magge en hef fan elke fietser sak mar segge in sent tol." ,Nou, dan reden se ommers allegare ever de Ryksbruggc", zei Lindert. „Just man", zei de „Ouwegeleister", „nou, dan was it doel ommers bereikt." „Must noait meene dat de stad daar in treet", zei iemand. „Ommers, dan kon in ander wel henegaan en sech: jimme forhure him de kiepeloop — ferhuur mij nou — ja bKgelyks it Saai! nd f~ar in jaar as wat. WanL op " Saailand wurre in boel sakendeen." (Nadere omschrijving). „Né, dat loopt fast, want allicht", zei een derde spreker, ..was er een die't sei: ~laat mij in trr.pkc' rugge make over de spoarhekken in 'e Skrans, met in ?l?epplank ernaast om 'e fytren en in =ent berehene magge foar de p"-?s~e::je." „'t Spoar sels nuist it d-en man. daar knapten sij aerich fan op. dan sij d" rek noch def. s'oft:je dicht houwe, dat se nu open binne." „It rpoar — ncu, dat lnypt it wel út 'e l'OTïen f~?r it per-eneel." „De auto's" zei Krine, . mutte outv? lik swaar belast wuode, die kringen..." „Krekt soa" zei Woudstra, „d è r seil Krine in wier wiro, de wei wer rom en frij en it ferfier Tns de spoaron, de fracht mcat binliker en it reisgjen el-, dr.n komt it wer foarellroar. Dy't it bettcr wit, rea1 it mar si-e" „En dr wi nen wer forskaten, dy't it better wisten." B a. --- BOND VAN MOBILISATIEINVALIDEN. Adres aan de Kamer. Het bestuur van den Bond van Mobilisatie-Invaliden heeft een adres aan de Kamer gezonden met een reeks grieven tegen de wijze van uitvoering der Wat van 3 Dec. 1931, tot steun van de Mo bilisatie-slachtoffers. Gevraagd wordt, dat de Kamer een onpartijdige commissie van onderzoek zal instellen, en voorts om de wet zoodanig te herzien, dat het niet meer mogelijk zal zijn, dat de geest van de wet kan worden gesaboteerd, doordat de macht bij de uitvoering van de wet aan een Minister wordt overgelaten en zoodat het in de toekomst zal zijn uitgesloten, dat aan de mobilisatie-slachtoffers nog langer onrecht wordt gepleegd. --- JO-JO. Triomf en tsjinslach. De minsken binne al gau oerémis, Dat is ek oeral al gelyk, Sa goed de lytsen as do greaten, Dy't meiinoar fcarmje: it publyk. Hwet ynslacht by dy greate kliber, Gewoanlik as publyk oantsjut, Dat fynt yn alle lannen yngcng, Kfekt oft er al op wachte wirdt. Sa is 't ek mei it jo-jo-spultsje: Twa kloskes oan in eintsje tou; wier der nimmen, dy't it brukte, Mar hwet foroaret dat al gau. Nou is der net in bern op strjitte, Ef 't boartet mei in jo-jo om; Opslûpen bern dy â-c.gg' 't ek Ijeaver As 't meitsjen fen in slimme som De greate broers en greate sisters Dy kinn' der ek mei oer de wei En ek de heiten en de memmen ,10-jo-je faek al wakker mei. Jo-jo hat elkenien to pakken: De stêdman, doarpsman en de boer En hwa't der net mei piele (wolle) Dy skriuwe 'r smeulske rymkes eer. I.; woe der earst mar net oer skriuwe; Ik tocht, ik doch der net can mei. Mar dat haw ik net redde kinnen; Ik kin der diskear net foar wei. Hwent nou ha 'k yn 'e krante lezen. Vn 't Frânske leger is 't forbean Dat de soldaten (út forfeling) Mei jo-jo hwet to boartsjen stean'. De legerfierders hawwe Ijeaver, (Dat is ek mear wer nei hjar aerd) Dat de soldaten hjar formeitsje Mei bajonet en hângranaet. Jo-jo is oer yn 't Frânske leger! Dat hat my wrychticb hwet fortret: Jo-jo mei dan hwet bernich wêze, Gefaerlik boartersgûod is 't net. SIBE. --- Yo-Yo. In ’t Fransche leger verboden. Het nieuwste modespel Yc-Yo is in het Fransche leger officieel verboden. Aan de Fransche soldaten zijn door de militaire autoriteiten scherpe verbodsbepalingen opgelegd inzake het beoefenen van dit spel. Bij één der regimenten artillerie is zelfs een order uitgevaardigd, waarbij elke kanonnier, die betrapt wordt op het spelen met Yo-Yo, zonder pardon met drie dagen kamerarrest wordt gestraft. --- f LEEUWARDER PRENTENBOEK? 0 GYN FAKMAN FANlfOADEN C 0 Zij • ,Be smid mu*t-mar ' j_| , | | I X 0 Komme om de kachel » • f ,1.1, o 0 te setten" Ik kan m met luider X K Hjj: Dat i* mUdoeh» seker hoüWe!» X 0 allUnd wel Toefutrouwd? X Ijoz&msSih''^'* #Ik hew jîmme ♦ X „Set dou de pipen dan mar doch>5 rjZer\d\ Q m mekaar. Ik mut na de ft bufnww.* jitY ijrifyrë?' MM cg>v ö InKan ik 'et ÜeTpë", dater gy* sit!" Q Wi# h*fc dU seid,dader alle ouwe ellebogen an X '"». rlg fair °P te finen worer, !>j |j --- Sneeuwstormen in Midden-Noorwegen. Sneeuwstormen hebben in Midden- Noorwegen groote verwoestingen aangericht, in het bijzonder in de omTevinc; van Drontheim. De nog te velde staande gewassen zijn grootendeels vernield Op sommige plaatsen ligt de sneeuw wel anderhalven meter hoog. Het verkeer is in deze streken geheel stilgelegd. ---