Het Paleis voor Volksvlijt te Amsterdam door brand geheel vernield. Een schade van 3 millioen De brandweer machteloos. AMSTERDAM, 18 April. Het Paleis voor Volksvlijt is vannacht door brand totaal verwoest. De brandweer was machteloos door den geweldigen vonkenregen. Enkele gebouwen in de buurt werden door 't vuur aangetast, doch deze vlammen werden direct gebluscht. De vlammenzee bood een schitterenden aanblik, die door duizenden werd gadegeslagen. AMSTERDAM. 18 April. Nimmer stond de Amsterdamsche brandweer zoo machteloos als hedennacht, toen zij met veel materiaal op bet Frederiksplein aanwezig was om den brand in het Paleis voor Volksvlijt te blusschen. Om kwart voor drie sloegen met loeiend geweld de vlammen naar buiten. De brand is vermoedelijk ontstaan in de keuken bij het restaurant, vlak naast de peristyle (zuilengang). Tientallen malen werd de seinzaal der Amsterdamsche brandweer gewaarschuwd. Met groote snelheid verbreidden zich de vlammen door het gebouw, van het restaurant naar de schouwburgzaal en vervolgens naar de groote tentoonstellingszaal. --- Het pleit spoedig beslecht. Reeds om drie uur sloeg het vuur uit den glazen koepel. Nagenoeg overal in de stad waren de vlammen zichtbaar. De brandweer kon met geen mogelijkheid de vuurzee zelfs met de krachtigste stralen bedwingen. Zij bepaalde zich er toe de belendende huizencomplexen en de galerij te beschermen, en slaagde er in, alle omliggende huizen te behouden. Een geweldige vonkenregen kwam terecht op de daken der huizen aan het Frederiksplein. De brandwachts op de daken wisten daar evenwel erger te voorkomen. Een brandstoffenbergplaats in de M. J. Costerstraat vatte op een gegeven oogenblik vlam; eenige er op gerichte stralen doofden het vuur. Intusschen stortte met donderend geraas bij gedeelten het dak van onderscheidene zalen van het Paleis voor Volksvlijt neer. Na een uur kwam met geweldig lawaai ook de glazen koepel naar beneden. Het langst heeft het tooneel in de schouwburgzaal, waarvoor het brandscherm was neergelaten, het uitgehoudeu. Dit is met de peristyle het eenige wat overgebleven is van het trotsche gebouw. Overigens ligt alles in puin. De schade wordt op 3 millioen geschat. Duizenden toeschouwers, van heinde en ver gekomen, sloegen de vlammenzee gade. Het brandende gebouw bood een schitterenden aanblik. Tal van stedelijke autoriteiten waren tegenwoordig. Gedurende de ochtenduren is alle verkeer, ook dat per tram, over het Frederiksplein gesleten. --- Nadere berichten. AMSTERDAM, 18 April. Nader vernemen wij: Uit alle kazernes rukten hedennacht spuiten en ladderwagens uit. Duizenden, die uit hun slaap werden gewekt, maakten deze gebeurtenis, emotioneel als geen andere, mede. Het is een curieus, in zekeren zin nvonumeiilaal gebouw uit de 19e eeuw, dat verloren gegaan is. Voor het gezelschap van Louis Bouwmeester Jr., dat in het Paleis optrad met de Revue: „Wonder boven wonder", beteekent de brand een gevoelige slag. Voor eenige tienduizenden guldens aan requisieten en costumes is in de vlam- men gebleven Alvorens de brand uitbrak hebben omwonenden een knal gehoord. Vermoedelijk heeft een ontploffing plaats gehad, welke den brand heeft veroorzaakt. --- Op Beurspolis verzekerd. Het Paleis was op beurspolis voor f 500.000 verzekerd. Ook de requisieten en costuums van Bouwmeesters revue waren op beurspolis verzekerd voor f 60.000. Er zijn nog een aantal andere verzekeringen afgesloten. Het verkeer ondervindt geweldige stagnatie; alle tramlijnen moesten worden omgelegd. De brandweer was den geheelen morgen bezig met nablusschen. De overblijfselen worden neergehaald en opgeruimd; eerder kan het verkeer zijn normalen loop niet weer hervatten. De totale materieele schade wordt op 1 millioen begroot. In het bedrag van 3 millioen is de waarde van den grond inbegrepen. Wij merken nog op, dat door den brand de belangen van de houders van Paleisloten niet worden geschaad. Voor de beide premieleeningen is 'n waarborg bij de Ned. Bank gedeponeerd. --- Ned. Bond van Arbeiders in het Landbouw-, Tuinbouw- en Zuivelbedrijf. Tweede dag. In behandeling komen de puiten betreffende contributie en werkloozenu.ikeering. Met groote meerderhed van stem mei: werd onder applaus alle contribu.iever aging afgewezen. Op voorstel van de ad. Zwartemeer werd besloten de uitkeering bij staking en ui.sluiting te verhoogen met 50 cents pvr dag. Hierna hield de heer P. Hiemstra een inleiding over het Voorontwerp Landbouwarbeiderswet en meer speciaal over den arbeidsduur, De sociale positie der landarbeiders is belangrijk slechter dan die van andere groepen. Toch laat de regeering na om aan deze groep zooveel mogelijk steun te geven. De landarbeiders komen steeds achteraan. Spr. wijst op de ongevallenverzekering, waarop zij 20 jaar hebben moeten wachten. Ten aanzien van de arbeidsduur is het niet beter. Spr. gaat de geschiedenis van de wetgeving op dit punt sinds 1874 na, nog steeds ontbreekt elke wettelijke bescherming, zelfs van de kinderen in 't landbouwbedrijf. Alle pogingen om ook de landarbeiders in de sociale wetgeving te betrekken, zijn 6teeds mislukt. Bij de behandeling van 't wetsontwerp 1921 voor toetreding bij de Conventie van Genève is duidelijk gebleken, hoe sterk men in de Tweede Kamer gekant is tegen bescherming van den landarbeider. Minister Posthuma heeft in 1917 een wetsontwerp ter bescherming van vrouwen en kinderen ingedien. Er is echter niet van gekomen. In 1918 werd van S.D.A.P.-zijde aangedrongen om ook de landarbeiders in de nieuwe sociale wetgeving op te nemen, hetgeen door tegenkanting van minister Aalberse niet tot stand kwam. Hel Chr. Historische Kamerlid, de heer Bakker van Menaldum, stelde in 1919 nog vast dal het tijd was om voor de landarbeiders iets te doen. Min. Aalberse beloofde zoo spoedig mogelijk een ontwerp in te dienen. Deze belofte is echter nooit ingelost. In 1922 werd een voorontwerp ingediend, dat door de meerderheid werd goedgekeurd. Er is echter niets van gekomen, omdat de minister kon rekenen op de stem der kamermeerderheid, als hij niets deed.Het was voor de democratie en slechte tijd, zoodat zelfs de heer Bakker 1924 naar aanleiding van spr's motie verklaarde een wettelijke regeling niet noodig te achten. Zijn standpunt Si in. Slotemaker de Bruyne heeft een voorontwerp landbouwarbeidswet ingediend, een getrouwe copie van dat van min. Posthuma in 1917, die alleen bescherming van vrouwen e kinderen voorstelde. Het is zeer onvoldoende. Er wordt omtrent arbeidstijd niets gezegd. Alleen is voor vrouwen en kinderea een nachtrust van 11 uur aangenomen, zoodat men hen nog 13 uur per dag kan laten werken. Het eenige van beteekenis is de vrije Zaterdagmiddag voor gehuwde vro uwen. Verder is er een bepaling betreffende leerplichtige kinderen, waardoor arbeiderskinderen boven 10 jaar nog zullen kunnen gaan aardappelkrabben. Er wordt schrikkelijk misbruik gemaakt van de bepaling der Leerplichtwet, dat kindren vrijgesteld kunnen worden van onderwijs ten behoeve van oogstwerkzaamheden. Het kind lijdt hierdoor schade aan lichaam en ziel. Dit landbouwverlof blijft in het wetsontwerp gehandhaafd. Spr. is daartegen. Kinderarbeid beteekent loondruk voor de volwassen arbeiders. Bovendien echter houdt het de intellevtueele ontwikkeling der kinderen tegen, hetgeen op den duur schade is voor de strijdkracht der arbeidersklasse. Kind en arbeid zijn woorden die met elkaar vloeken. Ook voor inwonende knechten en meiden moet iets worden gedaan, b.v. door 't voorscrijven van een aantal vrije dagen. De volwassen arbeiders zijn in 't geheel niet in de wet opgenomen. De arbeidsduur is over 't algemeen in den landbouw abnormaal lang. Spr. bestrijdt dan ook het standpunt van den minister, dat inzake den landarbeid wettelijke beperking van den arbeidsduur niet urgent is. De miniser grondt zich daarbij op den toestand in het landbouwbedrijf. Ook hij maakt er zich, zegt spr., met een Jantje van Leiden af. Gelukkig is hej wetsontwerp kort geleden door den Hoogen Raad van Arbeid behandeld en deze heeft zich vrijwel eenstemmig uitgesproken, dat ook de volwassen landarbeider in de wet moet worden opgenomen. Spr .wijst in dit verband op de vorderingen der techniek in den akkerbouw, die waarschijnlijk binnenkort nachtarbeid met tractoren mogelijk maakt. Stem uit het congres: In de Haarlemmermeer doen ze 't al! Spr. wijst erop. dat dus wettelijke beperking van den arbeidsduur dringend urgent is en spreekt de hoop uit, dat de uitslag van de verkiezingen te dezer zake eindelijk uitkomst zal brengen. Onder applaus wordt vervolgens aangenomen de navolgende resolutie: De algemeene vergadering, gehoord de bepalingen van het voorontwerp landbouwarbeiderswet; van oordeel dat de bepalingen daarvan ten eenen male onvoldoende zijn en in strijd met de door vroegere regeeringen gedane beloften; dat daarin o.m. de volwassen arbeiders behooren te worden opgenomen en tevens bepalingen inzake maximum arbeidsduur; draagt het H. B. op daarvoor met alle kracht te ijveren en gaat over tot de orde van den dag. Vervolgens houdt de bondspenningniees{ter, de heer D. v. d. Laan eeme inleiding over Landarbeiders en Werkloosheidsverzekering Tien jaar geleden traden de werkloozenkassen v-oor landarbeiders in leven. Toch zijn er nog vele onvervulde wenschen. o.m. beoogende: verlenging van uitkeeriogsduur, verhooging van de uitikeering, verlaging van de bijdragen, verlaging van de grenzen der loomkla.-veri Er m-o?: nog veel wat geschieden voor deze wensrfben zijn vervukl. Immers berust de wenküoosbeidsverzE'kering op vrijwillige toetreding van leden. De Rijkssubsidie geeft echter aan de Overheid, de Rijkswerkloozendtenst een si e-m in ,'iei kapiite-I en deze zeggenschap i« zoo ste:*, dat zij feitelijk uitgaat boven eet aandeed, dan de regeering in de werkÎof,F;heidsrverzeke>-ing heeft. D;)nr dezen intvG ifd vooral is het. dat de wenschen zoolang onvervuld blijven, niettegenstaande de arbeiders getoond hebben belangiiike offers te wHlen dragen. In t 922 is de WjdMge aanmerkelijk verhoogd, de uiikeeriiig' n in de laagste klassen verlaag'i. in de hoor:-- < slechts weinig verhoogd. Deze regeling is de organisatie cpgedrongf'i en is ee'i riting van de zakelijke opvatting der Overheid, dat de werklozenkas moet kunnen funcllioneeren met 100 % subsidie. De behingen der arbeiders moesten daarwtor wijik Gaat de regeering piel van dit standpunt af, dan zal de verzekering zich nooit ten gunste der arbeider? kunnen ontplooi en. De aantrekkingskracht voor de arbeider-s is door de rinan-oi-eeie bezwaren te groot. Die aantrekkingskracht is zeer gering. Van de 100.000 land- en veenarbeiders zijn Slechts 20.000 verzekerd. Reeds in 1914 constateerde het N.V.V. dat het vrijwel onmogelijk was een vrijwillige weridooaheidßverzekening voor landarbeiders tot stand te brengen. De finantieele omstandigheden van tegenwoordig wettigen nog deuitspraak. De bijdragen der landarbeiders behooren tot de hoogs!*, de uMkeertagen tol de laagste 0 lande (van f 7.20—f 10.20). Men geelt s p. m. 50 % van het loon in de betrokken stretken. Eigenaardig is het. d»t de wcrkloosheid'sver/.ekering der landarbeiders wordt bestreden door de werkgevers in het landbouwbedrijf. Zij doen dit, zegt spr., als wakersvoor de goede zeden enz. In het rapport van de Hollandsche Mij. van Landbouw wordt uitdrukkelijk gezegd „dat de uitkeering de werkloosheid in de hand werkt en het plichtsgevoel van d?n arbeider verzwakt en dat de luiheid er door wordt bevorderd. Inpiaats van een tevreden arbeidersstand bevordert de werkloosheidsverzekering luiheid, ontevreden-beid en onverschilligheid". Als dit inderdaad zoo is, vraagt spr. zich af. of het dan voor de arbeiders maar niet beter is om de werkloosheidsverzekering te schuwen. Wanneer echter de Holl. Mii. van Lanid'bouw zou moeten waar maken, dalt zij opem'ij'k zegt, zou zij in een lastig parket komen. De feiten en cijfers bewijzen, dat van, een belangrijke steun dwor de Overheid niet mag worden, 'gesproken. Het rapport is met zeer weinig zak e nik enn is geschreven. Juist in Holland wordt door de arbeiders zeer weinig uiitkeering genoten. In 1927 bedroeg het gemiddeld- aantal trekkingsdagen slechte 26. Kan dat luiheid aankwerken? vn-au! Spr. De ondergrond van diJ de vrees voor wettelijke bescherming én voor offers van werkgeverszijde. Toch zal hert den kant van wettelijke werkloosheidisiverzekering op moeten. Reeds in 1921 hebben de Vakcentra!en zich uitgesproken voor verplichte bijdrage van de werkgavefls in de werkloozenkassen. Het vraagstuk der werkloosheid is een maatschappelijk verschijnsel, voortvloeiend uit de. kapitalistische samenleving. De arbeiders mogen daarvan niet alleen de lasten dragen.. De Overheid moet hier steunen. De Bond strijdt dus mede voor verwezenlijking van de wensehen dii-e te dezer aanizien onder de arbeiders leven, speciaal omtrent de afschaffing van art. 30. Juist voor de landarbeiders is deze bepaling zeer nadeel ig. Ook met betrekking tot de organisatie. •Er is gegronde hoop, dat dit artikel zal verdwijnen. Verder zal moeten worden gestreden voor verhooging van de uitkeeringen. Het feit, dat deze thans vaak niet hooger zijn dan de steun van dioconieën enz., belemmert de opvoeding der arbeider» tot vriiwillige verzekering. Eerst in 1928 is de Minieter van Arbeid bereid gevonden om het subsidie te brengen van 100% op 125%. De moderne Laradarbeidersbond heelt aangetoond, dat door een andere klasseindeellng enz. de uitkeeringen zouden kunnen worden verhoogd, doch de Christelijke en Katholieke Bonden hebben deze actie niet voldoend-e gesteund. Thans is verkregen een week extra uitkeering, doch geen verlaging van bijdrage. Spr. is ervan verzekerd, dat de werkltoosheidLsverzekering er is en blijft, dank zij de door de arbeiders gebrachte offers. In 1927 is door den minister geconstateerd, dat de Nederiandeche landarbeiders ten voorbeeld aan ds geheele wereld: kon worden gesteld, zoowel wat offervaardigheid als organisatie betreft. Niet om het voortbestaan der verzekering gaat het dus, doch om de verbetering. Zij is 'tot stand gekomen dank zij het krachtig streven van de moderne arbeidersbeweging. Diezelfde beweging heeft er voor te waken, dat zij worde uitgebouwd en waar de regeering hier zulk een groote medezeggenschap heeft, is dus ook te dezen opzichte de vertegenwoordiging in het- parlement van het grootste belang. Noodig: versterking van de organisatie en het voeren van een doeltreffende politiek bij de verkiezingen. Ten sfliotte wordt een motie aangenomen, waarbij het H.B. wordt opgedragen o.mi. .e blijven ijveren voor verlaging van de bijdraging en verhooging van de uitkeeringen der werkloosheidsverzekering. --- STORM AAN DE AMERIKAANSCHE OOSTKUST. Schepen geteisterd. Dinsdag den geheelen dag teisterde een geweldige storm de Amerikaansche oostkust. De stad New Vork leed onder de stortregens, in de haven zonken twee aken en een sleepboot, een vrachtschip liep aan den grond en talrijke schepen kregen averij. De transatlantische schepen maken melding van hooge zeeën en rukwinden --- Verhaal van een reizigrster. Aan een verslaggever van 't H b 1. vertelde een dame die met haar twee jonge kinderen het ongeluk meemaakte, het volgende: Wij zaten, zoo zeide zij, met nog een beer in de beide laatste rijtuigen van den trein, welke rijtuigen naar Nederland doorreden. Omstreeks half zeven 's morgens werden wij opgeschrikt door een geweldigen schok en hevig gekraak. De bagage tuimelde uit de netten en doordat wij vooruit reden, werden wij met kracht tegen den voorwand gedrukt, maar wij zijn gelukkig niet gevallen. Onmiddellijk na den schok hoorden wij „accident" roepen en toen wij naar buiten keken, zagen wij eenige versplinterde wagons liggen; al spoedig hoorden "wij, dat bij het ernstige ongeluk vele menschen zouden zijn omgekomen. Ik bleef eenigen tijd met de kinderen in den trein zitten. Onze wagons waren de eenige, die nog in de rails waren blijven staan. Na korten tijd ben ik met de kinderen toch naar buiten gegaan en daar zagen wij de afschuwelijkste tafercelen. Een dame, wier been was afgekneld, werd juist weggedragen. Van het gekerm der gewonden konden wij door het hevige gesis van de beide omgekantelde, geheel vernielde machines niets hooren. Gelukkig waren er in het plaatsje Halle, op korten afstand waarvan het ongeluk gebeurde, een hospitaal en een klooster, van waaruit onmiddellijk medische hulp werd verstrekt. Trouwens alle i bewoners vari het plaatsje hebben medegeholpen de gewonden in veiligheid te brengen en velen zijn er gastvrij ontvangen. Ik zelf heb den geheelen ochtend bij een familie vertoefd, die mij en de kinderen buitengewoon vriendelijk heeft behandeld. Een Amerikaansche dokter, de eenige medicus die met den trein reisde, kreeg heel wat gebroken beenen en schedel- I breuken te behandelen. De passagiers reageerden verschillend op het gebeurde. Sommigen bleven heel ! kalm, anderen liepen gillend of huilend rond. Zoo was er een meisje van omi streeks twaalf jaar, dat zich met bewonderenswaardige kalmte heeft gedragen. --- LAND- EN TUINBOUW WAT ELKE MAAND TE DOEN GEEFT. (2e helft April). Laten we dezen keer beginnen met aan de nachtvorsten te herinneren. Een enkele nachtvorst kan in dezen tijd vesl schade veroorzaken. Niet altijd is men er op bedacht. Soms gelijkt het overdag, als het nog al warm is, of de lucht buiïg, volstrekt niet naar vorst. Des nachts echter wordt hel helder en in den morgenstond doet de koude zich geducht gevoelen. Laat het mooie weer ons dus niet bedriegen. Daarom is het aan te bevelen in dezen tijd des nachts nog geregeld te dekken, vooral perzikboomen en planten, -welker bladeren het gras raken. Gaat de vorst daarover, dan zijn ze bedorven. Zoo ook de bakken, waarvan men de ramen reeds afgenomen heeft. Misschien hebben sommigen onzer lezers ingevolge onzen raad tomaten uitgezaaid. Wanneer de plantjes eenigen tijd in kleine potjes gestaan hebben, is H noodig ze in grootere over te planten. Hebben ze een hoogte van ongeveer 20 c.M. bereikt, dan neme men de koppen er uit, waardoor de planten breed uttstoelen. Zoodra ze zoover zijn, dat ze onder het glas of in den bak te veel ruimte innemen, dan kan men ze buiten tegen schutting of muur planten. Men bedekke ze dan 's nachts door er een of ander voor te plaatsen. Het is niet aan te bevelen ze vóór half Mei op de daarvoor bestemde plaats le planten. Ook onder glae willen de tomaten wel groeien, dte vruchten zullen dan eerder rijp zijn. Men wachte niet te lang om rijzen bij de erwten te steken. Groeien ze te hoog op, dan vallen ze door elkaar en lijden daaronder veel. Er word. een rij rijzen gezet tusschen twee regels erwten, die ongeveer een voet uit elkaar staan. De regels rijzen moeten van onder goed aangevuld zijn met fijn hout, opdat de erwten spoedig kunnen opgroeien. Het rijs moet zoo diep in den grond staan, dat het bestand is tegen den wind. De Tijen moeten goed recht loopen, de uitstekende takken binde men in. Het is aan te bevelen elk jaar nieuw rijs te nemen. Eikenhout is het beste, omdat het 't langst duurt. Meer en oneer zal het noodig blijken in groentebakken te gieten. Bij koud weer is het 't beste, dit 's morgens te doen. Dan kan men de zon verwachten, waardoor de bakken weer verwarmd worden. Men doe het dus niet tegen den avond, dat koelt te veel af voor den nacht. Ditzelfde geldt ook voor blos men en planten. Later in den ?»meir behoeft er niet zoozeer meer op gelet te worden. Men zij niet te rijkelijk met het gieten. Gieten water, dat een paar dagen geslaan heeft, is aan te bevelen. Regenwater is beter dan welwater, dit laatste is te schraal. Hoe staat het met uw grasveld, uw gazon? Is het in 't najaar gemest, dan moet het in 't voorjaar afgeharkt worden. Is dit nog niet geschied, dan gebeure het nu zoo spoedig mogelijk. Het gra6 begint te groeien eu er zouden dus licht gele plekken ontstaan. Ook gaan met dat afharken steentjes en dergelijke weg. die bij het maaien van het gras met de zeis of de machine hinderlijk konden zijn. Heeft men het gazon soms niet gemest, dan kan men dat thans nog eenigszins verhelpen. Men kan daartoe kunstmest aanwenden (superfosfaat, patentkali en chili of kalksalpeter of koernest die goed verdund is met water. Dit trekt spoedig in den grond en 't gras zal weldra weliger groeien; vt Is evenwel aan te bevelen dit bemesten bij regenachtig weer te doen. Mollen, hoe nuttig ook, kunnen het gazon — en ook de zaadbedden in den tuin — eig vernielen. Voor een mooi gazon is het jammer, wanneer deze dieren er veel in voorkomen. Door de hopen, welke ze opwerpen, ontstaan kale plekken, die het geheel ontsieren. Men vange die dieren, als er te veel zijn, of als ze het te bont maken, dus zoo spoedig mogelijk. Dit gaat het ge. makkelijkst, wanneer de jonge mollen beginnen te werken. Deze laten zich gemakkelijker betrappen dan Üe oude. Veelal vangt m'en ze, door knippen of vallen op hun ritten (gangen) te zetten. Baat dat niet, dan neme men een stok, waarin zes of zeven scherpe ijzeren pinnen bevestigd zijn. Bemerkt men, dat de mol wroet, dan loopt men er zacht heen en kan men de dieren in den grond doodsteken. Veelal kan men zich er toe bepalen de lastige mollen te verdrijven, waartoe allerlei middelen worden aangewend: een lap met petroleum of benzine gedrenkt in de mollengangen, vlierhoutjes in den grond gestoken, flesschen (zonder kurk) even boven de aarde uitstekende, zoodat de wind in den hals een fluitend geluid maakt. Tegen het eind dezer maand of 't begin van Mei kunnen de ramen al worden afgenomen van sommige bloemen, als van de Zonales de Perlargoniums, de Fuchsia's, kortom van die, welke tot de koude planten gerekend worden. Gedurende de nacht moeten ze echter nog altijd eenigszins gedekt worden. Warmere soorten als de Colens, de Achirantus, de Alternanthera, de Heliotroop moeten vooreerst nog onder glas blijven. Wel kunnen ze al meer en meer aan de lucht gewend worden door des daags hoog te luchten en des nachts een weinig lucht in te laten. Zijn de plantjes nog klein, zoodat ze nog veel moeten groeien, dan is het beter ze wat voort te helpen. De laatstgenoemde soorten moeten worden ingeknepen, waardoor men broedere plaatjes krijgt, die de vakken heter vullen. --- DE TREINBOTSING BIJ BRUSSEL. Dikke mist de oorzaak van de ramp. De treinbotsing te Halle bij Brussel, waar — zooals we gister meldden — de nachttrein uit Parijs in botsing kwam met een goederentrein, moet waarschijnlijk toegeschreven worden aan een dikke mist, die daar gistermorgen hing. Bovendien was de Parijsche trein eenige minuten te laat. Na de aanrijding sloeg de locomotief van den Parijschen trein om en viel in de sloot. Daarachter volgde een Belgische postwagen, gevolgd door een Franschen postwagen en een tweede-klasse personenrijtuig. De Fransche postwagen liep te pletter op den Belgischen, die doorreed, derailleerde en dwars over beide spoorbanen kwam (e liggen. In den Franschen postwagen bevonden zich negen personen, die zich ter ruste hadden begeven. Alleen de chef was wakker en deelde mede. dat zijn mannen allen door elkaar geworpen werden, doch niemand van hen werd gewond. In den Belgischen postwagen evenwel had de botsing ontzettende gevolgen. Uit de wrakstukken van dit rijtuig werden de lijken van zeven Belgische postambtenaren gehaald. In den personenwagen, die op den Franschen postwagen volgde, werden drie passagiers gedood (hun lijken waren afschuwelijk verminkt), benevens de chef-conducteur van den nachttrein. In de wagens die gespaard bleven ontstond, naar aan de Tel. wordt gemeld, een vreeseliike paniek. De passagiers kwamen met van angst vertrokken gezichten uit de wagens, en wisten niet waarheen zij zich moesten begeven. Door den schok werden verscheidene menschen door elkaar geworpen en door glasscherven gewond. De meeste reizigers werden per auto naar Brussel gebracht. --- Nadere bijzonderheden. Bij den uitgang van het station Halle heeft de sneltrein Parijs—Amsterdam den goederentrein bij de kruising van de lijn Enghien en Bergen—Parijs eigenlijk in tweeën gesneden. Er was gemeld, dat de internationale trein twee minuten vertraging had, waarop de stationschef van Halle den goederentrein naar Enghien, die anders onmiddellijk na het passeeren van de express uit Halle vertrekt, order gaf te vertrekken vóór de aankomst van den sneltrein uit Bergen- De eerste wagons van den goederentrein waren juist het kruispunt voorbij, toen de sneltrein, ofschoon de signalen op onveilig stonden, in volle vaart arriveerde en den goederentrein middendoor sneed. De locomotief van den expresstrein liep dwars door een leege wagon van den goederentrein, ontspoorde en kantelde enkele meters verder in de sloot. Tot op dit oogenblik weet men nog niet, of de goederentrein later is vertrokken dan bepaald was» dan wel of de sneltrein de twee minuten vertraging had ingehaald. De signalen stonden in elk geval op onveilig, doch er heerschte mist. --- De Belgische Koningin op het terrein van de ramp. De koningin van België heeft zich gistermiddag naar Halle begeven, waar zij een bezoek bracht aan de gewonden. Zij begaf zich eveneens naar het terrein van de ramp. Een ontroerend voorval deed zich voor tijdens de verzorging der gewonden. Een pater, die zeer ernstig gewond was, verzocht desondanks eerst de gewonden te verzorgen, wier toestand zorgwekkend was, daar hij beweerde zelf geen directe hulp noodig te hebben. --- Een hard-slapende. Een half uur nadat het ongeluk had plaats gehad, vond een der onderchefs van het station Halle in den laatsten wagon een man, die rustig lag te slapen. Hij was door het donderende geweld van de botsing niet in zijn slaapje gestoord. ---