UIT DE PROVINCIE ERNSTIGE MESSENSTEKERIJ TE TWIJZEL. Wanneer komt daar toch eens een eind aan? BUITENPOST, 6 Jan. De rust werd Nieuwjaarsdag te Twijzel verstoord o.a. door eenige Zwaagwesteinders en Zwagerbosschers. In eigen gemeente (Dantumadeel) kunnen ze dien dag geen sterken drank bekomen en daarom gaan ze naar de omliggende gemeenten om hun beetje geld te verdrinken. Alzoo Nieuwjaarsdag naar Tw-ijzel. Voorbijgangers werden lastig gevallen en met het mes bedreigd. En 't bleef niet bij dreigen. Toen de bende uit de herberg van den heer Kuipers te Twijzel kwam, zagen ze een lange, forsche jongeman aankomen. „Die moeten we maar eens hebben" zei een van hen en tegelijk vielen ze als wilden op den man, dien ze nauwelijks kenden, aan. De kleeren van den aangevallene, zekere G. Reiding, werden totaal versneden en zelf kreeg hij wel zes messteken, waarvan één zoo ernstig, dat het heel weinig had gescheeld of de man was dood geweest. Toen de rijksveldwachter Broeksma hem wilde ontzetten en tot rust aanmaande, keerde een achttal jongens razend en tierend, zich tegen den politieman, die zich genoodzaakt zag zn klewang te trekken. Hij stond er midden in en dat hij geen letsel gekregen heeft is te danken aan zijn vlug heen en weer springen en het doen van goede uitvallen. Te benijden was 's mans positie niet. Een lid der bende kreeg een klewanghouw over 't gezicht, doch hoewel het bloed hem bij zn gezicht langs stroomde gaf hij den strijd niet op. Meer dan honderd personen stonden den ongelijken strijd aan tp zien, zonder een hand uit te steken. Bang voor wraak? De veldwachter wist tenslotte door de kring heen te breken. Hedenochtend werden drie der ergste belhamels, W. de R. en T. P. te Zwaagwesteinde en T. de V. te Kollumerzwaag, op last van den Officier van Justitie door marechaussee en rijkspolitie naar Leeuwarden in het Huis van Bewaring overgebracht. --- Groentenveiling Drachten Op initiatief van het gemeentebestuur en onder leiding van den burgemeester, den hr. J. Wuite Jzn., werd te Drachten een vergadering van tuinders gehouden, ter bespreking van de mogelijkheid van oprichting eener consumptieveiling van groente. Bij de besprekingen bleek, dat een consumplieveiling gesteund moet worden door een exportveiling, opdat in tijden van groote productie elders afzet kan worden gevonden. In dit verband werd mededeeling gedaan, dat te Heerenveen plannen bestaan om te komen tot de oprichting van een export-veiling ,welke plannen kans van slagen schijnen te hebben. Algemeen was de vergadering van oordeel, dat de oprichting eener consumptieveiling, mede in het belang van den handel in de plaats, ernstig onder het oog dient te worden gezien. Alle aanwezige tuinders verklaarden zich in beginsel bereid, tot die oprichting mede te werken. Besloten werd een commissie uit de tuinders te benoemen, die nadere plannen in onderzoek zal nemen, inbegrepen het ontwerpen van een veilingsreglement. Tot leden dezer commissie werden aangewezen de heeren J. G. de Boer. P S. Hoekstra, F. J. Plantinga Jr., K. Held en P. J. de Haan, allen te Drachten. Van de zijde van het gemeentebestuur werd toegezegd, aan de oprichting van 'n consumptieveiling alle mogelijke medewerking, ate gebruik van het marktterrein enz., te zullen verleenen. --- Loop der bevolking. SCHIERMONNIKOOG. Op 1 Januari bedroeg het zielenaantal 340 m., 379 vr., totaal 719; gevestigd 45 m., 33 vr.. totaal 83; geboren 8 m.. 4 vr.. totaal 12. Er vertrokken 43 in., en 42 vr., totaal ST; overl. 5 m. en 8 vr., totaal 13, zoodat de bevolking op 31 December 1930 bestond uit 343 m. en 371 vr., totaal 714. --- Schipperswenschen. De jaarvergadering van de Schippersvereeniging „De Eendracht" in Danlumadeel, heeft de volgende wenschen onder de aandacht van 't bestuur gebracht: Verbetering der wisselplaatsen in het kanaal Stroobos—Dokkum; Verlichting der z.g. 2e opslagplaats te Zwaagwesteinde; Betere verlichting der aanlegplaat9 te Akkerwoude; Betere regeling in het gebruik van opslagplaatsen: Vrijstelling van bruggeld voor opduwbootjes die onder de brug door kunnen; Het dubbele bruggeld te Foxhol te reduceeren tot het gewoon 10-cents bedrag; Scherpere controle en handhaving van het verbod om allerlei overtMligheden in het vaarwater te deponeeren. (Dit naar aanleiding van klachten uit Rinsumageest); Het plaatsen van stoppalen, remmingswerk of iets van dien aard voor de spoorbrug te Vierverlaten; Aanleg van een gemeentelijke los-, landen opslagplaats to Rinsumageest; Betere doorvaartregeling aan de Basculebrug te Groningen; Verwijdering van een stuk oud beton in 't Akkerwoudstermeer ,en vergrooting, verplaatsing, of ontlasting der aanleg- en opslagplaats te Valom. De heer R Monsma werd tot penningmeesler herkozen; herkozen werd ook ala candidaat-hoofdbestuurder het aftredend lid da heer Tj. Postma. --- Werk aan den winkel BOLSWARD, 6 Jan. Het pas begonnen jaar 1931 heeft nogal eenige belangrijke karweien op zn program, voor wat onze gemeente betreft. Zoo zal de Zwemschool worden vergroot; het Stadhuis en de Gasfabriek worden verbouwd; een nieuwe Lint Franciscuskerk en een dito R.-K. Landbouwwinlerschool verrijzen en mede komt er een nieuwe Pastorie bij de St. Martinuskerk. --- Een 60-jarig jubileum SNEEK, 6 Jan. Onze R.-K. Kiesvereen. „Gelijk Recht" alhier, zal 19 Januari a.s. 60 jaren hebben bestaan. Het is de oudste Kath. Kiesvereen. van Friesland, en op één na de oudste van Nederland. --- TUINBOUW PALMEN Vele palmensoorten, die in de woonkamer een plaats hebben gevonden, hebben blijk gegeven, dat zij in een kameratmosfeer best gedijen kunnen. De palmen zijn een geliefde kamerplant geworden, zij geven een deftige versiering aan het interieur. Zij laten zich tot verschillende doeleinden gebruiken. Als jonge planten in het dubbele venster en Ijweekkasteii, als oudere in bloementafels voor middelpunt en als verder uitgegroeide afzonderlijk op standaards. Zelfs op plaatsen van het raam verwijderd gedragen zij zich gedurende den rusttijd dankbaar in een woonkameratmesfeer. Men onderscheidt palmen met waaiervormige bladereu (Latania) en met gevinde bladeren (Phoenix), de laatstee zijn in de jeugd de sierlijkste. De palmen gedijen in een mengsel van 3 deelen bladaarde, 2 deelen heiaarde, 1 deel zand, 1 deel vette, verweerde leem, met een toevoegsel van hoornspanen. Ook een mengsel van blad, hei en bakaarde in gelijke deelen met zand, hoornspanen of goede bladaarde met wat verweerd leem en zand kan gebruikt worden. Het verpotten moet bij jongere planten elk jaar in Maart of April geschieden, oudere planten kunnen meer jaren in denzelfden pot of kuip blijven; dan i 6 het noodig, dat men gedurende den groei rijkelijk gier gebruikt. Bij het verplanten mag de kluit slechts voorzichtig van buiten met een spits houtje losgemaakt worden, waarbij van de blootgelegde wortels slechte bedorven ot doode einden tot op het gezonde gedeelte afgesneden moeten worden. Alle gezonde wortels moeten worden ontzien. De potten kiest men niet te groot, opdat de bijgroeiende wortels spoedig de ruimte kunnen innemen. Hiervan hangt de goede gezondheid gedurende den rusttijd af. Voor een goede draineering moet worden zorg gedragen, te verkrijgen door mos, turfblokken en stukken houtskool. Bij het planten is er vooral op te letten, dat tusschen de losse wortels geen ledige ruimten blijven, maar deze goed met aarde worden aangevuld. Na het verpotten wordt eerst weinig gegoten, bij het toenemen van den groei meer, tijdens dezen zelf 6 zeer sterk en wanneer de rust ie ingetreden, spaarzaam. Het best is regenwater, gebracht op kamerwarm te. Een vlijtig bespuiten in den morgen en tegen den avond is onmisbaar, evenzoo het zorgvuldig schoonhouden van de boven- en ondervlakte van blad en nevenbladeren. De rusttijd kondigt zich aan, doordat 't laatste blad slechts weinig buiten het hart te voorschijn komt en blijft zitten; begint dit weer door te groeien, dan is de groeitijd weer ingetreden. Chamaerops humilis, dwergpalm is de hardste van alle palmsoorten en kan tot versiering van vorstvrij gehouden kamers dienen. Ch. excelsa wordt hooger, en vraagt ook meer warmte. Beide kunnen gedurende den winter op slecht verlichte plaatsen goed worden. Cocos Wedelliana, een schoone, elegante palmsoort met fijngevinde bladeren, vereischt een warme en lichte standplaats. Zij behoort daarom in het dubbele venster of in de kweekkast, als het glas en dak hoog genoeg zijn Voor hare ontwikkeling. Hyophorbe indien, een. schoone, laag blijveade palm met gevinde bladeren. Voortreffelijk voor kamercultuur op lichte plaatsen gedurende den groei. Oudere planten maken gaarne zijscheuten, die haar een struikvormig aanzien geven. Kentia Balmoreana. Forsteriana gracilis, met gevinde bladeren, leenen zioh zeer goed voor woonkamers op zelfs weinig verlichte plaatsen en kunnen zoowel afzonderlijk als in de bloementafel gebruikt worden. Livistona australis soorten, met groote, waaiervormige bladeren, die zich zeer goed voor kamervensiering leenen en zelfs weinig verlicht? standplaatsen voor lief nsmen, zoodat zij op voetstukker ver van het raam opkrijgen een aanmerkelijken omvang en vergen een vrije standplaats, willen zij zich in al hare schoonheid kunnen ontwikkelen. Phoenix (Dadelpalmen). Ph. Dactylifera (de echte dadelpalm) farinifera, de 6a;;o--dadelpalm, reclinata leonensis, rupicola, syïvestris. tenuie canariensis, behooren tot de soorten met gevinde bladeren, zijn zeer schoon en worden als Livistana gebruikt. Kleinere planten dienen op de bloementafels als middelpunt en strekken om baar lichten, sierlijken groei tot groot sieraad. Ook het dubbele venster kan als standplaats gebruikt worden. De palmen kunnen in huis het best gedijen, wanneer men ze ver van de kachel plaatst. De droge kamerlucht is oorzaak, dat de bladeren bruine punten krijgen. Bovendien moet in een warm vertrek veel gegoten worden, wat in den winter niet goed is voor palmen. De plant zou daardoor worden geprikkeld tot het vormen van nieuwe bladeren in den winter, wat dient te worden voorkomen. Ook veroorzaakt droge luoht stof, iterwijl gemakkelijk luis op de bladeren optreedt. Deze laatste zitten meestal verscholen onder kleine, witte dopjes, welke geregeld moeten worden verwijderd. Door de bladeren eens per week met lauw water af te sponsen, blijven deze stof- en luisvrij. Treedt de laatste toch op, dan is het wa6-schen van de bladeren met een meg6el van 2 ons groene zeep en 1 maatje brandspiritus in 10 liter water, aan te bevelen. Dit mengsel gebruike men enkele dagen achterelkaar. --- MARYLLIS. In den herfst verschaft men zich de bloeibare bollen en plant deze in meer hooge, ian wijde potten in een mengsel van 2 deelen bladaarde, 2 deelen zodenaarde, 1 deel koemestaarde (oude koernest) en 1 deel tand, dat vochtig moet zijn. Men geve een goede draineering. De bollen worden zoo hoog gezet, dat zij voor de helft buiten den pot komen; men geeft den pot een warme standplaats. Boven den haard kan zelfs geen gesteld kunnen worden. Oudere planten verkwaad, liefst waar het donker is, met zeer matige begieting, totdat de stengel verschijnt. Van dit oogenblik af zet men ze in het licht en giet ruimer, totdat de bloemen ontplooien, hetgeen juist in de Kerstdagen kan vallen. Na het uitbloeien vormen zich de bladeren, ook wel gelijktijdig met de bloemen. De potten blijven op een warme en goed verlichte plaats en worden goed begoten. Ook is het gebruik van gier zeer aan te raden. Als de bladeren beginnen geel te worden, matigt men het gieten, totdat na het verwelken de rusttijd intreedt. Men brengt ze nu op een plaats waar ze tegen den regen, beschut zijn en slechts nu en dan bespoten worden. Van October af doet men als met pas opgepotte planten, waarvan men den bovengrond afneemt, en door verschen vervangt. Slechts met een tusschenruimte van 3 jaren is verplanten noodig. Bij verpotting neemt men na den rusttijd den bol uit den pot, schudt de oude aarde er af, snijdt de afgestorven wortels weg en plant den bol met groote zorg op. --- VRAGEN EN ANTWOORDEN. Vraag. Wat zijn lijmbanden en wanneer dienen ze te- worden aangebracht? Antw. Onder lijmbanden verstaan we strooken van stevig papier, welke in het najaar als een band om den stam van de vruchtboomen worden aangebracht en aan den onder en bovenkant met touw worden dichtgehouden. Deze strooken worden met een niet opdrogende lijm besmeerd, welke lijm in den tuiinbouwhandel is te koop, evenals het bedoelde papier. Het is er om te doen het wijfje van den kleinen wintervlinder te vangen. Dit wijfje kruipt tegen den stam op en legt, al 6 het de krans bereikt, eitjes aan het uiteinde van de takken. De hieruit voortkomende rupsen vreten in het voorjaar de Sakken kaal. Vraag. Wanneer kunnen mijn jonge Cacteeën bij de moedérplant vandaan genomen? S. B. te F. Antw. Dit doet u 't best in April, in elk geval na den bloei. De beste grond is lichte tuinaarde, vermengd met kalkpuin, wat fijn geklopt houtskool of fijn geklopte potscherven. Zet de jonge plantjes in kleine potjes en giet matig. Aan A. v. d. B. te D. Uw toegezonden plantenscheutje was te zeer ingedroogd om het met zekerheid te kunnen benamen. Kunt u nog eens een iets grooter stukje zenden? Vragen op Tuinbouwgebied aan de Redac tic onder motto: „KWEEKER". --- OP ZOEK NAAR.... MOED — Is u de mijnheer die zoon grooten mond tegen mijn vrouw heeft durven opzetten? — Ja mijnheer. Maar het was haar eigen schuld. Ik verzeker u dat... — Neen, neen, daar gaat het niet om. Ik wilde alleen maar weten, waar u den moed vandaan hebt gehaald. --- PERSNIEUWS Een gewetensvraag voor den ambtenaar. In het liberale blad „De Vrijheid", schrijft de heer C. M. T., over de houding, die de S.D.A.P. en de V.B. zeggen te zullen aannemen bij een eventueele mobilisatie en den plicht der ambtenaren. Hij zegt: Bij een eventueele, onverhoopte mobilisatie zal het leger met spoed in zijn geheele oorlogs-organisatie bijeen moeten worden gebracht, zooals dit in 1914 het geval geweest is. Daarbij zal de regeering geheel moeten beschikken over de spoorwegen, telegraphie, staats-, provinciale en gemeentelijke ambtenarijen. Indien dit niet zoo is, dan is een doeltreffende mobilisatie onmogelijk. Hieruit vloeit van zelf voort, dat ook alle staats-, provinciale, gemeentelijke eu spoorweg-ambtenaren hun volle medewerking zullen moeten geven. Men kan nu eenmaal niet als eerlijk man, met de rechterhand afwijzen, wat men met zijn linker aanvaardt en de ambtenaar die juist in de moeilijkste uren zijn plicht zou verzaken of verzet zou plegen, is ontrouw. En op ontrouwen kan niets en niemand aan, ook de ontrouwen in de S.D.A.P. en de V.D. worden buiten hun gemeenschap gestooten, hetgeen niets anders dan natuurlijk en juist is. Wanneer nu echter onverhoopt bet mobilisatiebevel gegeven moet worden, eischen de regeering en overige bestuursinstanties van hun ambtenaren natuurlijk geen verraad, verzet of sabotage, maar onvoorwaardelijke gehoorzaamheid en volkomen medewerking. Dan komen echter de loiders van de S.D.A.P. en V.D. met hun bevel aan den ambtenaar, lid van hun partij, wij eischen van u, dat gij geen medewerking verleent tot een goed verloop bevolen mobilisatie, sterker, gij moet verzet plegen. Aan welk bevel zal dan moeten worden gehoorzaamd? Dat is een Gewetensvraag, zal men zeggen, wij als ambtenaar zeggen neen, dat kan, dat mag geen gewetensvraag zijn. Een ambtenaar is verplicht onder alle omstandigheden, de bevelen van zijn Overheid, van staat, provincie, gemeente, of directie, indien deze binnen de grondwettelijke bevoegdheden blijft, op te volgen. Zoo niet, dan kan hij voor zichzelf geen ambtenaar zijn, is althans niet te handhaven. Deze consequentie zouden ook de S.D.A.P. en V.D., indien zij de meerderheid hadden en dus de regeering van het land vertegenwoordigden, aanvaarden indien een niet socialistische minderheid — zeg, dat deze even ondemocratisch zou willen handelen als de S.D.A.P. en V.D. zeggen te willen doen bij een e.v. mobilisatiebevel — hun regeering omver _ca willen werpen of wanneer — standpunt van ds. v. d. Heide — een fascistenleger onze grenzen zou overtrekken, om hen en hun politiek weg ie vagen, zij zouden zeker alle voor hen onbetrouwbare ambtenaren wegjagen. Dat een arbtenaar, zoolang de S.D.A.P. en V.D. de grondwettelijke verplichtingen eerbiedigen, lid van een dier partijen i«, is zijn onvoorwaardelijk recht, zelfs zijn "rondvvettelijk recht, waaraan niemand mag tornen. Maar na de verklaringen van .!<» hor>r.. Marchant en Albarda zal irrler eerlijk ambtenaar zich deze gewetensvraag moeten stellen: „kan ik nu nog lid van ie S.D.A.P. of V.D. zijn? Welke partijen eens van mij zullen eischen, dat ik een gewetenloos plichtverzakend man zal zijn". De heeren Marchant en Albarda hebben de ..ware" democratie wel een cevoeligen slag toog-bracht, ter wille van reclame. * * * --- De crisis en de Tarwewet De Morgen (rad. r.k.) valt De Standaard bij in haar klacht over het onbevredigende van het geheele debat over de Tarwewet en meent dat het a.r. orgaan den vinger op de wonde plek in de geheele behandeling van de crisis heeft gelegd. Het blad vervolgt: De oorzaken daarvan gaan zóó diep, dat van eenig blijvend succes van eenzijdige maatregeitjes om de gevolgen te verzachten nauwelijks sprake kan zijn. En nu is dit het verontrustende: dat de regeering daarvan niets schijnt te bemerken althans in hare voorstellen en hare wijze van optreden geen blijk geeft van zulk een inzicht. Wij betwijfolci ti ü sterkste, of dit verbeteren zal door „het apparaat", waarover de regeering beschikt, uit te breiden. Daarop komt het niet in de eerste plaats aan, evenmin op het instellen van allerlei commissies van deskundigen met hun uiteraard eenzijdigen kijk op hetgeen behoort te geschieden. Dit is de eerste en grootste behoefte: dat der regeering zelve klaar voor oogen staat, wat zij wil. En dat kan slechts als we niet alleen knappe ministers hebben doch tevens een doelbewust geleid kabinet. * * * --- KONING KIKKERDIK EN ZN ZOONTJE 28 85. „Zoo, kom jullie eens op visite?" spotte het beest. „Dat vind ik aardig. Mag ik me even voorstellen? Juffrouw Schildpad!" Meteen kroop de schildpad aan land. „Je kunt die slangen nooit vertrouwen", zei ze, „dus laten we een beetje uit de buurt gaan." — Maar waar was de ooievaar toch? Toen de Krokodil zn kop boven water stak, was hij verschrikt weggevlogen.... Zou hij hen zoo maar in den steek laten? Het was toch eigenlijk niets aardig van hem! 86. „We zullen de vlakte maar een eindje oploopen", zei juffrouw Schildpad. „Daar hebben we beter uitzicht 'en dan zien we hem misschien wel." En waarlijk, nauwelijks hadden ze de vlakte bereikt, of daar streek de ooievaar neer. „Waar zijn jullie opeens gebleven?" vroeg hij verbaasd. „Ik zag ineens niets meer van jullie." „Ja, ja", zei koning Kikkerdik, „je was zeker bang van den Krokodil. En toen liet je ons maar in den steek!" — „Wel heb je ooit!" zei de ooievaar. „Heb ik jullie daarvoor meegenomen, om nog standjes toe te krijgen? Moet ik me soms nog op laten eten ook?" 87. Ja, daar had hij eigenlijk wel een beetje gelijk in, vond koning Kikkerdik. Maar opeens zei de schildpad: „Wat is daar te doen?" Ze keken allen om. Een eindje verder stonden twee groote olifanten over een kuil gebogen. Ze zwaaiden wanhopig met de pooten en huilden groote tranen. ledere traan was een theepot vol. Dadelijk liepen onze vier er heen. Een jong olifantje was in een kuil gevallen, die de olifantenjagers daar hadden gegraven en die, heel verraderlijk, met losse takken en bladeren overdekt was geweesr. Wordt vervolgd --- De handelsovereenkomsten van Oslo en Genève. Het Handelsblad van meening, dat ratificatie noodzakelijk is, schrijft: Onze Nederlandsche gedelegeerden zijn met de beste bedoelingen in het begin van 1930 naar Genève getrokken. En zij zijn teruggekeerd met teleurstelling in het hart. Van een schoon plan voor een eenheidsfront, tegen het economische oorlogsgevaar is niet veel anders overgebleven dan een overeenkomst niet tallooze achterdeuren, om de tarievenbewapening hier en daar niet te verzwaren, en in elk geval overleg toe te laten, indien men aan de verleiding toch geen weerstand kon bieden. Dat. is niet veel. Maar het is iets. Een verlating van het oude standpunt dat de tarievenpolitiek uitsluitend tot de nationale competentie behoort. Een erkenning van het internationaal belang daarbij, en van een beperkt recht van de buitenwereld om over de tarievenpolitiek van een ander voortaan een woordje te mogen zeggen. Dat is op zichzelf een novum dat waard is te worden behouden. Aan Nederland wordt gevraagd zich in eersten aanleg te binden tot 31 Maart 1931. Komt, mede door onze ratificatie, die enkele anderen tot voorwaarde der hunne hebben gesteld, de conventie in werking, dan kan zij natuurlijk verlengd worden. En de mogelijkheden tot uittreding of herneming van vrijheid van handelen zijn zoo ruim, dat de Nederlandsche regeering zelfs geen vrees zegt te koesteren dat vastlegging van het vaderlandsche tarief voor een bepaalden tijd ons zal handicappen hij bilaterale onderhandelingen over door ons begeerde tariefreducties. In Genève hebben wij (en Engeland) trouwens het standpunt ingenomen, dat men van ons met onze lage tarieven geen concessies meer kan verwachten, en dat wij alleen al om de handhaving dier lage tarieven aanspraak hebben op tegemoetkoming van anderen. Een redenpering die reeds door enkele staton in beginsel als juist is erkend. Nadeel is dus aan ratificatie door Nederland niet verbonden. Integendeel. Wij bevestigen er onze traditioneele politiek mede, die elders een begin van waardeering schijnt te zullen vinden. En die positie hebben wij dezer dagen aanmerkelijk versterkt door de overeenkomst die wij in Oslo hebben gesloten met België, Luxemburg en de Scandinavische landen. Die overeenkomst is op de handnlsconventie van Genève geïnspireerd en beoogt hetzelfde dol. Maar komt nu in werking, onafhankelijk van Genève, zoodat de Geneefsche voordcelen in elk geval (behoudens parlementaire goedkeuring) zullen zijn verzekerd aan deze zes landen die op economisch gebied verwante belangen hebben en elkap! der daardoor misschien nader staan dan gommige andere landen wier medewerking in Genève zoo moeilijk is gebleken. Het blad besluit: Niet-ratificatie onzerzijds zou ook anderen weerhouden. En mislukking der conventie zou den economischen strijd, die nu althans eenigermate gestabiliseerd kan worden, in hevigheid doen toenemen. Wij riskeeren door ratificatie niet veel. De beteekenis der conventie is voorloopig in hoofdzaak moreel. Maar dat moet niet worden onderschat. Op den grondslag dezer conventie moet verder worden gepraat, hoe moeizaam en langzaam de vorderingen ook zullen voortschrijden. En niets belet ons om op regionaal gebied waar betere kansen zijn, sneller voortgang te maken. Oslo bewijst dat. Onder die omstandigheden gelooven wij, dat er in het parlement geen twijfel mag bestaan, en dat onze ratificatie niot mag uitblijven. --- ONGELUKKEN. — Het 4-jarig zoontje van den landhouwer Hann Kuiper te Hoogeveen is te water geraakt en verdronken. ---