Het motorrijwiel op de R.A.I. Veel is veranderd in onze wereld en het motorrijwiel is het eveneens. Veranderd en verbeterd. Van overal in de wereld komen berichten van opmerkelijke prestaties. Men trekt er de wereld mee rond, bestijgt de hoogste bergen, volbrengt toeren door onherbergzame oorden, alles alleen om het feest te vieren van de volmaaktheid van het moderne vervoermiddel „Het Motorrijwiel"! Het motorrijwiel komt er weer snel in, vooral in deze tijden, waarin zooveel over malaise gesproken wordt, mag de economische kant wel terdege bekeken worden. Neem alleen het benzineverl uik: 30 K. M. op één liter, veelal nog zuiniger, staU'ngskosten miniem, bandens-lijtage dito, terwijl men bij de auto, zelfs al neemt men het lichte type, op heel andere bedragen komt. Men mag veilig aannemen, dat een auto minstens drie keer zooveel kost als een goed motorrijwiel. Moderne motorrijwielen stooten niet, zij zijn prima afgeveerd, zoodat men over kuilen en gaten heenzweeft. Het zenuwsloopend machine-lawaai behoort ook al tot het verleden, alles wat men hoort, is het suizen van den wind, gelijk ale in een zeiljacht! Een motor koopen ia een kunst op zich zelf. Maar als men een merk neemt van erkende reputatie en men weet, dat de motor coulant gegarandeerd wordt, dan krijgt men waar voor zijn geld. Men neme vooral een kijkje op de R. A. 1., die dezen keer, wat motorrijwielen aangaat, al bijzonder interessant zal zijn. --- HET CONFLICT MET BUMA. Bemiddeling van den minister gevraagd. Het Bureau voor Muziek Auteursrecht (Buma). heeft een verzoekschrift tot den minister van justitie gericht, waarin het den minister verzoekt het daarheen te willen leiden, dat aan het conflict tusschen dit bureau en de concertvereenigingen een eind komt, door na het hooren van beide partijen te willen verklaren, wat in dezen recht en billijk is. Het Bureau zegt toe. zich zonder voorbehoud bij een minislterieele uitspraak te willen neerleggen. --- IN DE BIOSCOPEN — — Tivo 1 i. Deze week een schitterend gespeelde film, getiteld „Het liefdeleven van Lord Neleon". Het is een historisch drama, behandelend de liefdesbetrekkingen tusschen den grooten Engelschen admiraal Nelson en Lady Hamilton. Hoewel de geschiedenis vaak anders luidt dan de film weergeeft, vooral wat de kwalificeering van Lady Hamilton geboren Emma Harte, betreft, is toch een en ander geheel in stijl van de 18e eeuw gehouden. De aankleeding en fotografie ie wondermooi, het spel schitterend. De zeeslag bij Trafalgar ,waarbij Nelson het leven verloor, is weer een verbluffend staaltje van filmtechniek. Het voorprogramma is deze week kort en alleen een ballet uit de Roof Garden-revue munt uit. Cinema Pal ace. Met een in zijn geheel goed verzorgd voorprogramma wordt deze week geopend. Als eerste nummer gaat „In Bagdad mag dat", een komisch nummer in twee acten. De hierop volgende komische twee-acter „45 minuten in Hollywood" beantwoordt ten zeerste aan het doel: de aanwezigen eens hartelijk te laten lachen. Het teekenfilmpje „Bedelia" is een zeer aardig nummertje. Ale hoofdno. gaat „De geheimzinnige Dr. Fu Manchu", naar Sax Rohmer's mysterieroman. Het begin hiervan speelt zich af in China, tijdens den Boksers-opstand in 1900. Op ongelukkige wijze wordt hierbij het zoontje van dr. Manchu gedood door vreemde troepen Dr. Manchu zweert nu wraak aan de vreemdelingen. Om dien wraak te volvoeren gaat hij naar Londen, waar zich de daarop volgende geheimzinnigheden van dr. Manchu afspelen. Te betreuren is het, dat in deze Duitschsprekende film zoo weinig verklarende tekst voorkomt. Dit zou de aantrekkelijkheid voor hen/die het boek niet hebben gelezen, zeker in niet geringe mate hebben verhoogd. Het spel van Warner Oland en zijn goede partners valt te roemen. De aankleeding van de film i 9 goed verzorgd. Leeuw. Bioscoop brengt deze we» een aardig voorprogramma, waarin o.a. sche uitbeeldingen. De overige drie sol' ten-koorleden, mej. H. Kolmer, sopraan. a heer H. N. van der Meer, tenor en de he* .1. C. Visser, bas, gaven blijk, dat on<-e Toonkunst's leden zeer goede krachten m'^ü-.i leu, die als solist kunnen optreden, daar *™ in onderscheidene doelen van dit OrMoriJ11" lang niet gemakkelijke solo-partijen hadoe te vervullen. . Het concert opende met pianorecital „0T 0 \ schmied"-variationen van Handel op jl*'. klavier, vertolkt door des diricents zoon. <*e heer Lothar Bonsels. uit Leipzig. Het w plaus bij zijn verschijnen was een wclg meende hulde. . In plaats van de vfoolreeit.il van Bak*5*' werd als no. 2 aangekondigd, ter gele!**' heid van het 175-jarig godachtenisfeest & W. A. Mozart. dit jaar te houden, Mozar'. „Aria II re Pastore", voor viool obli? zang *»n piano, uit te voeren door °ni!l. vroegeren plaatsgenoot, den heer F. E. B ker, thans verbonden aan het ConrortcebO'1 i Orkest te Amsterdam en voolbelov^0 leerling van 't Conservatorium, mevr. Stoor: en den heer A. Horn—Nori. Hoewel * gaarne van onzen Bakker weer een van dip mooie solo-voordrachten badden willen t nieten, was deze verwisseling in de uitvO. ring door 3 kunstenaars ons toch een w*' genot. Een dankbaar applaus viel hun te deel. .„ Tengevolge van de heerschende griep , onze plaats waren enkele koorleden aD9^fet Het verloop van den avond bewees, dat » koer daaronder toch niet had ff^^en. In 24 verschillende kleuren schildert H» del 'lier evenzoovele levenstoestanden wijze, die bewondering afdwingt. *. een korte inleiding tot den strijd. gevt-* tusschen blijmoedigheid en molancho'1 worden in 10 tafereelon verschillende «W moedicre levensomstandigheden gesrhilder,' waaronder uitblonk no. 0. de nachteC'-'J waar in een trfo voor sopraan, fluit en P-3,.. mi vrouw Stoop—Post, de heeren H. J* j-*8,, ker en Lothar Bonsels. klankeffecten w*9 „, te ontwikkelen, die roerend schoon vooral in het duet tusschen aonrain en ""L In het 2e deel, meer melancholisch, k«fl vooral no. 17, In 't hosch. tot zijn reCK ril klonk het koor, on in no. 19, ln Y,t klooster, werd door het koor getoond, "r zijn beste riting is de zuivere koraal;*11" \ Tn het derde deel bewonderden we <-1. sopraanzang van mevr. Stoop, het reine vi<> spel van dn heer Bakker, maar ook <*■ forschen sor-rannklnnk van mej. ter die zoo passend aansloot bij den tenor-s"1.,, v. d. Meer. Heerlijk werd de zonsopW1? ,-. no. 23 door mej. tor Horst ("sopraan), v* •■ Meer (tenor) en de figuratie van de » -j door H. -T. Bakker, als gepenseeld, waaV het orkest zoo fijn den achtergrond von" . Een pompeus slotkoor besloot deze PraC uitvoering. ,p. De Harmonie was geheel bezet, pen har Tl lijk applaus en eenige bloemstukken vi« r don solisten en 't koor ten deel pn de "e' Horn—Nori kreeg een bloemhulde. (Reeds in een gedeelte van het vorig n«n-nl opgenomen). --- Over menschen, dingen en gebeurtenissen. Het nut, om aan bovenstaand onderwerp een paar korte opstellen te wijden, is 8....a. gebleken, nadat hem de geschiedenis was ter oore gekomen van Van Daale en de kist. Deze en andere geschiedenissen zijn op feiten gebaseerd en behoeven slechts een weinig kleur om ze voor het lezende publiek aantrekkelijk te maken. Toch, al neemt men ze niet heelemaal ernstig, er schuilt iets waars in, iets, dat het vermoeden wekt en wettigt, dat het gewone — doodgewone eenvoudige — ni e t-zakendoende menschdom soms niet die loyale behandeling ondervindt, waarop het in zijn onnoozele goedhartigheid recht had. Misschien, dat een leekenbeschouwing iets ten goede uitwerkt; over het algemeen onderschat men in de openbare bedrijven het oordeel van den leek en verwart het met „gekanker, dat des balie-kluivers is". Leekenoordeel werkt niet zelden — als het onbevarlgen is — verrassend en verfrisschend; soms wekt 't tot nieuwe ideeën. Hierover niet verder discussieerend, volgt dan nu het verhaal van Van Daale en de kist. En — niet „in". Van Daale dan, dat was een van die kleine, oude, goedhartige stukjes mensch, met een kort grijs sprietsnorretje en bijna geen kin; die jarenlang als een beschimmeld artikel ergens verborgen werkzaam zijn geweest en dan nog als trouwe hulp voor kleine karweitjes blijven voortvegeteeren in kunne buurtjes. „Vraag Van Daale maar", zeien ze in de buurt; ~'n fiefe ouwe kerel, hij kletst niet". Van Daale dcc de minder gewenschte boodschapjes, zooals 't halen van goedkoop vleesch, sterke drank in flesschen, en bezorgde ook stiekeme affaires op de „Lommert". En toen juffrouw Bos al drie dagen een gepakte kist op zolder had staan voor de „seun die onder dienst lel in Zandplaats", en maar geen benul er van had hoe ze daar nu eigenlijk mee aan moest, tikte ze op een Vrijdagmorgen Van Daale binnen en zei: „Van Daale, hier op zolder staat een kist voor me jongste seun, die onder dienst leit " „In Zandplaats", zei Van Daale; „ja, hoe gaat 't 'cm, buurvrouw?" „O bestig!" zei ze; „de komplementen als ik je zag; maar nou die kist, zie je, ik denk t is Vrijdag, misschien is er gelegenheid».. t hoeft niet "oor niks." „Ik weet wel", zei-ie vriend'lijk grijnzend, „wat me te doen staat: eerst mot-ie naar beneden in de gang." En hij kroop, met de kist zwaar op zn oud lichaam drukkend, langs de steile smalle trap. Ontelbare malen zei de juffrouw: „Pas toch op, Van Daale", en zei hij: „ik weet wel, wat me te doen staat" „Prachtig, prachtig", zei ze; dr is niks beschadigd aan de verf en aan den muur niet — nou vooral liefst niet te veel onkosten, hé -— denk er om, 1 binne weduwecentjes!" „Ik weet wel ** zei hij, maar ln waarheid was hij daar nog niet zoo zeker van Per schip, redeneerde hij, komt natuurlijk 't voordeeligst en 't gauwst.... en.... ja... wacht es hij herinnerde zich den naam Zandplaats te hebben gelezen, informeerde hier en daar en vond 't. Een langwerpig, zonderling gebouwde motorboot, maar die, ondanks zn trekschipachtige voorkomen, toch 't geweldige traject aflei tot aan Zandplaats en tevens de verbinding onderhield met een reeks dorpen en stadjes in Friesland ten zuiden. De volledige bemanning was er, en ze wierpen elkander ronde Edammers toe, een vanuit 't ruim naar die op 't schip en vandaar naar de vent die bij de kar stond en ze stapelde. Van Daale negeerden ze volkomen, maar die stak de hand omhoog en zei: „hoor es mannen, ik héb 'n vrachje — zou je...." „Twee en twintig — drie en twintig" zei de knecht — hoofdschuddend — „vier en twintig." „n Kist naar Zandplaats... kan 't niet", vroeg Van Daale. — ~Ne — ?" De knecht telde en sprak in 't zelfde rythme — „vijf en twintig... — loop-nietweg — zes en twintig, zeven en twintig — waar staat de kist — acht en twintig — negen en twintig — zeg 't straks maar — dertig." ~'k Hew 't in 'e gaten", zei hij en wachtte tot ze op honderd waren en toen onderwierpen ze hem aan een soort van verhoor. Waar de kist stond — hoe groot — hoe zwaar en of die vandaag mee moest. Van Daale zei alles wat hij wist— maar ze bleven maar aldoor hoofdschuddend, nè, 't kon niet, er was geen tijd om af te halen, hij moest zorgen dat de kist op de wal kwam. „Ik as ouwe man synde," zei hij, „belief je dan geen vracht?" „Je binnen feulste laat man — met een uur of vier dan gaan we van de wal" (Verwijtend.) „'t Is voor een wedufsvrouw", pleitte Van Daale, „dier de jongste seun." Maar gevoelsargumenten telden niet mee, hij was te laat Wel deed de knecht nog een bemiddelingsvoorstel, kende Van Daale schipper Piersma, die lei op 't Kanaal en haalde en bezorgde per vrachtauto, „vraag die", zeien ze „om de kist af te halen. „Doen ik niet", zei Van Daale, „dan is 't over twee veeren en te duur. En ik bin geen 'boodschaplooper — nè, dat doen ik niet." „Dan" — zei de schipper giftig — „gaat Je kist niet mee." „Dat zit nog", zei hij, „nou jullie binne beleefde schippers. Maar daar zeien ze niks op, totaal niet. Die in 't ruim riep „hallo" en smeet weer met Edammers, en die bij de kar ontving ze en zei: „honderd en een, honderd en twee", enz. Van Daalen zwali-te de stad in, mismoedig en gedeprimeerd, dat hij zich met het aanbieden van de kist op Vrijdagmorgen schuldig had gemaakt aan een grove misdadige vergissing. lemand noemde hem de naam van een wijdvermaarde expeditieonderneming. . Daar vroegen ze f 1.80 vracht als 't vlug moest en de helft minder, maar dan wouën ze 't aan zich zelf houden en bezorgen als 't zoo es uit kwam, bijv. de derde dag. „t Binne wedufssentjes", zei Van Daale, „dan maar voor taggentig cent en de koetsier 'n sigaar." Ze gaven hem een brief mee voor 'n cent en die vulden hij en juffrou Bos te zamen in. De kist ging weg en drie dagen later schreef de seun dat hij 'm nog niet ontvangen had. B a. --- VAN HEINDE EN VERRE AFNEMING IMMIGRATIE IN AMERIKA. In December het laagste sedert bijna een eeuw. De immigratie in de V. S. is in December het laagste geweest sedert bijna een eeuw. Zij was .tusschen de 5 en 6000. --- Hardhandig onderwijzer veroordeeld. De Haagsche Rechtbank veroordeelde den onderwijzer S. F., die twee leerlingen met een stok heeft geslagen, omdat zij hun Engelsche werk niet naar behooren maakten, tot f6O boete subs. 30 d. hechtenis. --- Hei vliegveld te Eelde. Het vliegveld te Eelde zal met de a.s. Pinksterdagen officieel worden geopend. Duitsche en Nederlandsche vliegers zullen daar, naar men zegt, bij aanwezig zijn. Ook verwacht men dat Jan Olieslagers, een der eerste vliegers hier in 't Noorden, van de partij zal zijn. --- TE WATER GERAAKT. Aan de gevolgen overleden. Donderdagmorgen is de 67-jarige C. Wageiaar in een sloot achter de Hedastraat te Alphen aan den Rijn geraakt. Eenige voorbijgangers brachten den man op het droge en slaagden er in. door toepassing van kunstmatige ademhaling de levensgeesten weer op te wekken. Nadat hij naar zijn woning was overgebracht, is hij- daar echter overleden. --- VISSCHERIJ BIJ GROENLAND. Groote plannen. Er bestaan in Denemarken groote plannen voor het inrichten van een visscherijbedrijf bij Groenland. Er zijn dienaangaande besprekingen gevoerd met een Engelsche visscherijmaatschappij, die een moederschip ter beschikking zou stellen waarheen dan de Deensche vischkotters hun vangst zouden brengen. Dat er in Denemarken animo bestaat voor het nieuwe bedrijf blijkt wel hieruit dat toen er 150 jonge visschers voor werden gevraagd er zich dubbel zooveel aanmeldden. --- Stakende tewerkgestelden. Omtrent de staking van door Maatschappelijk Hulpbetoon te Enschedé tewerkgestelden bij ontginning van gronden bij het boorterrein van de zoutindustrie onder Usselo en eveneens onder Markvelde in de gemeente Diepenheim, wordt gemeld, dat het uurloon voor dien arbeid was gesteld op 40 cent, boven welk bedrag door accoordwerk zou kunnen worden uitgekomen. De stakers, die van 00-rdeel waren, dat het verschil tusschen flB a fl9 weekloon en fl3 steun te gering; was, hebben in de stad gedemonstreerd. --- De Nieuwe Boerhaave. Er heeft zich een commissie gevormd, die verzekerden van de gefailleerde „Nieuwe Boerhaave", die door de curatoren zullen worden aangesproken voor een omslag in het tekort der maatschappij, oproept om bij te dragen in de kosten van een procedure, Welke zij voor één der verzekerden zal voeren over de vraag of deze dien omslag schuldig zijn. Die bijdrage zal voor ieder zijn 3 % van de dubbele jaarpremie met als minimum-grens f 1.50. Secretaris van die commissie is mr. H. Boekei, Keizersgracht 330, Amsterdam; penningmeester C. W. Jacobsen, Weteringschans 251, aldaar. --- Industrieel eenheidsfront. Neemt Nederlandsch fabrikaat! Onlangs is, op uitnoodiging van een voorloopig comité, in het gebouw van den Metaalbond te Rotterdam, een bijeenkomst gehouden van een veertigtal induetrieelen, vertegenwoordigers van verschillende bedrijfstakken in ons land. Het doel, dat genoemd comité voor oogen stond, was om te komen tot een permanente samenwerking en overleg, om te geraken tot het heroveren van verloren afzetgebieden in Indië en elders en zoo mogelijk het veroveren van nieuwe, en om het verbruik in ons land van de ind-.strieele en landbouwproducten van eigen bodem te stimuleeren. Verder om tot samenwerking met de Regeering te komen, ter verkrijging van een beter functionneerenden economischen voorlichtingsdienst in Nederland en om samenwerking te verkrijgen van de producenten, naar de takken van bedrijf, gegroepeerd, zoowel onderling al 9 met de handelslichamen. De noodzakelijkheid werd betoogd van een goed-geoutil leerden Rijksvoorlichtingsdienst voor de industrie, die vooral noodig is voor de bestudeering van de kwestie der afzetgebieden. Nederland ia waarschijnlijk het land dat per hoofd der 'bevolking het meest exporteert, maar het is zeer de vraag, of het dit zal blijven, nu het buitenland overal door hooge invoerrechten product?n van vreemden bodem tracht te weren. Het verspreiden van kennis omtrent andere landen is in dezen een gebiedende eisch; op dit gebied is economische voorlichting onmisbaar. Nederland, als vrijhandelsland, staat geheel open voor de buitenlandsche concurrentie en de Nederlandsche handelsbalans wijst telken jare een invoerrechtsaldo (d.i. surplus van den invoer boven den uitvoer) aan van om en bij 700'millioen gulden. Er werd in dit verband gewezen op de dringende noodzakelijkheid om eiken Nederlander bij te brengen, dat hij het algemeen Nederlandsch belang en daarmede dus zijn eigen btelang dient door zooveel mogelijk Nederlandsch fabrikaat te koopen, wanneer dit van dezelfde kwaliteit is als het buitenlandsche en wanneer de prijs daarvan niet noemenswaardig met dien der geïmporteerde goederen verschilt. Elk Nederlandsch product, dat in plaats van buitenlandseh fabrikaat gekocht wordt, beteekent werkverruiming voor den Nederlandschen 6tam. ---