... vandaar dat — OE NIEUWE MARGARINE — as overal £>ebrui kt wordt! --- Voor den Winter! Dames- en Kindervesten en Pullovers Ook in zwart en grijs GEBR. KIND ER JURKJES Nieuwste dessins VERLAAGDE PRIJZEN >»De Faam" = Tuinen 42 REPARATIE aan Uurwerken Accuraat, spoedig en billijk JAC. COPINI Cedipl. Horlogemaker, Nieuwestad 80 V _^n_____E3^H___HH___B9H■■ VOOR E. M. JAARSMA-HAAROEN EEN GOED ADRES I. L VAN ERP NIEUWESTAD 28 --- DE BUITENLANDSCHE TOESTAND Door de „backbenchers" onder de conservatieven (wij zouden Misschien spreken van de rechtervleugel der partij, of de achterhoede) wordt H? campagne voor algemeene verkieiingea °P den grondslag van protectie voortgezet. En deze „backbenchers" zijn vrij sterk in aantal: ministens 150 conservatieve Lagerhuisleden behooren er toe. , De meesten hunner zijn er voor, dat öet beroep op het land zal geschieden onder leiding van MacDonald. Dit is vreemd dat het schijnt; immers, Wle MacDonald heeft, heeft in elk geval man die de waarschijnlijke oppofitie van Labour tegen een protectionis-ISch kabinet zou verzwakken. . Onder de liberalen zijn er 27, dat S: de helft der partij, die een memorie hderteekend hebben waarin zij Mac °nald hun steun toezeggen voor alle die noodig mochten zijn *h den huidigen toestand het hoofd te , Door de conservatieve bladen woren deze 27 ook gerekend tot de vooranders van een onmiddellijk beroep 0p het land. „ De liberale bladen zijn er echter te§en. Zoo schrijft de liberale Star: , Tory-partij doet haar best om et denkbeeld van een nationale regeei.nB het aanzien te geven van een Ucht. Haar heetgebakerde voorstan®rs van protectie zijn bijeengekomen h eischen opnieuw een algemeene verftzing op grond van een tarief. De ijzen stijgen ten gevolge van ons afom ■ Van den g°uaen standaard, daar- Vg willen deze kinderen van vlugge i gelding en luchtspiegelingen hun hagenooten zegenen door nog hoogere |r"zen af te dwingen. Het peil van °uw van deze politici blijkt uit deze wijze waarop zij Baldwin den rug hebben toegekeerd. Hij werd terzijde geschoven, omdat hij zoo verstandig was te beseffen, dat een algemeene verkiezing een algemeene ramp zou zijn. Hun peil van vaderlandsliefde blijkt uit hun bereidheid om het land te offeren voor de gelegenheid om hun kwakzalversmiddel thans toegepast te krijgen. Hun peil van gezond verstand blijkt uit hun wensch om MacDonald als leider te hebben bij dit slecht overwogen plan. Zij aanvaarden den aarts-socialist, indien hun dolle leer bij verrassing aan het land kan worden opgedrongen op een tijdstip dat zijn moeilijkheden het vatbaar maken voor hun bezwering". Het blad gaat op deze wijze voort en besluit met te zeggen, dat vrijhandel, gelijk op de heele wereld blijkt, nooit noodiger is geweest dan thans. De News Chronicle, het liberale Ochtendblad, wijdt een hoofdartikel aan hetzelfde thema. Volgens haar kan het voortzetten van het praten over een verkiezing slechts een noodlottige invloed oefenen op den financieelen toestand. Baldwin zou er een eind aan kunnen maken. Zijn stilzwijgen is het merkwaardigste symptoom van de heele geschiedenis. Heeft hij geen gezag meer? Zoo neen, laat hij het dan zeggen. Als hij inderdaad nog de partijleider is, zoowel in feite als in naam, laat hij zich dan een man en patriot toonen en aan deze schandelijke zaak meteen een einde maken. Het liberale blad bespreekt ook de liberale memorie en verzekert, dat enkele leden reeds hun handteekening hebben ingetrokken, omdat men hun handelwijze uitlegde als een steun voor protectie. Op de vergadering van de parlementaire arbeiderspartij is ernstige critiek geoefend op het leiderschap van Henderson. Ernest Thurtle vroeg wat er waar was van de geruchten dat de leiders van de partij zich waarschijnlijk aan de zijde van de regeering zouden scharen. Henderson ontkende dat dit het geval zou zijn. Met verontwaardiging wees hij Thurtle's denkbeeld van de hand. Hij was ten zeerste gegriefd dat een lid van de partij een dergelijke verdenking kon koesteren. Mejuffrouw Susan Lawrence, de oud-minister, viel de leiders aan wegens hun gemis aan strijdlust in het jongste debat. Wise, die anders tot de linkerzijde van de partij behoort, wist de gemoederen weer tot bedaren te brengen doordat hij het debat weer terugbracht tot het vraagstuk van de salarisverlaging bij de openbare diensten. Hij slaagde er in, een motie aangenomen te krijgen, dat de arbeiderspartij, zoodra zij weer aan het bewind zal komen, alle verlagingen volgens de bezuinigingswet weer te niet zal doen. Deze motie is verwezen naar het bestuur dat een verklaring in dezen geest zal afleggen. Volgens den parlementairen correspondent van de Evening Standard is op de bijeenkomst gebleken dat de „achterhoede" van de partij, die veertien dagen geleden te Westminster in opstand kwam tegen haar vroegere leiders, thans nog opstandiger is tegen de huidige. * * * Enkele groote industrieën in Amerika hebben belangrijke loonsverlagingen aangekondigd. In sommige bedrijven zou de verlaging meer dan 10 % moeten bedragen. De Arbeidersleiders zijn echter van oordeel, dat de verlagingen in plaats van verbetering in de toestand te bre_ gen de depressie eer zullen verhoogen en een terugkeer naar de welvaart zullen verhinderen. Hoover schijnt tegen loonsverlaging te zijn. * ♦ * Dezer dagen hield de onder-minister van buitenlandsche zaken Castte in een bijeenkomst van bekende industrieelen en kooplieden een rede over de oorzaken der malaise. Hij noemde Amerika's onbezonnen leeningspolitiek na den oorlog en de overmatige uitbreiding der Amerikaansche afzetmarkten, voorts Duitschlands geweldige herstellasten en Engelands zware lasten op het gebied der werkloozenondersteuning. Castle betoogde verder: Amerika heeft geen politieke zorgen, maar het lijdt zoowel onder de werelddepressie als door de droogte, die verleden jaar het zuiden en een deel van het westen en dit jaar het noordwesten heeft geteisterd. Van de depressie zal Amerika slechts dan herstellen, als het ook de overige wereld beter gaat. De handhaving van den Amerikaanschen levensstandaard is ook van de stabiliteit der overige wereld afhankelijk. Deswege heeft Hoover zijn moratorium voorstel gedaan, welks gunstige gevolgen zich in de geheele wereld terstond deden gevoelen. Op het oogenblik valt nog niet te overzien of het Hooverplan in vollen omvang de verwachte verbetering zal brengen, maar het heeft stellig zegenrijk gewerkt en het Duitsche volk arbeidt met nieuw zelfvertrouwen om uit het moeras te komen. Duitschlands ineenstorting zou nadeelige gevolgen voor elke industrie, eiken iandbouwer en eiken werknemer in de Ver. Staten hebben gehad. Hoover heeft Amerika door de handhaving der Europeesche koopkracht geholpen. Daarvoor heeft hij dezen koenen stap moeten doen. De huidige depressie is zonder precedent in de wereldgeschiedenis. Daarom mag men niet star aan de z.g. tradities vasthouden. Hoovers stap heeft Europa nieuwen moed geschonken, zonder de geldigheid der internationale verdragen op eenigerlei wijze te schenden. Een verdere stap tot verbetering van den toestand der wereld is Hoovers streven naar een beperking en een vermindering der bewapening. De wereld zou even veilig zijn, als alle bewapening tot op de helft of een kwart werd ingekort. De bewapeningswedloop is een hoon voor de schoonklinkende woorden betreffende het verlangen naar vrede. Volgend jaar zullen-de volken te Genève gelegenheid hebben hun goeden wil te toonen en hun budgetten op verstandige wijze te beperken. Geen natie streve dan naar persoonlijke triomfen, doch denke er aan, dat ten slotte haar eigen welzijn afhankelijk is van de goede verhouding tot de andere volken. • * * Om de moeilijkheden waarvoor de Volkenbondsraad zich ten opzichte van het Japansch-Chineesche conflict geplaatst ziet, goed te begrijpen, moet men weten, dat Japan reeds tegen het Volkenbondspact handelde, zoodra het zijn troepen op Chineeschen bodem deed verschijnen. Immers, een bij den Volkenbond aangesloten mogendheid die zich door een eveneens aangesloten andere mogendheid verkeerd behandeld waant, behoort volgens de regelingen die zij zelf mede onderteekend heeft, een beroep op den Volkenbond te doen, alvorens haar toevlucht tot gewapend optreden te nemen. Japan heeft dat niet gedaan. Begrijpelijk wordt dat wel weer, omdat in China de toestand zoo chaotisch is. Er is „geen vat" op China te krijgen. Als de Volkenbond op een klacht van Japan aan China verzocht zou hebben, zekere toestanden te verbeteren, zou de Chineesche regeering een beleefd antwoord hebben gegeven dat aan de zaak zelf niets veranderde. Maar officieel blijft dan toch het feit vaststaan, dat Japan in overtreding is. De gang van zaken in den Volkenbondsraad bevestigt tot nog toe het vermoeden, dat het ook ongenegen zal zijn te voldoen aan het, inmiddels door de Vereen. Staten gesteunde, verzoek van den Volkenbondsraad om zijn actie te staken. Er is hedenmorgen wel een telegram uit Tokio, meldende, dat het ministerie van buitenlandsche zaken een aanvang gemaakt heeft met het teturroepen der troepen uit Mantsjoerije, maar erg veel vertrouwen kan men niet stellen in deze verzekering. In den Volkenbondsraad van gisteren bleef Joshisawa in elk geval halsstarrig weigeren, eenige toezegging te doen. • * • Bij de voortzetting der discussies in de derde Volkenbondscommissie over de wapenings-vacantie, spraken Griekenland en België hun sympathie met deze gedachte uit. De Japanner Sato daarentegen stelde voor dat de discussies over de wapeningsvacantie zullen worden uitgesteld tot de ontwapeningsconferentie in Februari van het volgend jaar. Wilson, de vertegenwoordiger der Vereen. Staten, bestreed dit voorstel. Hij meende, dat naar zijn overtuiging de wapeningsvacantie niet alleen met zich zal brengen een vermindering der militaire uitgaven, doch ook een eind zou maken aan den wapenings-wedloop, doch vooral ook een atmosfeer van goede verstandhouding zou scheppen tusschen de volkeren, die op het oogenblik met het oog op de ontwapeningsconferentie van veel nut zou kunnen zijn. Wilson wees erop dat volgens de conventie van Londen tusschen Japan, Amerika en Engeland, Amerika het recht zou hebben meer kruisers te bouwen. Intusschen is Amerika bereid van dit recht afstand te doen gedurende den tijd van de wapeningsvacantie, teneinde dit plan, dat van groote psychologische uitwerking op de openbare meening der wereld zou zijn, mogelijk te maken. Onze gedelegeerde Beelaerts van Blokland verklaarde dat de Nederlandsche delegatie ondanks haar mede-onderteekening van de Nederlandsch-Scandinavisch-Zwitsersche resolutie, toch geenerlei bedenking heeft tegen het verder gaande Italiaansche voorstel. Hij hoopte dat de Volkenbondsvergadering thans een daad zou verrichten, waaruit de wil zou blijken om de noodige atmosfeer voor het r.xces der wapeningsvacantie te scheppen. De Pool Sokal zeide, dat Polen zich niet kon binden, omdat de budgetcijfers van Rusland niet bekend zijn. Lord Cecil hield een schitterend betoog voor het denkbeeld der wapeningsvacantie. Hij meende, dat het voorstel van Sato verworpen moest worden, want de Volkenbondsvergadering moet juist thans er naar streven het internationaal vertrouwen te herstellen, en men moet daarom niet wachten tot de ontwapeningsconferentie van Februari. Bovendien vreest Lord Cecil, dat wanneer men op de ontwapeningsconferentie beginnen zou met over de wapeningsvacantie te spreken, reeds een of twee maanden daarmede verloren zouden gaan, zoodat feitelijk daardoor reeds de geheele ontwapeningsconferentie eenige maanden zou worden uitgesteld. Lord Cecil was zich volkomen bewust, dat men allerlei bezwaren van technischen aard tegen de wapeningsvacantie zal kunnen aanvoeren. Indien men een soldaat, zeeman of luchtvaarder hun technisch oordeel over de wapeningsvacantie zou vragen, zullen zij ongetwijfeld in staat zijn tal van bezwaren voor den dag te halen, doch men moet hier de zaak niet in détails bestudeeren. Het gaat om een grootsche daad, om werkelijk te toonen den gemeenschappelijken wil om bij te dragen tot een betere internationale atmosfeer. Van dit standpunt uit bezien, kan Cecil niet vinden, dat er ernstige bezwaren tegen een wapeningsvacantie van slechts een jaar kunnen worden aangevoerd. Jammer genoeg bedierf Cecil het effect van zijn betoog door ten slotte voor te stellen, thans geen definitief besluit te nemen, doch alleen het Italiaansche voorstel in beginsel aan te nemen, en alle regeeringen, die tot de ontwapeningsconferentie zijn uitgenoodigd, te vragen om vóór 1 November den Volkenbond te doen weten of zij definitief bereid zijn het Italiaansche voorstel te aanvaarden. Hij merkte daarbij op, dat de regeeringen daarbij tevens de bevoegdheid zouden hebben eventueele voorbehouden te maken of ander commentaar over het Italiaansche voorstel te geven. Het spreekt vanzelf, aldus de Geneefsche corr. der N. Rt. Crt, dat dit voorstel van Cecil,- dat waarschijnlijk wel zal worden aangenomen, als een middenweg tusschen het Italiaansche en Japansche voorstel de kans od de werkelijke totstandkoming van de wapeningsvacantie belangrijk vermindert, want indien men den regeeringen tot 1 November tijd geeft om hun definitief antwoord kenbaar te maken, dan geeft men natuurlijk ook aan de militaire technici een maand gelegenheid om zooveel bezwaren te bedenken, dat bijna alle regeeringen er tegen op zullen zien, hun onvoorwaardelijke aanvaarding van het italiaansche voorstel uit te spreken Tal van regeeringen zullen dan met zooveel voorbehouden komen dat het onmogelijk zal zijn het Italiaansche voorstel terstond in werking te doen treden en dat een nieuwe conferentie daarover zal moeten plaats vinden. Zoo zal men weer komen tot het Japansche voorstel tot uitstel van de ontwapeningsconferentie. In ieder geval zou de psychologische uitwerking, waaraan Cecil terecht zooveel waarde hechtte, juist door de aanneming van dit voorstel voor een groot deel weer verloren gaan. Intusschen moet ter verontschuldiging van dit op het eerste gezicht teleurstellende voorstel van den Britschen gedelegeerde opgemerkt worden, dat door de redevoeringen van Sato en Sokal en in verband met den bekenden tegenstand van Fransche zijde het toch reeds, uitgesloten moest worden geacht dat het Italiaansche voorstel door de Volkenbondsvergadering zou worden aangenomen. Het voorstel van Cecil moet dan ook waarschijnlijk uitsluitend beschouwd worden als een poging om nog iets van de gedachte te redden. * * * Er is sedert eenigen tijd sprake van dat de Fransche minister-president, Laval, naar Washington ;:: zal gaan. Hoover heeft hem daar tóe uitgenoodigd, en Laval heeft deze uitnoodiging voorloopig aangenomen. Naar de Daily Telegraph uit Washington meldt, verwacht men daar in goed ingelichte kringen dat het bezoek van Laval aan Amerika den weg zal effenen voor een conferentie waarop niet alleen het goud- en valutavraagstuk, doch ook de politieke vraagstukken van de eerste orde zullen worden behandeld. Er heerscht een soort rust die aan den storm voorafgaat. Door de diplomaten wordt de noodzakelijkheid erkend van een gemeenschappelijke actie der mogendheden tot verbetering van de politieke betrekkingen en tot scheppen van een basis voor een economischen wederopbouw. Aan deze actie moet voorafgaan een overeenkomst tusschen Frankrijk en Amerika. Tusschen de centrale banken en de regeeringen van beide landen is een overeenkomst noodzakelijk, wanneer men de kwestie van terugkeer van de gouden standaard door Engeland gaat overwegen. Hieraan zijn onverbrekelijk verbonden de kwestie der schadevergoeding en het vraagstuk der oorlogsschulden. Zonder toestemming van Frankrijk en Amerika is hiervoor echter geen oplossing te vinden. De weg naar de politieke stabilisatie welke in Washington zal worden bestudeerd zou, volgens den corr. van de Daily Tel., daarin bestaan, Duitschland er van te overtuigen dat annuleering der schadevergoeding en financieelen steun slechts dan mogelijk zijn- wanneer Duitschland zich verplicht voor een bepaalde tijd geen stappen te doen tot herziening van de Oostgrens. Het spreekt vanzelf, dat de geciteerde corr. hier Amerikaansche wenschen weergeeft. Dat Frankrijk werkelijk te winnen zal zijn voor zoon conferentie, blijft onwaarschijnlijk. De Fransche minister van financiën heeft gisteren in de tweede commissie van den Volkenbond het Fransche standpunt in de financieele vraagstukken ::: uiteengezet. Dit is trouwens wel bekend, en Flaudin heeft het gehandhaafd. Van een nieuw inzicht in Frankrijk, dat een herziening van de regeling der internationale schulden en herstelbetalingen noodzakelijk is, gaf zijn rede geen blijk. Hij ontkende weer, dat de herstelbetalingen een oorzaak van de financieele moeilijkheden zijn, waarbij hij het wel zeer vlotte argument gebruikte, dat de toestand niet beter zou worden, indien de debiteurstaten minder zouden behoeven te betalen, want dan zouden de crediteurstaten ook minder ontvangen en voor de wereldhuishouding de toestand hetzelfde blijven! Flandin herhaalde in algemeene woorden Frankrijk's bereidwilligheid tot internationale credieten, doch verbond daaraan duidelijk de voorwaarde, dat de credieten gepaard zullen moeten gaan met een verbetering van de politieke atmosfeer en me twaarborgen tegen misbruik van de gelden binnen het "gebied van den leenenden staat. Zijn rede toonde, dat het standpunt der Fransche regeering, in Juli ingenomen met betrekking tot de crediethulp aan Duitschland onder bepaalde politieke voorwaarden, ook nog door de Fransche ministers te Berlijn gehandhaafd worden zal. ---