HET IJS OP DE RIVIEREN WORDT DUNNER. Enkele paden gesloten. De telkens afwisseelende val en was in de groote rivieren, die de laatste dagen Ie zien geven, hebben het ijs vooral langs de oevers minder betrouwbaar gemaakt. Op de Rijn is de bij het Drielsche Veer voor voertuigen gemaakte weg over het ijs, die Zondag was aangelegd, weder gesloten Voor voetgangers en wielrijders is overtocht echter zonder gevaar mogelijk. Te Arnhem heeft de politie evenwel ook het voetpad over de Rijn bij het Roermondsplein moeten afsluiten, schrijft de Tel., daar het ijs bij de kademuren volkomen opbetrouwbaar 's geworden. Midden op de rivier is het ijs zeer stevig. Ter hoogte van Oosterbeek heeft de rijksbakenmeester Woensdagmiddag op sommige punten een dikte van 22cm. gemeten. Ook te Deventer doet zich het eigenaardige verschijnsel voor, dat, ondanks de aanhoudende vorst, het ijs in de IJsel steeds dunner wordt, zoodat men zelfs op sommige plaatsen met een steen door het ijs kan gooien. Ook zijn er al vele wakken ontstaan. Men wijt dit verschijnsel aan het feit, dat de Koerhuisbeek, die het water in de IJsel afvoert van de Schipbeek, voornamelijk sneeuwwater afvoert, maar behalve dat ts het geenszins uitgesloten, dat dit water chemicaliën bevat, die zich reeds in het Oosten des lands en waarschijnlijk in.Duitschland met het Schipbeekwater hebben vermengd Het ontstaan van de wakken bovenstrooms is de vele watervogels zeer welgevallig en daar hebben zich vele tientallen vogels gevestigd. De havenmeester en een brugkneent togen er op uit om de vogels te voeden met het brood, dat door vele Deventenaren aan het wachthuisje aan de Schipbrug wordt afgegeven. Het voederen der vogels geschiedt reeds gedurende eenige tijd. De Deventer burgers verrichten daarmee een goed wer*.. De Lek is thans ook voor Schoonhoven, waar nog lange lijd open water was te zien, dichtgevroren. Een sleuf, waardoor een motorboot de verbinding met Gelkenes onderhoudt, is open, zoodat voetgagners nog kunnen worden overgezet. Even beneden de stad heeft een dijkbewoner een pad gebaand. --- HET IJS OP KANALEN EN RIVIEREN. De scheepvaart op de Eems bij Delfzijl is thans iets minder moeilijk geworden: slechts schepen met gering vermogen ondervinden nog hinder. Op de Waddenzee bij Kornwerderzand, Den Oever en Den Heidei is de scheepvaartmogelijkheid wegens slecht zicht niet te beoordeelen. Bij Rotterdam op de waterweg is d*j scheepvaart voor stoom- en motorschepen niet meer belemmerd, terwijl bij Vlaardinge,n schepen met gering vermogen nog hinder ondervinden. Op de boven-Merwede bij Gorinchem is de scheepvaart mogelijk door een opengebroken vaargeul. Op de boven-Merwede wordt het breken van het ijs, waarmede men beneden Gorinchem begonnen is, voortgezet; de nieuwo Merwede is overdekt met drijfijs, terwijl het ijs op de beneden-Merwede vast zit. De Kil is overdekt met zwaar drijfijs; het water is gedeeltelijk weer toegevroren, doch men tracht het ijs te breken. --- CONDUCTEUR ZAT IN DE SNEEUW. Maar treintje reed verder. Passagiers van het gemoedelijke locaaltreintje van Gouda naar Schoonhoven hebben een beangstigend avontuur beleefd, waaraan echter het gelukkige slot niet ontbrak. Toen gisteravond het treintje te Bergambacht had gestopt en enkele passagiers waren in- en uitgestapt, wachtte de machi nist tevergeefs op het fluitsein van den con ducteur als teeken van vertrek. Een onderzoek wees uit, dat niet alleen het fluitje, maar ook de conducteur zelf ontbrak. Aan de vorige stopplaats, de halte Huisweg, was hij nog present geweest. Dadelijk trok een groep reizigers in het donker er op u-t en baande zich langs de lijn moeizaam een weg door de sneeuw naarde vorige halte. Toen men een poosje had geloopen, dreng door'de heldere vrieslucht zwak het bekende geluid van het fluitje van den conducteur tot de reddingploeg door. Weldra klonken de 5.0.5.-signalen duidelijker en tenslotte verscheen op het lichtende sneeuwveid bet silhouet van den vermiste. De man was bij het vertrek van de Huisweg van de treep plank gegleden en ongedeerd, maar een zaam, aan de stille halte achtergebleven. Na een aanzienlijk oponthoud kon nu hc*. fluitje weer zijn normale dienst verrichten. (Tel.). --- De ramp van de „Biarritz”. Er was een ontploffing en nauwelijks een halve minuut later was er geen schip meer. „Hoe het gebeurd is en wat er eigenlijk gebeurd is, ik zou het onmogelijk kunnen vertellen. Er was een ontploffing en nauwelijks een halve minuut later was er geen schip meer." Aldus vertelde aan 't Hb 1. een der geredde opvarenden van de „Biarritz", die gistermiddag achter een kop koffie in een van de Umuideneche hotels op zijn verhaal trachtte te komen. Negentien mannen zaten om de tafel en het Ï6 hun aan te zien, dat zij in de uren, die achter hen liggen, veel leed hadden doorstaan. „Het wae erg warm beneden in 't schip en daarom hadden de meeste elapere niets aan dan hun pyama's", zoo mengde stuurman Eepedel zich in het gesprek. „Omstreeks één uur Nederlandsche tijd schrok ik wakker van de ontploffing. Meteen dook de neus van het schip omlaag en een aantal passagiers vluchtte in allerijl naar het dek. Achter mij kwamen er nog drie. Toen ik boven kwam, wâe de motorboot al geetreken. Ik trachtte nog een andere eloep los te maken, terwijl het water al aan dek stond. Deze wae echter onklaar. De motorboot lag slechte een paar meter bij mij vandaan. Ik zwem er naar toe. Plotseling voelde ik, dat iemand mijn beenen greep. Ik kreeg niettemin bet boord van de sloep te pakken en werd naar binnen getrokken. Ik ben niet licht en er hing nog iemand aan mijn voeten ook. De inzittenden hebben met twee man dat zware karwei moeten opknappen. Daarnet heeft iemand verteld, dat een geredde vrouw — die nu in het ziekenhuis ligt — de stewardess was. Dit is niet waar, vertelde de stuurman ons, zij wae de echtgenoote van een zeeman, die ook ale passagier meevoer. Zij was reeds in de sloep, toen zij merkte, dat haar man niet mee gered was. Hierop sprong zij weer overboord. De bemanning van de eloep heeft haar toch weer op kunnen visechen en toen men mij aan boord haalde, bleek plotseling, dat de man, die aan mijn voeten had gehangen, haar echtgenoot was." „Hebt u eenig idee, of het een mijn ie geweest, dan wel een torpedo?" De stuurman keek nadenkend en antwoordde: „Neen, daar is weinig van te zeggen. Wanneer bij een ramp ale deze geen onderzeeboot wordt opgemerkt, dan zal het wel altijd een vraagstuk blijven, of er sprake is van een mijn of van een torpedo." Het staat nu wel vaet, dat hij deze ramp veertig dooden te betreuren zijn --- Het weer. Het weer blijft vorstig. De Bilt verwacht althans, dat de vorst nog eenige dagen zal aanhouden. Voor langer kan het weerkundig instituut geen garantie geven, omdat een depressie op de Oceaan verrassingen kan inhouden. Deze verrassing kan zoowel nieuwe vorst als dooi bet eek enen. De temperatuur is in de laatste dagen buitengewoon schommelend en plaatselijk zeer verschillend, wat verband houdt met de uitstraling. Zoo was vanmorgen te Leeuwarden om acht uur de temperatuur 10 graden beneden het vriespunt, terwijl deze later opliep tot 8 en 7 graden. Daarentegen meldde Eelde in de morgenuren 3, later op de dag 7 graden vorst. --- FAN HEINDE EN VERRE DE VERBINDING TERSCHELLING HARLINGEN. Posthoot moest onverrischterzaake terugkeeren. De bootverbinding Terechelling-Har« lingen kon, evenals die tusschen Vlieland en Harlingen, gister niet onderhouden worden. De wind had nï. op sommige punten een ijsbarrière gevormd, welke ongeveer een meter dik was. De postboot kon deze hindernissen niet breken en moest onverrichterzake terugkeeren. Heden zal men trachten de dienst normaal te onderhouden. --- DE K.L.M. BESTELT VLIEGTUIGEN BIJ FOKKER. De overeenkomst geteekend. Naar wij vernemen, werd vandaag dó overeenkomst tusschen de N.V. Nederlandsche vliegtuigenfabriek Fokker te Amsterdam en de K.L.M, betreffende de levering van vier verkeersvliegtuigen van het type F 24 voor 24 passagiers met een kruissnelheid van 330 km. per uur geteekend. Deze overeenkomst werd mogelijk gemaakt door de medewerking van de ministers van Financiën, Sociale Zaken, Waterstaat en Economische Zaken. De vliegtuigen, geheel metalen rweemotorige hoogdekkers, voorzien van neuswiel, zullen in de tweede helft van het jaar 1941 aan de K.L.M, worden afgeleverd De krachtige medewerking van de regeering en van vele vooraanstaande personen in den lande hebben deze opdracht mogelijk gemaakt. Na sedert vele jaren uitsluitend militaire vliegtuigen te hebben vervaardigd, doet hiermede thans wederom de bouw van vliegtuigen voor de handelsluchtvaart in deze fabrieken zijn intrede. --- PREMIES VOOR VERBETERING VAN ARBEIDERSWONINGEN. Niet onbelangrijke verhooging. Bij rondschrijven van den minister van binnenlandsche zaken van 23 Juni 1938 aan Ce gemeentebesturen werden regelen gegeven, onder welke voorwaarden premies konden worden verleend voor de verbetering van bestaande arbeiderswoningen. Om voor deze premie in aanmerking te komen moest aan bepaalde, met name genoemde, voorwaarden worden voldaan. O m. was bepaald, dat de bijdrage â fonds perdu bedroeg een derde van de koeten van verbetering, met een maximum van f 165 per woning; in geval van zeer ingrijpende verbetering kon aan de verbetering een bedrag van ten hoogste f 720 ten koste worden gelegd, en kon de premie een dienovereenkomstige verhooging ondergaan tot maximaal f 240. Aan deze maatregel ligt de gedachte ten grondslag, dat het wenschelijk is, bestaande arbeiderswoningen, die, hoewel niet voor onbewoonbaarverklaring in aanmerking komende, niet in trek zijn, zóó te verbeteren, dat zij met meer succes op de woningmarkt kunnen worden gebracht. In verband met de veranderde tijdsomstandigheden en met de daarmede gepaard gaande niet onaanzienlijke stijging van de prijzen der bouwmaterialen heeft de minister de vraag onder oogen gezien, in hoeverre vorengenoemde maatregel wijziging zou behoeven om ook thans nog aan de bedoeling zooveel mogelijk te beantwoorden. Daarom is de premie thans verhoogd en bedraagt een derde van de kosten van verbetering, met een maximum van f 320 per woningj sea niet onbelangrijke yerhoognig dllS. -VfV -» ,-->'>y --- Kinderen en sneeuw. ■ „Wat is het een rommel, niet?" „Koe gauwer die 6meerboel weg is, hoe liever ik het heb." „Om mij regende het vannacht warm water!!" „Wat is 't koud, niet? En dan nog al die Sneeuw, het is haast niet om er door te komen!" Ziedaar, lezer, een kleine bloemlezing uit de vele klachten en verzuchtingen, die men in deze wintersene dagen kan vernemen van toenschen, die hun jeugd achter zich hebben liggen en die ten volle de nadeelen voelen, die aan de kortstondige schoonheid van deze tijd des jaare onafscheidelijk zijn verbonden. Want — en dit moeten we toegeven, alvorens we óe zaak ook eens van een andere kant gaan bezien: het is koud, de sneeuwbuien van de laatste dagen veroorzaken hoopen laet en „lijen", fietsen ie practisch onmogelijk, loopen is heel moeilijk geworden. En wanneer het inderdaad gaat dooien en zoodoende veler wenech wordt Vervuld, dan ie er veel geklaag in den lande vanwege de vele natte voeten en de Vreeselijke smeerboel op straat. Met blijdschap worden dan de eerste speenkruidbloempjes, de eerste sneeuwklokjes begroet als de boden van een betere tijd, die geen kou of sneeuw, maar zonneschijn en warmte brengt. En toch, lezer Hebt ge het wel eens bestaan, om in het bijzijn van uw kinderen uiting te geven aan Uw — heusch! — gerechtvaardigd verlangen naar het einde van de winter? Hebt ge wel eens gezegd — terwijl uw jongen of uw meisje warm van het spelen in de sneeuw thuiskwam — dat het uwentwege heel gauw mocht gaan dooien? Ge zult hebben gemerkt, dat een dergelijke opmerking bij uw kroos-t in het geheel niet in goede aarde valt. Protesten klinken en er is weemoed in de harten deikinderen, wanneer eindelijk de wntervoret afscheid neemt, om zich voor een maand °f wat op ander gebied terug te trekken Althans wanneer niet een zekere mate van ~\veiten''heid het kenmerk van deze knaapjes en meiskes is, zoodat ze maar liet üefet zoo dicht mogelijk achter de kachel kruipen en hun warm plaatsje alleen verlaten, omdat ze nu eenmaal naar echool of "aar bed moeten. Over de zieken spreken We hier niet. Voor ,g e zon de kinderen tellen de bezwaren van kou en rommel, van bevroren waterleidingbuizen en onbegaanbare straten niet. Voor ben is de dooi het onwelkome «inde van een periode vol jolijt, bewezen kau worden uit bet bsstaau van ïeer vele plaatsen, waar de leve jeugd ïirh op de een of andere wijze met de sneeuw vermaakt. Wie b.v. eens de moeite neemt, om een Wandel.ng te miken over het bolwerk, (.at d-j Prinsentuin omgeeft — wist n, G.U het daar op het oogenblik buitengewoon mooi ;9? -. ziet, hoe daar door de kinderen een heele serie „rodeP'baantjes ie aangelegd. De hellingen van de heuvels vormen de prachtigste "gelegenheid om er bij neer te glijden, die men zich kan denken. Daar is die lange helling, vlak bij het hek aan het Schoenmakersperk. Het is ei zco om een uur of half vijf etn drukte dat het «•en lust is om te zien Op alle mote ijk« voorwerpen glijden de winterspirllu-ntg-'n er naar beneden; wie een slee '>ezit, bruikt zijn slee, anderen redden zich met een ruw stuk hout, een brok mank. dat ze uit het een of andere vergane getimmerte konden hebben geeloopt. Ook klompen blijken als glij-instrument te kunne.i wolden gebruikt en wanneer dan tena!"t!e al ce ontbreekt wat maar met eenige mogelijkheid voor het beoogde doel benut ka*i worden, gaat de glijlustige heel eenvoudig op zijn broek zitfen en laat zicb zoo bij Ie helling heer glijden Zulks tot groote blijdscnap van moeder, die later misschien maar moet probeeren uit de reeten nog een bruikbaar kleedingetuk te maken. Maar er zijn meer plaatsen, die zicb voor dit soort vermaak leenen. Zoo blijken ook de flanken van het gebergte, waarop zicb de Pier Pandertempel verheft, zeer geechikt te zijn. Zelfs ie door de grootere eteilheid van de baan het vermaak hier nog wat seneationeeler. De güjlustige schiet immers met een vaartje naar beneden, wordt dan plotseling door het voetpad langs de gracht opgevangen, glijdt door en stuift bij de walkant neer het ijs op. wanneer tenminste zijn tocht niet een eind vindt in een hoop sneeuw onder aan de voet des bergs. Hetgeen ook voorkomt. Bijzondere eeneatie wordt aan de eportbeoefening-hier verleend door een hardrijderij. Dan immers hebben vele volwassenen zich langs de gracht geschaard, met het doel, om — zonder entree te betalen, — te genieten van de preetatiee van Frieelande grooten op het smalle ijzer. Voor de lieve jeugd is het dan de kunst, om zoodanig te manoeuvreeren, dai ze. zonder een of meer toeschouwers te torpedeeren, beneden aankomen. Natuurlijk mislukt dat wel eene. Dan eindigt de reis met een hevige schok tegen het been eene hardrijliefhebbere. Bij een eerste gelegenheid ie zoo iemand dan nog wel eene vergevenegezind. Een volgende keer volgt een op forsche toon uitgesproken verzoek, om met dat ged — pardon: met dat zeer hinderlijke optreden; we moeten nu eenmaal het goede voorbeeld geven, en daarom: geen leelijke woorden in de krant! — op te houden. Het einde van het drama is, dat de geplaagde, wie.ns zenuwen op springen staan door de spanning van de wedstrijd en het geplaag van de jeugd, zich te buiten gaat aan een soort woorden, die de Nederlandsche taal speciaal voor dat doel heeft geschapen, maar die zicb bier nog veel minder laten afdrukken. Waar het hier een gelegenheid betreft, die speciaal is uitgevonden ten displeziere van de meergenoemde laat het zich denken, dat het gebruik ervan zich beperkt tot de dagen, waarop het „acht r de Tuun" hardrijden ie. Dan immers is er wat „aan!" Vrijwel even sensationeel en veel minder hinderlijk voor volwassenen, die hun jeugd vergeten zijn, ie de glijsport, zooals die wordt beoefend op dat gedeelte van Leeuwarden, dat door een deel der stadgenooten wordt betiteld met de naam van „ut heuvelteje" — akof de rest van de stad in die mate op een biljart gelijkt, dat men hier het monopolie van heuvelachtigheid heeft. Ook hier leiden steile hellingen rechtstreeks naar de gracht en ware het niet, dat een ijsvloer van niet te betwijfelen sterkte de wateren dekte — menig moeke zou zich „het hart stukken houde", wanneer ze zag, hoe het er hier om weg gaat. Ofschoon daarvoor toch eigenlijk niet de minste reden is. Hebben we, die nu oud en bedaagd zijn. in onze jonge jaren ook niet menigmaal het gevaar getrotseerd om der wille van het, plezier? Was het niet heel prettig, zoo prettig zelfs, dat we geen acht sloegen op de blauwe plekken en de builen, die we toch ook wel eens o pliepen? Welnu, laat dan de kinderkene spelen, als- ze maar zoet zijn. --- De winter. AUTOWEG KAMPEN-URK GEOPEND. Het ijs is sterk genoeg om lichte auto's te dragen. Voor het eerst sedert de strenge winter van 1929 heeft men gistermorgen per auto een tocht gemaakt van Kampen naar Uriï. De V.V.V. had het initiatief genomen voor het maken van een autobaan van het Kampereiland naar Urk. Aan deze baan is gedurende drie dagen hard gewerkt door een sneeuwploeg, en door den heer B. J. Stoel, pachter van het Kauipereiland. Gistermorgen is de weg voor het eerst per auto geprobeerd door den burgemeester van Kampen, den heer H. M. Oldenhof. De burgemeester vertrok om half elf in gezelschap van enkele anderen, vertelt het Hbld. De tocht had een vlot verT loop. De baan was voor de lichte auto met een gewicht van 820 kg. (in totaal met de vijf inzittenden ongeveer 1250 kg.) uitstekend berijdbaar. Slechts op enkele plaatsen was er een scheurtje of een moeilijke plek door opeengeschoven schotsen. Over deze plekken zullen trouwens nog planken worden gelegd. Na een tocht van ruim een uur kwam men op Urk aan. Vlugger nog dan de heenreis verliep de terugtocht. Som 6 kon gemakkelijk met een snelheid van 50 km. worden gereden. Nu er één auto de tocht heeft gemaakt, zullen er ongetwijfeld meer volgen. Er was trouwens al eenig „verkeer." Zoowel op' de heen- als op de terugweg werden wieirijders en sleden, geladen met fruit, ontmoet. De V.V.V. te Kampen zal thans moeite doen om een groep vrijwilligers te krijgen voor het schoonmaken van de baan, waarop hier en daar nogal veel sneeuw ligt. Zij hoopt echter, dat ook san de zijde van Urk met het schoonmaken zal worden begonnen. --- DE GASFABRIEKEN EN DE VORST. Ook de gasfabrieken ondervinden' moeilijkheden door de vorstperiode. De vorst, aldus het H b 1., dringt zeer diep in de. grond; de grond verliest daardoor zijn elasticiteit en spanningen ontstaan, die breuken in de buizen en scheuren in „syphondeksels" kunnen veroorzaken, wat tot ern stige complicaties aanleiding kan geven, omdat het uittredende gas, nu het niet direct door de grond in de open lucht kan verdwijnen, dikwijls langs andere buizen of door lekke rioolleidingen zijn weg zoekt en zoodoende eerst optreedt op aanmerkelijke afstand van het defect. Daarom is het steeds geraden als mon sporen van gas meent te ruiken, onmiddellijk de storingsdienst van de Gemeentegasfabrieken te waarschuwen, opdat deze een onderzoek kan instellen en het defect kan opsporen. Hoewel het aantal klachten over onvoldoende gasdruk in een vorstperiode altijd aanmerkelijk toeneemt, voornamelijk tengevolge van het uitkristalliseeren van naphthaline in de toevoerleidingen naar de hui zen, waardoor de doorsnede vernauwd wordt, treedt dit laatste verschijnsel in de regel het ernstigst op bij het invallen van de dooi en moeten er dan vele toevoerleidingen door middel van een perspomp schoongeblazen worden." --- De Elfstedentocht. De datum vastgesteld op Dinsdag 30 Januari. — — Op grond van de ingekomen rapporten en de hedenmorgen speciaal ingewonnen weerberichten van De Bilt, welke ten minste neg een paar vorstdagen in uitzicht stellen, heelt het Centraal Bestuur der Elfstedenvereeniging besloten de Elfstedentocht vast te stellen op Dinsdag 30 Januari. Weliswaar moet volgens de rapporten op enkele trajecten het ijs plaatselijk onbetrouwbaar en onberijdbaar zijn, maar voor zoover het Centraal Bestuur kan beoordeelen, wordt thans met man en macht aan het klaarmaken der ijsbanen gewerkt, dank zij ook de bijdrage welke het Centraal Bestuur ter beschikking van de gemeentebesturen heeft gesteld. Deze gelden zullen in de eerste plaats geput worden uit het z.g. baanvegersfonds, waarin verschillende belangstellenden, leden en deelnemers, hun bijdrage hebben gestort, terwijl de firma Nooitgedacht, te IJlst, een bijdrage van f 100 hiervoor heeft toegezegd. Het ijs op verschillende gedeelten van het traject is nu goed, in het bijzonder op de route van Dokkum naar Stavoren. Naar Dokkum wordt de tocht niet gehouden over Oudkerk, maar langs de traditioneele weg, de Dokkumer Ee. In 't Zuiden gaat de route thans niet over de Lutz, daar die is dichtgesneeuwd, maar over de Fluessen en de Heegermeer via Woudsend naar Sloten, waardoor de route eenige kilometers verlengd wordt. De inschrijving voor de Wedstrijd is thans gesloten; ook de deelnemerslijst voor de Tochtrijders wordt niet meer aangevuld. Evenwel wordt de gelegenheid opengesteld voor nakomers om toch nog als aparte groep mee te doen; zij kunnen zich tegen f 3 per persoon doen inschrijven, doch vertrekken pas nadat de eerst ingeschreven groepen zijn gestart. De namen der aanvankelijk ingeschreven deelnemers, die hun inschrijvingsgeld niet op de aangegeven tijd hebben gestort, worden geacht te zijn vervallen en zijn van de lijst geschrapt. --- Het ijs op de Elfsteden-route. Het Centraal Bestuur beeft alle burgemeesters der betreffende gemeenten telegrafisch op de hoogte gesteld van de plannen, en hun medewerking ingeroepen om de banen in orde te maken. Het gemeentebestuur van Leeuwarden deelde aan de Elfetedenvereeniging mee, dat het ijs bij de Verlaatebrug en de Noorderbrug nog onbetrouwbaar ie. In 't Bildt is 12 k.m. baan er door gebracht. De Zuidhoeketervaart ie nog niet vertrouwd, de weg St. Anna—Wier—Berlikum is beet vertrouwd. In de buurt van Hindeloopen ie, bij het sneeuwruimen, een paard door het ijs gezakt. In Wonseradeel zijn thans ook baanvegers aan 't werk getogen om de baan er door te brengen. *'**»* --- OP SCHAATSEN. De Dokkumer Ee berijdbaar. Dat werd gister rondgeroepen, en enkele schaatsenrijders, die die roep vernamen, hebben zich gehaast om de schaatsen onder te binden en deze vaart, die onder 't werk der ijsbrekers zoo zeer geleden had, te berijden. Ze vonden echitterend ijs, althans tot Bartlehiem. Het warme water van het P.E.B, had nu veel minder ver dan de vorige week zijn invloed doen gelden. Vlak bij Leeuwarden, bij Cametraburen kon wo rden opgebonden. Er was een baantje voor schoolkinderen, maar dat liep niet verder dan tot de fabriek der firma Bokma de Boer. Vandaar tot aan Snakkerburen was het ije vrijwel onberijdbaar. Op Snakkerburen waren een paar particuliere baanvegere bezig de chaos van bevroren sneeuw wat te effenen. Voorbij Snakkerburen had men mooi ijs, dat voerde voorbij Stienser Tichelwerk en Wijns tot aan Bartlehiem. Van Bartlehiem tot Birdaard was het vrij slecht, en te Birdaard wae niet geveegd en slecht ije. Niemand schijnt er daar lust te hebhen opi de baan er door te brengen en van overheidswege wordt er ook weinig of niets gedaan. Wel ie de driehoek er door geweest, maar daarmee verkrijgt men nog geen berijdbare baan. Toch ware, bij eenige inspanning, het ije ook hier zeer wel vlak en mooi te krijsen, en dan zou zeker de lust tot rijden toenemen. Friesland is nog niet uitgereden! Een paar baanvegers, die hier verspreid stonden op het ijs, 6tonden er blijkbaar tegen hun zin, en merkten op, dat ze „hjir fenwege de Alve-etedden-tocht etean moaeten". Bij de brug stonden er ook twee baanvegere, met de kenteekenen op hun hoofddeksel, dat ze in gemeentedienst waren. Voorbij Birdaard was de baan er door, doch slechts over een afstand van pl.m. 1000 meter. Daar reed de Birdaarder jeugd, allen bij elkaar, op de afgepaalde baan. De wieken verder uit te slaan, daaraan dacht er niet één. Trouwere er wae ook geen gelegenheid voor, want verderop begon met recht de ellende. De ijewereld ligt daar abeoluut onbewerkt; op verschillende plaateen vindt men, in plaats van een baan, twee â drie cm. vastgevroren sneeuw, en van de ijekant bezien is Dokkum dan ook in absolute zin een ville morte, een doode stad. Het historische stadje in 't noorden ligt begraven achter eneeuwmuren, die per echaata niet te overwinnen zijn. Een elfstedenrijder, die Woensdag detocht naar Dokkum had probeeren te maken, wae daarin niet geelaagd, maar had een heel eind van deze etad moeten afbinden, en ook onze rijders gaven het op om per schaate Dokkum binnen te komen. Toch konden zij nog constateeren, dat onder de sneeuw het ijs heel hard en goed ie, en dat het met de echoteen erg meevalt. Met wat goede wil en een beetje moeite ware er van Leeuwarden naar Dokkum over de Ee thans een prachtige baan te maken, beter nog dan de Zwette naar Sneek, die al heel wat van scheuren krijgt te lijden. Met een betrekkelijk klein offer had mefl hier de gele§enheid om een ongetwijfeld druk ijsverkeer in het leven te roepen, wat vertier brengt en voor velen een welkome verdienst. In Dokkum zelf was de baan vrijwel verlaten. Er scharrelden alleen wat kinderen rond. ---