HET BOERENBEDRIJF IN FRANKRIJK. Goede vooruitzichten voor Hollandsche boeren. Waarom naar Canada, als het dichtbij zoo kostelijk te vinden is? (,0e heer C. N. Vreeken te Dordrecht, die aard van zijn bedrijf veel in aanraking 'fnit met den landbouw en weet hoe hier in .and menig landbouwer en veehouder '' te tobben, schrijft aan do Standaard een J 1 ander over de bestaansmogelijkheid voor JJollandsche boeren in Frankrijk. Hij begint ?*' de mededeeling, dat niet alle departementen in Frankrijk voor de vestiging van "Sderlanders zijn aan te bevelen. Persoonlijk *°et men zich op de hoogte stelten, waarbij (en goed en deskundig geleider van veel ,«Ut js. en de streken, die dicht aan [kze prachistreek grenzen, zooal9 Le Perche '*'sa.r de beroemde Fransche paarden vanpan komen) en dergelijke, zijn voor Holanders een zeer geschikte streek voor vestig Het zuiden is voor den zindelijken eilander minder aan te bevelen. , Hij heeft zich door daar gevestigde Holanders en boeren op de hoogte laten stellen *" kan als eind-conclusie met beslistheid ?Bgen: „Hollandsche boeren, gaat naar 'fankrijik!" .Yormandië b.v. vindt men een groote, welvarende landstreek, ongeveer zoo 'jJ°ot als Nedreland. een ideale streek voor Jollanders. Men treft daar boerderijen aan, 'le voor de beste in Holland niet onderdoen. komt handen te kort, weinig of geen kinderen en liet een Dtzaglijik deel zijner zonen op de slagivelj n- In Frankrijk een tekort aan boeren en j? Holland een surplus. Waarom het dan in /•■"erika of in het koude, onherbergzame Ca??da gezocht, als men het dichtbij zoo koste* kan vinden? , veehouders, die in Holland b.v. een boer- van 30 Hectaren (uitsluitend grasland) en des winters en. 50 koeien melken, hier veel voer bijkoopen. Deze voerleningen bederven het vaak voor hen. voor een boerderij van 30 Hectaren wordt ?' Sauw SCOO gulden pacht betaald. Aan aankop van voer, mais, pulp enz. komt hier ,°? minstens bij 6000 gulden. Totaal dus per pr op zijn minst 11000 gitiden aan pacht en °°digen aankoop van voer. ,Hi Frankrijk wordt de pacht veelal uitge- in centenaars tarwe. Voor drie centepars (3CO k.g.) per Hectare kan men in den zeer goed slagen. Is de prijs van de ar-\ve 14 gulden per 100 kilo, dan is de pacht drie centenaars 42 gulden per H.A. .Als voorbeeld had hij een boerderij /j Holland van 30 H.A. enkel grasland Pj'Us noodzakelijken bijkoop van voer genoei, maar vimh ter vervanging van een der:e boerderij een bedrijf in Frankrijk met ' bouwland van totaal 60 H.A. bet meest .'n te bevelen, omdat men op een dergelijk _edrijf alles zelf kan telen wat men als ,°er voor het fokken van varkens en voor et bijvoeren van het vee noodig heeft. i. Hij denkt zich de indeeling van een d»rge'Jke boerderij als volgt: 45 â 50 H.A. grasp*d en 15 of 10 H.A. bouwland voor tarwe, °gge, gerst, haver, klaver, voerbieten of 'fdappel-en. Men heeft op die manier alles *at men voor zoon bedrijf noodig heeft, °er (waaronder voerbieten) en stroo. Zulk een boerderij pacht men dus voor om /!? nabij de 2500 gulden per jaar. In Frankw zijn bovendien de belastingen laag. kijkje op de boerderij. . Gewoonlijk staan op een dergelijk bedrijf j? Normandië veel vruebtboomen; voorname- J'k appels, waarvan men cider maakt. Men Ja1 de appels natuurlijk ook direct bij den °BJst verkoopen. Een oogst van 1000 gulden aan appels is j*P vele bedrijven gemakkelijk te halen. Men ?eeft er ook wel, waar men met gemak voor 8 3000 gld. oogst. Aan verzorging der boo?!en, als snoeien, enz. wordt hoegenaamd gedaan. Fijn fruit wordt daar weinig Voor het overgroote deel zijn J 6' appels, die alleen voor het maken van le veehouderijen liggen in luw gelegen bleien, waar het vee tusschen lang uitgeleide heggen ook onder de vruchtboomen f'äast. Om het fruit tegen de koeien te betuigen, wordt onder aan een der voorfloten een riem bevestigd, waaraan een JJüw of ketting wordt vastgemaakt, die men den kop verbindt en onderaan den bek Smaakt. Timschen deze heggen vindt het vee dus j.fîi extra bescherming tegen wind en koude, staan hier en daar wel schuurtjes waar bescherming kan vinden. Het ie dus te pfrijpen, dat het vee in d-cn winter buiten 'aö blijven. Hot klimaat in de?.e valleien., is afinierkeHjik zachter dan in Holland. ■ s Winters bij strenge koude wordt het vee purende den nacht op stal gehaald. Voor melken haalt men het vee meestal ook in ?en. zomer even op stal, omdat de beesten te veel door vliegen geplaagd worden. , e koeien loopen dus winter en zomer buiv Hij sprak en bezocht een Hollander in Norjjtodië, die zijn vee in den winter zoo goed J 8 r:et bijvoerde en stond versteld over het e'e gras, dat daar in April was. Waar de valleien ophouden, op plateaus hooger gelegen land, treft men de stukken ,°or bouwland aan. Heeft men dus een be- rijf van een dergelijke indeeling met de ?°odige landbouwwerktuigén, als korennaaimachine, cultivator», kunstmeststrooier, ploegen, grasmaaimachine enz., fan. kan men dit bedrijf met behulp van 2 !j 3 zoons gemakkelijk met weinig of geen tee,mde hulp bewerken. en winstgevend bedrijf. jfóeii behoeft dan als bijvoeder niets te s°°pen omdat, men alles volop in eigen bc'% vindt en de rekening in dus gauw gebakt, want mellk en boter zijn minstens even in prijs als ia Nederland en de onderlak kan men voor de varkensfokkerij geffuiken, die in Frankrijk loonender is dan in Ook het vette vee brengt in rankrijik flinke prijzen op. . Neemt men dus aan, dat alles wat de boererij produceert tegen minstens even hooge Mjzen als in Nederland wordt verkocht, dan is de vergelijking gauw gemaakt, want dan behoeft men op zoon boerderij in Frankrijk niets bij te koopen wijil men van alles voldoende rp eigen boerderij heeft, ja zelfs de tarwe kan verkoopen en is dus het verschil (ongerekend het geoogste fruit en de eventueel verkochte tarwe) gelegen tusschi-n de f 11000 en meer in Nederland en slechts 2500 guil-'e.n in Frankrijk. Uit een verschil dus van 85C0 gulden ten voordeele van het Fransche bedrijf (ik reken dan niet eens het fruit en de tarwe) kan men dus gemakkelijk eventueele tegenvallers bestrijden en nog een aanmerkelijk bedrag overhouden. De opbrengst aan tarwe en fruit rekene men gelijk te ~ijn aan. de le koopen kunstmest. Ook d' kiwenhouderij is in Frankrijk voordeeliger dan in Holland. Men 6tookt des winters hout, dat veelal van de oude heggen komt, die men in den winter en het voorjaar inkort en waarvan een groot deel op de boerderij klaargemaakt aanwezig is. Men heeft daar dan ook plenty brandstof. Steenkolen worden daar weinig gebruikt. Bovendien is het hout uit de bosschen dr.ar voor een appel en. een ei te koop. Zelfs op brandstof heeft men een besparing en het leven in Frankrijk is overigens goedkooper, althans niet duurder dan in Nederland. --- Een prachtig land. Hij stemt van harte in anet dien ouden, krassen, Transchen boer uit Margny-les-Compiegne, die over het mooie Frankrijk pratende zeide: „On y peut trouver tout ce qu'on veut". ((Men kan er van alles, wat men wil, vinden). Frankrijk is een prachtig land en de Franscflren zijn zeer behulpzaam. De daar gevestigde Hollanders roemden de eerlijkheid en de spaarzaamheid van de Fransehen van het platteland. Het genoemde deel van Frankrijk n.l. Normandië, is een echte toeristenstreek, die veel door Engelisdhen en Amerikanen wordt bezocht, en.... in óén dag is men weer in Holland. Het Normandische vee is volgens het oordeel van echte Hollandsche kenners, een prachtig slag vee. Het geeft wel iets minder melk dan het Hollandsche vee, maar het vetgehalte der melk is belangrijk hooger. Als men zich tot zoon boerderij van 60 H.A. of daaromtrent zou willen bepalen, dan zal men in de meeste gevallen den inventaris: vee en landbouwwerktuigen moeten overnemen, terwijl om dezen tijd van het jaar ook de te veld staande gewassen in de overname (reprise) worden begrepen. Beschikt men over een kapitaaltje van IÖOOO gulden voor de overname, dan ligt een dergelijk bedrijif, waarin men onmiddellijk zijn ontvangsten heeft, onder het financieel bereik van den emigrant. Heeft men een bedrijf naar zijn zin gevonden, dan zal het noodig zijn zich bij het maken van het notarieel pachtcontract door Franschkundige deskundigen te doen voorlichten, opdat men precies wete wat men teekent en waartoe men zich verplicht. Hij verzekert tenslotte nog, dat in het algemeen genomen de Hollanders en de vele Vlamingen zeer goed in Frankrijk slagen. De Hollanders, die hij daar sprak, betreuren het zeer, dat er zoo weinig Hollanders naar Frankrijk kwamen. Hij kan niet anders zeggen, dan dat Frankrijk aan Hollandsche boeren de beste vooruitzichten en kansen biedt. Men kan daar meer dan een ruim bestaan vinden, maar.... wat voor ons eigen land evengoed geldt als voor Frankrijk, men moet natuurlijk zien wat men pacht en weten wat men geven moet. --- VAN HEINDE EN VERRE WOLKBREUKEN IN TURKIJE. Vijf honderd menschen om ’t leven gekomen. Tengevolge van wolkbreuken zijn in de omgeving van Trebizonde groote overstroomingen, ontstaan, waarbij volgens te Konstantinopel binnengekomen berichten vijfhonderd personen verdronken zijn. --- De Oceaanvlucht van de „Sverige.” Omtrent de reis van 't Zweedsche vliegtuig „Sverige", dat dezer dagen van IJsland startte en behouden op Groenland daalde, worden de volgende bijzonderheden gemeld: Op het laatste gedeelte van hun vlucht, speciaal van Julianahaven tot Ivigtut, hadden de vliegers te kampen met buitengewoon ongunstig weer, waardoor 't verder vliegen bijna onmogelijk werd. Bij het dalen kwam het vliegtuig scheef op het water neer, zoodat één der vleugels onder water raakte. Het toestel bleef echter onbeschadigd. De vliegers schoten eenige vuurpijlen af, die door een schip van de Kryolith Mijnbouw-Maatschappij werden gezien, welk schip daarop te hulp schoot en de vliegers aan land bracht Later werd door een ander schip ook het vliegtuig naar de kust gesleept. --- ONPLEZIERIGE VERHOUDINGEN. Onderwijzer gestraft. Aan de O. L. school Ite IJmuiden- Oost heerschten ernstige moeilijkheden tusschen 't schoolhoofd en den onderwijzer D. de Vries. Na een scheldpartij gaf 't hoofd te kennen er nu genoeg van te hebben, waarop de onderwijzer de klas de klas liet en naar hu.s ging. 't Hoofd zond daarop ook de kinderen naar huis, die vanzelfsprekend wat blij waren met den extra vacantiedag. De weggeloopen onderwijzer echter werd voor een week geschorst met inhouding van 't salaris. Deze straf vond de betrokkene te hoog en hij diende een bezwaarschrift in bij Gedeputeerde Staten. --- DE OPROEP VOOR DE POLITIETROEPEN IN CURACAO. Geen animo. Nadat men eerst getracht heeft politietroepen voor Curacao te recruteeren uit de bestaande politiemacht hier te lande, voornamelijk de marechaussee, welke poging is mislukt, is men thans overgegaan tot het openen van een inschrijving voor jongelieden, die voor plaatsing in Curacao in aanmerking wenschen te komen. Dat de belangstelling zoo gering was vindt waarschijnlijk zijn oorzaak in de lage salarissen der West-Indische militairen. Bovendien heeft men te Curacao geen kader, zooals hier te lande, zoodat de gewone militairen in de enkele jaren dat zij er verblijven, geen kans op promotie hebben. Naar de Tel. verneemt zal men te Nieuwèrsluis, waar zich de eenige opleidingsschool voor deze recruten bevindt, binnen eenige weken met het instrueeren der nieuwe troepen aanvangen. --- BRIEVEN VAN TSAAR NICOLAAS II. Van groote historische waarde. In het Poesjkin-Huis zijn brieven van Nicolaas 11, zijn vrouw en dochters gevonden. De brieven dateeren uit den tijd van na den afstand van den tsaar, toen het gezin in het paleis te Tsarskoje Selo geïnterneerd was. In de brieven is er sprake van de voorgenomen reis van de keizerlijke familie naar Lenden. Zooals bekend, was het oorspronkelijk de bedoeling van de voorloopige regeering, die na de abdicatie van den tsaar de macht in handen had genomen, de keizerlijke familie in staat te stellen het land te verlaten en naar Engeland te vertrekken. Hoewel de Sovjet zich reeds toen tegen het vertrek van de keizerlijke familie verzette, was de vcorloopige regeering van plan haar voornemen door te voeren. De Engelsche regeering weigerde echter Nicolaas II en de zijnen in Engeland binnen te laten, zoo lang de oorlog woedde. In de brieven, die in het Poesjkin-Huis zijn gevonden, worden al die plannen en de plannen, die de keizerlijke familie koesterde na de weigering van Londen, besproken. De historische beteekenis van de brieven is dus zeer groot. Het poesjkin-Huis heeit die brieven van den vroegeren commandant van het keizerlijke paleis, von Benkendorf, gekregen met het verzoek ze te bewaren en de kisten, waarin de brieven liggen, niet te openen vóór 1946. De Sovjet-regeering beval de kisten met de brieven naar het Tsentrarchiw (Centraal Archief des Rijks) over te brengen. --- OM EEN ERFENIS VAN TWEEHONDERD MILLIOEN GULDEN Een kwestie uit den tijd toen Nederland en Engeland één heerscher hadden. Meer dan twee eeuwen geleden heeft Joseph de la Penha, een Amsterdamsche ingezetene, van Willem 111, toenmaals koning van Engeland en stadhouder van Holland, het eeuwigdurend erfpacht gekregen van een gedeelte van het schiereiland Labrador, hetwelk in het noorden van Amerika (Canada) gelegen is. In 1732 en 1768 werd deze schenking hernieuwd. Na dien tijd werd, mede door het Napolitaansche tijdperk, geen hernieuwing meer gemaakt, echter hesft volgens den inhoud van de schenkingsakte de tegenwoordige familie nog altijd recht op dit gedeelte van Labrador, hetwelk op een waarde van 80,000,000 dollar geschat wordt. Engeland echter ontkent de rechten der De la Penha's. De erfgenamen zitten echter niet stil. Zij hebben in Amerika de medewerking weten te verkrijgen van mr. Leo M. Friedman, die als een der grootste advokaten van den tegenwoordigen tijd wordt beschouwd. Op het oogenblik vertoeft te Amsterdam mr. dr. Wallach, een expert op het gebied van het Internationaal Recht, die speciaal naar Europa gekomen is om, in samenwerking met mr. Friedman, alle gegevens na te gaan en de nog ontbrekende documenten te verkrijgen. Onder de vele oude stukken, die zijn nagegaan, is ook het Vredesverdrag van 1763 van Parijs, waarbij Frankrijk aan Engeland geheel Canada afstond. In dit verdrag is uitdrukkelijk bepaald, dat alle schenkingen aan particulieren van kracht zouden blijven. Dr. Wallach is van meening, dat men in Engeland zeer goed op de hoogte is met de rechten van de De la Penha-familie, doch deze vanzelfsprekend verzwijgt. Onderhandelingen over Labrador werden dan ook door het parb::.ent in 1814 en later in geheime zitti • gevoerd. --- VAN DRIE „LINKE” AMSTERDAMMERS. En Overijselsche boertjes. T ; die in 't Notterveld bij Wierden in Overijsel te werk zijn gesteld, waren op een vrijen Zondag naar Almelo getogen, omdat -ze de eenzaamheid van 't Notterveld benauwend yonden. De heeren vonden 't in Almelo zoo gezellig, dat ze te laat bij de laatste bus voor Wierden kwamen, waarom ze een fiets „leenden", die voor een café stond. Elk reed op een karretje naar de keet, niet met de bedoeling om het te houden, maar om het aan de onbekende eigenaars terug te geven. Des anderen morgens vroeg stond echter al dadelijk de politie voor de deur en ze werden ingesloten in het „Huis van Bewaring". Éergister stonden alle drie voor de Almelosche rechtbank en verklaarden de fiets alleen maar eventjes te hebben willen leenen...' Pres.: Hoe wil je dat bewijzen? Ik gun je wel een lolletje, maar het is toch geen onderscheiding werklooze te zijn. Het is niet volkomen juist, als je hier tewerk gesteld wordt, aan den zwier te gaan en bovendien nog een fiets weg te nemen. Hadden jullie 'm goed cm? Een der verdachten: Een beetje. Pres.: Zeg maar dik! Een verd.: We maakten hier kennis met een paar boertjes en die hebben ons getracteerd. Pres.: Ja, jullie vinden het hier allemaal boertjes. Van een linken Amsterdamschen jongen krijg je niet gedaan, dat hij je tracteert. Je vindt het als goocheme Amsterdammers heel gewoon een fiets weg te nemen, maar daar zijn wij boertjes niet van gediend. Wat is 't tarief voor een fietsendief in Amsterdam? Na eenige aarzeling zegt een der verdachten: Ze krijgen er wel eens een jaar voor. Het O.M. eischte daarop tegen P J. v. d. B. zes maanden, tegen A. de R. drie en tegen J. K. vier maanden. Pres.: Dus de boertjes behandelen jullie nogal schappelijk! Een verd.: Ik vind het verschrikkelijk veel! Na in raadkamer te zijn geweest besloot de rechtbank de vcorloopige hechtenis op te beffen. Pres.: Jullie hebt al straf genoeg, want nu kom je niet weer bij de werkverschaffing. --- GESPREKKEN OP DE BRUG Gepasseerd. „Soks ding, dat hadden je nou oek feul beter niet wete kannen", zei Lindert, „it wudt er niks anders mear fan en it blyft mar sneu, beroerde sneu oek." „Waarom fertelle se je it?" zei Rikus, „omdat se er wille om hewwe...." „Wat hewwe jimme hier te stumen". (Blok en Smid arriveerden). „Dou, Rikus, siest soa mal, hè se dij te grazen had?" „Soa't je 't noeme wille." (norsch). Zwijgen. Openen van doozen sluiten Kar met lading brandstoffen (zomeraanbod) davert over de brug, worstelt omhoog tegen de andere en stort zich tusschen de argelooze wandelaars van de Tuinen. Nog zwijgen. Herhaalde vraag. Daarna Minkes verklarend, wijsvinger gericht op de premier: „Se bewwe hem bedrogen, de stad het hem bedrogen." „Nou, de stad — de stad " „Nou, 't kemmisje dan." „Wat kemmisje?" Lindert oordeelde dat tot een meer specifieke verklaring moest worden overgegaan. „Vertel dou it nou es", (tegen Minkes). Rikus trad bescheiden terug tot aan de hoofdpijler en spuwde kringetjes. Minkes vertelde: „F'leden week, né, it waer foar f'leden week, doe is hier ommers dat nije stuk an 'e fémerk opend, hé? Goed, dat gong gepaard met in feesje. wynsupe en kletse en soa. Foar dat feest gane se hene en dan noadige se, die't se er hewwe wille, út, bijgejyks foarname kooplui, dikke slachters, gúdsen fan 'e krante afijn, in heel soadtsje. Op it stadsbus soeke se dat út en dan make se daar in list fan en dan gane se nae de burgemeester. Is 't soa niet, Rikus?" Rikus bromde iets, en Minkes achtte de situatie naar waarheid en volkomen geschetst. „Miskien oek niet nae de burgemeester. Mar dochs nae een fan 'e foarmannen. Goed, nou het op die list syn (Rikus' naam stormen as genoadigde." „It het mij ferwonderd temeensen dastou er niet bij waerste, (Blok), en dat hier in in dimmonkratiese gemeente...." Rikus keerde zich een halve slag om en staarde voor zich uit. Minkes vervolgde: „Hij het er op stormen en wat gebeurt er, één fan die hoogen die maakt kapsje en seit: „die naam die mvt er of — ik wens die man niet te aksepteren " En doe is ie er ofgongen." „Sjonge, sjonge.... nou, en hoe is dat nou pas úfkomen, \v?.nt daarwech wur- re je niet feul gewaer " „Met de stemming ju, doet hij (R.) stemde.... hewwe se syn naem hoard en doe mutte die kerels in dat berou an 't smoezen weest hewwe fan „is h ij dat". Enne.... wie het jt dij weer ferteld, Rikus?" ~'n Seun fan lange ".Viemer, die het weer smcesd met dat beroulid en doet hij my mcete daliks met de warme han overdrage hé." ..Nou, it is sneu", zeien Blok en Smid, „earst op 'e list staan, ja, en met recht.. en dan.. Mar waarom, waarom mustou er of, ferdikke, dou kanst oek noch wel teugen de measten fan dat steltsje út. Siste goed in dyn Sundagse kleeren.." „Waarom", zei Rikus, „wel, de fent het it my met de eigenste woarden overdroegen, soa as it seid wudden is deur die opskepper. „Hearen" seit ie, „doen die man der of, want de persoan in kwesje", seit ie, „die sal op in dergelijke bijeenkomst syn mon niet houwe kanne". „En", sei ie, nou ja, afijn, „dan is de goeie naam fan 'e stad nae de barrebiesjes. ' Nou ja, it su oek wat, ik hadde myn part fan 'e wyn natuurlik oek wel lussen en nou ja, dan wurre je fleurioh en dan had ik my niet stil houden, mar wat foar meensen satten daar oek, die haden it heel wel hoare maggen. Mar soa binne se bier, it mvt altyd in onder-onsje blive fan deselde naesje." „Nou ik it weet, stem i k noait weer road", zei Minkes, „it is bij mij in smaad sien, die't se ons andeen hewwe. En kanst daar nou niks mear an doen, Rikus?" „Daar hew ik bij deselde persoan nae fernomen, daliks; ik sei: „en mvt ik my hier nou bij dellège, nou't ik it weet?" Hij sei: „né, dat hoeve je niet, der stane jou twee wegen open. Ten earsten" seit ie, „kanne je henegaan en richt in brief an 'e burgemeester, dat je hoard hewwe, enz. Mar dat sal niet feul geve", seit ie; „hè je oek kunde an in raadslid?" Ik sei ja, die't ik alle keeren stem en die't weet dat ik him stem, daar dur ik gerust hene te gaan. „Goed", sei ie, „dan mvt jou it hem fetelle en dan mvt hij in in openbare vergadering fragen stelle an burgemeester en wethouders. Bijgelyks: as it waar is dat in sekere persoan Rikus op 'e list stormen het foar de fémerk en dat die daarfan ferwijderd is fanwegens frees foar syn groate m0n.... En as de burgemeester n0u..." „Geeft niks", wuifde Krine, „de burgemeester die kan jou niet, begryp jou, die kan jou niet offesjeel, hij sal segge: „de andere heeren han ik wel", en hij sal die de han boven 't hoofd houwe." Blok: „Just, en dou blyfst de lider". „Dus, ik hoech my niet te ferwearen?" Krine zei vingeraan wijzend: „Nou niet, laat 't blau-blau blive. Mar.... se salie miskien toch es bij dy komme op in kear, as it hier as daarom is fan 'e fémerk as wat anders, en dan must segge: „Nou kan ik jimne niet!" Blok en Smid: „Just!" Stemmen en sterke uitdrukkingen. Rikus in zachten glimlach. (Slot). 8.....a, --- Een wel zonderling gevormd ijzeren muntstuk dat eens in midden AJrika heeft gediend als wettig betaalmiddel. IJzeren geld. --- DE TOL TE ZAANDIJK. Een nieuwe mnnier om geen tol te betalen. :: :: Naar „Het Volk" uit Koog-Zaandijk verneemt, is in de gehouden vergadering der Vereeniging voor Vreemdelingenverkeer besloten, den Zaandijker tol op de volgende wijze te boycotten. Er zal nabij den tol een tractor worden gestationneerd, met een lagen wagen er achter. Voor den tractor neemt men een jaarabonnement op den tol. ledere auto wordt dan door den tractor door den tol gesleept. Voor de auto is dan, naar men meent, geen tolgeld verschuldigd. ---