VAN HEINDE EN VERRE Uit andere gemeenten. De raad van Leiden besloot om in de kosten van verbetering van den Leidschen Schouwburg 5/8 deel bij te dragen tot een maximum van f 10.000. --- 't Wereldcomité van padvindsters. Vandaag is te Den Haag de vergadering aangevangen van 't Wereldcomité van Padvindsters. Een zeer belangrijk punt is de vraag, hoe bet op den duur mogelijk zal zijn non-politiek te blijven. Tenslotte zal de vergadering zich bezighouden met de uitwisseling van padvindsters tusschen de verschillende landen en met wederzijdsche bezoeken van leidsters. --- ROEIBOOT OMGESLAGEN. Op de Rhône. Drie getrouwde paren, wonende in Lyon, maakten dezer dagen een boottocht op de Rhône. Toen bemerkt werd, dat de boot water maakte, begonnen de dames te gillen en helden naar één kant van de boot over. De boot schepte water en sloeg om. Alle inzittenden stortten te water. Vier verdronken, twee andere werden in zorgwekkenden toestand naar het ziekenhuis vervoerd. --- de vloek der populariteit. De een of andere gaarne beluisterde natuurpoëet behoeft slechts een intiem natuurplekje in ons dichtbevolkte land op schoone wijs te bezingen, zóó, dat er een trek van stedelingen heen ontstaat, en geen twee seizoenen later is het bezongen plekje het aankijken niet meer waard. Het .is van den aardbodem verdwenen! Men heeft er wat buitenhuisjes en wat cafétjes om heen gezet, of indien dat niet rendeerde, hebben de duizea- den natuurminnaars er den boel platgeloopen, platgepicnict of platgekampeerd. Of ze hebben de schoonste speeimina van een zeldzame wilde flora als souvenir meegenomen en thuis in bloempotjes gezet. Ik heb jaren geleden eenige enthousiaste ornithologen gekend, die er in het voorjaar met zijn tweeën of drieën op uittrokken, om onze zeldzamer wordende strandvogels in hun natuurstaat te bespieden en te beluisteren. Met kijker en camera beleefden zij genotvolle dagen, totdat een hunner op den altruïstischen inval kwam dit genot in wat ruimer kring bekend te maken. Zij stichtten tot dat doel een „Vogelclub", waarvan tientallen dames, wier ornithologischen horizon niet verder reikte dan kip en kanarie, lid werden. En op een schoonen Meiavond verliet een indrukwekkende stoet vogelvrienden de stad per fiets, om in een vooraf door het bestuur zorgvuldig verkend nacbtegalenboschje den koning der zangers te hooren zingen... Het behoeft geen betoog, dat de nacfitegalen, de bedoelingen van hun vrienden en vriendinnen miskennend, al de vlucht hadden genomen, lang voordat 't geachte publiek het bosch had betreden. Aardig was het niet, maar bet gaat nu eenmaal niet anders: waar het publiek verschijnt, verdwijnt de natuur. Men zou er dan ook een heiligen afschuw van krijgen „propaganda" te maken voor intieme natuurplekjes. Ze kunnen eenvoudig niet tegen populariteit. Men heeft het gezien aan twee meertjes op onze Velu we: het Uddelermeer en Gerrit's Flesch. Het eene is een ~badplaats" geworden; van bet andere heeft men de fauna verjaagd, de oevers vertrapt, de omgeving kaalgeloopen en bezaaid met etensblikjes, papieren en schillen! Om op het automobiel-toerisme terug te komen: ook hier passen dezelfde vergelijkingen. Het gaat te gronde aan zijn overdadige populariteit. De oorspronkelijke natuur-idylle, die aanvankelijk hoofddoel en hoofdzaak was, degenereert door de populariteit tot een onder den voet geloopen bijzaak. Men ontvliedt de stad en men vindt buiten de geheele stad weer terug! Eenvoudig omdat te groote drommen toeristen zich beijveren de stad naar een en hetzelfde ontspanningsoord met zich mee te zeulen. Dit is geen toerisme meer. Dit is de trek van een kudde, de trek van een onbeholpen initiatief-looze menigte, die van de haar geschonken vleugels geen gebruik weet te maken en het machtige, snelle en onafhankelijke toerinstrument, dat auto heet, aanwendt tot een doel, waaraan de trekschuit evengoed, zoo niet beter, zou kunnen beantwoorden. Ik pleit bier dus voor betere toerismevormen. Verstrooiing van de kudde! Ontlasting van de wegen van het Zondagsche file-verkeer, waar snelheid onmogelijk, het inhalen en passeerea van een voorrijder misdaad is. Helaas, met de massa kan men niet uit te toeren gaan. Zij sleept de stad met zich mee. Zij verdrijft de nachtegalen en vertrapt de oevers van stille vijvers. Het ware toerisme is individueel en niet voor de massa bestemd... --- VONNISSEN KANTONGERECHT. 11 Juli Te snel rijden: Carel E. te Zwolle f 4 of 4 d. h. Fietsen zonder bel: Alardus v. d. M. te Boleward, Geert W. te Huizum, Thomas v. d. A., Liekele V., Jacob de V., allen te Leeuwarden elk f 2 of 2 d. h. Met motorrijtuig in verboden richting: Liekele B. te Balk f 3 of 2 d. h, Gerhardus B. te Hoogezand, Andries H. te Womimels, Auike v. (1. W. te Tjalleberd, Cornelit, v. d. S. te Leeuwarden, eük 13 of 3d. h. Auto vasthouden: Marten H. te Beetguin f 3 of 1 w. t., Oene H. te Leeuwarden f 3 of 3 d. h., Andries S. te Beere f 3 of 2 d. h., Aan M. te Leeuwarden f 3 of 1 w. t. . Dronkenschap: Dirk M. te Hempens flO of 5 d. h., Johannes D. te Leeuwarden 7 d. h. Over weiland -loopen: Hendrik V., Geertje D., Oene V., Rinze A., allen te Leeuwarden elk f 2 of 1 d. h. Op rijwiel paard leiden: Doekele R. te Rauwerd f 3 of 2 d. h. Te hard rijden: Arme R. te Groningen, Hendrik G. te Hillegom. Henri A. te Overschie Dirk B. te Leeuwarden elk f 4 of 4 d. h.' Fietsen in verboden richting: Hendrik K. te Heerenveen f 2 of 2 d. h. Geen hand a. d. stuurkruk: Jenny v. d. Z. te Leeuwarden f 2 of 1 w. t. Fietsen op voet9traat: Wijbrand de G. te Leeuwarden f 1 of 1 d. h., Gerke S. te Leeuwarden, gee.i etraf. Overtreding motorwet: Alberlus A. te Leeuwarden f 5 of 5 d. h. Op linker rirwielpad rijden: Roelof J. te 's Hert ogen bosch f 1 of 1 d. to. Niet rechts houden: Jacob de V. te Sneek, Taeke T. te St. Annapar., elk f 3 of 3 d. _~ Jan N. t_- Leeuwarden f 1 of 1 d. h., Jan v. d. L. te St. Jac. Par., Minne J. te Nieuwe Bildtdijik, Fokike V. te Kollumerzwaag elk f 2 of 2 d. h. Auto zonder spiegel: Jacob T. te Leeuwarden f 2 of 2 d .h. Fietsen zonder licht: Jacob P. te Leeuwarden f 4 of 1 w. t., Roelof v. d. W. te Huizum, Neeltje K. te St. Anna Par., Jacob V. Ie Leeuwarden „_: 14 of 4d. h. --- Ata steeds Uw ideaal! Min handige strooiflesacheng ■* /-_-_!/ \-ü_â\ | I ___!__/ ______» ; ; Het radicale Schuur- en Reinigingsmiddel. Eenie Iroootteut E. O.teimenn & Co. Handel Mij., Amsterdam Fabrikente: Henkei _ Cie. A. G.. Dü.seldorf --- LANGS DE WATERGRACHT. O wilde en onvervalschte pracht, Der bloemen langs de watergracht. Gez e 11 e. Nu bloeit in de tuinen de weelde van de zomerbloemen, op hoogen en lagen stam de kostelijke rozen: rood, rosé, wit, oranje, op borders en bedden anjers, leeuwenbekken, papavers, duizendschoonen, irissen, lathyrus en het groot getal der andere veeltintige, veelreukige zomerbloeiers. De vlier heeft de blanke schermen gespreid, juichend glanst het geurend wit der jasmijnen, veelkleurig heffen zich de gespoorde kelken der Oostindische kers tusschen 't frisch-groene bladsel, bloedrood gloeien de pelargonium's, roomkleurig geel de pluimen der spirea's. Maar een even groote decoratieve weelde stalt de natuur nu uit langs vaart en plas. Waar geen rasptong van de koeien, geen bijtende bek van paard of schaap kan scheren, geen zeis den dood der verdorring brengt, daar zijn nu in hooimaand de oevers van de slooten en plassen begroeid met een uitbundigen overvloed van bloemen en planten, zijn ze geworden tot lanen en slingers van kleur en de plassen zelf tot spiegelende tuinen. Groot en klein, hoog en laag van blad en bloem en stengel, groeit en bloeit haast elkaar, met oneindige verscheidenheid van vorm, is ineen gestrengeld tot een wirwar en vlechtsel van ranken en vertakkingen van wondermooie harmonie en frissche pracht. Manshoog schier rijst met duizende van halmen het donkergroene riet, ruischend, suizend, trillend, rillend als de wind er over wuift. En er voor aan den waterkant de reuzen onder de oeverplanten: de glanzend groene kalmoes met de breede lemmet-bladen, de fijn vertakte stengels van de scheerling, waarop de witte schermen pronken als van kostbaar kantwerk, de laatste lisschen laten de gulden slippen over 't water hangen, de Waterzuring heft haar machtige bruine tros omhoog naast de wijd gespreide ijle kransen van de groote weegbreepluimen. Tusschen 't riet de fijne groeöing van het kroesblad van de watervenkel, de geveerde en ronde bladen van de hooge watereppe en engelwortel, die in zorgeloozen overvloed de witte bloemkronen uitspreiden. Van de riethalmen hangen als zoovele klokjes elk met een gouden stiftje er in, de paarse kelkjes van het bitterzoet, zweven lijk vlindertjes de roode en violette veertjes van wikke en moeraslathyrus. De wederik pronkt met de gele sterrepluimen, de ruig overdonsde geelwitte poelruit glanst naast de roode zwanebloemen, de rosé moeras-andoom, de groote vergeet-mij-nieten, de gulden waterboterbloemen. De wilde balsem geurt met purperen blad en paarse trossen, de wateraardbei gloeit dieprood tusschen de lieren en de ronde stengels van de mattebres met de bruine bloesempropjes. En op de moerasweidjes daar staan de forsche amaranthen kattestaarten te jubelen naast de witte schermen van de moerasspirea's, de paarse kwastjes van de kale jonkers, daar vlakken zich uit de veldjes van fijne moerasvarentjes, waarboven bet mannagras de arenpluim ijl en luchtig wapperen laat, de smeerwortel de donkere trossen bengelen laat en het Jacobskruid de gouden bloemen heft. Hier in deze, kleurige wereld viert op zonnedagen het zomersche leven nog hoogtij. Bronzen en staalgroene vliegen schieten af en aan, kleine blauwe en roode vlindertjes dansen van bloem tot bloem, groote kleurige schoenlappers zonnen zich met open en dicht geklap der wieken op de schermen, dikke donzen hommels tuimelen gonzend van kelk tot kelk, bruine en blauwe libellen en waterjuffertjes zigzaggen af en aan. Al wat er uitgebroed is in het riet is vluchtig. Jonge rietgorzen trekken met de ouden rond, brengen hun gefluister alom. Kleine karekieten klauteren door de rietstengels, een familie baardmeesjes wiegelt zich op de rietstengels, half volwassen eenden peddelen er tusschen door, bonte jonge meeuwen dompelen zich er tusschen, vluchtige sterns zwaaien er over. Uit het dichtst der rompen klinkt nog het rappe liedje van den rietzanger, 't geratel van de karekieten, over de plassen die nu ook hun vollen zomertooi hebben aangetrokken. Nu zijn er de prachtige eilandjes van kikkerbeet en waterranonkeltjes, één deken van blanke bloempjes. Nu bloeien de gentianen met de gele bekers. Op de ondiepe plaatsen aan den kant nog de rosé kransen van de waterviolier, de kleine porceleinen kelkjes van de krabbeschaar, de luchters van het pijlkruid, de roode kleine pyramide van den veenwortel. En aiover, aiover den plas de bruine glimmende bloeiknodsjes van 't gedoken fonteinkruid, de gouden knoppen van de gele plompen, waar het mooist zijn de waterlelies, het mooist is de smettelooze pracht van de roos der plassen, de blanke sterrebloem met het gouden hart. Die stille bochtjes waar zij nu liggen zij aan zij, rustig en puur in den eenvoud van hun blanke glorie, tusschen de groote bladen. In hooimaand glanst de wijde wereld van water, riet en biezen met een wondere harmonie van kleuren, juicht de vreugd van vollen bloei op oever en plas, woont de ongerepte schoonheid van de schepping waar het riet ruischt en het zijïg pluis der wilgen zweeft. DE STOPPELAAR. WEDJ-lilK. --- DE INGESTORTE GEBOUWEN TE MONTGOMERY. Gelukkig niet veel slachtoffers. De gevolgen van de instorting der beide zakengebouwen te Montgomery zijn gelukkig minder ernstig dan aanvankelijk gedacht werd. Vooral de menschen, die bedolven werden, zijn slechts twee gedood en enkele gewond. De gebouwen behoorden tot de oudste der stad en verleenden plaats aan een zaak met 25 employés en een warenhuis met meer dan honderd bedienden. Na de instorting kwamen alle beschikbare artsen toegesneld, evenals de geheele brandweer en politiemacht. Honderden burgers verleenden bij het reddingswerk hulp. --- DE SUTKERBTETENOOGST OP DE GRONINGER KLEI. Valt mee. Zijn de oogstvooruitzichten op de Groninger klei over 't algemeen uitstekend, met de suikerbieten scheen 't mis te zullen loopen. Zooals het er op 't oogenblik voorstaat valt echter ook dit mee. Weliswaar heeft de eerste generatie van de bietenvlieg overal groote schade aangericht, maar daarna had de ontwikkeling over 't algemeen op gunstige wijze plaats en al moge het gevaar voor verdere beschadiging nog niet geweken zijn, men is thans overal goed wakker en past op nauwgezette wijze de voorgeschreven bestrijdingsmiddelen toe, zoodat. enkele perceelen daargelaten, de vrees voor misgewas nu wel geweken is. Weliswaar zal de opbrengst ongetwijfeld niet zoo groot worden als 't vorige jaar het geval was, maar de oogsttijd ligt nog in een ver verschiet, zoodat er, indien zich geen nieuwe tegenspoeden opdoen nog veel kan worden ingehaald. --- De ware bestemming van de auto. In het zomernummer van de Motorkampioen geeft Henri Meyer een artikeltje over de auto en haar bestemming, waarin hij hartelijke opmerkingen maakt over het bederven van de schoone plekjes in de natuur door den trek van honderden en duizenden natuurminnaars. We veroorloven ons enkele aanhalingen. De vooruitzichten van het automobieltoerisme in ons land hebben de laatste jaren een opmerkelijke verandering ondergaan. Dat wril zeggen: ze zijn er niet beter op geworden. Geen wonder ook. Tusschen de paar duizend auto's van de upper ten, die luttele jaren geleden van het wegennet een niet'al te ruim gebruik maakten en de veertigduizend automobielen, die thans met min of meer toeristische bestemming over onze wegen krioelen, ligt eenig verschil. Er is inderdaad een nieuwe toestand ontstaan, die aanleiding geeft tot eenige bezorgde vragen. De vraag b.v.: Kan er bij de vooral op Zon- en feestdagen te constateeren overbelasting van het meest populaire gedeelte van ons wegennet nog wel sprake zijn van automobiel to e r i sm e? Men moet den „bollenzondag" en de optochten naar de bloeiende boomgaarden hebben meegemaakt om even hartgrondig als ik te kunnen verklaren: dit is geen automobieltoerisme meer. Dit is eenvoudig een stapvoets rijdende automobielshow, een parade van voertuigen en menschen. En aangezien noch het een noch het ander in de bedoeling lag, wijl immers de menschen met hun voertuigen uittogen om wat van de schoone natuur te zien, maar niet om elkander en hun auto's te bekijken of te laten bekijken, mag men zeggen: het was uit toeristisch oogpunt een tragische mislukking. Men heeft de laatste jaren meer van die mislukkingen kunnen noteeren. Zij zijn --- EEN FUIFLUSTIGE CHAUFFEUR. Verkocht de auto van zijn baas. In 't laatst van de vorige week kreeg de Amsterdamsehe chauffeur V. van zijn baas opdracht om een aantal toeristen de schoone dreven van het Gooi te laten zien. In hoeverre V. zich van zijn opdracht heeft gekweten, is tot dusver niet opgehelderd. Wel is thans gebleken, dat ook de chauffeur den smaak van 't plezierrijden te pakken kreeg, zijn beste vrienden uitnoodigde en hen in zijn wagen liet stappen. Het werd een amusant tochtje. In Laren en omgeving vertoefden de jongelui geruimen tijd en bezochten er ongeveer alle oordn des vermaaks. Toen ging het, vertelt de Tel., op Bussurn aan. V. had en passant zijn zakken eens geïnspecteerd en bet resultaat was vrij poover. Ook bij de anderen was dit bet geval. Toen kreeg V. een limineuzen inval. „We gaan den wagen verkoopen", zei hij. De eerste gang was nu naar een garagehouder, die weinig bezwaar had dit wagentje ter waarde van f 1000 voor f 450 te koopen. De plezier makers vertrokken met een aardig snoepcentje op zak. Na de fuifstemming kwam de kater. De garagehouder, die reeds dacht aaa een bandietenoverval van de eerzame toeristen, ging aan het informeeren. De politie in Bussurn zat niet stil en zoo hadden reeds spoedig daarna eenige der heeren een onderhoud met den inspecteur. Het liefst zou men nog van V. de toedracht der zaak gehoord hebben, doch de chauffeur verdween op geheimzinnige wijze en naar hem zoekt de politie nog met onverflauwde belangstelling. ---