Soc.-democratische burgemeesters. Bij het artikel van Het (sd.) Volk dat er nog slechts drie gemeenten met s.d. burgemeesters zijn, merkt Le (lib.) Avp. op: „Inderdaad. Dit is niet veel, integendeel, het is zeer weinig, gelet op de sterkte van de sociaaldemocratische beweging in ons vaderland Maar men mag bij de'beoordeeling van dit feit toch niet vergeten, dat, sinds Minister Cort van der Linden in 1914 de benoeming van den heer K. ter Laan tot burgemeester van Zaandam bevorderde, er zoo het een en ander met de sociaal-democraten is gebeurd, wat hun politiek betreft: gebeurtenissen, die hun betrouwbaarheid voor het bewind niet (om het he.*l zacht te zeggen) boven verdenking deden staan. Dit lieert verdere eventueele benoemingen belet; het was hun eigen schuld. Echter, dit is thans niet meer zoo. Het is trouwens bekend, dat ook de Regeering teijeii benoeming van sociaal-democraten ais burgemeester geen principieele bezwaren meer heeft. Zij hebben er daarom inderdaad recht op, dat in bepaalde gevallen waarin de benoeming van een sociaal-democraat gerechtvaardigd is, wegens bekwaamheid, ga schiktheid en de overige bij deze benoemingen, in aanmerking komende omstandigheden, de regeering hem ni*:t zonder noodzaak passeert. Maar ze moeten zich niet van den domme houden; dat „slechts drie" is grootendeels gevolg van hun eigen politiek." • • t --- BRUINTJE BEER VINDT EEN ZWARTE NARCIS No. 21. —- Intusschen hebben de kabouters voor hun vorat een gouden zetel gebracht. Hö neemt plaat* en Bruintje. die gebonden voor hem staat, vertelt rustig «n zacht, wat hh' ln den tuin van sp vader heeft gezien. „Wit!" roept de koning verontwaardigd, „een van kabouters zou een narcia zwart hebben gemaakt, doordat hij de bloera met een tooveratok had aangeraakt? Dat komt nijj erg ong«« toodfeltJJs voorl Onze wet etoeht," too gaat de koning door, „dat geen lentekabouter ooit een bloem kwaad mag doen! Ik zal dit dadelijk onderzoeken en ala jt) de waarheid hebt gezegd, haal ik onmiddellijk den boosdoener voor het kaboutergerecht. Kom mee, *!s alles blftkt, zooals jtf dat hebt 'erteld. beataat er geen gevaar oor je leven. Jou wordt don terlond Je vrijheid teruggegeven." --- De eerste inheemsche burgemeester. Onlangs is dr. Soebroto door de Indische regeering tot burgemeester van Madioen benoemd. Daarmede is voor 't eerst een inheemsen bestuursambtenaar op een burgemeesterszetel geplaatst. Het Vaderland geeft een overzicht van wat de inheemsche bladen hiervan zeggen en voorziet het overzicht van commentaar. Wij achten een en ander belangrijk genoeg, om het hier op te nemen: „De Maleische bladen meenen, dat nu het hek van de dam is en Indië binnenkort, ook wat de hoogere functies betreft, „geïndianiseerd" zal moeten worden, om dit onelegante woord te gebruiken. Zij trachten de regeering in deze richting te drijven, doch de wijze waarop dit geschiedt zal wellicht voor de regeering eer een waarschuwing dan een aanmoediging zijn, om op deze weg vooralsnog verdere stappen te doen. De Maleische pers gaat in haar ijver zelfs zoo ver, bepaalde functies „welke tot dusver voor Europeanen werden gemonopoliseerd", aan te wijzen ter beschikbaarstelling van Inheemsche candidaten; zij gelooft, dat de benoeming van dr. Soebroto op een nieuwe koers van de regeering wijst. De Soeara Oemvem (Soerabaia), die de verandering meent te bespeuren, vergist zich echter. De regeering heeft onlangs nog zeer duidelijk gezegd, dat de benoeming van Inheemsche burgemeesters alleen niet reeds had plaats gehad, omdat er geen geschikte candidaten waren. „Het eerste schaap is over de dam, wie volgt?" vraagt het blad. De beeldspraak is weinig vleiend: minister Coiijn zou in zoo'a geval tenminste nog van een „ooilam" hebben gesproken. Het blad besluit: „De betrekking van voorzitter van do Volksraad is bijvoorbeeld nog open." Ken overbidige aanwijzing, die naar onze smaak van weinig tact getuigt. De Pamandangang Batavia) gaat een totaal verkeerde weg op, door de petitie Soetardjo bij deze benoeming to betrekken. No den Landvoogd hulde gebracht te hebben, „die do consequentie vau de ontwikkeling dezer gewesten wil doorvoeren", gaat het blad verder: „Deze daad (de benoeming van een Inlandschen burgemeester) beteekent meer dan lange redevoeringen zoowel hier te lande als in Nederland, waarvan de inhoud niets anders gaif dan beloften. Na de verwerping van de petitie Soetardjo in Nederland is de lust van samenwerking geheel verdwenen. Het verdwijnen van die lust is niet op principe gebaseerd, doch ontstaan uit -teleurstelling. Want zoowel de Volksraad als de publieke opinie daarbuiten waren hot met de petitie eens, terwijl de regeering hier te lande er ook niet weigerachtig -tegenover staat. De benoeming van een inlandschen burgemeesters een troost, als een verachtend middel op *en wonde plek." Het blad hoopt, dat deze daad gevolgd zal worden door de benoeming van een Inlandschen voorzitter van de Volksraad, een Luitenant-Gouverneur-Generaal, een departementshoofd, een adviseur voor Inlandsche Zaken en nog andere Inheemseben. Het indianiseeringsproces dient, volgens het blad, systematisch versneld te worden. De geschiktheid kan geen faitor zijn, omdat te voren Inheemsche krachien nooit deze betrekkingen hebben bekleed. Alsdus de Pamandantfan. Uit deze laatste omstandigheid kan men ook een andere, meer voor de hand liggende'en o.i. juistere conclusie trekken: dat juist, omdat Inheemsche krachten deze betrekking nooit hebben bekleed en hun geschiktheid du-i niet kon blijken, de regeeriig ten deze met groote omzichtigheid dient op te treden. De geschiktheid is een alles overbeerschende factor en de regeering heeft herhaaldelijk doen blijken, deze eisch het awaarst te latej wegen. Alvorens non volgende stap te doen zal zij de ervaring laten spreken en zorgvuldig dienen na te gaan of de arbeid van don Inlandschen burgemeester beantwoordt aan de verwachtingen welke de regeering t.a.vr. deze benoeming heeft. Dit is een gezond beginsel, waarvoor men echter in de Maleische pers geen oog heeft. Vandaar dat de waardeering van die zijde te wenschen overlaat. De Kebangoenan (Batavia) b.v. Is voor de benoeming wel dankbaar, doch teekent daarbij aan, dat zij weinig bcteekenis heeft voor de economische vooruitgang, hoe zij voor de sociale instellingen en voor de behartiging van de belangen der Inlandsche ingezetenen een voordeel kan worden genoemd. Madioen is maar een kleine gemeente, aldus het blad, en het knoopt er de hoop aan vast, dat grootere gemeenten eveneens aan inlandsche leiding zul tan worden toevertrouwd. Een ander orgaan, de Sipatahoenan (Bandoeng) zoekt achter de benoeming een factor, welke er totaal vreemd aan moet zijn. „Zij is geen toeval", meent het blad te kunnen verraden. Hét wijst dan op de internationale spanningen en ',e noodzakelijkheid van vertrouwen der- Inheemsche bevolking in de regeering. Voor de volksleiders is dit feit een aanwijzing, hoe zij hun houding moeten bepalen ten opzichte van de dooj* hen te volgen politiek, aldus dit Bandoengsche blad, hetwelu blijkbaar gelooft, dat de regeering zich op deze wijzj het vertrouwen der Inheemschen wil verzekeren — om geen ander, ieelijker, woord te gebruiken. Dit vertrouwen is er bij het overgroote deel der Inlandsche bevolking. Zoo het er niet was, zou de regeering het door een dergelijke benoeming zeker niet krijgen. De meest reëele beschouwing achten w'j die van de Keng Po, het OhinecschiMaleische blad, dat te Batavia verschijnt. Dit acht de benoeming een stap vooruit naar de moreele en sociale gelijkstelling van alle bevolkingsgroepen in Indië, hetgeen nog belangrijker is dan een gelijkstelling volgens de wet. Voorts ziet het blad in de benoeming een opkomend besef bij de regeering, dat samenwerking en nauwe band met de Inheemschen noodzakelijk is. Na hetgeen hierboven werd uiteengezet, behoeft het geen betoog, dat het opkomend besef, dat hier in het licht wordt gesteld, allerminst een actueel verschijnsel is. Maar wel blijkt in de Keng Po waardeering voor de door Nederland gehuldigde kolonisatie-inzichten uit de volgende vergelijking: „De politiek die hier door de'regeering wordt gevoerd, is zeer tegenstrijdig met de politiek van Duitschland of Italië. Nederland is nu eenmaal geen Duitschland. De tijd zal bewijzen, wie het tan het rechte eind heeft: hij, die samenwerking beoogt en de gelijkheidsgedachte doorvoert of hij, die de onderdrukking van ■de koloniale bevolking wenseht om haar tot slaven te maken." Dit is een erkenning, welke op juist inzicht van de verhoudingen is gebaseerd. Al wordt, naar onze snuiakv de benoeming van dr. Soebroto ook hier wel in een zeer groofc en weinig bij het geval passende omlijsting gezet." --- ZEVENDUIZEND VLUCHTELINGEN IN ONS LAND. Geen toelating van vrienden van Nederlandsche ingezetenen. In de memorie van'antwoord aan de Eerste Kamer inzake de Algemeene beschouwingen over de Rijksbegrooting voor 1939, lezen wij: De regeering heeft niet alleen door het woord, maar ook met de daad bewezen, dat zij bewogen ie met het deerniswaardig lot van de vluchtelingen. Voor een aansporing tot meer doortastende hulpverleening met een beroep op naastenliefde of Christenplicht, is naar het oordeel der regeering zeker geen plaats. Zij kan zich volkomen vereenigen met de opmerking van vele leden, dat Christelijke politiek in geenen deele onbeperkte toelating eischt. Zooals terecht wordt opgemerkt, mogen de rechtmatige belangen van het eigeo volk, dat zelf in hoogst moeilijke omstandigheden verkeert, niet in het gedrang komen. De toelating van bloedverwanten is niet alleen beperkt geworden tot ouders en •schoonouders, ook vele — met name bejaarde — andere familieleden zijn voor onderbrenging in gezinnen toegelaten, terwijl aan verscheidene honderdtallen familieleden van verdere graad, meerendeels van middelbare leeftijd, voor opneming in kampementen toestemming tot binnenkomst ie verleend. Aan toelating van vrienden van Nederlandsche ingezetenen kan niet worden gedacht. Wanneer een rubriek vrienden was geopend, zou deze, zooals wel is gebleken uit do vele ingekomen adreseen, een dergelijke omvang hebben aangenomen, dat daarvoor de toelating van familieleden — welke naar het oordeel der regeering in de eerste plaats in aanmerking dient te komen — in gevaar zou zijn gebracht. Ten aanzien van de toelating van transmigranten dient voorzichtigheid te worden betracht. Zoolang niet bepaaldelijk toestemming voor binnenkomst in een derdo land is verleend, is het — de practijk wijst zulks uit — meestal zeer moeilijk de juiste emigratiekaïióen te beaordeelen. Opneming van transmigranten tot een eenigszins belangrijk aantal in kampementen is uitgesloten. Tegen de instelling van een speciale dienst ten behoeve van de afdoening van aanvragen, deegewensebt niet vrijwillige krachten onder leiding van en werkende volgens richtenoeren. aangegeven door de regeering, bestaan overwegende bezwaren. Er moge te dezer plaatse nog' worden aangeteekend, dat de regeering na het groote aantal gevallen, waarin sinds 7 November 1938 toestemming tot toelating van vluchtelingen in ons land ie verleend ceworden (de 7000 zijn thane reeds overschreden), verdere toelating van groote aantallen vluchtelingen niet verantwoord acht. Tot haar leedwezen moet worden teruggekeerd lot bel vroegere systeem, dal toestemnti - in zeer bijzondere om*t v.t- --- KWESTIE BETREFFENDE DE INVALIDITEITSWET. Een ten onrechte gedane navordering. De Raad van Arbeid te Leeuwarden had ingevolge de Invaliditeitswet een navordering van premie ingesteld tegen een gemeentebestuur, omdat het geen rentezegels had. ten behoeve van iemand, die wekelijks gedurende 2 dagen en in de zomervacantie op verschillende dagen had meegeholpen aan het schoonmaken van de openbare- school. Voor'bet schoodmaakwerk had de gemeente een echtpaar aangesteld bij een schriftelijke overeenkomst, waarin verschillende verplichtingen met betrekking tot de werkzaamheden alsook het loon waren opgenomen. Bij verhindering moest het echtpaar ten genoegen van de gemeente voor eigen rekening voor een vervanger zorg dragen. De hulp, op wie de navorderinv betrekking had, was dan ook door het echtpaar aangenomen. De Raad van Arbeid was van oordeel, dat zoowel het echtpaar als deze hulp in loondienst der gemeente is te beschouwen, welke meening door de Raad van Beroep te Groningen iv beroep werd gedeeld. De Centrale Raad vau beroep heeft thans, naar de Tel. meldt, in hooger beroep beslist, dat ten dezen niet eenige overeenkomst, dus ook niet een arbeidsovereenkomst, tusschen de hulp en de gemeente is aangegaan. Ook kan niet worden gezegd, dat deze hulp namens de gemeente door het echtpaar of door een van beiden in dienst van do gemeente is aangenomen. De Centrale Raad merkte hierbij nog op, dat het aan de gemeente, voordat haar de ten dezen gedane navordering bereikt had, niet eens bekend was, dat de betrokkene mede behulpzaam was bij het schoonmaakwerk. De Centrale Raad was dan ook van oordeel, dat de navordering ten onrechte heeft plaats gehad. --- BHel moderne pijnstillende middel II Instantine --- FAMILIEBERICHTEN ONDERTROUWD: S. P. Hoogerhuis, St. Jac. Par. en J. C. Jenema, Mianerftga. T. do Jong, Wier en W. Sijtsma, Miunertsga GEBOREN: Ulbe Dirk, zv. B. Galema en A. Dijkstra, Raard. Klaas, zv. S. K. Sipma en E. Veenstra, Kimewerd. Auke, zv. A. .1. Breeuwsma en T. Boolrjma, Nijlanl. Klaas, zv. S. K. Sipma en K. Veenstra, Kimswerd. Sjerp. zv. li. S. Wassenaar en X. Schukkipg, Baar! OVERLEDEN: W.'A. I. F. L. Kiestra. 72 j., m. V. K. de Jong, Leeuwarden. T. Sandhuizen, S 2 j., wed. v. C. Weslra, Leeuwarden, Tj. B. Pietersma. 83 j., wedn. v. H. Kingsbergen, Hardegarijp. E. Terpstra, 60 j„ m. v. A. Wierderaa, Franeker. C. F. FreveJ, 81 j., wedn. v. A. M. L. Buyze, Velp. R- v. d. Velde, 43 j, m. v. N. v. d. Veen, Gro< S. J. Terps , Rt Crl rt. dc volgende repliek: Hen onrt **a e algemeene opmerking, dat ■luidt "e de naam »plan-Westhoff" aan>n ber l Scheel van inzichten, ervaringen Mai gen' nu door ir* Westhoff ''* 'le pL . samengevat en uitgebouwd. Onder ' „'ers v°or dit plan noem ik — ondsr ik *Iv.eren — bijlen den hoer Buiskooi, "e ont«- •ust met Groninger werkloozen ro°'nningsarbeid aanvatte en ir. Mesu, . e«s vele projecten uitwerkte en tot Het !n8 bracht. ,; J!Un'* dat ons in eerste aanleg ver- U ''s de vraag: vergroot het pla.i-'lo r(|at,olUe autarkie of het omgekeerde, "leer hoi door Rroo,er welvaart en durf "n mogelijk maakt «,! r meer import met als gevolg ]|. exPort? 'let'p?6'oo' het laatste, want anders zou ik 'f met n'et hebben verdedigd, daar ik Kroot ten volle van overtuiKd ben' dat 'Velva,r, fioederenruil voor onze nationa'.o Afleer» onontbeerlijk is. Maar wat wij im"iet Btp .en wat wij exporteeren behoeft *taal. r\ys uit dezelfde goederen te be"atio a , *.'° niet in. waarom wij er b.v. Bi,a"i inrt-n'e' mee vooruit souden kunnen a,"o's \, n *'•' '"indcr graan, maar meer •oen ètr stmest> koloniale producten, ka* iflliint ~' zo.ude,i importeeren. Op dit punt rr' '".'1 gevangen te zijn in de gilde'Ws v wil onze graanimport — die ove,v>n 'f,, ?ora-l getroffen is door maatregelen ■anrihav chlaild> België en Frankrijk - *>* bedr-r1 en bevriezen en durft het met aan "'e' waBen met de aanpis'!t'a veranderde oeconomische verhou- I, jle deze tijd vraagt Houden wat v"n (;one ' vrees voor aanpassing en alweer *'-■* vanUIrentie z'Jn immers tvpischc uitin,Wr S**de»-ee<-'st! op 0 weegt bij u vooral zwaar het feit, i„ °"Zot nieuwe of verbeterde gronden, x°rdeii akkerbouw of veehouderij zal Streven. Ik geloof, dat u hier ['TtroJ* . oordeelt en — onbewust — de aar ip e nR' die er te dezen in ons ópen- De Jen bestaat, helpt bestendigen. Fehccl"ste"n" aan do landbouw is in wezen V"H 0v»B''i(t aan de steun, die de arbeiders 8en' don .fidswege in llun loonen ontvan- fettnveri . door werkverschaffing en H 0n 'eening de wet van vraag en aan),erd ac arbeidsmarkt zeer sterk getem't(X d' en ook geheel Bel'ik aan de '"tvaLp de ambtenaren in hun salari3 I' 'liiid ' doorda* deze meer naar behoef- M w^r llaar de wet van vraag en aanr'lßs bepaald. Een simpel contingen- J>er,, wetje geett verschillende groote i°r hu mogelijkheid millioenen meer 0p '!e binnenlandsche markt gé- Pr°ducten to maken en een dito rjj.«steunt" het geheel tteenkolenmijnl ftl ,ca de steenkolenhandel, rt **«ar "let uit lichtgeraaktheid, dat ik ;e. kens ,maak tegen het woord ~steun" bij ijisigi*,,. "e'sing van de aard der landbouw-5 ei"ieér! .e;?elen en ik bedoel er uiets rt arbeid * n,ee* wanneer ik «eg, dat ook «'iven , • de ambtenaren, de Philipsbe- dc steenkolenhandel etc. „ge 'Si% Maar ik vrees van het v UndK u'ken van het woord «iteun" bij r**«re i?Uw en van het -'-'eslaten elders *?n eo Vertroebeling in ons openbaar den ""-e-a, *" * • l»y u zelfl Daarom gelijke mon- happen, want de door u aan*rwerjT a'lerarmsten, de handelaren en de, :!cc aanendo industrie betalen evengoed v e'Uni »s*eun" aan de arbeiders, de 8,1 de uen* de huisbrand, etc, als aan die uw- En welk bedrii' was mL>er Mtii jQ door eigen organisatiemogelijkt er4r*maI1 de Rrafische bedrijven? Ook de -?"1' daf heeft een krant noodig en berrafisch Voor een zekere „steun". Dat de rt''*fei*oi-Vakken door eigen organisatie een %,ti(seiing uunnen doorvoeren., de in,j"l? ttteBV*ak alleen met bihulp van eonh°.or der,ingsweUen en dc landbouw alle?n P|,jnc|Du 'andbouwcrisiswet, is m.i. geen \S ah ver^chil jp.'tis ie e,n «snijden dus riemen van ander- JW. Au r ' e,k °P zün wijze en elk op zijn f*1" ki?n,.de landbouwendo bevolking £' te iJ l ricmensnijden nog steeds te Te„sl "°men. aioet ik constatceren, dat u de »r'eidn "• voor bet plan-Westhoff, voort* 1 ' 'unrt Ult de versterking van het agrnri«at. i- ,Qatnent van ons volk, onbesproken « * onn0 zeer S°ed voorstellen, dal <.f n mal6eSbare factoren weinig indruü w ati*und • maar "'■'• tocl' leil onrechte j.°fdt njpR> ook oeconomische en sociale, is 'e**en a"een gedreven met cijfers, sta» n de-, e." "'aterieele perspectieven. Het l- n* het jtl zelfs gevaarlijk dit te willen, %nc' gemoed, het ideaal wil naar alle ijNoe UOorbreken en wee het volk, dat hU't*alan i ? PersPectieven opent. Er zijn JM\t. in ?che ideologieën, die een doori al" belang en richting te zijner s "*• \vr>iS Je sPanning maar groot genoeg 'el zullen helpen." --- Matiging blijft geboden. e N 1' v ' K>- Crt. toekent hieronder aaü! D'llen .'?a'ileiding van het bovenstaande "aal Var,J d,oll>v „.**■ de instandhouding van de lanj, *arom ;Uzakelijk moet worden geacht. Mdc waan Wjj aPCOOrd mi.t ilet princip? , • niet , Un aan de landbouw, omdat wij i den kunnen goedkeuren, dat di w ° itivln 0r omstandigheden, waarop hij t. l 1(?n „ ka« uitoefenen, te gronde zou h l«r m„ ?cht- Deze steun zal zich dan ?,len beperken tut hetgeen strikt ''e' minJl 's' niet meer 'iv?* maar 00,< 1„R WdT Want «'ij moeten steeds in het v von,', dat de steun voor den één een * betten -n :'nd,-'r beteekent Daarom v.'ns* dip ,' otli- '''gen overdreven verla.i-*JJ tr. ~ , ''" crisisomstandigheden prolw«--;""• wèii,nl>ken om een positie te verkn:* l'-*? "i het verleden onder normaio *~edeii uimmec hcefl testen. DergellJTie verlangens komen tot uitiug in het rapport „Ordening on landbouw" van het Kon. Ned. landbouwcomité, alsmede in de wijze waarop het plan van ir. Westhoff van verschillende zijden wordt verdedigd. En onder deze laatsten neemt het artikel van den heer Louwes een opvallende plaats in. Een uitbreiding van cultuurgrond op groote schaal, zooals ir. Westhoff voorstelt, beteekent immers behalve op den duur een bestaansmogelijkheid voor -Ton aantal Nederlanders ook zwaardere lasten op onze geheele bevolking, werkloosheid in de te zwaar belaste industrie en eveneens werkloosheid in de importhandel en de scheepvaart. Zal er onder dergelijke omstandigheden een grootere behoefte bestaan aan ;m--port van auto's, koloniale producten, katoen enz.? In de gedachtengang van den heer Louwes mag ook de industrie aanspraak maken op de volledige voorziening van de binnenlandsche markt. Alle invoer immers, die door productie in het binnenland kan wor den vervangen, beteekent winst voor de gemeenschap Maar waarmede moeten wij dan de toch noodzakelijke invoer — 0.1. grondstoffen - betalen? Het probleem is dus onzuiver gesteld door alleen de belangen van de graanhandel te stellen tegenover de landaanwinning. Zoo zou men alleen kunnen redeneeren. indien de Neder landschc landbouw vrijelijk tegen het buitenland concurreerde De heer Louwes wil in onze bestrijding erg graag een uiting van de gildengeest ontdekken. Meer dan een paradox is dat niet. Wij zijn het er intusschen mee eens, dat afweer van concurrentie een kenmerkende eigenschap is van de gildeneeest. Wij blijven dus geheel in de lijn, als wij een poging van den heer Louwes om iets dertrefijks te verkrijgen ten sUrkste afkeuren. Volgens de la; dbouwautark-'e van den he_>r Louwes wordt de Nederlandsche markt immers i/ereserveerd voor den Xederlandschen producent, met uitsluiting van de goedkoope buitenlanc'sche producten. Blijkbaar is de heer Louwes ook nog een slecht lezer vau ons blad. Anders zou hij het niet noodig hebben geoordeeld ons te wijzen op de talrijke andere euvelen, die een verstarrende invloed uitoefenen op hel kosten- en lastcnpeil. Men mv dat alles ook steun kunnen noemen; zeer zeker is in vele gevallen dit, voor den heer Louwes zoo onaangename, woord op zijn plaats. Dat niet alleen do landbouw, maar ook andere bevolkingsgioepen nemen snijden van andermans leer is dus juist. Deze uit drukking was echter in het geval van den heer Louwes zoo goed van pas. omdat gepoogd werd de indruk te wekken, alsof de boerenstand het risico van het plan- Westhoff zelf wilde dragen. De werkelijkheid is echter, dat men de steun wil verhooeen en dat deze hooger3 steun ook zal moeien gelden voor de producten van de nieuw ontaonnen landerijen. De eenige, die dan risico loopt, is niet de landbouw, maar zijn wel de andere bevolki*-gsq;roepen. De heer Louwes bekleedt als voorzitter van het Kon. Ned. Landbouwcomité een vooraanstaande positie in de landbouw en van hem wordt verwacht, dat hij voor de landbouwbelangen op de bres zal staan. Heeft echter eenzijdigheid ooit goede resultaten afgeworpen?" --- DE LUCHTVERDEDIGING. Delft gaat ook een luchtatweercorps oprichten. In het begin van deze maand hebben Ged. Staten van Friesland een voorstel ingediend tot het plaatsen van luchtafweergeschut bij de centrale van het provinciale electriciteitsbedrijf. Het Friesche voorbeeld heeft inspireerend gewerkt en over het geheele land worden thans pogingen ondernomen om een stelsel van iuchtbeveiliging te' krijgen, dat niet op passieve bescherming, maar op actieve verdediging is gebaseerd. Wat voor het Fnesch Provinciaal Electriciteitsbedrijf geldt, is ook van toepassing op het geheele Nederlandsche bedrijfsleven. Ooic in Delft is de kwestie van de luchtverdediging al eenige tijd onder oogen gezien, schrijft het H.blad. De hoofden van de industrieele ondernemingen hebben twee besprekingen gehouden met de staf van de luchtbeschermingsdienst te 's Gravenhage en men is daarbij tot overeenstemming gekomen inzake de oprichting van een vrijwillig landstormcorps-luchtafweer afdeeling Delft Omdat voor de bediening van luchtafweergeschut personeel noodig is of buitengewoon dienstplichtigen, is in de Stadsdoelen een inleidende bespreking gehouden, waar ruim 200 personen uit de verschillende Delftsche industrieën aanwezig waren. Het ligt in de bedoeling om in de komende weken nog drie of sder bijeenkomsten te beleggen, waarop telkenmale een deel van het Delftsche industriepersoneel aanwezig zal zijn. Dank zij bepaalde omstandigheden, ten deele voortspruitend uit particulier initiatief zal men te Delft binnenkort 21 kleine kanonnen krijgen van 2 cm. kaliber, later te vervangen door geschut van 4 cm. Dit materiaal zal in batterijen van drie stuks rondom de stad worden opgesteld. Het personeeL dat het luchtafweergeschut moet bedienen, zal uit de industrieën worden gerecruteerd. Men heeft daarvpor minimaal 300 man noodig. ---