& **AmÏÏ'h ƒ JpF mr F LET OP ONZE PÄISCOURANT EN OIÉfE ETALAGE De Gruyters KOFFIE -\mmmJflmWmmVmmm Prijzen per 'A pond : ËkËAmmmmmmm» ms Paarsmerk .... 50 Ä__flOO Blauwmerk . . . . 45 H RÎÎ aankOOp van ï- Roodmerk. . . .40 1 813 a^.SuikcrenM«B«>T,c)8«>T,c) Oranjemerk .... 30 ■ naat keuze: H Croenmerk .... 20 f| cfe van 100 voor 5" |||| Zonder merk .... 15 ■ i pond K-otu Q0 m 4.5 |g Javakoffie met mout . 12 Ä 1 „ ♦» " qq „ 4rO Coffeine-vrije. p« bv» 60 11,. " 60 ~ 3° n " 2O HM 1i " - luJ3O I De Gruyter's THEE ■lD __ — 1 Prijzen per ons : ■ _«,-J Zilver-Paars. . . .40 1 <>ldl6 .... 36 Zilver-Rood . . ... 32 Ë^W^mS^^ Zilver-Zwart .... 28 mtmfj wïffl Oranjemerk .... 24 **!a%flÊ Groenmerk ...» 20 TKflim iifWffll --- PRIJSVERLAGING VANAF 1 NOVEMBER 1934 ÜA@©is AROMA FLACON: PRIJS: NAGEVULD: 5 4.— 3 1.25 0.90 2 0.75 0.50 1 0.50 0.30 O ONVERANDERD 0.16 Bewaart het ledige Maggi-fleschje en laat het opnieuw vullen met MAGGI's Aroma. U profiteert dan van materiaalbesparing. MIDDENSTANDERS | -flj». Een abonnement bij * SBetentf' jfê.©. Handelsinformatie- en Incasso-Bureau voor den Middenstand, OPGERICHT 1864. biedt (1 in deze tijden GItOOTE VOORDEELEN. Een volledige prospectus, waaruit zulks duidelijk blijkt met een exemplaar van de veertiendaagsen* zeer verzorgde courant, wordt op schriftelijke aanvraag p. o. verstrekt. JProbmciaal ïfclang" ».*.. IAMSTELSTRAAT 14-18 - AMSTERDAM CBNTR. TELEFOON 32000 (ZES LIJNEN) Vsór Middenstands Federaties en Bonden kan een speciale overeenkomst getroffen word en ten behoeve hunner leden. Vertegenwoordiger: 3. F. A. DEN HOLLANDER, Petrus Campersingnl 171 a, E Groningen, Telet. 961. Advertenties in dit blad hebben steeds succes --- FEUILLETON DE ROOFGRAVEN VAN DEN REGENSTEIN HISTORISCHE ROMAN door F.J. HOEKSMA. DE BELEGERING. 16 Toen des anderen morgens aan den Oostelijken horizon de zon boven de kimmen verrees en in het dal de nevel optrok, werd het levendig rondom den Regenstein. Uit de boedb'jea kwamen troepen gewapende mannen te voorschijn, die in den nacht, onder dekking der duisternis, aangekomen waren. Voor de burchtpoort verscheen een boonrblazer, die een signaal gaf, dat door den wachter op den toren dadelijk beantwoord werd. Naast den hoornblazer voor de buirchtpoort stond een gepantserde ridder, met ■een dennentak in de hand, ten teeken, dat hij als herald kwam. Hij verlangde den burchtheer te spreken of den burchtvoogd. Toevallig was ridder Bock van Sahlamstedt in de nabijheid en deze vroeg vanaf den burehtrwal naar het verlangen van den ridder. Deze sprak nu met luider stem:--— „Ik ben de ridder Bosse von Silda. Mijn leenheer, de hoogedele en hooggeboren graaf Hoyer von Falkenstein, stuurt door mij aan uwen Heer, den hoogedelen graaf Albrecht van Regenstein. een vrie-n--delijken groet en hij verlangt, dat ge zijn zaeter, de gravin Oda von Falkenstein, die hier onrechtmatig gevangen gehouden wordt, aan ons uitlevert. In geval ge weigert, dat in vrede te doen, zullen we uwen buroht belegeren en met vuur en zwaard zooveel schade berokkenen, als we slechts kunnen. Hiermee kent ge onzen wil; — nu, zorgt voor een weldoordacht antwoord van uwen Heer" — „Dat antwoord kan ik u dadelijk zelf geven", schreeuwde Book maar beneden: — „ik ben ridider Book van Sohlansted't. Mijn Heer en ik, wij bekommeren ons om rlen duivel, noch om u! De freule krijgt ge niet en belegeren kunt ge d«n burcht zoolang ge wilt, Wij zijn van atl'es goed voorzien cci de zaak wordt voor u vervelend-er dan voor ons. En wie 1« na aan onzen burchtwal komt, krijgt een mep op den neus, die iheim heugen zal". Graaf Albrecht, die het alarm geboord had, was intufisehen naderbij gekomen en riep tot den ridder Bock: — „Wat w'i'lllen de indringers?" — „Ze willen de gravin Oda halen!" antwoordde Book. — „Wordt geweigerd, zonder dat daarover onderhandelingen gevoerd worden!" Ondanks de hoogmoedige woorden van ridder Book was de toestand voor de Regeinisiteinere toch zeer hachelijk. Wel kon de Regensteim met een handvol krijgsknechten verdedigd worden, maar men had verzuimd den burcht voldoende van levensmiddelen te voorzien, d«a zijn. jjajyjd. gûdej; de airnjea werd. hij boven dien nog met een touw aan dcii ketting vastgebonden, zoodat hij bamdeo en voeten vrij had om zich van den rotswand af 'te stooten, zoodra hij dreigde daarmee in aanraking te komen. .Toen alles klaar was, drukte hij Siegfried nog éénmaal aan zijn hart; de andere mannen sdbudde hij hartelijk de hand. Toen steeg hij over den rotswand en verdween. Den vijf mannen rezen de haren ten berge,, toen ze hun geliefden Heer in de duisternis boven den diepen afgrond zagen verdwijnen. Langzaam, voet voor voet, vierden ze den ketting over den rotswand naar beneden. De vijf sterke mannen konden den ketting wel houden, maar ze beefden bij de gedachte aan de mogelijkheid, als de last eens te zwaar mocht wezen en de ketting zoude breken. Zoo verstreek een kwartier, dat allen voorkwam als een eeuwigheid. Doch eindelijk bemerkten ze, dat er zi'óh geen last meer aan. den ketting bevond en dat dit niet verder zakte. Wat wa© er geschied? Zou het gebroken zijn? Maar toen voelden ze een kleinen ruk — het teeken, dat Albrecht veilig beneden aangekomen was. Het waagstuk was dus gelukt en de mannen trokken met een verlicht hart den ketting weer naar boven. Toen des anderen morgens Albrecht niet bij het morgemontbijt verscheen, dat steeds met hun drieën genuttigd.werd, vroeg Oda niet zonder ongerustheid aan Siegfried: — „Waar blijft heden Albrecht? Er is hem toch geen ongeluk overkomen?" Siegfried voelde zich verlegen, omdat men dit gevaarlijke avontuur voor 't me:6Je verborgen had gehouden. Er nog over nadenkende, hoe hij het haar het best mededeelen kon, zeide hij: — „Aübrecht is weg". — „Weg!?" — „Ja, weg van den Regenetein!" Oda greep heftig Siegfried bij den arm en riep: — „Siegfried, zeg mij de waarheid. Gij verbergt mij iets! O, zeg het mij! Ik wil het weten: waar is graaf Albrecht?" — „Albrecht heeft den Regenstein verlaten; hij haalt hulp". — „Maar hij kan toch niet tusschen de vijanden door? God, dan hebben ze AlbreoM vennoord!-!" riep. ze vertwijfeld. — „Kom Oda, ik zal u den weg toonen, dien Albrecht genomen heeft", zeide Siegfried, in wiens hart een vreeselijk vermoeden opsteeg. Zwijgend nam hij haar bij de hand en voerde haar naar de opening in den rotewand, waar graaf Albrecht naar benden gelaten was. — „Dezen weg heeft graaf Albrecht genomen, Oda", sprak hij somber. — „Het was voor ons aller redding noodzakelijk". Oda staarde sprakeloos in de duizelingwekkende diepte. Toen sprong ze ploteelmg op Siegfried toe en schreeuwde vertwijfeld: — „Daar ging hij naar beneden? In de diepte gestort en dood? O God, o God, mijn AJlbrechy.^'s. M Rmmsimi xm dj steils zijde, Nog heden wordt den touristen de opening, door een ijzeren hekje beveiligd, getoond, waar graaf Albrecht zich 70 Meter diep langs den loodrechten rotswand naar beneden liet. ---