RAAD LEEUWARDEN Reorganisatie Burgerlijk Armbestuur. De Raad begrijpt de bedoeling van B. en W. niet, maar laat zich overtuigen na de pertinente uitspraak van den wethouder. — De Raad wil zeggenschap hebben. Het voornaamste punt der agenda was gister het voorstel van B. en W. tot reorganisatie van bet Burgerlijk Armbestuur. De belangrijkste wijzigingen zijn: 1. De naam Stadsarmenkamer wordt veranderd jn Instelling voor Maatschappelijk Hulpbetoon. 2. Voorzitter van het bestuur dezer instelling wordt ambtshalve een lid van B. en "W.. de overige bestuuraie 'en worden benoemd door de raad op voordracht van B. en W. 3. Het bestuur blijft een zelfstandig college, c:m beslist over de verleening en de hoegrootheid van de uitkeeringen. 4. De administratieve en sociale werkzaamheden, noodig tot voorbereiding en uitvoering dezer beslissingen, worden verricht door een bureau, direct ondergeschikt aan B. en W. 5. Het bestuur van het Stadsveizorgingshuis wordt rechtstreeks opgedragen aan bet bestuur der Instelling voor Maatschappelijk 'Hulpbetoon. De tegenwoordige voogden der Stadsarmenkamer kunnen met deze vooretellen aceoord gaan. Slechts wensen en zij in plaats van het permanente voorzitterschap het tegen woor dige rouleersysteem te handhaven. Daarna ie als laatste punt van >ie agenda aan de orde het daarover reeds gepubliceerde voorstel van B. en W. tot reorganisatie van het Burgerlijk Armbestuur. De heer BALK had zich de reorganisatie wel eenigezins anders voorgesteM Toch zijn zijn bezwaren niet zoo groot of hij kan z'"n met de voorstellen vereenigen. Spr wil echter de woorden van artikel 3 van het ontwerp A „op voordracht van B. en W ". gewijzigd zien in „op aanbeveling van B. en W.". De heer OOSTERHOFF is het niet duidelijk wat B. en W. niet de reorganisatie bedoelen. : : Het lijkt wel of B. en W. op twee gedachten hinken. Willen B. en W. het armwezen zelf in handen nemen? Dan moeten zij zich zelf benoemen tot armmeesters. Andere ontduiken zij de armenwet clandestien. De heer IJTSMA is ook van meening, dat B. en W. onduidelijk zijn in hun voorstel. Wat willen B. en W. eigenlijk? Spr. zou gaarne weten of men nu onder dé nieuwe regeling alleen de bedeelden of ook de steuntrekkende werkloozen wil rangschikken. Het heeft epr.'s instemming, dat door de benoeming van den wethouder tot voorzitter een band gevormd wordt tusschen de Armenraad en het gemeentebestuur, vooral nu het bestuur niet samengesteld kan worden uit vertegenwoordigers van verschillende vakbonden. Het is volgens spr. niet noodig dat apart bepaald wordt, dat vrouwen in het bestuur van de Armenraad zitting hebben. Dit is vanzelfsprekend. Mevrouw BUISMAN verdedigt het opnemen van een bepaling in de verordening, dat er vrouwen in het bestuur kunnen worden benoemd. De practijk heeft bewezen, dat zulk een bejwling noodig is. De heer TERPSTRA houdt een beschouwing over de oorzaken van de toeneming der armenzorg door de overheid en het stijgen van de uitgaven van de Stadsarmenkamer. Spr. wijt dit aan de verslapping van het kerkelijk besef, aan de daling van het ledenaantal van de kerken. Wat is nu de oorzaak van dit voorstel? B. en W. willen, nu de uitgaven der Stadsarmenkamer zoo geweldig gestegen zijn, controle hebben over de gang van zaken, willen zJf verantwoordelijkheid dragen. Spr. is van meening, dat de Armenraad geen permanenten voorzitter noodig heeft. Het rouleeringsstelsel in de leiding heeft bewezen in de practijk te voldoen. Het bewerkstelligt, dat de steunaanvragen niet altijd uit dezelfde gezichtshoek worden bekeken. B. en W hebben ©grbied voor het historisch gewordene. Spr. betoogt voorts, dat er altijd al een band tusschen B. en W. en de Armenraad heeft bestaan, waar de raad toch steeds subsidie moest vragen. Wethouder Westra zit voorts ook in de Armenkamer. Vormt dit geen band? Ondanks deze bezwaren wil spr. zich wel laten overtuigen van het goede in B. en W.'s voorstel. Wil men het uitgeven van de subsidie controleeren en op welke wijze? Misschien door het aanstellen van een controleur? Zal de wethouder niet overladen worden met werkzaamheden? Naar spr, uitgerekend heeft zal hij twee dagen aan de arbeid van de armenzorg moeten geven. Spr. wil voorts bet woord: „voordracht" vervangen dorc ..«nnbeveling". De heer VROMEN krijgt de indruk dat hier opportunistisch crisiswetgeving wordt toegepast. Spr. verheugt zich er over dat E. en W. niet de geheele armenzorg tot zich willen trekken. Zij schijnen alleen meer invloed te willen hebben. Men ie echter op de verkeerde weg, wanneer men den wethouder, die een politiek persoon i 9. tot voorzitter van bet bestuur benoemt en deze zulk een groote invloed krijgt. Spr ie ook bevreesd, dat de wethouder te veel met werkzaamheden wordt overladen. Vooralsnog kan spr. nog niet meegaan met het vooretel. De heer HETTINGA vraagt waarom de armvoogden niet kunnen meegaan met het permment blijven van den wethouder als voorzitter van de Armenraad. Spr. acht dit toch juist gezien. Do beer WIERSMA merkt op, dat de toelichting van B, en W. pp, het yoorslgl jjeja duidelijk is en bevredigt. De werkzaamheden van- en de subsidie voor de Armenkamer zijn zeer toegenomen, zoodat het spr.'s instemming heeft, dat reorganisatie wordt toegepast. Spr. vraagt, welke bezwaren de voogden hebben geopperd tegen de reorganisatie. Spr. betreurt het, dat er geen vakbondvertegenwoordigers in de Armenraad zitting kunnen nemen. Spr. is zeer ontstemd over de kwalificatie van den heer Vromen aangaande deze vertegenwoordigers, die hun taak 'ïgenover het gemeenschapsleven beter verstaan hebben dan de laatste overblijfselen van de vertegenwoordigers van het liberalisme. Stemmen: Die zit! Spr. juicht het toe, dat de wethouder permanent voorzitter zal zijn, waardoor de Raad invloed beeft. De heer VROMEN: Dat is mis! De heer WIERSMA: Op deze wijze kunnen de gedragingen van de Armenraad ter sprake komen bij de begrooting. De heer TURKSMA acht het juist, dat de wethouder permanent voorzitter van Maatschappelijk Hulpbetoon zal zijn. Zoo zullen B. en W. meer de verantwoordelijkheid dra- Ten voor het besteden der gemeenschapsgelden. Spr. acht het indienen van een voordracht door B. en W. juist. Armenzorg is geen politieke zaak; de wethouder zit in de Armenraad niet als politiek persoon. Spr. is niet voor vertegenwoordi"iim van vakbonden in Maatseb. Hulpbetoon. Het is toch wel eens gebeurd dat zij de achterstallige contributies afhielden van de steungelden. --- Antwoord van den wethouder. Weth. WESTRA merkt op dat de twee voornaamste punten vaii het debat zijn geweest: Wat bezielt B. en W. met hun voorstel en: Waarom willen zij 't voorzitterschap permanent doen zijn. Wat het eerste betreft: Men vergete toch niet, dat wij hier een toestand op het gebied van de armenzorg kennen, die wel bevredigd beert, maar nu niet meer voldoet. We kunnen niets aanvangen met toestanden, zooals ze ook in vorige eeuwen waren. De armenzorg heeft zich zeer uitgebreid. Zeer groote bedragen zijn er mee gemoeid, waarom ook de verantwoordelijkheid van het gemeentebestuur zeer vergroot is. --- De tegenwoordige regeling bevat nu niet de absolute zekerheid. dat de verantwoordelijkheid van B. en W. en de Raad gedekt is. Thans is er geen conflict, maar het kan komen. Om dit te voorkomen is reorganisatie noodig. Spr. verdedigt daarna bet permanent voorzitterschap van den wethouder in Maatsch. Hulpbetoon. Het lid van het college van B. en W. moet de leiding hebben omdat hij de verantwoordelijkheid draagt. De taak van controle behoeft de wethouder niet te verrichten. Men zij niet bevreesd, dat hij te veel werk krijgt. De taak van den voorzitter wordt bij toerbeurt aan de voogden opgedragen. De wethouder zit in het bestuur niet als politiek persoon. Spr. verdedigt het indienen door B. en W. van een voordracht. De Raad schijnt een aanbeveling te willen. Spr. voelt hierin een element van wantrouwen. (Vele stemmen van protest). Weth. WESTRA: Nu, althans van te weinig vertrouwen. (Wederom protesten van vele kanten). Men mag B. en W. en Raad niet als een tegenstelling zien, wat thans wèl gebeurt. Het ontwerp laat alle ruimte om vrouwen in Maatsch. Hulpbetoon te benoemen. De "oogden hebben aangedrongen op enkele redactie-wijzigingen, zoo licht spr. den heer Wiersma in, welke niet het wezen van bet voorstel betroffen. De steuntrekkende werkloozen vallen buiten de reorganisatie, hoewel wel de uitvoering van de steunregeling door Maatsch. Hulpbetoon zal geschieden. De VOORZITTER merkt op dat de positie van de Armenkamer precies gelijk zal blijven na de reorganisatie. B. en W. kunnen, evenals nu, ook na de reorganisatie niet ter verantwoording worden geroepen. Dit beerrijpe men goed. Men zal alleen bij de begrooting den betrokken wethouder kunnen „wippen". De heer VROMEN is zeer verwonderd over de antwoorden van wethouder Westra en van den voorzitter, welke niet metelkaâr kloppen. Men bedriegt on deze wijze de Raad, roept spr. verontwaardigd. Wil de Raad invloed uitoefenen dan is de senige weg. naar spr. begrijpt, de aanbeveling van voogden. Oniuist is wat de wethouder heeft gezegd omtrent de waarborg dié de reorganisatie biedt aan de Raad, tot behoud van zijn prestige. De heer I.TTSMA vraagt waarom B. en W. toch niet helder en klaar zeggen wat hun bedoeling is. Men gebruikt nu een omhaal van woorden, waarmee we niets opschieten en welke niet aan<">naaoi aandoet. De heeren BALK en TERPSTRA verdedigen nogmaals hun standpunt. De laatste constateert, dat hij de verdediging door weth. Westra als mislukt beschouwt. Spr. is niet overtuigd. De heer WEIMA weet nog niet welk standpunt hij moet innemen. Wij hebben hier een wr bevredigende toestand, die in de loop der jaren gegroeid is. Waarom deze te veranderen? Er heerscht een ernstig misverstand tusschen den wethouder en de voogden omtrent het rouleeringssysteem. Het lijkt spr. het beste, dat B. en W. hun voorstel terugnemen. Weth. RITMEESTER wijst er B. en ' Äf» willen, weten boe h&\ groote tjeplraa yjg f 700.000 aan steun en armenzorg wordt besteed. Het voorstel tot verandering van de Armenkamer in een instelling van Maatschappelijk Hulpbetoon is louter een gevolg van een vroeger geuit verlangen van de Raad. Spr. bestrijdt de verandering van „voordracht" in „aanbeveling". Hij weet wel waarom de Raad dit wil. De een wil dezen persoon, de ander dien persoon in het bestuur van Maatsch. Hulpbetoon brengen. Spr. herinnert de Raad daarom aan het feit dat hij toch bitter weinig omtrent de armenzorg en steunverleening heeft te zeggen, waarom een voordracht van B. en W. beter is dan een aanbeveling. --- De reorganisatie is beslist noodig. ook al omdat het spr. eens overkomen is dat hem door de Armenkamer inlichtingen geweigerd zijn. Hoewel dus B. en W. meer verantwoordelijkheid" te dragen krijgen, blijft het practisch mogelijk om het rouleeringssysteem bij het vervullen van de taak van voorzitter toe te passen. Mevr. BUISMAN dient een amendement in op art. 3a van ontwerp A, dat inhoudt dat ten minste één vrouw in het bestuur wordt benoemd. Dit trekt zij later in ten gunste van een amendement van den heer Terpstra, waarin deze als aantal bestuursleden noemt 9 of 11 (dat door B. en W. wordt overgenomen: in de verordening stond 8 of 10) met de toevoeging: „ten minste één vrouw". De heer HOOIRING is tegen dit laatste amendement. De VOORZ. deelt mede, dat hij een amendement op art. 3 van ontwerp A heeft ontvangen onderteekend door de heeren Wiersma, Terpstra, Molenaar en Balk, dat neerkomt op de verandering van „voordracht" in „aanbeveling". De heer VROMEN zegt dat hij met het voorstel van B. en W. zal meegaan, wanneer de wethouder kan verklaren, dat de werkzaamheden bij toerbeurt aan den onder-voorzitter worden opgedragen. Spr. zal stemmen vóór het amendement Wiersma c.S. Weth. WESTRA neemt het eerste amendement-Terpstra over, doch is tegen het tweede amendement. Het is de uitdrukkelijke bedoeling van B. en W., dat de taak van den voorzitter (wethouder dus) bij toerbeurt opgedragen wordt aan de overige bestuursleden. Daarom kan het geen bezwaar zijn om den wethouder permanent voorzitter te doen zijn. Het tweede amendement-Terpstra wordt daarna verworpen met 23 tegen 6 stemmen. Het amendement-Wiersma c.s. wordt dan in stemming gebracht. De VOORZ. merkt op dat men in art. 3 dan wel zetten kan: de overige leden door de Raad te benoemen. (Protesten). De heer VROMEN: De Raad stelt buitengewoon veel prijs op aanbeveling. /Met 25 tegen 4 stemmen wordt het amendement daarna., aan gen om e n. Een ingediend amendement-Terpstra om te bepalen dat tusschen voorzitter en voogden geen verwantschap tot in de vierde graad mag zijn, wordt met 24 tegen 5 stemmen verworpen. Een amendement-Oosterhoff om de woorden „tevens voorzitter" te laten vervallen in art. 3 I sub a., wordt verworpen met 22 tegen 7 stemmen. Voorts wordt bij de artikelsgewijze behandeling een amendement-van der Meulen ingediend om in art. 12 sub. 5, luidende: „In geval tevens door een kerkelijke of andere instelling van weldadigheid ondersteuning wordt verleend, zal de uitreiking van de bijdrage van het bestuur bij voorkeur mede door die instelling geschieden", het woord „zal" te vervangen door „kan" en de woorden „bij voorkeur" te laten vervallen. Weth. WESTRA en de heer TERPSTRA verklaren zich daar zeer tegen. De consequentie kan zijn dat later kerkelijke besturen worden uitgeschakeld. Het amendement wordt aangenomen met 15 tegen 14 stemmen. Alle andere artikelen worden aangenomen, waarmee de Raad dus het reorganisatie-voorstel van B. en W. heeft goedgekeurd. Te ruim zes uur wordt daarop de vergadering gesloten. --- Samenstelling stembureaux. Het voorstel van B. en W. tot benoeming van voorzitter, leden en plaatsvervangende leden in de hoofdetembureaux voor de verkiezing van leden van de gemeenteraad wordt z.h.st. aangenomen. --- Overneming grond. De raad gaat aceoord met 't voorstel van B. en W. tot overneming van de eigendom resp. mede-eigendom van grond aan de Soendastraat. --- Verhuring land. De zathe en landen op Wijlaarderburen en de landerijen ten Westen van de Tijnje, samen groot 96 pondernaat, worden voor drie jaar verhuurd aan J. Hotsma voor f 28.50 per pondernaat. --- De gemeente contra drukkerij Eisma. B. en W. stellen voor met den heer W. A. Eiema, drukkerij aan de Tuinen, een dading te treffen ter beëindiging van het geschil betreffende een strook grond aan de Oosterkade. De heer TURKSMA vraagt of het niet beter was geweest dergelijke kwesties te regelen door arbitrale uitspraak. De gemeente heeft nu f 400 kosten. Dat had voorkomen kunnen worden. De heer WIERSMA verheugt zich er over, dat deze kwestie nu opgelost wordt, maar wijst op de hooge kosten, die met het voeren van het proces zijn gemoeid. Hij hoopt dat B. en W. voortaan voorzichtiger zuller zijn met het voeren van een proces. Eerst is er die onaangename kwestie van de Lekkumerweg geweest. Nu valt dit weer voor. Spr.'s fractie zal zich nu wel tweemaal bedenken voor dat zij weer meegaat met B. en W. in een procesvoering. B. en W. djgDgs Jjaiiwletteüd fo§ {§ zjen og Gemeentewerken, welke dienst spr.'s bewondering in het geheel niet kan wegdragen. De heer VROMEN bestrijdt de meening van den heer Wiersma. De dienst der Gemeentewerken staat buiten deze kwestie Deze treft geen blaam. De gemeente moet niet bang zijn om procedures te voeren. Zij moet haar rechten handhaven. Wel dient hierbij de noodige voorzichtigheid betracht te worden. De heer TERPSTRA wijst er op, dat de heer Vromen gezegd heeft, wat de heer Wiersma bedoeld heeft te zeggen. Deze laatste sprak namens beide chr. fracties en heeft zich wat kernachtiger uitgedrukt. De VOORZITTER zegt, dat de heer Eisma de procedure aanhangig heeft gemaakt. Deze heeft de gemeente gedagvaard, die van oordeel was dat zij in haar recht stond. Gemeentewerken staat buiten de kwestie. De beer WIERSMA verklaart dat hij bedoeld heeft te zeggen, hetgeen de heer Vromen heeft opgemerkt. Gemeentewerken heeft echter de zaak aangevat en nu blijkt het, dat de gemeente het bij het verkeerde eind heeft gehad. Daarom waarschuwde spr. om voorzichtiger te zijn. De heer BUIEL merkte op, dat de gemeente toch wel weten kan dat zij zwak stond. De VOORZITTER: Natuurlijk moet gemeentewerken wel vaak het initiatief nemen. Anders kan zij nooit iets doen. Maar men doet beter te spreken over de gemeente dan over gemeentewerken. De heer Eisma is met het proces begonnen. Dat de gemeente zwak stond, weet men pas nu het tusschenvonnis van de rechtbank gevallen is. B. en W. zullen met alle aanmerkingen rekening houden, (gelach). Het voorstel van B. en W. wordt z.h.et, aangenomen. --- Verstrekking van gelden aan de R.K. Schoolvereeniging. B. en W. stellen voor gelden ter beschikking te stellen aan het bestuur der R.-K. Schoolvereeniging voor de aanschaffing vanschoolbanken voor de u.1.0. school Tweebaksmarkt 44. De heer TERPSTRA vraagt waarom nu direct niet een bepaald crediet vastgesteld wordt. Vele plattelandsgemeenteraden doen dit wel. Wethouder BOTKE antwoordt, dat het standpunt van Leeuwarden het juiste is. Thans wordt geen vast bedrag vastgesteld. Het schoolbestuur dient aanstonds aan B. en W. een aanvraag voor een bepaald bedrag in, welke dan ingewilligd wordt. --- RICHTPRIJS PEULVRUCHTEN. Regeling te verwachten tot vaststelling van de marktprijs. De-regeering heeft deze zomer een richtprijs gesteld voor 'peulvruchten, waarbij zij uitging van de veronderstelling, dat deze prijs op de vrije markt zcu kunnen worden bereikt zonder dat daarvoor bijzondere maatregelen zouden behoeven te worden genomen. Aanvankelijk liep het met de regeling naar wensch, schrijft de Rotterdamsche redacteur van 't Hbl. De prijzen voor de export, die ten nauwste samen hangen met die welke op de binnenlandsche markt besteed worden, verschillen niet veel van die, welke de regeering had gesteld, namelijk flO per 100 kg. Sindsdien traden echter de bekende betalingsmoeilijkheden met Duitschland in, die de export remmen. De prijzen op de vrije markt zijn f 9 ä 19.30 per 100 kg. gedaald. Op het oogenbiik zoekt men in overleg met de handel in den Haag een uitweg, waardoor de zekerheid verschaft wordt, dat de richtprijs, door de regeer;ng gesteld, door de handel betaald wordt, zonder dat nochtans de particuliere handel wordt uitgeschakeld bij de aankoop van peulvruchten van de verbouwers, al zal waarschijnlijk de Akkerbouwcentrale haar bemoeiingen aan deze regeling niet kunnen onthouden. Een regeling in deze geest kan spoedig tegemoet gezien worden. --- Tentoonstelling van historische handschoenen. Een Duitsch verzamelaar heeft thans bij Vroom en Dreesmann te Den Haag een zeer uitgebreide collectie handschoenen uit allerlei landen en tijdperken geëxposeerd. Reeds uit de 14de eeuw dateeren geraffineerd mooie en decoratieve exemplaren; uit nog vroeger tijden vindt men van de handschoen slechts plompe exemplaren vertegenwoordigd. En zoowat tot het heden toe geeft deze expositie specimina van dit kleedingstuk. Sierlijk zijn b.v. Cromwells handschoenen en elk tijdvak heeft weer zijn eigen vernuft en zijn eigen schoonheidszin tot uiting gebracht. Soms is het de tooi der edelen, soms der burgerij, soms ook van boeren en boerinnen, maar steeds verbaast men zich weer over de goede smaak en dikwijls ook over de geraffineerde coquetterie. Een paar handschoenen, gedragen door Duitschlands laatsten keizer, en een ander paar, gedragen door Duitschlands laatsten Rijkspresident zijn mede aanwezig, niet zoozeer uit een oogpunt van schoonheid, maar qua curiosum. Voorts is er een aparte afdeeling handschoenen van Eskimo's, Lappen en andere Noordelijke volkeren, van een ._. „».-,,.,.. --- De spelling-Marchant. „Een heilloos experiment”. Prof. mr. B. M. Taverne, voorzitter van de Nat. Vereen, voor Orde en Eenheid in de schrijftaal, schrijft een artikel over de nieuwe schrijfwijze, waarin hij deze kwalificeert als een heilloos spellingsexperiment, waaraan hoe eerder hoe beter, een einde moet worden gemaakt. De hooggeleerde schrijver zegt: Wanneer de regeering, volgens de eigen woorden van den minister, eens wil afwachten, hoe de zg. examenspelling door de maatschappij wordt opgenomen, is het toch wel heel zonderling, dat het verzamelen blazen door hen, die de doorzetting van 's ministers plannen als een taairamp beschouwen, met van weinig achting getuigende opmerkingen wordt begroet. Ik heb — en zoo is het gesteld met allen, die zich bij de Nationale Vereeniging voor Orde en Eenheid hebben aangesloten — nog zooveel vertrouwen in den Raad van Ministers, dat wanneer de ministers tot de conclusie komen, dat inderdaad de nieuwe spelling door het Nederlandsche volk niet wordt gewild. zij het „beter ten halve gekeerd dan ten heele gedwaald" zullen laten gelden. Men kan, buiten het onderwijs, bijna niemand ontmoeten, of hij verklaart zich tegen de nieuwe „spelling". Wij zouden, zoo zegt de minister, onze vrije uren beter kunnen gebruiken, want wij zouden strijden voor een verloren zaak. Maar is het dan nooit eens bij dezen bewindsman opgekomen, zich af te vragen, of hij in deze tijdsomstandigheden zijn tijd ook beter kon gebruiken? Het buitenland lacht ons uit. In een eul* tuurland als Frankrijk zou een beweging als minister Marchant thans in daden wil omzetten zijn weggehoond. Hier verkondigt de minister met de groote trom, dat het zoo moet als hij, na driemaal veranderd te zijn, het laatst wil. Wanneer zullen toch degenen, die de macht hebben om deze heillooze maatregelen terug te dringen, de schellen eens van de oogen vallen? Waarvoor wij strijden? zoo vraagt Prof. Taverne. Wij strijden voor de taal van de Troonrede, door onze geëerbiedigde Koningin zoo duidelijk uitgesproken (warmen dank, enz.), een taal, welke de minister met geweld wil vermoorden. De minister doet wel alsof er niets vermoord behoeft te worden, alsof datgene, dat wij levend wanen, reeds gestorven is — den graanhandelaren werd dit korreltje te pikken voorgezet: „wat de buigings-n betreft, deze wordt niet geschreven"! — maar dit is eenvoudig in strijd met de werkelijkheid. De Troonrede bewijst het. Trouwens, wij eisenen ook voor de schrijftaal als zoodanig eerbiediging van hare rechten. Ik blijf — zoo gaat Prof. Taverne voort — mijn hoop houden op den Raad van Ministers, op de raadslieden van onze geëerbiedigde Koningin en op de Staten-Generaal. Ik kan en wil niet gelooven, dat de Ministers onze Landsvrouwe, een voorbeeld voor alle gebruikers van onze schoone taal, voor de pijnlijke beslissing zullen stellen, de thans gebruikelijke officieele schrijfwijze af te schaffen, wanneer het Nederlandsche volk dat niet wil. En, wanneer deze beslissing niet wordt genomen, dan 16 er slechts één weg: der Weg zurück. Het onderwijs kan dezen terugweg gemakkelijker afleggen dan den weg erheen, want de kleintjes staan met „aan, noot, Mies*' nog buiten de spellingkwestie en voor alle anderen is de oude spelling niets nieuws. Hoe dit echter ook zij, niet de minister moet zijn wil doordrijven, maar de wil van het Nederlandsche volk, de wil der natie moet worden geëerbiedigd. Hoe eerder het besluit komt om aan dit heillooze spellingsexperiment een einde te maken, des te beter. Blijkbaar is er nog een meerderheid in den Ministerraad, die thans niet met de officieele spelling breken wil. Toch heeft de minister gezegd, dat de regeering en de pers op elkaar wachten, doch dat de wijste zal zijn zij die het eerst begint, aldus reeds bij voorbaat zijn ambtgenooten disqualificeerd, wanneer deze niet willen beginnen. Moge de regeering en de volksvertegenwoordiging — zoo besluit prof. Taverne —i gesterkt worden door de krachtige stemmen, die allerwegen uit onze samenleving opklinken! Onze Nationale Vereeniging, die thans ook gesteund wordt door talrijke vooraanstaande personen op het gebied van handel, indus'rie en scheepvaart, strijdt voor een bij uitstek nationale zaak. Zij wenscht den wil van het Nederlandsche volk te eerbiedigen en zij zal met alle kracht strijden tegen het negesren van dien volkswil. --- NED. VEEHOUDERIJ-CENTRALE. Geen overname van gezouten spek. Na 16 November zal door de Nederlandsche Veehouderij Centrale tot nader order geen gezouten spek meer worden ingenomen. --- ZEER GROOTE HARINGVANGST. Bedrijvigheid te Scheveningen. De laatste dagen zijn zeer groote hoeveelheden haring te Scheveningen aangevoerd. In de afgeloopen week kwamen 123 motorloggers van de haringvisscherij binnen met een totaal-aanvoer van 3659 last of 62.152 kantjes. Dit jaar nemen 119 schepen uit Scheveningen aan de haringvisscherij deel. Er zijn dus verscheidene schepen, die tweemaal zijn binnen geweest. Tot de schepen, die te Scheveningen binnenkwamen, behooren er, die in één schot 6 â 700 kantjes haring vingen. Andere schepen zagen hun netten zelfs verloren gaan door de overvloedige vangst. Een gevolg van een en ander is, dat te Scheveningen groote bedrijvigheid heerscht. Er is zelfs een tekort aan tonfisa m say-i.sötstaau, ---