Vergadering van den Vrijheidsbond — — De rfd. Leeuwarden van den Vrijheidsbond hield gisteravond in de Harmonie een bijeenkomst, die Hink bezocht was, ook door personen uit de provincie. --- Openingswoord. De heer Peletier opende, en heette in 't bijzonder mr. D. Fock welkom, den partij voorzitter. Zijn komst wordt op hoogen prijs gefteld, maar meer nog stellen wij het op prijs — zegt Spr.. — dat u iv. tot de hoogste functies iv den lande te zijn geroepen, zich beschikbaar heeft gesteld als voorzitter van den Vrijheidsbond. Ook wordt bijzonder welkom geheeten een aaatal vertegenwoordigers van de Groninger liberalen. Waar er hier aanwezig zijn tal van Vrijheidsbonders uit Friesland, wil spr. wijzen op den loop der histor'e ten opzichte van de liberale partij, 't Is de liberale partij, hei-tas, niet naar wensen gegaan in de laatste tientallen van jaren. Haar zetel-aantal is zeer geslonken, maar spr. onderkent een kentei'ing ten goede, vooral in de groote steden (Groningen en Holland), F'iesland blijft achter in'dit opzicht; de Vrijz. Dem bond, onze con. .irrente-organisatie, heeft hier meer zijn bolwerk gezocht en gevonden. Wij moeten ons aan hun activiteit spiegelen, en vooral ook de jongeren opwekken deelachtig te worden de liberale idee. Laten wij de jongeren opwekken, zich aaneen te sluiten De jeugd voelt niet veel voor politisk, maar dat is niet goed. Wie zich niet ï i de politiek bemoeit, zal straks ervaren, dat de politiek zich wel met hem bemoeit. --- Een slapende veldwachter bestolen. In het begin van het vorig jaar werd de i.eder-Betuwe onveilig gemaakt door eenige geraffineerde inbrekers, die bijna week aan week, nu hier, dan daar, hun slag sloegen en meermalen vrij aanzienlijke bedragen wisten te bemachtigen. Het toppunt werd evenwel bereikt in den nacht van 10 op 11 Maart, toen de heeren een bezoek brachten in de woning ~_._, ~.,., veldwachter H. Bijl te Rumpt bij Geldermalsen, daar een linnenkast 1,,-j ,a,;en en uit een broek, die over een stoel hing voor de legerstede, waarop de veldwachter zich te slapen gelegd had, een portemonnaie met inhoud wegnamen. Een den volgenden morgen ingesteld onderzoek met een politiehond leverde geen resultaat op. Een paar dagen later werden in de Beemster, na een wilde klopjacht, een paar jongeman" * '•"""■ ""'.. c ? tijdens een brand getracht hadden in te brekeu. Na 0n..,.e.c, dat voet- en vingerafdrukken overeenkwamen met die, gevonden bij veldwachter Bijl, terwijl deze ook nog een op een der inbrekers gevonden Dortemonnaie als zijn eigendom herkende. ufschoon de verdachten bleven ontkennen, vorderde het O. M. bij de Tielsche rechtbank in de zitting van 8 Sept. 1927 tegen den beruchten iubreker G. M. Solle zes jaren en tegen diens kameraad P. van Zwienen drie jaren gevangenisstraf. De rechtbank wees een overeenkomstig vonnis. In hooger beroep werd ecu nader onderzoek gelast en thans diende de zaak opnieuw voor de Tielsche rechtbank. Het O. M., mr. J. J. C. van Evetdingen, vroeg bevestiging van hel vonnis. --- De harde vaderlijke hand. 'n Zestienjarige jongen, die nooit eerder op zee was geweest, liet zich aanmensteren op 'n zeillogger. 't Leven ter haringvisscherij is hein echter heel slecht bevallen en met tallooze klachten keerde hij aan wal lenig en hij klaagde zijn nood bij deu Raad voor de Scheepvaart. Volgen.- ■~,■■••) ,i ;l 16--jarigen m . ~.. was met de uitwerpselen tengevolge van deze ziekte, in het gelaat hebben gesmeerd en verder peper in zijn kooi hebben geblazen. Ook zou men hem met een gloeiend stuk ijzer zoo hebben getergd, dat hij nieltegenstaande zijn ziekte uit zijn kooi moest komen. Ook zou de per, met wiens toestemming deze handelingen gepleegd zouden zijn, hem hebben afgeranseld en bedreigd hebt 3n door te verklaren dat hij niet meer levend in Rotterdam zou komen. De schipper van den logger had zich dezer dagen voor de Raad te verantwoorden. Hij zeide niet te weten wat er met den jongen gebeurd was; wel had hij eenmaal gezien, dat de jongen die weinig uitvoerde door een der matrozen werd afgeranseld. De inspecteur voor de Scheepvaart, merkte op, dat deze klacht te wijten moet zijn aan de omstandigheid, dat eenige menschen, die niet met de visscherij bekend waren, op den zeülogger werkzaam gesteld waren. Deze menschen dachten, dat het leven aan boord van een .schip was, zooals aan den wal. Doch dit is niet het geval; op de vis■rij moet dag en nacht 'lard gewerkt wordeu en de menschen zijn daar tegenwoordig niet meer aan gewend. Deze jonge man, die zich niet tegen de zeeziekte heeft verzet — het eenige middel om er af te komen — was onbekwaam voor zij_i wsrk. Dat de bemanning dan ook niet kieskeurig was in hare middelen, die weliswaar op ouderwetsche wijze werden toegepast, oin,den jongen man tot werken aan te zetten, kan spr. begrijpen. Spr. meende, dat vast is komen te staan, dat de schipper, die, zooals het — naar spr.'s inzicht — past, met een harde vaderlijke hand is opgetreden, zich niet misdragen heeft. De Raad zal later uitspraak doen. --- EEN GOUDEN HUWELIJKSFEEST. Vandaag herdenken twee bejaarde luitjes, de heer Murk van Stralen, 77 jaar en Sjoerdje Wijtsma, 74 jaar, den dag waarop ze voor 50 jaar in het huwelijk zijn getreden. Het gouden echtpaar, dat in de Torenstraat te Leeuwarden woont, geniet nog een goede gezondheid. --- REDE MR. D. FOCK. Mr. Fock meent, dat hij eigenlijk niet het leiderschap van den Vrijheidsbond op zich had moeten nemen, — de opvolger van mr. Dresselhuys had een jongere moeten zijn. Maar spr. is voor den aandrang op hem uitgeoefend, bezweken. Vroeger had de liberale gedachte in Friesland een groote weer- klank, e?n grooten invloed. Dat is minder geworden, sedert jaren. Maar dat zal weer veranderen, omdat ons volk zal inzien, dat het zijn ware vrijheid te danken heeft aan de liberale partij. De liberale partij streeft naar een gezonce ontwikkeling van alle -.Matschappelijke krachten, — een harmonische samenwerking van werkgevers en werknemers. Met instemming heeft spr. gehoord van 't overleg tusschen werkgevers en werknemers, dat morgen aanvangt. Moge het goede resultaten opleveren. Spr. is hier gekomen om een woord te soreken #over Indië. 't groote Nederlandsche rijk in 't Oosten. Spr. wijst op de verplichtingen die ons land heeft ten op-ic'.ite van ."ndii, en op de betee'.tenis vau dat land vcor ons gemeenabest. 't Is van grcole betcekenis wat daar in Indië tot stand is gebracht. De culiures worden steeds intensiever gei.aakt; proefstations, irrigaliewerken, demonstratievelden, voeden de bevolking op. leder die naar Indië ging, keert vol bewondering te ug voo- wat daar is gewrocht. Voor onzen landbouw, scheepvaart en industrie is de ontwikkeling van Indië van 't grootste belang. De gesc liedenis legt ons de verplichting op, dat eilandenrijk zoo krachtig mogelijk vooruit te brengen, — dat zal ook in 't belang van ons eigen land zijn. Onze jongelui, ouze mac'.iine-industriee, onze landbouw hebben daar groot belang bj. Wat zou Nederland zijn zonder Indië? Ons Lcsluu-- moet de Indische bevolking steeds meer vooruit brengen, geestelijk, zedelijk en economisch, 't Doel moet zijn een zelfbestuur der Indische bevolking niet een verhouding tot ons land als van de Engelsche dominions tot Engeland. Dit tii'stip van zelfbestuur ligt nog zeer ver af. De ontwikkeling van Indië is geesteliik zoo v-el als economisch, Log te weinig gevederd. Men moet in dezen ook rekenen met het feil, dat onderscheidene bevol.dngs- in Indië, eigenlijk niet bij elkaar behooren. De eenheid tusschen die volken wordt golegd door 't Nederlandsch bestuur. Als die DanJ er niet was, kwam er rivaliteit, oveiheersching van de eene groep boven de : de:e. Nedci"and is voogd over die bevolking, in 1 r eigen belang. Toch is er een s-'treven naar losmaking van dien bind (oorzaken, oorlog, revolut'e, half-intellectuede ontwikkeling). De meeste Indiürs, nationalisten in hun hart, zien .vel in, dat Nederland niet gemist kan worden, maar er zijn andere nationalisten, die 't onderwijs niet goed hebben verwc- t, die den i-and met Nederland willen losmaken. De communisten maken van die st rnming gebruik, tegen ons gez; * Deze pjgingen tot opstand tegen ons gezag moeien echter met de meeste beslistheid worden tegengeg .an. 't Communisme pakt de bevolking niet. Maar wel pikt somt'jds dat valsche nationalisme, en soms ook het godsdienstig fanatisme, dat de communisten tot hun eigen profijt wete aan te wakk-.en. In enkele gevallen leidt dit tot staking en oproer. Zoo leidde dit b.v. tot de relletjes op Java en Sumatra in 1925 en '26. Maar de regeering is daartegen zonder aarzeling en aanstonds opgetreden door verbanning van leiders naar Boven-Digoel, en zware strafvoimissen. De doodstraf"zelfs is op sommigen moeten worden toegepast. De gouverneur-generaal heeft aan eenige terdoodveroordeelen gratie verleend, — die gratie-besluiten zijn gecritiseerd, zeer ten onrechte, meent spr. De regeering is evenwel den toestand volkomen meester, doch de waakzaamheid mag nooit worden verslapt. Moei derhalve 't communisme worden onderdrukt, de ontwikkeling der bevolking en de medezeggenschap in tuur en wetgeving moet zooveel mogelijk worden bevorderd. Dat geschiedt reeds de laatste 20-tal jaren. Vroeger achtte men onderwijs aan den Indiër verkwisting, maar dat is gelukkig veranderd. Kr zijn in Indië nog wel tal van analphabeten, — men kan 't onderwijs van zoon millioeneu"olk nu eenmaal niet uit den grond -.tampen —, maar toch wordt er al veel gedaan op dit gebied, ópr. noemt de dessascholen, die voortdurend toenemen, lagere scholen, middelba e en Hoogescholen. De inlandsche maatschappij komt aldus #geleidelijk ep een hooger plan. 't Oude cen'rale bestuur, dat te Buiteuzorg zetelde, moest daardoor dan ook plaats maken voor een gedecentraliseerd bestuur, met plaatselijke zeggenschap en 't hooien van de inlanders (gemeenteraden en gewestelijke raden). De leden van die raden worden nu gekozen door de bevolking (eerst benoemde de G. G. ze). Deze instelling van gemeenteraden heeft zeer goed gewerkt; er is een ontluikend gemeenteleveu. De gewestelijke raden hebben minder goed voldaan; men zal 't nu probeeren met een soort provinciën. In 1916 is de Volksraad in'jestold, met in den aanvang eerst maar adviseereude stem. Sedert kort is dat gewijzigd. Nu heeft de Volksraad meer macht, meer beteekenis, b.v. ten opzichte van de vaststelling van de verordeningen. Verantwoordelijke ministers kent men in Indië niet. De G. G. is verantwoordelijk aan de regeering van ons land, niet aan den Volksraad. Hier ligt een mogelijkheid van conflicten, doch dit leidt er toe, om de zekeu zooveel mogelijk met voor- ] zichtigheid te behandelen. Bij kwesties beslist de Nederlandsche regeering. De rassenverdeeling in den Volksraad heeft een moeilijkheid opgeleverd. Sinds de laatste wijziging is de verdeeling zoo: 30 Europeanen, 25 Inlander., en 5 vreamde Oosterlingen. Indië had gewild: 30 Inlanders, 25 Europeanen, maar onze Staten-Generaal heeft 't zoo beslist. Nu is er evenwel weer een wijzigings-xcrstel van de Ind. regeering bij _".3 Nederlandsche regeering aanhangig gemaakt. Hierov ;r wordt iv in Indië .;o; strijd gevoerd tusschen Nederlanders en Inlanders . Die strijd betrev.rt spr., want de strijd aat j feitelijk niet over de vraag: Inlander of Europeaan. De Indische regeering moet alles in 't werk stellen om di _ klove te overb. ig- ! gen, om de saamhoor'«?he'd te bevorderen. Niets is funester dan do Inlanders en Europea ïer tegenover elkaar te stellen. Er is in Indië nog mooi werk te doen, b.v. door uitvoering van irrigatiewerl en, door 't bouwen van waterkrachtwerken, enz. Ook op spoorweggebied moet er nog veel worden gedaan; chemici en landbouwkundigen, onderwijskrachten ook kunnen in Indië nog nuttig emplooi vinden. Als u, zoo zegt spr., de gelegenheid wordt geboden hieraan mee te werken, sla dat niet af! Wij moeten in Indië een liberale politiek ; voeren. Geen verschil naar ras, of gebaseerd op godsdienstverschillen. Allen die naar Indië komen om daar flink en goed werkzaam te zijn, moeten worden toegelaten, maar 't communisme, dat opstand tegen 't gezag predikt, moet worden geweerd. Een liberale politiek moet worden gevoerd, om aan alle groepen der bevolking, die daarvoor door ontwikkeling in aanms-king komen, aandeel te waarborgen in 't landsbestuur. U ziet dus, aldus eindigt spr., dat niet alleen voor ens land, maar ook voor Indiö 't van belang is, dat ge een volgend jaar voor de liberale gedachte ijvert. Mr. D. FOCK --- REDE MEVR. B. BOON—V.D. STARP. Mevrouw 800n—v.d. Starp begint met eenige aangename vriendelijke woorden aan 't adres der Leeuwarder vriendinnen en vrienden. Ze beschouwt zichzelf als een waaghals om hier van avond voor deze vergadering op te treden, want ze is nog altijd, zooals voor vijftien jaar, toen ze hier achter de kinderwagen door Leeuwarden liep, nog een gewone huisvrouw, en de politiek is niet haar speciaal beroep en zal dat ook wel nooit worden. Spr. zal handelen vanavond over de waarheid in de politiek. Op aangenaam-causeerende manier bespreekt mevrouw Boon eerst wat de politiek is: soci.ile arbeid van de beste soort, en dan op welke manier de waarheid in dezen 't best wordt gediend. Dat is door de beloften die men geeft ook te houden; geen waarachtig man zal maar beloven, beloven, zonder zijn beloften te houden. En zie nu de rechtsshe partijen, die 25 jaar lang in coalitie leefden, en van die 25 jaar 17 jaar aan de regeering waren. Wat is er nu van die coalitie-beloften terecht gekomen? De v-rijs school regel! 't Lijkt er, gelukkig, nog niet op. De invoering van de doodstraf, — niet vervuld. De afschaffing van de vaccinatie, — evenmin. De verplichte eedzwering, — niet vervuld. Afschaffing der openbare leeszalen, — gelukkig niet vervuld. Afschaffing der lijkverbranding, — men denkt er niet aan. Afschaffing der loterij, — wij loten er nog lustig op los en hopen op de f 100,000. Protectie, — er zijn wel een paar gevaarlijke stappen gedaan, maar van protectie i" nog geen sprake. Zondagsheiliging, — niet veel van terecht gekomen, alleen in Zoutelande moger de kinderen 's Zondags geen vlieters oplaten, en in Maassluis (dr. Kuypers en ook mijn geboortestad) daar werd een voorstel om den weg 's zondags met een ketting te sluiten voor auto's en stoomi'ietsen, bijna aangenomen. Altemaal onvervulde beloften, wijl de grondslag der coalitie niet deugt. Dat betoogt spr. nader met aanhalingen van dr. Kuyper (van 1891), mr. Heemskerk, mr. Bijvoet, ds. van Hoo.-;enhuize, prof. dr. H. Visscher (over par ijbeuoemiugen), Colijn en V.d. Molen. Op allerlei maner zien wij #de leugenachtigheid der coalitie-leuze, — de liberalen hadden wel terecht gewaarschuwd tegen vermenging van godsdienst en staatkunde, vooral om den godsdienst geen schade te doen. 't Heilige wordt zoo licht gemeen gemaaki. Maar erger noemt spr. wat ter linkerz,„de geschiedt, de prediking van den klassehaat, het middel om de S. ï). A. P. groot te makeu 't Is een klem kunstje om een kind ontevreden te maken, zoodat hei zich mis'■-end ongelukkig gevoelt. _in de kinderziel is in dezen 't zelfde als de volksziel. 't Is zoo smerig ie schelden op de bezittende klasse, 't is expres, eenzijdig en onwaar, en igelooflijk brutaal ook nog. Want men spreek' niet over de goed gesitueerde S. L). A. .Ver.. terwijl het wora voorgesteld alsof aan de overzijde enkel de bezitters zijn. Vis dat eens wu ir was. Als alle Vrijheidsbonders eens bezitters waren, wat zou 't dan een goe.i land zijn! Maar 't i.. ook onjuist, omdat de socialistische maatschappij den toestand der arbeiders ui*! zou verbeteren, — iedere prikkel tot eigenbelang zou dan zijn vervallen, en wat zou er dan van de productie terecht komen? Bovendien: wat is bezit? Is gezondheid, liefde, niet veel meer Jan geld; laat men de inensciien loeren blij te zijn met 't bezit dat zij hebben, en hen niet doen meencn dat 't geluk van geldbezit angt. Geld heeft nog nooit geluk gebracht. Socialisatie zou op mislukking uilloopen. De Miranda zei: socialisatie is alleen te volvoeren met ideaal-menschen. Onverantwoordelijk noemt spr. 't dan, om de menschen in den waan te brengen, dat een gesocialiseerde maatschappij moer geluk zal brengen, en om daarto de klassehaat te versterken. Ook de .socialistische jeugd wordt opgevoed in die onwaarachtigheid! 't Meest onverantwoordelijke van de soc.-deni. leuzen noemt spr. de leuze nationale ontwapening. De eenige goede weg is: internationale ontwapening! De kentering is komende. Het doen van schoone belof'en is heel gemakkelijk, maar moet ze ook kunnen verwezenlijken. De eerlijke weg is een lange, maar op don duur wint rien het er mee. Zoo zal 't ook gaan met de liberale gedachte van vrijheid en verantwoordelijkheid. Als maar de liberalen wat meer offervaardigheid en heilig vuur ver krijgen voor hun zaak. Dit gemis is hun fout. Willens en wetens onoprecht zijn zij niet! Zij hebben geloond in de staatkunde te slaan voor wat zij beloofden. Liberale bewindvoerders brachten 't algemeen kiesrecht, de parij icatiewetten, de sociale wetten, 't Liberale vrijheid.-.idee: vrijheid voor ieder individu en voor de heele maatschappij, mits men een ander niet hindert of onderdrukt, dat zal niet sterven, maar groeien! Maar ..ij moeten de menschen opvoeden voor die gedachte; wij moeten werken en gelooven, dan zal 't geslacht dat na ons komt slagen om die gedachte weer tot erkenning te brengen Onze kinderen zullen dan weer leven onder een liberale regeering, en zij zullen ons dankbaar zijn, omdat wij vertrouwden en werkten aan de liberale vrijheidsgedachte. --- REDE DR. S.E.B. BIEREMA. Dr. Bierema zal zich bepalen tot een korte bespreking van den politieken 'jcslaud vi.n het oogenblik. Spr. herinnert aan dan val van 't kr.binet- Colijn, en 't op'redan van 't intermezzo-kabinet !)e Geer. Dit kabinet leert, dat niets zoo vast is als het tij- delijke. Dit kabinet loopt dan ook nog niet op zijn laatste beenen. Maar nu de verkiezingen haast weer in 't zicht komen, komt ook de vraag naar de vorming van een parlementair kabinet weer naar voren. Hoe zoon kabinet moet worden gevormd, dat weet men echter niet. Dat aan een parlementair kabinet de voorkeur moet worden gegeven boven een extra-parlementair kabinet, daarover was ment bij de laatste algemeene beschouwingen iv de Kamer vrijwel eens. Maar bij ons huidig kiesstelsel is ';i zuiver parlementair kabinet welhaast onmogelijk. Een parlementair kabinet veronderstelt een vaste regeeringsmeerderheid, waar tegenover ook één vaste aaneengesloten minderheid staat. Maar de invoering vau de Evenr. Vertegenwoordiging heeft dat onmogelijk gemaakt. Evenredige vertegenwoordiging leidt tot veel groepen en partijen, en dit leidt weer tot 't voeren vau een nationale politiek (een voorspelling door mr. Dresselhuys destijds reeds gedaan). Bij de drie rechtsche partijen zit wel de wensch voor om de oude coalitie te eerstellen, al is de liefde van allen er voor niet even groot. De heeren Nolens en Heemskerk wilden graag de oude samenwerking weer opvatten, maar de Chr.-Historischen zal het veel moeilijker vallen om zich weer te begeven in het oude partijverband. In den kring van de Chr.-Hist. kiezers leeft een sterk anti-papistische neiging, en daarmee moet men rekenen. Nu zeggen de Chr.-Hist. leiders, dat door met Rome samen te werken de Paapsche stoutigheden worden voorkomen. En dan dreigen zij met de samenwerking der R.-K. met Rood en Rosé. De S. D. A. P. en de Vrijz.-Dem. zijn tot die samenwerking wel gaarne bereid. Vooral Mr. Marchant wil dit wel graag, doch spr. acht het zeer de vraag of er op deze wijze een homogene meerderheid is te vormen. Daar is b.v. de handelspolitiek, en zijn de katholieken wel gediend van de nationale ontwapening? Mr. Marchant heeft zich intusschen reeds bereid verklaard, om voor die gewenschte samenwerking de nationale ontwapening overboord te zetten. 't Blijkt evenwel wel, dat de R.-.K. nog niet met de Vrijz.-Dem. en de S. D. A. P. willen samenwerken. De „uiterste noodzaak" is er niet! De eenige mogelijkheid van herstel van een parlementair kabinet is dan ook herstel der coalitie. Toch is 't niet waarschijnlijk, dat het daartoe kou. Vooreerst is 't de vraag of de drie rechtsche partijen samen de meerderheid zullen halen. Kersten, Lingbeek en Artz doen heel wat scha aan die partijen. En aan de coalitie is de basis ontvallen. De schoolstrijd, 't cement er van, is voorbij. Men zal dus moeten afwachten, hoe 't komt! Vv ij liberalen kunnen dit in volkomen gemoedsrust 'doen. Wij zullen wel geen deel krijgen aan 't regee.ingsbeleid. Ook zullen wij niel a priori ons tot de oppositie mogen rekenen. Als er een beroep op ons wordt gedaan, zijn wij te allen tijde bereid een ieiü van de regeeringsverantwoordelijkheid te aan*l aarden. Mils natuurlijk met 't bepalen van de richting van dat Deleid met ons wordt ekening gehouden. Men meent soms, dat 't liberalisme heeft afgedaan. Juist is, dat men in veel opzichten terug moet naar 't liberalisme. Is niet 't liberale vrijhandelsidee, dat ie Genève w-erd gehuldigd, een terugkeer tot 't liberale stelsel. En ils mr. Veraart pleit voor een werktijdenregeling, waarbij alleen de excessen worden verboden, — wat is dat anders dan een pleiten voor 't liberale stelsel. En als ie R.-K. Morgen pleit voor een geestel'jk-zelfstandig weerbaar maken van onze ir.3nschen, — is dat dan iets anders dan 't liberale stelsel, dat het aandurft met de geestelijke vrijheid en zelfstandigheid'? Wij vreezen geen geestelijke besmetting. Het liberalisme wordt vaak afrreschüderd als het meest naakte egoïsme. Niels is minder waar. Ondanks alle verdachtmakingen van de liberale beweging dringt de waarheid do.r. Zeker, wij hebben fouten gemaakt, in wij maken ze nog. Maar laten wij ons beijveren om ze te voorkomen. Laten wij ons beijveren voor 't verkrijgen van den Volkenvrede, en den vrede in 't bedrijfsleven. De maatschappelijke toestand is niet gunstig. Alle krachten moeten ingespannen worden om 't hooid boven wat ;r te houden. Dat werkgevers en werknemers beiden mogen inzien, dat samenwerking noodig is tot opbouw van de wereld in geestelijke vrijheid. De liberale gedachte heeït niet afgedaan, maar zij kan vruchtbaar werken tot opbouw van de wereld. Ais wij maar allen de liberale gedachte hoig houden, dan zal zij een beteekenende toekomst tegemoet gaan. Van de pfele