Het Britsche optreden tegen het Fransche handelsschip „Mendoza” Beschouwingen van een Franschen volken rechtsgeleerde „Het gedrag van Engeland kan tot gevaarlijke complicaties leiden” Het A.N. P. meldt uit Parijs: De bekende Fransche volkenrechtsgeleerde prof. Louie le Fur heeft naar1 aanleiding van het aanhouden van de „Mendoza" in de Petit Parieien het volgende artikel geschreven: Het opbrengen van het Fransche vrachtschip „Mendoza" door de Engelschen heeft niet alleen in Frankrijk, doch ook in de Vereenigde Staten de openbare meening in opschudding gebracht. Voor een nauwkeursg onderzoek, dat deze zaak ongetwijfeld verdient, dienen allereerst de feiten, zooals de bladen die zonder tegenspraak hebben gepubliceerd, te worden vastgesteld. Vervolgene moeten zij dan worden bezien vanuit het volkenrechtelijk gezichtspunt, dat Groot Brittarmië zelf een integreerend bestanddeel van zijn wetgeving noemt. --- De feiten. De „Mendoza" is een schip van de lijn Marseille—Zuid Amerika, dat bevroresi vleeech van de havens in Latijnech-Asnerika naar Frankrijk vervoert, ln de eerste üelft. van Januari werd het bij het verlaten van Montevideo door de Engelsche bulpkrusser „Aeturias" opgebracht en nadat zijn lading was onderzocht, gedwongen de haven wederom binnen te loopen. Het schip had behalve bevroren vleesch giften van bet Amerikaansche Roode Kruis voor het Fransche Roode Kruis, vooral gecondenseerde melk en medicamenten voor Fransche zieken en kinderen, aan boord. De „Asturiae" kreeg order op het schip te letten en noodzaakte de „Mendoza" tot driemaal toe de haven binnen te varen. Nadat zij binnen de algemeen op drie zeemijlen vastgestelde territoriale wateren langs de Uruguyaansche en vervolgens langs de Braziliaansche kust was gevaren, waarbij zij voortdurend door de Engelsche hulpkruiser wae gevolgd, werd de „Mendoza" bij net verlaten van dit gebied op vijf of 5 1/2 mijt van de kust door de „Aeturias" opgebracöt. De aanhouding geschiedde derhalve buiten de territoriale wateren, doch binnen de zeer uitgebreide zone, die de Amerikaansche Staten overigens bij eenzijdig besluit als neutraliteit-»- of veiligheidszone voor zich opeischeu. De Fransche bladen van 22 Januari maken snelding van een groote verontwaardiging in geheel Latijnscn-Amerika en vooral Tn de onmiddellijk bij het voorval betrokken landen Urugay en Brazilië. De pers braudmerkt deze daad als ecu niet te kwalificeeren gedrag der Engelsche marine en de rederingen dezer beide landen hebben te Londen een officieel protest ingediend, waarbij zich naar het schijnt andere staten, met nasne Mexico, hebben aangesloten. Frankrijk deed hetzelfde en de Franeche gezant in Urugay eiechte het ingrijpen der Amerikaansche ueutraliteitscommieeie om de vrijlating van het echip te bekomen. („Matin" van 22 Januari). --- Nieuwe kant van een oud probleem. Dit zijn da feiten. Zij vormen een nieuwe kant van de van oudsher bestaande strijd tusschen neutralen en oorlogvoerenden. Simde bijna twee eeuwen, namelijk einde de bewapende neutraliteit van'het jaar 1780, die bijna alle Europeesche landen tegen Groot-Brittannië vereenigde, blijft de handel in geval van oorlog krachtene gewoonteovereenkomst voor neutrale pereonen vrij, behalve in twee bij de Parijeche declaratie van 185*, geschapen uitzonderingsgevallen met betrekking tot blokkade en oorlogecontrabande. Over de blokkade zullen wij hier niet spreken, altbane niet de effectseve en beperkte blokkade in de zin der internationale verdragen wat de oorlogecontrabande betreft. Sinde Grotiue onderecheidt men hierin drie categorieën: 1). De onmiddellijk voor de oorlog bestemde contrabande (wapene munitie), die altijd snoet worden opgebracht. 2). Zaken, die met de oorlog geen verband houden en due niet in beslag genomen snogen worden. 3). Zaken met twijfelachtige bestemming, welker getal met de voortschrijdende techniek gestadig toeneemt, ale kolen, petroleum, ijzer, katoen, rubber, enz. De oorlogvoerende etaten moeten bij hun intrede in de oorlog aangeven, wat zij willen beschouwen ais behoorende tot deze tueschen-categorie, die relatieve contrabande wordt genoemd en in begineel in beslag kan worden genomen. Hieronder vallen geen levensmiddelen, behalve wanneer zij voor bet leger zijn bestemd. Op deze regele van het gewoonterecht werden reede tijdene de wereldoorlog tal van beperkingen ingevoerd. --- De blokkade-oorlog. Tusschen de oorlog van 1914 en die van 1939, vooral tijdens de Spaansche burgeroorlog, waarop de bepalingen van 't Volkenbondepact niet toepasselijk waren, en daarna als gevolg van de mislukking van de volkenbond, beeft het begrip van de totale oorlog groote vorderingen gemaakt. Onmiddellijk bij het begin van de oorlog in 1939 gingen de oorlogvoerenden wederom van het voor de neutralen niet zeer gunstige standpunt uit, waarop zij aan beide zijden in bet jaar 1918 waren blijven etaan. De oude regele der blokkade en oorlogecontrabande werden terzijde geschoven. In feite streefden de oorlogvoerenden naar een volkomen onderdrukking van de handel der neutralen met den vijand. Het werd een soort algemeene blokkade der vijandelijke havens, die niet meer effectief wae in de beteekenis, die men tot nu toe voor dit woord aan de blokkade van een bepaalde haven had gegeven; zij werd recht en slecht door patrouilles op de oceaan, door bovenwateretrijdkrachten. door onderzeeërs en vliegtuigen uitgeoefend, Zoo wordt de oorlog eteeds gruwelijker en steeds meer een totale oorlog, die de vreedzame bevolking van den vijand evenzeer treft als zijn leger. Men trachl staten van veertig tot tachtig millioen inwoners door honger op de knieën te brengen, zooals men het vroeger met een belegerde vesting deed. Voor de neutralen ie de positie evenwel andere. Het is ongehoord deze landen uit te hongeren en op hen een regel toe te paseen, die reeds tusschen oorlogvoerenden gruwelijk is. Frankrijk bevindt zich niet meer in oorlog. Met Engeland is het nooit in de oorlog geweest, hei wae zijn bondgenoot en met Duitschland is de oorlog beëindigd of liever sedert de wapenstilstand blijven de wapens rusten. --- Vanwaar dit optreden? Kan Engeland dan wellicht beweren, dat de Duitechere voor zichzelf zullen gebruiken, wat men den Franschen zendt? De „Mendoza" zou echter naar Marseille, naar onbezet gebied, varen en tusschen het bezette en het onbezette gebied zijn zakelijke betrekkingen, ja, zelfs ie iedere correspondentie zeer moeilijk. Bovendien ging het in het geval van de „Mendoza'' voor een groot deel om levensmiddelen en om geneesmiddelen voor zseken, vrouwen en kinderen. Tot dusver wae het echter tusschen oorlogvoerenden gebruikelijk, niet tegen de principes der menschelykbeid te zondigen en juist Engeland beroemde er zich op deze principes althans onder beschaafde volkeren in acht te nemen. En thane behandelt het een vroegereu niet meer oorlogvoerenden boudgenoot op e.en wijze, die in de vorige eeuw niet eens tueechen vijanden geoorloofd geweest zou zijn. Tegenover Frankrijk, dat zijn beste leger offerde om de terugtocht der Britsche strijdkrachten te beveiligen, schijnt het Engelsche gedrag onbegrijpelijk Frankrijk, dat van gunstige vredeevoorwaarden heeft afgezien osn de verzekering te krijgen, dat zijn marine niet tegen Engeland in de strijd zou worden gebracht, krijgt van Engeland als antwoord de aanval op Mers el Kebir, waarbij 2000 Fransche matrozen het leven lieten en verder de overval op Dakar en Libreville, de bomaanvallen ap Marseille en Valenee. Tenslotte hongert Engeland door een algemeen verbod om levesismiddelen aan te voeren, Frankrijk uit, nadat de Engelsche troepen bij hun terugtocht uit dit land alle voorraden hebben vernietigd, waarop zij de hand konden leggen. --- Een dreigement. Een dergelijk gedrag lijkt gevaarlijk te kunnen worden met het oog op de toestand, waarin Engeland zich thans bevindt Tenslotte wordt Frankrijk er namelijk toe gebracht, Engeland voor de volgende keuze te stellen: öf beschouw ons niet meer ale oorlogvoerend eu laat ons de vrijheid ons van levensmiddelen te voorzien, vooral het onbezette deel van Frankrijk, waar» geen enkel gevaar voor inbeslagneming door de Duitscbere bestaat, öf beschouw ons nog ale oorlogvoerend. Dan echter mag Engeland zich niet verwenderen, wanneer onze zeestrijdkrachten zorgen voor de veiligheid van onze koopvaardijschepen, hetgeen ernstige gevolgen met zich zou kunnen brengen. Afgezien van juridische of humanitaire overwegingen schijnt het op het oogenblik voor de regeering Churchill, raadzaam le zijn minder kratwe oploss:n2en te kiezen --- DIEVER IN EER HERSTELD. De W.H.N.-Diever had niet de laagste opbrengst. Destijds werd doorgegeven, dat de opbrengst van de eerste collecte in Diever f 55 was gweeest. Deze mededeeling was gegrond op een telefonische opgave van Diever, direct na de collecte. Uit de schriftelijke opgave bleek echter, dat die telefonische opgave veel te laag was en dat in werkelijkheid de opbrengst f 188.27 heeft bedragen. Ten onrechte is dus gezegd, dat Diever de laagste opbrengst had niet 1.95 et. per inwoner. Het tegendeel is waar. Deze gemeente kwam ver boven het gemiddelde van 6.66 et per inwoner. • Ook de opbrengst van de tweede collecte was in vergelijking met andere gemeenten goed. Toen was de opbrengst f 122.86, dus 4.35 et. gemiddeld per inwoner. --- NIEUW TE VESTIGEN EN OVER TE NEMEN HOTEL-, CAFÉBEDRIJVEN E.D. De directeur van het rijksbureau voor l hotel-, café-, restaurant- en pensionbedrijt brengt, in aansluiting op het persbericht van 14 November 1940 inzake nieuw te vestigen bedrijven in genoemde bedrijfstakken Ur kennis, dat overneming van een bedrijf niet als een nieuwe vestiging beschouwd wordt Bij de overneming van bedrijven is d" oude eigenaar verplicht mede te werken, iat de inschrijving bij het centraal distributie kantoor moet worden aangevraagd door b» middeling van het rijksbureau Ter vermijding van misverstand vestigt de directeur van bovengenoemd rijksbureau er de aandacht op, dat wanneer een onder nemer zijn bedrijf heeft verkocht en derhalve diens codenumme- ten name van den nieuwen eigenaar is overgeschreven, op nieuw een zaak wil openen, deze als een nieuwe vestiging zal worden beschouwd waarvoor dus toestemming moet worden gevraagd. Uiteraard zal deze toestemming onder de huidige omstandigheden slecht» iv zeer bijzondere gevallen kunnen worden verleend. --- EEN KLOK. DIE 114 JAAR LOOPT. Een zeldzaam uurwerk. In het echte klokkenland de Zwitsei-che •lura, is een klok vervaardigd, die 114 jaar kan loopen. 'e Morgens en 'e avonds om 6 uur kraait er een haan en om 9 uur 's morgens speelt de klok een koraal. Met KersUnis laat zij het „Stille Nacht, Heilige nacht" hooren. hetgeen met de eerste seconde van het nieuwe jaar wordt gevolgd door vroolijke fanfares. De klok houdt rekening met schrikkeljaren Het merkwaardigste i_ echter, dat de klok ook in alle 114 jaren van haar looplijd op den juieten datum den Goeden Vrijdag Paschen. Hemelvaartsdag en Pinksteren met een toepasselijk koraal aangeeft. Ten slotte wijet de klok niet alleen Midden-Europeeschen tijd. maar ook New Yorkechen tijd ei' den tijd te Calcuüa aan. --- UIT DE PERS Onze voedselvoorziening. „Tusschen ons an de honger staat alleen een goede organisatie" heeft de heer Louwes, de regeeringscommissaris voor de voedselvoorziening, gezegd. D e (r.k.) M s b. teekent er bij aan „Dit woord kan slechts één beteekenis hebben: indien er geen goede, doeltreffende organisatie voor de verdeeling der be schikbare levensmMdelenvoorraden wordt geschapen: en als niet stevig de hand aan de door deze organisatie getroffen maat regelen wordt gehouden, dan staat ook in ons land de honger voor de deur Dan za' evenals in andere bezette gebieden, het spook van de hongersnood opdoemen, met alle ellende, welk»; daaraan vrtnr de bevolking onvermijdelijk is verbonden Dat onze voedselpositie op dit oogenblik zeker nie' dreigend is, is een gevolg van het feit, dat de Nederlandsche regeering reeds lang voor de 10de Mei practisch sinds jaren, groot» voorraden levensmiddelen en grondstoffen voor oorlogstijd had opgeslagen; en ook de grondslagen van een distributie-organisatie, gedachtig de ervaringen van de vorige wereldoorlog, had ge legd Toen ons land dan ook in de oorlog werd betrokken, stenden de personen, die na de capitulatie •oor de voedselvoorziening hadden te zorgen, niettegenstaande de vernietiging van geweldige voorraden, niet voor een vacuüm Wel moesten zij heel ve-»! opbouwen, wijl /.iet» nieuwe, nauwelijks te voorziene moeilijkheden voordeden We werden bovendien in een veel grooter geheel ingeschakeld zoodat een lotsverbon dessheid <*itstond. waaraan ons land zich vanzelf niet kon onttrekken Zij ontstond eenvoudig door het feit dat Nederland, op het Continent van Europa is gelegen en afgesneden van alle overzeesche verbindingen het lot van hét Continent mede onderging Al waren de grondslagen van het distributiesysteem reeds gelegd, nu werd het zaak daarop snel tn resoluut voort te hou wen. En daarbij heeft het. we zouden willen zeggen vanzelf, nog al eens gehaperd Van de overigens juiste beginselen naar ee:i practische verwezenlijking er van, ligt gewoonlijk nog ecu heel lange weg. De pc riode 1914—1918 verschilt in wezen voor Nederland totaal van de huidige: toen waren we buiten de oorlog gebleven en kwa men er nog steeds schepen, zij het druppels gewijze, binnen; uu wij zelf in oorlog zijn heeft de blokkade elke aanvoer onmogelijk sremaakt Met dat ontstellende feit hebhen onze bewindslieden rekening te houden Echter, ook het Nederlandsche volk ls»eft daarsnede ter dege rekening te houden De voorraden zijn beperkt; en al zullen ze, door onze eigen productie en door aanvoer ut Continentaal-Eurooa. wel eenige aanvulling krijgen, toch zullen ze bij lan_ het normale peil niet halen. We zullen ons vele beperkingen moeten opleggen, als volk. maar ook individueel. En op dit punt raken we een zeer teere kwestie. Men begrijpt over het algemeen zeer goed, dat het Nederlandsche volk thans krap in zijn voorraden komt te zitten, en dat hot derhalve op rantsoen wordt gesteld Maar als het op het individueele aankomt, wordt dit bes A troebeler In elk geval zijn er Ne dcrlanders. die pogen aan de persoonlijk-* beperking te ontkosiien, door clandestien buiten de distributie osn gedistribueerde goedere.i te koopen Te weinigen beseffen, dat aldus een groot Nederlassdsch belang, maar ook een uitsluitend Nederlandsch belang, geschaad wordt: doordat wat de ene te veel neesnt, aan den ander wordt onttrokken. En dat als deze ont duiking algemeener wordt, de goede organisatie moet instorten. „Tusschen ons en honger staat alleen de goede organisatie". Stort de organisatie ineen, dan beteekent dat honger en hongersnood voor het Nederlandsche volk. Als Nederlander mag men een beroep op den Nederlander doen om in deze zijn plicht te kennen en zijn plicht te doen. En onge twi.ifeld is het ook Christenplicht, dat we ooor onze eigen houding er voor waken, da! de anderen niet door onze schuld van d-3 tijdsomstandigheden meer lijden dan onverbiddelijk noodzakelijk is." • * • --- Nederland en de komende handelspolitiek. In de Deut e c h e Zt g. i. d. Nie d. heeft dr Clodius een beschouwing gewijd aan de heroriënteering van de Europeesche han delspolitiek. Een overzicht met commentaar ontleenen wij aan D e (r.k.) Volk»* krant: „Natuurlijk denkt ook dr. Clodius er niet aan, dat Europa zich zelf volledig kan en moet voorzien. Slaagt het vasteland er ln, zich met dc meest dringende goederen te voorzien, dan zal er, zegt hij, nog altijd een omvaugrijen voor beide partijen — Europa en de landen overzee — belangwekkend handelsvei keer overblijven. Uiteraard: bel vasteland zal een tekort blijven hebben aan hetgeen de tropische gebieden voortbreisgen, terwijl de koloniale rijken, waartoe behalve osss land, Italië. Frankrijk, Portugal en Spanje ook weer Duitschland zal behoren hun levendig han deleverkeer mei hun gebieden overzee zu.-len willen voortzetten Bovendien is er. afgezien van de Verenigde Staten en de Engelse dominions, een uitgestrekt deel van de wereld, dat een handelspolitieke afsluiting van bet Euro pese vasteland niet zou begrijpen Zuid-Amerika bijvoorbeeld, met zijn oude Spaanse en Portugese tradities, kan de Eu ropese markt niet msssen. en de Europee*markt Zuid-Amerika niet. en er is geen enkele reden om dit halve werelddeel in de handelspolitieke ban, te doen Bovenden ie er. als Engelande macht is gebroken en het uiet langer de zeeën beheerst, geen voldoende reden om het Eur.» peee continent blijvend in een soort staat van beleg te doen verkeren: de hele wereld zal dan practisch tot de geografiec.l bereikbare gebieden behoren Wel is er alles te zeggen voor de nau were aaneensluiting van het Europeee va?» teland. nauwere aaneensluiting en weder /ijdse bevoordeling. Wij zeggen: wederzij,>- omdat handel en «enzijdise bevoordeling moeilijk veren g bare begrippen zijn. !Dr Clodius noemt hel vanzelfsprekend. dat Furopa in de eei'=>te plaats in Europ.i 1 koopt, zelfs wanneer de produclievoorwaar den en prijzen ongunstiger zijn dan op de ] wereldmarkt. Dit kan, indien er vooruitzichten zijn dat achterlijke landen daardoor bun achterstand kunnen inhalen en etrake ale evenwaardige leveranciers op de wereldmarkt zullen ver schijnen, maar op den duur zijn handel en handelsverkeer niet voor liefdadigheid in de wieg gelegd. Als wij bovendien lezen, dat Duiteland en Italië eamen in etaat zijn, bet gehele uitvoeroverechot van de Donau- of Balkanlan den op te nemen, ie er geen,enkele reden die rol in bet vervolg aan andere landen op te dragen. Wij noemen met opzet de Balkan-landen, omdat ons reeds eerder van andere Duitse zijde ie te verstaan gegeven, dat wij voora'. de blik op de Balkan-staten moeten gevestigd houden en onze landbouw snet het oog op een tekort aan voederartikelen (alsof er geen Zuid-Amerika meer bestaat) bebben te wijzigen en in te krimpen. Nederland is eenmaal wat bet ie en zoals het is: een nijver volk met een hoog ontwikkelde 'andbouw. een vooruitstrevende industrie, een levendig scheepvaart- en han delsverkeer, een reusachtig achterland n Azië met producten om half Europa te voorzien. Laat men ons in die rol blijven, dan kunnen wij tot de ontwikkeling, bloei en welvaart van one werelddeel ons wettig aandeel bijdragen — en w*ij zullen dal graag doen — beter dan wanneer men ons een route voorschrijft, waarop wij niet al onze krachten en vermogens op de beste wijze kunnen ontplooien. In de Eisronese samenwerking willen wij one graag vopgen. maar bij die samenwerking zij ons aandeel zó als hel beet strookt met wat wij onze aanleg, onze aard en onze talenten kunnen noemen." --- De Winterhulp ook voor ouden van dagen. Aan het redactiebureau van Het (soo ■ Volk heeft zich een 70-jarige vervoegd, die met zijn vrouw bestaan snoet van f 9 steun en f 3 ouderdomspensioen per week. Hij kon er niet meer komen zeide hij, waarheen moest hij zich nu wenden? „De oude man vraagt ons dus niet om steun. Hij stelt slechts de vraag: „Vergeel de gemeenschap ons niet?" Wij hebben de vraag tot de onmiddellijk*» werkelijkheid teruggebracht: „Wie of welke instelling kan dezen ouden man helpen?" En dan kon het niet anders zijn, of de Winterhulp was hier 't aangewezen adres. Wij hebben het geval dus aan de Winterhulp voorgelegd en de Winterhulp heelt onmiddellijk toegezegd te onderzoeken wat gedaan moest en kon worden Zoals uit 'Jen overzicht van het Winterhulpwerk blijkt, is de systesnatische hulp nog niet aan de kleine gezisinen toe bij gebrek aan middelen. Niettemin werd ons toegezegd, dat in noodgevallen als dit een klein bedrag vrij gemaakt zou worden In ieder geval vergeet de gemeenschap deze mensen niet In afwachting van een behoorlijke regeling van de onbezorgde oude dag waarop alle oude werkers recht hebben, tracht de Winterhulp de ergste nood te verhelpen Daarvoor is zij ingesteld en daarvoor moeien wij als Nederlanders en volksgenoten van deze arme, oude mensen onze bijdragen storten. ledere cent wordt wèl besteed voor eigen volk. Het verheugt ons, dat de practijk van het leven zelf daarvan thans de bewijzen oplevert, die oves*tuigender zijn dan toe spraken en aanstekelijker dan reclame." * * * --- De vrije wilsvorming in Nederland. Het Vaderland betoogt nog eene, dat wie vrije wilsvorming der Nederlanders wil, niet de ~machtsovernesiiing" door een enkegroep irwg eischeu. „Men versta ons niet verkeerd. Wij spreken hier geen oordeel uit over de vraag, of een of andere groep bereid zou zijn of bekwaam osn de macht over te nemen en of die overnem:ng al of niet gelukkig zou zijn. Dit alles ligt thans buiten de vraag, die wij behandelen. Wie echter nog mee wil doen aan het zoeken naar een waarlijk nationaal etan.'punt, vanwaar er niet behoud van de historsche continuïteit, aan de vernieuwing van het volk gewerkt kan worden kan thans geen macht opeischen. waardoor hij zou kunnen dwingen Natuurlijk zijn er omstandigheden denkbaar, waaronder men van het machtscentrum uit zelf verder overredend kan werken. De regeering heefl zelfs tot taak. de openbare meem'nc te r'chten Maar een zekere basis van gemeenschappelijke overtuiging tusschen volk en overheid is tocb altijd noodig. wanneer die overheid iets meer wil zijn dan een revolutionaire eowjet (wij gebruiken het woord ale technische term, zonder er eenig moreel oordeel in te leggen), die op geweld eleunt. hoe dan ook verkregen. Dal de N.S.B- deel kan nemen aan de besturende taak. achten wij on der de tegenwoordige omstandigheden gun stig. Mocht ze de aidue verkregen bevoegd heden echter misbruiken als etappes ter verkrijging van een eoort van gedelegeerd machtsmonopolie. dan zou ieder gesprek osn tol een echt gemeenschappelijke Neder landsche aclie te komen, voorgoed onmoge lijk worden gemaakt, ja allen zin verloren hebben. Wie de Ne'erlandsche gemeenschap niet wil verbrijzelesi wie het gesprek wil voe ren om een ba9is te vormen tol gemeen schappelijk handelen (dit is geen kwestie van de helft plus één te moeten overtuigen, maar van een ware nationale wil te vormen door de zuivere relatie van leiders tol massa), die verwerpt de hypothese van bekeering door de dwong eener minderheid ook ja vooral, osndat hij de ondoelmatigheid van die methode inziet Op welk punt moet er dan echter naar eenheid gestreefd worden? Ligt dit op bel gebied der binnenlandsche der social»- of der economische politiek? Er zal op maatschappelijk en constitutioneel terrein ongetwijfeld zeer veel verande reu Veel veran ert onder de drang der omstandigheden, osndat het nu eenmaal niet blijven kan. zooals bet was. In de tijd van het vliegtuig en van een algemeen verbreid lager onderwijs kan men de zaken niet op dezelfde wijze blijven regelen als in de tijd toen wellicht 70 pet van de Europeesch- I bevolking no_ niet i«zen kon en de trein I nog een wonder der techniek wae. Wij etaan : 'hans tegenover heel andere mogelijkheden ~n 'ptyenover d:e nieuwe mog • ■'ij.kh'-den priel 1 ook een nieuwe politiek Het is goed, dat men de aldus gestelde problemen 1 deert maar het ie in deze tijd, nav ondergeschikt is en moet zijn aan de~j] van de oorlog, volkosnen onvrucb"»*'» de wil direct op die maatschappelijke te willen richten. Dat het gevoel **j| meenschapszin, waarvan men uitgaat ■ kende naar wilevorming, eteede sten1 worden en dat dit dan ook de keer later gemakkelijker zal maken, *w vanzelf. Zonder gericht te zijn op W'X actueele. verslapt de wil tot werke" - al heel spoedig tot een vage droomeR der kracht. ~ Wat is thans actueel? Eet proble-* de positie, welke ons volk inneem' de volken. ... Waarom ie de toeetand bier zoo geL| ders als in Polen? Men kan in toch ook belastingen met snelle Pro:' invoeren, het pachtstelsel leerlingenwezen in de industrie °rf\ ress, enz. enz.? Dat alles doet men n»! net zoo goed als hier, maar in Polen 't men geen volk met eigen wil en bier j men, dat het volk spoedig zijn wil **| men. Daardoor erkent men de e|_S| sooniijkheid en die nationale PerSi(; heid moet haar plaats innemen ow> andere naties. Dan zijn de groote vragen echt"!, komt er in de plaats van onze, onbfllijk verdwenen zelfstandigheidspoliO jj zullen wij voortaan politiek gen op onze geografische plaats • »j Duitschland en de zeeën, terwijl saksische macht voorloopig nog is; hoe -zullen wij het werk in nauw verbonden met ons leven, kvn1,. den en tot voordeel van ons zeil , anderen blijven voortzetten; wat K taal- en culluurband met een overgJ'J van België nog voor beteekenis hebD ons; is er ergens een gebied *''*| al te krachtig groe.ende bevolking cc" tehuis zou kunnen vinden? A Het zijn in laatst-.- instantie toch K problemen der buitenlandsche poli" „ de oplossing waarvan de volken al "''j gie samentrekken, die de groote ° p _;en brengen in de historie. Het P° | van deze tijd is, naar het woord schalk Pétain, dat deze oorlog,, b°e,\\ verder verloopen moge, het einde •*« gen van de absolute souvereiniteit v y vele, zoo niet voos alle staten. PaJl groote feit, w*aar.*oor wij ons als » plaatst zien. Daarover zou het gespl",( ten loopen om waarlijk vrurhtbaa»! J De rest is niet veel meer dan M l die eene kwestie, de actueelste "*j* eenmaal opgelost, dan volgt de fy van tal van andere vraagstukken j Laat ons nu vesder zoo weinig j.l tijd verliezen! Hel gesprek mag »jji/ pen over allerlei min of meer be j) onderwerpen. Het heeft slechts *ilh. ' gaat over de eene- centrale vr? ,]ifl plaats als volk in de zich onder '*?,eJ tegen de verdrukk-.ug in gegroe'" Jl van Duitschland, vernieuwende En ons volk zij daarbij n,et,-t Kl verzameling van de op dit oogenbjl i, Nederlanders, maar ook de na'*0, i meenschap, in de tijd, hisloris*-' teld." j --- WINTER-HULP. Twee woorden. Het J moet verliezen, het t winnen I Twee woorden staan daar naast eH>- Verschillend van elkander, . Het eerste woord klinkt kil en har* Maar zacht en goed het ander •• Het eerste woord brengt bitter leed In menig menschenleven, Het tweede lenigt elk gebrek Door stil blijmoedig geven! Het eerste woord heet: Koud en Ontbering en Verlangen, Het tweede: Liefde. Offerzin, Door helpen vreugde ontvangen! Welaan dan boer en burgerdom, U wordt de kans gegeven Het eerste woord teniet te doen Doo 't tweede, door te geven! Er hoort geen mensch meer naakt Geen koude mag meer pijnen, Geen nood mag meer in wintertijd Dei. even naa9te schrijnen! De Wet der Schepping leert het ot> De naaste i 9 Uw broeder, Gij zult in 's levens stormgetij Zijn hulp zijn eti zijn hoeder! Welnu, de winter striemt ons weet Met bitter koude dagen. De Liefde klopt straks op Uw dei' Om stut en steun te vragen. Nu zelfbedrog en lasterspraak Geen kansen meer gegeven, , Nu 't woordje „Winter" uit Uw •»*!• En „Hulp" er in! Nu geven! j --- DE SOJABOONENCULTUUR IN NEDERLAND. Goede resultaten. ■ ■ .abA e bemestingsproeveu op ""J3 de proeftuin van het Zuid-Hollan gif, d strict te Naaldwdjk zijn thans e( $ Leze bemestingsproeveu hebben J-, rijke resultaten geleid De °Pbrfl !_■ in de verwarmde net drie tot viervoudige van c'e(jej j.ianteu op de koude grond (op .\h grond bedraagt de oogst 1200 to per ha) ln de beste putten My f, duelmatise bemesting werd op ee(,j/ cm vijfvoudige opbrengst aan 'oof verkregen, in vergelijking met de buiten. --- STICHTING CULTUURSCHOLEN VAN DE TUINBOUW. In het kader van de uitbreid"1».,, -*. lichting voor de tuinbouw zullen $ t-ouwcentra cultuurscholen word «tj üe koeten van deze cultuurschol (f tuinbouw zullen gezamenlijk n"0 ■ïii de groente- en fruitveilingen .1 dragen Het ligt in de bedoeling .V. Langendijk een derge'ijke cch0?tuii1*,ji tuinders te stichten Deze cul. $■, voor de tuinbouw zullen over he I' op dezelfde leest geschoeid «r°r. M voor de fruitkweekerij Tot be$$A van deze scholen zullen in .j °J komen die jongelui, die reeds van de een of andere tuinl>ou jjff cursus bezitten Het onderwijs jaan op de theoretische onder".|jjKi)( ke voor de tu'nbouw in de zijn, dan op de gewone tuinbou ---