BUITENLAND Wang Tsjing Wei te Tokio Wat is het doel van zijn reis ? Wang Tsjing Wei, de president van de Chineesche regeering te Nanking, vertoeft nu meer dan een week in Tokio, werwaarts hij vertrokken is voor een bespreking met de Japansche regeering. Hij wordt door zijn hooge gastheeren zeer gefêteerd, en heeft van tijd tot tijd een onderhoud met allerlei hooge autoriteiten. Omtrent het eene wordt veel, omtrent het andere niets bekend gemaakt. Weliswaar is in het algemeen omtrent het doel van Wang's verblijf gezegd, dat hij naar Tokio is gegaan in verband met de uitbreiding van de bevoegdheden zijner regeering, maar verder is niets meegedeeld, dat eenige aanwijzing zou kunnen geven. Dat is te zeggen: het vermoeden is uitgesproken, dat Wang's reis in verband zou slaan met een nieuwe poging van Japan, om aan de oorlog in China een eind te maken. Aan de vrede in het Verre Oosten is Tokio nl. veel gelegen met het oog op elders optredende spanningen. Het is niet uitgesloten, dat degenen, die het bezoek van den Chineeschen president aan Tokio hiermee in verband brengen, inderdaad gelijk zullen krijgen. De Japansche minister van buitenlandsche zaken, Matsoeoka, heeft nl. tijdens een banket, ter eere van zijn gast, een tafelrede uitgesproken, waarin hij de taak van beide landen aan een beschouwing onderwierp. Hij heeft daarbij o.m. gezegd: „Ik ben er zeker van, dat de voorgenomen uitwisseling van gezichtspunten veel zal bijdragen tot afdoening van de Chineesche aangelegenheid, hetgeen niet alleen tot geluk en welzijn voor Japan en China alleen zou leiden, maar voor het geheele Oost- Azië. Japan en China houden het lot van het geheele Oost-Azië in hun handen. Zij zijn derhalve door het lot voorbestemd elkander de hand te reiken en tot bereiking van hun gemeenschappelijk doel samen te werken." Hij noemde die nauwe samenwerking niet alleen noodzakelijk voor het behoud van vrede en veiligheid, maar zelfs de voorwaarde voor de oprichting van een nieuwe orde in Oost-Azië. Uit dit woord van Matsoeoka is wel voldoende duidelijk, waarom het thans gaat. Het bezoek van Wang Tsjing Wei aan Tokio is trouwens niet de eenige poging van de Japansche regeering om een uitweg te vinden uit de moeilijkheden, waarvoor de oorlog in China haar stelt. Want reeds anderhalve maand geleden is de Japansche ambassadeur te Nanking, Honda, naar Tokio gereisd, om daar overleg te plegen over de toekomstige Japansche politiek ten aanzien van China. Hij had, naar hij zelf verklaarde, de voorwaarden waarop Tsjang Kaï bjeK met Tokio zou willen onderhandelen in zijn zak. Honda is voorstander van een regeling van het Japansch-Chmeescne conflict langs diplomatieke weg; hij hoopt blijkbaar dat door onderhandeling de vrede tusschen Tokio en Tsjoengking kan worden hersteld. De militaire partij in Japan, speciaal het Kwantoengleger, is echter van oordeel dat slechts een militaire onderwerping van Uiraa mogelijk is. Het was opvallend, dat vrijwel tegelijkertijd met Honda's reis naar Tokio 'het Japansche leger in China op drie punten tegelijk een nieuw otiens.er inzette, waarvan inlusschen weimg meer is vernomen. Het kan zijn, dat cle japansche legerleiding in China hier mm of meer op eigen initiatief handelde, om te verhinderen, dat Honda de regeering te Tokio voor zijn opvatting zou winnen, het zou dan de diplomaten als het ware voor een „fait accompli" plaatsen. Blijkbaar heeft de regeering zich daarvan niet al te veel aangetrokken, maar voorloopig haar pogingen, om door overleg tot een aanvaardbare oplossing te komen, voortgezet. Derhalve heett ze Wang naar Tokio laten komen, om zun oordeel over de toestand te vernemen. Moet hij soms probeeren. een verzoening tot stand te brengen? Gezien het ten dat hij gedurende zeer lange tijd ni i Tsjang Kai Sjek heeft samengewerkt maar op 1 Januari 1939 plotseling naa den tegenstander overging, omdat m.l van de waarde van 'n Chineesch-Japansche samenwerking overtuigd was, zo i dat misschien mogelijk zijn. Voor_ Japan ware het een stap in de goede richting. Want daarmee zou het in korte tijd bereiken, wat het in jaren van oorlog n el heeft kunnen verwezenlijken; de yred< in China. Daarna komt natuurip. d positie van de verschillende, aan Tok,c aan de orde; deze zijn n.l. nog slechts door Japan, maar niet door eenige andere staat erkend, ook niet door de As, zoodat hun status nog wei eenige verduidelijking behoeft. --- BERICHTEN. ROOSEVELT ZOU BOODSCHAP AAN CONGRES ZENDEN. President Roosevelt heeft gister, volgene een bericht uit Washington, de persconferentie afgezegd, aangezien hij aan een belangrijke boodschap werkte, die hij nog dezelfde dag aan de beide Huizen van het Congres wirsle zenden. In politieke kringen werd gezegd, dat deze boodschap klaarblijkelijk betrekkiug had op belangen van buitenlandsch politieke aard, aangezien Roosevelt getelefoneerd heeft met den ongesteld zijnden staatssecretaris Huil en den vice-staatssecretar.s Sumner Welles, de eenigen, die betrokken waren bij de redactie van de boodschap. --- HET DUITSCH-TURKSCHE PACT EN DE TOESTAND IN SYRIE. De Britsche aanval op Syrië heeft na het sluiten van het Duitsch-Turksche vriendschapsverdrag volkomen zijn beteekenis verloren, zoo verklaart men in politieke kringen te Vichy. Zoolang Engeland nog hoop kon hebben Turkije in zijn front te scharen, bestond er een Britsch belang in om niet alleen met de verovering van Syrië de Turksche positie tegenover Duitsche pogingen om naar het Nabije Oosten te komen te versterken, maar ook om een zoo snel mogelijke verbinding tot stand te brengen, teneinde aldus met een bevriende staat een gemeenschappelijke grens te bezitten. Nog in Syrië te blijven na het Duitsch-Turksche vriendschapsverdrag is voor de Engelschen volkomen zinneloos geworden. --- DE KRIJGSVERRICHTINGEN IN SYRIE. Fransch communiqué. Het Franscht legerbericht van gister heeft de volgende tekst: De Britsche inspanningen zijn gisteren zonder succes gericht op Damascus en Merj Ajoem. De Indische en Engelsche troepen, wien het gelukt was in de streek ten zuiden van Damascus verder op te rukken, zijn door onze pantserafdeelingen aangevallen en teruggedreven. Daarbij werden 400 gevangsnen gemaakt. In de bergachtige streek van het Noorden van de Libanon is op 10 Juni des middags een op Merj Ajoem gerichte aanval afgeslagen. In de loop van deze actie maakten wij 80 gevangenen. Aan de kust zetien de Britsche vlooteenheden de beschieting van onze stellingen voort. Uit de sector aan de Eufraat Ï9 niets te melden. Ons luchtwapen heeft zijn verkenningsactie voortgezet en gisteravond doeltreffend vijandelijke troepenconcentraties in de streek ten zuiden van Damascus gebombardeerd. --- DE TOESTAND IN IRAK. De rust nog niet hersteld. In tegenstelling tot de Engelsche beweringen is de rust in Irak nog steeds niet hersteld. Het blad „Anis" meldt; dat de Iraksche voorvechters voor de vrijheid in vier groepen verdeeld zijn, waarvan de eene aan de grens van Transjordanië, de andere in het dal van de Euphraat, de derde ten Noordwesten van Mossoel en dh vierde in de woestijn tusschen Basra en Bagdad een guerilla voeren tegen de Engelschen. --- DE ACHT-URIGE WERKDAG EN DE AMERIKAANSCHE BEWAPENING. Roosevelt heeft door een decreet de achturige werkdag voor de bewapeningsprojecten aan de Panamakanaalzöne, in Alaska en Portorico opgeheven. De verlenging van de arbeidsduur voor de arbeiders die bezig zijn met de bouw van kazernes, het aanlegsen van vliegvelden, verdedigingswerken en andere militaire installaties wordt gemotiveerd met de verklaring, dat er een ~buitengewone crisis" bestaat en dat de landsverdediging een zoo snel mogelijke voltooiing van deze installaties eischt. De verlenging van de arbeidsduur in de genoemde gebieden is noodzakelijk omdat het verkrijgen van nog meer arbeiders moeilijk is. "* De „New Vork Times" knoopt aan dit decreet 't vermoeden vast. dat dit het begin van de tijdelijke opheffing van de achturige werkdag ia de Amerikaansche bewapenings-industrie zou kunnen zijn, daar e.r steeds meer gebrek aan arbeiders ontstaat. --- SLUITING DER AMERIKAANSCHE CONSULATEN IN ITALIË. Officieel wordt meegedeeld: Het Italiaansche ministerie van buitenlandsche zaken heeft Donderdag de ambassade der Ver. Staten een nota doen toekomen, waarin wordt meegedeeld, dat de Italiaansche regeering van de regeering der Ver. Staten uiterlijk 15 Juli de terugroeping verlangt van de Amerikaansche consulaire ambtenaren en het consulaire personeel, alsmede de sluiting van de consulaten in Italië, in de gebieden, die onder het Italiaansche oppergezag staan en in de gebieden die door Italiaansche troepen zijn bezet. De Italiaansche regeering heeft zich voorbehouden ooi: de bureaux van de American Express Com --- VAN HEINDE EN VERRE DOODELIJK ONGELUK BIJ HET ZWEMMEN. Tijdens het zwemmen in de Lunlerscbebeek onder Scherpenzeel dook de 18-jarige W. Hendriksen in te ondiep water en kwam daarbij met zijn hoofd met de bodem in aanraking. Nadat ziin kameraden hem op het droge hadden gebracht, waarschuwden zij onmiddellijk een geneesheer, die constateerde, dat de nek wervel ernstig was beschadigd. De jongeman werd naar het ziekenhuis overgebracht, waar hij echter eeuige uren later overleed. --- EXTRA RANTSOENEN LEVENSMIDDELEN IN DE HOOIOOGST Het Centraal Distributiekantoor te Den Haag heeft aan de distributiediensten meegedeeld, dat landarbeiders gedurende de tijd dat zij belast zijn met werkzaamheden in de hooioogst, in aanmerking kunnen komen voor verstrekking van extra bonnen levensmiddelen op de volgende basis: Brood 100 %, vet, vleesch en aardappelen 50 % extra. --- DE MOORD TE RIJSBERGEN. Een arrestatie. Vorige week werd, zooals bekend, in een "reppel langs een zandweg in de buurtschap Diunt, onder Rijsbergen, het lijk gevonden van den 39-jarigen landbouwerszoon J. Ij., uit Ulicolen. De door dr. 3. P. L. Hnlsi uit Leiden verrichte sectie op het lijk wees uit, dat G., die per rijwielvan Rijsbergen in de richting België reed, na door een revolverschot in de rug zwaar te zijn gewond, van zijn rijwiel moet zijn gevallen, vervolgens in de greppel geworpen en door een schot in het "hoofd, van korte afstand gelost, moei rijn gedood. . Uit de door politie en justitie ingestelde onderzoekingen bleek, dat de vermoorde, een bekend' kettinghandelaar, de morgen van de moord te ongeveer halfacht, _de boerderij van zijn 86-jarigen vader te Ul'coten had verlaten, om zich per rijwiel naa1: Breda te begeven. Daar heeft hij 'bij 'n zuster een bedrag van fl2OO opgenomen, terwijl hij later nog getracht heeft een bedrag aan contanten te krijgen bij het bijkantoor van een bank in Breda, waarmede hij regelmatig zaken deed. Door de toevallige onhandigheid aat cle directeur van dit bijkantoor die dag niet aanwezig was. is hem dat niet gelukt. Bij het vinden van het lijk werd van de f 1200 niets teruggevonden, uit welk feit vrijwel ah vaststaand kon worden aangenomen, dal roof de aanleiding tot dr. gruwelijk misdrijf moet zijn geweest. Na een uitvoerig onderzoek gelukte het schrijft de Tel., zooveel aanwijzingen in een bepaalde richting te krijgen, dat overgegaan kon worden tot arrestatie van een 25-jarigen inwoner van Ginneken, van wien vaststaat, dat hij met den vermoorde in kettinghandelaffaires was betrokken. Hoewel de gearresteerde pertinent ontkent bij de moord betrokken te zijn, is hij toch voorloopig in de marechausseekazerne te Strijbeek in verzekerde bewaring gesteld. Het onderzoek wordt inmiddels met kracht voortgezet, waarbij rekening gehouden wordt met de mogelijkheid dat nog meer personen bij het drama betrokken zijn. --- 'k Heb m'n wagen volgeladen. - Het eerste hool wordt binnengehaald (Pax-Holland) --- ZITTING VAN HET KRIEGSGERICHT. Ongeoorloofd wapenbezit. Voorbeeldige straf. Voor hel Duitsche Kriegsgericht te Utrecht had zich te verantwoorden '.ie iiT-jarige E. uit Haarlem, terzake vau ongeoorloofd wapenbezit. In verband hiermede etonden ook terecht de 18-jarige en de .(J-jarige broers L., eveneens uit Haarlem. Laatstgenoemden hadden op een avond ki de omgeving van Haarlem eenige wapens opgeviflcht uit het water. De jongens vonden het een attractie en, terwijl zij liuu vondel nog eens goed bekeken, kwam E. daar voorbij, die zag wat zij in de hand hadden. Ook E. toonde belangstelling voor de opgevieebte wapens, eu twee pistolen, welke nog iv goede staat wareti, nam hij mee naar huis. Onderweg werd hij aangehouden door de politie. De president van het Kriegsgericht wees er op, dat beklaagde zoo verstandig had moeten zijn, die wapens niet mee naar huis te nemen, ook al waren zij uit het water opgevisebt en ook al stond beklaagde E. zeer gunstig bekend. Er ie, .aldue spreker, nu genoeg gewaarschuwd, dat bet streng verboden is wapeho bij zich te dragen. Dat had E. kunnen welen. Ten aanzien van de twee beklaagden L. merkte de president op, dat zij wellicht in jeugdige onbezonnenheid gehandeld hebben, maar voor E. is het feit veel ernstiger. Hij is in militaire dienst geweest en al heeft hij dan met de wapens niets gedaan en al had hij er dan ook, zooals ie'gebleken, geen kwade bedoelingen mede, bet Kriegsgericht moet een einde maken aan dergelijke feiten. Tegen beklaagde E. werd vijf jaar tuchtbui&stral' geëiseht en tegen de andere twee elk drie maanden. Mr. E. J. Emmelot uit Utrecht hield hierop een langdurig pleidooi en bracht nog eens naar voren, dat E. geen kwade bedoelingen had. Hij ontmoette de jongens toevallig bij de Ringvaart te Haarlem en nam •ie revolvers aan, zuiver uit het oogpunt van curiositeit. In zijn vonnis wees de president er op, dat het feit, waaraan beklaagde E. zich bad schuldig gemaakt, zeer ernsüg is. Het mag dan wel zijn, dat er over hem talrijke gunstige rapporten zijn ingekomen en dat zelfs een predikant het Kriegsgericht er op wijst, dat beklaagde nimmer iets heeft' gedaan, dat tegen de bezettende overheid gericht is geweest, het is rtu eenmaal verboden om wapens bij zich te hebben. Beklaagde mag, wat het Kriegsgericht betreft, overal belangstelling voor hebben, maar laat hij zijn handen niet bezoedelen aan wapens, want hier is het geduld van de bezeilende overheid Umi einde. Er moeten strenge straffen gegeven worden en wij moeten, aldus spreker, personen als dezen verdachte de wapens uit de handen slaan. Hier dient een voorbeeld gesield te worden, waarom de president beklaagde E. overeenkomstig de eisch veroordeelde tot een tuchthuieetraf voor de tijd van vij f jaar, met dien verstande, dat er acht weken voorarrest werden afgetrokken. --- Het eerste Journalistenkamp. Als kameraden één. De eerste lichting journalisten, welke op initiatief van de Raad van Voorlichting van cle Nederlandeche Pers een week op hel oude kaeteel „De Cannenburgh" bij Vaassen op de Veluwe heeft doorgebracht, is vanmorgen afgezwaaid. Het afscheid word gekenmerkt door een sfeer van voldoening en dankbaarheid. De organisator van deze kampenreek» zei het aan het slot zoo terecht; „Gij kwaamt ale miinbeeren en gij gaat beon als kameraden" Zoo wae het- Woensdag sprak de heer Nachenius over het onderwerp --- „Volk en ras”. Hij hield een breed gedocumenteerd betoog, waarin er werd op gewezen, dat de rassentheorie hierop gefundeerd ie. dat het Koordras, waarvan de Germanen een onderdeel vormen, ten onder dreigt ie gaan. Deze ondergang dient in het belang van ons volk te worden voorkomen. Het Noordras wordt thans opgesloten in een belachelijk klein «ebied en juist daardoor dreigen er allerlei gevaren, voor dit ras. Het dient weer sterk te worden, opdat het weer een sterke politieke macht in de wereld zal gaan vormen. Voorwaarde hiertoe is echter, dat het gezond blijft, en dat de leidende figuren, die in alle lagen van het volk worden aangetroffen, naar voren treden. Zij vooral mogen niet uitsterven. De heer Wouter Hulsiijn, persadviseur van den secretaris generaal, van het departement van vclksvoorlichting en kur.eten, hield een referaat over het voor dit gezelschap wel heel bekende onderwerp: „Het schrijven voor de krant." Hij betoogde, dat de krant naast een interessante inhoud en een aangename vorm, vooral gezag moet hebben. Verder moet zij leerzaam zijn, zonder echter in „schoolmeesteren" te vervallen en zij moet moreel op een hoog peil staan. Het zijn deze richtlijnen, welke de journalist bij zijn dagelij'keche werk in acht dient te nemen. In tegenwoordigheid van enkele gasten — ook journalisten, die in de loop van de middag met buitengewoon kampceremonieel van het slation. wareu gehaald en die zonder eenige moeite in de kampfamilie werden opgenomen — werd Donderdagavond in de groote hal van het romantieche ridderslot het afscheidsfeest van dit eerste kamp gevierd in. de vorm van een gezellige kameraadechapsavond. Het feest werd opgeluisterd door den bekenden Veluwechen klein-kunstenaar Jan van Riemsdijk, die, bijgestaan door zijn echtgenoote, op het bordes van het slot zijn Veluweche liedjes zong. Aan het slot van de avond sprak de heer Meyer Schwencke, de algemeene organisator van deze kampen, plaatsvervangend president van. de Raad van Voorlichting, een toepasselijk woord van afscheid. Zooals reeds werd gezegd, merkte hij op, dat men als mijnheereu wae gekomen om als kameraden weg te gaan- De sfeer, welke dit eerste kamp kenmerkte en welke ongetwijfeld ook die van de drie nog volgende kampen zal zijn, had niet beter geschetst kunnen worden. Dit is van groot belang, zoo voegde hij er aan toe. Gij komt uit alle deelen van Nederland, gij zijt van elke godsdienstige en politieke richting en gij hebt u in de afgeloopen week één gevoeld. Het ie gebleken, dat er in feite geen verschilfen tusschen u bestaan. Gij bleekt kameraden te zijn, die slechts één doel voor oogen hebben: het belang van bet Nederlandsche volk. Dit feit ie daarom zoo belangrijk, omdat het voor u het bewijs moet zijn, dat wat in kleine kring kan, ook in. een geheel volk mogelijk ie. --- VOLKSHOOGESCHOOLCURSUSSEN VOOR MEISJES. Voor de komende zomer etaan twee volkshoogeechoolcureuesen voor meisjes op het programma. De eerste ie voorbereid door de commissie voor Volkshoogeschoolwerk in Noord-Holland en zal gehouden worden in de Wieringermeer van 21 Juli—2 Auguetue. De bedoeling is, met meisjes en jonge vrouwen uit alle groepen van one volk eene een werkelijke indruk te krijgen van het grooteche werk van de Wieringermeer. De cursus zal onder leiding staan van mej. H. v. d. Heide. De tweede cursus heeft plaats op de volkehoogeschool „Allardeoog" bij Bakkeveen van 18—30 Augustus. Hier zal, naast het practisch werk, de sport en de ontspanning, vooral de ontwikkeling van de kunstzin in het middelpunt etaan'. De leiding berust bij mej. C. C. Wilbrenninck. Allen, die nadere inlichtingen omtrent één dezer cursussen zouden willen ontvangen kunnen deze aanvragen bij het secretariaat' der volkehoogeschool „Allardeoog" bij Bak- ---