Qiüvcxifntim. --- Nederlandsche Maatschappij ter Bevordering van Nijverheid. BEPARTEWEIfT VLISSINGEIT. VERGADERING, op den 8 Maart 1839, dea avonds te Zeeuren, in het Lokaal van den Prinsentutn. VOORLEZING EN BIJDRAGE. VERKOOPING te Vüssingen, op Vrijdag den 8 Mm 18.11), des voortniddags len 11 uren, op het Beursplein, ra 1 JOL met RIEMEE, 2 ZEILEN, 1 ZEI LBO OM, een: RONDHOUTEN en TOUWWERK, afkomstig van het ven; gelukte Belgische Pleitschip Jonge Johanna, Kapitein P, i DILLEWIJNS. Des voormiddag- te zien. aftsaart van ïu &* SLtijdü VanVLTSSWGEN opBRESKENS, gedurende de maand Maart 181 Van Vlissingen. Van Breskens. ur. mh_.| «V-j Dingsdag 5, 's middags 2.3ojDingsdag 5, 's middags 3 Woensdag 6, » 3. | Woensdag 6, « i Donderdag 7, )> 3.3Ü;Donderdag 7, » *■ Vrijdag 8, »• 4. iVrijdag 8, » \ Zaturdag !), ■* 4.30 Zaturdag 9, » Zondag 10, *fl morgens 8. {Zondag 10, 's morgens & Maandag 11, » 9. 'Maandag 11, » ï0 ' en van üj.l ötflOïttjugl f.rmsfs êXatianm, j Van MIDDELBURG op ROTTERDAM, gedurende de maand Maar. I' Van Middelburg. Van Rollerdam. o ur.n.in. "■' . Donderdag 7, 'sroorgens 6. Vrijdag 8, 'smorgens , Zondag 10, » ff. Dingsdag 12, » , ' J, Donderdag 14, » 10. Vrijdag 15. » J'| --- Mengelingen. DE VERSCHIJNING. Bij bet lezen van la Harpe's beschrijving der voorstelling tan Cazolle , in N". 80 van den Avondbode - kwamen den schrijver dezer, meerdere dergelijke verhalen voor den geest, welke bij vroeger deels gehoord, deels gelezen had; de merkwaardigste geschiedenis van deze soort is de voorspellende verschijning in het Koninklijke slot lc Slokholm ; en, hoe wel dit verhaal aan velen fabelachtig zal voorkomen, beslaat er echter in de archieven van bet huis Wasa eene door den Koning Karel XI eigenbandi" onderleekende en bezegelde acle, waardoor hetzelve gestaafd wordt. De schrijver wil zich echter in dezen van eene beslissing onthouden, en vergenoegt zich met, de beoordeeling aan zijne lezers overlalende , het verhaal bier Ie doen volgen. Karel XI, vader van den, om zijne alles trotserende dapperheid beroemden, Karel XII, een verstandig, dapperen godvruchtig vorst, had zijne gemalin, de Koningin Utrika Eleo■«era. verloren, en ofschoon men zulks, uit hoofde van zijne weinig tot teederheid geneigde inborst, niet verwacht had. betreurde hij in stilte haren dood. Van dit oogenblik af aan werd bij minder spraakzaam , en zocht in de behartiging der staatszaken verslrooijing en leeniging voor zijne smart. Op eenen herfstavond zat bij in nachtelijk gewaad in zijn kabinet, in geselschap Van zijnen vertrouwden kamerheer Graaf Brahe en lijfarts Baumgarten, een man van vele bekwaamheden, maar die gaarne voor een* vrijgeest wilde doorgaan. De Koning bleef dezen avond langer dan gewoonlijk bij den haard zitten ,en beantwoordde de herhaalde aanmerkingen van den Graaf Brahe, dat het lijd was om zich ter rust te begeven, alleen dooreene beweging met de hand, welke hem het zwijgen oplegde. Thans begon de geneesheer te bewijzen , hoe schadelijk het voor de 'gezondheid is lot na middernacht op te blijven, maar de Koning antwoordde hierop: » blijf nog een weinig hier, ik gevoel nog geeno neiging lot slapen." De beide hovelingen spraken over een en ander , maar het wilde hun niet gelukken een oeregeld onderhoud aan te knoopen. De Graaf Brahe , meeiiende dat de smart over het verlies der Koningin den Koning zoo stilzwijgend maakte, wendde zich tot haar portret, zeggende: » welk eene gelijkenis!"—» Grillen," hernam de Koning, op eenen ontevreden toon, »de schilder heeft gevleid; zoo schoon ■was de Koningin nimmer. » Hierop echter, als deed het hem leed dït getegd te hebben, stond hij op en wandelde hel vertrek op en neder, en plotsebng bleef hij stilstaan voor een venster, hetwelk op het slotplein uitkwam. De nacht was duister en werd door maan noch sterren verlicht. Het Koninklijke slot was te dier lijd nog niet voleindigd, en Karel XI, die met deszelfs bouwing eenen aanvang had doen maken , bewoonde mo» het oude kasteel. Dat groole gebouw had den vorm van een hoefijter; aan de eene zijde bevond zich hel Koninklijk kabinet en daar tegenover, aan de andere zijde, de zaal der Rïjksstenden. Op eens kwam het «lon Koning voor, dat do vensters van deze zaal verlicht waren; hij verwonderd.! zich hierover* maar geloofde aanvankelijk , dat een der bedienden in dezelve met een licht rondging. Wat kou hij echter in de eersle plaats in eene zaal Ie doen hebben, die reeds zoolang was gesloten geweest? Ten anderen was ook de zaal te helder verlicht, dan dat het bier de uitwerking van een enkel lichl kon ziin ■ het scheen veelmeer als of dezelve feestelijk verlicht ware. De Koning beschouwde de vensters gedurende eenige oogenblikken stilzwijgend ,en reeds slreklc de Graaf Brahe den arm uit om Ie schellen en door eenen page te laten vragen , wat deze zonderlinge verlichting beleekende, loen de Koning hem tegenhield met de woorden: »Ik wil zelf in de zaal gaan." Hoewel hij bij deze woordeu verbleekte, en schrik en verwondering op zijn gelaat Ie lezen waren, verliet hij echter met vaste schreden zijn kabinet, gevolgd door den kamerheer en den lijfarts, ieder met een brandend licht in de hattd. De slolvoo"d ,iv wiens bewaring de sleutels waren, sliep reeds, Baumqarten ging otn hem te wekken, en beval hem, in naam des KoniiT's ,de zaal der Rijksstcnden te openen. De verschrikte slolvnogd kleedde zich in allerijl, en verscheen met zijne sleutels. Hij opende de gallerij , welke tot antichambre diende. De Koning trad in dezelve, en zag met ontzetting, dat de wanden met zwart behangen waren. » Wie heeft dit gelast7" vroeg hij verstoord. » Dat weet ik niet." antwoordde de onthuste slotvoogd ; » toen ik de laatste reis de?e gallerijen doorging, waren de wanden nog even als vroeger van eikenhout; dez.e behangsels behooren niet lot Uwer Majcsleits garderobe." Met rasse schreden had reeds de Koning hel grootste deel der gallerij door\<\q\ en. De Graaf en de slotvoogd volgden, maar Baumgarten bleef een weinig terug, daar hij even zoo zeer vreesde Ie volgen , als alleen te blijven. » Ach Sire, ga niet verder," sprak de slotvoogd, i> geloof mij , daar huisvesten booze geesten , omstreeks dit uur .... huisvesten ■daar booze geesten ; sedert het afsterven der Koningin zegt men dat zij deze gallerij op en neder wandelt; God zij ons cenadi" !" — Ga niet verder Sire!" licl de Graaf hierop voleen » hoort gij dat vreemde gedruisch niet in de zaal? Wie ■weet aan welke gevaren Uw Majesteit zich bloolslclt 7" .> Genadige Heer, fluisterde Baumgarten, wiens licht uitgegaan was .. veroorloof mij ten minste , dat ik Iwiolig man van Uwer Majesteils lijfwacht hale." » Wij moeien naar binnen," antwoordde de Koning, mei eene vaste slem , toen hij voor de groot e zaaldeur gekomen was, » Slotvoogd , open deze deur spoedig." Hij stiet hierbij met den voet tegen dezelve, zoodat het als een kanonschot door de gallerij dreunde. De bevende slolvoogd kon het sleutelgat niet vinden. » Gij , een oud soldaat, sidderl!" zeide de Koning, de schouders ophalende. » Open gij dan de deur, mijnheer de Graaf!" — » Genadige Heer," antwoordde de Graaf, terugtredende, » fceï(,. mij tegen eene üeenscbe of Duitsche batterij storm ie loopf. en ik zal onverwijld gehoorzamen, maar hier hebben wj; i' magt der hel te bestrijden." [Het vervolg en slot hierna) --- VOORNAME PLIGTEN VAN EENE HUISVROUW. Eene huisvrouw moet xijn als een slak, die haar huis 0n gaarne verlaat, en niet als eene slak, die haar gansebe verton gen om het lijf hangt. Zij moet zijn als eene echo, die antwoordt als men vraagt en niet als eene echo, die altijd het laatste woord hccfl J weerom vertelt, wat baar in vertrouwen gezegd is. Zij moet zijn als eene stadsklok, om door eene goede tijJ, verdeeling orde in do huishouding te doen heerschen , en uüi als eene stadsklok, om overal nieuws rond te dragen. Zij moet zijn als een licht, om haren onderhoorigen ten gu«]i voor te gaan, en niet als een licht, om aller oogen 10l iirj te trekken , en bij illuraïnatien voor het venster te slaan. Oppervlakkig te oordcelen , zal men zeggen , dat deze vier hier aangevoerde punten , zonder beteekenis zijn ; doch wij vfN trouwen , dat onze lezeressen de goede bedoeling hiervan opvatten, ten einde met ons, te bekennen, dat, belaas! tl.. pliglen maar al te dikwijls veronachtzaamd worden. --- Zeetijdingen. VLISSIIxGEN, den 4 Maart. Sedert den i dezor zijn alhier ter Reeden komen : Voor Duinkerken bestemd: La Duinkerquoif, L. Rozier, van Rotterdam, met stukgoederen.^ Voor Antwerpen bestemd : Brugge, H. Woodruff, van Huil; Antwerpen, J. Britton, van Londn beide niet passagiers en stukgoederen; Julie en Martat J. C. Crlcl., \t Marseillc, met tarwe. Van deze Stad zijn gezeild: De jonge Jacob, A. van der Kaa; Lonise, J. Nalimens, beide naar Dor. recht; do Beurs, C. von Alilen, naar Rotterdam, allo drie met stukgoede-. Van Antwerpen zijn de Scbcldc afgekomen en van onze Reede naar Zee gezeil. The Menai, W. Philips, naar Londen, met passagiers en stukgoede.. Les trais Amis, F. Gïbert, naar Marseille; do Preside.it, W. de Uu;ir naar Sl. Domingo, beide met ballast; Tan Den, 3. Lovvlher, naar Brisl.-met boomschors; tho Victory, T. Page, naar Londen ; Forluna, G. Perrv, n_ Le;lli; tho Peace, R. Breckon, naar New-Caslle, alle drie met granen;. Constant, A. van Scbie, naar Livcrpool, met scliors en stukgoederen; tl. 'loïsa, F. Mithois, naar Havre de Grnce ; Pierre Amelie, A. la Couture, __ Bayonne; Jean Bart, P. Monuiere, naar Duinkerken; Landrost von Marsen F. Norderholl, naar Hamburg, alle vier met stukgoederen; de Rembrand,) Brabander, met vlas; ffenrietle, L. D'hondt, met schors, beide naar Li.ti pool; Maria Antoinoite, P. Ockett, naar Bedford, met vlas; Barbara Cnk n's-j J. A. Scliolley, naar Cork, met vlas. Naar Batavia gezeild : Sarah Lijdia, B. van der Tak , van Rotterdam, met passagiers. --- Heden morgen overleed, na eene kortstondige tiekte , mijmj; liefdo Huisvrouw, TANNETJE MUNCK, in den ouderdomm 48 Jaron. Vhs-iiuge-v , 4 Maart 1839. JOH. POTvIiET. ---