FEUILLETON. BARON SELDERIE DOOR F. DE SINCLAIR. 20 Verder /.ou hij nu energiek alles afslaan, dan hield-ie nog 'n goeie daalder over om bij Sonja 'n redelijk figuur te maken... dat was ten minste nog 's aardig... 'n verduiveld knappe meid... hij zou 's kijken, of-ie die niet 'n beetje imponeeren kon. Waar of die zou zijn...? In 'n champagneï.-ar had Mies gezegd, geloofde hij. Champagne... hm... 'n duur artikel. „Panje"... kon-ie niet veel doen met 'n daalder... enfin... hij zou wel 's zien... Ineens zag hij de kiosk met rozen-guirlandes, waar Sonja in troonde. Hij stond wat vau deu grooten wandelweg af. Op dit oogenblik was 't er stil. Hè, wat gebeurde daar ginder... daar stond' Simons... aha... bij zn eau-decologne-fontein... wat deed-ie nou?... Rammelen met '" bus naar Sonja... haha... zoon ouwe snoeper...! Keek die ook nog naar dè' mooie meisjes...? Als zn lieve Truida dat .vas-ie verkoven... maar Sonja wenkte terug met 'n glas... Coquet ding. dat ze was... Bliksemden nog an toe, wat zag ze dr lief uit... een en al grafie... die oogen van dr, met 'n goudglans... daar werd je gewoon stil van... als ze je daar mee aankeek.... John streek zn snor op en trad op de kiosk toe. „Aha! meneer Wensma h i tijd . toch hier!" ri Hij nam zn hoed af au boe*. „Ik had nog juist 'n uurtje cüsponib*!, i'reule..." ~'n Uurtje om weldadig te zijn... mis. dat is meer dan voldoende, meneer Wensma! En ik stel het bijzonder op prijs, dat n m'n champagne eens komt proeven, ot was 't uw bedoeling, dat we samen eens zouden drinken op de gezondheid van Sem, Cham en Japhet... Ah ja... ü schudt van neen, maar u bedoelt ja... natuurlijk...!" babbelde ze snel met haar eigenaardig kirrend lachje, terwijl ze hem schalksch aanzag en handig twee glazen vulde. „Als u eerst 'n slokje neemt van mijn glas!" sprak ..lohn met 'n poging om heel driest te zijn, maar ondanks dit sterk "blozend, „zal ik ze beide betalen..." „Maar, meneer Wensma, niets zal me aangenamer zijn!" riep Sonja uit, even haar lippen zettend aan het glas, dat zo hem daarna toereikte, „en ik vind het denkbeeld zoo galant, dat ik u voorstel ad fundum te drinken... Prosit!" riep ze uit, vlug haar eigen glas leegstorlend op den grond. „Prosit!" lachte John, leegdrinkend. „Het spreekt vanzelf, dat u me nog eenmaal bescheid doet..." vervolgde ze, snel twee andere glazen vullend. „Als aanstaand medicus stelt u meer dan 'n gewoon belang in pen drisltng..." „Pardon .. ik ben jurist!" verbeterde hij, inmiddels t aangeboden tweede glas ietwat aarzelend accepteerend. „Jurist?"... O, des te beter... Dan schrijft u natuurlijk 'n dissertatie over de legitieme portie van den laatstgeboren drieling!"... Op het succes daarvan. Prosit en ad fundum... meneer Wensma!" Hij dronk, lachte; zij herhaalde de eerste manoeuvre. John stak zn hand in zn zak en zocht naar wat los geld, maar dan bedacht hij zich, dat 't beter stond tegenover Sonja om papier te wisselen. . Hij haalde zn portefeuille te voorschijn, en naaide er 'n bankbiljet van vijfentwintig gulden uit, reikte 't haar over. „Dank u wel, dat 's juist gepast!" sprak ze vlug; „mag ik u 'n chinoise presenteeren, die krijgt u gratii!" vervolgde ze, dadelijk er op, hem 'fl schaaltje geconfijte vruchten voorhoudend. John was 'n oogenblik de kluts kwijt; zn kostbaar papiertje was met bliksemsnelheid voor zn oogen verdwenen en Sonja behandelde de zaak met zoon natuurlijke kalmte, dat hij den moed niet had te protesteeren. „Aha... freule..." lachte hij, doch 'n beetje schaapachtig, „u verstaat de kunst... u is meer op 'n fancy-fair geweest...!" en hij beet in 'n chinoise. Ze deed of ze die opmerking niet hoorde, vroeg met heusche belangstelling in haar Jtoon: „Gaat u vandaag weg?" „Xee... eerlijk gezegd, morgen pas", bekende hij, „ik ben speciaal gebleven om de ï'aucy-fair nog bij te kunnen wonen. Mama iies en ook Papa waren er zoo druk over..." „Erg aardig... maar nu, achteraf heeft u zeker spijt...?" vroeg ze, hem uitdagend aanziende met 'n jolige schittering in haar oogen. „Contrarie..." loog hij dapper en dan mot warmte, „ik had nooit gedacht, dat weidoen zóó genotvol kon zijn, freule...!" Haar gezichtje werd ineens ernstiger; ze sloeg haar oogen neer, de lange rooae wimpers trilden even. John glimlachte, draaide zn knevel op, wilde nog iets anders zeggen. Op 't zelfde oogenblik zag hij 'n schaduw naast zich. 'n Lange, magere meneer was, zonder dat hij 't hoorde, naderbij gekomen, groette beleefd, verzocht om 'n glas champagne, terwijl hij met 'n buiging 'u gouden tientje neerlegde voor Sonja. John kende hem wel; 't was de burgemeester van 'n naburig dorp; hij lichtte vluchtig zn hoed af, boog voor Sonja, die met den nieuw-aangekomene dadelijk 'n gesprek begon en complimentjes in ontvangst r.am voor de smaakvolle organisatie, en verliet de kiosk. Vervloekte pech, dat die kerel daar nog juist tusschenkwam... haba... ze sloeg haar oogen toch neer, toen hij haar zoo vurig had aangezien... dat wist-ie wel... daar kon geen een vrouw tegeih.. had-ie opgemerkt... 't was ook verduiveld ad rem gezegd van 'm... gelukkige inval Ik had nooit gedacht, dat weldoen zóó genotvol kon zijn, freule!" en dan die intonatie weet je... deksels, dat pakte... O, die oogen, die oogen... dat waren nauwelijks menschenoogen... zulke oogen moesten de engelen hebben... maar zonder die goudglans... die je zoo wonderlijk huiverig maakte... Hoe zei Oscar Wilde dat 00k... „Eaoh of vs has Heaven and Heil in him..." die lach in haar oogen, dat was het hemelsche, maar die goudglans... Jasses... daar zat die vervelende Siem... moest toch maar even naar hem toe gaan... „Dag meneer Simons!" sprak hij, op de fontein toestappend, „gaan de zaken naar uw zin?'' „Uitstekend John... uitstekend... warm hë?" en de aangesprokene veegde zn glimmend gezicht met zn zakdoek af. „'t Ruikt hier anders goed...!" sprak John meteen kijkend naar Sonja's kiosk, waar die andere kerel nog altijd stond. „Dat zal wel waar zijn... geen lust om eens wat op je zakdoek te doen...?" „Xee merci... merci..." antwoordde John, 'n kwartje deponeerend als bijdrage, „ik hou niet van eau-de-cologne... is me te conventioneel... en te ziekenkamerachtig... goed, als je beroerd bent..." Hij grootte, liep door, volgde nu even de menschenstroom langs de tombola, dwaalde dan 'n zijpad af naar den vijver. Maar altijd draaide hij In 'n cirkeltje om die champagne-kiosk... De magische kracht van Sonja's oogen... die hem magnetiseerden... Nou ja, enfin... hij kon er nog's heen... ze zat er v00r... Was-ie nou verliefd? Ha ha... nee... zoo gauw had-ie 't niet te pakken... die twee glazen pahje hadden hem 'n beetje gemonteerd... wist-ie wel... kon-ie niet tegen... dat versuperlatiefde dadelijk alles... hij zou 's rond loopen... dr voor langs op 'n afstand, om te zien of ze hem opmerkte... Hij liep om den vijver heen, bedacht ineens dat hij te snel ging voor iemand, die slentert, kuierde dan weer langs 't begin... de vischtent van mevrouw Maartens... de parasol met mevrouw Serrure... hm... nou links. Kijk, dr stond weer niemand... Keek ze...? Nee... ja toch, ze keek... ze lachte!... Hij groette. Dadelijk berouwde 't hem. Stommerd... om zioh zoo aan te stellen... en ze had 't niet eens gezien... of toch...? Ineens resoluut stapte hij weer op de champagne-bar af. Ze stond net afgewend, keek naar Simons, die weer rammelde met zn bus, maakte 'n beweging van verrassing, zag hem vlak In de oogen. Hij groette weer, 'n tikje links nu, wist niet goed opnieuw te beginnen. „Freule... ik..." Ineens hoorde hrj haar stem weer... o, dl* stem... als violenklank consordine... „Meneer Wensma... nog eens... o, ik mag niet zeggen, dat ik het verwacht had... maar gehoopt... d-Vt we 1..." „Gehoopt?" Ér trilde iets In zn stem. Ze had 'n glaa champagne ingeschonken, bood het hem aan. „Op de oude conditie!" sprak hij wat heesch. Ze zag hem snel aan, de goudglans lichtte weer in haar oogen, diam nipte ze even 'n teugje uit 't glas. „Gehoopt...?" herhaalde hrj dan, het glas overnemend, terwijl zn hand even de 'hare beroerde, die 't kristallen blaadje vasthield... „Voor de kinderen Noach's?" Ze antwoordde niet dadelijk, haar zwijgen ontroerd i hem. „Natuurlijk... waarom ander»?" vroeg ze dan. Hij sloeg zn oogen neer. „Ik kom niet terwille van die kinderen Noach's..." sprck hij dan zacht. „Dus u komt terwille van mij...?"'vroeg ze .«stig. „Ja..." De lach en do overmoed waren uit » u gezicht; er was iets smeekends in zn houding en iets angstige tevens. „U... u hypnotiseert me, freule... u betoovert me..." hijgde hij. „Het is de champagne... 1" „Het zijn uw 00gen...!" Ineens dronk hij zn glas leeg... plaatste* het voor haar. „Nog meer champagne, freule... nog meer...!" En tegelijkertijd zn portefeuille openend, wierp hij 'n tweode bankbiljet op de toonbank. Even daarna dronk hij, dronk hij gulzig 'n boordevol glas van «'.en bruisenden wijn in 'n enkele teug leeg. „Freule Risels».!..." sprak hij dan en »n stem beefde, „ik heb de aanraking van uw lippen met het glas geko.iit en zoo een zoen van u ingedronken... laat me a o*k 'n kus mogen geven... één enkele kus..." Zn oogen schoten vlammen. „Meneer Wensma..." antwoordde n zacht „Op 'n fancy-fair is alles gtoorlo-*d... ook dit... maar..." „Ik heb u beleedigd...?" vnwg hij angstig. „Nee..." ze glimlachte, „maar mijn lm* was 'n liefdadigheidskus... v»or 4* Jaderen Noach's terwijl f» —»«*. dat 4a luwe..." Wordt v*rv»lgd. --- Verkoopstertje stond te wachten.... Lang te wachten! Maar naar geduld werd beloond: Koningin Emma kocht een Emmabloeml --- De populaire prins van Wales is weer eens op reis. Men ziet hem hier ditmaal op het continent, te Biarritz, met zijn aide-de-camp. --- PRESIDENT DOUMERGUE ALS RUGBY-ENTHOUSIAST. Het Fransche staatshoofd heeft den landenwedstrijd op rugby-gebied tusschen Engeland en Frankrijk bijgewoond. Ziehier dfi inspectie der Britsche gasten. --- Gij de terugkomst der Spaansche vliegers, die den tocht naar Argentinië volbrachten, heeft koning Alfonso de ayiateurs omhelsd. Links Primo de Rivera, die ook een beurt krijgt. --- WEER EEN SLACHTOFFER VAN HET WATER. Boven afgebeeld tjalkschip „Dorothea" uit Terneuzen, is, volgeladen met steenen, in do haven van Medemblik gezonken. --- Een nieuwe modegril is deze mantel en hoed, op Turkscb n-iodel geïnspireerd --- De expeditie met de „Norge”, waarover men geregeld berichten in ons blao aantreft, loopt tot heden voortreffelijk van stapel. Het groote luchtgevaarte te Oslo. --- 3_eo) f i De sterkste en modernste imachine. De meest geschikte machine voor fraai Cycloslyle- en Doorslag. werk, werkt biira ge U'scaioos. VAN DER VEjvN'S Schrijfmachinehandel, Assen. Telefoon 3 "RADIO. Mijn toestellen zijn niet alleen een sieraad in elke omgeving toch de ontvangst daarvan verschaft U een blijvend genoegen door hun natuurge. trouwe weergave. In prijs de laagste. Overtuigd U hiervan, alsvoreny elders te koopen. JOHN BEENEN - OORREDüIL Bureau voor techniek en — Electrotechniek. — PrïOiïs i Op hygiënisch gebied het nieuwste voorradig. Alle Patent -f- Geneesmiddelen + Nieuwste soorten Spuiten ! Vraagt onze Gummiwaren onder garantie. Prospectus na ontvangst van 10 et. v. porto Pharmaceutische Groothandel Ikantoor 17 Damrak 17 Amsterdam Te Leeuwarden aFfreen: 3 Oude Doelesteeg 3 1 in iin's Ti Touwslaserij: Islej. Si DRACHTEN. Jatros" Ifetacfa! bad il J deze machinalö ï uw bodrijf toepast, is vraagstuk Voor 30 U 2 ; terwijl d F 1.50 PER zijn. Levering: in goede - Garantie duuu.s jaar. - Fa. ü. A. FABER Pa, Onsek, VRIJDAGS TE U (Hotel S. CASï£LEIN.) TIP-TO? v BüITEHBOOaOMfITOëEH en MOTORBOOTEH. worden tegen inventarisprijs aangeboden. Houtmankade 72 AMSTERDAM. Niet goed passende kfeeding brengt iedere werkman in eer slechte stemming! Koopt daarom uw werkkleeding bij: HENDRIK RINGENOLDUS GORREDIJK en ge zdlt tevreden zijn. Wij hebben: Blauwkeper-, Simson- en Satijn-buizen, broeken en overalls. Manchesterjassen, broeken en vesten, in drob, olijf en zwart. Zuivelbewerkerskleedingen Slagersjassen. Stofjassen en werkjasjes. Onze modellen en kwaliteiten zijn onverbeterlijk. VOOR DE VROUW Hygiënische Artikelen, A. FüSHERS. J. V. CAMPENSTR.: 151 \ Adam" --- oer dan twintigduizend vrouwen uit alle deelen van het land hebben in uptocht door Lpndens straten gemarcheerd als protest tegen de stakingsrage m de Britsche industrie. Een aantal vrouwelijke Schotsche pijpers voorop. --- Te Lemmer arriveerde de nieuwe motorreddingboot „Jhr. Rutgers van Rozenburg”, die de oude houten reddingssloep zal vervangen. Het vaartuig is voor het reddingswezen in de omstreken van Lemmer een aanwinst van beteekenis. --- Een kijkje uit den propaganda-optocht in Berlijn, welke te' gelegenheid der rijks-gezondheidsweek gehouden werd. --- De drie „Fratellinj's”, de geestige Fransche clowns, bezoeken geregeld verschillende ziekenhuizen in Parijs, om er de kleine patientjes wat blijde afwisseling te bezorgen. --- ELLEN KEY, de voortreffelijke Zweedsche schrijfster, die stervende is. ---