VOOR DE JEUGD DE BIJGELOVIGE EMMI. Toen ik onlangs op Katwijk logeerde, heb ik Emmi ontmoet. Het was eigenlijk helemaal geen prettige ontmoeting:, en ik denk er nog wel eens aan terug, als iemand, die bijgelovig is, een of andere opmerking maakt. Maar om op Emmi terug te komen. Op een heerlijke morgen was ik met mijn zwempak en een badhanddoek naar het strand gegaan om te zwemmen. Opeens hoorde ik zachtjes huilen. Ik keek rond, doch zag niemand, zodat ik dacht, dat ik liet mij verbeeld had. Maar een paar stappen verder hoorde ik het weer en zag toen in een kuil een heel klein hoopje mens, dat hartverscheurend zat te snikken. Ik ging naar het meisje toe en vroeg wat er aan de hand was. Eerst leek het, alsof zij nog harder begon te huilen, maar even later bedaarde het wat en met horten en stoten vertelde zii Ime. dat zij niet naar huis durfde gaan. Verbaasd vroeg ik haar, wat er dan aan de hand was, of zij iets stouts had gedaan en nu bang was voor een standje. Maar dat bleek niet het geval. Op onverklaarbare manier was een zwarte poes van een der huizen vlak langs de boulevard op het strand gekomen en had nu het pad van Emmi gekruist. Ging zij nu van het strand weg, dan zou haar zeker een ongeluk overkomen. Ik begon hartelijk te lachen en zei, dat ze verstandig moest wezen en niet aan zulke onzin geloven, want dat er helemaal niets van waar was. Ik gaf haar een hand en bracht haar thuis; natuurlijk gebeurde er niets. Emmi was erg blij, dat ik haar dit verteld had en is na dien nooit meer bijgelovig geweest. Dit voorval kwam weer in mijn gedachte omdat ik gisteren bij kennissen te eten was gevraagd. Daar was nog een gast, die op een gegeven ogenblik zijn mes liet vallen en er niet meer toe te bewegen was. verder te eten. Als men aan al dergelijke dingen geloof gaat hechten, wordt het leven ondraaglijk en het beste wat men in zon geval kan doen, is dan ook iemand met zijn bijgeloof zó plagen, dat hij er een rood hoofd van krijgt. Wij vragen hem dan: „Weet je, wat het betekent, als iemand zon rood hoofd heeft als jij? Dat hij een schaapskop is." en dan zal hij waarschijnlijk ook wel genezen zijn. --- HOE ZETTEN WE EEN TENT OP. Nu is bet vacantietijd en velen van ons zullen naar buiten trekken. Voor ben, die er met tenteo op uit gaan, zullen we eens kijken aan welke dingen je moet denken bij het opzetten van de tent. Want dat je dat maar niet zo één, twee. drie kunt doen, begrijpen jullie allemaal wel. Je kan de tent gebruiken overdag en 's nachts. bij regen en zonneschijn. Er zijn twee verschillende soorten tentdoek, driehoekig en vierhoekig. // Ten eerste zijn er een paar regels, die voor elke tent gelden. Je moet natuurlijk je tent nooit in een kuil of aan de onderkant van een helling zetten, al je misschien, dat hij daar erg beschut staat. Want als het dan gaat regenen loopt al bet water naar beneden en zal je na een tijdje ontdekken dat er geen droog plekje meer in je tent te vinden is. Het beste kan je hem op een klein heuveltje zetten, maar het mag niet steil zijn. Nu maak je er nog een geul omheen voor de regen, en dan hoef je niet bana meer te zijn, dat je tent onder water zal lopen, want al het water, dat er teveel is. loopt dan in de regeneen! Verder moet je bee; erg op de wind letten. Je moet altijd zorgen, dat de tent met de kortste kant naar de wind toestaat, zodat hij zo min mogelijk weerstand geeft. Het spreekt vanzelf, dat de tent meer wind opvangt, als hij met de langste kant naar de wind toegekeerd staat. Ook bij het vastknopen van de tentdoeken over elkaar, moet je goed op de wind letten. Want je moet ze zó vastknopen, dat er geen wind tussen de kieren door kan komen, dus, dat je het doek, aan de kant waar de wind vandaan komt, over het andere doek knoopt. Op de eerste tekening kan je zien hoe dat bedoeld is. Dan moet je nog stro of droge bladeren op de grond leggen en dan zal je, zelfs als het erg stormt en regent toon heel gezellig in je tent kunnen zitten. We hopen natuurlijk allemaal, dat het weer prachtig is, als we uit gaan, maar er kan altijd wel eens een dasje komen, dat Het niet zo mooi is Als het tentdoek nat is, moet je er niet met je handen aankomen, want dan heb je grote kans, dat het na een tijdje gaat lekken. Uit het vierkante tentdoek kunnen we het beste een ten», met een schuin dak maken, zoals jullie op het tweede plaatje zien afgebeeld. Je maakt daarvoor twee tentdoeken met de langste kant aan elkaar vast en daarna maak je twee kanten met pinnen aan de grond vast. Je kunt nu aparte stukken voor en achter inzetten, zodat de tent helemaal afgesloten is. Het driehoekige doek kan je heel goed tegen de wind gebruiken. Je maakt twee doeken aan elkaar en bevestigt weer de lange kant aan de grond. De top maak je niet een touw aan een boom of stang vast en nu blijft er alleen aan de voorkant een zijde open. Deze vorm is dan ook niet bedoeld om in te overnachten, maar alleen om je tegen het slechte weer te beschutten. Een heel gemakkelijke soort is ook de tent. die uit 4 doeken bestaat, die ieder driehoekig zijn. Je knoopt eerst alle vier doeken aan elkaar vast en maakt dan drie onderkanten aan de grond vast. In hef midden zef je een tenfsfok. De éne kant, die niet aan de grond is vast gemaakt, kao je nu niet behulp van een paar andere stokken opklappen en zo als ingang en ook als zonnescherm gebruiken. Dit is erg prettig, want 's nachts kan je oe tent helemaal dicht doen, of, wanneer je dat ptettiger vindt en het weer is goed, de vierde kant op een kier zetten. We hopen, dat we deze vacantie geen gebruik hoeven te maken van regenschermen, maar dat we eerder ons vierde tentdoek als zonnescherm moeten gebruiken! fsenen waren buitengewoon klein en Jicht, in vergelijking met het hele lichaamsgewicht, maar dat zien we bij de meeste grote dieren, zoals de olifant en de giraf, zodat we daaruit niet mogen besluiten dat de brachiosaurus erg dom is geweest, of minder slim dan een olifant. Het geraamte werd gevonden in Oost-Afrika, in een streek die sedert de alleroudste tijden nog niet veel veranderingen heeft ondergaan, en die dus misschien nog wel meer dergelijke verrassingen bevat. --- EEN REUS ONDER DE REUZEN. Het grootste skelet tor wereld. Het natuurkundig museum in Berlijn heeft onlangs een zeer bijzondere aanwinet gekregen, n.l. het skelet van het allergrootste landdier, dat ooit heeft geleefd, de voorwereldlijke „brachioeaurue". Het prepareren en reconstrueren alleen van dit geraamte heeft al zeven jaar geduurd. 25 jaar geleden werden *