Ook Arbeidsbemiddeling voor vrouwen. Veelvuldige en goede arbeidsmogelijkheden in Duitschland. De Rijkscommiesarie beschouwt het mede als een van zijn belangrijkste taken om de werkloosheid der Nederlandsche bevolking in samenwerking met de Nederlandsche instanties op te heffen en daarmede de economische positie der gezinnen te verbeteren. Terwijl het ' eigen land niet voldoende arbeidsmoge lijkheden biedt, zijn in Duitschland talrijke arbeidsmogelijkheden van velerlei aard aanwezig. Duizenden Nederlandsche mannen hebben in 't Duitsche rijk werk gevonden. Maar ook aan vrouwen en meisjes worden in Duitschland veelzijdige en goede arbeidsmogelijkheden geboden, vooral voor helpsters bij landarbeid, hulp in de huishouding, arbeidsters en kantoorpersoneel. • In de landbouw kunnen vrouwen en meisjes van 15 tot 40 jaar en in de huishouding van 18 tot 40 jaar werken. Zij behoeven niet over eenigerlei vakkennis te beschikken. De Duitsche huisvrouwen zijn gewend jonge in de huishouding onervaren meisjes op te leiden. De betrekkingen die voor Nederlandsche meisjes werden aangeboden zijn alle gecontroleerd. Een met begrip opleiden voor het werk, goede behandeling en goed loon worden toegezegd. Er wordt op gelet, dat de meisjes zoo veel mogelijk aan werk geholpen worden in de naburige Duitsche streken, opdat de afstand van het vaderland niet te groot zal zijn. In bijna alle streken die in aanmerking komen voor de bemiddeling voor huishoudelijke hulp werken reeds Nederlandsche meisjes, zoodat te allen tijde contact verkregen kan worden met Nederlandsche vrouwen en meisjes. Ook voor arbeidsters, zoowel geschoolde als ongeschoolde, bestaan talrijke arbeidsmogelijkheden in Duitschland. Bij het plaatsen van de arbeidsters wordt eveneens uitgegaan van het beginsel, dat de afstand tusschen vaderland en werkplaats niet te groot moet zijn. In de regel zijn de plaatsen waar werk wordt aangeboden gelegen in de naburige Duitscbe streken. De Nederlandsche meisjes werken tegen dezelfde voorwaarden als baar Duitsche collega's. Bij een normale arbeidsprestatie wordt een goed loon verkregen. Voor onderhoud, logies en het bezighouden van de meisjes in de vrije tijd wordt voldoende zorg gedragen. Aangezien de Nederlandsche meisjes steeds groepsgewijze" in bedrijven worden aangesteld, blijven zij met elkander in contact en wennen zij snel aan de nieuwe omstandigheden. Voor kantoorpersoneel is een tijdlang werken in het buitenland altijd waardevol geweest. Het verblijf in het buitenland geeft niet alleen een ruimere blik op het eigen vak, maar bevordert ook de persoonlijke ontwikkeling. Voor goed onderlegde kantoorbedienden zijn goed betaalde posten in Duitschland in grooten getale aanwezig Het spreekt vanzelf, dat bebeersching van de Duitsche taaien woord en schrift voorwaarde vormt voor een aanstelling op een kantoor. Talrijke brieven en rapporten van meisjes die reeds in Duitschland werken toonen, dat de Nederlandsche vrouwen zich in haar nieuwe omgeving goed thuis gevoelen en dat zij algemeen in staat zijn haar familie economisch te steunen. Om verkeerde aanstellingen te vermijden, wordt iedere sollicitante alvorens in Duitschland aan werk geholpen te worden, medisch onderzocht en krijgt zij uitvoerig advies ten aanzien van de soort van arbeid, de plaats waar gewerkt wordt, de loonvoorwaarden enz. Met de wenschen der afzonderlijke sollicitanten wordt bij het aannemen in hooge mate rekening gehouden. Nauwkeurige inlichtingen verstrekken de Nederlandsche bemiddelaarsters der Arbeidsbureaus tezamen met de Duitsche vakbemiddelaarsters. Het inwinnen van inlich tingen bindt tot niets, de bemiddeling is volkomen vrijwillig. --- DE FRYSKE STUDZJEKAMPEN. De nou al inkelde jierren efterelkoar halden Fryske Jongerein Stúzjekampen, binn „Daar heb ik iets van gehoord; maaf bad er, om de waarheid te zeggen, f > idee van, dat u dezelfde juffrouw kon zijn, met wien ik toen op HelgO' kennis heb gemaakt." A „En u, mijnheer von Heiden? Hoe * u hierr" , 0p „Ik ben reeds twee jaar inspecteur Kronstein, dat aan het andere einde « Krannebitten ligt... Zeker een gebracht aan de kapel, juffrouw Trebits£' ~Ja, met mijn zuster Ruth, die te x% uit gereden naar de hoeve en nu 8 haar volgen." „Mag ik u vergezellen?" ti , Zeker, als u tijd en lust hebt," de Elft, Wordt vervö»" --- Koeien in andermans weide. Harm v. E., veehouder te Kuinre, maakt zich, naar wat B. Brouwer, veehouder te Oosterzee van hem vertelt, schuldig aan het latem loopen van vee op andermans weiden. Hij zelf heeft verstek laten gaan, maar volgens Brouwer liepen er op een dag, einde Mei, 14 koeien op zijn land bij den Kanaaldijk, die daar des middags door twee knechten van Van E. werden weggehaald. Zij konden niet door de sloot waden, zoodat het vermoeden bestaat, dat er een scheiding van prikkeldraad opzettelijk is losgemaakt. De politie werd gewaarschuwd, maar adviseerde om procesverbaal op te maken tegen Van E., omdat een waarschuwing toch niets zou uitwerken. Later liepen er op zekeren keer wel 30 koeien in Brouwers land en hij beklaagde zich opnieuw bij de autoriteiten. Hij leed geducht schade aan zijn grasgewas, zeker wel voor honderden guldens. Nu beweerden de knechten van Van E., dat het vee langs de drooggevallen zeegnomden wae gekomen, maar daar waren geen sporen van te vinden. Getuige Akkerman, van Oosterzee, bevestigde deze lezing en omdat de bedoelde weilanden geheel na aan zee liggen en er geen menschen passeeren, moet er haast wel aan kwaadwilligheid worden gedacht De ambtenaar houdt dit voor waarschijnlijk, volgens getuigen is Van E. eem lastig iemand en er wordt fl5 of 15 d. h. tegen hem geëischt. Vonnis fl5 of 10 d. h. --- Ook de volgende verdachte was niet verschenen. Libbe v. d. H., chauffeur te Drachten, en dus is alweer het woord aan de benadeelde, in dit geval een vrouw. • Het is Reinou v. d. Wei te Oosterzee, die op 28 Mei van Heerenveen naar. Joure fietste, een kindje achter in een mandje meevoerende. Van den anderen kant naderden drie vrachtauto's en een bus. Dichtbij gekomen, op een paar meters afstand, trachtte de tweede vrachtauto de eerste te passeeren, kwam daardoor „dwars op den weg te staan," zei getuige — die niet ver genoeg in den berm kon uitwijken en geraakt werd. Het liep zonder kwetsuren af, de fiets was verbogen en de schoenen en kousen der berijdster erg gehavend. Getuige J. v. d. Leen, de chauffeur van de bus bevestigde dit. Verdachte had achter den voorligger moeten blijven. Nu is daar nog de kwestie van de schadevergoeding. De juffrouw heeft in dezen zonderling gehandeld en het advies van den smid opgevolgd, die zei „laat den chauffeur hier eerst maar eens komen, dan kan hij de flets zien." Maar de chauffeur, hoewel aangezocht, kwam niet en nu staat de fiets nog net zoo. De schade bedraagt wel f 50, maar omdat hiervan geen specifieke nota is krijgt de gedupeerde vrouw den raad hierin te voorzien. Tegen v. d. H. werd voorts f 75 of 40 d. h. geëischt, mede om zijn onverschillige houding. Uitspraak op 30 Juli. --- Vacantieplan. Met één oog op het sleutelgat, 't Hart kloppend vol verwachting, Wordt % spaarpotvarkentje geslacht In clandestiene slachting. Het kleine ding is zwaar als lood Van 't voer, getrouw gegeven (Tja, dââr is - immers - 't spaart zoo mo°r Het zülvergeld gebleven!) Bij acclamatie wordt aldra d' Begrooting aangenomen, Maar 't reisplan wordt eerst uitgekiend Na heel wat uren boomen; Pa wil graag dit en ma graag dât, Twee hoofden, zooveel zinnen, Maar pa's ervaren door de bank, Dait ma's het meestal winnen..... Pension is wèl wat duurder, maar Je hoeft je doen en laten (En dart is imimers óók wat waard!) Met nieimand te bepraten; Daambij, familie neem je méé (Dat is niet om te fitten), Maar je verslijt een portmenée Met 't aldoor: Laat maar zitten 1.. We sjouwen weer van alles mee Op algemeen verlangen, Om 't later thuis — 't ds nooit gebruik' Weer nèt zoo op te hangen; Dus ma, bebomd en bont bebont, / Want die tracht met zijn last belast Een kruier uit te sparen. Afijn, denkt pa, we zijn er zóó, Al gaat het gauiw vervelen, Maar bet vooruitzicht is zoo mooi Om weer mooiweer te spelen; Wamt dââr is het vacantie voor, Ik neem U niet in 't ootje, Het mooie mooi-geweer begint Al bij het.... picolootje.... ERNST KOS- --- Feuilleton. Liefdes Zegepraal ROMAN VAN A. HRUSCHKA HOOFDSTUK XIV. 20 Dr. Wenk had de toestand van graaf Klemens niet bepaald zorgwekkend, doch met het oog op zijn leeftijd, toch vrij ernstig gevonden. Hij had een hartversterkend middel, absolute rust en een streng regiem voorgeschreven. Dit alle 9 werd door dr Wenk medegedeeld aan Turba, die hem naar de uitslag van het onderzoek kwam vragen. „'t van zelf," zei de dokter tenslotte, „dat den ouden man iedere opwinding moet worden bespaard en dat hij ook geen bezoeken mag ontvangen." „Ook geen bezoeken, die hij zelf verlangt?" . De dokter knikte. „Voor de eerste tijd ja. Ik zal het Evert zeggen, wanneer ik ze weder kan toelaten. lafen we niet uit het oog verliezen, dat voor een grijsaard die zoo zwak is, zelfs een eenvoudig gesprak inspanning kost." „Er bestaat dus geen aanleiding om zijn zoon, die zich op het oogenblik in Zuid- Amerika bevindt, te laten terugkomen?" „Voorloopig niet... tenzij de patiënt het uitdrukkelijk verlangt. In dat geval moet natuurlijk onverwijld aan zijn verlangen worden voldaan, want verzet zou hem opwinden en dat mag niet gebeuren. Trouwens ik moet zeegen, dat de graaf veel prikkelbaarder is, dan in het belang van zijn toestand wenschelijk zou zijn." Voor Ilse was deze beslissing van den dokter een groote teleurstelling, want zij maakte verdere bezoeken op Kronstein voorloopig onmogelijk. Bovendien zou zij hem later niet meer mogen spreken over de dingen die voor haar van het grootste belang waren, want juist die dingen zouden oen graaf opgewonden hebben. Maar leedwezen kon niet baten; zij moest zich in het onvermijdelijke schikken en ge- Luld hebben. Dus wijdde zij, met Marianne. voorloopig haar vrije tijd aan de dames Trebitsch, die haar steed9 hartelijk ontvingen en zeer op haar bezoeken gesteld waren. Er werden in die dagen heel wat uitstapjes en wandelritten gemaakt, en iedere dag werd een paar uur tennis gespeeld. Bijna altijd vergezelde Turba, zeer dikwijls Kurt Holder, nu en dan ook een van de ondernoutvesters de jonge dames. Op regenachtige dagen hielden deze mevrouw Trebitsch gezelschap, dan werd met gezellig praten, lectuur en muziek de tijd gesleten. Elfride en Ruth Trebitsch beklommen .-■ijgend en met roode wangen het steile, lastige voetpad, dat opkronkelde naar de kapel „Maria ten Woude". De Mei-zon was die dag bijzonder warm Onderweg kregen zij het over liefde en liefdesverdriet en over de mogelijkheid te vergeten. „Mij dunkt, dat je zulke dingen met je telf moet uitvechten," zei Ruth. „En als dat niet lukt?" „Is dat een bewijs, dat men niet krachtig genoeg wil... Maar tot mijn spijt heb ik reeds lang opgemerkt, dat jij, instede van dapper de strijd tegen je zelve aan te binden, nog altijd treurt over Treuwart." Elfi wond zich op. „Ik kan niet anders! Ik kan nu eenmaal Klaus niet vergeten... Dat moet je toch begrijpen, want je hebt dezelfde ondervinding opgedaan als ik. Of heb je von Wiedemann al vergeten?" „Vergeten ... neen, want als waarschuwende herinnering zal hij nog lang bij mij voortleven. Dank zij hem, zal ik voortaan lelkens, wanneer iemand bijzondere attenties voor mij heeft, het noodige doen om te weten te komen, of de persoon in kwestie niet op de eerste plaats op mijn geld is belust. Trouwens wat von Wiedemann betreft is mijn hart tot rust gekomen... omdat ik net wilde!" „Dan heb je ook nooit van hem gehouden." „Mogelijk. Zelfs waarschijnlijk ... Het zou ook tegen mijn fierheid strijden, een onwaardige te beminnen " „Maar Klaus was geen onwaardige, hij iidt niet minder zwaar dan ik ..." „Misschien, misschien ook niet. Daarvan heersc'h'ing en zelftucht." --- ONDERWIJS IN DE NEDERLANDSCHE TAAL. Met groote sympathie, aldus de Haageche Post, zal in zeer breeden kring het bericht zijn «ontvangen, dat bij het M. O. het aantal lesuren voor bet onderwijs in het Nederlandsch is verruimd. Dat tegelijkertijd het aantal lesuren voor Duitsoh is uitgebreid, kan ook slechts gunstig zijn voor de zuiverheid van het Nederlandsch, immers vooral door onkunde vinden vaak germanismen ingang. „De klachten over het resultaat van het onderwijs in het Nederlandsch waren legio", verklaarde de secretaris-generaal van het Departement van Onderwijs dezer dagen in een radiorede. Inderdaad. Maar in dit verband mogen wij hier iets aan toevoegen. De verruiming, in den maatregel bedoeld, betreft het middelbaar en voorbereidend hooger onderwijs. Doch bij het lager onderwijs staat het eigenlijk niet anders. Wij hebben nu juist 40 jaren Leerplichtwet achter den rug, en nu moet men eens zien, wat tallooze volkskinderen van onze taal weten en verstaan, hoe zij zich — bijv. in sollicitatiebrieven — uitdrukken, d.w.z. hun gedachten in woorden neerleggen, en men moet ook eens zien, hoe schrikbarend veel (en welke) taalfouten zij nog maken. De lagere school moet, naar onze meening, niet alleen grondiger dan tot dusver onze taal onderwijzen, maar vooral ook aan de jeugd het zich op eenvoudige, maar juiste wijze uitdrukken in de Nederlandsche taal eigen maken. Br ligt bij hee.l het onderwijs hier nog een ruim en vruchtbaar arbeidsveld braak, en daarom verheugt ons de thans getroffen maatregel. De taal is de kracht van een volk, een eigen taal is een onfcchatbaar voorrecht, en de jeugd er na,der toe brengen een heerlijke taak. --- Kantongerecht Heerenveen. 23 Juli. Greep naar een aalreep. Een tweetal uitgestelde zaken was hel eerst aan de orde. Zoo heeft de vorige keer Nicolaas F. te Lemmer beweerd, dat hij nabij de oude helling aldaar niet in een roeibootje bezig was te roeien toen de veldwachters hem aanhielden. Ook dat hij niet een zak opzettelijk in het water heeft geduwd, maar dat hij die bij het uitspoelen liet vallen en verder, dat de aalreep, door de politie in dien zak gevonden, niet aan hem toebehoort. Slechts deze laatste ontkenning heeft hij, bij gebrek aan bewijs, niet heelemaal behoeven prijs te geven, maar de rest was lijnrecht in strijd met de verklaring van den verbalisant, opperwachtmeester S. Talsma te Lemmer, dezen morgen als getuige gehoord. Volgens dezen zat verdachte wel zelf aan de riemen en heeft hij het stuk zak opzettelijk over boord gegooid. „Pak op dien zak," beval Talsma, maar F. duwde hem onder water en vroeg „wat dacht je nu wel?" In de boot waren enkele palingen, die met dobbers gevangen zouden zijn, maar die dobbers bleken onvindbaar. Het stuk zak bevatte de reep, die aan F. getoond werd. „Hier heb je nu wat ik dacht" zei Talsma, maar verdachte ontkende alle eigendomimien, ontkent vanmorgen trouwene nog weer alles, wat tegen hem werd aangevoerd. Zijn broertje haalde de boot juist op cm toen zie voor den wal lag, is hij er pas in gestapt. „Roeide het broertje dan?" „Né, die trok zich voort met de handen." „Een vreemde manier van doen," zei de Kantonrechter, die aan het heele verhaal weinig geloof hechtte. De Ambtenaar O.M. dacht er ook zoo over en meent, dat, na de verklaring van den wachtmeester, geen twijfel meer mogelijk is betreffende de schuldkwestie. Er werd fl2 of 12 d. h. gevorderd. Nicolaas F. kreeg nog eenmaal het woord maar verviel weer in dezelfde herhalingen en beklaagde zich over zijn vergeefsche moeite om recht te zoeken, zooals hij zei. In verband met zijn afkeurenswaardige houding werd door den Kantonrechter het vonnis bepaald op f 10 of 5 d. h. met verbeurdverklaring van het verboden vischtuig, dat aalreep heet. --- Het wonder van den groet door Drs. J. POSTMA V. Volgens sommige geleerden heeft ieder hemellichaam als knooppunt van energie zijn eigen bepaalde werkzaamheid of taak in het Heelal. Voor alles wat er gebeurt moet er, zeggen zij, als oorzaak of leider een knooppunt van energie in den kosmos aanwezig zijn. Wij zullen daarvan een voorbeeld geven. Water stolt hier tot ijs, in Indië stolt het tot ijs, in Amgrika evenzoo, kortom over de geheele wereld. Dan kan het niet anders of over de geheele wereld loopt een trilling, die water tot ijs kan stollen, dat wil zeggen, die het vermogen heeft om aan het water een andere vorm te geven, namelijk het te doem neerslaan, begrenzen tot ijs. lets dergelijks geschiedt, als b.v. een zoutoplossing oververzadigd wordt en uitkristalliseert §n hetaelfde geschiedt ook, wanneer een bot in het lichaam begrensd wordt. Er is dus een kracht, die het vermogen heeft om uit de wereld van vormloosheid (zooals b.v. het water) of niet-vorm (zooals de stof, waaruit een bot wordt opgebouwd), vormen te doen neeTslaam of begrenzen. (Dit proces, hetzij terloops opgemerkt, is noodzakelijk om individualiteit te kunnen uitdrukken, om in de vormlooze massa vormen met eigen persoonlijkheid te doen optreden.) Daar deze kracht overal over de feheele aarde werkzaam is, mag men een osmisch knooppunt voor die kracht aannemen of in den kosmos projecteeren. Sommigen plaatsen dat knooppunt in de planeet Saturnus. Volgens deze opvatting ligt dus in Saturnus het punt, waar oneindigheid eindig kan worden, waar niet-vorm kan worden uitgedrukt in vorm. De door Saturnus uitgezonden trillingen zouden dan b.v. ook met het verbeeningsproces verband houden, evenals de zonnekracht We hebben echter reeds gezien, dat zeer kleine kliertjes een geweldigen invloed uitoefenen op ditzelfde proces. In dit onderling verband bezien is dus te verwachten, dat er een bepaald verband moet bestaan tusschen het trillingsgetal van deze kliertjes en dat van Saturnus, op dergelijke wijze als er verband bestaat tusschen de celtrillingen van ons oognetvlies en die van de zon. Inderdaad is dit verband ook aanwezig. We hebben ons nu even bezig gehouden met het proces van begrenzing. Het is echter duidelijk, dat er tegenover dit proces ook een proces van ontgrenzing moet zijn. Als de temperatuur stijgt, vervloeit ije weer tot water. Hetzelfde merken we op bij den groei. Wanneer,een eikel uitgroeit tot een eikeboom, dan is dit ontgrenzing; maar als aan den eikeboom de mogelijkheden tot ontwikkeling van zoon boom weer in een eikel samengeperst worden, dlan is dit begrenzing. Andersom gezien: in de rijping van het zaad wordt de vorm van de plant begrensd, in de ontkieming van het zaad en den verderen groei wordt de vorm ontgrensd. Beide tegengestelde krachten, begrenzing en ontgrenzing, houden elkaar in evenwicht. Voor het Kosmisch knooppunt van ontgrenzing houdt men Jupiter. Samengevat vloeit er dus van Jupiter een uitbreidend, ontwikkelend (expansief) groeiende kracht uit, van uit Saturnus een bindende, samenbundelende, inkapselende (comprimeerende) kracht. Pas door de harmonische schommeling van deze krachten (die men kan beschouwen als de grondslagen van de natuurwetten) kan groei optreden. Als de eene kracht de overhand zou nemen, zou er een te groote stoffelijke toename optreden; overheerschte daarentegen de andere kracht, dan zou verschrompeling veroorzaakt worden. Stofgroei wordt pas mogelijk als ontgrenzing en begrenzing onmiddellijk op elkander volgen. De juiste harmonische werking van die twee veroorzaken een harmonische vorming im de wereld van de stof. Deze krachten maken tevens de vernieuwing mogelijk, want als er geen ontgrenzing of oplossing plaats greep, was er ook geen mogelijkheid om de stoffelijke vormen door andere te vervangen. Trilling zonder meer is niet in staat vormen tot stand te brengen; zij zou zich richtingloos in de ruimte uitbreiden. Om tot werkdadigheid te kunnen komen moet de trilling door"eén weerstand gebroken worden, zooals b.v. in het geval met het zonlicht en de glazen knikker met het kleibolletje er in. Stellen we ons nu het Heelal voor als een kristallen bol, dan zijn de hemellichamen daarin de weerstanden, de brekers van energie, van trillingen. Over de geheele aarde zijn enorme krachten werkzaam ook op voor het oog niet waarneembare gebieden, die met de totaliteit van den kosmos in direct verband staan (b.v. het aardmagnetisme). Door bepaalde knooppunten van energie (planeten) vindt een bepaalde breking plaats, waardoor de werkzaamheid in de wereld van stof mogelijk kan worden. Bij bet proces van de vorming in de stof treedt een werking op, die onder den invloed van een samenspel van zeer veel krachten staat. Deze onzichtbaar samenwerkende krachten werken op de organisator van den te bouwen vorm, zoo, dat hij volgens een bepaald plan de van te voren bepaalde stoffelijke vorm ontwikkelt. De vorm moet van te voren reeds bepaald zijn, want het proces is te vergelijken met b.v. het bouwen van een huis. De bouwsteenen worden naar een bepaald plan gerangschikt. Het plan kan niet na den bouw van het huis zijn ontstaan, want dan zou de bouw (groei) onmogelijk zijn. De groote Architect, dien sommigen Natuur, weer anderen het Woord, de Weg, het Leven, de Stem, God, Brahma enz. noemen, heeft zijn plan reeds in zijn denken bepaald en werkt het over een wereld van specifieke trillingsbreking uit in de wereld van werkzaamheid, waardoor ten slotte de stoffelijke vorm bepaald wordt. Zoo wordt de groei van stof als vormelijke manifestatie van denken mogelijk en kan deze zich geleidelijk ontwikkelen. (Wordt vervolgd) --- Vervoer van ondermaatsche visch. Hieraan hebben eenige Lemster ingezetenen zich schuldig gemaakt o.a. Jan de V., arbeider. Hij vervoerde in een kussensloop palingen, die kleiner waren dan 28 cm. en zegt tot zijn verdediging, dat hij niet wist dat zulks verboden was. „Kom, kom," zei de Kantonrechter, „waarom ben je dan op de vlucht geslagen en trachtte je alle paling weg te gooien? Dat bewijst dat de schrik er wel degelijk in zat." „Nu, ja," zei De V., „maar het was niet om winst te doen, maar om ze zelf te eten." Hij is kostwinner en veel werkloos en kan geen hooge boete betalen. Mede daarom werd de geëischte boete van flO of 8 d. h. teruggebracht op 15 of 5 d. h. Lammert S. moet zich ook verantwoorden voor eem dergelijk feit; hij vervoerde 154 stuks, maar deze verdachte spreekt beter van zich af en beroept zich erop, dat het een soort van recht is, dat te Stavoren en Kuinre stilzwijgend wordt toegestaan. Het is het afval uit de bakken, dat zij bijelkaar zoeken en in deze tijden van vetnood mag men dit de arme groote huisgezinnen niet ontzeggen, meent hij. „Maar tegenover de politie heb je gezegd wel te weten dat het niet mocht" „Niks vam waar," zei S., «bet weid nooit verboden en wij hebben moeite genoeg om hier en daar een maaltje bij elkaar te scharrelen." En nu is zijn kleine voorraad im beslag genomen en moet hij van zijn 12 gulden Zuidepzeesteim als' voormalig visscher, waarvan 6 kinderen moeten leven, ook nog boete betalen. - „Is er dan geen werk voor je?" „Ik ben 61 jaar en de jonge kerels kunnen niet eens aanslag krijgen." Eisch f 5 of 2d. h. Vonnis conform. --- RECEPT. AUGURKEN IN HET ZUUR. 200 augurken, 1 flesch azijn, een pa*1 takjes venkel, gemberwortel, 2 SpaanseW pepers, 20 gr. zout, eenige laurierbladeren perkamentpapier. , De augurken worden flink afgeborste'1' en een nacht in zout gezet en daarna in e** vergiet gedaan om ze uit te laten lekke* We koken de azijn en laten ze daarna f?* heel afkoelen. Een Keulsche pot hebben *J tterdege gereinigd met warm soda-water «• flink gespoeld en daarna worden de augurk jes erin geschikt met de kruiden er tussch«' waarop de koud geworden azijn er op t 9 schonken wordt. Het perkamentpapier m* ken we vochtig en sluiten de pot er stevu mee af. We kunnen dit doen door e& touwtje om den rand van den pot en b* perkament te binden. --- Niet om visch, maar om vleesch was het den slager Dirk J. S. te doen. Hij wou liefst niet veel geld besteden cm daarom liet hij het oog vallen op een ziekelijk schaap, toebehoorende aan een zekeren Engwerda en kocht dat voor 'n zacht prijsje. Hij slachtte het, maar de zaak bleef natuurlijk niet verholen. „Dus," zei de. Kantonrechter, „je hebt het maar gewaagd om zoon beest te slachten', „Ik heb er van gegeten en ik leef D°K zei verdachte, „en ik ben lang 8* ger geweest om te weten wat er aan S>P keerde." „Een slager is geen veearts. Je wist M goed dat het niet lang meer zou leven-J S. ontkende, dat hij ook vleesch aan jj deren zou hebben aangeboden, hij kon * trouwens best zelf op. De ambtenaar noemde deze overtredi" een ernstig feit, een gevaar voor de voBJ gezondheid, maar het blijkt wel uit vvP optreden, dat hij dit gevaar bij lange na U>j doorziet. Hij heeft zelfs de geringe aïkooj som van f 25 nog te hoog geacht en daar"" zal nu een boete worden gevorderd *" f 250 of 100 d. h. „Nou," zei de slager, „dat is nog B"" zoon heel klein beetje." De uitspraak werd bepaald op den Woensdag. --- INMAAKTIJD U stelt hooge eischen aan de groenten, maar ook aan het zout. Neem daarom het hygiënisch verpakte, zuivere NEZO van Boekelo. (Adv.) --- DE EERSTE WEG IN HET URKERLAND. Van de Ramspol naar dorp Op 30 Juli zal de aanleg vam dte met gewalste verhairdlilng voor dem ee-j-St"3* weg im het Urkerllamd worden Dit zal worden de weg vam de Ramspol ma het geprojecteerde dorp C, de zooge-naan**" Kamper weg. Voor Urk ils dit zetoar een tellenrstefflwS daar Urk oramf'Ske-nbaair voordeel bad geitfP van een directe goede verbinding met b& nieuw verwarven land. --- Dames, 't is volkomen logisch, Dat U wel eens hebt gedacht, Als U weer Persil bestelde: Wât wordt mij in huis gebracht? Krijg ik nog, precies als vroeger, Van die prima kwaliteit? Of - 2it in 't bekende pakje Ook wat „Tijdsomstandigheid" ? Kijk "eens: véél is er veranderd, Véél is achteruit gegaan; Oók Persil. Toch staat Persil nog, Nèt als vroeger, bovenaan. Cl. D- --- I £*£& e* UtOÛt lviïu...H*£* C~M*dttU VitûLUtUtt Ec\ê*«£ !| M^—mmwmt —mm——mmmÊmmÊ—ttmmmmÊmA^mtmtr^mmmmmmm*emmtmmmtmmmÊÊmmÊmkTÊmmmmmmÊm^mmm*^ ---