VAN HET WERELDTOONEEL DE HULP AAN DE SOVJET-UNIE Sizzen is neat, dwaen is in ding. DE ENGKLSCH—AMERIKAANSCHE Commissie die met de Sowjetregeering zon onderhandelen over den steun aan de Sovjet- Unie, is Zondagavond te Moskou aangekomen en de besprekingen reeds begonnen. Da Britseh-Amerikaansche delegatie staat onder leiding van Lord Beaverbrook en Harriman, van bolsjewistische zijde nemen Molotow en Litwinow aan de besprekingen deel. . „ Harriman verklaarde, dat de conferentie Slechts ongeveer een week zal duren en dat de Vereen. Staten bereid zijn om de Sovjetunie in haar strijd een krachtige bijdrage te leveren. Men moet echter snel werken, want de tijd is kostbaar. " Of deze hulp echter nog wel in staat zal zijn om een wending teweeg te brengen in bet lot der Sovjets, wordt meer en meer in twijfel getrokken. In de eerste plaats met het oog op de Keer nadeelige positie waarin de Sovjets reeds verkeeren. Het militaire lot der Sovjet- Unie is reeds zoo goed als bezegeld, schrijft de Amerikaansohe Hearst-correspondent Kart von Wiegand. Slechts een wonder zou Stalin's legers nog kunnen redden en er bestaat weinig hoop, dat de hulp van Engeland en Amerika dit wonder zou kunnen volbrengen. Ten eerste zouden beide landen bijna de helft der verloren gegane Sovjetjndustrieën moeten vervangen en ten tweede zou de hulp binnen enkele weken, hoogstens binnen enkele maanden geleverd moeten worden. Dit is echter om verschillende redenen practisch onmogelijk. De vertegenwoordigers van Engeland en Amerika zitten, zoo schrijft de correspondent, te Moskou als doktoren aan het ziekbed van een zwaar zieken patiënt. De inspuitingen met enkele leveranties zullen hem niet weer op de been brengen, daar hij reeds te veel uitgeput is. Want de Duitschers herhalen hun overwinningen stelselmatig als ervaren schakers tegenover stumperda Bovendien gaan de Duitschers uiterst zuinig met hun menschen om, terwijl de Sovjets hun soldaten bij massa's roekeloos verspillen. De Britsehe berichtendienst merkt op, dat de productie van oorlogsmateriaal nog het eenvoudigste is bij de hulpiverschaffing aan de Sovjets. Tusschen die productie en de aankomst in de Sovjet-Unie ligt echter een groot tijdverschil. Het transportvraagstuk is wel een der moeilijkste vraagstukken der hulpverleening. Er zal dus nog een betrekkelijk langen tijd verstrijken, voordat het hulpmateriaal ter plaatse kan zijn, waar het moet worden aangewend. Dientengevolge blijft de toestand van de Sovjet-Unie critiek. PEN ANDERE NADEELIGE omstandigheid **■ waarover van Britseh-Amerikaansche zijde geklaagd wordt, is deze, dat de bolsjewistische patiënt weinig genegen schijnt om aan zijn „vrienden en helpers" een volledig inzicht te geven in zijn toestand. Zoo heeft men tot nog toe steevast geweigerd om miliaire waarnemers van die zijde aan het front toe te laten of inzage te verschaffen in de geheime berichtendienst. De patiënt weigert dus de tong uit te steken en de pols te laten voelen en het is dan ook zeer de vraag of de onderhandelaars te Moskou zich wel een juist oordeel zullen kunnen vormen over de positie, waarin de Sovjet-Unie verkeert. Zullen zij in die omstandigheid bereid gevonden worden om het krijgsmateriaal, dat zij zelf zoo hard noodig hebben, aan de bolsjewisten af te staan, die bewezen hebben dat ze van hun eigen materiaal geen nuttig gebruik hebben kunnen maken? Zeker niet, als er niet een onmiddellijk voordeel in den vorm van eenigerlei vergoeding uit voortvloeit. In dat licht bezien krijgt de hulpverleening den vorm van een zuivere handelstransactie, opgezet om uit de hachelijke positie van de Sovjet-regeering zooveel mogelijk profijt te slaan. De feiten zullen leeren in hoeverre dit inzicht juist is. Vast staat in ieder geval, dat er aan Britseh-Amerikaansche zijde weinig lust moet bestaan om hun tanks, vliegtuigen en ammunitie in den bodemloozen Sovjet-put te smijten, zonder dat er eenig voordeel tegenover staat. Het ligt voor de hand, dat over de feitelijke resultaten der besprekingen te Moskou weinig bekend zal worden gemaakt om den vijand geen kostelijke gegevens te verschaffen. Wel kan men verwachten, dat de Britsehe en bolsjewistische propaganda deze aangelegenheid zal uitbuiten om het zoo voor te stellen alsof door deze samenwerking thans het lot van Duitschland verzekerd is. Berichten omtrent snelle leveranties van groote hoeveelheden oorlogsmateriaal, misschien het zenden van hulptroepen, kan men tegemoet zien. Beter dan zich door deze propagandaberichten te laten beïnvloeden kan men echter den loop der gebeurtenissen afwachten. Al zijn de officieele legerberiohten ook zeer sober gesteld en verzwijgen ze zelfs geruimen tijd de bijzonderheden der in gang zijnde acties, het zijn per slot van rekening de feiten die den doorslag geven en gedurende dezen thans twee-jarigen oorlog is reeds onweerlegbaar bewezen, dat de feitejijke inhoud der Duitsche legerberiohten in overeenstemming zijn met den waren toestand. Sizzen is neat, mar dwaen is in ding! --- Een rede van Churchill. DE HULP MN DE SOVJETS. Naar de Ehgelsche berichtendienst meldt, heet Churohilt iln het Lagerhuis verklaard., dat de Brltschie en Amerifcaainsche gedelegeerden bij hum besprekingen -im Moskou een duidelijk cm volledig overzicht hebben wam hetgeen Engeland vam nu af aan de Soyjet-Unile maand voor maand kan geven. Hij voegdle bieraam toe, dlat het Britsehe volk offers van zeer emstigtem aard" moet brengen om de Sovjet-Unie im staat te stelen als oorlogvoerende mogendheid te blijven bestaan. Nadat de miinaféter-president het Britsehe volk er tegen, gewaarschuwd! had! Vam den wünter een vermitadieriing vam dem Duitschen druk te verwachten, zeide hij, dat men zich moet voorbereiden op nog veel fefere gevechten dam tot dusver. _. Hij betuigd© opnieuw zijn spijt over het feit, dat „te vaak ve.rMarimg.em over die poffiitliek der regeeriing cm overzichten over de oorlogseitoatile door de mmiist&rs zijn afgelegd. Im dit verband merkte Cfaurohil op, dat hij verder voomieniens is de Britsehe eeheepvaiairtveriiiiezen niet meer met regelmatige maanidtelïjksche tueechenipoozem te pubïceerea. Evenals ito zijn laatste rede stelde bij bet voor alsof de daling ito de tonnage tolt sanben gebrachte schepen gedurende de afgeloopen drie maanden — welke, zooals bekend moet worden toegeschreven aam dlem sterken achteruitgang vam het aantal voor Engeland warende schepen — een succes was vam de Engelsche afweermaatregelen. Ook stelde bij zijn hoorders weer de hulp •wan de V.S. im het vooruitzicht. Deze hulp SS thans „binnen afzienbairen tijd" te gemoet te ai,em, dioch bet zou te betreuren zijn, aldus Churehull, indien mem over deae „successen te vroeg zou juichen. Hij had ook geen betrouwbare voorspellingen over dte toekomst te doem. Mem moet veeleer verwachten, dat die vijandelijke duilkbootenoorliog met een grooter aamtal duikbooten zal wordem gevoeird, dam voorheen en dat deze duikbooten in versterkte niiate door het luchtwapen zufcm wordlen e?eTd'„opmerkilng vam bemoedigenden aard" nöëmdie bij zijn verw« naar den stun, die Engeland van de zijde der Sovjet-Umife ten deel is "a „vastbestotenhedid der V.S I* ta* verre Oosten ziet mem China (Tejoengkung) aam de zijdte van Engeland. ~ . . ,r Oburchill gaf toe, dat de vijand het mlti atiief behoudt en dat Engeland miet de macm heeft hem dilt te onln.em.em. , Omtrent don steun, dien Engeland en ac Ver. Staten de Sovjet-Umiie wiile.n verieeinen, zeidie bij: die Sovjet-Unie beeft er recht op t© weten, welke maandetijksche hoeveelhedlem wapenen cm uitrustingsstukken haar gezonden kunnen worden, toch moet men d\^T"TOaii|*e