Kou bij het Kind '''J.jSj tot staan gebracht zonder "innemen.M #&Ki! V!_P*sS V VAppßua gg» 1& Jecovitol levertraan we%iïtgg£_f tenschappelijk de beste levertraan voor U en Uw kind. - Verkrijgbaar bij apothekers en drogisten 6 f 0.75 per flacon, jr --- W 7PfIIIWPn komeil tot rustr k-l- UW z-ciiuwcii meeren en wordea daarbij tevens gesterkt door het gebruik van Mijnhardt's Zenuwtabletten Glazen Buisje 75 et. Bij Apoth. en Drogisten --- RECHTBANK ZWOLLE. POLITIERECHTER. De vrouw van J. N., melkslijter te Steen■wijk, staat terecht wegens overtreding van art. 184 W. v. S. (belemmering van een ambtenaar in de reohtmaiüige uitoefening van zijn functie). Fedde Houtstra, keurmeester bij den Keuringsdienst van Waren te Zwo'lie, verklaart, dat hij 26 Nov. N. met ©en emmertje en een kannetje zag loopen. De man zag hem blijkbaar, draaide zich om en liep vlug naar zijn huis terug. Zijn vrouw wae op de deel bezig busisen te vullen. Op de vraag, waair de _ emmer was, waarmee haar man was thuisgekomen, wees zij een veel grootere, leege emmer aan. Meteen kwam N. de kamer uit. ,Op die vragen, die hem gedaan werden, antwoordde hij alteen: „Ik heb geen tijd!" en Mep weg. In de kamer zag get. het emmertje en het kannetje staan. Toen hij zei een monster van dSe meuk te witten nemen, echoot de vrouw naar binnen, greep het emmertje en gooide het leeg op de deel. Hij nam het kannetje, maair ook dit greep ze beet en draaide het om. De melk Mep over zijn Meeren en over den grond. Zij aai, dat de melk bestemd wae voor het kalf, maar N. gaf toe, dalt hij vergeten had het „melkbliikje", de aanduiding „meillk", op den emmer aan te brengen en ook, dat ze eng d'echt gezeefd was. Hij was er mee op weg geweest naar een klant. Verdachte geeft de feiten toe; zij was woedend, omdat die man zoo maar het huis in liep. De eenige reden, dat haar man terug kwam, was, diat hij het melkbliikje had veTgeten. De Off. wijst erop, dat als men een bedrijf Wit will oefenen, men ook bedacht moet zijn op controle. De-e controle is 'in zeer vele gevallen — en blijkbaar ook hiier — dringend moedig. Wordt de betrokken ambtenaar daarbij zoo gehinderd al© hier het geval wae, dan moet daar paal en perk aan gesteld worden» Eisch: f 25.b. of 25 d. h. De verdediger, mr. Bouina, meent, dat verd, op tormeele gronden niet strafbaar is. Immers ontbreekt in de ten laste legging. dat de „wi'il'Je vloeistof" in het kannetje handelswaar was in den zin van de Warenwet. Art. 19 diier weit geeft den ambtenaar ndet de bevoegdheid ie het woongedeelte door te dringen tegen den wil van den bewoner. En dat verd. hem niet binnen wilde hebben, Mijlktt uit all haar handelingen. Be Off. repliceert, dat ten laste is gelegd, dat de man als melkslijter met die melk liep. Had de vrouw den keurmeester niet binnen -wiliten hebben, dan had zij diüt uittdrukkelijk moeten zeggen. De PoTiliereohter aalt 22 Jan. «srMlMijk \rannis wijzen. --- Korte Mededeelingen. — In totaal bedraagt het nanfal verkeersborden te Amsterdam ongeveer twee duizend. — In Nijmegen bedraagt de eteunverleening ongeveer 80 pet. van de belasting-opbrengst. — Wegene betover! ij den van minister Kalff zal het departement van Waterstaat ad interim worden waargenomen door den minister-president Colijn. — Het heet nu, dat mende -verblijfplaats van Trotzki gevonden heeft. De voormalige volkscommissaris vertoeft op een klein landgoed buiten Tulle in het Hoogland van Auvergne, in Frankrijk. — De Hooge Raad heeft verworpen het cassatieberoep van E. R„ door het Hof te Leeuwarden veroordeeld lot een gevangenisstraf van 3 maanden wegens schending van een fabrieksgeheim. — Ter Amsterdam is een bontveiling voor den handel ingesteld. De aanvoer, ongeveer 2000 vellen, was meerendeele van inheemschen fok. Het kostbaarste exemplaar ging van de hand voor f 120. Er was nog al belangetelling van verschillende groote firma's — B. en W. van Groningen hebben bij den gemeenteraad een vooretel ingediend, in de raadsaal een nieuwe publieke tribune in te richten, met 58 zitplaatsen. Daarboven zal, als peretribune, een balcon worden aangebracht, waar 16 journalisten een plaats kunnen vinden. — Onlangs werd in een bericht uit Berlijn gezegd, dat de „Lorelei'' bij feestelijkheden in het Rijnland niet meer mag worden gezongen, aangezien dit lied door Heine, een jood, is gedicht. Het Duitsche gezantschap te 's-Gravenhage verzekert thans, dat Heines „Lorelei", noch in het district Keulen, noch in andere districten van de Rijn-provincie ooit is verboden. --- FEUILLETON. VINETA door E. WERNER —o— 21 De assessor trok zijn stoute schoenen aan. De overtuiging dat er een gewichtig oogenblik in zijn leven was aangebroken, en het bewustzijn van in het bijzijn zijner aanstaande verloofde zijn ambtsbezigheden te verrichten, deden hem geweldig in zijn eigen schatting rijzen. Hij zag er uit als het gepersonifieerde wereldgericht, toen hij op de beide „individu's" toestapte. — De heeren weten nog niet wie ik ben, begon hij, voorshands nog op beleefden toon. Mag ik mij dus aan u voorstellen als de regeeringsassessor Hubert uit L. Beiden waren althans geen nieuwelingen meer in het vak van samenzweren, want ze bloosden noch verblikten bij het hooren Doemen van deze betrekking. De oudste stond op, boog zwijgend en ging toen wederom zitten. De jongste daarentegen knikte slechts even met het hoofd en zeide onverschillig: 't Is mij aangenaam dit te hooren. — Mag ik nu van mijn kant ook de namen van de beide heeren weten? ging Hubert voort. — Waarom? vroeg de jongste onverschillig. — Ik wilde ze gaarne weten. — 't Spijt mij — maar we willen ze liever niet noemen. De assessor knikte met het hoofd, als wilde hij zeggen: Dat bad ik wel gedacht Ik ben lid van het politiebureau te L., hernam hij met een bijzonderen nadruk op elk dezer woorden. — Een zeer achtenswaardige betrekking, betuigde de vreemdeling, doch tevens gleed zijn blik met beleedigende onverschilligheid over den beambte heen en bleef op het jonge meisje rusten, dat dicht bij het venster was gaan zitten. Hubert stond een oogenblik uit het veld geslagen. Wél waren het verstokte samenzweerders, dat ook het vermelden van het politiebureau hen niet het minste teeken van schrik ontlokte en toch moest dat gezegde hen wel op hun noodlot voorbereiden! Maar er bestonden middelen om die verstoktheid te overwinnen; het verhoor werd voortgezet. — Ge reedt mij een paar uren geleden in een postsjees voorbij? Ditmaal antwoordde de jongste vreemdeling in het geheel niet; het gesprek scheen hem te vervelen. De oudste zeide echter beleefd: Ja, we hebben u ook in een rijtuig zien zitten. — Ge verliet de sjees aan het laatste station en gingt te voet verder. Ge zeidet dat ge naar Wilicza wildet gaan; — ge hebt den grooten weg vermeden en een zijpad dwars door de velden ingeslagen. De assessor wa 9 wederom een en al wereldgericht, toen hij deze aanklachten, de een na den ander, op een inderdaad overweldigende wijs uitbulderde. Ze bleven dan ook ditmaal niet zonder gevolg. De oudste van de beide samenzweerders begon wat onrustig te worden, terwijl de jongste, dien de beambte met zijn „veeljarige ondervinding" terstond als den gevaarlijks ten had erkend, schielijk op zijn metgezel toetrad en den arm als te zijner bescherming rondom de leuning van zijn stoel sloeg. — Wij hebben bovendien nog onze overjassen aangetrokken, toen het koel begon te worden en een paar handschoenen in het posthuis laten liggen, antwoordde hij op onmiskenbaar spottenden toon. Wilt ge met deze beide feiten uw belangrijke opmerkingen omtrent ons doen en laten niet vermeerderen? — Mijnheer, op dien toon spreekt men niet tot een vertegenwoordiger der regeering! riep Hubert driftig. Tot eenig antwoord haalde de vreemde ling de schouders op en wendde zich naar het venster. — Juffrouw, waarom trekt ge u zoo terug? Kunt gij ons niet door uw tegenwoordigheid van het onaangenaam gesprek van dien man bevrijden? De assessor ontbrandde in rechtmatigen toorn; die onbeschaamdheid ging wat al te ver en daar hij den administrateur nu elk oogenblik verwachtte, liet hij de voorzichtigheid varen, die hij tot hiertoe in acht had genomen en antwoordde op hoogen toon: Ik vrees dat u nog wel andere onaangename zaken wachten. In de eerste plaats zult ge uw namen noemen en uw papieren laten zien — ik eisch dit, ik heb het recht daartoe. Met één woord: ge komt mij verdacht voor. Dit had eindelijk de gewenschte uitwerking. De bleeke heer sprong ontsteld van zijn stoel op. In vredesnaam, wat -wilt ge! riep hij. — Aha, ontwaakt eindelijk het schuldbesef? juichte Hubert. Ook uw aangezicht heeft zich bewogen, dus wendde hij zich tot den ander, gebiedend tot hem opziende. Doe geen moeite het te ontkennen! Ik heb uw gelaat zien vertrekken. Werkelijk had zich een zeer eigenaardige trek rondom den mond van den jongeman vertoond, toen de assessor het woord „verdacht" had uitgesproken en die trek was er nog duidelijker op te bespeuren, terwijl hij zich thans tot zijn geleider overboog. — Waarom maakt ge niet een eind aan die zaak? vroeg deze op zachten en smeekenden toon. — Omdat ik er plezier in heb, was het -_*■ woord, op even zachten toon gegeven. — Hier wordt niet gefluisterd! kwam de assessor barsch tusschenbeide. Geen nieuw komplot in mijn tegenwoordigheid, als ik u verzoeken mag. Nog eens: wat zijn uw namen zult ge mij antwoorden? — Zoo? We zijn dus samenzweerders u» uw oogen? zei de jongste der beide vreemdelingen, zich weer in zijn volle lengte opheffende. — Samenzweerders en hoogverraders, vulde Hubert op strengen toon zijn gezegde aan. . — En hoogverraders! Natuurlijk. Dat behoort gewoonlijk bij elkaar. De assessor was geheel onthutst door zulk een brutaliteit. Voor de laatste maal sommeer ik u, mij uwe namen te noemen en uw papieren te laten zien! riep hij. Weigert ge het een zoowel als het ander? Zonder zich in het minst aan dit gezegde te storen, ging de vreemdeling op de zijleuning van den stoel zitten en sloeg de armen over elkaar. — Zeker. Dat is juist onze samenzwering. — Ik geloof, mijnheer, dat ge den spot met mij drijft! riep de assessor, vuurood van toorn Weel ge wel, dal dit uw schuld aanmerkelijk verzwaart? Het politiebureau te L — Is er ongelukkig aan toe. dat het door u wordt vertegenwoordigd, vulde de jongeman met onverstoorbare kalmte den volzin aan. Dit ging te ver; de beleedigde stoof op. Zóó iets is mij nog nooit overkomen! Durft ge u verstouten de openbare macht in het aangezicht te weerstaan? Maar het zal u duur te staan komen! Ge hebt u in mijn persoon aan de regeering vergrepen. Ik neem u in hechtenis en laat u geboeid naar L brengen. Als een kemphaan schoot hij op zijn tegenstander toe, die hem kalm naderbij liet komen en toen zonder omslag terugduwde. De krachtige arm bewoog zich slechts even. maar toch vloog mijnheer Hubert een eind achteruit, waar hij gelukkig op de sofa terechtkwam. — Geweld! riep hij, buiten zichzelf van drift. Een aanslag op mijn persoon! Juffrouw Margaretha, ga uw vader halen.... — Juffrouw, haal liever een glas water en giet het dien heer over het hoofd uit, zeide de vreemdeling. Hij heeft het hoog noodig. De tijd ontbrak het jonge meisje om aan deze tegenstrijdige bevelen te gehoorzamen. want haastige schreden weerklonken in de zijkamer en de administrateur, die reeds met de grootste verbazing de voorzichtigheidsmaatregelen aan de voordeur gezien en de luide stemmen buiten hel venster gehoord had, trad haastig het vertrek binnen De assessor lag nog op de sofa en spartelde met handen en voeten om weer op de been te komen, wat hem door de kortheid van deze en de hoogte van gene niet terstond wilde gelukken. — Mijnheer Frank, riep hij. bewaak den toegang! Roep de knechts! Gij hebt het opzicht over de politie te Wilicza. Ge moet mij bijstaan. Ik neem deze beide slechte sujetten gevangen, in naam van.... hier ging zijn stem over; wanhopig sloeg hij met de handen om zich heen. totdat hij eindelijk met een krachtigen ruk in een zittende positie kwam. De jonge vreemdeling was opgestaan en trad nu op den administrateur toe. Mijnheer Frank, in mijn naam voert ge het opzicht over de politie te Wilicza en dus zult ge u, hoop ik. nog eens bedenken, eer ge uw eigen landheer daaraan overlevert. — Wien? riep de administrateur achteruitdeinzend? De vreemdeling kreeg een papier uit den zak van zijn jas, dat hij hem overreikte. Ik kom geheel onverwachts en na tien jaren zult ge mij wel niet meer herkennen. Moge deze brief u doen zien dat ik de persoon ben, voor wien ik mij uitgeef; gij hebt mij dien voor eenige weken geschreven. Frank wierp een vluchtigen blik op het couvert, een tweede op het gelaat van den bezoeker. Mijnheer Nordeck! — Waldemar Nordeck! bevestigde deze. 't Is een alleraangenaamste verwelkoming, zoodra ik mij op mijn goederen laat zien, als „slecht sujet" in hechtenis te worden genomen! Dit zeggende, wierp hij een blik naar de sofa. Daar zat de assessor even strak en stijf als een standbeeld. Met open mond, met slap langs het lichaam hangende armen, zag hij den jongen landheer als half versuft aan. — Dat is een droevig misverstand, zeide de administrateur uiterst verlegen. Het hindert mij zeer. mijnheer Nordeck, dat dit juist in mijn huis moest voorvallen, 't Zal mijnheer Hubert zeker ontzaglijk spijten Die arme Hubert! Hij was zoo onthutst, dat hij niet eens de kracht had om zich te verontschuldigen. Den heer en meester van Wilicza, den tiendubbelen millionnair, den man, van wien de president nog onlangs gezegd had dat, als hij zich ooit op Wilicza vertoonde, men hem met buitengewone egards moest behandelen — hém had een ondergeschikt beambte geboeid naar L willen voeren! Gelukkig achtte Waldemar hem verder zijn aandacht niet waardig, maar stelde zijn metgezel aan den administrateur en diens dochter voor. — Dokter Fabian. mijn vriend en leermeester! — Wij zagen het kasteel verlicht en hoorden dat er groot feest was Ik ken de gasten van mijn moeder volstrekt niet en daar mijn onverwachte komst natuurlijk eenige stoornis zou verwekken, wilden we liever hier een bezoek brengen, totdat het feest is afgeloopen. Bovendien wenschte ik een enkel woord met u te spreken, mijnheer Frank, naar aanleiding van uw brief, dien ik eerst voor een paar dagen heb ontvangen Ik was op reis en toen is hij mij van de eene plaats naar de andere nagezonden Kunnen we een half uur ongestoord praten? Frank ontsloot de deur van zijn studeerkamer Mag ik u verzoeken hier binnen te gaan? Op het punt van aan deie uitaoodiging te voldoen, keerde Waldemar nog even het hoofd om. Wees zoo goed, mij hier te wachten, doctor. Waarschijnlijk zult ge thans geen gevaar meer loopen als samenzweerder en hoogverrader behandeld te worden. Ik kom aanstonds terug. Met een lichte buiging voor het jonge meisje, verliet hij daarop het vertrek, door den administrateur gevolgd. De assessor scheen voor hem niet meer te bestaan. — Mijnheer Hubert, zeide Greta op half luiden toon, terwijl zij den ongelukkigea vertegenwoordiger van het departement van politie te L. ter zijde trad, ik wensch u geluk met uw benoeming tot — Och, juffrouw Greta — steunde de assessor. — Ge doet nu natuurlijk mijnheer den president persoonlijk verslag van den uitslag uwer onderzoekingen? — Juffrouw Greta! — Ja. ik heb geen verstand van die soort van dingen, ging het jonge meisje onbarmhartig voort. Wie had ook kunnen denken, dat onze jonge landheer zoon echte, onmhvkenbare samenzweerdersphysionomie -OU hebben? Tot hiertoe had de assessor zich met moeite goed gehouden; maar zulk een «pot uit dien mond kon hij niet verdragen. Hij stond op, stamelde, daar de hoofdpersoon niet meer tegenwoordig was. een verontschuldiging tegen den doctor en wendde daarop eenig onwelzijn voor, om zich zoo schielijk mogelijk te verwijderen. — Juffrouw, zeide doctor Fabian op zijn eigenaardige, beschroomde wijs, maar met onmiskenbaar medelijden, die mijnheer schijnt in een eenigszins overspannen toestand te verkeeren Is hij soms en met een veelbeteekenend gebaar bracht hij de had aan het voohoofd. Greta lachte. Neen; hij wil alleen carrière maken. Maar daarvoor verbeeldt hij zich een paar samenzweerders noodig te hebben en deze dacht hij in u en mijnheer Nordeck gevonden te hebben. De dokter schudde bedenkelijk het hoofd. Die arme man! Hij heeft toch iets ziekelijke in zijn voorkomen Ik geloof niet dat hij licht carrière zal maken. — Ik ook niet. zeide Greta op beslisten toon. Daarvoor is onze regeering toch waarlijk te verstandig! (Wordt vervolgd). --- Onze export van schapenvleesch naar Frankrijk. Het Vleesch Export Bureau te Nijmegen heeft er de exporteurs van schapenvleeech op gewezeia, diat als de Fransche regeering nog steeds een contingent verscb schapenvleesoh uit ons land toelaat, daaraan niet "vreemd is de omstandigheid, dalt de Franechen de kwaliteit van ons vleesch waardeeren. Nu is er reden aam te nemen, diat sommige exporteurs het met dit principe: het exporteeren van een zoo goed mogelijke ikwaliiteit, niet zoo nauw nemen, waarom het V.E.B, er op aandringt, dat in het vervolg wèl te doen, mede ter voorkoming van strenge maatregelen.. De exporteurs moeten ook de söhaipenbouders het belang voorhouden, dat zij slechts eerste klas schapen weneohen te betrekken. Zijn deze in de streek, waar men gewoonlijk koopt, niet te vin dien, dian zijn ze elders aanwezig. Een en ander kaïn tevens voor de veehouders een. prikkel wormen oan aan de schapenhouderij alle zorg te besteden, zoodat zij een ook voor export geschikt schaap verkrijgen. --- Een „smakelijke” bedreiging. Caféhouder tegen winkelier. Financieele schulden geven vaaik aanleidJilnig tot heel wat geharrewar en tal van onvertkwiikkelijlke tooneelen. Soms moet degene die om zn geld vraagt, allerlei liefelijkheden hooren. Zoo verging het ook een Haagsöhen winkelier, die een caféhouder, die zn schulden niet betaalde, uit zijn huis verwijderde. Dit stond den caféhouder echter laing niet aan en hij kwam er over opspelen en dreigde rzeMs, diat' hij den winkelier „den strot zou afbijten en het hart zou uitsteken!" Deswege had de opvliegende man ziich voor den Haagsehen politierechter te verantwoorden. Een getuige _ décharge, die bij het gesprek ie geweest, verklaarde, dat verdachte geen bedreigingen heeft geuit. Mr. Hoekstra verzocht de verklairingen van dezen getuige te doen teneinde een vervolging wegens meineed in te etellemi, hetgeen geschiedde. De getuige werd in verzekerde bewaring gesteld, waarna de zaak voor onbepaadden üj~ werd gescihoTSt. --- Een nachtwacht die op de dieven paste. Maar bij maakte zelf van de gelegenheid gebruik. Ean wiokeMer in Eindhoven vermiste geregeld baby-artikelen uit zijn pakhuis, niettegenstaande hij een nachtwaker van d'en Algemeenen Bewakingsdienst had aangesteld. Toen onlainigs een kinderwagen gestolen werdi, besloot hij een electrieche eehelleiding aan te leggen, om zoodoende gewaarschuwd te worden. Maandagnacht rinkelde plotseling de bel, waarop de man naar het pakhuis liep en daar den nachtwaker aantrof. Hij waarschuwde vervolgens de recherche, die voor alle zekerheid een huiszoeking bij dezen nachtwaker deed en dlaar tal van goederen aantrof, die vermist werden uit winkels, waarvan de eigenaars zich bij dezen bewakingsdienst hadden aangesloten. Aanvankelijk beweerde de man, dat hij al deze artikelen had gekregen van vrienden uit Duitschland, doch ten slotte bekende hij deze op zijn nachtelijke ronde hier en daaff gestolen te hebben. Hij is daarop gearresteerd. --- Let op uw Personeelebelastingbiljet! De A.N.W-B- Toeristenbond voor Nederland), schrijft ons: In. de dezer dagen verspreide beschrijvingebilijetten voor de persoueele belasting is niet vermeld, dat motorrijwielen, die volledig uitgerust, niet meer dan 60 K.G. wegen, alsmede motorrijtuigen op twee ol drie wielen, kennelijk ingericht voor invaliden, buiten deze belasting vallen. Voor de houders van bedoelde vervoermiddelen is het dus zaak deze bij bet invulilien van hun beschrijivingsibiljet niet te vermelden, teneinde te voorkomen dat zij hiervoor onverplicht belasting zouden betalen.. --- Uitverkoopen en opruimingen. Beteugeling van excessen. — Wetsontwerp ingediend. Minister Steenberghe heeft een wetsontwerp ingediend tot regeling betreffende het uitverkoopen en opruimen in het winkelbedrijf. Volgens deze regeling is het verboden in het winkelbedrijf een verkoop als uitverkoop of als opruiming aan te kondigen zonder een van de Kamer van Koophandel en Fabrieken verkregen vergunning. Met de aankondiging van een verkoop als uitverkoop of als opruiming wordt gelijk gesteld elke zoodanige aankondiging of andere handeling, die redelijkerwijze den indruk kan wekken, dat aankondiging of van een uitverkoop of van een opruiming plaats heef. Deze bepaling is niet van toepassing op verkoopen in verband met jaars- of seizoenswisseling, welke als opruiming worden • aangekondigd. Het is verboden deze verkoopen aan te kondigen onder een andere aanduiding dan een der navolgende: jaarlijksehe opruiming, halfjaarlijksche opruiming, seizoensopruiming, balansopruiming, inventarisopruiming. De Kamer van Koophandel en Fabrieken verleent vergunning tot het aankondigen van een verkoop als uitverkoop, indien het betreft een verkoop in verband met: a, het opheffen eener winkelnering; b. het staken van den verkoop van een of meer soorten van goederen, tot een winkelnering behoorende. De Kamer van Koophandel en Fabrieken verleent vergunning tot het aankondigen van een verkoop als opruiming, indien het betreft een verkoop in verband met bijzondere omstandigheden, welke zich ten aanzien van een winkelnering bij overdracht, verplaatsing, verbouwing of anderszins kunnen voord een en indien deze, naar het oordeel van de Kamer, een opruiming wettigell . . . Verkoopen in verband met jaars- of seizcenswisseling, welke als opruiming worden aangekondigd, zullen uitsluitend mogen worden gehouden tusschen 1 Januari en 1 Februari en tusschen 15 Juli en 15 Aug. Het is verboden in een ale uitverkoop of als opruiming aangekondigden verkoop: a. andere soorten van goederen te verkoopen dan gewoonlijk in de betreffende winkelnering worden verkocht; b. goederen, die ten tijde van het indienen der aanvrage eener vergunning, niet tot den handelsvoorraad van den aanvrager behoorden, te betrekken. In zijn toelichting zegt de minister dat hij verreweg de voorkeur zou geven aan een regeling, ontsproten aan en gehandhaafd door het particulier initiatief. De ervaring heeft intueschen geleerd, dat daaraan niet valt te denken; altijd weer zijn er belanghebbenden, die als spelbrekers optreden. Onder deze omstandigheden is, naar het den minister voorkomt, een regeling bij de wet de eenige uitweg. Het feit, dat in naburige landen — in dit verband kan o.m. worden gewezen op het Duitsche rijk, alsook op Denemarken en Noorwegen — de wetgever dit vraagstuk ter hand heeft moeten nemen, wijst onmiskenbaar in deze richting. Het is de bedoeling, in de wet zelve niet anders dan de hoofdlijnen der beoogde regeling vast te leggen aan de Kamers yan Koophandel en Fabrieken, welke als wettelijke vertegenwoordiging van handel en nijverheid daarvoor als vanzelf aangewezen zijn. Hare medewerking is op zichzelf reeds voldoende waarborg, dat in de practijk de noodige soepelheid zal worden betracht Het stelsel van vergunningen behoeft niet tot gevolg te hebben, dat de vrijheid van handelen van bonafide winkeliers in dit opzicht onnoodig aan banden zou worden gelegd; slechts dient de maatregel om de Kamers van Koophandel en Fabrieken in staat te stelten, toe te zien, dat uitwassen op dit gebied zich niet voordoen. --- Berichten uit Stad en Dorp. Architect D. MEINTEMA. † LEEUWARDEN. Een vaa. Friesland» bekendste en kundigete architecten, de heer Doeke Meintema, is Maandagaivond in zijn woonplaats Leeuwarden overleden na een ongesteMbeid van slechts enkele weken. De heer Meintema werd in 1878 als zoon van een timmerman te Mantgum geboren. Daar het de bedoeling was, dat hij zijn vader in diens bedrijf zou opvolgen, bezocht de jonge Meintema de Ambaohtsschtool te Leeuwarden, waar al spoedig zijn meer dan gewone begaafdheid bleek. Zijn aanleg voor teekenen maakte, dat hij naar de Nonmaalechool voor teekenonderwijs te Amsterdam gezonden werd, alwaar hij de beide acten teekene- M.O. haalde. In Leeuwarden terug, werkte hij o.a. op de architectenbureaux Koldijk en Hofkamp. Als zoodanig verleende hij zijn medewerking aan bet ontwerp en den bouw van de nieuwe ambachtssdhool aldaar. Na korten tijd het. vaderlijk timmerbedirijf te hebben uitgeoefend, vertrok Meintema naar Delft, waar hij in dienst trad van den beroemden prof. Henri Evers, den tateren bouwer van bet Rotterdamsche stadhuis. Dat zijn architectonische inzichten door bevoegde personen als juist erkend werden, ■blijkt uit de bekroning van zijn ontwerp voor den bouw van een verzorgingshuis te Hiversuim, waarvoor in 1914 een prijsvraag was uitgeschreven. In de oorlogsjaren (1917) vestigde de heer Meintema zich als architect te Leeuwarden. Uit zijn samenwerking met den heer Stapetisea is o.a. de LeeuwardeT Papierwarenfabriek en de kantoorboekenfabriek van Landstra en Deibel ontstaan. In 1918 kwam aan deze eaimenwerlrinig een einde en van dat jaar af trad de inmiddels meer bekend geworden .architect zelfstandig op. In de zestien jaren, die sedert verloop en zijm, is ons Friesche land heel wat bouwwerken rijker geworden, ook in de letterlijke beteekenis, waarvan het ontwerp afkomstig was van den heer Meintema. Zijn veelzijdige kundigheid maakte, dat onder zijn leiding tal van gebouwen verrezen, zeer verschillend van dienst en bestemming, doch alle eigenlijk een afspiegeling van de persoonlijkheid van hun schepper, eerovoudig, degelijk en zuiver van vorm en afwerking als ze eijn. Niet alleen Leeuwarden profiteerde van zijn begaafdheid — eenige fraaie en doelmatige complexen woningen aan den Harlingenstraatweg heeft de stad aan hem te da>niken — maar geheel Friesland was zijn airbei döveld. In tal van dorpen vindt men woonhuizen, die. in vorm en inrichting verraden volgens de inzichten van den heer Meintema pebouwd te zijn, Zoo b.v. de pastorieën te Bergniim en te Eernewoude. Van zijn grootere werken mogen genoemd worden het Excelsior-complex te Drachten, het Excelsior-vacantleoord op Ameland, tal van coöperatieve winkels (de overledene wae n.l. architect van de Coöp. „Excelsior"), het fraaie en rustige gemeentehuis van 't Bildt te St. Annapanochie, de verbouwing van het oude heerenhuis „Hiemstra-State" te Oenkerk tot rusthuis, en last not least een van zijn schoonste scheppingen: zijn eigen landhuisaobtige woning aan den HaTlingerstraatweg te Leeuwarden, Bij zijn werk ging deze waarlijk Friesdhe bouwmeester van vaste principes uit, ook bij het eeurvoudli«ste werk. Waar hij kon. trachtte hij iets van het Friesche volkskarakter, iets van het Friescb-eigene in zijn bouwwerken te leggen, zonder in het euvel wan een dogmatisch en archaïstisch provincialisme te vervallen. Daairbij streefde hij naar eenvoud en waarachtigheid; alle schijn was hem, ook in zijn levenswandel, vreemd. Meer dan eens gaf hij in woord en geschrift uiting aan hetgeen hij ale noodzakelijk zag voor de geboorte en den opbloei van een nieuwe architectuur, die, openstaande voot dien nieuwen geest, die na dien oorlog als een verfrisschende wind dioor onze West-Europeesche bouwwereld waaide, toch niet de groote waarde uit het oog verliest van hetgeen onze voorouders-bouwmeesters, levende uit een gezonde en beproefde traditie, wrochten en bereikten. Zeer duidelijlk blijkt dit b.v. uit een artikel, dat van zijn hand in het Friesche weekblad „Sljucht an Rjudhf" van 10 Jan. 1925 verscheen en waarin hij twee platte! andebouwwerben besprak, een dorpshuis te Mantgum en een eteliphuizinge te Huins, Na tekst en uitfleg te hebben gegeven van den vorm en de inrichting van het geheel en de plaatsing der onderdeeleni,' waarbij hij gelegenheid had het mooie van de Friesche steen en de Friesche tegels te demonstreereni, vervolgt de schrijver: „Nou't wy de tradysje misse, binue wy raar In great diel oanwiisd op it persoanliik kinnen. Dit ehi-t yn, det wy net folie forwacbtsje mei je fen it üisizzen fen kinet. Mei earnst hawwe wy dit foar eagen to nimnien en derby fêst to stellen, dat aülinniöh by de meast iemfaldige uteriog eat biriikt wirde kin. Skerp hawwe wy hjinby op it wiere to passen. Hjiirniei wirdt bidoeld it sa euver as it mar kin ütsizzen fen de bitsjutting fen it gehiel yn e' baedfoarm en fen de dielen neffens hjar plak en it wezen fen de bouetof". Wij leven ook op architectonisch (gebied in een overganigstijdlperk. Het goede oude is verdwenen, het nieuwe ie neg geen gemeengoed geworden en al valt er in vergelijking met een veertig jaar geleden een vooruitgang te constateeren, over het algemeen wordt, vooral op het platteland, door onbevoegden nog slecht gebouwd- Moge iets van den geest, die uit Meintema's scheppingen spreekt, onze plattalandsebe bouwers doordringen, het zou het mooiste eerbetoon zijn, dat men dezen eerlijken, Frieschen architect zou kunnen vhenken. --- V.A.R.A.-propaganda-avond. HEERENVEEN, 15 Jan. Vanwege de afdeeling alhier der V.A.R.A. werd hedenavond in den Nieuwen Schouwburg een zeer druk bezochte propaganda-uitvoering gehouden, waaraan de door hun optreden voor de microfoon welbekende „Flierefluiters" en het „X.X.-snsemble" hun medewerking verleenden en waar als spreker optrad de heer A Plnwier, secretaris der V.A.R.A. Even na achten weken de gordijnen uiteen en maakten de Flierefluiters onder de lustige tonen van den VA.R.A.-marseh hun opwachting. In hun keurige costuums en met hun fonkelende instrumenten, waarop de overvloedige podium-verlichting honderden sterretjes en zonnetjes tooverde. maakten zij een uitstekenden indruk. Niet te lang liet de dirigent Eddy Walis zijn mannen echter met rust, de dirigeeretok ging met een zwaai omhoog en daar knetterde een potpourri van Russische volksliederen de zaal in, die met zijn onverwachte crescendi en decrescendi, zijn opwindende rhytmiek, zijn vaak razende tempo het orkest al dadelijk de gelegenheid bood den lu;steraars te laten hooren, wat het kon. De volgende nummers — wij kunnen ze hier niet alle memoreeren — brachten een groote afwisseling van composities en uitvoerenden. De dirigent gaf o.a. een proefje van zijn kunnen in de 'bekende serenade van Tosselli en de Czardas van Monti, beide zeer effectvolle werkjes, waarvan het laatste veel technische vaardigheid vereischt. Een andere solist was de heer Alb. de Booy, die zich niet alleen van zijn vocalistieehe zijde liet hooren, maar ook door zijn komische gebaren de lachers op zijn hand kreeg. In de straatliederen-potpourri vau Pijpers wist hij zelfs de zaal tot een opgewekt „community-einging'' te brengen. Die twee koningskinderen, de kamp van Z-eist en het meisje dat varen wilde, blijken toch nog in onze dagen bij feestelijke gelegenheden niets van hun populariteit te hebben ingeboet! Onnoodig te zeggen, dat de solistische prestaties zoowel als het optreden van 't geheele orkest een dankbaar applaus verwierven. Vóór de pauze hield de heer Pleyeier een korte toespraak, waarin hij getuigde van het doel der beweging in den ruimsten zin: een menschenmaatschappij van hooger orde. Om dit te bereiken moet de mensch veranderd worden. Dit opvoedingswerk voltrekt zich zeer langzaam, daar het ten zeerste bemoeilijkt wordt door de voortdurende crises van het kapitalisme. Komende tot de V.A.R.A., zeide spr.. dat zij door de steunverlaging weliswaar leden verloren heeft, maar dat de offervaardigheid en de werkkracht der leden niet verminderd is, hetgeen spr. met verschillende voorbeelden aantoonde. Er is een tijd geweest, dat m-?n meende dat de socialistische maatschappij met het tempo van een modernen oceaanstoomer kon worden kon worden bereikt. De nieuwe wereld moet echter ontdekt worden, zooals Cclombus het heeft gedaan, met schepen die te klein waren en vaak met een muitende bemanning. Eén dm.g is zeker: de nieuwe wereld ie er en zij zal bereikt worden! Na de pauze konden de liefhebbers van jnzz hun hart ophalen aan de „verrichtingen ' (zoowel musicale, als acrobatische) van het X.X.-eneemble onder leiding van den pianistdirigent Cor Steyn. We hebben al de namen der schlagers niet onthouden, maar het wae een respectabel aantal; begonnen met een syncopische fantasie over het thema „red pepper", deed de band ons tenslotte via „hot chocolate-soldiere" en een aandoenlijke verzuchting over „the little man", die „a busy day" gehad had, getuige ziin van een muzikale jacht op een tijger, welk dier in een duivelsch tempo door alle instrumenten achtervolgd werd. Een en ander werd afgewisseld door solistische nummers, waarbij Alb. de Booy niet moede werd de toehoorders in koor telaten verklaren, dat „Amalia" iets (wat, is ons ontschoten) „niet moest doen. Tot slot werd de Internationale gespeeld, die door velen staande werd medegezongen. --- ONZE K.L.M.-PUZZLE. De termijn van inzending is nu gesloten. Er zijn vele honderden oplossingen binnengekomen, oplossingen met en zonder opgeplakte portretten en ook oplossingen van onze eerste puzzle, voorkomende in het op 21 Dec. j.l. verschenen Kerstnummer. Natuurlijk zullen alle goede oplossingen — en het percentage foutieve inzendingen is niet groot — kunnen meedingen naar de prijzen. Zoo spoedig mogelijk zullen we den uitslag van den wedstrijd meedcelen. Wij zijn thans druk bezig om tusschen de gewone werkzaamheden door den grooten stapel enveloppen, waarop het „K.L.M.-puzzle" prijkt, te openen en. den inhoud te controleeren. Er zullen nog wel enkele dagen verloopen, voor deze arbeid zal zijn afgeloopen. Men hebbe dus nog een tijdje geduld. DE ADMINISTRATIE VAN HET NIEUWSBLAD VAN FRIESLAND, --- Ziekenhuisverpleging TIJNJE, 15 Jan. De Vereen, voor Ziekenhuisverplegiing „Onderlinge Hulp" te Tijmje hield gisteren jaarvergadering. Het ledeiital bedraagt thans 275 gezinnen eu 198 alleenstaande personen; dit is resp. 16 en 34 meer dan een jaar geleden. De kas sloot met een bedrag van f 1776 aa,n ontvangsten en uitgaven. De contributieafdracht aan de boofd'vereen'igin'j bedroeg f 1654.40. De heer R. van Dam werd herkozen ale bestuu-siiid. In, de plaats van het bestuurslid, den heer S. Bok. werd gekozen de heer S. Meijerhof. Gedurende het afgeloopen jaar werden 31 personen voor rekening der vereen, in een ziekenhuis verpleegd, verdeeld als volgt: Heerenveen 18, Leeuwarden (Diaconessenhuis) 7, St. Bonifaciushospitaal 2; Groningen (Acad. Ziekenhuis) 3; Beetsterzwaag, Cora.- Stichting 1. --- De scheepvaart-beweging. LEMMER. 15 Jan. Het afceloopen jaaT is de scheepvaart voor Lemmer onder invloed van de tijdsomstandigheden betangrrijlk teruggeloopen. Van de schutsluis is door 9109 schepen gebruik gemaakt tegen 12635 schepen in 1933. De totale tonnenmaat bedroeg 860.932 kuib, meter, tegen 1.032.594 teub. M. in 1933. De teruggang is dus 3526 schepen en met een inhoud van 171.622 kuib. M. Door de Oudesluis passeerden 3495 schepen met een inhoud van 95.434 fculb. M; voor 1933 waren deze cijfers 3471 schepen en 121.077 kub. M. Vooral door den teruigeantg van het overslagbedrijf alhier, zijn de cijfers over het efgeloopen jaar belangrijk ongunstiger dan. voorgaande jaren. --- Houtverkoop. APPELSCHA 15 Jan, Hedenmorgen bad door d'en houtvester uit Assen de'jaarlijksche hioutverkoop plaats in het Staateboschbedrijf. De 175 aangeboden perceelen gingen alle voor een goeden prijs van de han'di. Er was buitengewoon veel animo voor deze verkooping. ---