—————————————————————————————————————————- Hf / / f') ——rjfl—K———- J.„c^^MffW^-tf-r-BMfmfi-TTUm^?! --- ver, tarwe en gerst. Gewoonlijk geeft men deze granen gemengd, nadat er nog een weinig boekweit en zoanebloempitten aan toegevoegd zijn. Een hoeveelheid van ongeveer öO gram is per dag voldoende. Jonge kippen, die Hink aan den leg zijn, kunnen wat meer gebruiken dan oude hoenders, 't Is wel goed om af en toe de dieren op het gewicht te controleeren, want gaan ze in gewicht achteruit, dan zal een ontijdige rui niet uitbl'' ven. Ook kan men beurtelings een bepaalde graaiwo&rt geven. Den eersten dag voert men bijv. maïs. den tweeden haver, den derden tarwe en den vierden dag gerst. Hierdoor wordt het uitzoeken van lievelingskosl voorkomen. Met het oog op de doppen is het gewenscht de boven aangegeven volgorde te nemen. Voor groote tocmen is deze methode wel aanbevelenswaardig. Voert men veel graan, dan moet er op gelet worden of alle dieren present zijn. Tevens moet er zuinig met het graan worden omgegaan; daardoor voorkomt men dat de dieren voedsel laten liggen. Aan vastzittende kippen geeft men hel kcrrelvoer het liefst in strooisel. Daardoor worden de dieren genoodzaakt te scharrelen en dit geeft beweging, wat weer noodzakelijk is voor een goede gezondheid. Het strooisel moet zoo nu en dan ververscht worden, daar er anders een mestlaag ontstaat. Zooals de naam reeds aangeeft, werd het achtendvoer oorspronkelijk alleen des morgens verstrekt. Toch is dit niet juiet. Vooral bij de natvoedermethode kan men dan opmerken, dat de dieren --- na de voeding op een hoopje gaan zitten. En dit moeten we voorkomen. Daarom geven we er de voorkeur aan den dieren 's morgens korrelvoer te geven, dot 's avonds te voren reeds in het 6trooisel wordt ondergewerkt. Om een uur of tien wordt dan het ochtendvoer verstrekt. Een uur, voordat de dieren op stok gaan, wordt de rest van het korrelvoer gegeven. Het spreekt vanzelf, dat men tegenwoordig de voederkosten tot het uiterste beperkt, doch men moet oppassen, dat de zuinigheid ac wijsheid niet bedriegt. * * --- 1910 V.P.N. Balk. 1935. De V.P.N.-afdeeMng Balk hield op 8 ca 9 Jan. in samenwerking met de federatie haar j ub i'leu m te m toonete'lll ng. Tijdene de opening voerden verschuilende sprekers het woord en huldigden spontaan den eminenten penningmeester, den heer P Wign&nde, die sedert de oprichting zijn beste krachten aan die organisatie heeft gegeven. Wei wisselden de bestuursfuncties geregeld; de heer Wignands bleef zijn post trouw, heeft de afdeeling made opgericht en groot gemaakt. Al zijn de tijden verxe van aangenaam voor den schathouder, de jubilaris denkt er nog niet over afscheid te nemen. Van deze pteaite feliioiteeren wij den heer Wignands met zijn jubileum en spreken den wensen udl, dalt de afdeoling Balk onder zijn financieel beheer steeds mag doorbloeden en dat nog menig goede tentoonstelling te Balk tot opbouw van onzen hoenderstapel in Z.W. Friesland gehouden mag worden. De afd. Balk heeft ook diitimaal weer getoond, dat de tentoonsto!lliimgs-organieatie in goode handen berustte. Alles was prima verzorgd; tijdens den duur heerschte er een - zeen- gezellige sfeer en was de kwantiteit der ingezonden dieren niet groot, de kwaliteit was zeer zeker beteir dan de vorige beide keeren. Vaak treffen wij vogels in de kooien aan, welike er niet in behooren. Zulke wae te Balk niet het geval en met genoegen hebben wij tal van eerste prijzen moeten toekennen. Wel waren wij een enkelen keer goedgeefs, doch het was eenmaal' een jubMeumehow en dan werken wij gaarne mee aan het te voorschijn roepen van fleurige geaiebten. --- New Seatand Red, een Amerikaansch ras, met zeven dieren op 't appèl. Nean, dit is geen . gewoon roodgeel boerenkonijntje, maar wel terdege een ras met een eigen type en een eigen beharing, evenals het Fransche ras de Fauve de Bourgogne. Men moet dian maar eens de beharing bij de laatste bestudeeren. Het is een pracbt-industrriiepets. Het boeranikornijn kan daaraan met zijn dun, armelijk peisje niet tippen. Papillons. prachtiklassen, in totaal 70 dieren. Zijteakeming, ooreubegrenzing en kettingbealden zijn nog immer moeilijke dingen bij dit ras. Hier ziet men er een met prachtkettöng. doch met slechte zijde, daar juist een tegenvoeter; deze heeft weer alles goed, behalve de ooraanizet. In ooraaneet staan de Papllkms ten achter bij de Lottharingers. Groot- en Klein-Chinchilla's een veertig nummers, waarmede een cijfer ie bereikt, dat de laatste jaren niet meer voorkwam. Kwaliteit goed. De Ghinohililachib, vorig jaar opgericht, werkt dus reeds gunstig. Alaska'e weinig in aantal, in doorsnee goede dienen. Tankonijnen vormen mooie klasjes, in elke kleur. De winnende jonge voedster is een buitengewoon beste. Tbürimgers, een achttal, behoudens één uilzondering, wellce een witte pluis heeft aan de binnenzijde van één der aohiterbeenen (waarschijnlijk als gevolg van een te een of ander tijd opge''oopan wond) van prima kwallilnit. Kloek, groot en rijk gekleurd. Een praohtrae. Wat ie de echte Thüringer tooh een geheel ander, een beter dier, dan die welke men ons vroeger wel eens onder den neus duwde, gevallen uit Papillion'e. Maar die geeltjes werden door een goed kenner tooh ook niet geslikt Hollanders, o foei! ons nationaal nas nog wel, met.... een kwart honderd stuks. We zeggen er niette meer van, dan dat wat er was, goed is. Maar we moeten tooh schrerten over het aantak Dan doen de Zilvers het met 135 nummers beet wat beter. Ook hier zijn beste dieren in aanwezig. In type zijn de middengrijze ver helt best! Polen een dertig stuks, waaronder bijzonder beste, ook nog wel in tweede prijswinners. Jammer dat zoovele diertjes in deze klassen nog zoo los in het haar ritten. Een Pool kan dan geen hoogen prijs hallen. Russen, ZiWeirvoseen en Rex zijn weliswaar -niet talrijk vertegenwoordigd, maar Haten.wel kwaliteit zien. Niet bij alle rassen hebben we het cijfer genoamd, omdat hun aantal wel eene wat eng klein waa Het totaal aantal ingezonden konijnen te Hilversum bedroeg echter, de a nummers meegeteld: 842 stuks, een aantal dus waarop men aUteszins tevreden kan zijn. De hoofdprijzen zijn gewonnen door: a. Beste dier groot ras: een Fransche Haugoor, eigenaar Herrema te Hali'jumerhoek. b. Beste dier middemira«?en: een Gouwenaar, eigenaar Janseh te Tilburg. c. Beste dier kleine rassen: P. Böckkelman te Amsterdam, met Bliaok and Tan. d. Beste dier dwerg-lang- of korthaarraeeen: E. Noteiboom te Rotterdam, met 'n Pool. e. Beste fokpaar: J. Huiekiga te Leeuwarden, met Thiiringem Uit bovenstaand lijstje bijzondere eere» prijzen ziet men wel, dat de tenioonsteMing werkelijk nationaal was, de winners toch komen uit alle dealen van ons land. Prdj_en in zulk een concurrentde behaald, hebben inderdaad "hooge waarde. X. X. --- Groote hoenders. H o 11. Witk u i f. Goede dieren met goede volle kuiven van Dr. Wesfrra. Holl. Hoen Goud pel. Eten ineending van matige kwaliteit. Het type wae te sitomp. De peiteekening kan scherper. Friesche hoenders. Zilverped oud, aardig diertje, doch een zijeprank aan de kam bezorgde het een tweeden prijs. Dito jong, onvoldoende van teekening, zijspranik. Goudpel, type iets grof, terwijl de teekening iets donkeirder en scherper moet wezen. Het trio was goed. De haan zeer goed. Barneveldera. Drie oude henmen, w.v. de eerste prijswinster zeer goed geteekend was, kan iets zwaarder. Hen jong wae zeer matig. Haan, kooi 10, wae goed te noemen, kan zwaarder. Kooi 11,' nogal hoekig, terwijl de teekening onvoldoende was. De trio's zagen wdj vaak beter. De eerste prijswinners waren goed van type; de teekening kan beter. De oude witte haan, boewei iets roomkleurig, was zeer goed. De rug mag evenwel ndet korter. Plymouth Rocks. Twee prima vogels. Re d a Tal van goede exemplaren van Van Dijk. De d.eren van Walda kwamen e' edö achteraan. In dtn toom van Kot*', \viben gegolden. Vooras kam nog worden medegedeeld, dart door den MinioVr van Economische Zaken een KomteikTijk Besluit is aanhangig gemaakt, waarbij het tijdvak, waarin de aan de kuikenbroedeim toegekende pMjimvee-eiieren Trikjebroed mag worden, is bepaald van 15 Januari 1935 tot en met 17 Mei 1-935. --- Nationale Konijnententoonstelling te Assen. Een aantal prijswinnaars. Te Assen is een door de Noordelijke Combinatie van Konijnenfokkers-vereenigingen georganiseerde konijnententoonsteMng gehouden, waair ruim 400 inzendingen meedongen. Door de keurmeesters, n.l. de heeren Steenhuis van Stadskanaal, Bosman van Meppel en Graaumans van Soest, werden o.m. de volgende eerste prijzen toegekend: Vlaaimsrlhe reuzen, h_i»skileur, voedster jong, D. P. Miedema te BOija; Koninsßgrijs: ram, oud, D. Heida te Rauwerd; Wit: ram, oud, voedster, oud. ram, joorg. en voedster jotiig, alïle van A. Hoekstra te Wijtigaa-rd- Framsohe ba.ngooren: konijngrijs, voedster, oud, P. Hoekstra te Wiftgaard; IJzergrauw: ram, oud, A. Herrema te Hiallumerhoeik; voedster, oud,, P. Hoekstra te Wijtgaard; voedster, jong, A. J. Bijfeuna te Leeuwarden. Eng. Hangooren: bont, ram, oud, P. Hoekstra te Wijtgaord. Groot Ohfneillta: ram. oud, .1. Klinkhamer te Joure; ram, .ioag, A. v.d. Meer te Rauwerrd. Groot Zilver: ram. oudl P. Ooetenbur- te Veer/klooster; ram, jong, dezelfde; voedeteT, jong, dezeWde. Fauve de Bourgogne: ram, jong, J. Huizinia te Leeuwarden; voedster, jong, dlezaWe. Weenere: Miauw, ram, oud, J. J. Hoekstra te Bflija; zwart, ram, ouidi, dezelfde; voedster, oud, diezelfde. Belgian Hares: rarm, joorg, A. J. Bijnsma te Leen warneten; voedster, jong, deeeWilie. Papillons: voedster, jong, J. te Roy te Feiwerd, Tlwini ragen»: ram, jong, J. Hurainaa te Leeuwarden; voedster, jong, derzeWVte. Luiks: ram, jong, S. H. Sipma te Oosternijk-rik; foedster, jong, diezelfde. Zilvervoskonijn: ram. jong, S. H. Sipma te Ooetemijkerk. Klein OhinciHk: voedster, jong. J. Klinkbamet te Joure. Tan konijnen: ram, oud. B. B. Span te Leeuwarden; voedster, oud., dezelfde; ram, jont?, dezelfde; bleu, voedster, oud, J. te Roy te Ferwerdi; ram, jong, T. Burg te Leeuwarden ; voedster, jong, B. B. Span, idem. HoUandlera: Tam. jong, P. Hoakstrar. Blija; voedster, oud. L. Miwiema te Niawier; ram, jong, dezelfde. Havanna: ram, oud, L. Mimnema te Niawier; ram. jong, dezelifdo: cccl. voedwter. jong, diezelfde; haaekleur, voedster, oudi, dezelfde. ■'Na: voedster, oud,, dezelfde. Madagasear: ram, jong. dezelfde. Driekleur: voedster, oud. dezelfde; ram. jong, dezelfde. Klein zuivers: voedster, oud. S. H. Sipma (lioM) 1e Oosten)ijkerk: idem (dionkor), dez.; ram. jong. dezelfde (mi'ilklon) en (donker); voedster, jong, dezeilMe met (licht) ca (donker); blauw, voedster, oud, dezelfde (licht)-, bruin, ratm. oud. R. J. Porté (liwlht) te Franeker; S. H. Sipma (miVM'en) te Oosternijkenk; voedster, oud. R. J. Porie (HoM) te FTaueftetr; ram. kvng. W. ZanriWra (licht) te Afcmrarijip; voedster, jong, dicht) dezelfde; voedster, jong, (licht) dezelfde. Russen: ram, jong. S. 11. Sipiufl Ie Oostern ijk e iik. Dwergraissen: Polen (roodoog), ram, oud. S. H. Siipma. Oosternijkerk; voedster, oud. dezeüMe. Korfliar.ige rassen: Rex Gaf tor, ram. oud. List en Dapper te Steenwijk; voedster, oud. dezeWde; ram, jone, de_etfde; voedster, jong. de-eWée; Rex (w*t). ram. oud, W. v. d. Kooi te Leeuwairdon; voedster, oud. dezelfde: voedster, jong, dezelfde. --- Vee-en Veld kroniek C.C.V. BEDE EN BESCHEID. Wij vinden in verschillende bladen het antwoord van den Minister van Economische Zaken vermeld, ontvangen op de motie, welke in de November-crisis-vergadering der Fr. Mij van Landbouw werd aangenomen. Wij zetten een en ander nu nog eene naast elkaar ter verduidelijking. Immers, tal van lezers zullen niet eene meer weten wat de boer in November georganiseerd gevraagd heeft. Bovendien is het antwoord, zooals gewoonlijk, dermate breedvoerig en omslachtig, dat men er gemakkelijk in verdwaalt. Hier heeft men nu de bede om verbetering en het bescheid daarop onmiddellijk naast elkaar. Men zal nu in elk geval gemakkelijker wegwijs kunnen blijven en zijn conclusies kunnen trekken. De motie vangt aan met nadrukkelijk te wijzen otp het feit dat het algemeen landsbelang met zich mede brengt, dat slechts dan tot beperking der melkveehouderij wordt overgegaan, als niet alleen de bestaande exportmogelijkheden 'oo goed mogelijk worden benut, doch bovendien van alle middelen, die tot verhooging van het binnenlandsch verbruik van melk- en zuivelproducten dienst kunnen doen, gebruik wordt gemaakt. In aanmerking komen dan: a. Verhooging van boterverbruik door beperking van den afzet van margarine en ingevoerde vetten en oliën. b. Verplichting tot het bakken van uitsluitend m eikbrood. c. Krachtige algemeene propaganda voor het gebruik van melk- en zuivelproducten. d. Wijziging van de consumptiemeik-regeling ter bevordering van het melkverbruik en verstrekking van melk aan kinderen van armlastigen, werkloozen en van daarmee gelijk te stellen personen. Ter nadere verklaring van een en ander wordt er dan nog op gewezen dat de zuivere weidebedrijven niet verder kunnen gaan met inperking der melkproductie, wil het normale gebruik van den bodem niet in gevaar komen. En tenslotte wordt verwezen naar het indexcijfer der prijzen van de producten der veehouderij. Deze prijzen bedragen thans ongeveer 68 % van de gemiddelde vooroorlogscthe prijzen, waaruit voldoende blijkt, dat de landbouw in de weidegebieden in een noodlijdende positie verkeert. Nu het antwoord van den Minister. Naar aanleiding van uw terzijde vermeld schrijven, heb ik de eer u mede te deelen. dat ook mijnerzijds ten volle erkend wordt, dat het algemeen landsbelang met zich medebrengt, dat tot beperking van de melkveehouderij 6lechts dan behoort te worden overgegaan, wanneer niet alleen de beslaande en nieuw te scheppen exportmogeli|kheden zoo goed mogelijk worden benut, doch bovendien gebruik wordt gemaakt van alle doeltreffende middelen, die tot verhooging van het binnenlandsch verbruik van melk- en zuivelproducten dienst kunnen doen, voorzoover daardoor betere geldelijke resultaten voor de veehouders verkregen worden en het nut dier middelen grooter i.-i dan de nadeelen. die hunne toepassing op r gebied zou veroorzaken. Deze aanhef is zeer hoopgevend en zou het beste kunnen doen verwachten. Men wil in Den Haag blijkt)*-!*-alles wel om --- betere geldelijke resultaten voor de veehouders te verkrijgen, maar op ander gebied mag, door toepassing van maatregelen daartoe, uitstaan grooter dan het nut vnn de voor den veehouder aangewende -inelfrnfrV.nde middelen. Dit doet eenigermate denken aan het spreekwoord, dat zegt, dat men niet twee ruggen uit één varken kan snijden. Deze onmogelijkheid zou, in den gedachtegang van de heerechende opvattingen, allicht een algemeen landsbelang zijn, en dan zoude men er in beginsel misschien een conferentie aan willen verdoen teneinde de mogelijkheid onder het oog te zien om dan dien tweeden ru«r miar aan den boer zelf te laten. De vertrouwensmannen der georganiseerde boeren zouden misschien overgelukkig en zelfvoldaan weer uit Den Haag afreizen, nog een weinig beduusd misschien over zooveel departementale bereidwilligheid. Maar behouden wederom op klompen thuis zii-de. zouden ze dan wel tot de nuchtere erkenning moeten komen, dat die tweede rug in het met zooveel zorg gefokte varken nog altijd niet bestaat, en dat er dus heel officieel en heel gewichtig geconfereerd is over iets dat geen werkelijken grondslag heeft. Met zoon onderwerp op tafel is men doorgaans vlot en welwillend, gemakkelijk en vrijgevig. Maar men is dan nog altijd niet genaderd tot de kern van het probleem, de werkelijke onderneming van het werkelijk bestaande. Gaan we het antwoord nu verder in bijzonderheden na, dan daalt de eenmaal gewekte hoop en verwachting zichtbaar. Wat de aanbevolen middelen betreft, wordt alleereerst op het z.g. „Zuivelpotje" gewezen, dat een aanzienlijke som ter beschikking van de afdeeling export der Nederl. Zuivel Centrale stelt. Men zal reclame maken voor het gebruik van melk en melkproducten. Het geld is er wel, zelfs in milüoenen aanwezig, maar dit is dan ook het eenige houvast, wat met betrekking tot dit punt wordt geboden. Verder is hier het antwoord al zeer onbevredigend. Er is geen enkele aanwijzing waar en op welke manier dit bedrf""- besteed zal worden. En als m»n dan daarbij bedenkt dat deze geiden in mindering komen op hetgeen de boerenstand zoo hard, ja dubbelhard noodig heeft, dan moet een dergelijk bescheid --- weinig bevrediging wekken. Verder maakt het antwoord gewag van niinisterieele instemming met het denkbeeld de ter beschikking komende gelden mede te gebruiken om het gebruik van melk in brood mede te bevorderen. Maar aan een verplicht bakken van uitsluitend melkbrood wil de minister niet De situatie is hier zoo langzamerhand al zeer verwarrend -erworrfen. Er is in den Innde een eet-melkbrood-actie op touw gezet, die het verplicht en wettelijk voorgeschreven bakken van melkbrood in haar program heeft geschreven. Ken dergelijke actie gaat natuurlijk met Ie nood'ge kosten gepaard, hoe bewh men de zaak ook orrzet. Maar effect kan deze actie niet hebhen, gezien het antwoord van den minister. Maar van den kant van de Zuivelcentrale wil men er nog wel een schepje op doen, dus mifw-hten ook nog wel een reclamewagen laten rijden, met de zoete aanmaning, voor den zich steeds bekrimpenden consument om tooh vooral het eenige centen duurdere melkbrood te koopen. De boeren vragen bij monde van hunne ongamisatlee een algemeen melikbroodverbruik. Goed, maar zij moesten er de voorwaarde aan verbonden hebben, dat de gelden aan de propaganda daarvan besteed, ook werkelijk met zorg- worden uitgegeven. Aangenomen dalt dit ook werkelijk geschiedt — het antwoord van den minister is op dit punt geenszins geruststellend — dan blijft er noor altiid dit bezwaar, dit over het aan de boeren toekomende wordt' beschikt, zonder zijn bewilliging, ja zelfs zonder dat hij er ooit weet van krijgt, hoe er met zijn geld wordt omgesprongen. Dit is een der vele vormen van collectivisatie in de beteekenis van samenkoppeling om geëxploiteerd te worden, waaraan de boer voor heden bloot staat en waar hij heden machteloos tegenover staat. En hiermede is de kern blootgelegd in het overigens zeer welwillende en ook van den wil tot beïrrijpen getuigende antwoord van den Minister, welk antwoord, wat de overige punten betreft nog de toezegging doet dat de vraagstukken opnieuw onder oogen zullen worden genomen. De boer moet echter eerst zelf ?ijn goeden ouden vorm zien terug te winnen, opdat hij, echaakspelende. uiteindelijk ook zelf de stukken kan verzetten. S. --- Greide en bouw. VERHOOGING VAN DEN MARGARINEACCIJNS IS EEN WASSEN KEUS, OMDAT ZIJ GEPAARD GAAT MET MENGPERCENTA GE-VERLAGING. Er is nu eindelijk nieuws op margarinegebied. Het mengpercentage wordt teruggebracht van 25 op 15 en de heffing op de onvermengde margarine wordt verhoogd van 40 tot 49.4 cent. Bovendien is bekend geworden, dat het productie-contingent voor de margarinefabrikanten onveranderd blijft, n.l. 105Ó ton in de week of 54H millioen kilo per jaar (waar dan nog bijkomt 5 miltiosn kilo z.g. volks-margarine en de groote massa's „braadvet" e.d. die tegenwoordig verkocht worden). Wat zijn nu de practische gevolgen van deze nieuwe regeling en in welke cijfers zijn zij uit te drukken? Ik zal probeeren, een zoo duidelijk mogelijk antwoord op deze vraag te geven. Zooals men weet. bedraagt sedert lang het mengpercentage 25. Dat beteekent dus dat één kwart van de 54M millioen kilo.mengproduct boter is en de overige drie-kwart margarine. Verder drukt op de boter een heffing, die tot voor zeer kort een gulden, daarna 95 en thans 90 centen bedraagt. Tenslotte is de nog niet gemengde margarine onderworpen aan een heffing van 40 centen. De oude toestand was dus als volgt: Per week werden door elkaar gemengd 262.500 K.G. boter en 787 500 K.G. margarine, die belast zijn met resjiertiovelijk f 236.250 en f 315.000, dus tezamen f 551.250. Dit is du 3 de eene kant van de medaille: nu de andere, dat is dus de toestand, zooals hij na 13 Januari is geworden. Per week worden voortaan door elkaar gemengd 157.500 K.G. boter en 892.500 K.G. margarine, waarop respectievelijk aan heffingen drukken bedragen van f 141.750 en f 440.895, dus tezamen f 582.645. Wat is dus het resultaat *an de heele verandering van mengpercentage en margarineheffing? Dat er than? iedere week 105.000 kilo boter minder door de margarine geknoeid wordt, doch dat de fabrikanten een even groote hoeveelheid margarine méér mogen maken, namelijk inplaats van 787.500 thans 892.500. De productie van zuivere margarine wordt dus maar eventjes vergroot met dertien en één derde procent! De boter wordt dus — zij het dan ook Sn de mélange — verdrongen door de margarine. --- Het geldelijk gevolg. En hoe komt het Landbouwcrisisfonds, onze groote steunpot, er onder vandaan? Niet slecht! Want dezelfde hoeveelheid mengmargarine gaat nu immers ongeveer f 583.000 per week aan boter èn margarineheffingen afwerpen inplaats van f 551.000 Een voordeeltje dus van f 32.000 per week of bijna twee millioen over een heel jaar gerekend! Nu is het wel waar, dat de inkomsten van het Landbouwcrisisfond9, voor zoover het de margarine betreft, kort geleden waren gedaald, n.l. van 55 op 52/4 cent, maar dat was een gevolg van de verlaging der boterheffing van een gulden op negentig cent en deze was op haar beurt weer gevolg van de9tijging der Leeuwarder commissienoteering. Daalt die weer tot 45 cents, dan zal dat dubbeltje heffing per kilo boter er wel weer opkomen, en dus I*A cent op d© mélange van 15 %. Voortgaande (men moei nu eenmaal alle dingen onderzoeken, vooral wanneer het belangrijke dingen zijn!) wil ik even nagaan, wat de gevolgen van de maarregel zullen zijn voor den margarine-consument. Tot dusver betaalde hij f 1.20 voor een kilo, welke prijs als volgt was samengesteld: één-kwart kilo boter 15 cents heffing daarop 22J4 „ drie-kwart kilo margarine 27J- „ heffing daarop 30 „ distributiekosl'en 25 „ Totaal 120 cents Thans komt de zaak er als volgt uit te zien; als de prijs f 1.20 blijft: 0.15 kilo boter 9 cents heffing daarop 13J- „ 0.85 kilo margarine 3054 „ heffing daarop • 42 „ distributiekosten 25 „ Totaal 120 cents Met andere woorden: als de mélangeprijs f 1.20 blijft, dan krijgt hel' Landbouwcrisisfonds 3 cent heffing per kilo méér en de margarinefabrikant krijgt voortaan 30 A cent per 0.85 zuiver product, inplaats van 27A per 0.75 kilo. Omgerekend tot heele kilo's onvermengde margarine kreeg hij tot dusver 37 cents en voortaan 35 A a 36 cent. De fabrikant krijgt dus slechts hoogstens 1 _ VA cent per kilo ongemengde margarine minder. Zeker, dat is goed, want ■ . er ka n wat af en een heeleboel ook, als het waar is, dat de kostprijs bij of beneden de 20 cents ligt, zooals het Vetrapport en de F.N.Z. beweren en nog steeds opnieuw staande houden. Ook is het waar, dat 35 '4 cent ai een heel stuk minder is dan 39 of 40. zooals het éen lijdlang is geweest, toen de boternoteering 40 en de heffing een gulden bedroeg, maar als men verneemt dat de margarineheffing in één slag van 40 op 49.4 cent i 9 gebracht, dan is men geneigd, om hoera te gaan roepen, omdat nu de niargarinewinst ineens met een dubbeltje wordt gekortwiekt. Zooals echter uit mijn voor een ieder controleerbare berekening blijkt, gaat er slechts 1 a 1M cent af door de heffings-verhooging van een ---