Neemt NU 111 A een ABONNEMENT op het!!! tïhbui ju i mcsüil Abonnementprijs tot 1 Januari slechts I I»DU ■ < --- De overstroomingen te Tientsin Nu de verbindingen met het overstroomde gebied rondom Tientsin, dat ongeveer 30.000 km 2 beslaat, langzamerhand worden hersteld, blijkt eerst, welk een omvang deze ramp heeft gehad. Er zijn bijna 10.000 personen omgekomen, en meer dan 120.000 woningen zijn verwoest of door het water meegesleurd. Het aantal personen, dat schade geleden heeft door de overstroomingen, wordt op 3 millioen geschat'; minstens 600.000 hebben onmiddelijken steun noodig. De materieel© schade wordt geschat op 200 millioen yen. --- FEUILLETON. ALS DE HEIDE BLOEIT ROMAN VAN ANNY VAN PANHÜIS. —O— 21 Eindelijk kon hij zich terugtrekken, maar achter de coulissen moest hij nog vele ge"kwenscben in ontvangst nemen en handen jukken. Marini bleef bij hem, liet iets van 'in eigen roem over zijn jongen vriend val* n en verheugde zich zonder afgunst of ij*1 Nu kon Dirk eindelijk ook zien, wie 61)1 die lauwerkransen zonden. "e eerste was van de directie van de tadsschouwburg, de tweede van Luigi Ma!ljtli en op het lint van de derde stond: Een ,Jfheidsgroet van Bon Plaisir en een har'tike gelukwensch. Margo Girardin, Etienöoussac. a "hk glimlachte aangedaan. Hij dacht l n den ouden Boussac, die hem zoo noode 'iit Z'6n vertrekken en dan aan de bekoorde soubrette. Door haar aangemoedigd „,,?s hij toch in staat geweest, zijn opera te Roi Begroet, lieve, belangelooze Marj. ••• Het was Dirk te moede, alsof hij zich voor haar sterke liefde moest buigen 21 lJcl had zij aan bern gedacht, nooit aan •)et°Sitle had met w'id geopende oogen naar voet'°°neel gekeken, teen Dirk voor het de oude dame voelde zich geluklicht stond haar Dirk, in het volle al (jat an de zaal en al die toejuichingen, ScW .aPP'aus golden hem, zijr talent, zijn n§- Uit geheel haar hart bad zij: „Goede God, ik dank U, dat mijn zoon geen militair geworden is!" Josine voelde het bloed achter haar slagen kloppen alsof er van binnen met een hamer tegen geslagen werd. Het liefst zou zij zijn heengegaan om de stilte van haar aui9 weer op te zoeken. De eenzaamheid, die haar anders zoo drukte, leek haar in dit oogenblik een verlossing. Opeens was het haar onverschillig, dat na de pauze het laatste werk van haar overleden echtgenoot uitgevoerd zou worden. Dat, wat haar dagenlang in spanning had gehouden, leek haar nu onbelangrijk. Zij had Dirk gezien, zijn slanke gestalte, zijn jong, krachtig gelaat en haar hart kromp ineen van spijt en verlangen. Mevrouw Willebrands begon te spreken en Josine gaf zich alle moeite om naar haar te luisteren. Tante sprak zeer luid, alsof zij de heeren en dames in de loge naast ben te verstaan wilde geven, dat zij de moeeer was van den componist, ter wiens eere men den handen bijna stuk klapte. „Waar zou Dirk toch ineens vandaan zijn gekomen?" zei zij. „Waarom heeft hij mij niet geschreven, dat hij van plan was hier te komen? Maar het is mogelijk, dat hij pas op het laatste oogenblik zich in Parijs kon vrijmaken," zoo beantwoordde zij zelf haar vraag. „Nu, ik besloot ook pas gisteren naar Amsterdam te gaan." Dan voegde zij er aan toe en in haar stem klonk een intense vreugde: „Zeg, Jo, als Dirk kon vermoeden, dat wij de voorstelling hebben bijgewoond 1... Toch jammer, dat hij het niet weet, want er zijn nog plaatsen in onze loge onbezet." Josine knikte en antwoordde: „Ja het is jammer," maar inwendig dacht zij' „Goddank, dat hij hel niet weetl" Toch wist Dirk het reeds, dat zijn moeder en Josine aanwezig waren Wel had hij de dames niet in hun loge gezien, maar de heer. die de echtgenoote van Maurits van Kempen bij het binnenkomen van de schouwburg had begroet en dien Josine aan haar tante," mevrouw Willebrands, had voorgesteld, ging den componist vertellen, wie gekomen waren om de eerste opvoering van zijn opera bij te wonen. Beleefd voegde hij er aan toe: „Me dunkt, mijnheer Willebrands iiat cm waarop de onbeweeglijkheid vam de natuur door een vallend blad en eem iin de struiken ritselende vQgel nauwelijks woirdlt verbroken, Dréngit de weemoed om 't verscheiden. de weemoed, welke eenigszins zou kum- Ben doen denken aam de oudejaars- Het is bet afscheid vam jaar, het afscheid van het zomerseiz°en, dat, met zijn overvloed aan warmte en licht, toch eigenlijk het leven berekent. .De zomer leven, de winter dood. Na de uiltbunddge feestvreugde, welke de door de beschaving aan bet natuurlijke teven ontwende mensch terugvindt zoodra hij ziich onbelemmerd door maat- Schiappelijke plichten en ongehinderd door de vormelijklheild van het fatsoen kan overgeven aan heide, bosch en zon et> water, — keert thans het nuchtere zakelijke plichtsbesef weder terug, «et vroolijke natuurwezen wordt weer kantoormensch of verlengstuk vam de De verrassing van eiken dag zijn dmiizenderlei moet elijkh eden plaats voor het vaste proigiram, Marwan men vooruit weet, wat elke zal brengen. Geest en lichaam V(Vstarren opnieuw in de sleur. Het is met den mensen als met het geboomte, dat in September zijn tooi Vf"i wiegelende en ritselende blairen verliiest en met ontluisterde takken, *"raks besneeuwd en bevroren, tot aam "et voorjaar kleurloos en omb e weeglijk 25,11 staam. . De zomer het leven, de winter die Maar is dlit wel juist? Men kan de zaak ook anders bekijken. Beschouwd uit het oogpunt van het maatschappelijk verkeer is hat juist andersom: dan is de zomer met zijn komkommertijd het doode seizoen, waarin niets gebeurt, en wordt juist op het tijdstip, waarop de natuur zich in haar slaapkamer terugtrekt, het leven weer wakker. In September, de maamd waarin ieder tot zijn arbeid terugkeert, hervatten de verschillende instellingen hun door de vacantie onderbroken werkzaamheden. De kinderen gaan weer naar school, de schouwburg opent zijn deuren met een nieuw repertoire, de vereendgiingen schrijven ledenvergaderingen uit en publiiceeren openbare bijeenkomsten, nieuwe studenten-generaties laten zich aan de academies inschrijven en op den derden Dinsdag spreekt het hoqfd van den staat de troonrede uit, welke het nieuwe programma bevat voor de na 't reces weer bijeengeroepen Kamers der Staten-Generaal. Zoo bekeken beteekent September niet het naderend eind, maar integendeel het begin. Eigenlijk zou het meer zin hebben in September Nieuwjaar te vieren, zooals dit bij de Israëlieten het geval is, dan midden in den winter, waar ondanks bet moment van den zonnestïlstand toch niets nieuws gebeurt en men moeiiMjk eem grenslijn kan trekken, welke twee tijdperken scheidt. Met September echter begint inderdaad praktisch gesproken het nieuwe jaar, het werkjaar, het arbeidsseizoen, aan welks aanvang wij dus thans weder staan. Als nieuwe verfrlschte menschen keeren. wij na onze verpoozimg tot onzen werkkring terug en we zijn niet spijtig, dat er na dezen tijd van ontspanning weer een periode van inspanning zal aanbreken, want wij weten, dat het leven nu eenmaal tusschen twee polen moet schommelen en dat, gelijk het na gedanen arbeid zoet rusten is, ook na gedane rust zoete arbeid komt, een arbeid, dien wij met moed en vertrouwen beginnen. H. G. CANNEGIETER. --- Gemengd Nieuws. Vier maanden gevangenisstraf voor belastingontduiking. Het Haagsche Gerechtshof deed heden uithak in de strafzaak tegen mr. J. A. V. R. V'«• K., die wegens onjuiste aangifte voor / vermogens- en inkomstenbelasting door j^aagsche rechtbank veroordeeld is tot ö^00? s«bs, 6 maanden hechtenis. Conform het Tr van den advocaat-generaal heeft reew'lfsche Gerechtshof het vonnis van de van» . k vernietigd en verdachte een ge*elisstraf van vier maanden opgelegd. --- Het doorsmeren van auto's. Valt onder de vestigingswet, aldus de Arnhemsche kantonrechter. °°r het kantongerecht te Arnhem heeft t e3ens overtreding van de vestigingswet e rechtgestaan de houder van een benzine- K?.rv'ice-etation uit Velp, en wel omdat aan Jn station een inrichting voor het doorleren van automobielen was verbonden. De vraag, welke deze zaak beheerechte, j.aB, of bet doorsmeren is te beschouwen .? onderhoud van automobielen of niet. In 'in vonnis achtte de kantonrechter bewezen, ?at de doorsmeringewerkzaamheden zelf tot *t onderhoud van automobielen behooren, trouwene overeenkomstig het ge"'°ne spraakgebruik is. Het betreft hier niet *nkel in hoofdzaak aflevering tegen betaling yan vetten en oliën, maar integendeel komt et doorsmeren neer op ©en behoorlijke uitgevoerde technische wijze van toevoer in s off6n en Wel aldus, dat niet enkel nieuwe resp. nieuw vet wordt toegevoerd, doch oude olie, resp. oud vet, werd afgevoerd. Het bedrijf van verdachte was inge*Wht als een technische werkplaats. Gelet op het principieele karakter van de Vervolging, heeft de kantonrechter f 6 boete Bvb& een dag hechtenis opgelegd. --- Gebrek aan personeel in de bedrijven. Men wende zich tot de arbeidsbeurzen. De regeeringspersdienst deelt mede, dat de directeur van den rijksdienst der werkloosheidsverzekering en arbeidsbemiddeling in overleg met de contactcoinniissie voor de arbeidsmarkt, aan de directeuren der districtsarbeidsbeurzen heeft opgedragen, om, in verband met de tegenwoordige buitengewone omstandigheden er voor zorg te dragen, dat alle aanvragen van werkgevers om personeel, waarin de arbeidsbeurzen ter plaatse of uit het district niet kunnen voorzien, eiken dag aan hem doorgezonden worden. Deze aanvragen worden dan in het dagelijksche bericht aan de anderearbeidsbeurzen doorgezonden, opdat zoo spoedig mogelijk de elders in het land beschikbare arbeidskrachten kunnen worden aangeboden. Hierdoor ontstaat de mogelijkheid om zeer snel zoo goed mogelijk in de behoeften van het bedrijfsleven te voorzien. Den werkgevers wordt aangeraden zich thans meer dan ooit om personeel tot de organen der arbeidsbemiddeling (arbeidsbeurzen en -agentschappen) te wenden. Veel stagnatie in de bedrijven kan hierdoor voorkomen worden of zeer snel worden opgeheven. — Vandaag wordt de oud-hofprediker, ds. W. L. Welter 90 jaar. Ds. Welter heeft zich aan huldebetoon onttrokken. — De Zuid-Amerikaansche stad Pomacaohi, die in Juli reeds ernstig van een aardbeving te lijden had gehad,° is door nieuwe ernstige bevingen geheel verwoest. — Het „uiteinde" van een tyfcon, welke gepaard ging met zware regens heeft Sjanghai geteisterd, met het gevolg, dat een groot gedeelte van de stad onder water staat. De telegraafdiensten tusschen Sjanghai e« Hongkong zijn gestaakt. — Te Ameterdam is Woensdag een 30-jarige glazenwaescher bij het schoonmaken van ruiten op een derde étage achterover van zijn ladder gevallen. Hij overleed tijdens het vervoer naar het ziekenhuis. — In de week van 22 tot 29 Aug. zijn hier te lande voor uitvoer toegelaten 23,723,245 eieren en wel 21,893,965 kippenen 1,829,280 eendeneieren. Hiervan gingen naar Duitschland 5,528,640 kippen- en 1,101,720 eendeneieren, naar Engeland 14,889,240 kippeneieren, 504,000 koelhuiskippen en 727,560 eendeneieren en naar andere landen 972,085 kippeneieren. --- Berichten uit Stad en Dorp. Auto in brand. NOORDWOLDE, Hedenavond geraakte d« auto van den heer K. uit Vledder bij de benzinepomp van den heer D. G. Sohultimj alhier in brand, juist nadat benzine wae bijgevuld. Spoedig was de motorspuit ter plaatse, die den brand wist te blusschen. Persoonlijke ongelukken kwamen niet voor, de inzittenden konden zich nog tijdig in veiligheid stellen. Een en ander trok veel belangstelling. --- Ontginningen. GIETHOORN. Aan den heer K. H. Vos, alhier, is voor ontginning van riet- en kraggenland 90 pet. subsidie toegekend. Aan den heer H. J. Mol voor het graven van een sloot 85 pet. --- MOND- EN KLAUWZEER. Vorige week 10 gevallen. LEEUWARDEN. Gedurende het tijdvak van 20 tot en met 26 Aug. j.l. zijn in Friesland de volgende gevallen van mond- en klauwzeer geconstateerd: Achtkarspelen 1, Dantumadeel 1, Kollumerland 1, Ooststellingwerf 5, Opsterland 1 en Smallingerland 1. In genoemd tijdvak zijn geen dieren aaö mond- en klauwzeer gestorven. --- Jl^fjNlN DRAAGT ONZE POLSHORLOGES £e voldoen beter. In alle prijzen. FIRMA "■ STEENSMA, Gediplomeerd Horlogemaker, Heerenveen—Drachten—Wolvega. --- In de Haagsche stadsparken worden voor het publiek schuilplaatsen ingericht. — De werkzaamheden in het Huygenspark --- Uit de Wouden IN DAGEN VAN SPANNING. BLIJF VERTROUWEN! Men hoort tegenwoordig anders geen praat, dan over de mobilisatie en den internationalen toestand. Aandacht voor andere aangelegenheden is er niet. Waar zou men dus anders over schrijven? Maar de kranten staan er al vol van en dus zou de Woudbrief eigenlijk wel in de pen kunnen blijven? Toch niet. Want wel staan de kranten vol berichten over de mobilisatie, de gespannen toestand en allerlei maatregelen, die in verband daarmee genomen worden, maar eerstens zijn die berichten lang niet volledig en tweedens ontbreekt in deze dagen bij de meeste kranten de tijd om dat alles eens rustig te overzien en te overdenken. Zoodat er, goed beschouwd, nog genoeg over te schrijven valt; meer, dan er in één Woudbrief plaats kan vinden. Daar hebben we eerst de mobilisatie. Uiterst kalm en rustig verloopen, zeggen de kranten; geen wanorde, geen tragische tooneelen, geen opwinding. Men was er op voorbereid, men weet dat het moet en dus schikt men zich in wat nu eenmaal plicht is. Ja van den buitenkant beschouwd, is dat zoo. En ook, wat moet de krantenman ook al anders schrijven, als hij de opdracht krijgt: „Loop eens naar 't station, kijk eens op straat en schrijf wat over' 't verloop van de mobilisatie". Er is ellende en narigheid genoeg in de wereld. Waarom zou hij daar nog meer aan toevoegen? Dus schrijft hij een gemoedelijk, kalmeerend stukje en zoo komt het in de krant. Natuurlijk is hij niet zoo onnoozel en onwetend, dat hij niet doorziet, wat daar allemaal achter zit.. Och, hij is zelf ook soldaat geweest en hij weet, dat voor de jongens, die nu moesten opkomen, het afscheid het zwaarste is. Zijn ze eenmaal als soldaten onder elkaar, dan leven ze in een aparte mannenwereld, waar geen plaats is voor chagrijn en kopzorg. Daar redden ze zich v/el. Maar de achterblijvers! Hij hoort van een boer met een groot bedrijf, die is opgeroepen, evenals zijn greatfeint; en dat terwijl zijn vader, die ook een groote boerderij vlak er naast heeft, twee dagen geleden is overleden, zoodat zijn 14-jarig zoontje nu beide bedrijven moet leiden; van andere gevallen, waarin het geheele landbouwbedrijf met alle extra zorg die er juist in deze dagen aan vast zit, op de schouders van een zwakke vrouw is komen te rusten. Hij hoort van een kleine vrachtrijder, die zijn eenige auto voor een schijntje geld moest afstaan en nu meteen zijn geheele broodwinning kwijt is; van een groot transportbedrijf, dat pas nieuwe auto's heeft aangeschaft, nieuwe chauffeurs in dienst genomen, transport- en personendiensten van anderen heeft overgenomen en nu plotseling zonder wagens zit; van taxi-garages, die hun bedrijf moeten staken; van kleine bedrijven, bakkers, slagers en anderen, die of zonder knechten öf zonder patroons zitten; van zooveel vrouwen, die door het vertrek van hun man in radeloosheid verkeeren. Hij hoort van dat alles meer, dan de gewone man verneemt, want het is zijn vak om het nieuws op te sporen en om alles te weten, wat er onder het volk leeft. Maar hij hoort aan den anderen kant ook van belangelooze hulp en steun, .van opofferingen onder buren of vakgenooten om de getroffenen er doorheen te helpen; er worden hem staaltjes verteld van hulpvaardigheid, die mefi in gewone omstandigheden onmogelijk zou achten en dat geeft hem het vertrouwen dat het, nadat de eerste moeilijkheden uit den weg geruimd zijn, wel weer op zn pootjes terecht zal komen. Want het aantal menschen van goeden wille is toch nog altijd in de meerderheid. Daarentegen hoort hij ook van gevallen, waarin men er nu reeds weer op uit is om uit deze omstandigheden geldelijk voordeel te slaan ten koste van anderen. Maar gelukkig bebooren die tot de zeldzaamheden en wie zich daaraan bezondigt, die wordt in zijn omgeving wel zoo gebrandmerkt, dat zijn stoffelijk gewin in verre niet opweegt tegen zijn moreel en maatschappelijk verlies. Zij worden door de publieke opinie gebrandmerkt en met den vinger nagewezen en terecht. Want gelukkig blijkt in deze dagen het besef te overwegen, dat wij op de wereld zijn om elkander te helpen en elkanders lasten te dragen. Dat komt in velerlei kleinigheden tot uiting. En dan is er nog iets anders, dat als een gelukkige omstandigheid mag worden aangemerkt. Men begint meer en meer in te zien, dat het verspreiden van sensatiegeruchten en van allerlei ongegronde berichten en beschouwingen uit den booze is en een zeer slechte uitwerking op de volkskracht heeft. Hier en daar kan men lezen, dat deze mobilisatie lang zoo sensationeel niet is en veel rustiger en kalmer dan die van 1914. Eenerzijds is dat zoo; doch anderzijds is de spanning veel grooter. Vooral ook doordat de onzekerheid ditmaal zoo lang duurt, doch meer nog, doordat iedereen tegenwoordig ten volle in het geheele gebeuren meeleeft door de berichtgeving per radio en in de pers. Al die berichten te verwerken, dat stelt hooge eischen aan het zenuwstelsel, waartegen menigeen maar amper bestand is. De zwakste naturen komen daardoor in de wanhopige stemming van: „het is mij onverschillig hoe of 't loopt; als er aan deze spanning maar een eind komt, als is 't dan ook door liet ergste!" Men is gaan inzien, dat aan de wilde verspreiding van allerlei gissingen en geruchten een eind moet komen en het gevolg daarvan is, dat het werkelijke nieuws de laatste dagen schaarscher is geworden. Dat kan dan weer het nadeel hebben dat velen, die door den prikkel van allerlei sensatienieuws verwend zijn, zich nu bezorgd gaan maken omdat ze niet kunnen begrijpen, dat er nu geen nieuws is. Doch dat is toch nog te verkiezen boven de zenuwsloopende opwinding die een ongebreidelde stroom van niet gecontroleerde berichten veroorzaakt. Terwijl we dit schijven is er in 't gegeen nieuws, dat op verandering wijst, noch ten goede, noch ten kwade. Men kan dat als een gunstig teeken beschouwen. Hoe langer de beslissing wordt uitgesteld, des te kleiner wordt de kans op een rampspoedige ontknoopinig. ledere dag uitstel is een dag winst voor de vredeskansen. Ook omdat met iederen dag van bezinning het verzet tegen een oorlog groeit en dus de kans grooter wordt, dat het gezond verstand zal zegevieren. Eigenlijk is het zoo, dat thans reeds bewezen is, dat de moderne middelen der techniek den oorlog onmogelijk maken. Doch dit bewijs behoeft nog niet door ieder aanvaard te worden en een kat kt 't nauw maakt rare sprongen. Zoolang men nog niet rond de conferentietafel is gaan zitten bestaat altijd de mogelijkheid van een dwaze losbarsting of een wanhoopsdaad. Doch naar de weU ten der rede en logica geredeneerd is, naar onze overtuiging, de kans op ooriog al zeer gering geworden. Het is gewaagd om dit te schrijven en te publiceeren, want op de verdwaasdheid van anderen kan niemand peil trekken. Maar wij willen als redelijke menschen ons eigen gemoedsleven toch niet laten leiden door de dwaasheid van anderen en daarom nemen wij voor ditmaal afscheid van onze lezers met den raad: „laat het vertrouwen op het behoud van den vrede niet los, welke dwaze berichten gij ook mocht hooren of lezen." Doe wat uw naaste plicht is met volle toewijding en overgave, tracht het heden voor U en uw omgeving zoo goed mogelijk te maken als de omstandigheden het toelaten en blijf vertrouwen op de overwinning van al wat goed en waar is! P.S. Als deze brief de lezers bereikt, is dö toestand alweer geheel gewijzigd. Zal de dwaasheid tot een uitbarsting ko' men? In ieder geval, hoe dan ook, het parool blijft: Span al uw krachten in om in eigen omgeving den vrede en het vertrouwen te handhaven. WOUDMAN 11. --- 25 jaar bij de Spoorwegen. GROUW, 1 Sept. Morgen Zaterdag zal d« heer Anc Dijkstra, brugwachter bij de Spoorwegen alhier, 25 jaar bij de maatschappij in dienst zijn geweest. Hij staat bekend als een vriendelijk en welwillend beambte, die vooral bij de watersporters veel sympathie heeft verworven. ---