Over Recht en Wet Erfrecht. Volgens niededeeling van A. L. te B. heeft deze inzender een zoon, die behoort tot de gemobiliseerde zee- en landmacht van Nederland. Blijkbaar heeft deze zoon in verband met het grootere gevaar voor zijn leven, dat daaraan verbonden kan zijn, met zijn ouders gesproken over de mogelijkheid, dat hij vóór hen komt te overlijden, en daarbij uiting gegeven aan zijn voornemen, alles, wat hij bezit, aan zijn ouders na te laten. Inzender vraagt nu, of daarvan een stuk moet worden opgemaakt, dan wel een door den erflater onderteekende verklaring voldoende zou zijn. Op deze vraag moet het antwoord luiden, dat alleen bij testament beschikkingen kunnen worden gemaakt, welke ten gevolge hebben, dat anderen dan de wettelijke erfgenamen tot iemands nalatenschap gerechtigd worden of dat deze nalatenschap op andere wijze onder de wettelijke erfgenamen wordt verdeeld, dan de wet aangeeft Echter kent de wet verschillende vormen, waarin een testament kan worden gemaakt. De meest gebruikelijke is de door een notaris opgemaakte openbare acte, waarin de uiterste wil van den erflater, zooals deze aan den notaris is opgegeven, wordt omschreven; deze aote wordt verleden in tegenwoordigheid van twee getuigen, aan wie de erflater eveneens* moet opgeven, wat het testament moet inhouden, voordat voorlezing van de acte en onderteekening daarvan door den erflater, den notaris en de getuigen geschiedt. Maar de erflater kan ook zijn uitersten wil eigenhandig op schrift stellen en onderteekenen; zulk een testament zal dan evenwel bij 'n notaris in bewaring moeten worden gegeven. Jn elk geval is dus bij een testament eerraotaris noodig en de meest gebruikelijke vorm, hierboven bedoeld, ie de beste, althans voor iemand, die niet volkomen met de wet op de hoogte is, omdat de notaris, als deze zelf den uitersten wil van den erflater op schrift stelt, rekening kan houden met alle voorschriften der wet en zorg kan (dragen, dat werkelijk bereikt wordt, wat de erflater wik Alleen onder zeer bijzondere omstandigheden is het mogelijk, een gelddg testament te maken, zonder dat daarbij een notaris te ï>as komt; de wet noemt drie gevallen, waarin de notaris kan worden vervangen door een ander persoon, die dan in tegenwoordigheid van twee getuigen de acte opmaakt, rwaarin de uiterste wil van den erflater wordt omschreven, en buiten die gevallen is afwijking van den algemeenen regel uitgesloten. Deze drie gevallen zijn de volgende. Indien de erflater een krijgsman is of een anjder persoon, tot de legers behoorende, en zich in tijd van oorlog in het veld of in een belegerde plaats bevindt, indien de erflater zich gedurende den loop eener reie op zee bevindt en indien de erflater zich bevindt jn een plaats, met welke alle gemeenschap uit hoofde van de pest of andere besmettelijke ziekte verboden is, kam van den regel ■ worden afgeweken. , tfe duidelijk, dat de reden daarvan is, «at'in 'dié gevallen geen' notaris kan optreden; deze ambtenaar wordt dan vervangen tn het eerste geval door een officier, in het tweede door den kapitein of den stuurman van het schip, of bij gebreke van dezen door hem, die hun plaats vervult, in het derde geval door een openbaar ambtenaar, onverschillig, wat diens functie is. Uiterste willen, op deze wijze opgemaakt, Bullen echter krachteloos zijn, indien de erflater komt te overlijden zes maanden, nadat de oorzaak, waarom zij in dezen vorm zijn opgemaakt, heeft opgehouden. Het zijn noodmaatregelen, en in verband daarmede is hun werking beperkt. Afgezien van het feit, dat óns land nog niet in oorlog is en dus voor inzenders zoon het geval, waarin de notaris kan worden uitgeschakeld, zich nog niet voordoet, is derhalve toch meer aanbevelenswaardig, dat hij zich tot een notaris wendt, nu hij daartoe nog de gelegenheid heeft. Zijn testament blijft dan van kracht, totdat hij eelf het herroept, en dit is van belang, omdat ook na het einde van de moeilijke tijden, die wij nu beleven, de mogelijkheid toch blijft bestaan, dat hij vóór zijn ouders komt te overlijden. Maar bowndien is er weinig zekerheid, dat een testament, ten overstaan van een officier te velde gemaakt, werkelijk na het overlijden van den erflater in handen van de daarbij benoemde erfgenamen komt, terwijl een notarieel testament behoorlijk wordt bewaard. Bij het voorgaande zijn wij er van uitgegaan, dat inderdaad een testament noodig zal zijn, om te bereiken, dat de ouders van den erflater zijn eenige erfgenamen worden. Inzenders zoon is allicht ongehuwd; was dit niet het geval, dan zou hij er waarschijnlijk niet aan denken, zijn ouders tot zijn eenige erfgenamen te maken, en dit zou bovendien onmogelijk zijn, als uit zijn huwelijk kinderen waren geboren, die nog in leven waren. Nu zijn de ouders van iemand, die overlijdt zonder nakomelingen of echtgenoot na te laten, steeds zijn erfgenamen, zij het dan niet altijd de eenige erfgenamen. Dit hangt er van af, of de erflater broeders en zusters nalaat of kinderen van broeders of zusters, die in hun plaats komen. Zijn er geen broeders of zusters, dan erven vader en moeder ieder de helft van de nalatenschap; is er één broeder of zuster, dan erven zij ieder een derde deel en de broeder of zuster het overige derde deel; zijn er meer broeders of zusters, dan erven vader en moeder ieder een vierde deel en de broeders of zusters samen de andere twee vierde gedeelten. --- FEUILLETON. De Schaduw van den Zwarten Prins. Naar het Engelsch van LOUIS TRACY. (Nadruk verboden.) HOOFDSTUK III. 6 Toen Armathwaite 't trapportaal bereikt had, hoorde hij 'n gesmoord snakken en het trapluik trilde onder 't vastberaden, bijna booze gestamp of gehamer. Een deel van het geheim, dat hing over dit beruchte spookhuis, stond op het punt opgehelderd te wordem Toen James Walker den grendel voor 't luik had geschoven, had hij, zonder het te weten, iemand op de vliering opgesloten; en deze gevangene vroeg nu luid om bevrijding. \ Betty Jackson was in het geheim. Zn. was bekend met de aanwezigheid van den indringer, maar ze wist blijkbaar niet, waar deze een schuilplaats had gezocht — vandaar haar herhaalde poging om toegang tot het huis te krijgen, het gebruik van de ladder en haar «enigszins gewaagd bezoek tijdens deze echtelijke uren. — Hou op met dat geklop! riep hij naar boven. — Wie ben je en hoe kom je er toe jezelf op deze manier op te sluiten? — Laat me er uit, alstublieft! antwoordde een gedempte stem. — Ik za' alles uitleggen — heusch! Armathwaite was buitengewoon ver De smeekbede, huilerig en hèësch uitgesproken, was 't tegenovergestelde van wat hij had verwacht. Hij had gedacht een grove stem te zullen hooren in een of ander dialect van de streek. Maar dit was een beschaafde stem, een stem met een eigenaardig week en zangerig timbre. — All rigth! nep hij, terwijl hij met moeite een lach onderdrukte. — Ik zal een stoel halen en den grendel wegschuiven. Ik veronderstel, dat je de ladder zelf kunt laten zakken? — Natuurlijk — ik heb ze er zelf opgetrokken. Weer paste de stem niet bij de omstandigheden. Maar Armathwaite pakte denzelfden stoel, die Walker had gebruikt, knipte de electrische zaklantaarn aan en duwde het luik eenige centimeters omhoog, nadat hij den grendel er voor had weggeschoven. — Hou vast! zei hij. — Ik zal je licht geven. Het luik werd opgetrokken en hij zag even een baardeloos gezicht vanuit het schemerdonker turen. Hij sprong op den grond, zette den stoel aan den kant en wachtte op wat er verder zou gebeuren. Spoedig verscheen de ladder, die vervolgens werd vastgemaakt. Toen kwamen er twee keurige sterke bruine schoenen, een paar slanke enkels in zwarte kousen en het einde van een paar omgeslagen pijpen van een grijs flanellen broek. De bezitter van deze kleedingstukken bleef een oogenblik op de bovenste sport van de ladder zitten, alsof hij weinig zin had om naar beneden te gaan en Armathwaite merkte tot zijn groote verbazing, dat de kousen van zij waren. — WMt u zoo vriendelijk zijn mij te beloven mij niet bij mijn beenen te pakken als ik beneden kom? zei de stem, — Ik heb niet de minste lust je bij je beenen of in je kraag te pakken, als je je fatsoenlijk gedraagt, zei Armathwaite. — TJ begrijpt de situatie natuurlijk niet, luidde het zonderlinge protest, — maar ik heb niets verkeerds gedaan en ben ook neet van plan dat te doen. Deze belachelijke situatie zou vermeden zijn, als die jonge kwast het luik niet gegrendeld had. Ik kan me niet begrijpen, waarom hij dat deed. Hij had er toch niets mee te maken. En mag ik vragen wie u bent? — Ik zal op alle beleefde vragen antwoorden en 't kan zijn, dat ik van mijn kant ook een paar zal stellen, als u zoo goed wilt zijn nader te komen. — 0, 't is al te zot, was het gemelijke antwoord. Klaarblijkelijk keek de jonge man, die nu geheel te voorschijn kwam in zijn grijs flanellen pak, liever zijn bevrijder aan, dan dat hij de trap afdaalde op de veiligste manier, die zou beteekenen, dat hij hem voor een oogenblik den rug zou moeten toedraaien, 't Was ook 'mogelijk, dat hij zenuwachtiger was, dan zijn opmerkingen deden vermoeden, want voordat hij den grond had bereikt, gleed zijn eene voet uit, zoodat hij struikelde. De punt van zijn andere schoen kwam achter een sport en hij viel met een smak in de armen van Armathwaite, die hem stevig moest vastgrijpen, opdat hij niet hals over kop naar beneden zou vallen. Door de reddingspoging van Armathwaite viel de lantaarn en het tweetal was omhuld door diepe duisternis. — 0! schreeuwde de jongen in doodsangst. _ Doe me geen kwaad! Ik heb niets slechts gedaan, heusch niet! Armathwaite viel van de eene verbalzing iv de andere; hij wist oogenblikkelijk, dat hij een meisje tegen zijn borst gedrukt hield en deze ontdekking was ontstellend. Maar hij had geleerd onbewogen te blijven in omstandigneden, die zelfbeheersching eischen en daarom zei hij geruststellend: — Als u zich nu eens even rustig willt houden en stil blijft staan, zal ik die ellendige lantaarn zoeken en een beetje licht maken. Hij bukte zich en tastte over den grond, terwijl hij zich bewust was, dat *et meisje hijgde van angst. Gelukkig vond hij de lantaarn spoedig terug en de grootste duisternis was tenminste weer verbannen. — Denkt u, dat u naar beneden kunt loopen zonder te struikelen, of moet ik u bij den arm houden? vroeg hij en de op een beetje hatelijken toon gedane vraag gaf zijn metgezel de noodige zelfbeheersching terug. — De ladder was zoo steil en onvast, zei ze bevend. — De trap is niet moeilijk, dus kan ik 't zonder uw hulp stellen, dank u. Ze was van haar schrik bekomen en rende zoo vlug weg, dat Armathwaite dacht, dat ze van plan was te ontsnappen. — Wacht even, zei hij, hoewel hij geen enkele poging deed om haar terug Ie houden. — Zijn er nog meer hier? Zijn volmaakte kalmte temperde haar opgewondenheid en ze bleef op 't volgende portaal staan. — Wat bedoelt u? riep ze uit. Ondanks haar angst nam ze een zonderlinge uitdagende houding aan, alsof zij in plaats van de rechtmatige bewoner van 't huis de meeste reden had om zich gekrenkt te voelen. — Precies wat ik zei. Was u alleen op de vliering? — Natuurlijk! Wat een vraag! — Een heel logische van mijn standpunt bezien. Ik was goed en wel in slaap, toen uw bondgenoote, Betty Jackson, een geweldig lawaai in de hall maakte en u op het zolderluik begon te stampen. — Arme Betty! Is zij hier? Betty! Betty! Terwijl ze over de trapleuning hing, tuurde ze in de duisternis naar beneden. Daar was 't schijnsel van 'n spookachtig licht, want de zilveren glans van de laat opgekomen maan viel door het gekleurde raam. Armathwaite volgde haar bewegingen. — Betty ging er van door, alsof er zeven duivels achter haar aan zaten, zei hij, toen er geen antwoord kwam op haar geroep. — Ik vermoedde, dat er iets niet in den haak was, daarom bedacht ik een verrassing voor ieder, die zonder mijn voorkennis in de hall zou passeeren. Wat ze vroeger gedacht mag hebben, nu is Betty overtuigd, dat hier een spook is. — Spook? Wat voor een spook? Er is hier geen spook. Wilt u mij misschien net als een ondeugend kind bang maken met een boeman? Ze gingen samen de breede benedentrap af en Armathwaite had kans gezien een onderzoekenden blik te werpen op 't lenige figuurtje. Hij moest even lachen om een listig verborgen hoedepen, die een breedgeranden visschershoed, die al haar haren verborg, vasthield. De jas hing losjes om haar tengere schouders, maar verder was de vermomming tamelijk goed geslaagd en de vermomde bewoog zich met een gemakkelijkheid, die een sportief type deed vermoeden. — Ik heb het huis nog niet lang in gebruik, maar ik ben tot de overtuiging gekomen, dat het wonderlijke dingen in zich besloten houdt, zei hij, terwijl hij voorging en zich bukte om een eindje touw, dat over de onderste trede van de trap gespannen was, weg te nemen. — Er is een lamp en lucifers in de eetkamer, voegde hij er aan toe. — Ik stel voor, om daar heen te gaan om eens kalm te praten. — Is 't niet een beetje laat? Hoe laat is 't eigenlijk? merkte ze aarzelend op. —- En u zult wel honger hebben, ging hij voort, haar vragen negeerend. — Ik heb honger als een paard. Ik heb geen kruimel gehad sedert vanmorgen zes uur. — Ik kan u een boterham en melk aanbieden. Zal ik een paar eieren koken? — Als u weer over eten praat, val ik flauw. Zegt u, als 't u blieft, hoe laat is het? — Bijna twaalf uur. — 0, dan moet ik weg! Werkelijk. De Jacksons zullen me wel wat te eten geven. — U gaat in die kamer en als u me niet belooft daar te blijven, moet u met me mee naar de keuken gaan. Wat zal 't zijn — een gemakkelijke stoel en licht of een gedwongen rondscharrelen in de keuken en provisiekast? — Ik wil graag blijven zitten, kwam 't er langzaam uit. — Ik ben erg moe en een beetje overstuur. Ik heb vanmorgen mijlen geloopen eu die lange uren hier in 't donker waren vreeselijk. (Wordt vervolgd). --- Arbeidsovereenkomst. R. B. te A. ia huishoudster geweest in dienst van een werkgever, die in dezen zomer as overleden. De dienstbetrekking was aangegaan voor onbepaalden tijd en het loon werd per maand betaald. Enkele dagen na de begrafenis is zij door de erfgenamen ontslagen onder uitbetaling van een bedrag, gelijkstaande met het in geld vastgestelde loon over twee maanden, waarna het huie van den overleden werkgever is gesloten. Inzendster ie dankbaar, naar zij schrijft, maar toch eenigszins teleurgesteld, omdat zij nog recht meende te hebben op een maand salaris; zij wil nu gaarne weten, wat haar volgens de wet toekwam. Geheel duidelijk is de bedoeling van inzendster niet. Immers heeft zij twee maanden salaris ontvangen. Meent zij wellicht, dat zij aanspraak kon maken op drie maanden loon? Indien dit zoo is, dan'vergist zij zich; op meer, dan haar is uitbetaald, kan zij volgens de wet geen aanspraak maken. Zelfs, al zou de dienstbetrekking zijn aangegaan voor een bepaalden tijd, bij voorbeeld tot Mei 1940, dam zouden de erfgenamen van den werkgever niet tot het betalen van een grooter bedrag verplicht zijn geweest. Immers bepaalt de wet, dat de dienstbetrekking niet eindigt door den dood des werkgevers, tenzij uit de overeenkomst het tegendeel voortvloeit, maar dat zoowel de erfgenamen van den werkgever als de arbeider bevoegd zijn, de dienstbetrekking, voor een bepaalden tijd aangegaan, door opzegging te doen eindigen, alsof zij voor onbepaalden tijd was aangegaan. De opzegging moet geschieden met inachtneming van de daarvoor bij de wet gestelde regelen en de wet bepaalt, dat de termijn van opzegging gelijk is aan den tijd, die gewoonlijk tusschen twee opvolgende uitbetalingen van het in geld vastgestelde loon verstrijkt, doch niet langer dan «es weken. Wordt het loon per maand betaald, dan is de opzeggingstermijn dus een maand. Verder bepaalt de wet, dat steeds iedere dienstbetrekking door den werkgever of den arbeider zonder opzegging of zonder inachtneming van de voor opzegging geldende bepalingen kan doen eindigen, mits hij aan de wederpartij de bij de wet bepaalde schadeloosstelling betaalt, die bij dienstbetrekkingen, voor onbepaalden tijd aangegaan, gelijk is aan het bedrag van het in geld vastgestelde loom voor den duur van den opzeggingstermijn. De arbeider, die bij onmiddellijk ontslag hetzelfde bedrag in geld ontvangt, dat hij zou hebben ontvangen, als de dienstbetrekking had geduurd tot den dag, waartegen opzegging mogelijk was, moet daarmede dus zeker tevreden zijn. Nu blijft nog de vraag, tegen welken dag opzegging mogelijk is. De wet bepaalt dienaangaande, dat de opzegging alleen mag geschieden tegen den dag of tegen een der dagen, bij overeenkomst of reglement bepaaldl, of bij gebreke van dien, tegen een van die d'aigen, welke door het gebruik daarvoor zijn aangewezen; bij gebreke van dergelijke aanwijzing mag de opzegging tegen elken dag geschieden. Langer dan de loopende maand en de daarop volgende maand had de dienstbetrekking dus in geen geval behoeven voort te duren. Immers zou, welke ook de dag was, tegen welken opzegging mogelijk was, deze dag nooit later kunnen zijn dan de laatste dag van de maand, die op de loopende maand volgt. De erfgenamen van den werkgever hebben «ich dus aan den veiligen tent gehouden en zeker niet minder gedaan, dan van hen kon worden gevorderd. Over bovenstaand onderwerp handelt ook de vraag, door de weduwe J. K. te L. gesteld. Zij deelt mede, dat haar dochter als dagmelsje in dienstbetrekking is. In dezen zomer is het gezin van den werkgever zes weken met vacantie afwezig geweest en later nog eens gedurende een week. Het in geld vastgestelde loon over deze weken, waarin het meisje den arbeid, waartoe zij zich had verbonden, niet heeft kunnen verrichten, is haar uitbetaald, maar geen kostgeld. Inzendster vraagt nu, of zij ook op kcstgeld over deze weken recht heeft. Zulks is inderdaad het geval. De wet bepaalt, dat de werkgever, die tijdelijk verhinderd is, 't loon voor zoover dit in inwoning, kost of andere levenebenoodigdheden is vastgesteld, te voldoen, zonder dat deze verhindering het gevolg is van eigen toedoen van den arbeider, dezen een vergoeding schuldig is, waarvan het bedrag bij overeenkomst of, bij gebreke van dien, door het plaatselijk gebruik wordt bepaald. Is dus de bovenbedoelde verhindering het gevolg van de omstandigheid, dat de werkgever en zijn gezin met vacantie afwezig zijn geweest, dan kan de arbeider aanspraak maken op vergoeding voor het niet in geld vastgestelde loon, dat hij in dien tijd niet heeft ontvangen. 9{ JURIST. --- Gemengd Nieuws. De briefkaart 70 jaar. Op 1 October a.s. ie het zeventig jaar neleden, dat de briefkaart haar intrede deed bij dè posterijen, eerst in Oostenrijk, maar een jaar later ook in Nederland. In „P.T.T.-nieuws" worden in verband hiermee eenige historische herinneringen opgehaald: , De enveloppe met afzonderlijk briefpapier had omstreeks 1860 eindelijk m belangrijke mate de plaats ingenomen van den traditioneelen, op meer of minder ingewikkelde wijze gevouwen brief. Toch bleef het opstellen en verzenden van een brief veel te omslachtig in gevallen waarin het ging om een eenvoudig bericht. De Pruisische Olberpostrath Von Stephan uitte in 1864 het idee, kaartformulieren voor open mededeelingen door de post te doen verstrekken. Het publiek zou deze zonder plichtplegingen, in een nieuwen stijl, het telegram gelijk, met mededeeling en adres kunnen „invullen". Hij bezag de kwestie dus uit een oogpunt van administratieve organisatie in het algemeen; van een speciaal tarief repte hij niet. Het voorstel, voorgedragen op een algemeene Duitsche postconferentie te Karlsruhe, vond echter geen weerklank. Toen in 1869 de Oostenrijksche docent dr. Emanuel Hermann een studie maakte van den economischen kant van het schriftelijk verkeer, kwam ook hij op de gedachte van een kaartformulier. Zijn gezichtshoek was echter een geheel andere. Hij berekende, dat de brief in tal van gevallen behalve een te omslachtig ook een te duur verkeersmiddel was. De post liet een behoefte aan eenvoudig en goedkoop verkeer onbevredigd en hij dacht zich een goedkoop kaartformulier als het middel, waardoor het gebruik van den postdienst sterk kon toenemen. Zijn betoog werd gunstig ontvangen en op 1 Oct. 1869 kreeg Oostenrijk zijn „Correspondenz-Karte" met ongedrukte waarde-aanduiding tegen een laag tarief. De nieuwigheid sloeg in; in een maand tijde werden 1.4 millioen stuks verkocht, en in 12 maanden 9.5 millioen. Het goede, dat de briefkaart ons heeft gebracht, is gelukkig het sterkst gebleken, doch eenige afkeer van de open mededeeling is toch altijd blijven hangen. „Men moet er zich slechts van bedienen, wanneer men er zeker van is, den ontvanger niet onaangenaam te zijn", zegt Le parfait Secrétaire heden ten dage nog waarschuwend tot hen, die zich in de briefwisseling bekwamen. Toen de eerste briefkaarten in de wereld kwamen, was men hier te lande 'bezig aan de voorbereiding van de nieuwe poetwet. Hierbij werd de loftrompet gestoken over de moderne, lage tarieven, die het verkeer verveelvoudigden, doch van de briefkaart werd in het wetsontwerp niet gerept; eerst op aandrang van de Tweede Kamer werd tot invoering besloten. Een curieus geval: ook die andere groote nieuwigheid, de postzegel, 20 jaar daarvóór, was op aandrang van onze volksvertegenwoordiging ingevoerd. Opi initiatief van den Bond van Oudstrijders worden aan alle Belgische kinderen beneden de vijftien jaar identiteitsplaatjes uitgereikt, welke zij in het vervolg zullen moeten dragen --- Hoe men visa kan krijgen. Toerisme is voor Nederlanders in België, Luxemburg-, Duitschland, Finland, Italië en Noorwegen zonder beperking mogelijk, aldus de N.R.V. In Denemarken is toerisme mogelijk voorzoover daarbij geen gebruik wordt gemaakt van auto's, omdat hiervoor geen benzine wordt verstrekt. Voor alle genoemde landen is een geldig Nederlandsch paspoort vereischt en voor talrijke landen moeten Nederlanders in het bezit zijn van een visum. Ten aanzien van het verkrijgen dezer visa kunnen de onderstaande gegevens van belang worden geacht: F r a n k r ij k. Uitsluitend voor dringende zakenreizen. Duur der aanvrage 2 a 3 weken, kosten voor een visum met geldigheid van 2 weken £ 0,55, voor langere geldigheidsduur f 4,12%. Zwitserland. Uitsluitend voor zeer dringende zakelijke aangelegenheden, waarvan de noodzakelijkheid moet worden aangetoond. De duur der aanvrage van een visum onbekend. De kosten voor een visum bedragen f 2,50. Voor Finland is eveneens een visum noodig, waarvan de aanvraag ongeveer 3 weken duurt, indien dit schriftelijk geschiedt. De kosten bedragen dan f 6. Het kan evenwel ook telegrafisch geschieden, waarvoor pl.m. f 3,50 extra verschuldigd is. Ook voor Noorwegen wordt een visum vereischt." De duur der aanvraag Is nog niet bekend. De kosten van een visum bedragen f 3,35 en de geldigheid wordt door de betreffende autoriteiten in Noorwegen bepaald. Duitschland. Toerisme in Duitschland is mogelijk, men moet echter voorzien zijn van een geldig paspoort met een visum, dat direct verstrekt kan worden. Men moet bij de aanvrage een extra pasfoto overleggen. De kosten van een visum bedragen f 6. --- Kastanjes en eikels doen weer opgeld. De tijd van het rapen der kastanjes en eikels is weer begonnen. Was er de laatste jaren niet veel animo meer voor, thans is het anders, vooral op de Veluwe, In verband met de tijdsomstandigheden openen zich wat gunstiger perspectieven voor den afzet. Voor veevoedsel zijn ze te gebruiken en bovendien kunnen de kastanjes en eikels, na de onttrekking der schadelijke zuren, tot meel voor eenden- en kippenvoer worden verwerkt. Het beschot dezer boomzaden is dit jaar overvloedig. Het rapen moet evenwel toonend zijn, wil men voldoende hoeveelheden bijeen krijgen. Namens Apeldoornsche ingezetenen ie nu een adres aan- den minister van Economische Zaken gezonden met het verzoek medewerking te willen verleenen, opdat voor de rapers een loon van minstens drie cent per kg. verzekerd zal zijn. --- Inbraak in een kleedingmagazijn te Amsterdam. Inbreker liep met pak costuums agent in de armen, doch wist te ontkomen. De vorige nacht ie te Amsterdam ingebroken in twee belendende perceelen op den Nieuwendijk, het kleediingmagiazijn vam de firma P. van den Brul en de Passagebioscoop. In deze gebouwen is in het afgeloopen .jaar herhaaldelijk ingebroken en ten slotte werd een Duitsche kleermaker aangehouden, die thans terzake van diefstalen van kleedingetukken veilig achter slot grendel zilt. Gistermorgen tegen zes uur surveilleerde een agent op den Nieuwendijk, toen hem een man met een groot pak bij zich als het ware in de armen lep. Deze mam bezat echter zooveel tegenwoordigheid van geest, den politieman het pak voor de voeten te werpen, zoodlat deze al dlirect een achterstand op den ontvluchtende had.. De agent zette de achtervolging in, greep een fiets en zette er een fiksche spurt im. Spoedig kwaim er ook assistentie van andere agenten, dooh de Vluchteling was ontkomen en een onderzoek in de buurt leverde geen resultaat meer op. Het pak bleek een aantal heerencostuums te bevatten. In den loop van den morgen ontdekte men inmiddels bij de firma Van den Brul den diefstal. Voor ongeveer f 1000 was aan costuums gestolen. Men was de zaak op dezelfde wijze als vorige malen binnengekomen door het verbreken van een ruit van een venster, uitkomende op de binnenplaats. Daarvoor of daarna is een bezoek gebracht — evenals dit de andere keeren het geval was — aan de belendende Passagebioscoop. Hier is in het kantoortje een onderzoek ingesteld in de overigens leeee brandkast, waarop men zich met eenige consumptie-artikelen uit het buffet heeft getroost. --- Spoorbrug in België in de lucht gevlogen. In den nacht van Maandag op Dinsdag is de Pont de la Posterie, aan de spoorlijn van Brussel naar Aarlen, in de lucht gevlogen. Deze brug ligt tusschen de stations Aarlen en Stokken). De oorzaak van het ongeluk is niet bekend; onder de brug lag dynamiet in verband met de verdediging. Drie of vier minuten voor de ontploffing was de sneltrein van Brussel naar Aarlen gepasseerd. De wrakstukken van de brug zijn neergekomen op den weg en een niet ver van de plaats van de ontploffing gelegen huis werd verwoest. Alleen de schildwacht die ter plaatse geposteerd stond, werd licht gewond. --- Eerste Kamer vacature- De Vlugt. De heer T. Nauta neemt zijn benoeming tot lid der Eerste Kamer niet aan. Het in de vacature-De Vlugt tot lid der Eerste Kamer benoemde lid, de heer T. Nauta (anti-rev.), heeft aan het Centraal Stembureau medegedeeld, dat hij die benoeming niet aanneemt. — Met ingang van heden, Woensdag, is een vestigingsbesluit voor poeliersbedrijven in werking getreden. — Sinds Woensdagnamiddag is de boekhouder B. van de aluminiumfabriek te Hoogeveen spoorloos verdwenen. Naar de „Stand." verneemt, waren de boeken niet in orde. Voorts gaat het gerucht, dat de boekhouder nog een f 1000 aan contanten heeft meegenomen. — De „Spray 11", aan boord van welk schip zich 26 perssonen bevonden, die op eenigen afstand van de Californische kust hadden gevischt, is tengevolge van de woelige zee gekapseisd. Twintig minuten na het ongeluk waren twee personen gered. Vieren-twintig personen worden vermist. — De vorige we ek zij n te Gi nneken inbraken gepleegd, welke aanvankelijk nog al geheimzinnig schenen. Men heeft ze thans volledig tot klaarheid kunnen brengen. Gebleken ie, dat het hier betrof baldadige handelingen van een onder drankinvloed verkeerenden militair, die thans ter beschikking van de bevoegde autoriteiten is gesteld. — Op 72-jarigen leeft ij d is in Calif<.rnië overleden Carl Laemmle, een pionier der filmindustrie. Laemmle, een Duitscher van geboorte, emigreerde als jongen van 17 jaar naar Amerika. Daar richtte hij in 1913 de Universal Film Corporation op, die is uitgegroeid tot een der belangrijkste filinnndernemingen ter wereld. Haar studio's in Californië vormden een stadje op zichzelf, waar meer dan duizend man het geheele jaar emplooi vonden. --- Berichten uit Stad en Dorp. Harlinger breekt te Zaandam de polsen. HARLINGEN, 24 Sept. Vrijdagmorgen overkwam de heer Meinsma,'" expediteur alhier, op het fabrieksterrein van Verkade te Zaandam een ernstig ongeval. De vrachtauto van den heer Meinsma, die met een compagnon een geregelden dienst op Zaanstreek en Amsterdam onderhoudt, reed het fabrieksterrein van de fa. Verkade af, terwijl op het dak van de auto zich de heer Meinsma bevond, geheel buiten weten van den chauffeur. De gevolgen waren oogenschijnlijk zeer ernstig toen de nog al hooge auto de ijzeren poort naderde, waartusschen de heer M. bekneld geraakte, waarna hij van het dak werd afgeschoven en een ernstigen val maakte. Het bleek dat M. beide polsen had gebroken, benevens verwondingen aan het gezicht had opgeloopen. Hij werd in een ziekenhuis aldaar opgenomen. Zijn toestand is redelijk wel. --- H. ELLENS. † NOORDWOLDE. Te Santpoort is op 68-jarigen leeftijd overleden de heer H. Ellens, oud-directeur en promotor van de Rietvlechtschool alhier. De heer Ellens was Groninger van geboorte en studeerde in Groningen en Amsterdam. Eerst was hij werkzaam te Arnhem, waarna hij van 1901—1908 leeraar was in de hoogste afdeeling der kumstnij verhei dsschool Quelius te Amsterdiam. In 1908 organiseerde hij op verzoek dier regeering het onderwijs in het rietvlechten op die practische kunstniijverheïdsschool te Noordwolde. Zijn succes aan de Rijksrietvlechtschool wae oorzaak, dat hem im 1920 de reorganisatie van de Kunstnijverheidisschool voor goud- en zilversmeden te Schoonhoven werd opgedragen. De heer Ellens eindigde zijn loopbaan als directeur van het rijksinstituut tot opleiding van teekenleeraren te Amsterdam. Die heer Ellens heeft vete jaren deel uitgemaakt van verschillende examen-commissies voor teekenen M.O. Hij was eere-voorzitter van den Bond van directeuren van Nijverheideschollen in Nederland en voorzitter van de Ned. Vereen, voor teekenonderwijs. Zijn verdiensten werden erkend met het offioierskruls van Oranje Nassau. Gister is het stoffelijk overschot op Westerveld gecremeerd. Jaarverslag „De Volharding" Munnekeburen. MUNNEKEBUREN. Verschenen is het jaarverslag van de coöp. stoomzuivelfabriek „De Volharding" te Munnekeburen over het boekjaar 12 Mei 1938—12 Mei 1939. We ontleenen daaraan hét volgende: Het ledental bedraagt 203 met 585 koeien. Ontvangen werd 11.025.332 K.G. melk (vorig jaar 10.436.489 K.G.). Aan melkgeld werd betaald f 615.054.14 (vorig jaar 1615.988.43). De netto prijs is 5.57S 0 is per 1 % vet 1.594 (vorig jaar 5.90 en 1.27). Het gemiddeld vetgehalte bedroeg 3.50 % (v. j. 3.42%). Verkocht werden 78.276 L. melk, 28.835 L. karnemelk, 24.834 L. pap, waarvoor samen werd ontvangen f 8567.08. De opbrengst van 102.510 L. spoeling bedroeg f 676.67. Het gemiddelde botercijfer was 70.54. (Gem. van alle coöp. fabrieken 67.85). Het cnkostencijfer bedroeg f 110.105.36 of 99.8 et. per 100 K.G. melk; de melkrekening f 615.054.14. De inkomsten voor gefabriceerde producten bedroegen f 710.714.47; van melkverkoop f 9190.03, terwijl van de zuivelcentrale werd ontvangen f 5255. De controle vereen, telt 95 leden (v. j. 78}; het aantal gecontroleerde koeien bedroee 2000 (v. j. 1683). --- Gelukkig weerzien. TOLBERT. De heer W. C. alhier moest één zijner paarden aan de regeering leveren. Zijn zoon moest echter ook in dienst. Nu wilde het toeval, dat zijns vaders paard juist kwam te rijden voor een kokswagen van den velddienst, waarop de boerenzoon als koetsier fungeerde. Het was een treffende ontmoeting. --- Colle«te Chr. Mil. Tehuizen. ZEVENHUIZEN. De collecte voor de Chr. Militaire Tehuizen bracht hier f 146.30 op. --- Mond- en klauwzeer. LEEUWARDEN. Gedurende 17 tot en met 23 September zijn in Friesland de volgende gevallen van mond- en klauwzeer geconstateerd: Achtkarspelen 2, Dantumadeel 3, Ooststellingwerf 8, Sneek 1 en Tietjerketeradeel 1. In genoemd tijdvak zijn geen dieren aan mond- en klauwzeer gestorven. --- sas WestM* GOUDSIROOP ---