Over Recht en Wet Vestigingswet Kleinbedrijf. G. E. te W. stelt de volgende vraag. Hij deelt mede, dat twee broeders al meer dan vijftig jaren samen een schilders- en behangershedrijf hebben gedreven. Sedert 1937 ie de zoon van een hunner in de zaak opgenomen, hetwelk contractueel is vastgelegd; deze zoon was toen reede meer dan twintig ja- Ten werkzaam in het bedrijf. Langzamerhand hebben zijn vader en zijn oom zich uit de leiding van het bedrijf teruggetrokken, zoodat hij feitelijk de zaak geheel zelfstandig leidt in den laatsten lijd. Nu zouden zij wegens hun hoogen leeftijd gaarne de zaak volkomen aan hem willen overdragen, maar de vraag ie, of zich daarbij moeilijkheden souden kunnen voordoen op grond van de Vestigingswet. Het schildersbedrijf is nog niet, voorzoover ons bekend, opgenomen onder de bedrijven, voor welke veetigingseischen zijn vastgesteld. Wel echter valt het onder een tijdelijk vestigingsverbod, gewoonlijk „spertijd" genoemd. Dit wil zeggen, dat de Minieter heeft bepaald, dat in dezen tak van detailhandel, ambacht of kleine nijverheid een inrichting, waarin deze tak al dan niet uitsluitend zal worden uitgeoefend, niet zal mogen worden gevestigd zonder zijn toestemming. Nu is, wat de hierboven bedoelde schilders van plan zijn te doen, geen vestiging van een jnrichtting, waarin het schildersbedrijf zal worden uitgeoefend; immers deze inrichting bestaat reeds lang en blijft bestaan. Maar de wet bepaalt Verder, dat het artikel, waarin de bevoegdheid van den Minieter tot het bepalen van een spertijd ie geregeld, overeenkomstige toepassing vindt ten aanzien van de voortzetting van het in een inrichting uitgeoefende bedrijf in geval van wijziging in de personen van de ondernemers of beheerders. De Minister kan dus ook bepalen, dat voor dergelijke voortzetting eveneens een 6pertijd zal gelden, en waarschijnlijk zal dit ook wel zijn geschied. Ie dit inderdaad het geval (de Kamer van Koophandel en Fabrieken zal dienaangaande wel zekerheid kunnen verschaffen), dan zal, zoolang de epertijd duurt, voor de voortzetting van een schildersbedrijf in geval van wijziging in de pereonen der ondernemers of beheerders toestemming moeten Worden gevraagd van den Minister van Economische Zaken. Deze toestemming is niet afhankelijk van het voldoen aan bepaalde, reede vastgestelde vestigingseiechen, want voor dit bedrijf zijn nog geen vestigingseiechen vastgesteld, maar de vraag, of zij zal worden verleend, hangt alleen af van het oordeel van den Minister. Op grond hiervan komt het ons voor, dat het aanbeveling verdient, voor de voortzetting van het bedrijf toestemming van den Minister te vragen, voordat de Vestigingswet in vollen omvang van toepassing wordt op het schildersbedrijf. Zoodra dit bet geval is, zal ïmmers moeten worden voldaan aan de voor dit bedrijf vastgestelde veetigingiseischen, die amnimum-eiscben zijn van eredietwaardigheid, handetekennte en vakbekwaamheid, van welke de tweede wel de eenige zal zijn, die po e lijkheden zou kunnen opleveren. ..Yolgens mededeeling toch van inzender ie de zoon, die eventueel aan d° veetigingseieohen zon moeten voldoen, veertig jaar oud en reeds vijf-en-twintig jaar in het bedrijf werkzaam, terwijl zijn credietwaardigheid niets te wenschen overlaat Naas* de credietwaardigheid zal het dus met de vakbekwaamheid ook wel los loopen, maar de handelskennis zou het struikelblok kunnen zijn. Eén vraag blijft nog over en wel deze, of onder voortzetting van het bedrijf in geval van wijziging van personen van de ondernemers of beheerders ook begrepen is het geval, dat van drie ondernemers twee zich terugtrekken en de derde alleen het bedrijf blijft beheeren. Hoewel wij uit de woorden Van de wetsbepaling meenen te mogen afleiden, dat deze vraag in bevestigenden zin moet worden beantwoord, lijkt het ons toch niet geheel uitgesloten, dat de bepaling anders wordt uitgelegd. Mocht dit het geval zijn, dan zou een verzoek aan den Minister overbodig wezen; wellicht kan ook hierover de Kamer van Koophandel zekerheid geven en andere is de veiligste weg, het verzoek toch maar te doen. Het ergste, dat dan gebeuren kan is, dat de Minister besliet, dat dit verzoek achterwege had kunnen blijven, wat practisch met toestemming gelijk staat --- Verplichtingen van den voogd. Op een geheel ander terrein brengt ons de vraag van W. H. te P. Deze inzender wil weten, of een voogd, die gelden van een onder zijn voogdij etaanden minderjarige te beheeren heeft gekregen, deze gelden voor eigen doeleinden mag gebruiken, dan wel deze voor den minderjarige moet beleggen, die dan, nadat hij meerderjarig is geworden, het geld zelf in handen kan krijgen, en wiens tusschenkomst moet worden ingeroepen, als de voogd zijn verplichtingen te dezen aanzien niet nakomt. Uit de verdere mededeelingen van inzender blijkt, dat in het bedoelde geval de minderjarige een zuster is van den voogd en dat zij hem geregeld .elke maand een zeker bedrag afdraagt, waardoor thans ïeede een som van eenige beteekenis, een paar honderd gulden, is bereikt. Waarschijnlijk is dit het loon, dat. de minderjarige verdient en dat zij gedeeltelijk bestemt tot het maken van een spaarpotje; andere inkomsten toch zou de minderjarige niet zelf in handen krijgen, omdat de voogd het vermogen van de onder zijn voogdij staande minderjarigen beheert. Ten aanzien van het loon, krachtens arbeidsovereenkomst aan een minderjarige toekomend, heeft de wet een afzonderlijke regeling getroffen. Indien niet uitdrukkelijk schriftelijk ie vastgelegd in een door den wettelijken vertegenwoordiger van een minderjarige aan dezen gegeven machtiging tot het aangaan van een arbeidsovereenkomst als werknemer, dat het in geld vastgestelde loon geheel of gedeeltelijk in plaats van aan den minderjarige aan den wettelijken vertegenwoordiger moet worden voldaan, of deze zich schriftelijk heeft verzet tegen de voldoening aan den minderjarige, dan wordt het loon aan den minderjarige zelf uitbetaald, die in alles, wat betrekking heeft op de arbeidsovereenkomst, met een meerderjarige gelijk etaat. Van het aan haar zelf uitbetaalde loon, indien de hier bedoelde gelden werkelijk een deel zijn van haar loon, zou dus de door inzender aangeduide minderjarige ook zelf een deel kunnen beleggen, bij voorbeeld op een spaarbankboekje. Wil zij het beleggen, door het aan haar voogd te leenen, dan zal daartegen weinig te doen zijn, als de voogd behoorlijk in staat kan worden geacht, het geleende geld terug te betalen, zoodra dit van hem wordt verlangd. Immers is de voogd verplicht, te zorgen voor de belangen van den minderjarige, die aan zijn zorgen ie toevertrouwd, en te dezen aanzien gaat hij zeker niet vrij uit, als hij geld van den minderjarige leent, terwijl hij weet of kan vermoeden, dat het met de terugbetaling wel eens spaak zou kunnen loopen. Eveneene zal de voogd zijn verplichtingen niet behoorlijk nakomen, indien de minderjarige hem een deel van zijn loon afdraagt niet met de bedoeling, het hem te leenen, maar met de bepaalde opdracht, het ten name van den minderjarige te beleggen, en de voogd het geld desondanks ale aan hem uitgeleend beschouwt. Komen de door inzender genoemde gelden uit andere bron, dan zal de voogd zeker verplicht zijn, die gelden behoorlijk te beleggen, waarvoor in een geval als dit een spaarbankboekje wel de eenige nfogelijkheid zal zijn. In elke voogdij is een toeziend voogd; ook hier zal dus wel een familielid met deze functie zijn belast. Deze toeziende voogd heeft tot taak, toe te zien op de wijze, waarop de voogd de belangen van den minderjarige behartigt Legt de voogd in de waarneming der voogdij onbekwaamheid aan den dag. maakt hij misbruik van zijn bevoegdheid of verwaarloost hdj zdjn verplichtingen, dan kan de toeziende voogd aan de Rechtbank verzoeken, hem uit de voogdij te ontzetten. Dat is echter wel het uiterste redmiddel; vooraf zal de toeziende voogd, zooals vanzelf spreekt, trachten den voogd in der minne te bewegen, aan zijn verplichtingen te voldoen. Ie er in dit geval dus werkelijk aanleiding tot het maken van bezwaren tegen de gedragingen van den voogd, dan zal de toeziende voogd de aangewezen man zijn, om tegen den voogd op te treden. Kan bij in der minne niets bereiken, dan zou hij, alvorens tot het uiterste middel over te gaan, nog een beroep op den Kantonrechter kunnen doen. die ook een zeker toezicht uitoefïnt op de voogden en wellicht dezen voogd tot nakoming van zijn verplichting-en kan bewegen. --- FEUILLETON. De Schaduw van den Zwarten Prins. Naar het Engelsch van LOUIS TRACY (Nadruk verboden.) —o— 33 Morand werd onrustig. Evenals Dalrymple wist hij, welke geweldige verantwoordelijkheden verbonden waren aan een regeeringsopdracht van werkelijk belang en hij wilde niet falen in deze eerste groote zending, die hem was opgedragen. — Als ik u verder nog iets kan vertellen, Sir Robert begon hij en zijn stem verbrak een droom. — 't Is in orde Morand, zei de ander, terwijl hij op zijn karakteristieke manier zijn hand op den schouder van den jongeren man legde, — ik ben er de man niet naar om te blijven mokken, als mij recht gedaan wordt en mijn tegenpartij genegen is haar fout te erkennen. Ik heb er geen drukte van gemaakt, toen de slag viel, ik zal ook geen drukte maken, nu ik achteraf weer gerehabiliteerd word. Zeg aan Zijne Excellentie, dat ik zoo gauw mogelijk bij hem zal komen, binnen een week nog. als ik kan. Ik ben op het oogenblik in beslag genomen door zaken hier, die noodzakelijk tot klaarheid gebracht moeten worden. Daar zal ik me eersit mee moeten bezig houden, dan zal ik komen. Gaat u dadelijk naar Londen terug? — Zoo gauw er een geschikte trein is. Maar ik heb opdracht op uw besluit naar Whitehall te telegrafeeren. En wal moet ik over uw plaatsvervanger berichten? — Collens werd naar Oudg overgeplaatst, omdat hij mij steunde. Laten ze hem naar Barapur terugsturen. De inboorlingen zullen dat beter begrijpen dan een dozijn krantenberichten. -*- Dank u. Dat is voldoende, Silr Robert. Mijnheer Dobb, kunnen we dadelijk vertrekken? Mijnheer Dobb zorgde ervoor, diat het kon. Hij had nog geen woord tot Sir Robert Dalrymple gesproken, maar deze en de stad Nuttonby namen een aanmerkelijk grooter plaats in zijn gedachten in dan een of ander ruzie in 't ververwijderd Hindoestan, want Nuttonby was vol geruchten over de tegenwoordige en voormalige bewoners van de Grange. — Wij hebben, evenals de Staat Barapur, enkele kwesties tot klaarheid te brengen, zei hij voorzichtig. — Sir Robert heeft al te kennen gegeven, dat hij den ernst ervan beseft. Mijn auto zal u naar Nuttonby brengen, mijnheer Morand, en daarna terugkomen om mij te halen. Ik heb hier nog een en ander te doen. De vertegenwoordiger van het Ministerie voor Indië was blij, dat hij kon gaan. Hij wist, dat Whitehall een geruststelend bericht zeer op prijs zou stellen. Inderdaad werd dien avond in het Lagerhuis een vraag gesteld over de kwestie en de onderstaatssecretaris lachte eenvoudig om de geopperde veronderstelling, dat Sir Robert Dalrymple „een vertrouwd dienaar van het tand. wiens prachtig werk in de streek van den Indus ten hoogste door het Gouvernement werd geapprecieerd" te kennen was gegeven verlof aan te vragen. Het deed hem integendeel genoegen, den sjeachten spreker te kunnen mededeeten, dat Sir Robert Dalrymple juist dienzelfden dag het verlangen te kennen gegeven had, dat Mr. Mortimeir Collens, zijn trouwe medewerker, als zijn plaatsvervanger zou optreden infcßarapur, tot hij terugkeerde van zijn verlof, dat hem was verleend wegens „dringende particuliere zaken". Toen de auto uit het gezicht verdwenen was, herinnerde Dalrymple zich met spijt, dat hij niet had gevraagd, hoe Morand zijn adres uitgevonden had. Er zouden nog enkele weken verloopen, voor hij gewaar zou worden, dat de eenige vriend in Londen, dlie zijn schuilplaats en zijn schuilnaam kende, 't zijn plicht had geacht, die bekend te maken, toen hij gehoord had, dat het Ministerie voor Indië zich met Sir Robert Dalrymple iln verbinding wenschte te stellen. Juist wilde Dalrymple 't hek binnengaan, toen Begonia-Smitth dit opendeed, met een blik naar de portiek, waar ook Sir Robert een zonderlinge groep zag. Dokter Scaife en de verpleegster droegen Percy Whittaker tusschen zich in. — Om 'shemelswil, mijnheer Armathwaite, riep de oude dokter hijgend, — komt u toch hier en overreedt dezen jongen man hier te blijven Hij staat er 0p.... vervoerd te worden.... dadelijk! --- Acte van eerbied. J. D. te L. vraagt, of een jonge man, oud zeven-en-twintig jaar, voor het Kantongerecht kan trouwen, zonder zijn ouders daarvan op de hoogte te stellen en of de ouders dan aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de kosten, hieraan verbonden, indien hij zelf deze niet kan betalen. Blijkbaar heeft inzender hier het oog op de zoogenaamde „Acte van eerbied", de acte, die door den Kantonrechter wordt opgemaakt, als zijn tuescbenkomst wordt ingeroepen door iemand, die voor een huwelijk de toestemming zijner ouders noodig heeft en deze niet kan verkrijgen. Immers trouwt men voor den ambtenaar van den burgerlijken stand, niet voor den Kantonrechter, ook al verleent laatstgenoemde in bepaalde gevallen daarbij zijn tuseehenkomst. Alleen meerderjarigen, die den leeftijd van dertig jaar nog niet bereikt hebben, kunnen eeze tusschenkomst inroepen. Minderjarigen kunnen zonder toestemming van hun ouders geen huwelijk aangaan. De hier bedoelde jonge man zal, als hem de toestemming; tot zijn voorgenomen huwelijk door zijn ouders wordt geweigerd, zich dus tot den Kantonrechter kunnen wenden. Zonder zijn ouders daarvan op de hoogte te stellen, zal hij echter de zaak niet kunnen afdoen. Immers schrijft de wet voor. dat de Kantonrechter den vader en de moeder het kind voor zich zal doen verschijnen; de oudere ontvangen dus een oproeping. Verschijnen zij op deze oproeping niet, dan kan het huwelijk worden voltrokken op vertoon van de acte, waaruit van die niet-verschijning blijkt; komen de oudere of een hunner wel, dan zal, ale een van de ouders bij de weigering volhardt, drie maanden moeten worden gewacht met de huwelijksvoltrekking. Met de kosten aan 't verzoek tot tusschenkomst verbonden, hebben de ouders niets te maken. Is 't kind in staat aan te toonen, dat hij onvermogend is tot het betalen van deze kosten, dan kan hij kosteloos worden geholpen. JURIST. --- GEMENGD NIEUWS. Molen ernstig beschadigd door storm. De steenen watermolen in den Bosch- en Gasthuispolder, tusschen Voorschoten en Leiden, ie Maandagmiddag tijdens een siorrnvlaag zeeT ernstig beschadigd en daardoor voor geruimen tijd onbruikbaar geworden. Daar bet loon van den molenaar zeer laag is, was de man in een werkverschaffing geplaatst en werd de molen bediend door zijn vrouw, moeder van zeven kinderen. Blijkbaar heeft zij den molen, die met vier volle zeilen draaide, niet meer op tijd1 kunnen vangen, waardoor hij ronddraaide, zooals ooggetuigien vertelden, als de schroef van een vliegtuig. Toen de wieken tot stiltS'taan waren gebracht, was een der hekken met het zeil eenrig© honderden meters het weiland ingeslagen e,n de kap met ijzeren spil en wieken nagenoeg een roeier achteruit gezet, waardoor ook het metselwerk werd ontzet. De vrouw was zoo geschrokkein, dat zij met haar kinderen in allerijl het terrein heeft verlaten en verder op het land een onderdak heeft gezocht. --- De verbetering van de Friesche kanalen. Uit het Werkfonds bekostigd. Aan de Memorie van Antwoord inzake eenige wetsontwerpen betreffende Waterstaatsaangelegeniheden is het volgende ontleend: Zooals reedis werd medegedeeld, is de verhooging van den gewonen dienst 19S8 met ruim f 4.500.000 in hoofdtsaak het gevolg van de verhooging van het bedrijfsverlies der Ned. Spoorwegen met ruim f 2.400.000 en van de uitkeeringen aan de provinciën ten behoeve van de tertiaire wegen tot rond f 2.300.000. Zooals bekend, ligt het in het voornemen eerlang — zoo mogelijk — een annuïteit van fl6 ïniltioen op de begrooting te brengen ter geleidelijke dekking van het tekort in het spoorwegpensioenfonds. Gezien het belangrijke bedrag, dat is uitgegeven aan werken voor wegenaanleg en andere waterstaatswerken, ten behoeve waarvan vóór 1937 erediieten uit het Werkfonds waren toegezegd, zullen nog ettelijke jaren posten aan rente en aflossing tot een niet onaanzienlijk bedrag op de begrootingen moeten worden uitgetrokken. Verschillende bijdragen in door anderen uit te voeren waterstaatewerken, zooals de verbetering van de Friesche kanalen, zullen uit het Werkfonds worden gefinancierd. Voorgeschoten werd f 79.022,62 voor de verbetering' van het buitentalud van den zeedijk van het waterschap Nes—Buren op Ameland. --- HOOFDSTUK XV. Sir Robert Dalrymple liep met groote passen over het tuinpad en ging voor Whittaker staan, die op één voet stond en zich in zijn pijn en schrik aan den dokter en de zuster vastklemde. — U deed beter, hier te blijven, ze: hij streng. — Miss OgMvey is al naar Vork om haar moeder te ontmoeten. De beide dames zullen hier waarschijnlijk vanavond nog arriveeren. Waarom maakt u het zichzelf zoo moeilijk, als iedereen probeert u zooveel mogelijk ter wille te zijn? Whittaker klemde zich nog steviger aan den dokter vast. . — Zoo spreekt hij nu er getuigen bij zijn, zei hij; — maar nog geen uur geleden probeerde hij mij te wurgen. — Dat is klinkklare onzin, dat geloof ik niet! protesteerde dokter Scaife krachtig. — Ik heb hem ongetwijfeld'" schrik aangejaagd, zei Dalrymple. — "t Was noodig. Soms heeft een flinke bedreiging hetzelfde effect als de werkelijke daad en door zijn nerveus gestel 6telt mijnheer Whittaker mijn bedoelingen zeer overdreven voor. Hij is er zelf de schuld aan, dat ük aan mijn drift toegaf. Ondertussen en heeft Marguérite Ogilvey, die u tot nu toe als Meg Garth hebt gekend, dokter Scaife, beloofd mijn vrouw te worden. Mijnheer Whittaker en ilk hebben dus geen reden langer te twisten. Tegen den tijd, dat hij weer zonder hulp de trap zal kunnen oploopen, zal zijn gezond verstand hem helpen, alle onaangenaamheden tusschen hem en mij te vergeten. — Nu, Percy, mijn jongen, laat ik mijn spieren voor betere doeleinden gebruiken dan om jou een pak slaag te geven. Ik zal je weer naar je bed dragen. Niet alleen de overheerschende, rustige manier van doen van Dalrymple, maar vooral 't bericht, dat al zijn hoop den bodem insloeg, scheen den zenuwachtigen jongen te hypnotiseeren, zooda! hij zich heel onderworpen door Dalrymple va,n den grond liet tillen en in bed leggen. De verpleegster volgde en de patiënt werd 'verder aan haar zorgen toevertrouwd» Toen haastte Dalrymple zich weer naar de portiek, waar hij dokter Scaife vond, die op het punt stond om te vertrekken. — Wacht u even, dokter, zei hij. — Ik zal even een paar heeren, die u ook kent, binnenroepen. Dan zal ik u een paar dingen uitleggen. Hij liep naar het hek. — Ik verzoek jou, Huttou, en u, mijnheer Dobb, om binnen te komen. Misschien willen de heeren inspecteurs ook zoo goed zijn. En wie is die andere heer? — Mijnheer Banks, van de Nuttonby Gazette, zei de baronet. — Uitstekend. Laat hem ook binnenkomen, 't Is beter, dat hij zal hooren, wat hij niet moet vertellen, dan dat hij later zijn blunders voor de rechtbank zal moeten herroepen. Mr. Dobb, in zijn hoedanigheid van rechtsgeleerde, betwijfelde, of het wel verstandig was, een vertegenwoordiger van de pers toe te laten bij hun samenkomst, maar de autoritaire manier van optreden van Dalrymple deed hem zwijgen. Gedurende den rit van Nuttonby naar Elmdale had de vertegenwoordiger van het Ministerie voor Indië verteld van de hooge positie, die deze vreemdeling in Indië bekleedde en de eenvoudige dorpsnotaris voelde zich niet weinig geïmponeerd. Ook Banks, die zich toch al zenuwachtig begon te voelen, vanwege zekere onvoorzichtigheden in zijn publicatie over deze aan gelegenheid, was dadelijk gewonnen door de tact en de autoriteit van dezen grooten man en de politie-inspecteurs waren al spoedig ontwapend door de volledige verklaring van recente gebeurtenissen, die Dalrymple hen gaf. Ook Sir Berkeley en de dokter luisterden met nauwelijks verborgen verbazing naar het verhaal. Maar aan het eind ervan waren zij het allen met Dalrymple eens, dat ze hun eindoordeel moesten opschorten tot mevrouw Ogilvey in Elmdale was. Dalrymple deed geen poging om de autoriteiten er buiten te houden. — Tien jaar lang heb ik het gezag uitgeoefend over millioenen menschen en dus hoef ik nauwelijks te zeggen, dat ik de laatste zou zijn, om in strijd met de wet te handelen. Maar er zijn naar mijn meening omstandigheden, die een delicate en voorzichtige behandeling vragen. Er stierf hier iemand onder vreemde omstandigheden en het moet worden vastgesteld of Stephen Garth onbekend was hiermee, of dat hij op eenigerlei wijze er bij betrokken was — hetgeen niet hetzelfde is — voor hij kan worden ontheven van de ernstige verdenking, die op het oogenblik op hem rust in verband met zijn gedrag van twee jaar geleden. Ik heb niet de eer mr. Ogitvey of zijn vrouw persoonlijk te kennen, maar ik ben overtuigd, dat zij niet de achting van allen, die hen kenden, zouden hebben kunnen winnen in de twintig jaar, dat ze in dit huis hebben gewoond, als ze in staat waren ■ weest een afschuwelijken moord te begaan. Ik ben overtuigd, dat mevrouw Ogiilvey ons volkomen zal kunnen inlichten. Zij is onderweg hierheen en haar dochter zal haar in Vork ontmoeten. Naar alle waarschijnlijkheid zal één van hen, of misschien wel allebei, vanavond nog in Elmdale zijn. En het lijkt me niet onredelijk, de politie te verzoeken, haar onderzoek in deze zaak, die al twee jaar oud is, op te schorten tot morgen. Komt u hier morgen, laten we zeggen om twee uur, terug en ik zal u op de hoogte brengen van al de mij dan bekende feiten. En mijnheer Banks wil ik er in het bijzonder op wijzen, dat degene, die theorieën of beschouwingen zou pubiiceeren over deze zaak, vóórdat deze langs den wetteniijken weg ten volle is opgehelderd, een zware verantwoording op zich laadt. Wordt vervolgd. --- „Onderwijzer” in simulatie gestraft. I De Hooge Raad heeft verworpen het cassatieberoep van S. G., die door het gerechtshof te Amsterdam wegens oplichting is veroordeeld tot twee jaar gevangenisetraf. Deze G. stelde zich in verbinding met jongelui, die een oproeping hadden ontvangen voor de keuring voor den militairen dienst, en trachtte hen dan over te halen door simulatie *>en afkeuring te verkrijgen. Zoo had hij iin April aan zekeren L. „lessen" gegeven, die doofheid aan het eene oor en hardhoorigheid aan het andere moest simuleer en. Samen zijn zij daarop naar eein neus-, keel- en oorarte gegaan, waar L. zijn rol zóó goed speelde, dat na afloop van het onderzoek de arts een verklaring afgaf, dat de adspirant-dienetplichtige doof, althans hardhoorend wae. --- Deserteurs en vrijwilligers. „Ergens in Frankrijk" is een zwarte soldaat belast met de zorg voor het kippenhok ten dienste van de officierstafel op een hoeve. Op een kwaden dag bemerkt de chef, dat een tiental hoenders ontbreken. Hij roept den tirailleur ter verantwoording, die in zijn brabbellaal antwoordt: — Weet niet, kapitein. Kippen deserteurs, over muur gesprongen.... — Deserteurs of niet, antwoordt de officier, die zijn lachen nauwelijks bedwingen kan, zorg dat ze terugkomen, andere wordt je gestraft! Den volgenden dag telt de kapitein veel meer kippen dan vóór het gesprekje en de tirailleur geeft vol trots dezen uitleg: — Kapitein, deserteurs teruggekomen. Hebben nog tien vrijwilligers meegebracht! --- Menscheneters in Noord-Australië. Naar de „Times" verneemt heeft een methodistisch zendeling, Cordon Sweeney, de mededeeling gedaan, dat hij in Arnhemland in N. Australië drie stamgroepen heeft ontdekt, ongeveer 250 man sterk, die nog menscheneters zijn. Deze inboorlingen laten de lijken van hen, die van ouderdom of aan een kwaal sterven en ook die van kinderen met rust, maar zij bereiden en eten het vleesch van hen, die in den bloei van hun leven sterven in gevechten tusschen de stammen of aan kwetsuren, opgeloopen bij de jacht, in noodlottige ontmoetingen met krokodillen of aan toevallige omstandigheden. Zij gelooven, dat zij door deze medemenschen te verorberen, betere jagers zullen worden. --- Geen prijsopdrijving. De theorie der vervangingswaarde. Het Bof te 's-Gravenhage 6prak twee winkeliers uit Dordrecht vrij, die door den politierechter aldaar waren veroordeeld tot f 25 boete wegens prijsopdrijving. Zij hadden goederen uit oude voorraden tegen verhoogden prijs verkocht. Het Hof overwoog, dat verdachten door aan het Hof overgelegde facturen hebben aangetoond, dat de prijzen, hun als grossier door de fabrikanten in rekening gebracht, met 10 en 15 % en meer waren verhoogd, zoodat van hen niet kan worden gezegd, dat zij zich, door aan hun winkeliers-afnemers een verhooging van 6, 10 en 15 % te berekenen, aan ongemotiveerde prijsverhooging, dus prijsopdrijving, hebben schuldig gemaakt. --- Algemeene Waarborgmaatsch. Pachtbelang. Naar de N.Rt.Crt. verneemt, wordt te Rotterdam op 1 December a.s. opgericht de Algemeene Maatschappij „Pachtbelang". Dit instituut zal zich uitsluitend bezig houden met de risico's voortvloeiende uit de werking van de Pachtwet 1937; het zal op eigen kracht alle risico's der moderne pachtcontracten aanvaarden. De Mij. heeft haar ontstaan te danken aan het initiatief van vooraanstaande Ned. Schade-verzekering-Maatschappijen, waaronder die, welke haar werkzaamheden over landbouwrisico's uitstrekken. De werking van de nieuwe Pachtwet toch heeft verschillende nieuwe risico's doen ontstaan. Zoo heeft b.v. de bepaling inzake het remissierecht (art. 23), d.w.z. de vermindering der pachtsom wegens buitengewone onheilen, welke een aanzienlijk deel der bedrijfsopbrengst verloren doen gaan, bij belanghebbenden de vraag doen rijzen, hoe hiertegen dekking te zoeken. Ook ten aanzien van de borgtochtregeling bij deze contracten zal onder de werking der nieuwe wet een door den verpachter individueel te dragen oplossing moeilijk worden. --- Berichten uit Stad en Dorp. Chr. Democratische Unie. Vergadering der Federatie Friesland. LEEUWARDEN. Alhier hield de Federatie Friesland van de C.D.U. in het Vergaderlokaal. Groote Hoogetraat, een vergadering, dudoor bijna al de leden werd bezocht. De penningmeester, de heer E. de Haan deed, na een welkomstwoord door den voorzitter, den heer H. Posthuma, rapport van de etand der financiën, waaruit bleek, dal de mede door de verkiezingen ontstane achterstand, nog niet geheel is weggewerkt. Besloten werd hiertoe een inzameling te organieeeren. Hierna hield de heer Posthuma een red' over het onderwerp: „One werk in dez-1 tijd". Hij begon met een korte uiteenzetting van de internationale toestand te geven, om vervolgene op de gevolgen van de oorlog voor one land te wijzen. Te midden van ai deze gebrokenheid staat de C.D.U. met haar getuigenis. De uitspraak van de C.D.U., dat oorlog zonde ie en niete dan ellende kan brengen, vindt weinig weerklank. De toerueting tot oorlog ie overal. De politieke partijen doen, met uitzondering van de C.D.U., alle mee. De kerken epreken geen oordeel over de oorlog en de oorlogedaden uit. Het ie ook niet eenvoudig. Het vraagt de geloofsovertuiging, dat God in etaat zal zijn, zonder de oorlogemiddelen, met Staat en Volk datgene te doen, wat Hij goed acht. Dit ie velen te passief; men wil meehelpen en aanvaardt dan middelen, die naar het inzicht der C.D.U. in etrijd zijn met Gods Wet en het Evangelie van Jezus Christus. Intusschen hebben de Christen-Democraten voorzichtig te zijn met hun oordeel over de anderen, die de overtuiging hebben, dat het middel „oorlog" in deze tijd geoorloofd kan zijn. Ze hebben eleche, daar waar zulks pas geeft, hun getuigenis te laten hooren Overigens zullen ze moeten aanvaarden, dat hun invloed op dit onderdeel van de Overheidsbemoeiingen thans gering is. Direct nocb indirect kunnen ze in deze tijd ten deze iets verwezenlijken. Op het terrein van het sociale leven ie dit heel anders. Daar komt iedere dag meer voor de Christen-Democraten te doen en daar is met name hun directe invloed van beteekenis. De heer Posthuma noemde de voortgaande stijging van de prijzen der eerste levensmiddelen en de daarmede gepaard gaande stijgende nood van hen, die op de steunbedragen en de werkverechaffingeloonen zijn aangewezen. Ook wees hij op de toepassing van de Mobi lisati e-kost win ne rsv e rgoedings-b eschikking. Voorts herinnerde hij aan de moeilijkheden van de vele kleine zelfstandigen en de ouden van dagen. Aan dit alles hebben de Chrieten-Democraten hun aandacht te schenken. In de eerste plaats de Kamer-, Staten- en Raadsleden, doch ook d? afdeelingsbeeturen en de individueele leden ledere hulpbehoevende moet op de C.D.U. kunnen rekenen en iedere instantie, met hulpvereeniging belaet, moet weten, dat de C.D.U. het resultaat van haar arbeid met groote belangstelling gadeslaat. Ook drong hij er op aan. dat al de leden der C.D.U., die daarvoor in aanmerking komen, hun plicht in de vakorganisaties kennen en doen. Tenslotte wees hij op de extremistische partijen «n hun handelingen in deze '-tijd. Hij spoorde aan, zich nauwkeurig te overtuigen van hun bedoelen en maande tot voorzichtigheid met hun voorstellen in de openbare lichamen. Aan de bespreking, die op deze rede volgde, werd deelgenomen door de heeren Faber en Bulthuis, van Harlingen, Reidinga van Lemmer, Romkema, van Joure, Smit. van Minnertsga, Meindersma, van Dokkum. Boomsma, van Minnertsga, Gijzen, van Fianeker, Bloem, van Murmerwoude en Régnerus van Hallurn, die door den spreker uitvoerig en naar genoegen werden beantwoord en waarbij een groote eenstemmigheid bleek. Bij de rondvraag werd nog besproken, ho? te handelen ten opzichte van de door de gemeenten vast te etellen verordeningen inzake de plicht van de burgerbevolking om mede te werken aan de herstelling van de vernielingen door oorlog aangebracht en voorts er op aangedrongen om mede te werken tot verkrijging van vergoeding voor de reiskoeten van de kinderen, die de bestaande of nog op te richten echolen voor 8.L.0. in d» verschillende plaatsen in de provincie be-1 zoeken of zullen bezoeken. In dit verban') herinnerde de heer Posthuma aan het besluit van de Provinciale Staten van Friesland om een bijdrage voor dit doel te geven tot een gelijk bedrag ale wat van „andere zijde" hiervoor beechikbaar wordt geeteld tot een maximum van f 100 per kind en per jaar en wees hij er op, dat onder deze „andere zijde" de Gemeenten, Armbesturen, Maatschappelijk Hulpbetoon, Diaconieën, Suppleifciefondsen voor schoolbezoek en dergelijke moeten worden verstaan. Te half acht werd de vergadering door den heer De Haan gesloten. --- HET GEMEENTEBLAD VOOR OPSTERLAND met het Raadsverslag (benevens het St. Nicolaasnummer) in 2 kleuren zal wederom verschijnen Vrijdag 1 December a.s. Advertenties en veranderde teksten gelieve men in te zenden voor DONDERDAG 30 NOV. a.s. ot wel op te geven aan de Agenten van dit blad --- Zangver. Chr. Gem. Koor. GIETHOORN. In het bestuur van de Ned. Herv. zangvereeniging „Ohr. Gem. Koor]', welke vereeniging thans 29 leden telt, zijn in plaats van mej. G. Woudsma en den heer H. G. Petter, die zich niet weder beschikbaar etelden, gekozen mej. G. Otter en de heer J. Petter Ezn.. Als voorzitter is gekozen de heer J. H. Piek. De vereeniging heeft zich aangesloten bij den Kon. Bond van zang- en oratoriumvereenigingen. --- Grondverbetering. STEENWIJKERWOLD. Een door de Ned. Heide Mij. opgemaakt plan voor den heer Pen te Willemsoord tot verbetering van 1.20 H.A. land werd door het dept van Soc. Zaken goedgekeurd met toezegging van 85 % subsidie in de kosten van arbeidsloon en regenverlet. --- Begin van brand. STEENWIJKERWOLD. Doordat plotseling de pijp van de juist aangelegde kachel al viel, ontstond een begin van brand in da woning van den heer J. v. Dr. te Kerkbuurt. De bewoners konden door krachtdadig optreden een groot onheil voorkomen. Niettemin gingen de gordijnen, een kleed en wat kleeren verloren. --- Afd. Opeinde Chr. Jonge Boeren- en en Tuindersbond. OPEINDE (Sm.), 23 Nov. Jaarvergadering onder voorzitterschap van den heer J. v. Bruggen te Drachten. In de plaats van de aftr. bestuursleden de heeren J. v. Bruggen en J. v.