HET GEMEENTEBLAD I VOOR OPSTERLAND zal wederom verschijnen op Dinsdag 2 Januari 1940 Advertenties en veranderde teksten gelieve men in te zenden voor ZATERDAG 30 DECEMBER a.s.ot wel op te geven aan de Agenten van dit blad --- GEMENGD NIEUWS. Nog eens de Staatsleening. Het gehalte der beleggers. Dc „groeten" bleven achter. Het A.N.P. heeft den minister van Financiën gevraagd, of hij ook eenige mededeeliing kon doen omtrent het gehalte der beleggers, die voornamelijk aan de jongste staatsleening hebben deelgenomen. De minister zeide, dat het voornamelijk de particuliere beleggers zijn geweest en onder hen vete weinig vermogenden, die krachtig hebben medegewerkt. Daarentegen hebben de groote instellingen, op enkele sprekende uitzonderingen na, zich van deelneming onthouden, hetzij deze tot een zeer bescheiden bedrag beperkt. Waar onder het aanzienlijk aantal kleine inschrijvers er blijkbaar vele zijn, die zich met moeite voor dit geval Liquide hebben kunnen maken, heeft zioh reeds de vraag opgedaan, of, wanneer straks een gedwongen of eemi-gedwongen leening zal moeten volgen, hiermee niet rekening ware te houden. De minister beantwoordt deze vraag bevestigend. Het spreekt vanzelf, dat dit meebrengt, dat de eventoeele gedwongen of eemi-gedrwongen leening dan tot hetzelfde rentepercentage zal moeten worden uitgegeven als de huidige leening. --- Spoorwegongelukken in Duitschland. In totaal 231 dooden. In Duitschland hebben aan het einde der vorige week weer twee treinongelukken plaats gehad, waarbij in totaal 231 personen om het leven gekomen en velen gewond zijn. In den nacht van Donderdag op Vrijdag is op de spoorlijn Berlijn—Maagdenburg de sneltrein Berlijn-Neunkirchen nabij Genthin op een stilstaande trein gereden van den lijn Berlijn—Keulen. Een aantal rijtuigen werd totaal verwoest en het aantal slachtoffers was zeer groot, omdat beide treinen vol bezet waren met kerst- en verlofgangers. Vooral de Keulsehe trein was zeer zwaar gehavend. Een slaapwagen werd zoo volkomen verwoest, dat er slechts een vormlooze ruïne van overbleef. Soldaten en S.A -troepen assisteerden bij het opruimingswerk. Onder de verwoeste treindeelen lagen tal van slachtoffers, van wie er vele zwaar verminkt te voorschijn werden gebracht. Het aantal dooden bedraagt 132, terwijl bet aantal gewonden de honderd ver overschrijdt. Vrijdagavond zijn tusschen Markdorf en Kluftern op het traject Friedrichshafen— Radolfzell (nabij het Bodenmeer) een personentrein en een goederentrein op elkaar gebotst. Deze ramp heeft in totaal 99 dooden geëischt. Van de 28 personen, die gewond werden, is de toestand bevredigend. De stationschefs van de stations Markdorf en Kluftern zijn gearresteerd. --- Ontploffing in Parijs. Een brug ingestort. De Pont Saint Louis te Parijs, welke het eiland Saint Louis in de Seine verbindt met de Quai aux Fleuns achter de kerk van Notre Dame, is ingestort als gevolg van een ontploffing, welke, naar men gelooft, veroorzaakt ie door een lek in een gasbuis. Volgens het eerste onderzoek zou een zwaarbeladen schuit, welke door den stroom was afgedreven, met kracht tegen het uiteinde van een boog, welke het dek van de brug schraagt, zijn aangevaren. Er ontstond een ontploffing, welke gepaard ging met het opschieten van vlammen, en ongetwijfeld haar oorzaak vond in een lek in eem gasleiding. De brug, waarop verscheidene personen liepen, stortte in. De menschen, die zich erop bevonden, kwamen in de rivier terecht. Terstond werd een hulpactie georganiseerd. Er werden negen personen gedood. --- Verkeersongevallen. Wielrijder na aanrijding overleden. Vrijdagavond ie de 36-jarige gehuwde wieiirijder M. de R., wonende te Westerlee, nabij Heiligertee, door een auto, bestuurd door diem chauffeur J. M. uit Scheemda, aangereden. De man sloeg tegen den grond en werd met ernstige inwendige kneuzingen en een gebroken been naar bet r.-k. ziekenhuis te Winschoten overgebracht, waar hij later is overleden. --- Ned. Aannemers- en Patroonsbond voor de Bouwbedrijven in Nederland. 25-JARIG BESTAAN DER AFD. HEERENVEEN. HEERENVEEN, 27 Dec. De alhier gevestigde afdeeling van den N.A.P.B. herdenkt morgen, 28 December, den dag waarop zij vóór 25 jaar werd opgericht. Dit feit zal op 10 Januari a.a feestelijk herdacht worden. Nadat des morgens in Paul Kruger de algemeene vergadering wordt gehouden, is er des namiddags van 3 tot 5 uur in de foyer van de Nieuwe Schouwburg een receptie. Vervolgene wordt in de feestzaal een diner aangeboden, waarna om 8 uur in het Posthuis een feestelijke bijeenkomst is georganiseerd, waaraan o.m. medewerking wordt verleend door het „Lyte Frysk Tdantel" en prof. Melachini. Doch daarbij blijft het niet. Het bestuur heeft meer gedaan en een gedenkboek in het licht gegeven, samengesteld door den secretaris der afdeeling, den heer J. M. Visser, waarin een uitvoerig overzicht wordt gegeven van het vereenigingsleven in de afgeloopen kwarteeuw. Dit ruim 100 bladzijden tellende en door verechillende foto'e aantrekkelijk gemaakte werkje behelst een zoo volledig mogelijk uittreksel der notulen en jaarverslagen, in deze periode opgemaakt. De groei der vereeniging, haar activiteit, haar wederwaardigheden, de toestand van haar reservekae, die zich steeds meer vulde, dit allee en nog veel meer is met toewijding beschreven en voor de historie vastgelegd. Dat daarbij ook de feestelijke bijeenkomsten niet vergeten zijn — reeds in het eerste jaar der afdeeling wordt gewaagd van een „stamcafé" en een „fijn eoupertje" — kon moeilijk andere! Voorts zijn lijsten opgenomen van de voorzitters, secretarissen, de penningmeeetere, de bestuursleden, de leden en oud-leden der afdeeling in de afgeloopen vijf en twintig jaar. Vermeldenswaard is, dat de heer J. M. Viseer sedert de oprichting op 28 Dec. 1914 deel van het bestuur uitmaakt. Trouwene, op zijn initiatief en dat van enkele anderen werd de oprichtingsvergadering belegd, waar de heer G. Ooiman (toen commissaris der N.A.B, voot Friesland) een rede over het doel en etreven van den Bond hield. Na afloop werd besloten tot het oprichten van een afdeeling; de tien aanwezige aannemers traden allen als lid toe. Het waren de heeren J. M. Visser, K. J. de Ruiter, G. W. Boltje, W. Lenstra, K. Hartstra, K. R. Post, U. Wiegersma, J. Brandema, Chr. v. d. Vegte en M. Hergarden. Op 4 Jan. d.a.v. werd de tweede vergadering gehouden. Toen waren inmiddels nog als leden toegetreden de heeren S. W. de Jong te Lemmer, IJ. Waterlander te Oudehaske en de fa. K. de Groot en Zn. Een definitief bestuur werd gekozen, bestaande uit de heeren: J. M. Visser, voorzitter; G. W. Boltje, vice-voorzitter; K. J. de Ruiter, secretaris; W. Lenstra, penningmeester, en IJ. A. Waterlander. Van hen zijn thans nog lid de heeren Visser en Lenstra, de laatste te Wolvega woonachtig. Aan het einde van het 24ste verslagjaar telde de afdeeling 80 leden. De reservekae. welke 14 Mei 1917 werd opgericht, telde reeds in het zevende verslagjaar meer dan f 20.000. Op 1 Jan. 1939 was dit cijfer f 34.520, voorwaar een cijfer waarmede de heeren voor het licht kunnen komen. Wie de lijst der leden en oud-leden nagaat, komt tot de ontdekking, dat het gebied, door de vereeniging bestreken, practisch den geheelen Zuidoosthoek van Friesland uitmaakt, zooals blijkt uit de volgende plaateen, waar leden woonachtig zijn: Drachten, Oosterwolde, Nijega, Surhuisterveen, Joure, Wolvega, Akkrum, Appelsga, St. Nicolaasga, Lemmer, Haulerwijk, Langweer, enz. Uit al deze plaatsen en uit nog vele andere ongetwijfeld zullen de leden zich op 10 Januari a_». opmaken om „het feest der aannemers", ondanks den ongunst der tijden, met opgewektheid te vieren. Heerenveen roept hun alten nu reeds een hartelijk welkom toe! --- CXÏüè\uArr is ódpMerj WjS^fWAeei iBIOEMKOOIrSOEP 6d-.p.kblei\ --- Punter omgeslagen. Drie militairen verdronken. Vrijdagmiddag ie nabij Veenendaal een ernstig ongeval gebeurd, dat drie militairen het teven heeft gekost. Voor de soldaten waren wedstrijden in hardrijden op de schaats georganiseerd. De ijsbaan, welke hiervoor werd gebruikt, bestond uit een stuk ondergeloopen weiland, dat echter van den weg af niet te bereiken wae. Men moest een kanaal oversteken, om zoodoende op de ijsbaan te komen. Hiervoor maakte men gebruik van een z.g. punter. Juist waren tien tot twaalf manschappen in den punter gestapt, toen deze kantelde, met het gevolg, dat een aantal militairen in het ijskoude water terecht kwam. Onmiddellijk werd appèl gehouden. Drie manschappen ontbraken. Zonder dralen ging men dreggen en na eenigen tijd haalde men die lijken van twee der vermisten op. Het waren de pas gehuwde M. Rietdijk uit Rotterdam en F. J. Jeulink uit Apeldoorn, gehuwd en vader van drie kinderen. Het derde slachtoffer, de ongehuwde J. v. d. Brink «it Wekerom, is later opgehaald. — De tuinman van den dienst der gemeentelijke plantsoenen te Enschedé, de 35-jarige H. J. Kostere, was met enkele arbeidere bezig eenden te vangen, die waren weggeloopen naar de overzijde van de spoorlijn. In zijn ijver heeft hfl niet gelet op den uit Gronau komenden trein, die hem aanreed. De man, die op slag dood wae, was gehuwd en vader van drie kleine kinderen. — De rechtbank te Breda veroordeelde tot zes weken hechtenis en ontzegging van het recht een motorrijtuig te besturen voor den tijd van een jaar, een 27--jarigen expediteur, die met zijn auto in botsing kwam met een autobus met fabrieksmeisjes. Drie dezer meisjes werden op slag gedood. Volgens zijn verklaring had verdachte den geheelen nacht achter het stuur gezeten. --- Het verdwenen meisje. Naar aanieiding van den oproep heeft zich het meieje aangemeld, dat op 23 November des ochtends van Zevenbergscheihoek ie meegereden met een vrachtauto met roode motorkap in de richting Dordrecht. Dit meisje, dat zeer veel lijkt op de vermiste, blijkt inderdaad Jo de Nigtere niet te zijn. — Een vij f jarig zoontje van de familie B. in dien Hom heeft, bij het omtrekken van een kachel, waarop kokend water stond, zoodanige brandwonden opgeloopen, éait hij aan die gevolgen is overleden. — Te Amsterdam ie door het Hof een juffrouw veroordeeld tot twee maanden gevaingenisstiraf, omdlat ze een gevonden teöchje — met f5O aan inhoud — niet had aangegeven. Het taechje behoorde aan een oude vrouw, dlie een prijsje uit de loterij had gewonnen. --- FEUILLETON. LORRIE door CHARLES CARVICE 6 „Ik wou," zei de dominé vriendelijk en langzaam, „dat het mogelijk was voor je om je morgentoilet te maken zonder zooveel lawaai. Lorrie. Als jij zoo hard mogelijk boven zingt en Jack beneden in de tuin staat te fluiten, dan begint de dag zoo roezemoezig. Ik weet wel, dat ik onderdehand aan de herrie gewend moest zijn, maar mijn zenuwen zijn niet al te sterk en op mijn leeftijd voelt men er weinig voor om de dag te beginnen, met — laten we zeggen — luidruchtige muziek. Lorrie sloeg haar arm om zijn hals ei. gaf hem een zoen. „Op uw leeftijd! Wel paps, ik vind je een jonge man. Wat mijn zingen betreft: ik moet 'e morgens zingen of — sterven U hebt dus maar voor het kiezen. Wat Jack betreft, geef ik toe, dat zijn fluiten niet te verduren is. Zijn mond moest eigenlijk tot 's middags twaalf uur dichtgenaair' worden. Zijn er brieven, Greta?" Greta leegde de brievenbus en sorteerde de inhoud. Er was een aantal circulaires en blauwe enveloppen voor den dominé — hij behoefde deze nauwelijks te openen; in alle brieven werd om geld gevraagd, in sommige beleefd, in andere smeekend of dreigend, maar allen vroegen dringend om geld en hij schoof ze met een zucht opzij ' „Niets- voor mij? Hier is er een voor jou. Grete. Wat staat erinr" vroeg Lorrie ongeduldig. Greta opende langzaam de enveloppe. „Wat aardig van hen!" zei ze. „Dat is zoo," zei Lorrie; „erg aardig Maar wat is er aardig en wie zijn de hen?'' „Het is een briefje van Diana Melford," zei Greta. „En zij vraagt ons, ons allemaal, overmorgen ten eten." De dominé keek vroolijk op van zijn ei. Hij hield van een goed maal en op De Den nen was hij er zeker van het te krijgen. „Overmorgen," herhaalde Greta. „Wilt u met uw zuster, uw vader en uw broer Woensdagavond om half acht bij ons komen eten? Wij zullen geheel alleen zijn, tenzij mijn broer lord Kendale kan overhalen om zich bij ons te voegen. Mijn broer is thuis." Bij het noemen van de naam van lord Kendale liet Lorrie naar fruitmesje, dat zij op de rand van baar koffiekopje liet balanceeren, met een slag en veel gekletter vallen, zoodat de dominé schrok. „Wat aardig," zei Greta. ~Wat zegt u er van, papa?" „Ik zou heel graag gaan, kindlief. De Melford's zijn beste menschen en hun keukenmeid discht toast met ansjovis op, die zoo lekker is, dat het me aan mijn vroegere tijd en mijn club-diners herinnert," en Lij zuchtte even. „Ja, je moet het natuurlijk aannemen, lieve kind." „Goed," zei Greta; maar zij keek nadenkend. „Zij zegt: allemaal. Ik weet het niet— Lorrie, je hebt laatst die roode jurk van mij aangepast, die zou je best aan kunnen hebben. Ik geef er niet om, om te gaan." Lorrie keek op en kondigde beslist en met groote nadruk aan: „Ik ga niet." „Dat is onzin," haastte Greta zich te ant woorden, t,er is geen enkele reden ter wereld —" „Dan is het er zeker een uit de hemel," was Lorrie's slagvaardig antwoord, ~want ik ben niet van plan te gaan. Drie man is genoeg voor één diner! Bovendien wil ik niet." „Beste Lorrie," zei de dominé, terwijl hij zijn toast sneed, „het bepalen van het aantal gasten kan veilig worden overgelaten aan dengene, die de invitatie doet." „Het kan mij niet schelen, paps; ik ga niet," herhaalde zij. „Wilt u mijn redenen weten?" „Stilte voor de redenen van mejuffrouw Latimer," zei Jack; „'t is maar gelukkig, dat ze het niet heeft over haar verstandig overleg " „Mijn redenen om niet te gaan zijn: in de eerste plaats verafschuw ik diners; in de tweede plaats vind ik drie leden van één familie meer dan voldoende bij zulk een festijn en in de derde plaats heb ik heelemaal geen zin om te gaan." Greta schudde gelaten. „Ik wilde, dat zij in mijn plaats ging; die japon van mij zou je buitengewoon goed staan." „Zwijg verder maar," zei Lorrie, die zich unledig hield met een perzik. „Als een vrouw iets wil, dan gebeurt het, daar kan je van op aan en als ze het niet wil, dan gebeurt het niet en daarmee uit En ik verondersteL dat er niemand hier is, die wil ontkennen, dat ik een vrouw ben?" De dominé schudde het hoofd. „Als Lorrie beslist niet wil, dan kan je het beter voor ons drieën aannemen, kind," zei hij onverstoorbaar. „En wat ben je van plan in vredesnaam hier in je eentje uit te voeren?" vroeg Jack. „Uit te voeren? Ik zal je vischgerei opbergen, beste jongen," gaf Lorrie ten antwoord. „Dank je. Ik zal mijn vischgerei achter slot en grendel bergen. Ik ben niet zoo gek als ik er uit zie." „Gelukkig! Dat is een pak van mijn hart. Ik wilde paps juist voorstellen om je naar een zenuwinrichting te brengen, alleen, omdat je je gezicht tegen hebt, Jack. Je ziet er werkelijk nog al gek uit." , Be dominé ging naar zijn studeerkamer om de kranten te lezen en Jack ging met zijn hengel op stap. „Waarom ga je niet, Lorrie?" vroeg Greta. „Je weet, dat ik er niet om geef. En die roode jurk kan ik wel een klein beetje veranderen, dan past hij je uitstekend." „Dank je," antwoordde zij met haar neus in de lucht. „Maar het kan mij niets schelen. Het ligt niet in mijn lijn. Stel je een diner voor met Diana Melford en haar broer; de eene helft slapend, als een mooie cypersche kat en de ander steeds bezig met zijn flauwe complimentjes Dank je wel! Liever een eenvoudig vegetarisch maal, dan de vette os van de Melfords in zulk gezel ichap!" „Maar je vergeet lord Kendale!" zei Greta. Er kwam een kleurtje op Lorrie's wanden. „Neen, dien vergeet ik niet; maar als hij komt, is het nóg erger Ik heb gisteren méér dan mijn portie gehad Neen, Greta, ik blijf liever thuis Ga jij maar. Je zult er in die roode jurk erg aardig uitzien en de familie eer aandoen Ik blijf thuis en ga mijn zang instudeeren Ik kan veel beter blèren als ik alleen ben en weet, dat "; mand er onder 'jdt." Greta zei niets meer; zij wist, dat het niets zou uithalen te trachten Lorrie over te halen, al 9 zij iets niet wilde doen. De roode jurk, die zoo vaak reeds dienst had gedaan, werd te voorschijn gehaald en Lorrie frischte hem zelf op met nieuwe linten en kant. „Omdat jij het vrouwelijk deel van de familie zult vertegenwoordigen, Greta, wil ik, dat je er aardig uitziet," zei ze bescner mend. „Ik denk, dat Diana een costuuro van Wortb zal dragen en al haar diamanten. Denk erom, dat je me precies vertelt, hoe ze er uit ziet! Ik verwacht een volledig getrouw en nauwkeurig verslag en ik zal wakker blijven om er alles over te hooren. Je mag ook het menu meebrengen, Ik zon Je wel vragen om iets erg lekkers voor me in je zak te stoppen, maar ik weet zeker, dat je gaat blozen en er schuldig zult uitzien wanneer je dat probeert, dus dat zal ik maar niet doen." Zij hielp niet alleen Greta bij haar toilet maar verwaardigde zich zelfs naar dat van Jack om te zien, door voor hem te gaan staan met haar hoofd schuin en een strenge critische uitdrukking op haar gelaat. „Is het noodig — ik vraag het alleen uit belangstelling — is het absoluut nood g, beste Jack, om de sierlijke boog van je das onder je linkeroor te dragen? En zou het niet beter zijn als je twee handschoenen aantrok, in plaats van één kreeft-roode hand onbedekt te laten?" „Och, schei uitl Wees niet zoo vervelend,' zei Jack, maar toch bleef hij geduldig stilstaan, toen zij de weerbarstige das tot rede bracht. „Amuseeren jullie je," wenschte ze, toen Goodall kwam aanhinken om de auto aan te kondigen, „en eet niet te veel." „Je hebt me nog niet verteld wat ik zeggen moet als ze me vragen, waarom je niet gekomen bent," zei Greta. „Dat zullen ze niet vragen, ze zullen het te druk hetben met tiet denken over hetgeen ze op tafel brengen." ~En als lord Kendale soms er naar vraagt?" hield Greta aan, met een glim lach. „Daar zal hij geen oogenblik aan den ken," was haar wederwoord „Daarvoor ziet hij er vee] te schrokkig uit. Maar als hij hel soms mocht vragen, dan kan je hem zeggen, dat de hoofdpijn nog steeds niet ov r is, die ik heb opgedaan, toen ik op het kerkhof lag te slapen." En met die woorden holde ze naar binnen. Het was een zeer kort ritje; de auto diende dan ook alleen maar voor mogelijke regen en het duurde niet lang of zij traden de verlichte hal van De Dennen binnen, waar een paar knechts in een zee van licht stonden om hen te verwelkomen. Zij liepen door de groote hal, versierd met schilderijen en beeldhouwwerk. Jack vormde de achterhoede met een uitdrukking van martelaarschap en verveling op zijn gezicht, zooals bij dergelijke gelegenbeden gebruikelijk is bij heeren van zijn leeftijd. De knecht maakte de deur ban de salon open en kondigde hen aan. Er waren drie personen in de kamer — de heer Melford, die een uur geleden was thuis gekomen, Seymour en Diana. Toen deze laatste hen tegemoet trad met haar zacht en indolent glimlachje, dacht Greta dat het weinig moeite zou kosten om haar toilet voor Lorrie te beschrijven. Het had een costuum van Wortb kunnen zijn, maar 't was zoo eenvoudig als een creatie van dat modehuis slechts bij mogelijk heid kon zijn. Het was een zwarte japon van een zachte slof, waartegen laar blanke witte armen scherp en stralend uitkwamen. Zij droeg geen enkele diamant — ze droeg zelf 9 geen enkel sieraad — een enkele witte orchidee rustte op haar boezem als een (dekje sneeuw tegen het zwart. Toen zij voor een half uur in de salon was gekomen, had haar vader haar nieuwsgierig aangezien „Je ziet er erg gewoontjes uit Di, vind je niet?" En zij had geglimlacht en naar Seymour Melford gekeken, die haar goedkeurend en -volkomen begrijpend had opgenomen. „Ja papa; maar ik wil niet, dat Lord Ken•lale later bij anderen spot over het tenroonstellen van alles, wat die pas rijkgeworden menschen bezaten." De heer Melford knikte een paar maal en stak zijn groote roode handen in zijn zakken. „Juist. Ik geloof, dat je gelijk hebt. Ja l.'iana, jij weet het, geloof ik, het beste." En Seymour had baar met glinsterende lappen komt, hat Schuitmaker aerddich nei foaren brocht en hy hait üt it rike „gegeven" helüe hwet der yneiet, faeks woliris hwet ai to folie en den waerd it hwet karikaturaeiL Sa net, de oanwêzigen habhe hjar bytiden ta de teammen üt formakke, hwet mei to tankjen wier oan it spyljen fen de tedlen fea it Krite-toanieil, dy't yn rjue brike sitewaeejes tige op dré wierne en it fole poun joegen. Der wier in kostlike ald Evert-om, im lange sknaeits fen in Sebastiaam Lagoiet, dy't syn namme die rjuchite care oan die; dier wierne in pear frouljue as einen fen 'e dive'l, dêr't hjar manljue mar frijhwet njuet by ukan, der wier ta bielüt in jong stelteje, det noch hwet faiker op 'e planken moat om grienermoch to wezen. Ek de nije miinsken habbe it dier moai goed öfbrochit. „Beam" hat in Md, det him goed to pas komt, wylst üe ek „Jap" oars ekoan foldwaen koe. De toamiemeder hie for twa kreaze efteauten soarge en itt sket, det it toaniel midfctwa enie, levere net ad to fole swieprichhfiden op, allteast net for de taskogers. S. J. v. dl M. --- HET BESTUUR DER JUBILEERENDE AFDEELING. Van links naar rechts de heeren A. K. Blauw, W. J. Boltje, Sj. Jonstra Dzn., J. Dikkerboom, G. H. Brouwer, U. W. Krikke, G. F. de Boer en J. M. Visser. ---