KORT FEUILLETON. „EEN MEISJE VAN HAAR TIJD" door Stuart Capel. Een aardig, klein vrouwtje stapte parmantig een thee-salon binnen en nam plaats op den eersten vrijen stoel aan de eerste vrije tafel. Haar vlugge, vroolijke oogen namen de omgeving even op en het was voor vreemden zelfs waarneembaar, dat die blik en die houding, waarmee zij de zaal overzag, een bijzonderheid van haar karakter vormden. Ofschoon zij een meisje was, bezat zij de gave om iets tot stand te kunnen brengen, maar daarnaast ook een zacht en vriendelijk karakter, hetgeen zich uitte in de wijze waarop haar oogen nu — met een zweem van droefheid en medelijden — gericht waren op den jongeman naast haar. Hij zat achteruit geleund tegen zijn stoel en maakte den indruk van een genezenden zenuw-patiënt, die alles zoo langzaam mogelijk doet om zich niet te overspannen. Hij dronk lallooze koppen thee, Chineescbe thee en wijdde af en toe een Mik aan het parmantige meisje, om dan haastig zijn verrastheid weer te verdrinken in een kop thee, wanneer hij bemerkte dat zij naar hem keek en.... dat zij lang niet onknap was. Zij had haar kopje thee met brood gehad en riep nu beseheiden het meisje, dat haar bediend had, om af te rekenen. Zij kreeg een bon, welke aan de kas betaald moest worden en toen zij in haar zak greep, om haar beurs tevoorschijn te halen, bemerkte zij opeens, dat zij haar geld verloren had! „Oh, wat moet ik beginnen," fluisterde zij eenigszins angstig, terwijl zij den jongeman naast haar aanstaarde. Hij glimlachte, keek op de rekening en haalde de noodige geldstukken uit zijn zak. „Verpletterend, vindt u niet?" sprak hij zacht en overhandigde haar de munten. „Ja, daar krijg je koude rillingen van," antwoordde zij met een zucht van verlichting. Zij bleef een paar minuten met hem praten, uit beleefdheid voor zijn vriendelijke hulp. „Wilt u mij uw kaartje geven? Ik zal u terugbetalen. Misschien kan ik u later eens van dienst zijn met een kop thee!" sprak zij lachend. „Best mogelijk," antwoordde hij ernstig. „Er ds in scherts menig waar woord gesproken. Maar voorloopig heb ik thee genoeg." Zij werd weer ernstig en hij merkte de vraag in haar oogen op. Zoodoende verklaarde hij zich nader. „Ik ben bezig mijn laatste drieduizend gulden in een thee-salon te steken." Haar belangstelling was onmiddellijk gewekt. „Thee-salon? Waarom juist een theesalon? Daar moet men verstand van hebben." „Dat heb ik ook. Thee-salons zijn de eenige dingen, waarvan ik een beetje verstand heb. Verder weet is niets, behalve landbouw, waarin ik ben groot gebracht, maar waarvoor ik nu geen cent liefde meer heb. Neen een thee-salon is mijn ideaal en ik zou het vroeger al veel verder gebracht hebben, als de oorlog niet gekomen was." „Oh " sprak zij bijna fluisterend en keek hem zóó nauwlettend aan, dat hij er verlegen onder werd. „Oh en waar staat die salon van U?" „Het is niet bepaald een salon; het is een gewoon huis, dat echter bijzonder geschikt is om te worden ingericht als meik-salon, thee-salon of lunchroom." „Ja, maar waar staat dat huis?" hield zij vol. „Dat kan ik u genist vertellen." Hij nam een stukje papier en schreef er het adres op. „Ik moet morgenochtend naar den huiseigenaar om het contract te teekenen. Ik ben in gesprek met een paar vooraanstaande firma's, die mij de waren zullen leveren en het kan niet missen, dat ik veel geld zal verdienen...." „Je bent een optimist als je dat hoopt," dacht het meisje. Zij spraken nog wut over de plannen voor het thee-paleisje en daarop vertrok zij met een hartelijk: „Dank u nogmaals, meneer Sinclair, en ik wensch u het allerbeste met de thee-salon." Toen verdween zij met kleine, parmantige pasjes en Sinclair keek haar na. „Nieuwsgierige, kleine schat", dacht hij in zichzelf. „Zoon meisje zou elke zaak kunnen laten loopen!" Nauwgezetheid ten opzichte van afspraken, was een der deugden van Basil Sinclair en hij kwam den volgenden morgen in de thee-salon aan, toen de eerste slag van twaalf klonk; het uur, waarop hij met den huisheer had afgesproken. „Hij is laat," dacht Basil, toen het kwartover-twaalf was gewerden. Hij wachtte nog een kwartier en toen mp°nde hij een klop op de deur te hooren. Hij deed open en een klein jongetje bracht hem een briefje van den fauisheer. Een briefje van verontschuldiging en verklaring. Basil slingerde het briefje met een woedend gezicht op Straat. „Die kleine duivelin!" bonsde het in zijn hersens. „Dat heb je ervan, als je de menschen teveel in vertrouwen neemt!" Peinzend slenterde hij naar huis. De inhoud van het briefje had hem min of meer overstuur gemaakt. „Mijn kans verloren. Die kleine duivelin!" herhaalde hij wel twintig keer. Het briefje had hem medegedeeld, dat zekere juffrouw Lushwell dien morgen een bod had gedaan op het huis, een bod ' •■»» maal zoo groot als dat van Sinclair, e de eigenaar niet geaarzeld had op den koop in te gaan. „Lushwell Marjorie Lushwell, dat is haar naam het klopt precies, maar ik had het toch nooit van haar gedacht," herhaalde hij wel duizend keer, „ik had het nooit van haar gedacht." „Ja, kijkt u eens, u moet niet vergeten, dal ik groote voordcelen hal om deze zaak te beginnen, mevrouw. Mijn vader was John Lushwell, de bekende oprichter van de eerste melk-salons en van hem heb ik veel geleerd." Marjorie was bezig kleine gebakjes in papieren schelpjes te verpakken, terwijl zij sprak met één van haar klanten. „O zoo, bent u een dochter van John Lushwell! Nu, dan zult u het wel bolwerken. Dat zou overigens een knap stuk werk zijn, want totnogtoe zijn alle thee-salons hier in de buurt over den kop gegaan.... Maar misschien had u voldoende kapitaal om het zóó grootseh aan te pakken." sprak mevrouw. „O ja," antwoordde Marjorie. „Veel meer kapitaal en aanleg voor het werk. Het zit ons in het bloed ziet u; mijn zuster heeft een reusachtige salon in Edinburgh en mijn andere zuster heeft er al drie in provinciesteden." „Werkelijk?" vroeg mevrouw. „Ja, men kan van zijn ouders soms zulke belangrijke dingen meekrijgen, behalve geld. Uw vakkennis is hier uw redding. Tjonge, tjonge, wie had dat anders ooit gedacht! John Lushwell's dochter; ik zal het al mijn vriendinnen vertellen!" Ja, John LushwelFs dochter maakte goede zaken, ledereen kwam graag in de gezellige, kleine salon met de groene blinden voor de ramen. De inrichting was nu al zes maanden geopend en nog steeds werd het eiken dag drukker. Maar het grootste geheim lag in de geniale leiding van Marjorie, die alles zelf deed of onder haar toezicht liet uitvoeren. Marjorie was heel gelukkig, doch alleen één gedachte maakte haar wel eens droevig. Dat was, wanneer zij peinsde over Basil Sinclair, dien zij bedrogen had en die haar met zijn wegblijven en zijn stilzwijgendheid meer gepijnigd had, dan eenig ander mensch vermocht. Zij begreep het niet dat een man na zulk een behandeling niet tot haar kwam om haar 'te vertellen hoe slecht en laf zij was geweest, en nu — na zes maanden van eenzaamheid — meende zij, dat het Basil's grootheid van karakter was. Mannen van karakter treden niet in het strijdperk tegen een vrouw! Zij had geschreven aan het adres, dat hrj haar gegeven had, maar een antwoord was nooit gekomen. Zij had een reis dwars door de stad gemaakt om hem te vinden, maar zonder resultaat. Alleen op zijn kamers wist men te vertellen, dat hij de buurt verlaten had en nooit meer terug was geweest. Toen begon zij te vreezen, dat hem mogelijk iets overkomen was. Het geweten liet haar niet met rust en zij werd het moede dagelijks in die oneerlijk verkregen zaak te moeten staan. De zes maanden van fortuinlijk zakendoen, waren voor haar een teleurstelling geworden omdat opeens het geweten sprak. En op een avond, dat zij weer in haar kamertje zat te piekeren, kreeg zij een schitterende ingeving. Zij zou de thee-salon te koop aanbieden. Misschien kwam Basil er dan opaf om nogmaals zijn laatste drie duizend gulden een bestemming te geven. Maar het drong tot haar door, dat zijn geld misschien al geruimen lijd op was en hij toch in ■■' .at zou zijn de zaak te koopen. Hoe het\>ok ware, zij wilde van de theesalon af en de gedachte van een „te koop" advertentie liet haar niet meer los, tot op zekeren ochtend onverwacht Basil Sinclair de salon binnenstapte, langzaam, bleek en kuchend. Er was niemand in den winkel dan Marjorie zelf. Zij hief haar oogen op van de taak, waaraan zij bezig was en.... als verbijsterd bleef zij staan. Basil kwam naderbij en groette haar beleefd. „Je bent ziek" riep Marjorie uit, merkend hoe verzwakt en wit hij eruit zag. „Ik ben ziek geweest, maar nu ben ik genezen," antwoordde hij met een teer glimlachje. Hij nam plaats en zij bracht hem een kop thee, met wat koeken en een schaaltje rumboonen. Hij lachte, kort en krachtig, zooals zij dat vroeger van hem gehoord had. Toen keek hij haar aan. „Die kop thee heb je mij nooit terug betaald, weet je dat? Nu mag ik deze zeker wel nemen zonder verplichting; weet je nog, dat je mij vertelde, dat ik wel eens een kop thee van jou zou kunnen noodig hebben?' „Ja, o ja. Eet al die koeken maar op, zij zijn uitstekend. En eet hoopen en hoopen rum-boonen en drink net zooveel thee als je lust." „Het komt mij voor, dat je deze zaak beter beheert dan ik zou hebben gedaan," sprak hij zacht en keek rond met een blik van tevredenheid. „Ja, maar eet toch door meneer Sinclair. U moet eerst eten en dan praten." Hij begon haar te herinneren aan het feit, dat zij den winkel als het ware onder zijn handen vandaan had gekocht; verweet haar misbruik te hebben gemaakt van zijn vertrouwen, enzoovoort. Zijn woorden maakten diepen indruk op haar en het woord „misbruik" bracht tranen in haar oogen. „Luister," sprak zij eindelijk. „Mijn bedoeling was goed. Weet je wat ik voor het huis betaald heb eer ik de zaak er in kon openen? Neen, dat weet je natuurlijk niet. Welnu dan zal ik het je zeggen: zesduizend gulden! En toen nog een klein kapitaal voor de inrichting en de voorraden. Had ik het niet zoo aangepakt, dan had de zaak binnen een maand moeten sluiten." „Zesduizend gulden?" „Ja, en dat was goedkoop. Ik ben een vrouw met zaken-talent. Ik heb thee-salons in mijn bloed.John Lushwell was mijn vader. Mij kostte het bijna negenduizend gulden en het zou ieder ander véél meer gekost hebben jou bijvoorbeeld. Maar in elk geval was het een breuk in je vertrouwen." „Juist," antwoordde hij langzaam. „Dat was het ook, want ik heb het volste recht» om mijn geld weg te gooien, zonder dat iemand zich daarmee heeft te bemoeien." Zij glimlachte. „Misschien heb ik verkeerd gedaan. Ik dacht dat jij te weinig verstand had van dit soort zaken en ik wilde je helpen. Ik had niets te doen en geld genoeg. Daarom kocht ik deze zaak, alleen om haar le openen en tot bloei te brengen. Maar ik hoopte, dat je bij mij zoudt komen en dan zou ik haar op afbetaling aan jou hebben overgedragen. Vindt je dat werkelijk zoo vreemd? Kun je je heelemaal niet indenken, dat er eens een mensch komt, die je helpen wil zonder dat je het vraagt?" Er was een langdurig zwijgen. Toen keek hij op. „Ik heb nu geen geld meer. Ik ben straatarm. Maar zelfs al had ik nog geld, dan zou ik toch de zaak niet van je koopen, want jij hebt er voor gewerkt en de vruchten van je arbeid zal je zelf plukken." „Dat weet ik, maar jij hebt 't volste recht om in de vruchten te deelen, want ik heb je de kans ontnomen en je zoudt recht gehad hebben op een aandeel van drieduizend gulden. Het is dwaasheid om te weigeren wat van jou is." Hij nam haar hand en kuste die. „Je weet heel goed, Marjorie, dat ik al mijn geld verloren zou hebben." Zij knikte en hij ging voort: „Je moet iets bijzonders van mij gedacht hebben, om zulk een plan ten uitvoer te kunnen brengen." Zij boog het hoofd en hij nam nu haar beide handjes in de zijne. „Ik wil doen wat je mij vraagt. Je hebt veel moed gehad om voor mij te gaan zorgen, zonder dat ik er iets van afwist. Nu zal ik die moed hebben en voor jou gaan zorgen, zonder dat je het weet. Ik ben ziek geweest, anders had je mij bier reeds eerder gezien " „Wat wil je dan nu gaan doen, Basil?" „Dat zal ik je zeggen. Ik koop de zaak van je, maar ik betaal je alles terug door voor je te zorgen, want ik stel den eisch, dat je mijn vrouw wordt. Wil je dat?" Zij keek hem aan. „Begrijp je dat dan niet, jongen? Dacht je dat ik mij al deze moeite gegeven zou hebben om het zóó prachtig voor je klaar te maken, als ik geen hoop had, dat wij later hier samen zouden zijn?" Er kwam een jongetje den winkel binnen. „Zes koeken van een cent, alstublieft?" vroeg hij aarzelend. Basil ging naar de toonbank en s_f den jongen zes koeken van een cent, zes ons rum-boonen, zes amandel-broodjes, zes slagroom-torentjes, zes punten mocca-taart en een heele boter-cake. De zes centen vergat hij aan te nemen en nooit was een klant zóó gauw den winkel uit geweest. T_.j, sloot Basil de deur op de knip en keerde zich om naar Marjorie, die een kleur van vreugde had en wier oogen schitterden, tot Basil ze sloot met een kus.,,. De thee-salon kreeg een nieuwen naaih! --- De Visscherij-wet (Slot). Lijst der visschen van belang voor de visscherij. — Pootverbo*. — Vischwater, gelegen binnen een erf. — Verkoop en vervoer. — De visscherij-inspectie. — De visscher zelf aan den haak oftewel de strafbepalingen. — Zijn handen een middel om te visschen? — Een paar beantwoorde vragen (IJ. K. te B. en G. F. te 0.). Volgens het tweede lid van art. 3 wordt 'door de zorgen van den desbetreffenden Minister een lijst openbaar gemaakt van visschen, welke voor de visscherij van belang zijn en deze lijst is vastgesteld op 6 Mei 1911 en bevat 89 namen. In deze betrekkelijk korte schets kan de lijst niet opgenomen worden; we ontmoeten er visschen, die iedereen kent, als baars, bot, karper, snoek en paling, maar ook minder bekende, als harder, meerval en sneep. Toch is de bepaling niet van belang ontbloot, omdat art. 20 inhoudt: „Het is verboden: a. zonder toestemming van Onzen voornoemden Minister in eenig water andere visch te poten, dan die voorkomt op de lijst, bedoeld in art. 3, tweede lid; b. in een water, waarvan een ander de rechthebbende op het vischrecht is, zonder diens toestemming visch te poten." Door deze bepaling wil men voorkomen den aanpoot van visch, die schadelijk wordt geacht. Art. 21 houdt in, dat, op verzoek van rechthebbenden op het vischrecht, water tijdelijk als paaiplaats van visch aangewezen kan worden. Nu zijn er menschen, voor wie vrijheid beteekent blijheid, ook onder de visschers. Art. 22 is voor dezulken een fraai artikel, want dit houdt in, dat de artt. 16 (bezit van een vischakte), 17 (vischvergunning), 19 en 20 niet van toepassing zijn op binnen een erf gelegen afgesloten vischwater. Wil men dus walvisschen, haaien, zaagvisschen of andere verboden waar poten, dan kan men dat in eigen vijvers doen, mits gelegen binnen een erf. Trouwens het onbeperkt pootrecht bestaat ook in water, dat geen voor het doorlaten van visch geschikte verbinding met andere wateren bezit, mits er niet meer dan één rechthebbende op het vischrecht van het water is. Hoofdstuk V luidt: --- Van het verkoopen, vervoeren, enz. van visch. Art. 23. 1. Het is verboden visch van kleinere afmeting dan bepaald is in den algemeenen maatregel van bestuur, bedoeld in artikel 15 of dien, bedoeld in artikel 19: a. als lokaas te bezigen; b. te leveren; c. in een winkel of op eenige andere voor het publiek toegankelijke verkoopplaats voorhanden te hebben; d. in eethuizen of logementen voor te dienen; e. uit te stallen in het openbaar; f. rond te brengen; g. te venten; h. te vervoeren, in te voeren, uit te voeten of in opslag te hebben; i. voorhanden te hebben in werkplaatsen tot 't verduurzamen of verwerken van visch öf daartoe behoorende inrichtingen; j. te bezigen als voeder van dieren of als mest. 2. Het is verboden visch, waarvoor krachtens aft. 19, letter at een gesloten tijd is bepaald, van veertien dagen na den aanvang tot het einde van dien tijd: a. als lokaas te bezigen; b. te leveren; c. in een winkel of op eenige andere voor het publiek toegankelijke verkoopplaat 3 voorhanden te hebben; d. in eethuizen of logementen voor te dienen; e. uit te stallen in het openbaar; f. rond te brengen; g. te venten; h. te vervoeren, uit te voeren, in te voeren of in opslag te hebben. Hoofdstuk VI handelt over het college, dat geroepen is om den Minister voor te lichten, n.l. het College voor de visscherijen, dat bestaat uit hoogstens 21 leden. De Overheid geeft gemeenlijk niet slechts de namen aan, waarnaar moet worden gehandeld, maar is zoo vriendelijk om te bevorderen, dat de normen inderdaad nageleefd worden door straf tegen de overtreders harer regelen te stellen en voor ambtenaren te zorgen, die toezicht houden. Art. 26 houdt in, dat ter bevordering van eene behoorlijke uitvoering der wet ambtenaren benoemd worden. Bij Kon. Besluit d.d. 17 October 1922 is daartoe in het leven geroepen de Visscherij-inspectie. Hoofdstuk VII der Wet handelt over de „strafbepalingen". Het zwaarste delict, dat deze Wet kent, is de vischstrooperij, dat als een misdrijf wordt aangemerkt. Een misdrijf is een strafbaar feit, dat zwaarder weegt dan een overtreding. Art. 27 bepaalt: „Met gevangenisstraf van ten hoogste zes weken of geldboete van ten hoogste zestig gulden wordt als schuldig aan vischstrooperij gestraft hij die, anders dan visschende uitsluitend met één hengel, aan niemand toebehoorende visschen bemachtigt, wetende dat hij daardoor inbreuk maakt op eens anders recht." Art. 641 Burg. Wetboek houdt in, dat het recht, om zich de visschen toe te eigenen bij uitsluiting behoort aan den eigenaar van het water waarin zich de visschen bevinden. De eigenaar van het water heeft dus een toeëigeningsrecht betreffende de visch en inbreuk op dit recht is de vischstrooperij. Het visschen zonder akte, zonder vergunning van den rechthebbende, het poten van verboden visschen en het verboden vervoer, enz., bedoeld in art. 23, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste ééne maand of geldboete van maximaal f 150.—. Overtreding der voorschriften, vervat in de door de Wet genoemde Koninklijke Besluiten, kan worden gestraft met hoogstens één maand hechtenis of f 150.— boete. De straffen worden, naar luid van art. 32 verdubbeld: a. indien het feit wordt gepleegd in wateren, die als paaiplaatsen zijn aangewezen; b. indien het feit wordt gepleegd tusschen één uur na zonsondergang en één uur voor zonsopgang; c. indien hij, die het feit pleegt, zich door vermomming of op andere wijze onherkenbaar heeft trachten te maken; d. indien het feit wordt gepleegd door twee of meer vereenigde personen; e. indien tijdens het plegen van het feit nog geen twee jaren zijn verloopen sedert eene vroegere veroordeeling van den schuldige wegens vischstrooperij of, voor zoover het betreft krachtens art. 30 en bij art. 31, eerste lid, bepaalde straffen, wegens overtreding van deze wet of van de daarin bedoelde algemeene maatregelen van bestuur, onherroepelijk is geworden. Als nevenstraf kan aan den veroordeelde de bevoegdheid, om krachtens een akte te visschen, voor hoogstens drie jaren ontzegd worden. Het vischtuig, waarmede een overtreding is geschied, moet in beslag genomen worden, alsmede de achtergelaten visch. Het vischtuig kan worden verbeurd verklaard — levende visch moet in vrijheid gesteld; doode öf aan den rechthebbende op het vischrecht afgegeven, öf voor het gebruik aan inrichtingen van liefdadigheid worden afgestaan. IJ. K. te B. is een trouwe visscher en meldt mij, dat hij nog nimmer geverbaliseerd is wanneer hij, naar zijn gewoonte, met één hengel, geaasd met worm of dccgf zijn liefhebberij botvierde. Hij zorgt bovendien steeds, dat hij voorzien is van de noodige vergunningen. De vraag, die hij gaarne beantwoord wil zien is, öf het Lindekanaal een water is, waarin vrij gevischt kan worden. Ik vermoed van wel, daar het wel zal behooren tot de bevaarbare en vlotbare stroomen. De heer J. Laagland, Brigadier der Rijksveldwacht te Enkhuizen, vestigt mijn aandacht op een vonnis der Amsterdamsche Rechtbank d.d. 29 Oct. (Wkbl. v. h. Recht 12082), waarbij uitgemaakt is, dat het vangen van visch door middel van de handen niet is visschen in den zin der Wet en hij acht dit vonnis juister dan dat der Rotterdamsche Rechtbank, door mij aangehaald, waarbij het tegendeel is uitgemaakt. Hij wil gaarne mijn opinie weten. Persoonlijk gevoel ik meer voor het Rotterdamsche vonnis — een hand kan m. i. een middel zijn tot vischvangst. G. F. te O. is pachter van het vischrecht in een gemeentevaart, die deels mandeelig is met de vaart eener andere Gemeente. Hij vraagt nu of hij de eenig gerechtigde is in de eene helft der vaart. M. i. kan, wanneer de vaart aan twee gemeenten behoort, de zaak slechts definitief opgelost worden als inzender ook van de tweede gemeente een vischvergunning krijgt. Mandeeligheid houdt in: gerechtigd zijn tot de onverdeelde helft van het geheel; over de geheele strook water hebben beide partijen dus evenveel te zeggen. Als dit artikel geplaatst wordt, is 1 Juni in het land. Ik wensch den visschers een voorspoedige vangst en hoop, dat zij zooveel profijt zullen hebben gehad van deze artikelen, dat zij zich onthouden van strafbare daden. JURIST. --- (VRAAGT x a>v Letoj^letFabrieksrnerl^^J SPOOR/ HOSTERPI --- Korte Mededeelingen. — Maandagmiddag is het huwelijk tussrihen Doumergue, president der Fransche republiek en mevrouw Graves in den grootsten eenvoud voltrokken. — B. en W. van Smilde liebben den zich in hechtenis bevindenden gemeente-veldwachter Y. B. K., verdacht van verduistering van gemeentegeiden, geschorst. — In 'de haven van Amsterdam liggen thans 42 groote oceaanstoomers „opgelegd", met een totaal inhoud van 217.344 ton. De vorige maand bedroeg het aantal 36. —De rechtbank te M a astricht heeft een 34-jarig persoon te Sittard, die met de 16-jarige dochter van zijn kostbaas was weggeloopen (later is het paar teruggekeerd) veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf. — Op 4 en 5 Sept. zal het 50-jarig bestaan der R.H.B.S. met 5-jarigen cursus te Meppel feestelijk worden herdacht. Een eere-comité is gevormd, waarvan als voorzitter zal optreden mr. J. T. Linthorst Homan, commissaris der Koningin in de provincie Drente. — Een vliegtuigfabriek bij Southampton heeft thans een watervliegtuig, de Roßs Royce' Buzzard, voltooid, dat de Do X nog overtreft. Het vliegtuig is voorzien van zes motoren, die, tezamen 5400 P.K. ontwikkelen. Het heeft vijf salons voor tezamen veertig passagiers en geriefelijke 6laap- en keukenaccomodatie. Er kan voldoende benzine meegenomen worden voor een non-stop-vlucht ven 1000 mijl met 40 passagiers en 2300 mijl met 20; in dit laatste geval zou er dus den Oceaan mee overgestoken kunnen worden, --- Wijziging van werktijden in Rusland Van 7 uur naar 8 uur. De Sovjet-autoriteiten zijn begonnen met de wederinvoering van den achturigen arbeidsdag na verschillende maanden proeven te hebben genomen met een arbeidstijd, varieerend tusschen 7 en 8 uur. Officieel wordt medegedeeld, dat de arbeidsdag 7 uur bedraagt, plus 1 uur gedwongen praetijk, „ten einde de technische bekwaamheid van de arbeiders te verbeteren". De nieuwe arbeidstijd zal allereerst ingevoerd worden in verschillende takken van de metaal- en machine-industrie en dan langzamerhand uitgebreid worden over alle bedrijven. De autoriteiten beweren, dat sedert den 1 Meidag de arbeiders zelf om invoering van den achturigen arbeidsdag hebben verzocht. --- Prof. Mr. G.W.J. Bruins. Uit Weenen wordt gemeld, dat de Nederiandsche prof. Mr. G. W. J. Bruins benoemd wordt tot adviseur van de Oesterreichische Creditantstalt. Vroeger was hij commissaris bij de Duitsche Rijksbank. Een internationaal steunconsortium voor de Oostenrijksche Credietbank, waaraan ook Nederland zal deelnemen, is in wording. --- Berichten uit Stad en Dorp. Loonen beetwortelsuikerfabrieken. GRONINGEN. De fabrieksarbeidersbonden hebben een schrijven gericht aan het bestuur der Frieseh-Groningsche beetwortelsuikerfabriek, waarin eij hunne bezwaren handhaven tegen de reeds ingevoerde loonsverlaging. Zij hebben zich echter bereid verklaard medewerking te verleenen aan de afsluiting eener nieuwe loonovereenkomet op grondslag eener verlaging van 4 % voor de zoinerloonen, 8 % voor de campagneloonen en 25 % van de campagne-premies. --- De Noordpooltocht van de Graf Zeppelin. Na zijn terugkeer uit Duitschland, waar hij in opdracht van de Sovjet-regeening over den Noondpooltocbt van de Zeppelin onderhandelingen gevoerd heeft, verklaarde de president van de Russische civiele luchtvloot Holzmann, dat de Russische wetenschappelijke organisaties zullen deelnemen aan de financiering der expeditie en dat de wetenschappelijke leiding der expeditie zal worden opgedragen aan den directeur van het Russische instituut voor Poolonderzoek, prof. Samojlowitsj. Behalve Samojlowitsj zal ook prof. Moltsjanof van Russische zijde aan de expeditie deelnemen. --- Zware slachtkoe. SNEEK. Maakte men van elders melding van 't buitengewoon zware gewicht van een slachtkoe, ook de Friesche Greidhoek levert exemplaren, die er mogen zijn. Zoo slachtte een slager te dezer stede, de heer A. Groenland, gepasseerde week een driejarige koe, die 't enorme gewicht had van 1106 pond. 't Dier was geweid door den veehouder S. Swierstra van Oppenhuizen. --- Ledenvergadering Nationale Woningraad. LEEUWARDEN. De afd. Friesland van den Nationalen Woningröad, Algemeene Bond van Woningbouwvereniging, heeft te Heerenveen hare jaarlijksche ledenvergadering gehouden onder voorzitterschap van den heer J. G. Jansonius. Vertegenwoordigd waren 12 leden; de afdeeling telt thans 23 leden. De aftredende bestuursleden, de heeren J. J. Woldringh en H. Schipper, worden herkozen. Aan het eind der vergadering deed de heer J. J. G. S. Falkena, burgemeester van Schoterland, enkele mededeelingen betreffende den opbouw van Oost-Schoterland. Vervolgens werden eenige woningen van de Bouwvereeniging „Heerenveen-Schoterland" bezichtigd, terwijl verder een bezoek werd gebracht aan het dorpshuis, eenige opbouwwwningen en het tuinbouw-voorbeeld-hedrijf te Jubbega. --- Hoort wijn bij het Avondmaal? Onlangs besloot 't landsconsistorie van de Evangelische kerk in Sleeswijk-Holstedn — zulks naar aanleiding van een verzoek uit de jeugdbeweging — om toe te staan, dat in de kerk bij de avondmaalsviering met name voor jeugdigen veroorloofd zal zijn om in plaats van wijn ongegist druivensap te gebruiken. Tegen dit besluit is in kerkelijke kringen in Duitschland krachtig verzet gerezen. Het algemeen orgaan van de Evangelisch Luthersche kerk zegt, dat Christus het Avondmaal heeft ingesteld met brood en wijn en geen mensch ter wereld macht heeft om Zijn testament te verbreken of te veranderen. Ongegist druivensap is nu eenmaal geen wijn, evenmin als meel brood is. „Avondmaal en ongegist druivensap is imitatie." --- Kan 't niet wat billijker? VAN 'T FRIESCHE PLATTELAND. Ongetwijfeld heeft 't platteland, inzonderheid de afgelegen dorpen en dorpjes, veel verplichting aan de autobus. Zij is 't geweest, die bijna elk plaatsje hoe klein ook, heeft verlost uit zijn isolement. Toch hoorden wij stemmen, die in verband met 't moderne voertuig wel eens in wijder kring mogen gehoord en overdacht worden. 't Is bekend, dat de benzineprijzen enorm gedaald zijn, maar van een prijsdaling der vrachtprijzen van de autobus merkt men niets. Daar komt nog bij, dat als men treinen tramprhzen vergelijkt met de busprijzen toch wel eens de gedachte rijst, dat de afgelegen plattelandsbewoner wat duur moet betalen als hij een kijkje in de buitenwereld wil nemen. --- De ..Algemeene Friesche" over 1930. LEEUWARDEN. Verschenen is het jaarverslag over 1930 van de Algemeene Friesche Levensverzekeringsmaatschappij. Het beeld, dat hierin wordt gegeven van den toestand dezer instelling, kan, vooral in verband met de tijdsomstandigheden, bevredigend worden genoemd. Het totaal verzekerd bedrag vertoont een stijging van netto f 19.303.250.44. Uit de winst- en verliesrekening blijkt, dat de bedrijfswinst over 1930 heeft bedragen f 965.012.84. Aan de algemeene vergadering wordt voorgesteld van dit bedrag te bestemmen, voor afschrijving op gebouwen f 49.789.18, voor de extra-reserve f 404.812.83 en voor de verzekerden f 510.410.83. --- Ongeval. BEETGUMEKMOLEN. Den arbeider S. P. alhier overkwam een leelijk ongeval. Terwijl hij met de eg het land bewerkte, geraakte het paard met de achterpooten over de strengen, waardoor het woest werd. Bij de pogingen om (liet dier in bedwang te houden, viel P. in een greppel, terwijl het paard de eg over hem heen trok. Op de aangrenzende landen werkzame arbeiders vonden P. bewusteloos, hevig bloedend uit vele wonden en met geheel verscheurde kleeren. De gekwetste werd naar de naaetbijzijnde woning vervoerd, waar de in allerijl ontboden geneesheer hem verbond. Vervolgene werd hij per auto naar 'huis gebracht. Hoewel hij ernstig gekwetst is, bevindt de patiënt zich redelijk wel. --- Bond van hoofden van gemeentewerken. LEEUWARDEN, 1 Juni. De afd. Friesland van den Bond van hoofden van gemeentewerken hield hier heden jaarvergadering onder voorzitterschap van den heer K. Straatsma van Heerenveen. Het ledental bedroeg 37. Er zijn 176 plannen en bestekken opgenomen. Dit jaar zijn 15 wierken uitgeleend. Zes nieuwe plannen zijn ingezonden. Als bestuurslid werd herkozen de heer A. Zondervan. De voorzitter hield een inleiding over het onderwerp: „Het inrichten van de boekhouding voor gemeentewerken". Gestelde vragen werden beantwoord. De heer W. van Eijck van Heslinga te Leeuwarden hield een inleiding over: toepassing van verschillende systemen van centrale verwarmingsinstallaties voor gebouwen en woonhuizen". --- Ongeval. HASKERHORNE, 1 Juni. Bij het verrichten van werkzaamheden op hei laud had de veehouder A. alhier het ongeluk van den wagen te vallen en daarbij een pols te breken. --- Receptie ten gemeentehuize. Reeds vroeg was te merken, dat er wat bijzonders aan de hand was; de talrijke uitgestoken vlaggen gaven een feestelijk aanzien, terwijl bij den ingang van het gemeentehuis op het bordes een fraaie eerepoort was opgericht. Het gemeentehuis zelf was door de zorg van het personeel en de ambtenaren in een prachtige feestzaal herschapen. De zalen waren kwistig met groen, bloemen, palmen en vlaggen versierd, terwijl de door het G.E.B, aangelegde kunstverlichting een schitterend effect maakte. In de tuinvijver was een draaiende fontein opgesteld, welke door schijnwerpers belicht, een fantastische aanblik bood. Alle raadsleden en gem. personeel, benevens afgev. van corporaties en belangstellenden hadden zich reeds in de raadszaal verzameld, toen de jubilaris met gezin arriveerde. Namens den Raad sprak weth. Vogelzang den heer W. hartelijk toe, hem toewenschende, dat hij nog lange jaren tot heil der gemeente moge werkzaam zijn. Namens de ambtenaren en het gem.personeel sprak de secretaris, de heer C. Kruizinga, welke gewaagde van de goede samenwerking en verstandhouding tusschen burgemeester en personeel. Namens dit personeel bood spr. den jubilaris een divan aan. De heer Hiemstra van Kollumerzwaag sprak namens de B.V.L. en de heer Vries van Westergeest namens het Motorcorps; beiden boden een bloemstuk aan. Ook weth. v.d. Schaaf en meerdere raadsleden gaven uiting van hoogachting, die men den burgemeester toedroeg, en spraken de beste wenschen uit. De heer Tamsma voerde het woord namens de beide plaatselijke muziekcorpsen, welke den jubilaris een serenade brachten en een bloemenmand aanboden. Verder spraken nog de heeren G. Feitsma, Ds. Mout namens de Geref. kerk; burg. Eringa en Oosterhof van Achtkarspelen en West-Dongeradeel als collega's en de heer Groen, oud-secr. van Dantumadeel, bij wien de jubilaris zijn opleiding genoot. Ten slotte dankte de jubilaris allen voor de hem gebrachte hulde en betoonde belangstelling. De raadsleden en het gem.-personeel bleven hierna nog geruime tijd gezellig bijeen. Behalve de reeds genoemde, waren nog bloemstukken ingekomen van mevr. Baronesse van Weideren Rengers te Veenklóöster, de Coöp. St. Zuivelfabriek Huisternoord te Oudwoude, de fam. Wassenberg enz., terwijl ook talrijke schriftelijke gelukwenschen inkwamen. Het was een zeer geslaagde receptie, waarvoor de regelingscommissie alle lof toekomt. De muziek liet zich af en toe hooren, waarbij het Wilhelmus staande werd meegezongen. In de plaats heerschte een gezellige' drukte. --- Jubilé Burgemeester Woldringh. KOLLUMERLAND. De heer J. J. Woldringh, burgemeester dezer gemeente, herdacht gisteren den dag, dat hij voor 25 jaar als zoodanig werd benoemd. Hij werd den 7en Febr. 1876 te Blokzijl geboren en genoot zijn opleiding aan de secretarieën te Dokkum en in Dantumadeel, terwijl hij vervolgens als ambtenaar werkzaam was in de gemeente Opsterland. 21 Febr. 1902 volgde zijn benoeiSing tot burgemeester van Schiermonnikoog. Vier jaren later, 1 Juni 1906, werd de jubilaris tot burgemeester der gemeente Kollumerland benoemd, waar hij den sden Juni werd geïnstalleerd. Bij zijn 25-jarig ambtsjubileum op 21 Febr. 1927 is de heer W. door de burgerij op spontane wijze gehuldigd. In een daartoe belegde samenkomst ten gemeentehuize is toen door den loco-burgemeester, de heer C. Boonstra, in een uitvoerige rede gememoreerd, wat tijdens het bewind van den heer W. is tot stand gekomen, en de moeilijkheden, welke vooral in de oorlogsjaren, moesten worden ondervangen. Zooals we de vorige week meldden, wenschte de jubilaris dezen dag zonder veel drukte te doen voorbijgaan. Dat het echter niet geheel onopgemerkt is gegaan, bewees wel de dag van gisteren ten gemeentehuize. --- Het leven was haar een last. Waartoe neerslachtigheid kan leiden. Een eenzame weduwe van 70 jaar, die alleen en verlaten ergens buiten leeft, had hevige rheumatiek in handen en knieën, en geen middel mocht baten. Is het te verwonderen, dat zij neerslachtig werd en radeloos?, Gelukkig probeerde zij toen het eenige middel, dat haar weer overeind kon helpen t Kruschen Salts. „Ik wilde U toch even met een paar woorden schrijven, hoe Kruschen Salts- mij geholpen heeft. Ik ben weduwe en 70 jaar oud en toen ik met Kruschen begon waren mijn gewrichten erg stijf en ik matiek in handen en knieën. Ik gebruik Kruschen nu ongeveer twee jaar en heb tegenwoordig maar heel weinig rheumatiek. Eigenlijk meestal heelemaal niet en mijn gewrichten zijn veel soepeler» Maar 't ergste van alles was, ik had vroeger geregeld vreeselijke vlagen van neerslachtigheid — ik woon alleen in een eenzame streek — zoo erg, dat ik bang was om bij de rivier te Wandelen die dicht langs mijn luiis loopt, uit angst dat ik er dan in zou springen om zoo een eind aan aUes te maken. Ik ben blij, dat ik dergelijke ideeën nu nooit meer heb. Een feit is, dat iedereen mij nu beschouwt als een heel opgewekte kameraad. Mevr. E. A. C. De meest voorkomende oorzaak van neerslachtigheid is constipatie — een verraderlijke klacht, omdat de lijder het zelden in verband weet te brengen met de gevolgen. Hij weet niet, dat constipatie beteekenf een gestadige ophooping van lichaamsgiften, die den geest versuffen, de zenuwen ondermijnen en de algeheele veerkracht vernietigen. Kruschen helpt lever en nieren om hun natuurlijke werking op natuurlijke wijze uit te voeren, het verwijdert zacht' maar volkómen alle giftige afvalproducten en zorgt voor een zuiveren bloedstroom. Daarom hoeft U, wanneer U geregeld Kruschen neemt, nooit te weten, wat melancholiek beteekent en U zult zich nooit „zenuwachtig" voelen of terneergeslagen. Kruschen Salts is uitsluitend verkrijgbaar bij alle apothekers en drogisten è f 0.90 eu f 1.60 per flacon. (Adv ) ---