ongeduld en de nieuwsgierigheid, waarmee hij allicht mijn komst had staan of loopen afwachten. Ik stond me juist af te vragen wat zijn volgende zet zou zijn, toen de groote pianist, met een triomfantelijk luid aceoord, zijn uitvoering eindigde. Een uitbundig en lang uitgesponnen applaus beloonde hem en terwijl hij stond te buigen en zoo de aanc' :cht van alle aanwezigen tot zich trok, glipte ik uit n.ijn schuilplaats achter den pilaar weg en wist door handig manoeuvreeren de deur te bereiken, waar nicht Alice zich geposteerd had. „En.... hoe heb je dat gevonden?" vroeg ze opgewonden. „Ben je niet blij, dat ik je mee naar beneden genomen heb?" „Heet blij," zei ik.. „Ik dacht niet dat 't zoon interessante avond zou worden." „Wat heeft je oom van je laatkomen gezegd?" Vroeg ze. „Heeft hij je een flink standje gegeven?" „Een vriendelijk standje," zei ik. „Hij weet dat ik te zwak ben voor een hardhandige bewerking" Nicht Alice keek me wantrouwend aan. „Ik begin aan je waarheidsliefde te twijfelen, Richard," zei ze. „Ik geloof dat je je veel zieker en zwakker voordoet dan je werkelijk bent." „Ik herhaal alleen wat de dokter gezegd heeft," protesteerde ik. „Hij heeft me verteld, dat ik ziek ben en ik haal 't natuurlijk niet in mijn hoofd om met een man die veertien letters achter zijn naam heeft, van opinie te verschillen." Ik wachtte even. „Ovfer mannen gesproken," ging ik dan voort, „is die dikzak daar, die Mr. Van Wijk, over wien oom Joseph het gisteren zoo druk gehad heeft, de Hollandsche papierfabrikant, die hem onder het motto collegialiteit 'n flinke concurrentie aandeed?" Mijn metgezellin knikte. „Ja," zei ze, „dat is dezelfde en om je de waarheid te zeggen" — ze liet haar stem dalen tot ik haar nauwelijks verstaan kon — „vind ik dat nu den griezeligsten en onsympathieksten man die er bestaat." „Waarom?" vroeg ik quasi verwonderd. „Hij ziet er zoo goedig uit." „Om te beginnen," gaf ze ten antwoord, „omdat ik geloof dat hij ons voor den gek houdt. Die man is geen Hollander, 't is een Pool." „Je mag niet alleen op het uiterlijk afgaan," zei ik. „Dat type vind je niet alleen in het Verre Oosten. Die zie je overal." „Maar ik ken hem," hield ze aan. „Je oom heeft hem een paar weken geleden meegebracht en toen is hij blijven dineeren. Je ziet dadelijk aan zijn manier van eten dat 't een Pool is" „Komt hij dikwijls op Canford House?" informeerde ik. „Neen, dat niet. Hij was er toen voor het eerst, dat weet ik, omdat hij zoon verbazend groot belang in de meubelen en schilderijen stelde. Het was bepaald opvallend " Ze hield midden in haar zin op bij het zien van een in alle opzichten kolossale dame, dio, met een miniatuur echtgenoot gehoorzaam achter zich aan, onzen kant kwam opstevenen. „Sir Henry en Lady Cranstone," fluisterde ze me opgewonden toe. „Intieme vrienden van je 00m.... zijn vanavond speciaal voor jou hier." Ik geloof wel dat er menschen bestaan — menschen van een zéér bijzondere mentaliteit — die de bewerking: gecomplimenteerd worden en voor den held van den dag spelen, zonder een spier van hun gezicht te vertrekken, verdragen. De fee, die dat soort eigenschappen voor 't cadeau-geven heeft, moet bij mijn geboorte ontbroken hebben, want ondanks mijn goeden wil en mijn werkelijk verlangen, om mijn oom on verdere familie plezier te doen, werd het volgende half uur voor mij een ware marteling. De Cranstones bleken de voorhoede te zijn van een heel leger vreemden — die allen zonder uitzondering over een respectabelen woordenvloed beschikten en, eveneens zonder uitzondering, buitengewoon veel belangstelden in tropische onderzoek-expedities. Weliswaar bleek een groot aantal niet bepaald welingelicht ten opzichte van het speciale gedeelte van Moeder Aarde, waar ik al die interessante dingen uitgevoerd had, maar dat maakte hun enthousiasme geen graad koeler noch verminderde hun ellenlange felicitaties ook maar met één centimeter. Uit een soort van piëteit voor nicht Alice, die glom van vreugde en trots, deed ik mijn uiterste best mijn rol goed te spelen. Maar dat viel niet mee en toen ik, na een half uur, drie dozijn verschillende menschen de hand gedrukt en tegen ieder van de zes-en-dertig wat interessants gezegd had, waren mijn goede voornemens verdwenen en had ik nog slechts één wensch: er van door te gaan met stille trom, of, als 't niet anders kon, ten aanschouwe van de geheele bende. Gelukkig hield het onverwacht weer ten tooneele verschijnen van Mr. Bormovitch me van een dergelijken gezelschaps-faux pas terug. Ik wachtte, tot aller aandacht zich op het podium geconcentreerd had en glipte toen onopgemerkt naar een van de zijdeuren, die, als mijn herinnering van drie jaar geleden me niet bedroog, naar lagere regionen en zoo naar het achterplein voerde. Het was te laat om nog te ontsnappen, maar voor het oogenblik was ik met het bereikte resultaat al meer dan tevreden. Zoodra de gelegenheid gunstig was, kon ik verdwijnen en het aanhooren van goede muziek was, voor een paar minuten, eerder een geestelijke verkwikking dan een straf. Ik ging op mijn teenen staan en keek oplettend bet zaaltje rond — geen spoor van Jack Knight! Hij had me verteld, dat hij komen zou, als hij uit het Lagerhuis „weg" kon en ofschoon ik niet van plan was hem iets te vertellen zonder de toestemming van Faith, hoopte ik toch, dat hij mij op één of twee punten — in hoofdzaak dingen, die de Olsens aangingen — door zijn professioneele ervaringen zekere inlichtingen zou kunnen geven. Maar ik ontdekte hem niet, hoe ik ook zocht en uit verveling hervatte ik mijn bezigheid van het eerste piano-recital: het bestudeeren van Mr. v. Wijk, die van de plek waar ik nu stond, er als een weldoorvoede gorilla uitzag. Het was duidelijk te zien, dat piano-muziek niet een van zijn liefhebberijen was en uit het ontevreden gezicht, dat hij zette en de onrustige manier waarop hij voortdurend om zich heen keek, trok ik de conclusie, dat hij mij zocht. Het vooruitzicht op een hervatting van ons gesprek was bepaald aanlokkelijk, maar bij nader inzien leek het me toch maar beter om buiten schot te blijven tot ik wat beter op den toestand ingesteld was. Hij zou bij een debat, waar het op slagvaardigheid van geest aankwam, een niet te onderschatten tegenstander zijn en waar er voor Faith zooveel op het spel stond, was ik niet van plan iets te riskeeren. En dan, juist omdat hij zoo geweldig vervelend keek, leek het me niet onaardig om hem nog een uurtje, in de ijdele hoop op een hernieuwing van onze kennismaking, in het stampvolle en gloeiend-warme zaaltje te laten rondloopen. Ik wachtte met ongeduld op het einde van de lange piano-sonate. Eindelijk was het zoo ver en op hetzelfde oogenblik, dat het slotaccoord klonk en mijn medegasten aan een energiek applaus en een even energiek uitrekken van hun halzen begonnen, draaide ik voorzichtig den deurknop om en glipte door den breeden kier de gang in. Met een paar stappen stond ik voor een tweede deur, een soort van tochtdeur, en toen ik die openduwde, kwam ik in de hal van het achterhuis, een vrij groote ruimte, met druk dooreenloopende bedienden, want over een kwartier zou er gesoupeerd worden. Ik had geluk.... de eerste die ik tegenkwam was het kamermeisje, dat me dien avond had binnengelaten. „Hallo, Susan," zei ik. „Ik zocht je juist. Waar heb je mijn hoed en jas gelegd?" „In de garderobe, meneer," was het antwoord. „Zou je ze dan weer eruit willen halen," vroeg ik. „Zonder drukte te maken zóó, dat zoo weinig mogelijk menschen het merken?" „Natuurlijk, meneer. Maar u gaat toch nog niet weg? Er is nog niet eens gesoupeerd." „Ik moet wel," zei ik vertrouwelijk. „Dokters voorschrift is: vroeg naar bed, en als de dokter het zegt, moet je 't doen." Ze keek me medelijdend aan. „Dan haal ik ze nu meteen even, meneer Moet er soms ook een taxi besteld worden?" „Nee," zei ik. „Ik heb nog net kracht genoeg om loopend thuis te komen. Haal jij nu maar mijn hoed en jas.... dan snij ik stilletjes uit." Toen ik de zijgang uitkwam, zag ik juist een paar late gasten uit hun auto's stappen en de stoep opgaan. Met een blij gevoel, dat ik aan het genoegen om aan hen voorgesteld te worden, tenminste ontsnapt was, stak ik het plein dwars over. In de betrekkelijk koele buitenlucht en met niet meer de drukte van al die gasten om me heen, kon ik opeens veel scherper denken dan in de benauwde atmosfeer van de muziekzaal. Nu leek 't me, dat mijn ontmoeting met Mr. v. Wijk het beste was dat me had kunnen overkomen. Hoe gevaarlijk hij ook als tegenstander mocht zijn, het feit, dat ik zijn stem herkend had en nu wist wie hij was, legde meer gewicht in de schaal dan welke overweging ook. Tot dusver had ik in de positie verkeerd van een man, die in het donker moet vechten, die niet weet van welken kant de volgende slag komen zal. Maar na de ontmoeting van dien avond was ik er zeker van, dat v. Wijk en Olsen mijn twee voornaamste tegenstanders waren, en dat weten gaf me een gevoel van zelfvertrouwen, dat een buitengewoon aangename afwisseling was na de onrust en onzekerheid van de laatste paar dagen. En daarbij had ik op één punt een grooten voorsprong op hen. Ze hadden er geen flauw idee van, dat ik bij hun interessant gesprek in de bioscoop luistervink gespeeld had. Waarschijnlijk dachten ze allebei dat ik uitsluitend op verzoek van Faith het document in bewaring genomen had en dat aan die handelwijze geen enkel ander motief dan ridderlijkheid tegenover een knap meisje ten grondslag lag. Het merkwaardige bezoek van Rachel Olsen was een bewijs voor de juistheid van die zienswijze. In de overtuiging dat ik uiterst gevoelig was voor vrouwelijk schoon, hadden ze haar naar me toe gestuurd, om zoo te weten te komen of ik het papier nog in mijn bezit had en eveneens in de overtuiging dat ze hun doel bereikt hadden, zouden ze wel niet lang wachten voor ze hun volgenden „zet" deden. Eigenlijk was het vreemd, dat Olsen me nog niet met een bezoek vereerd had, maar dit wat onbegrijpelijke uitstel was, evenals mijn aanwezigheid in de bioscoop, uitsluitend in mijn voordeel. Ik was nu veel beter in staat hen te staan dan vóór de receptie en met die overtuiging als troost ging ik Buckingham Court in en liep de trap naar mijn appartementen op. Het eerste wat me opviel, toen ik de deur opensloot, was de eigenaardige lucht die er in de kleine hal hing. Het was een luchtje, dat me om de een of andere reden bekend was, maar toen een paar keer energiek opsnuiven geen oplossing van het raadsel bracht, liep ik de hal door naar mijn werkkamer en draaide het licht op. (Wordt vervolgd). --- „Ben jij het, Jan?” ...1.... ja!" hoeft niet zoo voorzichtig iben alleen de leuning noi ■I. Morgen doen ze de (rap paal" Lustige Kohier Zeitung, Keulen. Hel romantische meisje: „Wal vervelend dal je zoon akelig die moet hebben!" Passing Show, Londen. „Voor den kleinen dienst, dien je mij bewezen hebt, kl ret." ~Neemt u liever uit mijn E kok*' i r." Hummel, Hamburg. Hij: „Do kranten schrijven over je." Zij: „Van mij? Onmogelijkl" Hij: ~Ze zeggen: er zijn teveel vrouwen op aarde!" 'hierin Meschino, Milaan. Kellner: „U bent nu al twee uur aan het telefonei daan anderen te wachten," Student: ..Ik ben mei mijn vader in gesprek. Ik moei geld hebben om de rekening bier te betalen!" Buen Humor, Madrid. --- VAN EN VOOR DE VROUW REISJAPON VOOR MOEDERS. 421 Moeders, die met hun kleintje op vacantie zullen gaan, zullen met dit model zeer in hun schik zijn, want de zij-sluiting zal voor hen van groot gemak blijken, wanneer baby aankondigt, dat het „etenstijd" is. De taille van het bovenstuk is gehecht aan den drie-deeligen rok, welke over-elkaar-slaande voorpanden heeft, die bij het bovenstuk aansluiten. Een eenvoudige garneering van contrasteerende stof en daarbij behoorende uitstaande manchetten, zal het geheel een fleurigen indruk geven. Indien men zulks prefereert, kan men de lange mouwen gemakkelijk zelf vervangen door korte, waarbij dan natuurlijk de manchetten achterwege gelaten worden en eventueel kunnen worden vervangen door een omboording als bij de vierkante halsopening en in het middel. Knippatronen voor de maten 42—44— 46—48 kan men bestellen onder opgave van no. 421. Kosten 55 cents. --- JURKJE VOOR KLEINE MEISJES. Het kinderpatroon, dat wij voor deze week uitzochten, is oon lief jurkje van geborduurd mousseline of voile, de modestof. Het model beoogt vooral de luchtigheid bij warme dagen, hetgeen spreekt uit de min of meer lage en breede halsopening en de korle pofmouwtjes. Er ontstaat oon weinig ruimte in het bovenstuk door de twee plooitjes aan oorzijde van het middel. Hot rokje bestaat uit een rechte wijdte borduursel, welke in het middel ingenomen is on aan het bovenstuk pht wordt. Hot cointuurtje verbergt de hechting van rokje aan bovenstuk. Knippatronen voor den leeftijd van 4 tot 5 jaar, kan men bestellen onder opgave van no. 422. Kosten 40 cents. --- KINDEREN EN DIEREN. Het is jammer, dat aan de combinatie kinderen en dieren over het algemeen nog niet die aandacht geschonken wordt, welke zij wel verdient. Welk een verdrietig gezicht is het, een kind luid schreeuwend en angstig de vlucht te zien nemen voor een goeden ouden lobbes van een hond, die niet andgrs beoogde dan een kennismaking en de daaraan hopelijk verbonden streeling van een aai over kop of schoften. Verwonderlijk is dit geenszins, want onze Westersche samenleving, vooral die in de groote steden, geeft weinig gelegenheid kind en dier tot elkaar te brengen. Dikwijls evenwel ligt do oorzaak van kindjes wanhopigen angst in het verkeerde optreden van onverstandige ouders, die vertellen van „groote" honden, die „bijten", een verhaal dat dikwijls gehouden wordt op wandelim gen met vader of moeder. Plotseling komt aan het einde der straat een flaneerende waf-waf om den hoek. — Kom gauw hier, roepen de ouders het kind dan toe, — daar heb je het al, straks komt die „groote" hond op je af en „bijt" je. Verschrikt en geïmponeerd door dat „groote bijtende", snelt de dreumes om bescherming terug naar vaders en moeders hand, die dan triomfantelijk kijken door het gelukken van hun list. Kindje intusschen volgt met een kloppend hartje de bewegingen en de richting van den naderbij komenden hond, die waarschijnlijk geen oogenblik op de passeerende menschen letten zal. Doet hij dit wel en volgt hij daarbij zijn aanhankelijken aard, dan is daar al da- delijk het gevolg van het domme en kortzichtige optreden der ouders. Vriendelijk kwispelstaartend komt Fidel naderbij en hoopt op een vriendelijke attentie of een prettig .voord, waar juist honden zoo gevoelig voor zijn. Vader noch moeder denken meer aan den hond, die daarstraks nog aan het einde der straat liep. Zij zijn reeds lang weer in druk gesprek gewikkeld. Dichter en dichter komt Fidel en wat is natuurlijker, dan dat hij zich het meest en onmiddellijk aangetrokken voelt tot het kind, dat blijken geeft van alle attentie alleen op hem te concentreerden? Nog vriendelijker en hartelijker zwiept Fidel's staart en hoopvol en vertrouwelijk schuift hij zijn vragenden kop met de zachte oogen binnen kindjes bereik. Een doordringende gil van de kleine doet hem echter verschrikt door de achterpootten zakken, om vlak daarop stom verbaasd een wandelstok of manncnbecn snel te ontwijken. Kindje huilt en volgt met angstige oogen den vluchtenden hond. — Flauwe meid, of bange jongen, zogt vader dan verwijtend. Het iè een volkomen chaos! Hot dier moest een afstraffing ontwijken, dio hij niet verdiend had on niet begreep. Hel kind hoort zich verwijten angst to hebben voor oen gevaar, waar do ouders zelve hot opmerkzaam op maakten. Hoc voel verstandiger zou hot gev zijn, als vader of moedor Fidel kalmpjes over den koj) geaaid hadden, om lo laten zien, dat de grootste hoi niet bijten, als je lief voor ze bent. --- JAPON VOOR DAMES VAN IEDEREN LEEFTIJD. 423 Dit is een werkelijk allerschattigst motel, dat zich bovendien bij uitstek leent om er uw beste japon van te maken. Het lange en spitstoeloopende front is een uitmuntende vinding voor korte en meer gezette figuren, voor wie het effect van „lengte", dat het teweeg brengt, altijd een groot voordeel is./ Wij vestigen er uw aandacht op, dat het voorpand loopt vanaf deV-vormige halsopening naar den geplooiden rok, maar dat aan de achterzijde de rok in het midden aan het bovenstuk bevestigd zit. Wij adviseeren voor deze japon bedrukte zijde, marocain of gebloemde voile-stof. Dit patroon is een van laatst•uitgekomen modellen der nieuwe mode. Knippatronen voor de maten 42—44— 46—48 kan men bestellen onder opgave van no. 423. Kosten 60 cents. --- TWEELINGEN. Men ziet het niet dikwijls, een tweeling, maar waar zij zich vertoonen, brengeii zij een vroolijke verbazing teweeg. Meestal zijn zij van het zelfde geslacht en dan blijft de gelijkenis langer verwarring stichten, dan wanneer het een broertje en een zusje geldt. Zoo sprekend is meermalen de overeenkomst in uiterlijk bij tweelingen, dat in het eerste levensjaar, zelfs de eigen moeder zich moet laten leiden door gekleurde lintjes en strikjes, welke op de baby-kleeding dienen te worden aangebracht. Blauwe-jurk-baby is dan Clara en rose-jurk-baby is Yvonne. Is een van de tweelingen een jongen. dan verandert al spoedig, mot don forscheren lichaamsbouw, ook het gezicht. Binnen het jaar krijgt de jongen zekere trekken, die bij het meisje wegblijven, alhoewel onloochenbaar en zeker de verrassende gelijkenis blijft beslaan. Des te opmerkelijker is dikwijls het groote verschil van karakter, dat zich kan voordoen. Zelfs bij tweelingen van hetzelfde geslacht. --- KNIPPATRONEN kunnen l>i.j onzo administratie worden besteld, onder opgaaf van het bij de afbeelding geplaatste nummer en de maat, en toezending van het vermelde bedrag. (Franco per post 10 et. extra.) Ruim acht dagen later wordt het bestelde dan toogezonden. --- EEN MODEPRAATJE. Aan het zonnige strand.... In den winter en het prille voorjaar hebben wij er altijd schik in, dat de mode zoo voorbarig is en maaiiden van te voren de nieuwe modellen aankondigt, welke in de komende, warmer en zooveel aangenamer jaargetijden gedragen zullen worden. Maar het is bepaald onprettig om in het hartje van den zomer aan het koude, gure jaargetijde herinnerd te worden. En toch zijn hier en daar d _ najaarsmodellen van de hoeden al uit. Er is echter één groote troost, ze zijn alleraardigst, die warme, bruine, vilten hoedjes, sommige van het matelot-model, dat we in de zonierhoeden al aantroffen, andere met ronder bol en tamelijk smallen aan één zijde neergeslagen rand met afhangende kleine struisveer. Ook ziet men veel kleinere veertjes als garneering plat tegen den bol aan toegepast; doch genoeg over de vreugden, die de uajaarsmode ons ongetwijfeld bereiden zal. liet is nu nog zomer en wij gaan naar bet strand. Links dus een aardige jurk van witte fijne serge, niet stolpplooien, die den rok de noodige wijdte verleenen. liet lijfje is niet een V-vorniig ingezet bovenstuk. Aan 2 M. stof van 1.40 M. breed heeft men voor dit model (patroon nr. 2835) voldoende. Rechts hebben we een leuke jurk van tussor naturel, bedrukt met kleine bloemfiguurtjes in rood en zwart. Het lijfje loopt door in een basque, met 2 groepen plooitjes van voren. Het bovenstuk is aan den hals niet een knoop gesloten. Aan 3 M. stof van 1 M. breed heeft men voor dit model genoeg (patroon nr. 2836). MADELEIN E. Bovenstaande knippatronen verkrijgbaar a 75 ets. fr. thuis. Te bestellen per postwissel of giro (no. 71512) onder duidelijke vermelding van naam en adres, nummer eu maat (of leeftijd kinderen) bij De Beurs, Amstellaan 06. Amsterdam Z. --- VOOR KAMER EN KEUKEN. Huishoudgereedschap. Ten einde haar werk in het huishouden zooveel mogelijk te beperken, gebruikt de moderne huisvrouw natuurlijk zooveel mogelijk moderne hulpmiddelen. Weet u b.v., dat er driehoekige schuiers, met harde borstels bezet, in den handel zijn, waarmee men alle moeilijke hoeken en gaatjes kan bereiken, vooral bij het schoonmaken van de gepolsterde zittingen en rugleuningen van stoelen, fauteuils, canapé's enz.? Vooral wanneer er geen stofzuiger aanwezig is, vormt zoon driehoekige borstel een uitstekend hulpmiddel. Om te voorkomen, dat er butsen of andere beschadigingen aan de meubels worden toegebracht, zijn er tegenwoordig ook rubber omhulsels, die men over het hout van schuiers en borstels trekt. --- Lichtere ovens. Vooral ovens van kolenfornuizen zijn soms van binnen zeer donker, zoodat men bijna niet kan zien, hoe het baksel, dat er in staat, er uit ziet. En toch moeten we soms in den oven kijken, om te controleeren, hoe het er mee staat. Om nu deze donkere ovens lichter te maken, raadt men aan ze van binnen te beschilderen met alluminimnverf, die een lichte, zilverige tint heeft, die het licht goed weerkaatst. Op die manier is het euvel van den donkeren oven niet een paar dubbeltjes verholpen. De verf wordt doei de hitte niet aangetast. --- HET REINIGEN VAN GESCHILDERD HOUTWERK. Olieverf op deuren, blinden, lambrizeeringen, moet men niet, zooals vaak gebeurt, afwasschen met warm water, zeep en soda, want dat brengt gevaar dat de glans der verf era! gaat. Het i-i beter koud water te nemen, mei 20 gram geest van salmiak op een emmer water. Doffe verf moet men zeer voorzichtig behandelen, naamd „deppen" met in water en wat „Lu drenkte doeken. Vooral voorzichtig en niel le i met zeep en andere schoonmaak-ingrediënten omspring hel vuil nemen zij bij al te overdadig gebruik, veel van de mooie doch dunne verflaag mede. ---