OVER MENSCHEN, DINGEN EN GEBEURTENISSEN --- B^@Él@ÏItan,dpasta <* vetoukk&Byk! --- ;; Het Gemeenteblad t || voor Lemsterland ♦ " zal wederom verschijnen op ♦ il MAANDAG 1 APRIL a.s. J (i Advertenties en veranderde tek J \ [ sten gelieve men iri te zenden vóór i J' Zaterdag 30 Maart a.s. ot wei op te ♦ (i geven aan de Agenten van dit blad + _L ♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ --- DRANG TOT VERNIEUWING IN HET VOORJAAR VJVERAL zijn misstanden 'n deze wereld. Begrijpelijkerwijs, dat men ze ook vindt in de kampen van woonwagens, woonschepen en soortgelijke verblijven van „trekkende Meden". Je zou zoon gemeenschappelijk toevluchtsoord kwalijk anders kunnen noemen dan een verbanningsoord voor lieden, die daar ten gevolge van de maatschappelijke misstanden verzeild zijn geraakt. Het is de vraag maar, hoe zij daar zelf onder staan; voelen zij hun verblijf daar als een schande, ale een tekortkoming of als een zuiver en logisch gevolg van het feit, dat zij het toch niet verder kunnen brengen en •wenschen zij daarom zich met berusting te schikken? Daar zou men lang en breed over kunnen redeneeren, maar het is beter, dit punt op te schorten tot de eindconclusie. D lAeeDS in den nazomer was het merkbaar, dat er iets dreigde, en wel aan de kinderlijke belangstelling, die de stadsche politie aan den dag legde voor het interieur van sommige woonschepen en -wagens. Er was één agent, die zich daarmee speciaal belast voelde en precies alles wou weten omtrent het aantal bewoners en vierkante meiers, de bergruimte, de lekkage, de vaarbaarheid — en hij kwam ook bij mooie Wiep, wier man gemobiliseerd is en die dus alleen huist in een lekkende schuit, wat voor een struische, jonge vrouw bar eenzaam en ongezellig is. Mooie Wiep trachtte den agent vriendelijk te stemmen en schoof een stoel aan, trok hem vrijpostig aan de mouw en lachte met haar fel blinkende oogen. „Zeg eens, lekkere jonge", zei ze, „jullie doen mij niks, hé?" Maar Wiep'e berekening faalde, de poliman wae onomkoopbaar en vroeg, waarom zij niet liever im een huisje aan den wal ging wonen dan in deze vunze omgeving. En dan als vrouw alleen. Nu, wat dèt betrof, de veiligheid, er kon geen vrouw, waar dan ook in de stad, veiliger wonen dan hier in de haven, verzekerde Wiep, allemaal gelijken ondereikaar, geen flauwe smoesjes — en buitendien, zij stond haar man wel. Zij ontblootte haar forschen onderarm en zei, dat ze honderd en veertig pond woog, maar de agent begon ineens uit te pakken over de onhebbelijkheid van sommige kampbewoners, die liever in armoede, vuil en ontbering ten onder gingen, dan zich te laten opnemen in het Stadsverzorgingehuis. Niets mee te beginnen. „En met jou ook niet", zei hij, „het komt met jou hier ook niet goed". Toen zei mooie Wiep kwaad: „Man, hoepel op, en. gauw ook, ik sta nergens schuldig aan". 't Was louter een kwestie van misverstand. Wiep had een speelsche, kinderlijke natuur en daarom deelde de agent haar in bij een categorie vrouwen, met wie zij niets gemeen had. L/E agent klom op den wal en daalde weer af in de kombof van een eveneens alleen wonende buurvrouw, oud en vuil, en bekeek ook dat schip. Het oude mensch voelde gevaar dreigen en verzon instinctmatig het eene mooie verhaal na het andere omtrent haar toekomstplannen en vertelde, dat ze pas thuis was gekomen van haar zonierreizen, die haar een behoorlijk bestaan opleverden, zoodat zij straks in den winter ai et behoefde te bedelen. Dat ze bij open water mieechien in Maart al weer uitvoer, maar zeker niet later dan April, en dus in geen enkel opzicht gevaar voor de stad opleverde. Allemaal praatjes voor medelijdende zielen bestemd, maar aan den stadschen agent verspild. „Je zult hier uit moeten", zei hij, „je woonruimte is veel te krap, wel drie vierkante meter", en daar bleef het bij. Ondanks het heftige betoog van de oude vrouw, dat ze die drie vierkante meter niet begeerde en niet eens wist wat het inhield — hetgeen volgens de-waarheid was. Maar de agent kwam weer bij een naast- Mgger aan boord en luisterde naar andere verhalen over schepen en reizen, die er mee gedaan waren en nog gedaan konden worden. Stoute tochten over de Bergumermeer en zonder een reef in 't zeil te doen, over zware kielen onder wankele scheepjes, genoeg om 't een met 't ander een compleet „Watersportnummer" te vullen. 't Was alsof de vloot geregeld uit- en thuisvoer met die van de luxe jachten en motorbooten uit de andere haven verderop. Die van de burgerij..... \J OK de woonwagens kregen een beurt, namelijk de niet-goedgekeurde, waarin orgelmannen wonen en ondernemers van elijpimrichtingen, degenklimmers, enz. En die van Kryn, den etierenvechte'-. Kryn, de ontzaglijke, de vent, die het op de Vrijdagsmarkt klaar speelt met de kwaadste rakkerts van stieren. Al 6 drie man terugdeinzen of het geval behoedzaam overleggen, dan snelt er iemand al schreeuwende de markt op om Kryn. Kryn moet komen, de matador van alle 6tierenleide-«. de onverechrokkene. En als hij komt, is het vreeselijk om aan te zien, zijn oogen rollen wild, hij ziet rood en brult kreten om zichzelf op gang te helpen. Hij vat het touw en haalt met één ruk den ring tot bloedens toe door den stierensnuit, mept met zijn knuppel op den harden kop en.... het beest is gedwee en volgzaam. „Pas op, Kryn!" Wat zou 't, de stier moet kapot, die moet dood, dien halen ze morgen, misschien vandaag nog, het mes door de strot, maar hèm. Kryn, overkomt niets. Hij beukt een wig tusschen andere forsche ruggen en lendenen en glipt dan snel en zeker onder de stang door. Dat is 't eenige gevaarlijke moment, dat de stier hem kan kraken, maar het versufte beest doet niets en het volgende oogenblik glijden de touwen over de stang en strikken de knoopen vast Nu dan, ook Kryn krijgt aanzegging, lal bij te klein behuisd is, maar daar maalt hij niet om. Ze kunnen hem niets leeren, want hij is alleen maar 's nachts in den wagen en soms ook dan niet. i~ 00 was het begin van de veranderingen in het zwervershonk en hel werd steeds erger, want toen de agent weer verscheen, wae er een opzichter bij hem, die ook maten nam van de woonruimten. Nou, en die mijnheer ging heelemaal niet in op de verhaaltjes, die men hem op de mouw dacht te spelden. Hij mat en mat en noteerde en rookte al maar sigaretten, vanwege de „pestlucht", zooals hij zei. Nu was de bevolking Verslagen, want zij wist, dat het meenens was. Op iets, dat opgeschreven staat, komt een vervolg. En een slot — en maar steeds wordt het erger, daar kun je op aan. Zoo was het ook, want weken later, toen ieder dacht, dat de kust veilig was, kwam er een rijksveldwaehter, die de papieren met de dagvaarding uitdeelde. „Persoonlijk uitreiken", maar mooie Wiep nam niets aan, zei ze. De politie moest het maar bezorgen te Assen aan de kazerne, daar was haar „vent" im de kost; zij wou er geen „gedoente" mee hebben. Het werd op tafel neergelegd In de kombof en ze dorst het niet stuk te scheuren, omdat het wapen er op stond. Nu kwam de geheele troep bijeen en overlegde wat te doen stond. Zouden ze aan de oproeping gehoor geven? Er waren verschillende stroomingen, de eene om het gerecht den voet dwars te zetten, de andere om gedweeheid te betoonen. De orgeldraaier was de man, die zich krachtig uitsprak voor gehoorzaamheid. Want hij vreesde voor de permissie-briefjes; ale je de overheid dwarsboomde, kreeg je nooit weer een vergunning van een of anderen burgemeester. Ergo, je bedrijf was kapot — on hij wekte allen op, om gemeenschappelijk te gaan en zoo door onderliggen steun sterk te staan. De eenling had niets in te brengen. Ze geloofden in hun macht, de stumpers. \J P een guren, wintersenen dag in Februari ondernamen zij, wat hun een offensief toescheen, een massalen uittocht door de witbesneeuwde velden, langs den smallen, bochtenden weg naar de stadsche huizen en de plaats der gezelligheid. Mooie Wiep had den voorstap, de leiding en voorts sterkien ze zich door nog steeds voortdurende gesprekken over hun houding tegen over den Kantonrechter. Er waren zwakmoedigen, die gesterkt, en welbewuste elementen, die geremd moesten worden. Niet te veel, niet te weinig, maar vooral de hoofdzaak steeds voor oogen houden, namelijk dat het schip in goeden staal was, klaar om iedere haven in Friesland te bezeilen. Deze staat van onafhankelijkheid leek hun het sterkste wapen. Toch ontkwamen zij niet aan een zekere beklemming; de zaal was hun te groot, de veldwachter te barsch, want hij gelastte een ieder te zwijgen en verbood zelfs een mompelend gesprek. „Stil daar —• stil daar!" en zoo kwam als vanzelf het ontzag voor de drie gestalten in loga en bef, de stille mannen, die niet eens pinkoogden achter de groene tafel. Ook niet, toen mooie Wiep opgeroepen werd als eerste en de oogen van de geheele kolonie op zich gevestigd wist. De struische vrouw had zich voor deze gelegenheid ge stoken in 'n aechkleurigen mantel, vleeschkleurige kousen en daarover zwarte sokken met enorme gaten op hiel en teenen. Ze lachte onbevangen de deftige heeren tegemoet, de kantonrechter kuchte, daarna griste de mijnheer op den linkervleugel naar zijn pen en die aan den rechterkant neusde in de papieren. Daarna de vragen over het schip. Of het lekte, — dat het niet ruim was, enzoovoorl. „Hindert niets", zei Wiep, „want direct na de oorlog varen we de haven uit en komen er nooit meer terug". Toen glimlachte het gerecht toch en de supporters op de tribune mompelden een woord van goedkeuring. Fiks zoo, dat w onomwonden gezegd. Nóóit meer terug. Maar toen kwamen ze met dat huisje aan den wal. — „Wou u niet liever aan den wal in een straat wonen?" en Wiep draaide haar lachend gelaat naar de vrienden en hield het hoofd schuin. Dat zijn mijn vrienden, scheen ze te willen zeggen, 'k Heb altijd tusschen hen gewoond en wil hun niet ontrouw worden. Of ze ook van plan was, om gehoor te geven aan de ordonnanties van de stad? vroegen de heeren vervolgens, maar Wiep zei. dat haar man eerst thui6 moest wezen uil den oorlog en lachte eens naar de tribune, en kreeg toen te verstaan, dat ze beboet was met twee rijksdaalders en als er niet binnen de drie maanden een nieuwe en groote kombof op de schuit getimmerd stond, zou opnieuw tot vervolging worden overgegaan. IX OU, maar toen was den durfnieten de lust tot lachen al vergaan en werden er geen woorden meer verspild. De oude vrouw ' wam nu voor en raakte heelemaal de kluts kwijt. Zij gaf zichzelf voor vijf jaar ouder uit dan ze was. De mijnheer, die- het van een papier las, zei: „Kom, dat valt u zeker mee?" en toen zei de oude, dat het haar speet; ze meende dichter bij den dood te wezen En gaf hoog op van haar schip en van haar voorjaarsreizen, die nu bepaald heel aanstaande waren. .. De agent diende als tolk en betitelde die reizen ale een soert verkapte bedelarij en noemde het Stadsverzorgingshuis. Wat er aan het schip mankeert, zei de oude, schichtig geworden, zou prompt worden hersteld, als de heeren 't haar maar lieten behouden. Ze slaagde er in, vier maanden uitstel te krijgen en verliet doodgelukkig de zaal. Na haar kwam Kryn, de etierenvechter. die ondanks de stille hulp van de tribune eeir allertreuriget figuur sloeg. Erbarmelijk om aan te zien. De grove roode hand, die hij op den rug hield, schok te trillend heen en weer, zoo erg, dat uit zn gore pet een papierwindsel losschokte. dat zachtkens ritselend op den vloer daalde Zijn stem 6loeg door en hij wist zóó slecht een verhaaltje te verzinnen over een afgekeurden wagen, dat de politie hem moes: lieipen om uit de woorden te komen. Op den middag laat terug hutselend over de besneeuwde weger, naar hun bonte, kale armoede* groeide toch opnieuw het verzet tegen de machten, die in hun oogen hun vrijheid aanrandden. Ü....Ü. --- De Nederlandsche huisvrouw. De bekende romanschrijfster Jo van Ammers—Kuiler heeft in De Tel. een artikel geschreven, waarin zij deed uitkomen, hoezeer de Duitsche huisvrouw zich tegenwoordig op het stuu van kleeding moet behelpen, en zulks ook kan. Van Nederlandsche huisvrouwen heeft zij daarbij een er, ander gezegd, dat verschillende harer naar de pen heeft doen grijpen. Zoo b.v. schrijft M. O. Wageningen - Sanders aan het blad: „Met zeer grote verwondering las ik n uw blad het artikel van mevrouw Van Ammers Kuiler: „Front der Duitsche Huis vrduwen". Verwondering, daar een Nederlandse vrouw klaarblijkelijk beter bekend is met de Duitse huishoudens dan met die van haar eigen landgenoten; anders zou zij weten, dat ook vele Nederlandse vrouwen — zelfs uit de z.g. betere middenstand — haar garderobe ni3t één-, maar wel meer malen vermaken aivorens deze kleren óf verhuizen naar mirider bedeelden, óf we t uitgetornd en vermaakt worden voor de kinderen. Het is niet alleen in mijn eigen huis, dat er steeds versteld, vermaakt en gestopt wordt; hetzelfde zie ik bij diverse kennissen gebeuren. Het zou dus goed zijn dat mevr. Van Ammers— Kuiler zich daarvan eens op de hoogte stelde. De mogelijkheid, dat mevr. Van Ammers—Kuiler misschien toevallig juist in kringen komt waar dit niet geschiedt, geeft haar volstrekt nog niet het recht aldus een totaal-oordeel over de Nederlandse vrouw te vellen. De eis, zich eens meer kennis over de Hollandse vrouw te verschaffen, is dus wel de allerminste die gesteld mag worden aan een Nederlandse schrijfster voor wie Je kolommen van „De Telegraaf" openstaan, te meer, daar op deze wijze, vooral in het buitenland, een mening over de Nederlandse vrouw kan ontstaan, die volkomen onjuist is." Mevr. v. Ammers—Kuiler teekent onder dit stukje aan: „Het spijt mij, dat ik hier geen bloemlezing kan geven uit de stro«m van leerzame en interessante en ook wel eens onvriendelijke en zelfs ietwat hatelijke brieven, die ik naar aanleiding van mijn artikel over het front der Duitsche huisvrouwen heb ontvangen. Tal van Hollandsche vrouwen kwamen mij vertellen hoe goed zijkunnen naaien en verstellen en welk een harde noodzakelijkheid het .voor haar is om zuinig met kleren Ie zijn, om te passen en te meten, om telkens weer van oud nieuw te maken. Op een dier brieven, welke hierboven Is afgedrukt, wil ik gaarne met een paar woorden ingaan. Ik kom waarlijk niet „toe vallig" alleen in kringen waar men geen zuinigheid en overleg kent, zulke „kringen* ken ik trouwens niet, de genoemde eigenschappen worden in.i. niet uitsluitend bepaald door een maatschappelijke positie of financieele draagki_cht, zooals de schrijfster van het bovenstaande stukje meent. Natuurlijk begrijp Ik, dat de inzendster en met haar alle ande.e briefschrijfsters, ovei tuigd zijn, dat een romancière van huishou den niets afweet. Daarom wil ik haar zeggen, dat ik, voor ik mijn loopbaan als schrijfster begon, vele jaren lang als huis vrouw met een zeei klein salaris moest rondkomen en alles naaide en vermaakte voor mijzelf en voor twee snel-groeiende veel-verslijtende jongens. Wie als ik, in de laatste jaren van de vorige oorlog kinderenin-de-groei had, zal zich nog wel herinneren, dat onze huisvrouw-zorgen toen weinig minder waren dau die der Duitsche vrouwen thans. Juist daarom heeft het mij in de huidige tijd zoo vaak getroffen, dat er vele jonge vrouwen zijn, die van huishouden geen begrip hebben en geen naaien, verstellen of kleeren-vermaken hebben geleerd. Ik heb meisjes-studenten gekend, wier jurken ho peloos onverzorgd waren, omdat ze de kunst niet verstonden ze intijds op te frisschen en weer op j.eil te brengen. Er zijn kampioenen in tennis of zwemmen, die geéh kans zouden zien om een japon of een blouse te vermaken. Ik heb dienstmeisjes en werksters gehad (de goeden niet te na gesproken), die hoegenaamd niets van naai- en verstelwerk terecht brachten. Ik ken i een doctor in de letteren, die maandenlang met een jurk loopt, waarin een winkelhaak met wat groote steken is toegehaald. Ik breng den ijverigen, den zuinigen, den knappen naaisters eb verstelsters onde' mijn landgenooten gaarne een eeresaluut ik hoop, dat de br efschrijfsters gelijk hebben en ik ongelijk, dat zij „de Hollandsche vrouw" typeeren en niet de anderen, de gemakzuchtige of de verwende vrouwtjes, voor wie ik mijn stukje schreef Nog even wil ik hier op een ander ver wijt antwoorden, dal van verschillende kanten tot mij gericht werd. Men vraagt mij of ik niet weet, dat er in ons land in ontelbi;'. gezinnen armoede wordt geleden, dat er voor de duizenden werkloozen in dit land vrijwel nooit sprake is van nieuwe kleeren. dat tallooze Hollanosche huisvrouwen, al betrachten ze de uiterste zuinigheid, niet kunnen rondkomen met wat haar man verdient. Ik kan hier slechts op antwoorden dat mijn artikel over de Duitsche huisvrouw bestemd was voor het Vrouwenblad van „De Telegraaf", waarin artikelen over mode en modeshows, over huisinrichting, huisvrouwenproblemen, lichaamscultuur e.d verschijnen. Had ik het onderwerp van Ie sociale kant willen behandelen, dan zou hal in een andere rubriek van de courant heoben behoord. Het zinnetje „Wij hebben het te goed", waaraan velen blijkbaar aanstoot namen kwam in mijn tekst niet voor. De Redactie plaatste dat, om met een ondertitel mijn artikel wat overzichtelijker te maken Ik schreef: „Wij hebbeu het ongelooflijk go-d in ons kleine land " en ik ben overtuigd, dat iedere Hollander, die de toestanden in andere landen kent, dat met mij eens zal zijn. Ik denk daarbij stellig niet alleen aan Duitschland thans in oorlogstijd, maar aan arme landen als Hongarije en Joegoslavië, het vroegere Polen of Italië, waar het grootste deel der bewoners onder om standigheden leeft waarvan wij hier geen begrip hebben. Aan Finland en Noorwegen met hun harde klimaat en schrale bodem zelfs aan het „rijke" Engeland waar de woningtoestanden zooveel slechter en de levensmiddelen van zooveel minder kwaliteit en duurder zijn dan bij ons. Heusch, wij hebben het — in het algemeen gesproken — veel beter dan al die anderen. Laten wij er dankbaar voor zijn." --- Raad Wymbritseradeel. 27 Maart. Een verzoek van de huurders der Woningstichting-woningen te Heeg, om de thans bij hen in gebruik zijnde perceeltjes tuingrond, gelegen bij hun woningen, te mogen blijven gebruiken en niet tot opspuiting daarvan over te gaan, werd, gezien de bestaande plannen, voor kennisgeving aangenomen. --- Arbeiderswoningen. liet bestuur der woningstichting in Wymbritseradeel vroeg toekenning van een voorschot ingevolge de Woningwet voor den bouw van arbeid srswoningen1 voor woningvoorziening. Gebouwd zullen worden 6 woningen te Woudsend en 4 of 2 te Heeg. Voor deze woningen is geen rijksbijdrage in uitzicht gesteld. De bouwkosten worden begroot op f 2600 per woning, verhoogd met f 150 per woning voor het in orde maken van het bouwterrein. Z.h.st. werd besloten de benoodigde gelden toe te staan en de benoodlgden grond te verkoopen voor denzelfden prijs als voor de reeds gebouwde is betaald. --- Wolsurnerketting. De alphabetische voordracht van een brugwachter te Wolsumerketting luidde: 1. B. Veenstra, schipper te Gaastmeer; 2. Inke A. Viseer, schipper te Oppenhuizen; 3. J. Rooda, lijn werker N.T.M, te Uitwellingerga. Aan deze functie is verbonden een jaarwedde van f 1050 plus vrije ambtswoning. De heer Veenstra werd met algemeene stemmen (met een proeftijd van een jaar') benoemd. --- Verlaging maximum verloven A. Het maximum aantal vergunningen is laatstelijk bi.l Kon. Besluit van 20 Nov. 1935 vastgesteld op 8. Het aantal vergunningen, dat thans in deze gemeente wordt geëxploiteerd bedraagt 9, zoodat het maximum nog overschreden is. Er bestaat naar het oordeel van B. en W. geen aanleiding dit maximum nog verder te verlagen. Het maximum aantal verloven A is vastgesteld op 12. Nu intusschen in de praktijk gebleken is, dat een aantal van 10 voldoende is, stelden B. en W. voor aan de Kroon to verzoeken het maximum aantal verloven A vast te stellen op 10, waartoe z.h.st. werd besloten. Extra toeslag dorpsreinigers. De uitzonderlijk strenge winter heeft voor de exploitanten van den reinigingsdienst veel extra werk en onkosten meegebracht. Hetgeen deze reinigers hebben moeten verrichten, verdient, aldus B. eji W., bijzondere waardeering, omdat zoowel de extra arbeid als de daarmede verband houdende onkosten uitgaan boven het normale risico en de prestaties, welke krachtens de Algemeene Voorwaarden voor den Reinigingsdienst aan de exploitanten zijn opgedragen. Zij hebben mitsdien gemeend dat de gemeente zich te hunnen opzichte niet onbetuigd mag laten en een extra toeslag zonder aanzien des persoons in alle opzichten gerechtvaardigd is. Zijstelden daarom voor aan de exploitanten der dorpsreiniging de navolgende extratoeslagen toe te kennen: J. Helns, ressort Gaastmeer f 10; H. Punter, ressort Goënga f6O; S. Langeraap, ressort Hommerts f 60; J. Bekema, ressort Nijland f 100; P. Reljenga, ressort Oudega f 45; H. Schilstra, ressort Scharnegoutum f 45; J. Jellema, ressort Tirns f3O; L. Glashouwer en H. Wlerda. ressort Woudsend f 100; W. Hoogland, ressort Oppenhuizen f 60; totaal f5lO. Aan de uitbetaling dezer extra-toeslagen Is de voorwaarde verbonden dat de reinigers de eventueel door hen aangelegde noodopslagplaatsen vöór 15 April a.s. moeten hebben opgeruimd. Het voorstel werd z.hst. aangenomen, maar de toeslagen zullen eerst worden uitgekeerd na goedkeuring door Ged. Staten. Aanwijzing plaatsvervangend dorpsreinigor #te Tirns, In de plaats van den exploitant van dep reinigingsdienst in het ressort Tirns, die verzocht heeft van zijn verplichtingen te mogen worden ontheven, werd op voorste! van B. en W. tot 1 Januari 1941 als plaatsvervanger aangewezen de heer Bauke de Boer, vrachtrijder te Tirns. --- Schenking twee schilderijen. Van den heer Mr. A. S. Mledema te Heemstede ontvingen B. en W. een schrijven, waarin hij de gemeente ten geschenke aanbood twee groote schilderijen , waarop onderscheidenlijk als hoofdfiguren voorkomen diens grootouders Age Solkes Tromp en Umkje Hijlkos Visser beiden geboortig uit Woudsend en in deze gemeente gehuwd. De schilderijen, in notenhouten lijsten gevat, zijn vervaardigd door den 19en eeuwschen kunstschilder Otto de Boer, eveneens uit Woudsend afkomstig. De stukken bevinden zich in goeden toestand en de directeur van het Frans Hals Museum te Haarlem waardeert ze zeer. Bij gebreke aan opvolgers is hij jp de gedachte gekomen ze aan te bieden aan dezo gemeente, de bakermat zijner grootouders, onder voorwaarde dat de schilderijen oen plaats zullen vinden ten gemeentehuize, zoo eenigszins mogelijk daar, waar de huwelijken worden voltrokken. De burgemeester heeft persoonlijk de stukken ten huize van den heer Miedema bezichtigd en toonde zich daarna zeer vjldaan. B. en W. zijn tot de slotsom gekomen, dat er genoegzame redenen zijn deze stukken van kunsthistorische waarde, waaraan voor deze gemeente iets eigens verbonden is, ten geschenke te aanvaarden, te meer nu eenige vrijheid ten opzichte van d« plaatsing Is gelaten. Aanvankelijk hebben zij dezo plaatsing gedacht aan de beide wandgedeelten aan het einde van de raadszaal. Het is de bedoeling van den heer Miedema, dat de schilderijen gedurende het leven van hem en zn echtgenoote, te hunner persoonlijke beschikking blijven. B en W. stelden voor de schenking onder dankzegging aan den schenker te aanvaarden, waartoe na eenige besprekingen z.h.st. werd besloten. --- Bruintje Beer in Sneeuwland No. 10. — Zoodra de deur van het schuurtje open wordt gemaakt Stormen zes witte honden naar buiten. Vrooljjk blaffend begroeten ze hun meesteres, Die roept: „O gelukkig, ze zijn er alle zes!" Uit een donker hoekje haalt Bruintje de slee te voorschijn, Handig zet Bruintje de honden er voor, het heele span, En als de vrouw terugkomt, Zullen de vluchtelingen al zóó ver weg srjn Dat ze die niet meer pakken kan. --- Berichten uit Stad en Dorp. JAARVERGADERINGEN. Afd. Rauwerd B.v.O.L. RAUWERD, 27 Maart. Jaarvergadering onder leiding van mevr. A. Schaap—Jansma. Ds. Wijbinga van Dronrijp hield een prachtige lezing over het boek „Hilda" van A. de Vries. De afd telt 106 leden. Inkomsten f 364.85, uitgaven f 248.28, batig saldo f 116.57. In plaats van mej. T. v. d, Velde, die niet herkiesbaar was, werd als bestuurslid gekozen mevr. G. de Haan— Bartstra. Mej. T. v. d. Velde werd als dank voor haar arbeid voor de afd. een stoffelijk blijk van waardeering aangeboden. De verkoop van tijdschriften bracht f 6.50 op. --- Het bovenstatelijK Kapitaal. Die uitdrukking bezigden wij kortgeleden in een beschouwing over den internationalen toestand en een trouwe lezeres uit Grouw vroeg nu, wat we daar eigenlijk mee bedoelden, omdat 't in haar omgeving een onderwerp van gesprek was. Wel, er zijn tal van boeken en brochures over geschreven en we zouden kolommen met het antwoord kunnen vullen. Maar onze lezeres zal wel voldoende ingelicht zijn met de verklaring, dat hiermede bedoeld is het z.g. internationale wereldkapitaal, dat zijn winsten en. renten geniet u;t wapenfabrieken, petroleumconcessies en enkele trusts en concerns, die met elkander den wereldhandel en -industrie, in handen hebben en daardoor een internationale macht vormen, die de Staten overkoepelt. --- Coöp. Boerenleenbank, Diever. DIEVER, 27 Maart. Algemeene ledenvergadering onder voorzitterschap van den hr. D, Moes. Het aftredend bestuurslid, de hr. H. Smit, werd herkozen. De plaatsvervangende leden van het bestuur, de heeren H. Weeseling Gzn. en F. Zantinge Jr. werden herkozen. Als lid van de Raad van Toezicht werd herkozen de heer D. Moes. Wegene het overlijden van den heer J. Bennen was er in de Raad van Toezicht een vacature ontstaan. Gekozen is de heer F. Offerein. De bezittingen waren f 594.460.84, de schulden f 593.515.20, saldo winst 945.64. Reservefonds f 2.109 23. Ontvangsten f 425.278 26 uitg f 406.387.83. Op reserve gebrachte winst f 1.549.06. Inhoud kas op 31 Dec. 1939 f 17 341.37 Op voorstel van het bestuur werd besloten de winst bij de reserve tv voegen. Vervolgens kwam aan de orde de vaststelling van de rente van spaargelden en voorschotten Gezien de onzekere tijdsomstandigheden vroeg het bestuur machtiging, dit aan het bestuur over te laten, wat algemeen werd goedgevonden. Vorig jaar was de rentevoet 3 % voor spaargelden en 3% % voor voorschotten. Door het bestuur werd machtiging gevraagd tot aankoop van een bouwterrein in eigendom toebehoorende aan mej. L. Oosteabrink voor den prijs van f 2000, alsmede machtiging voor het bouwen van een eigen bankgebouw. Dit werd algemeen goedgevonden. Voort© werd vrijheid gevraagd tot medeaankoop van het naast genoemd perceel gelegen bouwterrein van den manufacturier Ph. Zaligman, waartegen nogal werd geprotesteerd, met name tegen den prijs. Na gehouden stemming werd het bestuur ook in dezen gemachtigd voor een redelijken prijs ook dit terrein aan te koopen. Federatie Landarbeidersbond „Sneek e.o.B. WOMMELS, 26 Maart. Jaarvergadering. Ledental gaat voortdurend nog in stijgenden lijn. De kas sloot niet een flink batig saldo. Als bestuursleden werden herkozen de heeren W. Bouma, Wommels, D. Lammertsma, Utens en J. Hoekstra, Sneek Voor kascontrole werd aangewezen de afdeeling Rien. Bondspropagandist J. Lageveen hield een inleiding. Besproken werd steunregeling en arbeidsrecht ; --- BRIEFJES VAN URK. UIT HET LEVEN VAN MEVROUW SNOEK-BAARS. Mevrouw Snoek-geboren Baarsen Leeft als in een blijden roes Zij verwacht — begin April al — Haren éérsten „snoekiepoes"! Mijnheer Snoek maakt' eigenhandig Reeds een zéé-groen wiegje klaar; Mevrouw Snoek, geboren Baarsen Kijkt er met genoegen naar. 't Bedje is van 't zachtste varen, Al het vlechtwerk 't fijnste wier En een strik van echte zéémos Troont aan 't kapje — voor de sier! Scfhomm'lend tusschen een paar steenen Hangt het „luchtig" in het nat. Daag'lijks inspecteeren beiden Of het nog wel stevig zat. Mevrouw Snoek gaat 's middags rusten; 's Avonds doet z' een wandeling; Voedt zich met het beste voedsel Voor den eersten lieveling. Oud-oom Hengel gebiedt stilte! In de kamer van de Zee Hij leeft met het smoek-gebeuren Zéér intens en innig mee. Motor-tuffen is verboden, Als de kle ne baby slaapt.... Oud-oom Hengel wil voorkomen, Dat „Mevrouw" van hoofdpijn - gaapt! Juffrouw Brasem is de baakster, Deftig is het mensch wel niet Maar — bij uitstek paedagogisch, Opvoedkundig, zoo dat niet. Jantje „Stekelbien", het meisje, Dat voor kinderjuffrouw leert: (z' Is zoo wijs met kindren, ziet u) Heeft zich reeds gepresenteerd. Daadlijk werd zij aangenomen; Meisjes zijn in 't Zeeland schaarsch: ',' Heeft haar zilverwitte sehortjes ketjes afgezet met paars. Straks gaat zij ter consultatie Bij den „hommel-bommel"-steen *) Vlet Mevrouw - den kleinen baby Plus de „stroomlijn" zoo metéén! Dokter Vóórn, een man van tijd hoor? 't Is precies te kwart vóór elf — Goud-gebrild — vraagt serieus'lijk: ,Voedt u steeds uw kindje zélf?" Mevrouw Snoek zwemt triomfant'lijk Vlet den baby in haar arm de consultatie-weegschaal. ,Houdt u t wichtje niet te warm!" ,Véél koud water? Dat is goed hoor. ,Is het IJsselmeer al zoet?? ,Laat u maar gerust eens drinken, ,Dat is kostlijk voor het bloed!" ilijnheer Snoek wil zéér nadrukk'lijk, t Snoekje „Esperanto" leert! Doch Mevrouw voelt méér voor 'n cursus ISchrift'lijk) „Veilig Zee-Verkeer". )p het snoekenfröbelschooltje {rijgt zij d' allereerste les: /oor haar snelheid-diepgang heeft ze fog voorloopig maar een zèsü Jaarna moet ze grondig leeren loc de Wet van Uitwijk is; )m de „hoeken scherp" te nemen /eert zij van een oud'ren visch! )uiken kan zij als de beste. )at zij groeit, ligt voor de hand; >p het pleintje speelt z' onvindbaar leeds verstoppertje in 't zand! mdertusschen wacht de visscher let 't spreekwoord'lijk Bóó_e Nètü!? 'ot zij eventjes de vinnen iuiten 't bakermatje zet!!!! MARIAP VAN URK. *) De II- n •, m.nei-eteen ligt ten /esten van i' Vuurtoren en beefl bti inter . wiitóvh wij bln enkorl de .„ |, v, , (l.|'i(Mi. M. v. U. { --- Predikbeurten a.s. Zondag. Opgaven van predikbeurten worden gratis in deze rubriek opgenomen Tijdige inzending wordt dringend verzocht. Van opgaven, die na Donderdagmiddag binnenkomen, kan geen plaatsing in het e.v. Vrijdagsno. worden gegarandeerd. AKKRUM Hv. K. 9.30 ds. v d. Horst. Rechte. Hv. 9.30 (school) de hear v. Wttar, 00-l; 2 u. (kerk) de. Je-bMi-k. Dps. G. 9.30 da. Soutendijk. Gec. G. (Radiostr.) 10 u. en 5.30 leesdieoet. Ger. K. 1.30 dienst in de school. BAKKEVEEN Hv K. 10 u. ds. Bakker. BEETS Hv. K. 9.30 en 7 u. de heer Jullub. BEETSTERZWAAG (Buurt) Hv K. 10 u. de. Domela Nieuwenhuis Nljegaard; 7 u. de. Oldeman. BEN.KNIJPE Hv. K. 19 u. ds. IJpeij. BOORNBERGUM Hv. K. 9.30 da. v. Apeldoorn. BOVENKNIJPE Dps. G. geen dieaist. PEERSUM Hv. K. 7 u. de. Caron, DELFSTRAHUIZEN Hv. K. S Muuri'.inif». ieo(T DONKERBROEK Hv. K. 7 u. ds. Heddiiin®a_ ■ DUURSWOUDE Hv. K. geen dienst. GARIJP Hv. K. 9 u. en 1.30 ds. de Jaghar., Ger. K. 9 u. en 1.30 ds. Reeskamp. GORREDIJK Hv K. 10 u. ds. ten Oever. . Ev. 9.30 en 2 u. de heer Vink. GORREDIJK EN LIPPENHUIZEN Dp« O, Reen dienst. GROUW Hv. K. 7 u. ds. IJsbrandij, paasch- - Bp&l. Hv. Kapel 9.30 de heer Nauta; 7.30 die heer Brouwer. Dps. G. 5 u. ds. Hoekema (Friesche preek).' HASKERHORNE Hv. K. 1.30 ds. v. Stemj)-voort, doop. HEERENVEEN Hv. K. H.veen (Sekt.) 5 n. ds Sepmeijer. Hv. K. aan de Fok 10 u. ds. Bruins, lier K 9.30 en 2 u ds Bouma. Dps G 10 u ds Gosses. Hv. K. Nijehaake 9.30 ds. v. Peteigeim, avm.; 5 u. cand. de Kleine, dankz. Ba.pt. Gem. 10 u. de heer Scho-lte: ' 8 u. jeug-dsamenk.; Dinsdag 8 u evang.samenk. HEMRIK Hv. K. 7 u. ds. Scholten (Frie-• sohe dienst). HOUTIGEHAGE Hv. Ev. 9 u. en 2 u. de heer Hofstra. IDSKENHUIZEN Hv. K. 9 u. ds. de Voe. ' openb. belijden/is, voorb. KATLIJK Hv K ».3o .ie heer tvehbing. KNIJPE Hv. Ev 7 u. de heer Vink. KORTEZWAAG Hv K »._. ds Eppens. LANGEZWAAG Hv. K. 9.30 ds. Sepmeijer. LANGWEER Hv. K. 9.30, doop, en 1.30 ds. - Nieibe-r. LUINJEBERD Ev. 2 u. de hr. Korten, danks;; MAKKINGA Hv. K. 10 u. ds. Bonke. MILDAM Hv K. 130 de het-i t.rhblng. NIEUWEBRUG (lok.) geen dienst. NIEUWESCHOOT Hv K. 1 30 ds Groot. NIJEBERKOOP Ger. K. 7.30 de heer ZUI-stra. NIJEHORNE Hv. K. 9.30 ds. Pijnacker Hordijk. NOORDWOLDE Hv. K. 10 u de Wiersma: OLDEBERKOOP Hv. K. 10 u. ds. Los, koor. Hv Ev. 9,45 de heer v. d. Meulen. , OLDEBOORN Hv. K. 9 30 ds. Raap. OLDEBOORN Ger. K. 9 u. en 1.30 ds. Esseliing. Dps. G. 9.30 ds. S I. v. d. Meulen. OOSTERHAULE Hv. K. 1.30 ds. v. And