Wij tikten nog op den kop: 200 moderne dessins goed afgemaakte iantasiesehorten, ook erg ruime modellen 150 140 119 98 89. 100 prima gemaakte bedde, lakens 160-220, groote maat dus, nu nog per stuk 189. 200 prima sterke witte keper sloopen, per stuk 69. De laatste Zomerlappen en Coupons verkoopen we ver beneden de prijs, op de stoep uitgestald, per coupon voor japon 300 250 200 150 125 100 75. Dus nu of nooit „Alléén de MarKtwinKel" Tandarts VAN DAM GORREDIJK Donderdag Afwezig Belastingaangiften OOSTERDIJK ACCOUNTANT Heideburen 79 Heeren veen Openfa. Leeszaal en BiÜ. Fr. 10. TE HEERENVEEN Ledenvergadering Woensdag 26 Juni 1940, 'sav. 8 uur. Bovenzaal Paul Kruger AGENDA o.m. Verslag 1939. Eek. en Verantw. 1939. Verkiezing van twee bestuursleden. In deze periodieke verkiezing zijn als dubbeltallen ter aanbeveling gesteld: 1. Mevr. A. Meijer.Bouwmsnn. 1. Mevr. N. Revers-Heijmans van den Bergh. 2. Mevr. J. Wilbrenninck-Meijes. 2, Merr. W. J. Van de Geer-Broere. Het Bestuur S. WINKEL, Seer. De kantoren van het NIEUWSBLAD VAN FRIESLAND zijn geopend: B—l2V«, 2-6 uur. »g ZATERDAGS B—l nur. --- 'wÊÊh --- H.H. Adverteerders! Wegens de vervroegde Treinverbindingen dienen opgaven voor Advertenties op den dag der uitgifte UITERLIJK te 10 uur v.ra. in ons bezit te zijn. --- SNEL TEMPO VAN DUITSCHEN OPMARSCH. Op 100 K.M. van Zwitsersche grens. HET DUITSCHE LEGERBERICHT VAN ZONDAG. Het opperbevel van de Duitsche weermacht deelde Zondag mede: Het geheele front van het Kanaal tot aan de Zwitsersche grens stormt zegevierend voorwaarts. Bij de achtervolging van den verslagen vijand in de richting van de Loire wedijveren gemotoriseerde en niet gemotoriseerde groepen in geweldige marschprestaties en halen vaak den vluchtenden en uitgeputten vijand in. Het aantal der gevangenen stijgt voortdurend. Opeenvolgende aanvallen van het luchtwapen werden met krachtig gevolg gericht op de langs spoorlijnen en wegen naar de Loire terugtrekkende deelen van den vijand, ten zuidoosten van Parijs en aan de Boven- Marne zijn sterke gemotoriseerde en pantsergroepen bezig rusteloos naar het zuiden op te rukken. Het plateau van Langres is overschreden. De terugtochtlinies der van Saar en Rijn terugtrekkende Fransche strijdkrachten zijn daarmede doorbroken. De vesting Verdun is met al haar forten veroverd. Ook de sterke fortificaties in de streek van Longuyon zijn genomen. Aan het Saariront is de Maginotlinie tusschen St. Avold en Saaralben doorbroken. De Boyenrijn is ten oosten van Colmar op een breed front in den aanval overtrokken. Gevechtsvliegers en luchtafweergroepen steunden hier met succes het optreden van het leger. Groepen gevechtsmachines, duikbommenwerpers en jachttoestellen vielen overigens aan het geheele front de achterwaartsohe verbindingen viatn dien tegenstander in groten omvang aan. Op talrijke plaatsen werdten mareobjcotaniiee uiiteengedreven en spoorwegtrajecten met bommen verbroken. Ongeveer dertig treinen werden getroffen, verscheidene munditietreLnen vtogen in die lucht. Qe totale verliezen in die tocht bedroegen gisteren veertig vliegtuigen. Daarvan werden 12 in luchitgeveohten, 9 door luchtafweer neergeschoten, de reet werd op den beganen grond verndeldi Zeven eigen toestellen worden vermist. Het Duitsche duilkbootwapen heeft twee nieuwe successen te boeken. Een terugkeerende onderzeeër meldlt het tot zinken brengen van een vol troepenitransportsohip van 12.000 bruto registerton op 30 Mei. Een tweed© diuiiikboot heeft een Britedhen hiuipkruieer van rond 14.000 bruto registerton getorpedeerd. In het fronitibericht van heit D.NB. wordlt er dte aandacht op dat die Duitsche troepen thans op 100 K.M. afstand van den Zwiitsersohen grens staan. --- WIL EEN FRANSCH LEGER NAAR ZWITSERLAND VLUCHTEN? Soldaten uit Genève naar de grens. In Genève doet het gerucht de ronde, dat een Fransch leger, dlat door de Duitschers wordt achtervolgd, op weg is naar de Zwitsersche grens en voornemens ie dieze te overschrijden. Verscheidene Fransche soldaten zouden er reeds in zijn geslaagd zioh tersluiiks op Zwitserecu grondgebied te begeven. --- FRANSCH LEGERBERICHT GEEFT DUITSCHE SUCCESSEN TOE. Het Fransche opperbevel deelde gisteren mede: sedert 24 uur beeft de slag zijn hoogtepunt bereikt. De vijand werpt voortdurend nieuwe troepen en nieuw materiaal in den strijd en voert zijn aanvallen met ontzaglijke kracht uit. Hij is reeds de hoogvlakte van Langres voorbij. Het gelukte den vijand zijn gepantserde verkenningscolonmes tot voorbij Cbaumont te doen oprukken. De vijand is tot in het gebied van Gray doorgedrongem. --- DE ALGEMEENE TOESTAND NA DE VEROVERING VAN PARIJS TREKKEN DE DUITSCHE LEGERS ZEGEVIEREND VERDER. FRANSCH LEGER ZET DEN STRIJD VOORT. • SPANJE NEEMT VOORZORGEN. • HITLER OVER DE BEREIKTE RESULTATEN EN OVER DUITSCHLANDS AANSPRAKEN. • RUSLAND BEZET DE OOSTZEESTAATJES. • Groot nieuws aan alle fronten. De gebeurtenissen van het afgeloopen weekeinde overziende, achten we de conclusie gerechtvaardigd, dat de bezetting van Parijs door de Duitsche troepen, hiet het allerbelangrijkste feit is. Sinds eenige dagen was het ook voor den oppervlakkigen toeschouwer duidelijk, dat de Fransche hoofdstad zoozeer door de Duitschers werd ingesloten, dat het niet mogelijk zou zijn haar een bezetting van de Duitsche troepen te besparen. Na de verrassing van Rouaan, waar de Duitsche stoottroepen wederom met succes de nijptangbeweging hadden uitgevoerd, werd het mogelijk niet slechts een omtrekkende beweging om Parijs te maken, maar ook de stoot naar Hftvre uit te voeren. De bezetting van deze Fransche haven volgde reeds spoedig na den val van Rouaan. De gevolgen hiervan waren veelbeteekenend. Weygand heeft zijn troepen terugtrekkende bewegingen laten maken, omdat het Fransche leger, dat den steun van het Britsche expeditieleger moest ontberen, niet in staat kon worden geacht reeds thans met een redelijke kans op succes tegen den Duitschen aanval stand te houden. De terugtrekkende beweging werd uitgevoerd, in de hoop, daardoor tijd te winnen tot het nieuwe Britsche expeditieleger te Havre aan land zou zijn gezet. Deze hoop is door de Duitschers te niet gedaan en zoodra was dit den Franschen legerleiders duidelijk geworden, of zij veranderden hun tactiek en besloten niet vóór Parijs te vechten, maar het achter de hoofdstad tot het beslissende treffen te doen komen. Ongetwijfeld is het snelle oprukken der Duitschers in den sector van Rouaan en St. Valery oorzaak geweest, dat Parijs voor de algeheele vernietiging is gespaard gebleven. Reeds Donderdagavond moeten, althans blijkens de mededeelingen die de Amerikaansche ambassadeur te Parijs aan Washington heeft doorgegeven, de eerste Duitsche troepen de Fransche hoofdstad zijn binnengetrokken, nadat de regeering kort te voren de wijk had genomen naar Tours, later naar Poitiers en tenslotte naar Bordeaux, waarheen de Fransche regeering ook in 1915 vóór den slag aan de Marne haar zetel verplaatste. Parijs gevallen, dat is een moreele slag in de allereerste plaats en vele Fransehen zullen zich eerst nu de ernstige situatie bewust worden, waarin hun land verkeert. Wat hiervan zij, de Fransche regeering en de Fransche legerleiding, de opvatting huldigend, dat het verlies van de hoofdstad niet het verlies van het land beteekent, hebben besloten het verzet ten Zuiden van Parijs voort te zetten, in de hoop, dat dan Britsche hulp in voldoende hoeveelheid gearriveerd zal zijn, om met meer kans op succes tegen de oprukkende Duitsche divisies stand te houden. Maar reeds hebben de Duitschers hun opmarsen over de geheele linie voortgezet en wordt er in de Duitsche legerberichten gesproken van nieuwe groote successen. De strijd in Frankrijk heeft zijn critieke stadium bereikt. Over de houding van Spanje ten opzichte van het conflict heeft men eenigen tijd in het onzekere verkeerd, doch kort geleden heeft de Madrileensche regeering te kennen gegeven, dat Spanje een politiek van niet-oorlogvoerende zal volgen. Daarmede zou de kwestie afgedaan kunnen zijn, ware het niet, dat de kwestie- Gibraltar ook Spaansche belangen in het geding kan brengen. Nog sterker spreekt dit belang van Spanje, wanneer men de positie van Tanger daarbij in aanmerking neemt. Tanger is reeds zeer vaak in de geschiedenis oorzaak van wrijving geweest. Het behoort sinds de zevende eeuw tot het sultanaat Marokko en heeft in deze en volgende eeuwen een roep gekregen in verband met de zeerooverij, terwijl Spanjaarden en Portugeezen met wisselend succes poogden er hun invloed te versterken. In het begin van de vorige eeuw werd Tanger in de internationale politiek betrokken, toen Frankrijk zich met de positie van het sultanaat ging bemoeien, geïnteresseerd als het wa 9 door koloniale belangen. Wel werden in 1880 de rechten van vreemdelingen vastgesteld, maar de wrijving hield aan, aangezien ook Engeland, dat Gibraltar beheerschte, eenige zeggenschap meende te mogen hebben, terwijl ook Duitschland blijk gaf van zijn belangstelling tijdens het demonstratieve bezoek van Keizer Wilhelm II aan Tanger. Men herinnert zich uit dezen tijd wellicht de conferentie van Algeciras, van 1905, waar de bevoorrechte positie van Frankrijk, reed 9 vroeger door Engeland erkend, werd bevestigd. Van deze positie heeft Frankrijk gebruik gemaakt, zijn invloed te versterken, hetgeen niet zonder botsingen geschiedde, waarvan het Agadir-incident wel het meest berucht is geworden. In 1912 heeft Frankrijk het protectoraat over Marokko afgekondigd, met uitzondering van het gebied van Tanger en de aan Spanjaarden behoorende gebieden. Hiermede werd de open-deur politiek voor het gebied van Tanger in een statuut vastgelegd, dat in 1924 door Frankrijk, Engeland en Spanje werd bekrachtigd, terwijl in 1928 ook Italië tot het bestuur toetrad. Hieruit blijkt wel, dat de positie van Tanger een zeer delicate is, nu drie der deelgenooten in oorlog zijn en elkander de zeggenschap kunnen gaan betwisten uit strategische overwegingen, waarbij Spanje uiteraard in het achterste gelid zou komen, hoewel juist Spaansche belangen hier niet het minst vertegenwoordigd zijn. Het gevaar ziende, heeft de Spaansche regeering de knoop doorgehakt en het internationale gebied van Tanger door 3500 man Marokkaansche troepen doen bezetten, teneinde de neutraliteit van de zone en van de stad Tanger te verzekeren. Voor het oogenblik schijnt daardoor de situatie voor Spanje in gunstigen zin te zijn gewijzigd, tenzij natuurlijk de oorlogvoerenden zich alsnog in Tanger willen nestelen. Dat zal de toekomst moeten leeren. --- HITLERS OPVATTINGEN. Een der opmerkelijkste voorvallen van de laatste dagen is, dat Hitler den bekenden Amerikaanschen publicist Von Wiegand heeft ontvangen en hem zijn meening heeft gezegd over de tot nu toe bereikte resultaten en over de perspectieven voor de naaste toekomst. Het voornaamste van Hitlers verklaringen, die in een speciaal D.N.8.-bericht zijn samengevat, geven we hier weer. Von Wiegand verklaarde het volgende: Hitler begon met de positie van Amerika tegenover Duitschland en met de positie, door hem zelf ingenomen tegenover Amerika. Hij wilde mij er aan herinneren, dat „Duitschland een van de weinige staten is, die zich tot nu toe van elke inmenging in de Amerikaansche verhoudingen heeft onthouden." Vervolgene stelde hij vast: „Duitschland heeft thans, evenmin als vroeger, territoriale of politieke belangen op het Amerikaansche vasteland. Wie het tegendeel beweert, liegt opzettelijk, uit welk motief dan ook. Welke vorm het Amerikaansche vasteland aan zijn bestaan geeft, boezemt ons geen belangstelling in. Dat heeft niet — en hierop wil ik de nadruk leggen — slechte betrekking op Noord-Amerika, maar eveneens op Zuid-Amerika. Ik wil verder opmerken, dat ik niet geloof, dat een leer, ale door Monroe geproclameerd is, zou kunnen worden opgevat als een eenzijdige eisen tot niet-mmenging, want het was niet alleen het doel der Monroe-leer te verhinderen, dat Europeesche staten zich mengen in Amerikaansche aangelegenheden, maar ook, dat Amerika zich niet met Europeesche aangelegenheden bemoeit. Het feit, dat George Washington zelf een waarschuwing van dien aard tot het Amerikaansche volk richtte, bevestigt de logica en het verstandige van deze uitlegging. Ik zeg daarom: „Amerika voor de Amerikanen, Europa voor de Europeanen." Op mijn vraag welk standpunt hij innam ten aanzien van het door Roosevelt aangekondigde en bepleite wapeningsprogramma, antwoordde Hitler: --- Het wapeningsprogramma der Vereenigde Staten boezemt mij geen belang in. Ik zelf werk sedert jaren aan het grootste wapeningsprogramma der wereld en kan daarom vooral fantastische praatjes zeer goed onderscheiden van de werkelijke mogelijkheden van het practische leven. Ten aanzien van dit punt schijnen er zeer fantastische meeningen te heerschen." Ik trachtte den Führer te polsen over zijn opvatting ten aanzien van de verkoop van Amerikaansch oorlogsmateriaal aan de Westelijke mogendheden. Hij verklaarde met groote beslistheid: „De tusschenkomst van Amerika met massa-leveranties van vliegtuigen en oorlogsmateriaal kan de afloop van deze oorlog niet veranderen. Motieven daarvoor behoef ik niet aan te voeren. De werkelijkheid zal daarover beslissen." Op mijn vraag naar de „vijfde colonne" zeide Hitler met een zweem van sarcasme: „Ik kan mij van de zoogenaamde vijfde colonne in het geheel geen voorstelling maken, omdat deze colonne, behalve in het brein van fantasten of als een door gewetenlooze propaganda voor doorzichtige doeleinden uitgevonden spookbeeld, niet bestaat. Ik vroeg hem, of het zijn doel was het Britsche wereldrijk te vernietigen, waarop hij antwoordde: „Het was nooit mijn voornemen of doel, het Britsche wereldrijk te vernietigen." Met klem zeide hij: „Integendeel, ik heb nog voor het uitbreken van de oorlog de Engelsche regeering voorstellen gedaan, waarin ik zoo ver ging, de hulp van het Duitsche rijk voor het bestaan van het Engelsche rijk aan te bieden. Mijn aanbod werd met minachting afgewezen. Ik had van Engeland niets meer verlangd, dan dat Duitschland als gelijk in rechten beschouwd en behandeld zou worden, dat Engeland de Duitsche kusten zou beschermen, voor het geval Duitschland in een oorlog gewikkeld zou worden, en tenslotte, dat men mij de Duitsche koloniën zou teruggeven. En ik zal ze ook krijgen. Men heeft in Londen openlijk verklaard en geschreven, dat het nationaal-socialisme vernietigd moest worden, dat Duitschland verdeeld en volkomen ontwapend en machteloos gemaakt moe6t worden. Nooit heb ik dergelijke bedoelingen en voornemens ten aanzien van Engeland geuit. In deze oorlog zal niettemin iets vernietigd worden, namelijk een kapitalistische clique, die bereid was en is, voor haar laaghartige persoonlijke belangen . millioenen menschen te laten omkomen. Doch dit zal, daarvan ben ik overtuigd, niet door one, maar door hun eigen volken gedaan worden." De Führer verklaarde, dat deze oorlog ongetwijfeld het stelsel van controle ter zee, zooals die thans door Engeland wordt uitgeoefend, uit de weg zal ruimen en dat dit in de toekomst een groote zegen voor de geheele wereld zal zijn. „Wanneer wij de vrijheid der zeeën eischen, dan veistaan wij daaronder het vrije recht van alle niet-oorlogvoerenden, de zeeën in het onderlinge verkeer vrij, onbeperkt en zonder eenige controle te bevaren." Hitler voegde hier aan toe, dat de bepalingen betreffende een inderdaad doeltreffende blokkade, die beperkt blijft tot de kusten der oorlogvoerende landen, door zulk een, door het gezonde verstand ingegeven, verandering niet aangetast worden. De Führer verklaarde: Duitsebland heeft noch territoriale noch politieke belangen in de Middellandsche Zee. In het algemeen wijst het Duitsche volk opvattingen, volgens welke ieder het recht dient te hebben, overal en op iedere plaats te mogen of te moeten meespreken, van de hand. Wanneer eenige volken, Engeland en Frankrijk aan het hoofd, verklaren, uitsluitend in de geheele wereld belangen te hebben, dan is dit een aanepraak op wereldheerschappij, die de ontwakende volken zich op den duur niet laten welgevallen. Duitschland bijv. zal niet dulden, dat in zijn levensruimte een andere mogendheid het voor het zeggen heeft. Duitschland bemoeit zich op zijn beurt ook niet met aangelegenheden, die buiten zijn eigen levensbelangen liggen en die derhalve in de eerste plaats andere volken aangaan. Ik vroeg den Führer, of hij mij niet in korte trekken zijn voorstelling van de toekomstige vrede zou willen meedcelen. Hij was niet geneigd, zich over dit thema nader uit te laten en zeide slechts: Het Duitsche doel komt eigenlijk slechte hierop neer: herstel van de vrede. Want Duitschland heeft niet Frankrijk en Engeland de oorlog verklaard, doch Engeland en Frankrijk zijn onder de belachelijkste voorwendsels de oorlog tegen Duitschland begonnen. Het principieele van deze vrede echter zal steeds het besef zijn, dat er geen werkelijke toestand van vrede kan zijn zonder dat rekening gehouden wordt met de levensbehoeften van de groote volken en dat slechts een absolute domkop zich kan verbeelden, dat een nieuw Versailles beter zou zijn dan Versaillee was. Als belangrijkste oorlogsdoel echter zie ik het uit de weg ruimen van de internationale klieken, die van het ophitsen der volken leven of die de gevolgen van hun eigen politieke onbekwaamheid of van hun economisch onvermogen door oorlog te verbergen of zelfs te herstellen trachten. --- Tot zoover de verklaringen van Hitler. Uit Amerika is daarop geen commentaar geleverd. Van geallieerde zijde is op deze verklaringen terloops gereageerd. Wellicht kon men in de jongste Britsche verklaring over de oorlogsvoering een antwoord zien op Hitlers uitspraak: Duitschland heeft het doel, den vrede te herstellen. De Britsche verklaring wil er blijkbaar geen twijfel over laten bestaan, dat Engeland en Frankrijk met den volledigen inzet van hun vloot in uiterste instantie den oorlog zullen voortzetten. Zulks correspondeert met de verklaringen van Churchill, dat Engeland, ook al moet het Rijk in Europa worden prijsgegeven, vanuit de Dominions den strijd zal voortzetten. Dat schijnt de consequentie te zijn van dezen oorlog. Het is een totale oorlog en het laat zich aanzien, dat de oorlogvoerenden aan dit begrip de meest uitgebreide beteekenis wenschen te hechten. Of de geallieerden er in zullen slagen deze voornemens in hun uiterste consequentie ten uitvoer te leggen, zal de tijd leeren. Voor het oogenblik zitten zij in den hoek, waar de harde klappen vallen en Hitler, wiens legers Parijs bezetten, heeft nog steeds het initiatief. Dit initiatief heeft thans al weer tot nieuwe gebeurtenissen geleid: de zegevierende opmarsen der Duitsche troepen duurt voort; de successen der Duitschers worden door het Fransche legerbericht toegegeven en de ernst van den toestand voor Frankrijk blijkt uit het aftreden van de Fransche regeering, die vervangen wordt door een regeering-Petain. Intusschen richt zich de aandacht naar Oost-Europa, waar de Sovjet-Unie weer aanleiding geeft tot allerlei min of meer fantastische politieke combinaties. Het is verleidelijk, zich daarin te verdiepen. Rusland is weer geworden de groote onbekende in het politieke steekspel van Europa. Molotof heeft de strikte neutraliteit van Rusland geproclameerd. Doch sinds die proclamatie is Italië in den oorlog getreden en hoewel Mussolini geruststellende verklaringen ten aanzien van de randstaten en de Balkanlanden heeft afgelegd, kan toch niet uit het oog worden verloren, dat de B'ilkankwesties door deze oorlogsverklaring nieuwe actualiteit hebben gekregen. Een der meest belanghebbenden is ook Sovjet-Rus-land. Is Moskou nog steeds neutraal? Worden er pogingen gedaan om de regeering der Sovjets op zijn minst tot een politiek van niet-oorlogvoerende te bewegen, gelijk Italië die tot 10 Juni j.l. voerde? Voorloopig heeft Sovjet-Rusland echter andere zorgen en zijn optreden in de Oostzeestaatjes, eerst in Litauen en vervolgens ook in Estland en Letland, doet de .vraag stellen, of Ruslands verlangen naar „een venster op den Atlantischen Oceaan" hier mogelijk van invloed is. --- UIT HET ITALIAANSCHE LEGERBERICHT Luchtmacht valt op verschillende plaatsen aan. Het Itaüiaansche legerbericht van Zondag maakt melding van voortdurende verkenningen aan die Alpengrems. Terwijl die Brilteche radio officieel het verlies bevesMgdle van den kruiser „Calypso", hebben onze duikbooten in den loop van nieuwe zegevierende acties tegen vijandelijke dnikbooten er een tot zinken gebracht, aldus het bericht. De tochfonachit heeft talrijke bombardemeniten ten uitvoer gelegd op Fransche luchthavens en bawenwienken op Corsica en op het arsenaal van Buirmolia (Malta). Een uitgebreide aanvallende actie werd ondernomen met zeventig jachttoesteJilem op die lucMbases van Le Cannet des Maures en Cuars-Pierrefeu in Zuidf-Frankrijk. Veertig vijandelijke vliegtuigen werdien vernieldi. Een groot munitiedepot vloog in die tocht en talrijke branden ontstonden. Vijf Italaansche vliegtuigen..worden vermist. In Noord-Afrika zijn hevige acties gaande tegen Engelsche strijdkrachten, die gesteund dtoor talrijke gevechtswagens gepoogd hadden aan te vallen in de richting van Sidi Azei6. In Oost-Alrifca hebben Italiaansche tochieenheden de tochttbases van Berbera en Mandera gebombardeerd; boven Massaoea werden twee Britsche vliegtuigen, die trachtten binnen te vliegen, neergehaald. In den nacht van 15 Juni heeft de vijand de gebruikelijke vDuchiten gemaakt boven Italië. Op Geniua werdien eenige bommen geworpen, die eenige slachtoffers maakten onder de burgerbevolking. Vier vijandelijke toestellen werden neergeschoten. --- LINDBERGH TEGEN AMERIKAANSCHE DEELNEMING AAN DEN OORLOG. In een radiorede heeft kol. Lindlbergh zich opnieuw gekeerd tegen een inmenging van Amerika in Europeesche aangelegenheden. Hij verklaarde, diat de Amerikanen een einde moesten maken aan bet drijven in de richting van een verwikkeling in dien oorlog in Europa, en aan de „gebaren met het ongeladen geweer". In plaats daarvan moesten zij zich bezig houden met den opbouw van hun eigen dlefensiesysteem, dat Amerika, doordat bet met kleine mumitieleveranties een ondoeltreffend aandeel neemt in den Europeeschen oorlog, onvergeeflijk verwaarloost. Wij hebben zoo zeide Lindlbergh, tegenover Engeland en Frankrijk gediaan wat zij diedtan tegenover Abessimië, Tsjechoslo wakije, Polen, Finland en Noorwegen. Wij hebben ben aangemoedigd te hopen op buip, die wij niet kumen zenden. Het is nutteloos te spreken over het zenden van Amerifcaaunche troepen naar Europa, want zelfs de omleiding van een klein leger zou maanden eischen. Een georganiseerde minderheid), zoo verklaarde Lindlbergh verdier, overstroomt het congres en de pers met oorlogspropaganda en geeft daarvoor groote sommen uit Amerika staat thans op den tweesprong. --- FRANSCHE REGEERING AFGETREDEN. Pétain vormt nieuwe regeering. Volgens uit Genève ontvangen berichten uit Bordeaux is de Fransche regeering gisteravond om 22.30 Fransenen tijd afgetreden. Een nieuwe regeering is gevormd met Maarschalk Pétain als minister-president. Generaal Weygand is plaatsvervangend minister-president geworden. Minister van oorlog is geworden generaal Colson, van luchtvaart de onlangs gepensionneerde generaal-vlieger Pujo, en van Marine de chef van den marinestaf, Darlan. Tot minister van justitie is de vroegere premier en minister van buitenlandsche zaken Laval benoemd. Minister van buitenlandsche zaken is Bausoin, die tot dusver onderstaatssecretaris van buitenlandsche zaken was. Bouthillier is minister van financiën gebleven, terwijl Marquet belast is met de portefeuille van binnenlandsche zaken. --- Rusland bezet Litauen, Estland en Letland. Sovjet-regeering tegen de z.g. Baltische alliantie. Het conflict tusschen Sovjet-Rusland en Litauen heeft zijn ontknooping gevonden. In een officieel Russisch communiqué omtrent de te Moskou gevoerde onderhandelingen werd Zaterdag gezegd, dat Litauen het in den herfst van 1939 met de Sovjet-Unie gesloten bijstandspact op grove wijze heeft geschonden, in het bijzonder door het sluiten van een militair geheim verdrag met Letland en Estland, dat in strijd is met den geest van het Sovjet-Russisch-Litausche bijstandspact. De Sovjet-regeering heeft de arrestatie en dagvaarding van den vroegeren Litauschen minister van binnenlandsche zaken, generaal Skuca, en van d©n chef van politie, Pawaiütis, geëischt, evenals de vorming van een nieuwe Litausche regeering en het recht van doortocht voor Sovjet-Russische troepen overeenkomstig het bijstandspact en in het vereischte aantal. Litauen moet de garantie geven, dat de „provocaties" ophouden, welke bijv. geleid hadden tot de incidenten met leden der Sovjet-Russische garnizoenen in Litauen. De Sovjet-regeering had deze eischen in ultimatieven vorm gesteld. Dit ultimatum is op 15 Juni des morgens om 10 uur geëindigd. Een uur vóór den vastgestelden tijd heeft de Litausche regeering aan de Russische regeering doen weten dat zij alle eischen der Sovjet-regeering aanvaardde. Daarop zijn de Sovjet-troepen Litauen binnengetrokken. De bezetting verliep rustig. Het Sovjet-leger overschreed Zaterdagmiddag 3 uur. de Litausche grens te Eisisjkis, Droeskeninkeliai en Doekstas. De Russen hebben in het bijzonder bezet de steden Wilna, Kaunas, Sjaulen, Ponjwjesj en Raseyny. Wat de andere plaatsen betreft, deze zouden worden vastgesteld door den Sövjetgeneraal Pawlow en den Litauschen opperbevelhebber generaal Vitkauskas. --- Litausche regeering afgetreden. President gevlucht. Zaterdag is de president der Litausche reipubliek, Smetona, naar het buitenland vertrokken. Zijn vertrek achtte de regeering gelijk te staan met een aftreden als president der republiek. De'plichten van den president der republiek worden thans volgens de Litausche grondwet uitgeoefend door Merkys, den minister-president. Smetona is met zijn gezin uit zijn paleis vertrokken. De bevolking spreekt van een vlucht van den president. --- Rede van Merkys. Merkys, die thans de functie van president en premier uitoefent, heeft voor de radio een rede gehouden, waarin hij de bevolking aanspoort de situatie op de juiste wijze te beoordeelen. Wij hebben de overtuiging, zoo zei hij, dat de aankomst van nieuwe Sovjettroepen in Litauen alleen geschied is om Litauen zelf en de Sovjet-Unie een grootere veiligheid te geven. Daarom moeten deze troepen bij ons als een bevriend leger van een bondgenoot beschouwd worden. --- Arrestaties van autoriteiten. De afgetreden minister van Binnenlandsche Zaken, Skucas, en de gelijktijdig ontslagen chef van de staatspolitie, Polvilaitis, zijn gearresteerd en in de gevangenis opgesloten. Verder is de minister van Oorlog, generaal Musteikis, die nog tot het demissionnaire Litausche kabinet-Merkys behoorde, afgetreden. Uit Riga meldt het D.N.B., dat in een communiqué van het Letlandsche tel eg raaf agentschap wordt gezegd, dat Litauen zich niet aangesloten heeft bij het Letlandsch-Estlandsche militaire bondgenootschap van 1 November. Er bestaat ook geen ander militair verdrag tusschen de drie Baltische landen. Dit Letsche bericht spreekt dus de beweringen van de Sovjet-regeering tegen waarvan wij hierboven melding maken. Inmiddels zijn ook eischen aan Esland en Letland gesteld. Te Re val is Zondag, kort voor middernacht, de volgende officieele mededeeling gepubliceerd: De regeering van de Sovjet-Unie heeft beden aan de Estlandsche regeering eischen voorgelegd, welke ten doel hebben de tenuitvoerlegging van het pact van wederzijdschen bijstand tusschen Estland en de Sovjet- Unie te waarborgen. De Estlandsche regeering heeft onder voorzitterschap van den president der republiek de gestelde eischen aanvaard. In verband hiermede heeft de Estlandsche regeering haar ontslag aangeboden, dat de president der republiek heeft aangenomen, terwijl hij onverwijld maatregelen nam voor de vorming van een nieuwe regeering. Sovjet-Russische troepen worden ondergebracht in verschillende centra van Estland, waar zij tot dusver niet geweest zijn. De regeering is ervan overtuigd, dat alle burgers zich bij aankomst der Sovjet-Russische troepen op de nieuwe standplaatsen met de gebruikelijk tegemoetkomendheid en kalmte gedragen zullen. Aan de regeering van Letland is een zelfde nota gezonden. De Sovjet-regeering verklaart, dat Estland en Letland de zoogenaamde Baltische alliantie na de onderteestand met de Sovjet-Unie niet ontbonden, kening van het pact van we 'erzijdschen bijdoch integendeel versterkt hebben door Litauen in dit bondgenootschap te betrekken en door te pogen ook Finland tot de Baltische alliantie te doen toetreden. De Sovjet-regeering kan tegenover deze politiek, die in strijd is met het in het vorig jaar gesloten pact van wederzijdschen bijstand, niet onverschillig blijven, temeer daar zij zelf haar uit de pacten voortvloeiende verplichtingen uiterst stipt is nagekomen. De Sovjet-regeering ziet in de Baltische alliantie niet slechts een gevaar, doch ook een directe bedreiging tegen de Sovjet-Russische grenzen. Derhalve acht de Sovjet-regeering de volgende minimale eischen absoluut noodzaken lijk: 1. De vorming van nieuwe regeeringen in Letland en Estland, die in staat en bereid zijn, de voorwaarden van de pacten van wederzijdschen bijstand eerlijk na te komen. 2. Vrije doortocht voor de Sovjet-troepen in Letland en Estland ter bezetting van de belangrijkste punten der beide landen, om de naleving van de pacten van wederzijdschen bijstand te waarborgen. Zondagavond hebben de gezanten van Letland en Estland den regeeringschef en volkscommissaris van buitenlandsche zaken Molotow medegedeeld, dat hun regeeringen de eischen der Sovjet-regeering aanvaarden. Vandaag zijn daarop beide landen door Russische troepen bezet --- De beteekenis van de bezetting. Het een met het ander wekt den indruk van een herstel van den toestand van vóór 1918. In dit verband is van belang het bericht uit Rome, dat Italië geen belang stelt in de bezetting van Litauen en geen aanleiding ziet om zijn standpunt te bepalen. --- Berichten uit Stad en Dorp. Vrijwillige Vrouwenhulp te Bolsward. BOLSWARtD, 14 Juni. In het St. Amthony Gasthuis kwamen een vijftigtal dames bijeen, leden van de uitgebreide ctab der Vrijwillige Vrouwenhulp. De voorzitster mevr. H. ten Cate—Beekhuis kon in deze bijleenkomst welkom beeten een tiental soldaten, onder leiding vaa den kapitein Van der Kruk, gelegerd in de voormalige stelling Wons. In het najaar Week het, diat de bivakmutsen niet in toereikend aantal aanwezig waren om alle soldaten te verwarmen en door een samenspreMmg tusschen militaire en huishoudelijke bevelvoering werd door dte Bolswarder wouwen een groote hoeveelheid wol omgezet in mutsen en sokken. De soldaten waren diaarmee zeer ingenomen. Als bewijs van erkentelijkheid! boden ze thans een oorkonde aan, welke dioor kapitein Van «ter Kruk met een aardige toespraak overhandigd werd' aan dte voorzitster, die ze dankbaar aanvaardde en mededeelde, dat deze oorkonde geen betere plaats kon gegeven worden, dan op het Gemeentehuis, waar zij zal worden opgehangen. De vervaardiger van de oorkonde ontving van de voorzitster bet laatste paar sokken, dat nog aanweaig was. Dit sokkenpaar was versierd met bloemen en gevuld met sigaren. --- De eerste nieuwe aardappelen. KORTEZWAAG, 16 Junk Hedenmiddag heeft de familie B. Meinsma alhier, reeds van haar nieuwe aardappelen gegeten, gekweekt op den kouden grond. Ze waren flink van stuk en best van deugd. BAKKEVEEN. Als bijzonderheid werd ons medegedeeld dat de heer G. Terpstra alhier reeds 14 Juni j.l. nieuwe aardappelen uit zijn eigen tuin beeft gegeten, welke goed van deugd en smaak waren. Voor deze streken zijn dte aardappelen wel bijzonder vroeg. --- Collecte Oorlogsslachtoffers. OPEINDE-NIJEGA-TIEKE (Sm.), 15 Juni. De collecte heelt hier opgebracht f 1216.30. Dit is 60 cent per inwoner. --- N.V. Bad- en Zweminrichting Appelsga. APPBLSGA, 15 Juni. Jaarvergadering. De balans gaf als eindcijfer f 9635.42. De ver- Mes- en winstrekening zag er uit als volgt: Lasten: rente f 89.90, onkosten f 185.39, salarissen en loonen f 994.10, terreinhuur f 100, afschrijving gebouwen en inventaris f 1000, diversen f 110.06. Baten: abonnementen f 523.50, badkaarten f 1133.22, chocolade enz. f 5.71, rente f 6.16, verlies f 810.60. Tot bestuurslid weird in de vacature O. v.d.Bosoh, wegens vertrek, gekozen de heer Ad, Vondeling; tot waarnemend beheerder werd door benoeming van Vondeling tot bestuurslid gekozen de heer Amdries Witvoet. ---