Philips, Waldorp en Blaupunkt-Radio Vraagt eens een toestel op proef. Ruilen, repareeren. Groote voorraad. Stofzuigers voor oude prijzen --- Over Recht en Wet Opzegging van een abonnement. IJ. B. te T. is jarenlang geabonneerd op een tijdschrift, maar wenscht dit abonnement nu te zien eindigen. Daarom heeft hij aan de administratie van dit tijdschrift bericht, dat hij zijn abonnement opzegt met ingang van 1 Juli. Naar aanleiding van deze opzegging heeft inzender van de administratie ven bedoeld tijdschrift echter de mededeeling ontvangen, dat zijn abonnement eerst kan eindigen op 31 December 1940. Immers luiden de algemeene abonnementsvoorwaarden, naar in elk nummer van het blad te lezen is, aldus, dat abonnementen slechts kunnen eindigen na afloop van het abonnementsjaar, dat is na 31 December. Deze mededeeling acht inzender geheel in strijd met een andere aankondiging van de administratie, die ook in elk nummer van het blad voorkomt en inhoudt, dat hij, die srich met ingang van den eersten van de volgende maand' abonneert voor ten minste een jaar, verschillende voordcelen zal genieten, en daarom zou hij gaarne onze meening hierover willen vernemen. Blijkbaar gaat inzender uit van de redeneering, dat uit laatstgenoemde aankondiging, waarin gesproken wordt over een abonnement voor ten minste een jaar, volgt, dat men zich op het bewuste tijdschrift kan abonneeren voor een jaar, ingaande op een datum midden in het kalenderjaar en dus ook eindigende op dien datum. Die redeneering komt ons evenwel onjuist voor. Immers is de hoofdregel, zooais deze in elk nummer van het tijdschrift wordt omschreven: „Abonnementen kunnen te allen tijde ingaan, doch slechts worden opgezegd aan hef einde van het jaar." Wie zich dus met ingang van 1 Juli of van een anderen dag midden in het jaar 1940 af abonneert, kan volgens dezen hoofdregel met het einde van dit jaar 1940 aan het abonnement een einde maken. Op dezen hoofdregel ie echter «en uitzondering gemaakt voor hen, die willen genieten van de voordcelen, welke in uitzicht gesteld worden aan hen, die zich in den loop van 1940 op het tijdschrift abonneeren voor ten minste een jaar en dus afstand doen van hun recht, het abonnement tegen 1 Januari 1941 op te zeggen. Alleen door van dit recht afstand te doen, kunnen zij op die voordcelen aanspraak maken. „Voor tenminste een jaar" zal dus beteekenen „voor do reet van het loopende en het geheele volgende kalenderjaar"; op 1 Juli is dit anderhalf jaar, op 1 December dertien maanden; misschien ook is het mogelijk, dat hij, die vian de bovenbedoelde voordcelen wil genieten, zich kan abonneeren voor twaalf maanden, welke termijn dan in den loop van het volgende kalenderjaar zou eindigen. Maar in elk geval blijft deze mogelijkheid een uitzondering op den hoofdregel, aan welken iedereen onderworpen blijft, die niet uitdrukkelijk heeft verklaard, daarvan te willen afwijken, en uit die uitzondering mag alzoo niet worden afgeleid, dat nu iedereen zijn abonnement in den loop van een kalenderjaar kan doen eindigen. --- GEMENGD NIEUWS. De Brooddistributie. 2000 gram brood per week of 2½ brood van 8 ons per week? De Nederlandsche Bakkerij Stichting meldt het navolgende: Rekenmeesters zullen van oordeel zijn, dat 2000 gram gelijk is aan 21/* X 8 ons, en in deze tijd, nu iedere huisvrouw een rekenmeesteres is geworden en wel moet zijn, dreigen er conflicten tusschen haar en den bakker. Immers, wanneer de bakker des morgens op 4 of 8 bons een half of een heel broodje komt afleveren, dan nemen sommige huisvrouwen de weegschaal om te controleeren of zij wel voor haar gezin de volle maat krijgen. Daarbij kan blijken dat één broodje — een half brood, dat in de wandeling een brood van 4 ons genoemd wordt — soms minder, eoms ook meer dan 400 "Kram weegt. Teneinde de disputen, die daaruit zouden kunnen voortvloeien, te voorkomen, willen wij het publiek op het navolgende wijzen. Brood is een product, dat, gelijk zooveel voedingsmiddelen, voor een deel uit water bestaat, dat beteekent dat het onderhevig ie aan een uitdrogingeproces, zoodat het gewicht van een brood nimmer constant is. Een stevig, goed doorbakken brood bevat minder water dan een brood, zooais in sommige streken van het lanJ door het publiek gewenscht wordt, dat hoog van vorm is en minder doorbakken. Aangezien de voedingewaarde, die een brood heeft, natuurlijk niet berust op het gewicht aan water, dat daarin zit, maar wel pp het gewicht aan zoogenaamde droge stof, is het wegen van een brood geen nauwkeurige methode om vast te stellen de hoeveelheid voedingsmiddelen, die erin aanwezig is. Toen de overheid voor ons dagelijksch brood eenheidsgewichten ging voorschrijven, is dit vanzelfsprekend ook in het oog gehouden. Vandaar dat het broodbesluit, dat op de Warenwet berust, wel eenheidsgewichten voorschrijft voor brood, maar die eenheden uitdrukt in een aantal grammen droge stof. Een half brood, d.i. een zoogenaamd brood van 4 ons, moet tenminste 240 gram droge stof bevatten (voor bruinbrood is dit iets minder, voor roggebrood iets meer). Een heel brood, een brood van 8 ons, moet derhalve tenminste 480 gram droge stof bevatten, en zoo vervolgens. De naleving van dit broodbesluit door de bakkers wordt gecontroleerd door de keuringsdiensten en de ambtenaren daarvan. Wanneer er dus in de couranten een berichtje verschijnt, dat deze of gene bakker bekeurd wordt en veroordeeld is wegens het verkoopen van te licht brood, dan beteekent dit niet, dat hij brood heeft verkocht, dat minder dan 400 of 800 gram woog, doch brood, dat minder dan 240 of 480 gram droge stof bevatte. Het is heel wel mogelijk, dat een brood van 750 gram meer droge stof bevat dan het voorgeschreven minimum van 480 en dat een brood van 850 gram niet voldoet aan het minimum. Bij de thans ingevoerde ranteoeneering van brood heeft het publiek dus weinig houvast aan de grootte van 't dagelijksch rantsoen wanneer dat zou worden uitgedrukt in grammen. Gemakshalve wordt weliswaar gesproken van "n wekelijksch rantsoen van 2OOC gram, doch in werkelijkheid is daarmee bedoeld een hoeveelheid brood, waarin voorkomt tenminste 2% X 480 gram droge 6tof. In de verschillende circulaires, die van het Centraal distributiekantoor zijn uitgegaan, wordt dan voorzichtigheidshalve ook gesproken van een hoeveelheid van ongeveer 400 of 800 jram, die men op 4, reep. 8 enkele bons kan krijgen. Het zal na het bovenstaande duidelijk zijn, dat de huisvrouw zich niet behoeft te bekommeren om het gewicht van het halve of het heele brood, dat zij krijgt. Indien zij maar zorgt, dat zij voor vier enkele bons een half broodje krijgt en voor 8 enkele bons een heel brood, dan kan zij er rustig van verzekerd zijn, dat zij dan inderdaad het rantsoen krijgt, dat haar toekomt. Dat er in het halve brood inderdaad de voorgeschreven 240 gram droge stof zit en in het heele brood de hoeveelheid van 480 gram, daarvoor staan het broodbesluit en het geheele apparaat van de keuringsdiensten haar borg. Het brutogewicht aan brood, dat men ontvangt, zal in de verschillende deelen des lands uiteenloopen en ook bij de eene broodsoort anders zijn dan bij de andere, doch het nettogewicht, dat men ontvangt, is in alle gevallen hetzelfde. --- Ouderlijke macht. J. P. te H. deelt mede, dat zij gehuwd is en één minderjarig kind heeft; haar huwelijk is verre van gelukkig en zij is van plan, haar man te verlaten, maar wil nu gaarne ■weten, of zij gerechtigd is, haar kind mede te nemen. Haar man heeft meermalen gezegd, dat zij wel weg kon gaan en het kind gerust mede kon nemen, maar zij weet niet, of zij op dien grond daartoe gerechtigd ie. Aan deze, op het oog zoo eenvoudige, vraag is nogal het een en ander verbonden. Volgens de wet staat een minderjarig kind gedurende het huwelijk der ouders onder hun macht, maar die macht wordt alleen door den vader uitgeoefend. De moeder, die dus haar man verlaat en haar kind, dat aan de ouderlijke macht, die de vader uitoefent, onderworpen is, medeneemt, blijft voortdurend bloot staan aan het gevaar, dat de vader zijn kind zal opeiechen, waartegen zn dan weinig heeft in te brengen, omdat de man nu eenmaal met de uitoefening van de ouderlijke macht is belast. Zij zelf is ook wel volgens de wet verplicht, met haar man te blijven samenwonen, maar het niet nakomen van deze verplichting kan alleen aan den man het recht.geven, scheiding van tafel en bed of na verloop van vijf jaren echtscheiding te vragen; in geen geval echter heeft hij het récht, zijn vrouw te dwingen, bij hem terug te komen, al zou hij dit wellicht kunnen bereiken door opvorderiag van het kind. Had de vrouw evenwel gegronde redenen, wat de rechtbank eventueel zal moeten beoordeelen, voor het verlaten van haar man, dan zal deze geen scheiding van tafel en bed of echtscheiding kunnen vragen, maar ook dan blijft hij de ouderlijke macht uitoefenen en zal hij het kind dus kunnen opvorderen. Echter heeft de vrouw, die voor het verlaten van haar man gegronde redenen had, in den regel ook wel gronden voor het vorderen van scheiding van tafel en bed. In het hier besproken geval zal inzendster, als zij kan aantoonen, dat haar man haar meermalen heeft toegevoegd, dat zij wel weg kon gaan, wat hij volgens haar mededeeling zelfs in minder vriendelijke bewoordingen heeft gezegd, zeker het recht, een vordering tot scheiding van tafel en bed in te stellen. Is deze scheiding uitgesproken, dan zal de Rechtbank na een familieverhoor moeten beslissen, wie der ouders met de ouderlijke macht zal worden belast, en de kans is groot, dat de moeder daarvoor in aanmerking zal komen, als de vader zich in bovenbedoelden zin heeft uitgelaten. Bovendien zal de vader voorloopig waarschijnlijk niet veel aanleiding hebben, zich hiertegen te verzetten en daardoor te trachten, met de zorg van een nog jeugdig kind te worden belast, terwijl hij over eenige jaren wellicht meer voordeel zal zien in het bezit van zijn kind, dat hij steeds zal kunnen opvorderen, indien het huwelijk gewoon is blijven doorloopen, zonder dat scheiding van tafel en bed is uitgesproken. Wanneer inzendster dus in dit opzicht veilig wil zijn, raden wij haar aan, scheiding van tafel en bed te vorderen. Waarschijnlijk behoudt zij dan haar kind, zonder dat haar man, die wel eene van standpunt zou kunnen veranderen, later maatregelen kan nemen, waardoor hij haar het kind kan ontnemen. JURIST. --- In hotels eerst 1 Juli een bon noodig. Voor een goede gang van zaken is het noodzakelijk gebleken de veretrekking van brood in hotels, restaurants, broodjeswinkels enz. ook nog deze week toe te staan, zonder dat daarbij bonnen in ontvangst behoeven te worden genomen. Eerst met ingang van Maandag 1 Juli a.s. zijn de restaurants enz. derhalve verplicht voor elke maaltijd, waarbij brood verstrekt wordt, het met de verstrekte hoeveelheid brood overeenkomende aantal bonnen van de bezoekers in ontvangst te nemen. Ten behoeve van de restaurants enz. 's bepaald, dat zij van Maandag 1 Juli tot en met Donderdag 4 Juli a.e. het brood nog tij hun leverancier (bakker) kunnen betrekken, zonder dat zij hiervoor bonnen behoeven af te geven. --- Beter verduisteren! In verscheidene gemeenten laat na zonsondergang de verduistering nog veel te wenschen over. Overal dienen afdoende maatregelen te worden genomen ten einde lich tui (.straling uit woningen en andere gebouwen en ook van verkeersmiddelen te voorkomen. In het bijzonder moeten de zwaarste eischen gesteld worden in de kustplaatsen. Hier moet het, voor zoover de maan zulks toelaat, volkomen duister zijn. --- De Nederlandsche vluchtelingen in Frankrijk. De heer J. M. Meeus, stadscommisearis voor de evacuatie te Breda, is benoemd tot leider van een Nedertamdsobe missie, welke zich gisteren naar Frankrijk heeft begeven om te zorgen voor het terugkeeren van de Nederliandeche vluchtelingen/ Het Duitsche opperbevel in Nederland heeft het Duitsche opperbevel te Parijs verzocht alle medewerking te verleenen, dat zoowel het, noodige materiaal als de Roode Kruisvoorzieniing ten dienste van de missie zullen worden gesteld. --- Duitschers op het Troelstraoord. Van Duitsche zijde is met het bestuur van het Troelstra-oord te Beekbergen een regeling getroffen, waardoor van 1 Juli af in ons land wonende Duitschers eenigen tijd kosteloos verblijf in dit tehuis zullen kunnen genieten. Het gaat hierbij ook om Duitschers, die geleden hebben door het bombardement van Rotterdam, --- De meening van een Duitsch hoofdambtenaar. Grootere welvaart... ook voor Nederland. Het Nederlandsche Persbureau te Berlijn had dezer dagen een gesprek met een Duitsch hoofdambtenaar, die een vriend van ons vaderland is. De gebeurtenissen van 10 Mei mogen voor Nederland smartelijk zijn geweest, zoo zeide hij, maar het is een troost, dat de werkelijke oorlog tusschen Nederland en Duitschland zoo spoedig afgeloopen was en dat er, afgezien van Rotterdam, in uw schoone land zoo weinig is vernield. Nog grootere troost voor Nederland moge zijn, dat de economische verhoudingen tusschen Nederland en Duitschland nu eindelijk natuurlijk zullen worden. Hoe ook de politieke toekomst voor Nederland moge worden, nu staat reeds vast. dat de handelsbetrekkingen tusschen Nederland en Duitschland zoo zullen worden, als zij steeds hadden moeten zijn, d.w.z. dat er een practisch vrij ruilverkeer tusschen beide landen tot stand zal komen. Nederland behoeft dan niet langer als het ware onder het glas nijverheidsplantjes te kweeken, die op Nederlandschen bodem toch niet aarden en die enkel konden worden verkocht, omdat de Duitsch-Nederlandsohe grens voor bet Duitsche Nijverheidsvoortlbrengsel min of meer gesloten bleef. Maar aan den anderen kant zal het nu niet meer van noode zijn, dat Duitschlnnd met kunst- en vliegwerk culturen in het leven roept, waarvoor dè Nederlandsche bodem veel beter geschikt ie en waarmee Nederland een wereldnaam verworven heeft. De Nederlandsche tuinbouw, met name teelt van vroege groenten, de Nederlandsche bloemen en bloemböllencultuur, de Nederlandsche boomkweekerij — inderdaad model, „boomscholen", zooais wij hier zeggen — de Nederlandsche veeteelt en zuivelnijverheid. om van de voortbrengselen uit de Nederlandsche koloniën nu niet eens te spreken, ook de Nederlandsche scheepvaart, zij zullen alle goede tijden tegemoet gaan. Wanneer de Nederlander goed nadenkt, zal hij zich over het succes der Duitsche wapenen in Frankrijk verheugen. Er is voor Nederland een nieuwe gouden eeuw op komst. — En Rotterdam? merkte de verslaggever ironisch op. Rotterdam, aldus de zegsman, zal spoediger, dan gij denkt, hersteld zijn. Het zal eindelijk de Rijnhaven zijn. Voor geen Europeesche haven zie ik de toekomst zoo rooskleurig ale juist voor uw geliefde Rotte-stad. --- Halve erfenis in één nacht opgefuifd. Zondagmorgen om zeven uur zag een politieagent in den Haag. op een bank iemand ziten, die luid zat te huilen en op zijn knie en een groot bedrag aan bankpapier had uitgespreid. Op het politiebureau vertelde hij diaair na. dart hij in Haarlem woont, waar hij een vrij belangrijke functie vervult. Hij had Zaterdag een erfenis ia ontvangsit genomen van ongeveer f 700. 's Avonds en '6 nachts had hij vele café's bezocht en was ten slotte van vermoeidheid op een bank in slaap gevallen. Toen hij Zondagmorgen wakker werd, had hij berouw viam zijn royaliteit en besloot zijn nog aanwezige gelden eens na te teilen. Hij constateerde op zijn tocht langs die café's in totaal f 350 te hebben verteerd. Hij was nog in het bezit van f 351.551 --- Nederland geeft gul. Uit de opbrengst der collecten hier en daair in het land reeds gehouden ten bate van de getroffen gebieden, blijkt, dat die offervaardigheid buitengewoon groot is. Zoo is in het Branbaintsche plaatsje Völkei, ondier de gemeente Uden, een dorp dat leeft van den landbouw en dat nog geen duizend inwoners telt, f 1019.25 geofferd, dus meer dan een pulden per hoofdi. Het dorpje Opperdoes in West-Priesland overtrof zelto dat hooge gemiddelde. De bevolking van twaalf honderd inwoners bracht ruim f 1400 bijeen, dat is ongeveer f 1.17 per inwoner. ErakhiuLzen bracht het met ruim negen duizend inwoners tot f 7700. --- De dood van overste Mussert. Twee officieren zijn in arrest gesteld en naar den Krijgsraad verwezen, verdacht betrokken te zijn bij den dood van luit.-kolonel J. L. Mussert. Volgens het A.N.P. zijn de vele verhalen, welke in omloop zijn omtrent den dood van dezen officier, ais zoudei daarbij verschillende militairen en burgers tegenwoordig zijn geweest, volkomen uit de lucht gegrepen. Behalve de beide gearresteerden waren hierbij nog slechts drie andere officieren aanwezig, die bij de behandeling van deze zaak als getuige zullen worden gehoord. Nog verschillende klachten omtrent aanslagen op personen tijdens de oorlogsdagen zijn in onderzoek, evenals eischen tot schadevergoeding wegens geleden oorlogsschade bij interneering en huiszoeking. --- Het lot van Joris van Severen. Naar het D.N.B. meedeelt bevindt zich onder de Belgen, diie door die Franschen ontvoerd en doodgeschoten zijn ook de leider van de Belgische Dietsche Natioinaal-eolidaristen Joris van Severen. Eenige medewerkers van Van Severen hebben zich naar Abbevil'le begeven en daar de plek bezocht, waar naast andere door de Franschen gearresteerde vreemdelingen ook 26 Belgen gefusilleerd werden. Onder de aldaar liggende kleedingslukken vond men den hoed van Van Severen, alsmede den hoed van een zijner medewerkers, Ryckhoff. --- De slaperige jeugd. Gevolg van de nieuwe tijdregeling. Te Apeldoorn wordt in de kringen van het onderwijs geklaagd over de ongewone slaperigheid, die veel leerlingen de laatsttijd op school vertoonen. Deze wordt toegeschreven aan de nieuwe tijdregeling, waardoor het 's avonds zooveel langer licht is, zoodat de kinderen onwillekeurig later naar bed gaan dan anders. De medewerking van de ouders is verzocht om hun kinderen vroeger naar bed te sturen. In een van de bladen werd een goede raad gevonden, waarin van de nood een deugd gemaakt wordt. Juist in deze dagen hebbpn wij de middelen bij de hand, om de slaapkamer van de kinderen toch donker te maken: het verduisteringsmateriaal kan daarbij uitstekende dieneten bewijzen. --- Het beplakken van ruiten. De voorzitter van de afdeeling Den Haag van de Nederlandsche Vereeniging voor Luchtbescherming, prof. dr. D. Wester, deelde aan de „Haagsche Courant" in zake de doelmatigheid van het beplakken var. ruiten met papier mee, dat de ervaring heeft uitgewezen, dat hiervoor het beste is stevige, gegomde papierstrooken, die betrekkelijk dicht op elkaar geplakt zijn. De tusschenruimten mogen niet grooter zijn dan 10 bij 15 cm. De strooken moeten verder ook een klein eindje over het kozijn heen geplakt worden. Het glas, dat springt, blijft dan hangen en valt niet op de grond- Verschillende malen heeft men kunnen ci.nstateeren, dat ramen, die op de juis'e wijze beplakt waren, niet sprongen en ruiten, die niet of minder goed beplakt waren, geen weerstand hebben kunnen bieden aan de luchtdruk, hoewel zij zich op dezelfde plaats bevinden. --- Werkloosheid daalde snel. Het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft op 1 April 1940 weder een telling gehouden van de bij de gemeentelijke organen der arbeidsbemiddeling ingeschreven werkloozen en de bij werkverruimingen geplaatsten, gesplitst naar leeftijdsgroepen. Uit de cijfers blijkt, dat het totaal aantal mannelijke werkloozen en bij de werkverruimingen geplaatsten in den tijd van vier jaren is gedaald met 42 .%. De daling in de groep „jonger dan 18 jaar" bedroeg 72 % en in de groen „18 Lm. 24 jaar" 71 %. De in het staatje opgenomen percentages -doen dan ook zien, dat de jongeren op 1 April jj. een veel kleiner gedeelte vormden van het totaal aantal dan vier jaren geleden. --- Kolonel J. Veenbaas. Afgetreden als territoriaal bevelhebber van Groningen, Friesland en Drente. Kolonel J. Veenbaas, territoriaal bevelhebber in Groningen, Friesland en Drente, heeft zijn functie neergelegd, in verband met het opheffen van dit ambt. Het bestuur van de Groninger Gemeenschap heeft Maandagmiddag afscheid van den kolonel genomen. Dit afscheid vond plaats in het provinciehuis. Aanwezig waren de Commissaris der Koningin in de provincie Groningen, mr. J. Linthorst Homan, de kapitein J. van Waning, als vertegenwoordiger van het corps Koninklijke Marechaussee en vele anderen. De Commissaris der Koningin sprak kolonel Veenbaas in hartelijke bewoordingen toe en dankte hem voor alles, wat hij voor de bevolking der provincie Groningen heeft gedaan en verzocht hem tenslotte de dankbaarheid van de bevolking te willen aanvaarden en als herinnering te willen aannemen een jaarverslag der stichting met opdracht en een ets van den Martinitoren. --- Nederland op de Leipziger Messe. In dezen tijd is het van bijzonder belang, dat de propaganda voor het ,Nederlandsche product op doelmatige wijze wordt voortgezet. Groote wijzigingen in den wereldhandel hebben zich voltrokken. Markten zijn vervallen en nieuw afzetgebied is ontstaan; meer nog dan anders moet Nederland op zijn post zijn, ter waarneming en tot het aanknoopen van relaties. Het is daarom van beteekenis, dat ons land ook ditmaal met een collectieve tentoonstelling aan de internationale Leipziger Najaars-Messe, welke van 25 tot 29 Augustus gehouden wordt, zal deelnemen. Naar gewoonte geschiedt dit onder leiding van den Ecohomiechen Voorlichtingsdienst. Wij vernemen, dat de inzending over het geheel van gelijken omvang zal zijn als tot nu toe en dat vooral die producten aangeboden zullen worden, waarvan men den uitvoer tracht te bevorderen. Ook andere vreemde staten zullen exposeeren. Hetgeen hierboven werd opgemerkt aangaande den uitvoer, geldt mede voor den import. --- De dikke lijn op dit kaartje geeft ongeveer de grens aan tusschen het door de Duit schers te bezetten gebied en het onbezette gebied van Frankrijk. De lijn loopt van de Fransch-Zwitsersche grens bij Genève over Dole, Paray le Monial en Bourges tot ongeveer 20 K.M. ten Oosten van Tours; van hier op een afstand van 20 K.M. van de spoorlijn Tours—Angoulême—Libourne en verder over Mont de Marsan en Orthez tot aan de Spaansche grens. Het door Duitschland te bezetten gebied ligt ten Noorden en ten Westen i van de lijn. --- Berichten uit Stad en Dorp. Het onweer van Zondag. Vee gedood, hooi verbrand. WIJNJETERP. Tijdens het hevige onweer van Zondag werden bij de veehouders T. Rinema en K. Kuperus ieder een melk e koe en bij A. die Boer en H. v.d. Ploeg een rook hooi door het hemelvuur getroffen. De koeien werden gedood en het hooi brandde geheel op. --- Door bliksem getroffen, vee gedood, hooi verbrand. 9IEGERSWOUDE, 24 Juni. Terwijl L. v.d. H. en echtgenoote tijdens het onweer van Zondag bezig waren aan de regenpijp, kregen beiden een hevigen schok en sloegen neer. Toen ze weer opstonden, voelde de vrouw nog een stekende pijn in banden en voeten. Zeer zeker is de antenne buiten door den bliksem getroffen en heeft het hemelvuur zijn weg gezocht naar de woning, waar draad en watergoot zich in elkanders onmiddellijke nabijheid bevinden. Van de veehouders Bijker en Hun'zinga werden twee koeien door den bliiksem gedood. Bij het huis van H. R. ging een hoopje hooi in vlammen op. --- Vele malen inslag; vrouwen bewusteloos. TERWISPEL Ook boven ons dorp en d naaste omgeving woedde Zondagmiddag een hevig onweer. Aan de Tolhekslaan werd een boom getroffen, waarbij veel schade aan he! pink door het hemelvuur in het land gedood ; voorts sloeg de bliksem in een nog op het land staande hoop hooi van den heer Vooistra. Ook sloeg het vuur in de woningen van de heeren B. Veenstra en W. Veenstra in. In het eerste geval werd de vrouw van den stoel geslagen en bleef eenigen tijd bewusteloos liggen. In de andere woning werd eveneens de echtgenoote bewusteloos tegen den grond geslagen. Gelukkig ondervonden ze verder geen nadeelige gevolgen hiervan --- Bliksem inslag; begin van brand gebluscht. DE WILP. Het onweer vam Zondagavond velde enkele boomen. De bliksem sloeg tevens in de boerderij van den heer J. S. Visser. Een begin van brand kon met behulp van laddens en emmers water worden gestuit. Zonder het vlugge optreden,' was het huis stellig verloren gegaan. --- De gevolgen te Jubbega c.a. JUBBiEGA, 24 Juni. Zondagmiddag ontlastte zich boven deze omgeving een hevig onweer, gepaard gaande met een zwaren regenval. Op tal van plaatsen richtte het hemelvuuir schade aan. Te Jubbega sloeg o.a. de bliksem in de woning van den heer Bonn e Hoekstra en richtte in het geheele gebouw vernielingen aan. In de woonkamer, waarin zich zes personen bevonden, werd alles versplinterd. De heer H„ die een glasscherf van een spiegeliruit tegen zijn hoofd kreeg, moest zich onder geneeskundlige behandeling stellen. De overige gezinsleden bleven ongedeerd. te Hoornsterzwaag werd een opbouwwoning, bewoond door den heer A. Hofstra, getroffen; van den heer R. de Wilde werd een werd toegebracht De bewoners waren afwezig, zoodat ook dit ongeval met enkel materieele schade verliep. Voorts sloeg het hemelvuur door de schoorsteen in de woning bewoond door opzichter Kranenborg. Aan het Kanaal werd een hooihoop van den heer Kluitenberg getroffen en een prooi der vlammen. --- Schapen gedood. OLDEBOORN. Bij den veehouder S. Hokwerda onder Oldeboorn zijn Zondagmiddag twee in het land loopende schapen door het hemelvuur getroffen en gedood. --- Veel blikseminslag. MARUM. Tijdens het onweer is aan de Jonkerevaart op verschillende plaatsen de bliksem op de electrische leiding geelagea met het gevolg, dat enkele meters werden vernield. In de woning van de wed. Nicolaas werd door blikseminslag belangrijke schade aangericht in het achterhuis. Brand ontstond hier niet. --- Pink gedood. KORTEZWAAG, 23 Juni. Hedenmiddag is een pink van den veehouder Rink de Vries door den bliksem getroffen en gedood. OUDEHORNE, 23 Juni. Bij het onweer van heden sloeg eenige malen de bliksem in. Bij den heer F. Stoker sloeg de spiegel stuk en werd het behang verschroeid. Brand werd niet veroorzaakt. Bij de wed. Mulder sloeg hij in den grond; van den heer Kootstra verbrandde een hooimijt, Hier en daar werd een boom getroffen. --- Vee en hooi getroffen. WARTENA, 23 Juni. Heden na middag omstreeks halfvier kliefde plotseling een bliksemstraal het luchtruim en een poosje later ontdekte de veehouder R. Wartena. dat een zijner koeien doodelijk getroffen was. Aanvankelijk bleef het droog weer, later echter stroomde de regen geweldig neer. Tegelijk werden ook een paar oppers hooi getroffen en door het vuur vernield. MARUM. In dieze omgeving woedde een hevig onweder en er vielen zware slagen. Een hoop hooi van den heer H. Heidinga te Marum (W.) werd getroffen en verbrandde. Op verschillende plaatsen werden slagen in den grond en in boomen waargenomen. --- GREIDE EN BOUW. DE BOER ALS BEHEERDER VAN DEN GROND. HIJ PUT GEEN RESERVES UIT. WAARDEERING EN BELOONING ECHTER MINIEM. „Voor de ontwikkeling van Europa is de boer een beslissende factor," aldus Walther Hebert in een artikel „Die bauerlióhe Zukunft aufgabe Europa's" in het tijdschrift „Odal". Niemand zal kunnen tegenspreken, zoo schrijft hij, dat wat de westersche cultuur betreft, Europa steeds onbestreden de leiding heeft gehad en nog heeft. Niemand kan daarom iets anders verwachten, dan dat de boeren in Europa voor de toekomstige ontwikkeling een factor van beslissende beteekenis zullen zijn. Dit alles alleen al daarom, omdat Europa ondanks de sterke industrialiseering, toch zeer sterk zijn boersch karakter heeft kunnen bewaren. Ons continent is niet oud, noch vergaan, en zijn hooge cultuur is zeker niet bestemd, om heen te gaan, zooais de pessimistische plutocraten willen doen gelooven, wanneer zij hun hebzuchtige instincten niet langer ongehinderd kunnen bevredigen. Europa is jong en krachtig genoeg, om de groote en beslissende problemen der toekomst te kunnen oplossen. Maar Europa moet zich deze taak voor de toekomst duidelijk bewust worden. De komende geslachten zullen misschien eens vaststellen, dat juist deze oorlog de beslissing over het lot van de volkeren onzer aarde heeft gebracht. Mogen zij ons dan niet vervloeken, omdat Europa den verkeerden weg koos. Verkeerd kan echter alleen de weg zijn van de uitbuiting en van den roofbouw, dus die der vernietiging. Juist is de weg van den opbouw, de weg welke sedert duizenden van jare nin alle Europeesche volkeren de boeren bewandelden en dien zij ook in de toekomst zullen blijven bewandelen." De schrijver wijst er op, dat een belangrijk en steeds toenemend gedeelte van den mensehelijken arbeid zich verwijderde van den natuurlijken kringloop van het leven en zich geheel op de reserves begon te verlaten, een run op alle mogelijke vindplaatsen van grondstoffen, uitplundering en roofbouw van den bodem en van millioenen werkkrachten, die gespannen werden in het juk van uitsluitend op geld-winst-bejag gerichte huishouding. Men putte uit den overvloed. Het intereseerde niemand, wat in de toekomst eenmaal moest en zou kunnen gebeuren. De ontdekte voorraden van grondstoffen, de ter beschikking staande landerijen en bosschen leken onuitputtelijk en mochten zich hier en daar toch verschijnselen van uitputting voordoen, dan werd het arbeidsveld eenvoudig verlegd. Een voorbeeldelooze zucht naar het zoeken van steeds nieuwe vindplaatsen van grondstoffen, naar niet of weinig bewoonde landen en, naar nieuwe bosschen greep de menschen aan. Op deze uitbuiting zijn de reusachtige vermogens gegrondvest welke door natuurlijken en opbouwenden arbeid nooit hadden kunnen worden gevormd. Wanneer iemand op de mogelijkheid zinspeelde, dat deze natuurlijke reserves weleens uitgepu* zouden kunnen geraken, dan lachte men vroolijk en onbezorgd en zeide: daar mogen zich volgende generaties het hoofd over breken! Die moeten maar zien, hoe zij het met de vraagstukken, die het leven hun dan stelt, zullen klaarspelen. Wij ruimen de natuurvoorraden op en hoe meer wij dit doen, des te rijker worden wij en des te grooter wordt onze macht. De hierboven neergeschreven conclusie staat onomstootelijk vast en spreekt vanzelf. Het is niet voor bestrijding vatbaar, dat de in de natuur voorkomende grondstoffen, wanneer zij eenmaal gebruikt worden, op een kwaden dag uitgeput zullen zijn. Bij kolen, petroleum, metalen van allerlei soort enz. gaat het om vindplaatsen en voorraden, die de mensch met den besten wil niet uit eigen krachten kan aanvullen of vernieuwen. We hébben hier te doen met reserves van de aarde, die alleen maar kunnen worden aangesproken en verbruikt, waarbij echter verschil moet worden gemaakt tusschen met zorg geleid verbruik en roofbouw en verkwisting. Op gelijke wijze worden ook de geweldige reserves aan vruchtbaarheid van den bodem in groote gebieden uitgeput. Toch was iet mogelijk geweest, dw een verstandig en organisch gebruik van den bodem de vruchtbaarheid te behouden, ja zelfs te vermeerderen, doch daar dacht men niet aan. Het eenig streven was er op gericht, om zoo snel mogelijk een maximum van profijt uit den bodem te trekken. Men gebruikte hem voor z.g. mono-cultuur, men verbouwde b.v. jaren achtereen mais of tarwe en de dalende opbrengsten maakte men financieel goed door de techniek te verbeteren. Zoo konden de reusachtige machine-combinaties ontstaan, die door weinig menschen bediend, over oneindige oppervlakten werken. Te zelfden tijd werden, b.v. in Amerika ,de reusachtige wouden omgehakt, zonder dat men er aan dacht, nieuwe bosschen aan te planten. Door dezen verkeerden land- en boschbouw in groote deelen der wereld is de natuurlijke kringloop vernield, zooais N.- Amerika ons leert: reusachtige overstroomingen en verstuivingen en veel verarming en ellende daardoor. De wereld kan verder gaan op den weg van geen erbarmen kennende uitbuiting óf wel zij kan zich bezinnen en zich weer meer gaan richten op het organische leven, dus op een gezond en zorgvuldig verbruik. Als zij voortgaat met de natuurlijke rijkdommen dezer wereld, zonder ze te ontzien, op te gebruiken, dan zal men op zekeren dag onafwendbaar voor een ongehoorde verarming staan. Tegen dien tijd zal de strijd om de voorraden en het land de meest moordende vormen gaan aannemen. Voor degenen, die bereid zijn, aan een opbouw te werken, kan de keuze dus niet moeilijk zijn! Het gaat er om, opnieuw en sterker het leven op te bouwen op de basis van den organischen kringloop van den groei van planten en dieren en daarbij te trachten, door juist afgestemde en redelijke maatregelen de natuurkrachten te gebruiken, #zonder ze uit te putten. Alleen dan zal het aan de moderne wetenschap mogelijk zijn, alle levensbehoeften te bevredigen door een omzetting der organische stoffen, zonder dat zulks verarming ten gevolge heeft. Wellicht zal het dan nog mogelijk zijn, de behoeftenbevrediging uit te breiden. Die weg kan alléén maar worden betreden door boeren. Alleen hij ontworstelt jaarlijks aan den bodem een grooten rijkdom, zónder dezen bodem uit te putten, juist omdat hij van dezen bodem houdt en hem verzorgt. Hij is voor den boer niet alléén een factor bij zijn opbrengst-berekeningen, maar de basis van hetgeen voortgebracht moet worden en van het leven, niet alleen van hem zélf, maar óók van de komende generaties. De boeren (en daaronder dus niet begrepen de groot-ondernemingen in andere werelddeelen) bebouwen al duizenden jaren lang den grond,, zónder dat zijn vruchtbaarheid uitgeput raakte. Eerder is de kunst van den akkerbouw, dank zij ervaring en het vermogen, om den zinvollen samenhang van de natuur te doorgronden, in den loop der eeuwen steeds verfijnd en verbeterd! De boer, als beheerder van een der grootste rijkdommen, die den mensch geschonken zijn, n.l. de vruchtdragende grond, zal dus eeuwig en altijd zijn hoogst belangrijke rol in de voortbrenging en dus ï!\ "de menscheliike behoeftenvoorziening blijven spelen, wat ook wetenschap en techniek nog zullen uitdenken! Doch behalve belangrijk is zijn functie, zijn rol, ook verantwoo r d e 1 ij k. Dat dit niet steeds tot uiting is gekomen in de bejegening en waardeering, ja zelfs in de benamingen, welke hij ondervond van de zijde van samenleving en overheid, zeker, dat moet grif worden toegegeven' doch we leven thans in een tijd van snelle en groote veranderingen en daarom is de mogelijkheid dan ook geenszins uitgesloten, dat de nieuwe tijd ook daarin verandering zal gaan brengen en dat de boer daardoor de plaats zal gaan innemen, de waardeering en belooning zal gaan vinden, die hem logischerwijs toekomt als oer-voortbrenger van verleden, heden en toekomst, benevens als bewaarder, verzorger en gebruiker van den allen voedenden grond. Deze hoop behoeft zeker niet ijdel te zijn. Zooais men zal inzien, wanneer men de teekenen van den tijd verstaat. De fout van den-'ouden tijd was juist, dat de samenleving zich te veel had afgekeerd van den grond eu zijn bewerker. SJOERD UT IT FEAN. ---