Firma A. Kuperus OLIE-en WAGENSMEERFABRIEK SNEEK Telefoon No. 2031 TEVENS VERTROUWD ADRES VOOR HIEUW EH UHERVASELIHE --- ADVERTENTIES in het Extra-Bijblad „OP EN OM DE BOERDERIJ" 30 et. per regel. Buiten de vier Noordelijke provinciën 40 et --- Vee-en Veld kroniek XDI OMGANG MET PAARDEN. Tegenwoordig staat het paard in het middelpunt van de algemeene belangstelling en deze genegenheid voor den edelen viervoeter is ook nog ver buiten de kiringen van het landbouwleven goed waar te nemen. Zelfs de landbouw kan daar profijt van trekken. Wanneer het paard het publiekelijk oog een tijdlang weet te binden, kan ook de omgeving van het paard niet veronachtzamd worden. En in deie wereld neemt weer de geleider van het paard een centrale plaats in. Men wil daarom meer van den omgang met paarden weten: van dressuur, opvoeding, rijkunst enz. Voor den jongen landbouwer is het dikwijls een verrassende ontdekking, dat dut nu alles zoomaar binnen zijn bereik en voor het grijpen ligt. Dit voorrecht wordt hem nn vrij plotseling door de gewijzigde omstandigheden deelachtig, het verrijkt hem niet enkel in den waren zin des woorde, het maakt hem voor een groot part zelfbewuster, zelfstandiger en in zekeren zin meer onafhankelijk ook. Het paard vertegenwoordigt in het landbouwleven nu eenmaal een waarde, die ver uit gaat boven de waarde van tal van technische hulpmiddelen, machinerieën en mechanische werktuigen, die zoo langen tijd het wezenlijke en eseentieele uit het boerenbewuetzijn hebben weggedrongen. De boer was daardoor reeds een eindweegs heen een halfwas-technlcus te worden, onmiddellijk ondergeschikt aan consulent of specialist, in beslissende bedirijfsvraagetukken al geen zelfver&ntwoordelijk leidsman meer. In het gemotoriseerde landbouwbedrijf gaat het nu eenmaal om de onderwerping van de levende krachten en de boer heeft zich in dit proces zelfs niet staande weten te houden, getuige zijn meerdere afhankelijkheid, zijn sociale aftakeling en zijn volmaakt groot-stede lijken loonetirijd van de laatste twintig jaren. In het inderdaad scheppende landbouw bedrij f gaat het om de inzet van de Levende krachten, die, voortbrengende, een constructief geheel laten zien en in stand houden. De boer degradeert daarbij niet zooais in het overwegend technische vooirtbrengingsproces, doch h i komt er. al voortbrengende, steeds beter in, verstevigt zijn zelfstandige positie en verdiept zijn omvattende ervaringskennis. Het paard ie geruimen tijd de tegenpool geweest van de mechanische kracht in het landlbouwbed'rijfsleven. Men heeft daarbij aan de mechanische krachten den voorrang willen verleenen, omdat men daarmee den vooruitgang het beste meende te kunnen dienen. Doch het gaart hier niet om het ongebruikt laten of om de vervanging van de beschikbare levende krachten, doch juist om de inschakeling daarvan, zoodat er een harmonisch geheel kan ontstaan, waarin ook het paard zijn plaats en bestemming kan vinden. Die plaats is wellicht een andere dan vroeger, doch daarom nog niet van minder beteekenis. En bij de bestemming van het paard kan ook aan spel en s[x>rt worden gedacht, tot im toe nooit meer met de juiste belangstel-ing beoefend. Men ging naar een voetbalwedstrijd eerder dan naar een pa» denconcours, omdat de stedeling wel zijn sport-evenementen weet te benutten, terwijl die Landibouwmain zijn typische en evenzeer volwaardige ontspanningsmogelijkheden laat verkwijnen. Wel heeft de landbouwruitersport in de laai'ste jaren weer aan belangstelling gewonnen, doch laing niet im die mate zooais het behoorde te zijn. Het gebruik, dat op dit terrein van het paard kan worden gemaakt, kan nog veel grooter zijn. In dit verband zij nog eens gewezen op een artikel in het Duitsche tijdschrift van de landelijke ruitersport „Landvolk im Sattel", waarin de luitenant-kolonel Benary een reeks van intereseante aanwijzingen geeft over de africbting van remonte-paarden in het Duitsche leger. De stof in dit artikel verwerkt ie thans wel van bijzondere actualiteit en bevat veel wetenswaardig» voor landelijke ruiters en die het willen worden, hoe zij bijv. een gewoon werkpaard als landelijk rijpaard kunnen gaan africhten of ook hóe zij bij opvoeding en dressuur van paarden te werk moeten gaan. Het grondbeginsel van alle africhting moet zijn vertrouwen, vertrouwen in zijn geleider, zijn omgeving en dagelijksch verblijf. Het paard, dat in vrijheid en ongebondeciheid ie opgegroeid, moet manieren leeren, zich gewillig leeren gedragen. Angetaanjaging en het inboezemen vam vrees zijn niet de middelen om het dier in de etokken te houden.Tusechen opvoeder en leerling moet een geest van goede kameraadschap groeien en dit is juist bij het opvoeden van paarden van beteekenis, omdat het paard ale een pienter dier mag worden beschouwd, en men zelf de goede vorderingen spoedig kan waarnemen, die als vruchten van het volhardend onderricht kunnen worden beschouwd. En dat is juist het inhoudsvolle van den omgang met paarden, waar inderdaad een veredelende werking van uit kan gaan. De hier besproken doeleinden gelden natuurlijk uitsluitend het legerpaard, waarbij een militaire opleiding aan de dieren wordt gegeven. Deze opleiding is echter zoo tot in alle bijzonderheden geregeld, doorgewerkt en tenslotte in praktijk gebracht, dat een hoogst nuttig en bruikbaar wapen werd verkregen in den vorm van een modern uitgerust legerpaard. En de waarde daarvan kwam in den jongeten veldtocht duidelijk tot uitdrukking. Èn in zekeren zin kan men, parallel aan de oplejding van het moderne legerpaard, van de scholing van het landbouwpaard spreken, dat zoo noodig ook als rijpaard dienst kan doen. Daarvoor moet echter de belangstelling van den jongen landbouwer gewekt worden en het beste kan zulks in een tijd geschieden, wanneer het paard weer algemeen meer naar voren komt en den belangenstrijd met de mechanische kracht met succes kan voeren. De jonge boeren zullen dan des te gemakkelijker het paard leeren kennen en waardeeren, niet in den vorm van het zich aanleeren van meer paardenkennie uit boek en geschrift of op cursus en school, doch in den vorm van practische beoefening van paardenopleiding, waaruit tenslotte de volleerden opvoeder en fokker van paarden kan voortkomen. De boer moet ook hierin op den duur een erkend meesterschap willen zien te bereiken, wat zoo goed tot vorming van den jongen landbouwer kan bijdragen, die straks een zelfstandige en volwaardige positie op het bedrijf zal moeten innemen. S. --- IN ALDERWETSKE TSJERNMOUNLE. Al langer as in heale ieu is it forlyn, det de Fryske boer 6els op 'e pleats tsjerpe en tsiismakke en det is gans in set. Wis, der binne noch genóoh dy't it sels wol. dien habbe, mar de jongerein stiet trochstrings frjemd foar bineaniingen as tsjernherne en molkenkelder oer en for hjarren is it forgoed de alde tiid dêr't de Rimen en Teltsjes fen forhelje, as de broerren Halibertsma it habbe oer „de alde loaije bvinte dy't fen 'e stal helle wirdt en „bigjint to tsjernjen, det it hüs droant en de bynten kreakje." De nije pleatsen habbe gjin molkenkelder en gjin tsjernherne en de alde plealsen is wol gauris yn ombritsen en dien, det in seldsumheit warden. Wy tsjernmounle is suver in witte der lykwols noch wol in pear to stean en ien dêrfen jowe wy hjir in printsje fen. Hy 6tiet to Toppenhuzen en is grif de iennichste yn in greate omkrite, al stiet der earne yn 'e Legean ek noch ien. Dizze tsjernmounle is noch 6a geef as kryt en de eigener ie der den ek mei rjuchten wiis op. Hy hat om üs to geriven de 81de peal dêr't it hynder lükendewei it spil mei yn it rounom brocht, for it Ijocht helle en sa üntbrekt de alde brune der noch mar oan om it byld fen de alde tiid folslein to meitsjen. It tsjernpaed is hjir ek noch for it greatste part oanwêzich en bistiet op plakken üt kylfoarmige houtene dügen. Dit sjucht men komselden mear;'al folie hat men it tsjernpaed, as it noch net opromme is tominsten, floerre ef bistiet it üt modder. Alearen hiene alle pleatsen yn it wetterlan, de sompige klynkrite fen Fryslan, sokke houtene tsjernepaden. Dit stie yn forban mei it feit, det de hynders, f"nwegen de eloppe groun, net bislein wieme en dos seare poaten ophelje scoene oan de sticnnen fen it strjitsje det hja sa faken lans moasten. Hjir en dêr is det noch wol it gefal, mar yn Toppenhuzen habbe de hynders nou likegoed hoefizers as op oare plakken en dêrom is dit fongoed in printsje fen de alde tiid. Tsjernmounlen en tsjernpaden binne der net tsjok mear. Litte de boeren dy't noch 6a'n ynrjuchting habbe, him net as branhout ölaen, mar him biwarje as in oantinken oan de jierren dot pake yet feint en beppe yet faem wier. Der is al tofolle ald boereark sftnder needsaek opromme to uzes. De tsjernmounle mei de balstien dêr't er op draeide, de roune tsjernpólle en it tsjernpaed, det der om hinne rint. --- FRIESCHE PAARDEN VOOR PORTUGEESCHE KONINGEN. In de Navorscher van 1864, bl. 224, wordt medegedeeld, dat tot op het laatst der 18e eeuw de koningen van Portugal zes of meer roodbonte Friesehe paarden jaarlijks lieten overkomen. „Jaarlijks want na weinige weken stierven de arme dieren, die-zich niet thuis gevoelden in een klimaat, beter voor het Andaluzische ras dan voor hen berekend. Toch hielden de koningen vol. Wie er wèl bij 6tonden, waren de heeren Jan Daniëls en Zonen te Amsterdam, die doorloopend crediet voor deze Commissie hadden en een hunner kotsehepen voor den overtogt dezer paarden geheel hadden ingerigt". Door den Engelschen oorlog kwam aan deze vrij kostbare liefhebberij van de Portugeesche vorsten een einde. --- Een zoo groot mogelijke opbrengst van het boerenbedrijf is gewenscht. Het is in de tegenwoordige omstandigheden gewenscht, dat het landbouwbedrijf zoo goed mogelijk wordt geëxploiteerd, teneinde de opbrengst zoo groot mogelijk te doen worden. Welke maatregelen daartoe precies dienen genomen te worden, is in het algemeen moeilijk te zeggen, dat hangt af van de omstandigheden, waarin het bedrijf verkeert. ledere landbouwer moet dit voor zijn eigen bedrijf uitmaken. Het resultaat zal toenemen, naarmate de ontwikkeling van den boer grooter ie. Als eerste middel om een zoo groot mogelijke opbrengst van het landbouwbedrijf te krijgen wordt dan ook door dr. H. Molhuysen in het Ned. Landbouwbl. genoemd de bevordering van de ontwikkeling van de leiders van de landbouwbedrijven en van de landarbeiders. Theorie en practijk behooren hier elkaar te steunen en aan te vullen. Óp enkele punten wordt dan verder de aandacht gevestigd en als eerste wordt genoemd de waterstand vanden bodem. Te veel water heeft een slechte bodemventilatie tengevolge, goede gewassen worden verdrongen door minderwaardige, de scheikundige en bacteriologische omzetting in den bodem wordt verminderd en de bodemtemperatuur wordt laag. Droogleggen door middel van slooten en greppels en door drainage en inpoldering is het middel ter verbetering in dit opzicht. Vervolgens komt aan de orde de grondbewerking, d.w.z. een zorgvuldige bewerking op het juiste tijdstip. Ook in een betere bemesting kan een middel worden gevonden om verhooging van de opbrengst te verkrijgen, terwijl de volle aandacht dient te worden gewijd aan de keuze van het zaai- en pootgoed. De raszuiverheid geeft waarborg voor een gelijkmatig gewas, terwijl de kwaliteit een gezond ras waarborgt en de zuiverheid de nadeelen van onkruid voorkomt. Men gebruike daarom zaai- en pootgoed van te velde goedgekeurde gewassen. Staat het gewas te velde, dan zijn er nog middelen aan te wenden, die aan de opbrengst ten goede komen. Een goede verpleging, zooais tijdig en met zorg schoffelen, harken, aanaarden enz. zal de groeivoorwaarden van het gewas verbeteren en bestrijdt schadelijke zwammen e.d. Is de oogst rijp, dan kan door een juiste regeling van de werkzaamheden arbeid worden bespaard en komt een op het juiste tijdstip binnenhalen van den oogst aan de hoedanigheid van de vruchten ten goede. Ook aan het bewaren van den oogst dient alle aandacht te worden gewijd, omdat ook hierdoor verlies kan worden voorkomen. In het veebedrijf kan eveneens de opbrengst worden verhoogd, wanneer gelet wordt op een doelmatige verzorging, bemesting en indeeling van de weiden, het inkuilen van gras, het verbouwen en conserveeren van voeraardappeien en men er naar streeft vee te houden en te fokken, waarbij geen minderwaardig fokmateriaal voor de voortplanting wordt gebruikt. Ook het toepaseen van een doeltreffende geboorte en melkoontróle ie van het hoogste belang. In het algemeen zal een besparing van arbeid, hetzij door het vervangen van handenarbeid door machines, hetzij door een besparen op handenarbeid door verandering van exploitatie aan de uitkomsten van het bedrijf ten goede kunnen komen. Zoowel voor het landbouw- ale het veebedrijf geldt, dat er naar moet worden gestreefd de beste producten voort te brengen, omdat producten van eerste kwaliteit altijd het hoogste in prijs zijn. In het bovenstaande zijn in het kort eenige middelen aangestipt, die kunnen worden aangewend om de opbrengst van het bedrijf te verhoogen. Omtrent de wenschelijkheid en de mogelijkheid om deze middelen toe te passen, ie steeds in ruime mate voorlichting te verkrijgen, wanneer men slechts de moeite doet den secretarie van zijn landbouworganisatie, den rijkelandbouw-, veeteelt- of zuivelconsulent te raadplegen. --- Voedermergkool Sinds eenige jaren wordt dit gewas met meer of minder succes verbouwd. Het is een smakelijk en vrij eiwitrijk voer en daarom verdient het onder de tegenwoordige omstandigheden meer dan gewone aandacht. Het is beter tegen eenige vorst bestand dan knolgroen, doch de beide laatste winters hebben geleerd, dat strenge vorst voor het gewas fataal is Om een goed perceel mergkool te krijgen moet men eerst voor goede planten zorgen. Deze planten verkrijgt men door tijdig te zaaien, ongeveer 7 a 8 weken vóór het verplanten. Thans is het dus de tijd om dit te doen. Dan is men begin Augustus, als de stoppel bloot komt, klaar Van groot belang is het, dat de planten voldoende ruim staan Het best zaait men op rijen met een afstand tusschen de rijen van 40 c.M. en op de rij 3 a 4 c.M. Per hectare heeft men een plantbed noodig van minstens 5 are; heeft men meer ruimte tot zijn beschikking, dan is daar alles voor te zeggen. Het plantbed zelf kan later ook nog een flinke opbrengst geven. De hoeveelheid zaaizaad per H.A. bedraagt ongeveer B—lo ons. Wie de planten op het kweekbed te dicht opeen laat staan, krijgt spichtige planten. met weinig weerstand. Ook ie het noodzakelijk oan het zaaibed onkruidvrij te houden. Van veel belang is het, dat de planten zoo vroeg mogelijk op bet stoppelland worden gepoot. Wie nog gier tot zijn beschikking heeft, kan deze aan de mergkool geven, want dit gewas houdt van stikstof en kali beide. Kunstmest is ook uitstekend, bijv. 300 K.G. van een der salpetermeststoffen. Bij het planten geeft men direct 100 K.G. en later nog eens 200 K.G. Als kalimeststof geeft men 200 K.G. kalizout 40 %. Alleen bij een flinke bemesting is het mogelijk een groote opbrengst te verkrijgen. Op het plantbed kan men veel last krijgen van aardvlooien. Deze kunnen bestreden worden met derrispoeder of door herhaaldelijk bestrooien met slakkenmeel. Men zorge er voor geen planten met knolvoet of draaihartigheid op het veld te brengen. Rupsen kunnen bestreden worden met loodarsenaat of Parijsch groen. Natuurlijk langen tijd voor de kool vervoederd wordt. Goede plantafstanden zijn 40 X 40 of 40 X 50 c.M. Op vruchtbare gronden neemt men den afstand nog wel ruimer. Een enkele maal verbouwt men mergkool als hoofdgewas, maar dat kunnen we niet aanraden. Wel wordt het gewas dan zwaarder, doch dit weegt bij lange na niet op tegen het missen van het hoofdgewas. Mergkool is buitengewoon geschikt om in een vroegen stoppel te worden verbouwd, bijv. in die van wintergerst, rogge of zwarte haver. Hoe later men uitplant, hoe geringer de opbrengst. Plant men reeds in Juni, dan zal de opbrengst hooger zijn, doch de stronken van dergelijke vroege planten verhouten spoediger, zoodat ze minder goed door het vee worden opgenomen. Wie eerst knolgroen voert en daarna mergkool, heeft lang groenvoer. Maar mergkoolteelt eischt meer zorg dan knolgroen en wie daaraan niet kan voldoen kan beter knollen verbouwen. Tenslotte deelen we nog een en ander mede uit de rassenlijst. Goliath mergkool. Kwèeker en handelaar: firma v. d. Have te Kapelle- Biezelinge. Deze kool slaat goed aan en geeft weinig rotte stronken. Ze bezit eenige resistentie tegen knolvoet en verdraagt lichte vorst. Zoowel de stronk- als de bladontwikkeling is goed te noemen. De opbrengst is goed. Jbscofar mergkool wordt in den handel gebracht door de firma Goyarts en Zonen te Roozendaal en het Centraal Bureau te Rotterdam. Slaat goed aan. Vrij goed bestand tegen lichte vorst. lets vatbaar voor knolvoet en rotte stronken. Opbrengst goed. Witte mergkool. Kweeker en handelaar: N.V. Zwaan en de Wiljes, Scheemda. Slaat goed aan en verdraagt lichte vorst. Nogal vatbaar voor knolvoet, vrij weinig rotte stronken. Stronk niet zwaar, veel blad. Opbrengst vrij goed. Groene mergkool. Kweeker en handelaar: N.V. Zwaan en v.d. Molen te Voorburg. Slaat soms iets minder aan en is vrij goed bestand tegen lichte vorst. Nogal vatbaar voor knolvoet. Forsche stronk. De opbrengst is vrij goed. Het zal nu niet moeilijk vallen om een geschikte selectie uit te zoeken. Vermelden we tenslotte nog, dat mergkool goed bestand is tegen droogte en dat de droge stof van het blad rijk aan eiwit is. AMSO. --- Pluimvee ONGEWENSCHTE GASTEN. In den zomer kunnen we warmte verwachten en warmte en parasieten behooren bijelkaar. Verhooging van temperatuur bevordert de vermenigvuldiging en juist, wanneer ze massaal aantreden, veroorzaken ze last. In korten tijd kunnen ze heele kolonies vormen en het ie juist deze overrompeling, waarvoor we op onze hoede moeten zijn. Wie geregeld zijn hokken schoonmaakt en dit ook werkelijk goed doet, zal weinig last ondervinden van de luizenfamilie. Maar het is merkwaardig, dat er pluimveehouders worden gevonden, die heelemaal geen onraad bespeuren, alhoewel het in hun hokken van parasieten wemelt. Dat dit kan geschieden, moet in hoofdzaak toegeschreven worden aan het feit, dat de parasieten zich overdag schuil houden. Speciaal is dit het geval met de bloedluis. Hiervan kunnen de volwassen dieren ernstig te lijden hebben, want het is geen zeldzaamheid, dat er in de hokken millioenen voorkomen. Feitelijk zijn het geen luizen, al worden ze zoo algemeen betiteld, doch het zijn mijten. Waar zijn ze te vinden? Overal, waar een naadje of spleetje is, kan men ze aantreffen. Vooral in de naden van het hok of onder de zitstokken en de mestplanken wachten de kleine boosdoeners den nacht af om de kippen en kuikens te bezoeken en hun bloed af te zuigen. Het is een lastige parasiet, die alleen door krasse maatregelen afdoende te bestrijden is. Maar het ergste is, dat de pluimveehouder onkundig is van het feit, dat hij aan zooveel ongewenschte gasten huisvesting verleent. Overdag zal geen enkel dier last ondervinden, maar de ervaren kippenhouder ruikt ze reeds, als hij een hok binnentreedt. Ook zal hij bij aandachtige beschouwing een witachtig poeder langs de naden ontdekken en dan is hij wel zeker van zijn zaak. De dieren zelf staan tegenover zoon leger van parasieten machteloos. Ze gaan op de zitstokken staan, schudden met den kop en knippen met den snavel, om zich van de lastige indringers te ontdoen, maar 't is al vergeefsche moeite. Het beste middel is maar eenvoudig, als het grondig wordt toegepast. Minstens tweemaal per jaar wordt al het houtwerk met carbolineum bestreken en de zitstokken krijgen nu en dan nog een extra beurt. Is het aantal parasieten zeer groot, dan zal het ook nog noodig zijn om den buitenkant op dezelfde manier te behandelen, want daar vluchten de dieren dan heen. Valt het mee, dan voert men de behandeling alleen uit met de zitstokken, de klossen, waarop deze rusten en de legnesten. Het stroo wordt verwijderd en verbrand. A 1 s men tot bestrijding overgaat, moet men het goed doen, 1 lalf werk brengt geen baat en alle moeite is vergeefsch. De lucht van de carbolineum blijft echter eenigen tijd in het hok hangen, maar dat ie het ergste niet, want bij warm weer kunnen deuren en ramen geopend blijven. Bij de kuikens moet men echter voorzichtiger zijn. Uit ervaring weten we, dat de scherpe lucht voor hen de dood kan beteekenen. Het is dan ook noodig, om de kuikens pas na eenige dagen weer in het hok toe te laten. Sommigen hadden goede resultaten, door wekelijks een bespuiting met creoline toe te passen. Dan wordt hierdoor een plaag voorkomen. Zijn de kwelgeesten eenmaal binnengedrongen, dan is de uitwerking van creoline niet groot. Het is n.l. niet mogelijk om de oplossing voldoende in de naden en reten te doen doordringen. De parasieten worden door een bespuiting met creoline niet gedood en dat zal toch noodzakelijk zijn, wil men de plaag bestrijden. Pure carbolineum is dus het beste middel en wie dit toepast, is epoedig van de plaag verlost. Ga dus direct onder de inkepingen van de zitstokken kijken en neem uw maatregelen. Daarmee bewijst ge uw hoenders een weldaad en bezorgt ge u zelf een voordeel, want een kip, die 's nachts geplaagdl wordt, houdt zeker met den leg op. Een andere mijt, die veel last veroorzaakt, is de kalkpootmijt. Ook dit diertje is bijzonder klein; de mannelijke mijt is half zoo lang als het wijfje, dat slechts 0.4 m.M. groot is. De mijten graven gangen in de opperhuid en voeden zich met bloed. Onder de schubben op het loopbeen ontstaat een ontsteking, welke aan het dier een hevige jeuk bezorgt. De uitwerpselen der mijten, het afgestroopte huidje en vochtafscheiding doen tezamen een witte kalkachtige stof ontstaan. Door den voortdurenden jeuk hebben de dieren dag noch nachtrust en het spreekt vanzelf, dat men onder zulke omstandigheden van de productie geen hooge verwachtingen mag koesteren. In het begin worden de verschijnselen nauwelijks opgemerkt. De loopbeenen worden eenigszins grauw van kleur en de vlekken breiden zich geleidelijk uit. Langzamerhand worden de aangetaste plaatsen korstig en tenslotte worden de loopschilden, vooral aan de voorzijde van den middenvoet, als het ware opgelicht. Een mengsel van groene zeep en petroleum wordt ter bestrijding aangewend. Petroleum is het eigenlijke middel, doch daar kunnen de beenen minder goed tegen. Hertshoornolie stinkt vreeselijk, doch als dit middel over het loopbeen gesmeerd wordt, is het succes verzekerd, evenals met een besmering van carbolineum het geval is. De zitstokken krijgen ook een flinke behandeling met carbolineum. Steeds moet men er op bedacht zijn, dat de mijten gemakkelijk van het eene dier op het andere overgaan. Het plaatsen van kuikens in een hok, waar kippen met kalkpooten voorkomen; is dus verkeerd. Niet direct zullen de jonge dieren er last van ondervinden, doch als ze eenmaal jonge hennen zijn geworden, blijft het niet uit. Deze schurftmijten komen ook voor bij losvliegende vogels, zooais kraaien, musschen en' fazanten. Als de kuikens het niet goed doen, ondanks alle mogelijke zorgen, is de kans heel groot, dat de diertjes last ondervinden van de kopluis. De naam duidt reeds aan, waar dit diertje te vinden is; op het lichaam behoeft men er niet naar te zoeken; ze zitten op den kop gezellig bijeen. Ook treft men ze soms aan terzijde van de ooren of boven aan den hals onder den snavel. Zijn er heel veel, dan gaan ze het werkterrein wat verdeelen, maar als regel komt het zoover niet, daar het slachtoffer dan al bezweken is. Soms is de luis reeds kort na de geboorte present. Ze bevindt zich op de kopjes, waar de kanwnen te voorschijn moeten komen. Doch ook treft men ze wel aan onder de vleugels of aan den hals. Deze zwarte witgestreepte luis vreet zich langzaam in de huid in en wanneer ze niet vernietigd wordt, sterft het kuiken door uitputting en vermagering. De vraag is ook nu weer. hoe we die parasieten kunnen bestrijden en gelukkig valt dat mee. De radicaalste manier is door ze te vangen, wat niet moeilijk valt, daar de luizen betrekkelijk groot zijn. Ook smeert men de kuikenkopjes wel met hoofdeau-de-cologne in, waarbij opgepast moet worden, dat het oog niet geraakt wordt. De luis gaat dan ten gronde, maar de plaats blijft en staat dus weer aan nieuwe aanvallen bloot. Waar eau-de-cologne een vluchtige stof is, duurt de werking niet lang. Daarom wrijft men direct na de behandeling de kopjes met slaolie of vaseline in. Anderen behandelen de aangetaste plekken met succes met anijsolie of benzine. Tenslotte doet het er weinig toe, hoe deze parasiet bestreden wordt, a 1 s het maar gebeurt en vooral zorge men, dat de inspectie tijdig geschiedt. Vlooien komen hoofdzakelijk in de legnesten voor. Wie de nesten rein houdt en meerdere malen deze met carbolineum gaat reinigen, zal geen last krijgen. Ook de vlooien voeden zich met het bloed der kippen. Vederluizen komen in hoofdzaak onder de vleugels en rondom de aarsopening voor. Ze veroorzaken voortdurend jeuk, maar zijn overigens onschuldig, al kunnen besmettelijke ziekten door haar worden overgebracht. Wie er last van mocht ondervinden, kan de zitstokken behandelen met een der vele in den handel voorkomende nicotineproducten, wier dampen doodelijk zijn voor de kwelgeesten. De aanwijzingen goed lezen en opvolgen! De hokken goed luchten, want nicotine is ook kwaad voor de kippen. Uit het bovenstaande blijkt, dat we niet ongewapend zijn in den strijd tegen deze parasieten. Bedenk echter, dat ook in dit opzicht geldt, dat voorkomen beter is dan genezen. En dat warmte de kwelgeesten snel in aantal doet toenemen. Daarom moet men thans dubbel waakzaam zijn, want als het kwaad reeds eenige afmetingen heeft aangenomen, is men al te laat. De leghennen hebben de productie dan al verminderd of gestaakt; de kuikens zijn hun groei kwijt en veel arbeid kost het om de kolonies afdoende uit te roeien. Opgelet dus! D. --- Pluim en Kwak DE TWEE LEUKE VAGEBONDEN 82. Pluim trapte zoo hard hij kon en Kwak op 't achterbankje lachte de booze geit uit en stak haar den gek aanl Maar het duurde niet lang, want de geit liep harder dan Pluim kon trappen. Het booze beest kwam 6teeds dichter bij en nu werd Kwak ook werkelijk bang. „Toe Pluim, harder harder! Ze haalt ons in!" Maar Pluim kon niet harder. Het angstzweet brak hem uit en ineens begon hij hard te gillen. De geit stond even verbaasd stil, maar dadelijk daarop zette ze het tweetal weer achterna. „Jongens, daar komen ongelukken van", zei de baanwachter. „Ik moet dat dolle dier maar gauw vangen." En op een drafje liep hij de geit achterna. Toch zou het leelijk met Pluim en Kwak zijn afgeloopen, als er niet plotseling iets onverwachts was gebeurd. De geit vloog namelijk den wegwijzer voorbij en het touw zwiepte daaromheen, zoodat het hollende beest pardoes stilstond. Wel trappelde zij van kwaadheid, maar dat gaf niets: het touw bleef vastzitten en de beide vagebonden waren nu spoedig in veiligheid. De baanwachter had intusschen de geit bereikt en nam haar weer mee naar huis. Een oogenblik later stond de geit weer vreedzaam op het grasperk te grazen. Pluim en Kwak waren verdwenen. --- Het inkuilen van gras met suikerbieten. In het verslag van de landbouw proefvelden in Overijsel staat een en ander over een inkuilproef van gras met suikerbieten bij B. H. Bongers te Holten bij Hasselt. f Eén hoop werd ingekuild volgens de oude methode, dus zonder iets toe te voegen. De andere hoop werd als volgt ingemaakt: Over lagen van 100 K.G. gras werden telkens 20 K.G. fijngemaakte suikerbieten gestrooid. Daar de bieten van tamelijk zwaren kleigrond kwamen, was het noodig ze vooraf te wasschen. Het inkuilen nam 254 dag in beslag. Nadat de hoop gereed was, werd terstond met 70 c.M. zand afgedekt. Tijdens het inbrengen viel veel regen. Midden Februari werd de kuil geopend. De kuil bleek goed gelukt en had een frissche reuk. De zuurgraad van een drietal monsters bleek ongeveer.4 te zijn, dus juist goed. Het voeder werd door het vee goed opgenomen en randverlies kwam practisch niet voor. De gewone kuil bleek minder goed gelukt. Het vee nam die kuil minder goed op en de melkgift ging beduidend achteruit. Ook met 4 pet. melasse mag men een heel goed resultaat verwachten en in plaats van suikerbieten kan men ook fijngemaakte aardappels gebruiken. ---